장음표시 사용
201쪽
De Criminibus Ecclesiasticis. a 3 Apostatas, si idololatriae quoque crimine arces serentur, nec in με communionem , i. e. reconciliationem accipere , placuit Illiberitanis Patribus sa). Sed ab ea severitate sensim descitum; et aetate Cypriani Apostatis ad Ecclesiam redeuntibus absolutio Post longiores, vel breviores Peraciae pocnitcntiae inducias non denegabatur , Prout scilicet criminis ratio , et Ecclesiarum morin Postulabant.
Latiori notione . Apostatae dicuntur, qui Post Prosessionem monastiCam emissam ad Vitam secularem transeunt. Veteribus placuit , huiusmodi de- Sortores Monachos excommunicatione Percellere sa). Ex regula Benedictina Monachi Apostatae si vitae emendationem Promittant , in ultimo gradu reci-Piuntur 5 . dure novo apostatae apud Proprium monasteri iam , et in aliis religiosis domibus eius
dona ordinis crimen Purgare debent 4 .
Haeresis est error inteluctus in f , quem Mo Iuniatis pertinacia aequitur. Itaque ut aliquis haereticus dicatur, non sussicit, ut aliquem erro' rem imprudenter Pronunciet , sed nec Me est, Ut salsae alicui doctrinae Catholicis dogmatis adversae sit Cone. Illiberit. ean. I.
202쪽
ScienS , aC Prudens adhaereat. Hinc illud Angustini: Errare POMum, sed haereticus non ero scui consonat commune Theologorum, et Canonis ta- Tum Carmen : 'Οn Emor, aed erroris perlinaci hasereticum facit. .
. Rou modo qui a Catholica religione aberrantes aliquem errorem circa fidem adoptant, maximum crimen admiLtunt; sed et de haeresi suspecti Ec-olesiasticis poenis subiiciuntur. Huiusmodi suspicio. vel Iepis, vel Oehemsns, vel νDMnta eSt, Prouti argumenta, et indicia graviora sunt, aut leviora. Ita si quis semel haereticorum conventiculis interfuerit , levis auspicionis reus habebitur. Et si quis errores Pronunciaverit in rebus ad fidem pertinentibus , Uehemθnti. SuSPicione. . Premetur : etenimadversus eum iuris, PraeSumtio locum habet. P stremo ubi quis de haeresi suspectus haeresim ah- iurare nolit, et ea de causa excommunicatus in exCommunicatione Per annum Permanserit, Vi lenta gravabitur suspicione si . Haereticos variis Poenis coercuit Ecclesia. Praeci-Pua adversus eos excommunicationis latae gententias poena fuit constituta sa); quam etiam eos sequi placuit , qui haereticos in loco sacro Sepeliverint, quique eorum lautoreS, hospites , defensores fuerint, aut cum illis in sacris communicaverint b, Praeterea haeretici si in clerum fuerint cooptati , 1ὶ Cap. cum contumacia T. da meret. in VI. cone
203쪽
Do Criminibus Mosesiasticis. vo5 Perpetuo ab omni ossicio , et beneficio deponuntur si . Quin et irregularitas eum infamia haereticos ipso iure sequitur s ; qua quidem non sol
vuntur, etiamsi ad Ecclesiae Communionem redierint 5 . Hujusmodi autem Poenam et haereti Corum fautores, et eorum liberi usque ad secundum gradum Paternae lineae , i ad Primum gradum in linea materna , subire voluere Pontifices , ubi in men Parentes in haereSi maneant, aut in haeresidecesserint 4 . . ' ;Non modo Ecclesiasticae regulae haereticos constitutis poenis coercuerunt , Sed ipsi Principes adversus eos severiores leges tulerunt. Ut reliquas divales ea de re leges omittamus , inStar omnium
sint Friderici II. constitutiones. Anno Iuu4 Iata lege Princeps Providentissimus voluit, ut haeretici Iervicaces in imperii terris degentes , publieatisonis, morte , et igne crimen expiarent 5). Tum constitutione per regnum Siciliae. Valitura edixit , ut haeretici Pervicaces Post . bonorum publicationem vivi igne absumerentur 6 . Adversus haeret eorum sautores ipse Prin Ps PerPetuum exilium , bonorum publicationem, et infamiam indixit, qua eorum quoque filios adspergi voluit ). Jam vero ubi haeretici in Ecclesiam Catholicam
2J Cap. Quicunque 2. S. 2. eod. in M. 3ὶ Gn. 2. C. I. q. T. .in Cap. Statutum 15. ds meret. in VI.5ὶ Goldast. tom. I. Constit. Imperiat. . 6 Const. Inconsutilem de meret. ac Pusaren. ι et Const. Patarenorum de Putaren. recepιatar.
204쪽
reverti velint, Secundum veterra regulas Perversam doctrinam scripto eiurare debent, et Catholicam
fidem profiteri 1). Qui in haeresi fuerant nati. et baptigati, Per manuum impositionem recipio hantur. Contra qui baptizati in Christi Ecclesia inhaeresim Prolapsi erant, Si, unde aberraverant, revertebantur, Per Poenitentiam recipi solebant Huiusmodi poenitentia decem annorum spatio a ri- tribus Illiberitanis fuit conclusa A). Patres Agathenses, et EPaOnenses ad tres aunos eam redux
Do Sohismateoehimatis nomine designatur dipisio, qua quis εὐ ipsum ab GC Aias communiane scindit. Inter haeresim , et schisma hoc interessct arbitramur, ait Hieronymus 4 , quod haeresis peree sum dogma habsat, δολι-G pro ter E iaco a- Iem disssnaionem ab Ecclesia Pariter amaret. Itaque haeresis novis doctrinis violat Ecclesiae unitatem ; schisma ex disciplinae causis vincuIa unitatis abrumpit, et Episcopalem auctoritatem Convellit. Illud autem certum est, schisma ut Plurimum in haeresim delabi. Plerumque enim schismatici sibi dogma conficiunt, quo ab Ecclesia j re discessisse commonstrent i, ut Illud omittam ,
205쪽
De Criminibus Ecclesiasticis. uo'
schismaticos Romani Primatus Veritatem attentare, quae inter Catholicae fidei Veritates censetur. Schisma autem vel internum rat, Vel externiam. Interni schismatis reus est , qui ab Ecclesia sua discedit , eamque, excitati S turbis , in diversos coe tias dissolvere adnititur I). Item internum schisma Episcopi moliuntur , qui a reliquis dissidium saniunt , salva tamen Catholicae fidei , et Bomano Pontifici reverentia. Externum schisma dicitur, ubi Ecclesiae particulares communionem inter se abrumpunt, et in ParticulareS COetus abeunt. Hujusmodi schisma universale erit, si aliqua Ecclesia, aut plures Catholici ab unitate Ecclesiae Catholicae discedant, quod Donatistas seci Sse Constant. Ceterum cum schisma Plerumque haeresim adjunctam habeat, schismaticos iisdem serme Poenis, achaereticos subjecerunt Ecclesiasticae regulae. De Simonia.
Simonia definitur rei spiritualis, vel spiritualibus
adnexae mercimonium ab illius auctore Si mone Mago ita nuncupata. EX Te Pta Interpretum sententia 4riplex est Simoni ., -ntalis , ConMentionalis , realis. Μentalis voluntate tantum concipitur, Nee extra animum egreditur. Ita si quis ossi
cii simulatione suturo collatori aliquid osterat spe beneficii Ecclesidstici ab eo impetrandi, mentali se se illigabit Simoniae Isthaec Simonia, cum in 1J Can. 4. Liat. XV.
206쪽
ierius latea , non mortalem judicem , sed solum Deum habet ultorem. Conventionalis Simonia conventionibus , , aut Pactis Sive tacitis, Sive expressis animum offerendi pretii patefacit, etsi effectu suerit voluntas destituta. Ubi Porro ad pacta effectus accessit, realis Simonia adpellatur: Cuius sane criminis non modo ipsi contrahentes arcessuntur; sed etiam interpretes, Sponsores , depositarii. Hisce Simoniae speciebus addi Potest, quae Per con dentiam, seu contractias cia, ueri dicitur. Huiusmodi censetur simonia, cum beneficium recipimus , ut eius fructus alteri reddamus ; aut certo Post tempore titulum restituamus; aut cum usque ad certam insantis aetatem in amici ali cuius fidem beneficium deponitur , ut illud adulto depositarius restituat. Simoniaca quoque censetur Pensionis r servatio sine Superioris auctoritate, et renunciatio beneficii, reservato ad idem regressu , ceterique
tractatus hujusmodi, qui fiduciarii dicuntur 1).
. Pecuniae autem nomine in causa Simoniae non solum pecunia numerata intelligitur; sed quidquid Pretio aestimatur. Hinc tria pecuniae nomine in praesenti argumento designari solent, nimirum munus a manu, munus α' ian ua , et munus Mobsequio s). Μunere a manu continetur Pecunia, seu id omne, quod in terra possidetur, ut ait
Augustinus b). Μunus a lingua Dpor est, ait Gregorius M. 4 . Favor enim, et gratia πω
Cone. Trid. da Res m. XXIV. eap. 14. Can. 6. c. VIII. can. 114. c. I. q. r. Can. s. c. I. g. r. Can. 114. C. L. q. s.
207쪽
Do Criminibus Ecclesiasticis. ID9 homines, et praeeiPue Potentes pretio maximo aestimatur. Saepe enim Plus Valet favor Potentiorum, quam honesti , et plurimi exacti labores. Postremo per munus ab obsequio designatur serseitus inde- filo impensa sI . Itaque Simoniaca labe inficiun tur, qui collatoribus, aut Patronis servitia impendunt ea lege Seu tacita, Sive expressa , ut sibi Beneficium conferatur. Illud autem explorati iuris est, etiamsi beneficiarius ignarus Sit admissae per alium Simoniae , beneficii collationem simoniacam. esse, quod Caelestinus III. rescripsit; visi quis pecuniam collatori dederit, ut beneficiario insidias pararet: malitiis enim hominum non est indui
Adversus clericos tum Simoniace ordinatos, tum ordinantes depositio , adverSUS laiCos eXCommunicatio a Patribus Chalcedonensibus sest indicta , in quorum sententiam Posteriora concilia discesserunt b). dure novo ordinantes quidem suspenduntur a quorumvis ordinum collatione Per triennium ; ordinati vero a Suscepti ordinis exercitio , quousque veniam a Romano Pontifica impetrave rint 4). At constitutione Pii V. simoniace ordi nati per decennium ab ordinum SuSceptorum me eitio ipso facto suspenduntur , et carceribus per annum mancipantur 5 . Collatores vero ex Bulla 1J d. Can. 114. C. I. q. s. 2l Cap. Nobis 27. eii. da Simon.
208쪽
Sixti V. a quortimcumque ordinum conlatibne, et ab usu Pontificalium munerum Perpetuo suspensi ab ingressu Ecclesiae interdicuntur I). Item iure novo Simoniacis, etiam Simoniae mediatoribus, indicta fuit excommunicatio latast sententiae Romano Pontifici reservata sa).
. Dct Poenis , si Censuris Ecclesiasticis.
Ex potestate, quam a Christo accepit Ecclesia , poenas Ecclesiasticas iure suo irrogat , iisque in
Sontes , Et Contumaces animadvertit. Ecclesiasticae autem poenae a civilibus longe distant: illae enim spiritudes sunt, et in emendationem delinquentis, atque Ecclesiae salutem infliguntur; hae vero Corporales Sunt, et Vel bona , vel corpus delinquentis atterunt. Jam vero Poenae Ecclesiasticae a veteribus censuras suerunt appellatae; neque quidquam discriminis inter poenas, et censuras fuisse videtur. Sed ubi Innocentius ΙΙΙ. nomine censurae non solum interdicti, sed et sumsnsionis , Excommunis tionis sententiam intelligi Pronunciavit s5 , exinde, Scholasticis adlaborantibus, a censuris Poenae sue runt distinctae . Henae itaque nomine Privatio 1 Sixtus V. Const. Sanctum. 2l Emmo. Cum detestabilo 2. de Simon. in Commun. yj Cap. Quaerenti 20. de reis. Signis et .
209쪽
Do Poenis, set Consuris G Issiast. v I 1 spiritualium bonorum designatur. Censura autem appellatur Privatio spiritualium quorumdam bonorum , quae ad rei emendationem irrogatur. Quapropter Poena Ecclesiastica, et Censura in eo conveniunt , quod utraque est Privatio spiritualium bonorum ; in eo autem inter se disserunt, quod illa in criminum vindictam infligitur, et Perpetua est; haec vero in emendationem irrogatur, et ab Iegitima potestate auferri Potest. Porro serendarum Censurarum Potestas gladio spirituali adhaeret. Hinc origine sua uni Ecclesiae censuras infligere a Christo datum, clavibus regni caelorum ipsi traditis. Quare illis tantum Censu- .ras irrogare licet, quibus Vel mandata iurisdictio Competit. Ita Episcopus confirmatus, licet non sit Consecratus, Censuras iure suo infligit. Et clericus minoribus ordinibus initiatus, Si Episcopo vicarius Constituatur, censuras ferre non Prohibetur. Qui vero ordine , et spirituali Potestate destituuntur ,
veluti laici , ac seminae, censuras nullo Pacto ir- Togare Possunt 1 . Censuris autem illigantur tantum, qui fidem Christi per baptismum susceperunt, et iurisdictioni
eius, qui censuras irrogat, SubSunt. . Hinc Pagani, Judaei , ipsique catechumeni iis non obstringuntur. Ne Porro a RegularibuS exemtis Censurae contemnerentur , eos Tridentini Patres censuris Per
ordinarios latis teneri voluerunt ca). Illud quoque explorati iuris videtur, licet mortui directe
210쪽
censuris Percelli nequeant , non prohiberi Ecclesiam in mortuos anathema infligere , eorum me moria veluti damnata. Vetus isthaec suit Ecclesiae Africanae disciplina. Quare in canonibus Asricanis anathema Post mortem Episcopo dicitur, qui ethnicos , aut haereticos sibi heredes scripserit si) Huiusmodi execrationes pedetentim in reliquas Ecclesias migrarunt sa). Porro qui censuras Per sententiam specialem irrogavit , a censuris absolvit: Dominus enim par
suras solvere non Prohibetur. Metropolita autem . a censuris Per Sustraganeum latis absolvere potest, modo servaverit ea, quae Innocentius III. Pra scripsit 6 . Quae vero cenSurae latae Sunt a canone , vel ab homine Per sententiam generalem,
ab iis absolvi quis potest vel ab Episcopo, vel a
Proprio saeerdote ad consessiones excipiendas destinato , illis tantum exceptis muris, quas sibi reservavit, qui eas inflixit. lj Cod. Afrisan. ean. 81. η Leo M. epist. 33. ad Theodor. Foro istiens. colas.