장음표시 사용
191쪽
Do Iudicio Criminali Ecclesiast. etc. I95
reo traduntur, ut obiectum crimen diluere queat. Tum articulos Suae deseri Sionis, testeSque reus Pro
ducit , qui ab ipso iudice simul cum Fisci patro
no , et Privato aCcusatore Citantur. Testibus examinatis , Acta omnia Publicantur, et utrique parti potestas sit ea inspiciendi. Non Prohibetur tamen reus novas defensioneS afferre, novosque Producere articulos : quod FiSCO , et accusatori Privato non licet, nisi de noVis criminibus accusare velint. Porro si reum sua crimina inficiantem graviora urgeant indicta , tormenta adversus cum adhiberi solent. Quaestiones autem licet veteri iure civili probatae, antiquis Ecclesiae Patribus Prorsus igno tae fuerunt. Earum origo debetur Alexandro III. a :ex cujus male intellecta Sententia interpretes tor menta in sorum Ecclesiasticum , invitis canonibus, invexerunt. Illud autem adverti debet, usu in so-TO recepto, reos Post Superata tormenta ad poenam ordinaria mitiorem damnari consuevisse , ubi semiplenam probationem indicia excesserint , et qua stiones decretae suerint, fisco Petente citra Prae
etantem quaestionibus subjieiendum edisit. Cap. 1. de B pos. ε έ. I s deduaeerunt Interpretes , ad veritatem ei eiendam in judieiis etiam Gelasiasticis quaestiones Deum habere. Interpretum sententia firmari videbatur auetoritate Eusebii Papas, qui in Epistola a Mereatore procula a te stibus mspretis contra Episcopos produetis veritatem divorsis eruciatibus emundi oportere , jussu. Can. 4. C. V. q. 5. il) Rosa μαα. Crimin. Lib. I. eap. 8.
192쪽
De Sententia , et Re judicata.
Dententia .est Iudicis pronunciatio condemnationem, vel absolutionem Continens , quae rei controversae finem imponit. Alia est desinitisa sente-tia ; alia interlocutorici. Interlocutoria non de uni verso negotio sertur, sed de aliquo emergenti in ter litis cursum , veluti in danda , vel neganda exceptione. Definitiva totam controversiam dirimit condemnatione , vel absolutione. Rursus interlocutoria vel simplex est ,- vel vim definitivae habet: illa praescribuntur, quae ad ordinem iudicii spectant: hac vero deciditur articulus incidens, unde litis pendet resolutio. Hujusmodi ea est , qua I dex Peremtoriam exceptionem admittit , vel reiicit x . 'bententiam libello consentaneam ex allegatis, et probatis emanantem iudex nullo Partium studio plus serre debet secundum leges, moresque x ptos sa). Illud autem ob oculos hahebit, aequitatem stricto iuri praeserri oportexe b). QuinneC SUmmorom magistratuum Sententias non rite
judicatas Sequetur; cum non exemplis, seu legi hus sit iudicandum 4). Ne qua Porro fraus Sen-
193쪽
Do Sontontia, et Re judicata. Isstentia fiat, eam de scripti recitatione proferri voluere Principes, ut nec Πomen sententiae habe re videatur , quae Scri Pta non fuerit; quam Pro Pterea per appellationis Sollemnitatem rescindi non oporteat I). Ceterum quo sententia definitiva litem omnino Perimat, nou modo de Principali controversia pronunciari debet , sed et de accessioni bus; cujusmodi sunt litis sumtus. Id inde factum, ne lis ex lite oriatur sa).Jam vero sententia, in ' rem iudicatam transit, ubi intra legitima tempora adverSus eam non fuerit Provocatum. Res autem iudicata Controversiae ita
sinem imponii, ut inter litigantes ius saciat 5),
pro veritate habeatur 4 , et ob nova reperta instrumenta rescindi non Possit 5 . Haec autem ut- Cumque icra Sint , Pleraeque Sunt species, in quibus sententia in tem iudicatam non transit. Ita
sententia dicta a iudice non competente 6) , volcontra solitum iudiciorum ordinem Pronunciata ), quaeque contra ius in thesi 8) , aut ex falsis instrumentis 9), vel a iudice corrupto fuerit prolata 1 o), in rem iudicatam non tranSit. ' lil L. Statutis 3. C. da Sevisnt. eae brdidicis recit.
194쪽
assi Lib. III. Tit. XXII. TITULUS XXII.
De emeeutione rei judicatae. Ubi sententia in rem iudicatam transiit, executioni demandatur. Si in rem suerit actum , et judex petitori litem addixerit, Possessor rem restituere cogitur. Ni mandato pareat, manu militari Possessio ab eo in Victorem transferetur. Ubi in Personam actum suerit, quadrimestres induciae reo
dantur iudicati faciendi causa I) , nisi secus au dici videbitur sa) , quod si Pignora capi oporteat,
Primum res mobiles , deinde immobiles, postremo nomina debitorum capientur S . Ubi porro debitori nulla sunt Pignora , in carcerem iuetrudi Placuit , unde non liberabitur , nisi aut solutione facta, aut bonorum cessione 4 . Qui sententiam tulit, idem et executioni d mandabit, si iurisdictionem habeat. Quod si Episcopus fuerit uti Suspectus recusatus , quidquid ab executore Per iPsum deputato, aut a iudicibus mutuo Partium consensu electis suerit definitum , ab ipso , servata lege , complebitur s) : quod et de iudice, cui a Μagistratu mandata est iurisdisii cap. Quaerenti m. da Ostie. Itidie. deleg. 2ὶ Cup. Θω ad consultationem 16. da Sentent. et σε
195쪽
Do A peliationibus. 197ctio , respondit ICtus I . Ceterum Cum Sententia inter alios lata aliis inauditis nocere non debeat , poterunt ii executionem imPedire , ac Suspendere per appellationem, donec .de suo docuerint ca). Rei autem iudicatae exequendae gratia iudex apparitoribus utitur, qui ProPterea exequu- ω ε Iitium appellantur. Quod si iudex Ecclesiasticus vi destituitur , civilis potestatis auxilium im-
Plorare Solet, quo sententia executioni demandetur.
Appellationum usus ea de causa suit receptus , ut iniquitas, vel imperitia judicantium corrigeretur : quam Vis nonnumquam bene latae sententiae in peius reformemur ; neque enim utique melius Pronunciat , qui novi imus sententiam dicit, ut ait ΙCtus 5). Est autem appellatio ab inferiore iudice ad superiorem Provocatio, ut hic iniquam Corrigat sententiam. Ea gradatim fieri debet. Quae, omisso medio, ad superiorem statim desertur, secta Per saltum dicitur, atque emendatur. Proinde siquis a iudice, quem a Praeside provinciae accepit, recta Principem Ippellarit, eum ad Praesidem resti L. β. is de Ostie. ejus , eui mand. est jurigdiet. 2ὶ Cap. Cum super T. da Sent. α τε jussis. φ . .
196쪽
mitti oportere, rescripserunt Imperatores si . Quidquid autem veteris Pontificii iuris fuerit su), Ρairibus I ridentinis Placuit, appellationem asserri
oportere adversus sententiam definitivam , aut desinitivae vim habentem , quaeve Per appellationem a desinitiva reparari non possit s5 .dani vero ab Episcopi sententia ad synodiam pro vincialem appellabatur olim, In provinciali autem concilio lis desinita ad majorem synodum non de-sorebatur. Sane Antiocheni Patres edixerunt, ut , si in Episcopi damnatione provincialis synodus discordibus suffragiis distrahatur , vicinioris provinciae Episcopis advocatis, rem omnem definiat. Quod si vero Plurimorum suffragiis suorit damnatus Episcopus, eum non amplius ab aliis D- incari , sed provincias Episco ortim famam manere lensentiam, Voluere Antiocheni Patres 4). Post Concilium Constantinopolitanum. I. recepta regula est, ut a synodo provinciali ad dioecesanam
Pro Rearetur 5 , quod a patribus Chalcedonensi-Lns suit confirmatum 6). -
Jam vero de appellationibus a soni nita synodi provincialis ad Romanum Pontificom magnis ani morum motibus suit a summis plerisquc - viris di sputatum , nonnullis Pro Romanae Sedis auctoritate, nonnullis contram ipsam decertantibus. Sane,
lil L. Imperatores S. 2. g. eod. 2ὶ Cap. Suggestum 15. de Appe lat. 8 .
197쪽
De Appellationibus. 399 ne aliorum scrinia compilemus , illud certum videtur , hujusmodi appellationes Post ipsoricanones Sacdicensos in Oriente non suisse olim receptas , quod et ab Ecclesia Asricana sectitatum. Ubi vero Sardicenses canones Per occidentem suerunt re-Cepti , appellationes a quocumque Provincialis Concilii judicio ad Sedem Apostolicam passim delatae. Intra Ialatos dies et interponi , et expediri aP- Pellationem, oPortet. Interponendae appellationi decem a Justiniano dies fuerunt Praestituti a Sententiae recitatione numerandi. Post institutam a P Pellationem judex, ad quem appellatum, litteris datis , iudicem, unde appellatum , nou Procedere iubet in causa , et ad se ac a transmittere. Introri . ducla appellatio anno, aut ex iusta Causa biennio et instrui , et finiri debet. Sod hodie ob litium frequentiam praescripto tem Poro appellationes CX Pediri nec possunt , nec Solent. Appellatione interposita, inferioris judicis iurisdictio suspenditur, atque omnia in eo Statu manent, quo Pronunciationis tempore suerunt I . Quod si ab insori oro judice aliquid innovatum at Istra fatum ea innovatio apud fragmaticos audit id a superiore iudice Pomum Omnium Corrigetur. Tum ex integro de controversia Cognosci COPPtabitur , novo termino litigatoribus Praestituto ad Non POSita ponendum , et aa non probata Pro-hranuum. Ceterum praeter eas species , in quibus cx iure civili locus appellationi non datur, SeCundum Ecclesiasticas regulas a sententia excommu- 1ὶ L. appellationes 3. c. h. t.
198쪽
nicationis, suspensionis, et interdicti appellatio essectum latae censurae non suspendit st): Quod
et in causis correctionis morum servandum . ecit
re Pontifices s). Ab inferiore autem iudice ad Proxime superio rem appellatur, qui scilicet majorem habeat di gnitatem , et iurisdictione in eum, qui judicavit fungatur. Appellatio Porro per gradus interponi
debet; Per saltum enim interposita ad eum remittitur , ad quem proxime fuerat deserenda. ita ab Archidiacono, qui ordinariam habet iurisdictionem, Episcopus, ab Episcopo Metropolitanus, a Motro Politano Patriarcna, a Patriarcha Romanus ΡΟ-tifex appellatur. Tantum ad Romanum Ρontificem
omissis inferioribus iudicibus, appellare licet 5 in
Coronidis loco heic memorare non erit abs re appellationem , quae tamquam ab cibusu , recumsus aes Principem , et Resina protectio dictitari solet. Ea nihil aliud est, nisi querela ad Princi- pom delata contra Iudicem Ecclesiasticum , qui Potestate sua abutitur. Per hujusmodi nppellatio nem ab abusu Sacerdotii lara non attentantur, sed tantum de facto quaeritur , an scilicet Ecclesiasticae regulae, et iudiciorum ordo fuerint violata . Sane, Athanasio Postulante, Constantinus M. de vi in synodo Tyria ei illata cognoscere non .dubitavit: Nihil aliud postulapit Athanasius, quam νι pos conpocari juberem , quo , vobis Prαε- ill cap. Pastoralis 53. S. i. eod.s2ὶ Cap. Ad nostram 3. eod. 3ὶ Cap. Si duobus T. eod.
199쪽
Do Criminibus Ecclesiasticis. uo sentibus, quas Per Mim FGSε- -t, Conqueri posset. Nemo autem in dqbium revocare Poterit , quin ad Reges etiam pertineat Ecclesiasticos canones tueri adversus eos, qui Sua Potestate abutuntur in Ecclesiae, et regni detrimentum. Ceterum in novissima Conventione Saepius memorata recursus canonicus fuit ab utraque summa Potestate amprobatus
TITULUS XXIV. . . Do Criminibus molesiasticis.
L primis Ecclesiae incunabulis usque ad Seculum
XII. canonicis poenitentiis crimina omnia .apud Christianos silerunt expiata. Ubi Ecclesiasticum sorum in internum, et externum fuit divisum , et poenae Per serensem strepitum tu meram vindi-Ctam Seu pecuniariam si seu corporalem ius ligi co Perunt, distinctio crimitium inducia est, Per quam alia Ecclesiasticae tantum jurisdictioni, alia civilibus magistratibus cesserunt, et alia vel uti in confinio utriusque fori suerunt relicta. Prolude quaedam crimina Ecclesiastica sunt, quaedam Cipi Iia , et quaedam communia seu mixta. Ecclesiasticis criminibus religio, et fides directe laeditur. Civilia nihiI spirituale continent, nisi criminis in sero interno absolutionem, et Poenitentiam. Communia, seu mixta et civitatem, et religionem lae
200쪽
dum. Ecclesiastica crimina sunt a StaSia, haere- Sis, SchiSma , Simonia , Sacramentorum Prostitutio sacramentalis sigilli effractio , et alia id genus. In ter Civilia censetur perduellio, homicidium, Pe-- latus , plagium, et vlia huiusmodi. Communia di-Cuntiar adulterium, concubinatus , Sodomia, SaCrilegium, sorti legi iam , et Crimeu usurarium. NOS , omissis civilibus, ei inixtis criminibus , de Ecclesiasticis tantum pauca delibabimus , quorum Sane natura ex Ecclesiasticis regulis Mfinitur.
Desectio a fide Christiana, quam quis in bapti- Smo Prosessus irat, APOstasia dicitur. A statae duplicis generis suorunt olito, alii Sponte sua,. alii vi metuque a Christiana religione deficiebant. Qui spont sua Christum deserebant, Plerumque aut ad J Ddaeos, aut ad ethnicos transibant. Qui vero Per vim , ac metum a Christiana religione desciscebant, Lapsi proprio nomine dicebantur , quorum alii thuriscati, ac sacri ali. a) erant, alii libellatici b). . , r ain Thurificati erant , qui Diis thure , et vino Supplicaverant , ut au Plinius lib. X. epist. 97. Sacrificati autem . fuerunt appellati, qui sacrilegis contactibus manus suas , atque ora maculaverant, uti loquisur Cyprianus ep. 15. H. 20. ad Ger. Roman. , qui earnea diis immotatas eom
bin Ba Libellatieis eid. Baronium. an. 253. Issasponaeum Observ. , I. 21., et 'Mhamum Orig. XVI. 4. in diuersas sensentias Meuvies.