장음표시 사용
181쪽
cogere , a putredine , ct corruptione mindicare ς ea dei extincta, aut ad interitum mergente concidere , fAbsidere,
9 Lyso cari o c. quasi velo haec cum illis scilicet, quae
pag. 23. Cum iiS, quae pag. 34. in e tandem scopUm Contenderent , iisdemque controversae circumstantiis Componerent Ur, qUOd nulli, qui candide, attente querem consideret profecto videbitur. Postquam enim e XSbaralea probatum est a Vigil. pag. I 3. ad pag. 22. fallacem esse discursum ab imperfectis animalibus ad perfectiora, atque hinc a Brutis ad Hominem pro natura partium dignoscenda , alterum Malpighii procedendi modum a morboso statu ad naturalem coargilii, non UniVersaliter, quod foret necessarium ad in Onstantiam illatam comprobandam , sed tantum secundum quid, ut eg ipsis ejus verbis colligitur . Et haec,
ct alia plura ostendere posunt considerationem status pra- Visil. ter naturam cperire interdum posse naturalem . Sed anta p/S uni etersaliter liceat inferre, dubium es , quidem non spernendum o c. Igitur non ita impugnat Ca, qtJae a
Malpighio adducuntur, ut sibi contraria reddat alia , qtiae ex Celso,& Boneto sunt adducta, sed ut falsam Ostendat Malpighii observationem, qui mediis injeotionibus atramenti glandularum eXistentiam in Cortice cerebri deprehen et Te falsus est, quandoquidem affuso atramento, Vel liquidistimo, immo , quod magis proportionatum esse debuerat, injecto sero concrescibili, nulla intra cerebrum Observata fuerit e X Undantia, qUgfacile e X injectis liquoribus per arterias em Ulgentes,&hepaticas in renibus, & hepate videbatur . Igitur, si liquor immissus, capillaria quaeque hepatis Vasa penetrat, Ut notat Glissonius, & per arteriam emulgentem Teniam glandulas inficit , ut Malpighius; sectis si per Carotides ad Cerebrum propellatur, ut e X datis ab H Orotio, est dicendum, non id c O ab una in alteram Ce-
182쪽
rebri substantiam non diffundi , quia , cum omnium mollissimae sint, omnium etiam magime concidam hac enim praecisa ratione, quod mollissimae sint, facilius penetrari debuerant , utpote quae laXioris teXturae mino-xem habeant partium cohaerentiam) sed quia potius, quae in hepate , & renibus sunt semitae, deficiant in ,
Cerebro, vel saltem, quod ex affuso atramento satis , quod controvertitur, non fuerint detectae. XXXII. Ad observationes vero Circa medullarium fibrarum supra corticem, aut corticis infra medullam productionem, quod attinet, Horatium obs Cro, ne praeoccupari se sinat Antonini sui, vel Praeceptoris ejus, rerumque suarum amore, & nullus dubito, quin de spirituum animalium percolatione in CortiCales glandulas, eorumque per medulla res fibras eX cursu in nervos aliqualiter suspicetur, veritus ne quid in hoc systemate offenderit, quod plenum assensum non mereatur . Docet Sbaralea in corpore medullari portiones corticales deprebendi , per quas nulla sensibiliter disria buuntur medulla res bra , atque hinc Conceptum generationis spirituum in cortice, eorumque motus in praedictas fibras non ita certum esse, quin de illo recte possist dubitari. Quod , ut impugnet Horatius, haec duo reponit . Primum nimirum est , Malpighium eandem Observationem effecisse, quasi quod ideo falsa Sbaraleae observatio sit dicenda, quia quoque facta fuerit a Mal-pighio . Secundum vero, eX eadem ObserUatione non
bene inferri, quod, cum nullae sensibiles fibrae sint, nullae quoque insensibiles esse possint, quod certe a nemine negatum iri arbitror, qui sciat quanta sit, quam immensa rei possibilis latitudo . Vereor, ne hominem dedeceat, Schois Malpighianae anatomica inventa velle cogitatione dumtaxat stabilire . Illud similiter de obseretatiunculis sic dictis addendum est,quae ut nibit impedianς ο
183쪽
diant, vibit obsent, quod ait Horatius, satis non est,
medulla res fibras Iam ante curiatas, ad lateraliter proximas corticales glandulas posse deflectere, sed ultro Ie-quiritur, quod sic de facto defleXerint: Quod s an e naturae artificium , ut ut a Bellino clarissimo in excretoriis renum ductibus Observatum, a nullo, quod Certe sciam, in medullaribus cerebri fibris unquam detectum est , nec ulla ratione probatum . Probatum quider , esst ex observatione repetitis vicibus, & longa indagine facta per St,araleam,ad exteriorem corticis supersiciem medulla res aliquot fibras terminare, nec qui C- quam ullo pacto ex cortice posse recipere quod ita probatum est, exploratumque, ut satis de ipsius veritate dubitari non possit per hoc , quod tu moltis, quae secuit, ct quaqua Gersum resecuit , cerebris tale quid se
obseretasse nunquam meminerit Horatius , alias, si quae tantum ipsi constiterint, admittenda forent, nulla Certe glandularum corticalium cum medullae fibris communicatio admitteretur.
XXXIII. Oppo iit iterum Horatius, ab Auctore Vigiliarum male probari diversitatem inter substantiam celebri corticalem , & corticalem substantiam Cerebelli, per hoc quod secto cerebello Animal illico deficiat, occumbatque, secus teso cerebro ; quoties illud experimentum possit , ac soleat explicari, quυd glandulae corticales cerebeIli , secus quam cerebri peculiariter cordi, aliisque ad mitam omnino necessariis misceribos fortasse prospiciant, ac propterea illud idem contingere non propter diversam corticis substantiam, sed propter solam dimersitatem conne vionis, sete ossicii glandularum cerebri, 9 cerebelli; cui porro non antea Uelim, Antoninum assentiri , quam pri US no Verit, praedictam e X perimenti explicationem nullam esse apud illos , qui non modo negant glandularum communiU-Y r nem
184쪽
nem cum medullaribus fibris, sed glandulas ipsas, quae duo probanda, non supponenda fuerant eX Horatio, ut propositionis Sbaraleae falsitas probaretur; qui quidem in ea est sententia, quod e glandulis praesuppositis nulli spiritus proliciantur , nullaque illorum e cortice in subjecta viscera propagatio habeatur . At qui video jam, Horatium hic in verbo UVillisii peccasse, qui putat , nervos e Cerebello prodeuntes motibus naturalibus inservire, voluntariis Vero e cerebro pro Venientes; in qua tamen hypothesi, ut non ita constans est , quod notat Rydi ejus, quin tertium nerUΟ-rum par cerebelli Originarium , Oculorum motorium dixerit, eorumque motibus voluntariis destinatum; ita
nihil quidquam Horatio suffragari posse Videtur . XXXIV. Uerum e glandulis corticis cerebri, &cerebelli , ad glandulas hepatis descendamus, & nuna hoc uno in loco S barate a multipliciter peCCaVerit, a Cinter illos, quod jactanter dicitur, reponendus sit, iu.quorum Icriptis plures sunt errores , quam loci, attente videamus . Nullam esse probatam glandularum existentiam in hepate, Vigiliarum Auctor sustinet ex aucta magnitudiae, S solidita te concreto gypseo succo, ut e X Regemertero apud Glissonium notat Malpi hius, quandoquidem si miles concretiones eo loci saepissime reperibe sint, ubi nulla glandularum vestigia fuerint, ut in pulmonibus, & anteriore cordis parte e X UVarthono, atque in interstitiis ipsis iobulorum hepatis ex Malpighio, quae nulla structura glandulari constant. Sed quibus, quotve erroribus Sbaraleae discursus implicetur, hisce paucis Horatii verbis intelligatur. Iubboc uno loco I si producam verba Praeceptoris tui Curri Antonino suo loquitur J quae in eodem impuluantur; tu hoc, inquam, unico loco oseudam tibi qua tuor ad minus , aut quinque errores. Primus est, Viri mentem non be
185쪽
ne referri, qui observationem Regemerteri, Ut rarum quid nunquam proposuerit, quemadmodum S barate innuit & tamen ita rarum, esse oportuit per Malpi-ghium, ut in iis locis, in quibus nullae sunt glandulae,
nunquam potuerit, aut debuerit observari . Huic alter consimilis error dicitur, qui ad rem non bene relatam refertur, nam sub1tantia hepatis glandulosa non arguitur, ut ait Horatius, e X Observatione Regem exte-aei, sed ex modo loquendi obfertatoris, θ' ex similitudine affectionis in aliis glandulis ejusdem aegri, quae Certe per me nihil inter se distant, ut satis intelligatur, Viri mentem, remque ipsam non esse bene relatam, Cum neque eX modo loquendi Observatoris, qui glandulas ipsas adventitias, & eX morbo productas asserit, neque ex similitudine glandularum colli ejusdem oegri, qU3 non minorem patiuntur dissicultatem , glandularum hepatis subitantiam potuerit Comprobare. Quod a Utem tertio loco objicitur e X Horatio est , quod si ex praefata Regemerteri obseretatione glandulosam hepatis sub Hantiam Uiro arguere placuisset, nihil obstaret o ectio ex obseretatione V riboni deducta, nimirum tubercula in pulmonibus , & anteriore cordis parte instarcotyledonum reperta; nisi prius probaret Ur, auteri 9- rem cordis Partem , siete etiam eIus membranam nullis glandulis donari ; nam hoc multi concedere non possunt; potissimum mero demon strandum esset n pulmonibus nullus glandulas adesse I etenim, ne eorundem me sculas in glaudularum censum trabam, aut de aliis eorundem glandulis merba modo faciam ς nonne Uerbe yen in pulmonibus certas
quasdam glandulas ad sing Alas bronobiorum dimisiones a se intentas esse testatur ' Quae porro Horatii Verba hallucinationis plena stant , nam et sit quidem aliqui Anatomici fue1int , ut LOVVerius est, atque Blan cardus, qui in coidis basi glandulas aliquas notaverint, aut se
186쪽
notasse crediderint, e quibus peri cardii serum proliceretur, nullae tamen sunt, aut nondum, quod scia ira, satis probatae in anteIiore ejUs parte, & in mucrone .
ipso, quo loci mihi non sei Dei datum est tuberculata, hydati des, & id genus alia morbosa corpora 'Observare. Praeterquam quod Malpighius ipse, de cujus auctoritate, & fide per Horatium nihil est ambigendum, praesuppositas in basi cordis glandulas implicite saltem negasse videtur, ubi de conglobatis glandulis liquaminis pericardii fontes inquirens adversus prae Citatos Au-etores sustinet, nusquam alibi, quam in folliculis, loculisve per totum peri cardium disperiis re periri; quod satis est, ut quisque intelligat , quam injuste OnUS,
quod suum est, velit alterius humeris Horatius imponere, utputa probandi, non supponendi, nullam i anteriori cordis parte esse glandularum eXissem iam ,
quae prius ab ipso probanda fuerat, non supponenda nam, si quidem aliqui sint, qui tales glandulas admittant , nihil est ad delendam argumenti Sharales: vim , quoties a Malpighio non admittantur. Minusqpetiam fuerat demon lirandum per St, arat eam , in pulmonibus nullas glandulas adest e, sed in iis tantum pulmonum locis tubercula esse observata, in quibus nullae quidem hactenus glandulae detectae sunt, quod eX , is ObserVatione V Varthoni deducitur, quae talis est. A-
Bibliso th. ydris ib9race c. -- ades tubercula haec pulmones undiquePδg- λψο obsidebant nam centum ad minimum numero erant) ut primo obtutu ex illis solis eos constare putares. Obsidentiae glandulae a Verheyenio detectae undique pulmones, Ut facile credi possit, quod tubercula praedicta in iis tantum fuerint congesta, aut quod e X iis tantum glandulis constare videantur Θ Ita quidem obsident, ut majoribus solum asperae arteriae, & bronchiorum divisioni-
pag. i, r. bus adiaceant. Prope eVim ambitum pulmonum , sunt
187쪽
Verheyenii verba, circa exiguos bronchiorum ramuscu- ΗCrat.
tot eas frustra quaesiti. Quare, ut falsum est, quod cer PAS 'Τ tas quasdam glandulas ad Angulas bronchiorum dioisones a se inmentas esse te Vetur Verheyenius, Ut qua sOlet arte male refert Horatius , quod quintum erroris genus est, ita nihil a S barat ea probandum, nullas in . pulmonibus adesse glandulas, quum satis sit, quod in ea pulmonum parte nullae sint, aut fuerint, in qua tU- hercula detecta sunt - Neque postremo hic loci St,araleae contemnendus sermonis est sensus, etsi digerit, quod a simplici obferiatione allata non debet argui subsantia b alica glandulosa, quum id sand di Xerit, non qUia ignoraverit, Ut supponitur , Malpighium hac de re tantum glandulosam hepatis naturam non probasse, sed quia caeteris iam probationibus devictis haec una supererat devincenda, & qua ultimo de Victa , nulla prorsus alia superesset impugnanda . Quod si quidem
palsim Horatius animadvertat , aut se animad Uertere, dicat, ita res traflari , quas Autonini Praecep tor , qΠi so' Modiat. ne a multis simul Iuuciis rationibus suas cou efcturas de . pag. 173. ducere solebat, ab una lautum ratioue deduxisset. Nun quam Certe animad Uertere potuerit , quod, quae simul
juncta impugnari, velit, per partes satis non impugnentur , praesertim cum partes ipsae singulae, vel diversae rationis sint , veI illarum inter se nulla sit probationis dependentia . Si quis autem arguerat glandularum hepatis existentiam, ut subjectae rei insistamus, ab amito-
me comparata , si micro scopica obteretatione , a morbosis
constitutionibus O c. Nonne confiteri debuerit, nullam esse probatam illarum existentiam , statim ac, quod ipsi constiterit, praedictas singulas probationes ita infidas esse , ut ex ipsis nihil quicquam probetur P Aut cnim probationes 1llae insimul unitae constituunt Unam Integram probationem tantum, vel plures probationes; si
188쪽
primum , tantum abest, ut non impugnetur recte per partes, quin potius altera e X partibus Confutata, integrae probationis argumentum nullum sit. Si secundum, jam Componendae sunt ad normam probationum solutiones, igitur modus , quo Sbaralea ad impugnandam glandularum hepatis existentiam usus est, non ita insidus dici debet, quemadmodum confidenter putat HO-
XXXV. Alterum Horatii objectum est . Sed
non magis malet, Antonine, non magis urget aliud quod-
pag. ij. am illationum genus , quod etsi ab Anatomicis, aliisque historicis passim Iolet contemni, θ' parii fieri , nostro
tamen in rebus anatomicis aliquando adhibetur, cum Oid
licet quaedam, alii a irmant se midii , ideo non dari argumentatur, quod i 1 ' midere non potuerit . Et sane , Vehementerque miror, Horatium eam arguendi formam tam facile negasse, qua vel ipse saepissime usus est, & nominatim pag. 168., Ubi ad impugnandas Sbaraleae Observationes hoc alterum adducit fundamentum, namque in multis, quae secui, ct quaqualersum resecui cerebris tale quid obseretu e , nunquam memini:& forte neque meminit hoc dixi Te , alias aliter Sbaraleam Condemnasset. XXXVI. Nunc Convertamus animum ad ea, quo sunt Ex obfertatione facta in lingua mitulina cocta δε-sb. Vigil prehenditur aIiud corpus di Winctum a musculari subsantia 'S' ''' I ingu/' , e quo prodeunt corpuscula papillaria sue connexiove, aut continuatione cum neretis ς hinc diversa ab exposita a Malpighio papillarum natura arguitur , &consequenter Usus ambiguus. Quid autem ad hoc re- ubi. gerat Horatius eX his ipsius Verbis colligitur . Putata
pag. 173. ergo aliquis aut nesciens, aut nolens eadem uti sedulitate , illam continuationem non attingit, ideo illa continua
189쪽
ufus cmbiguur' Sed dic amabo, mi Floriane, quodnam tibi fundamentum est asserendi, doctum Virum aut nescivisse, aut noluisse illam continuationem attingere ΘEtsi quidem aliquod esse possit, quale namque s erit, quod de te, tuisque verificari non possit, ut ad te vel
ipse non repetam, quia ergo aliquis, aut nesciens, aut nolens eadem uti sedulitate illam disjunctionem non attingit; ideo illa disjunctio non dabitur Θ ideo papillarum diversa non erit natura, & usus ambiguus - ERAPorro sunt, ut quam semper omnia in ipsum Horatii argumenta facile retorqueantur. XXXVII. Post haec alia multa Sbaraleae argumenta indicantur, alia vero, ut de more leviter impugnantur, quorum tamen ultima ipse tantum allium amisconsideranda, ut quae vis eorum est in praesenti controversia innotescat omnibus, qui nihil animi praeoccupationibus distrahuntur. Papillarum linguae usum gustandi per meatus ad eas patentes eX subintranti Corpore sapido, ut innuit Malpighius, multis de caussis Au-
rui ad suppositum organum gusus . Secunda . Quando T etiam non impediretur transitus, deberent infarciri ab aliquo corpore sapido , unde pore unum saporem , immediate non disingueretur alter . Postrema . Possemus dubitare, quod, quando sinus esset repletus a corpore sapido , tandiugosus deberet continuare , quandiu permaneret in meatu
corpus sapidum. Quibus dissicultatibus diluendis, si quae
dicta ab Horatio sussiciant, nunc paUCiS eXpendam . Ad primam regerit, multa quidem supponendo, qUM prius solide probanda fuerant , nimirum salivam , &mucaginem meatibus praesuppositis interceptam, potios Horat. ad dissolutionem sapidi, atque adeo ad faciliorem esus insinuatiouem conducere, ut si quidem per se constaret &
ctor noster evertit . Prima est , quod sivus oe meatus qs, i semper replentur salieta, muco, binc impeditur traυλ Vig.p:
190쪽
salivalem humorem , & mucum , quo lingua abundh1catet , esse menstruum ad dissoluenda omnia sapida, cum idoneum, tum a natura huic muneri destinatum;& meatus ipsos sussicientem habere locum , quo fermentativus sapidorum motus cum saliva imperturbate fieret; & demum eam esse salivae fluxilitatem , ut provehiculo sapidorum, quorum aliqua dilutiora sunt, Citra ullam dubitationem esset recipienda, quae tria prOculdubio non ita sunt perspecta, ut nulla probatione indigeant; atque eX ipsis tantum praesuppositis Sbaraleae argumenta sint Confutanda , quod fidenter sentit Horatius . Ad secundam, & tertiam nihil attinet dicere, fastidum ita dissolutum facilὰ cum dissoluente bu-
, more Per lingua contractiones, ct motus , aut similem c-liam causam a meatibus exprimi po se , 9 sic nomi sapidi
particulis locum cedere , quandoquidem intellectu valde dissicile sit per linguae motum eXprimi a meatibus sapida, quae potius per linguae motum ad vividioremis sensum magis imprimuntur, atque eam qUO JUe Vim , qua sapida exprimuntur nomi sapidi particulis locum cedere , p raeserti in cum lingiuae Contractiones, coarctando loculos , & meatus, indifferenter ingressas exprimant particulas , atque ingressuris ossiciant; quod vel ipsi Horatio ita visum est, Ut peripesng sui argumenti levitate hq C alia proferat,aut s boc non At facile semperfripust, nimirum expressio a meatibus sapidorum per linguae motus , quis Quorat, neque sem'er pos unum saporem immediate alium postse disingui P Certe nemo, ut arbitror, id ignorat,iat nemo ignorat, illud idem de omnibus sapidis non veri sicari, quod foret necessarium, sed de iis tantum, quae vividius sensorium percellendo talem ipsit imprimunt determinationem, e qua facile per leviorem novi sapidi motum non recedat; uti ex adverso, si prius leviter tactum sit , accedente fortiori