장음표시 사용
381쪽
habuisse Petrum aliquam eorum simili tudinem , aut essigiem, rationem reddit
hisce verbis . Nec enim imamnes eorum,
siastituar populus habuisset, lege proh bente . Neque dici potest lege prohibitum esse, cultum latriae imaginibus, tanquam diis praebere, nam Tertulliani rario nulla esset,cum hoc lege naturali vetitum sit, & tamen hac non obstante tot sunt statuae Regum , Principum , ali rumve, potuissent igitur etiam tune esse essigies Ducum, ac insignium Propheta
86. Praeter Seripturam toties laudatam, non faries tibiseulptile die. affert Pater V asqueet. aliam rationem , nimirum, nunquam Deum se ipsem Iudaeis sub aliqua figura ostendisse, quod, ut ipse inquit, quilibet, mediocriter in Seripturis versatus , facile concedet. Hine Absalon, qui, ut legitur a. Reg. cap. l8. Erexerat I, eum adhuc vis rei titulum , qui es in talis Regis vocavitque titulum nomi suo, di appellatur manus Absalom usque in hane diem , ' quem titulum se ille statuam marmoream resert Iosephus, legem transgresisus est, teste eodem Iosepho lib. 7. anti
87. Inter haec utriusque partis momenta, si sententiam meam afferre licet, prior magis solida ac probabilis apparet . Omnia enim quae superius adducta sunt, probant apud Iudaeos non suis D . simulacra & imagines ad adorandum . per se, non vero ad alicujus rei ornatum , aut non Qisse ad repraesentandos insignes homines, non vero res coelestes ac spirituales, aut etiam ad exprimendos falses Deos, quibus plures Romani Imperatores adscribebantur; aliter historia Iosephi est omnino falsi , cum ex Scriptura habeamus, in Salom nis templo id quod supra diximus juxta Bedana. Propter hoc admitti non potest quod ait Origenes, nam si nullus pictor, nullus statuarius in civitatibus eorunia fuisset, quomodo servarentur ea, quae de templo narrantur, & quomodo factus suisset serpens aeneus t Iuxta' pri rem explicationem intellige etia Te tullianum . Quomodo intelligenda sit Seriptura, jam dictum est. Quo pacto autem dicat eruditissimus Uasqueet,nu quam Deum se Iudaeis sub aliqua figura ostendisse, non satis approbo , inamo quilibet, in Scripturis mediocriteP ve satus , id negabit, ut constat ex iis, quae diximus nu. II. certe ipsi Moysi dictum fuit Ex. 3 3. tollam manum meam , ct v debit poseriora mea cte. Quod de A bs Ione refertur, probat contra originem, qui dixerat, nullum in eorum Civitate esse statuarium ; s autem contra legem secit, hoc sertasse dixit Iosephus, quia alio titulo ipse peeeaverit, facile super bia, vel inani gloria , quodlibet enim
est , quod cum laudatus, & vere laudandus Doctor totis viribus contendat, lege prohibitas esse statuas ac imagines , ipse postea tandem quaest. 23. disp. . cap. 6. num. 3 . concedit, lege prohibitas esse statuas & imagines in statu aliquo & modo accommodato cuicumque adorationi, non vero si sit ornamentum,& aliqua velut appendix alicujus operis, quales erant Cherubim obumbrantes alis mis propitiatorium . Quid hone Deus contendit prior sententia praeterhoe t non enim agimus de cultu erga statuas & imagines licito, vel prohibito, sed de ipsis statuis ,& imaginibus. q. U.
An luitum sit flatum, O imagines
resolvi possent, proponendo, utrum licitum sit , statuas ae imagines venerari, hoc enim probato, statim tysas in templis collocare licitum esse, de
monstraretur, attamen, ut res clarius
ac distinctius peragatur, titulum illum exposui. Controversa est inter Cath licos' . σDissilirod by Coos e
382쪽
licos , & Calvinum, qui hoc accerrime negat lib. I. instit. cap. I I. Primum ipsus argumentum est, quia per quinque priora tacula in Christianorum templis nulla imago fuit. In hoc Calvinum suisse insipientem, ac mendacem , ostendo . Tertullianus in lib. de pudicitia cap. 7. reseri, in calteibus fiuisse imaginem Christi, ad- instat Pastoris humeris suis ovem portantis, ut ostenderet, nullum esse peccatum , quod per paenitentiam expiari non posset, quod negabant illius temporis haeretici, porro calices in templis erant, at si hoc licebat in calicibus, cur non in templis i Eusebius lib. 3. & q. de vita Constantini narrat, in templis ab ipso in Patastina extruhis positas fuisse plures imagines aureas, & argenteas,&Damasius in vita Sylyestri scribit, ab eodem Constantino, in loco prope Ecclesiam Lateranensem , in quo sacris undis aspersus fuerat, imaginem auream agni, &Joannis Baptistat digito demonstrantis illum , collocasse, in ipsa vero Basilica imagines duodecim Apostolo
rum argenteas erexille . SOZOmenus
lib. I. cap. a . testatur, statuam illam , quam Mulier a fluxu sanguinis per Christum liberata elaborari curaverat, magna solemnitate suisse in templum a Christianis translatam. Legat insuper Calvinus Patres, qui ante culum quintum floruerunt; inveniet apud Nazianzenum epic λ. ad Olympium , ubi conqueritur , quod Civitas Di oesariensis , in qua ipse templum exornaverat, foret destruenda, haec verba. Neque enimFIutuae dejiciantur , hoc nos excruciat, etiamsi alioquiis excruciat die. erant igitur in illo templo statuae; inveniet apud Baslium in oratione pro Samsto Ba laam , se gratulari, quod melius pictores ejusdem manum pro Christo combustam coloribus expresserant, quam ipse oratione descripserit sua . Ab eo, inquit,
forcium Mart is fanorum pictura . v biissperatus; Gaudeo tali se ae fori tu inis victoria hodie pictus; rideo ma-
num ad ignem Ham examus d vobis aerifcriptam . Video luctatorem in vesba imagine illus rius depictum . Inveniet apud Chrysostonium in ejus missa fuisse hunc rit una. Sacerdos, sic legitur, egreditur e parso ostio portans Evangelium praecedente Minturo eum lucerna, ct conterfui ad Chrissi imaginem inter duo VNa cte. erat igitur ibi imago Christi. Prudentius vero de Sanimi Hyppolito seribit Pictasuper tumulum species liquidis
viget umbris Effigians tram membra cruenta vir7. Tandem , ut prateream Gregorium Nyssenum oratione pro Theodoro Evodium lib. a. de miraculis S. Stepha'ni, Augustinum lib. I.de consense Evangelistarum cap. Io. Gregor. lib.9. Opillo larum epic9., ad quos mitto Calvinum, ut minus ignavus fiat, & minus impius , affero Adrianum I. qui in libro de imaginibus circa finem fatetur, Sylvestrum, Damasium, Celestinum , Sixtum , Le nem , aliosque Pontifices, qui certe suerunt ante iaculum quintum,statuis &picturis templa exornasse. Primum igitur argumentum ipfius , non argumentum est, sed mendacium . 9o. opponit secundo canonem 36.
Concilii Eliberitani, ubi sie statuitur . Placuit Huras in fetasa esse non debere, ne quod colitur , ct adoratur in parietibus depingatur. Si hoc Calvinus velit, in se ipsium pugnat, etenim in secunda parte hujusce decreti pro certo tenetur , imagines esse colendas & adorandas , quod ipse pernegat. Miror tamen Concilii hujus au ritatem ab ipso produci, cum can. 26. indixerit jejunium omni Sabbatho, & can. 33. prohibuerit usum mulierum Episcopis, Presbyteris, Diaconis, MSubdiaconis , quae omnia Calviniani,
Verum Concilium illud exponamus . Plures ex recentioribus asserunt,
Concilium illud legitimum non fuisse, Z et a nec
383쪽
nec alicujus authoritatis, cuin fuerit tan tum Provinciale II9. Episcoporum, nee ab aliquo Summo Pontifice confirma tum , & quemadmodum in aliis erravit, ita etiam in hoc, erravit autem praeser tim in eo, quod Sacramentum Poenitentiae in extrema necessitate alicui propter gravia quaedam crimina negandum esse, praescripserit. Aliqui etiam eorum Canonum squi nomine illius Concilii circumseruntur , aut horitatem negant, cum velint
Canones illos suisse supposititios , & 'singillatim Canonem a Calvino productum ; si enim fuisset revera a Concilio editus, Claudius Hispanus praecipuus inter Icon lastas, illum pro se ipso protulisset, fieri enim non poterat, virum Hispanum latui 1Ie id, quod suo tempore & in Hispania factum erat, non pro tulit tamen , ergo. Aliter exponit Alanus Copus Di log.S. cap. I 6. id , videlicet a Concilio pro tempore & loeo convenientissime factum fuisse , tunc enim erat imminens Gentilium persecutio , immo perseverabat, cum fuerit ante Nicenum primum , quare ne imagines sanctorum,
in templis positae , ipsorum ludibrio so-rent expositae, ideo statuit, picturas in Ecclesia esse non debere. Celebratum autem fuisse ante Concilium Nicenum eolligitur ex ipsus Can .as. ubi fit mentio litterarum, quae a Consessoribus fidei dabantur ad Episcopos in alicujus commendationem , tunc enim erat consuetudo, ut qui fidem in persequi ione confitebantur , scriberent ad Episcopos prolapss; tum etiam ex Can. 39. ubi cautum est, ne quis Christianus sacrifica di eausa in Capitolium aseenderet. Alii tandEm existimant, prohibitum esse imagines depingi in Ecclesiae parietibus, propter majorem imaginum decentiam, quia, in parietibus facillime corrumpuntur, vel parietum humore , vel aliis serdibus foedantur, vel alio quoquo modo, quod non contingit, si serventur in tabulis, aut in alterius materiae sculptura; atqua hanc fuisse Coneilii mentem , deprehenditur ex ratione , quae ibi affertur , Ne quod talitur, ct adoratur in parietum depingatur. Atque etiam ex usu, qui adhuc in Hispania viget, nam, ut testatur Uasqu.
plurima templa ibi tabulis depictis, aestatuis exornata conspiciuntur, vix --ro imago S. Christophori in pariete, &alia Beatissi inae Uirginis in majori Ecelesia Hispalensi suo tempore depicta servabatur. Uides igitur ex Concilio Eliberitano argumentum esse pro Catholicis , non pro Calvinianis . 9 I. Tertio opponit ex Epiphanio , & Augustino. Primus etenim in ep. ad Ioan. Episcopum Ierosolymitanum sic scribit. Cum vidissem lucernam ardem tem, inveni velum pendens in fori rejusdem Ecclesiae tinctum , atque sep Hum , ct habens Imaginem quasi Chrisi, vel Sancti eujusdam ; eum ergo hoc vidis sem in Ecele a Christi, eontra auctori.
talem Scripturarum hominis pendere
imaginem, fidi illud, ct magis dedi
perem mortuum eo obvoluerens . Secun
diis vero in ep. 9. haec habet. Cum his sedi s euueantur in honorabili sublim2tate, ut amecantibus, atque immolantibus attendantur, I a multuesne animatorum membrorum atquesensuum x aquantis sensu, ct anima caream, Us
ciunt infirmos animos, ut vivere, ac spirare videantur, & in psi i 3. Plus valem uisera ad euruandam influem anI mam, quod os, oculos, aurei, disterii tabcus, quam ad erigendam , quod non loquantur, neque vident, neque audiunt, neque ambulant. Ibi etiam satetur tria Ecclesiis Christianorum esse vasa aure & argentea, sed non hujusmodi, ut os habeant & non loquantur.
oa. Si dicerem, verba Epiphanii ipsius non fuisse , sed inserta ab Haereticis, primum illud argumentum prodisus corrueret ; hoc autein videtur rati
nabili modo dici posse, ut revera di
cunt Alanus Copus Dial. S. cap. 2I. 3c
384쪽
S1nderus lib. 2. de imagin. cap. . quibus adhaeret Bellam . lib.a. cap.9. de ima gin. sanet. horum ratio multiplex est; Pr. quia, verba epistolae adjecta suerunt epistolae , quae jam suum finem acceperat. Secundo quia, cum Haeretici alia testimonia Epiphanii contra imaginum usum produxissent, nunquam lΟCum
hunc opposuerunt in septima Synodo generali vera; dico vera, nam & fuit septima Synodus salsa; Tertio quia ἔmodus dicendi in fine illius epistolae omnino discrepat ab alio, qui in eadem legitur . Quarto quia, Epiphan. Diaconus in septima Synodo adt.6. demonstrat, alia duo loca Epiphanii producta
esse quae tamen Omnino conficta fuerunt. Utrum haec vera sint, nec affirmare ,
nec negare placet; jam satis dixi, cum dixerim , hoc rationabili modo diei posse . Non me latet, responsionem hanc aliquibus non placere, nec me fugiunt momenta , propter quae non placet, sedeonsultius est, aliiqua animo habere,
quam calamo exprimere . Hanc tamen esse communiorem , ae veriorem re
frensionem censet inter alios Bella
9 I. Thomas vero Waldensis existimat, hoc dierum , & factum ab Epiphanio fuisse propter haeresim Antrommor phitarum , quae tune temporis erat, qui Deum depingi posse , ac debere affirmabant , quia illum corporeum asserebant, quare, ni magis huic errori se opponeret, picturas omnes scindendas esse merito putabat, & in hoe sensu dixit, imaginem illam eontra aut horitatem Scripturae se vidisse pendere , dubitare etenim poterat, per illam hominis Gguram, quam dixit, se ignorare, an
Christi esset, vel san hi cujusdam, Deum homines intelligere posse, & sic magis
in suo errore confirmari , quod enim secundum se bonum est, aliquando ex Oe
calione sieri potest malum , & nunc etiam , s ex imaginibus sanctorum scandalum aliquod oriri merito posset, tollerentur, ideo dicit, & jubet Concilium Tridentinum sessas. in hac re erudiendum esse populum , di ita , ut nul DLF riginatis imagrues, O rutabus peric usi erroris oecosonem 'ebentes saluantur. Hanc existimo, mentem & zelum
9 . Neque contra hoc satis est illud af rre, quod S. Gregorius Papa seribit ad Serenum lib. 7. epist. ι . & lib. 9.epist.9. nimirum , non debuisse imagines confringere , sed populum ab adorati
ne idololatriae revocare cum hoc nunquam factum fuisse in Ecclesia legatur, atque ideo S. Epiphanium velum illud non constidisse ex moti vo 1 nobis iupe rius adducto; etenim in primis, si v rum est, quod scribit Gregorius , nunquam tactum fuiste, quod secit Serenus, vera est responso data num. 92. deinde
aliud est loqui de pluribus imaginibus
in Ecclesia, aliud de unica tantum extra Ecclesiam; Praeterea, in causa Serenierat idololatriae periculum, non erat haeresis manifesta eonjuncta idololatriae,seut in caula Epiphanii. Tandem, si dicas, id nimio etelo, & non juxta scientiam, actum esse ab Epiphanio, nihil incongrui dires. Sicut ex nimio etelo id actum esse a Sereno asserit S.Gregorius epistola laudata . Uerum teneat res ponsio a nobis exposita, praesertim, cum dieat ibi Epiphanius, illud este contra auemritatem Scripturae, constat autem, Scripturam tantum imagines prohibere tanquam obiectum idololatriae, ut supra ostensium est. 91. Si vero haec tibi prorsus non placeant, accipe expositionem Mariani
Uictorini in annotatione illius epistolae in secundo Hieronymi tomo; Existimavit iste , id iactum esse ab Epiphanio , quia imago illa non esset Christi,vel cujusdam Sancti,sed hominis alicujus pro sani, qui esset di pictus quasi Christus, vel aliquis Sanctus, ideo dixit, babem imaginem quasi orisu, vel eujusdam Sancti, ita ut ipsi honor deserretur, tan quam si esset Christus, vel Sanctus. Noa
immerito hoc dici potest; primo, quia by Cooste
385쪽
post adducta verba , subduntur haec alia, Ecce unum , cur dici posset, epistola Epiphanii fuisse addita plura verba ,
Ini contra murmurantes dixerunt , si Finrire voluerat, justum erat, ut aliud daret velum, di mutaret . quihus audiistis, aliud se daturum pro sit Epiphanius, & statim acquieverunt; quod pr secto non evenisset, fi populus , veram Christi, aut Sancti alicujus colens ima ginem , Epiphanium agnovisset Iconomachorum parti adhaerere, quod tamen pullus, neque ipse Joannes IeroQlymi tanus, contra quem scribebat, ipsi unquam objecit. Secundo quia nunquam
Iconomachorum patroni, aut Autores
Epiphanium pro se protulerunt, nec in septima Synodo aliqua Epiphanii mentio in hac re saeta est; Porro, si conscidisset obsque alia causa, praeter eam, quam num .93. indicavimus, imaginem
Christi, vel alicujus Sancti, maximum pro Iconomachis suisset argumentum; Tandem; si ex hoc colligere possent hae retici, imaginum hostem eum suisse , quare , eo defuncto , discipuli eius im ginem ipsius in templo posuissent, Sc ta inen posuisse , testatur stptima Synodus
acto . , & Damast. orat. I. de imagini bus num. 2O. Constat ergo ex Epipha
nii epistola nihil prorsus pro haereticis
γ 96. Sed neque ex Augustino; ibi squidem sermonem habet praeclarissi mus Doctor de idolis, in quibu, gentiles putabant aliquid Divini latere, &ideo ipsis honorem deserebant, atque tanquam Diis sacrificabant, quando autem in mente est hujusinodi error, illa
membrorum similitudo multam vim habet ad animos commovendos, tanquam si viverent, ac viderent; Error
iste non est in nobis catholicis , ideo nihil pertimescendum , quo curventur animae, ac male afficiantur; de illis igitur loquitur, de quibus Propheta, ocu
los habent non videbant, aures habent, ct non audient, aures habent, σν non
odorabunt e. atque hoc palla in vasis aureis, & argenteis, quae sent in Ecelesia, non sunt figurae, quae os habent, ianon loquantur, cum repraesentent eos ,
qui os habent, & loquuntur, ut sunt Christus , 8c Sancti. Uerum pro catholico dogmate jam Augustinum , aliosque
97. Quarto opponitur, quia templorum institutio ideo facta fuit, ut in ipsis collocarentur imagines vivae , quales fiunt baptismus, per quem significatur interna sanctificatio, &sacra coena, idest Eucharistia, quae est imago corporis Christi, non igitur in illis collocandae sunt imagines mortuae; atque hoc factum est a verisChristi sectatoribus,quorum precibus , ut refert AElius Lampridius in vita Alexandri Imperatoris , Adrianus Imperator templa praecepit extrui sine simulacris.
98. Resp. templa instituta esse &pro imaginibus vivis, & mortuis, nec enim istae sunt illis contrariae, sed per
mortuas in vivarum cognitionem pertrahimur. In obiectione tamen sua Caluvinus in alium errorem incidit, sed jam novi situm esse, dum dicit, Eucharistiam esse imaginem vivam corporis Christi, nam est ipsium corpus Christi,de quo in
proprio tractatu . Praeterea etiam , imagines Sanctorum nequaquam mortuae
appellari possunt, etenim imaginis vita est repraesentatio, imagines igitur Sanctorum Sanctos representantes non sunt mortuae; Illae motauae sunt, quae quod non est , nobis exhibent, tanquam esset , quemadmodum erant idola gentium .
Ad factum Adriani, dico , ipsum
Christianorum precibus aedificari secisse templa sne simulacris, quae se haberent ut idola . Cum enim Christiani Orare snollent in templis Gentilium , quae plena idolis erant, Imperatoris jussit extructae sunt Ecclesiae sine hujusmodi Simulacris , non vero sine aliquibus im ginibus . Hanc explicationem colligo
ex ejusdem Lampridii historia, dicit enim , sine numine templa fuisse erecta
imago autem non est numen, nili pro ali-
386쪽
Quaes. I. Caput VI. g. g. a 67
aliquo ex salsis diis adoranda propo
l. VI. An imugines Chrisi, di Sanctorum sint adorandae. 99. ' T O N eodem modo de imagianibus Christi, S Sanctorum senserunt haeretici, sed juxta Damasce- nutu in libro de haeresib. prope finem
duos extremos eorum errores recenseo.
Aliqui dicebant, hisce imaginibus eultu ia Divinum deserendum esse, atque isti appellati sunt Christianoeategori, eo quod, cum Christiani nullum alium , praeter Deum, latris cultu prosequantur, illi cultum hunc etiam erga imagines Christi, Beatae Uirginis, ac Sanctorum, sive Angelorum , sive hominum impendebant . Contra hos nihil a nobis dieendum est, eum ii silem argumentis refellantur, quibus repeitur idololatria. Aliqui omnino contrari uo docebant, ita ut nullus penitus cultus foret in imagines exercendus, atque isti iconomachi, seu inec noctastae dicti sunt , de quibus in superioribus, quamvis & isti non e dem modo se gesserint, nam alii seu rius, alii mitius, omnes tamen erronee. Si quidem Calvin Istae illas in domibus permittunt, non tamen in templis, Lui herani etiam in templis, non ut colantur , sed ut per illas templa exornentur, tempore vero septimae Synodi, quidam suerunt, qui non solum ad templorum Ornatum illas collocarent, sed etiam ad excitandam exemplaris memoriam,quin tamen aliquod honoris signum ipsis exhiberetur, de quibus Epiphanius Diaconus .in septi ina Synodo ad . 6. dixit, esse semi probos, ac salsi veros. Ioo. Ellent hic etiam asserendae aliquae Otholicorum sententiae, quae circa imaginum cultum plura diversa tradiderunt, sed cum in haTeticos tantum res nostra agenda sit, libenter omittimus , ne sertas te alicui Doctori catholia eo line sis suspieionem ingeramus, aut
Dicendum est , imagines Christi,& San rum adorandas esse . Hic pro bandum statuo per Scripturas, per Concilia , per Patres, per rationem . .
Aliqui ex Seripturis id probaturi
afferunt imagines Cherubim propitiatorii, qui utpote super aream existentes , ut legitur Ex .a I. ab iis adorabantur, qui arcam adorabant, & serpentem aeneum erectum a Moyse, in quem respicientes Hebras sanabantur. Sed quia hoci pluribus Theologis negatur, ut vidimus j. . ideo, has omittendas esse , judieamus .
Melius arbitratu meo ostendi id potest, quod rebus eli: In anima carentibus tributus suit eultus adorationis,
quis enim ignorat, ps98. dictum fuisse, adorate sabinum pedum ejur , quoniam sanctum est, & ps i 3 i. Adoravimus Deo , ubi uerunt pedes ejus Optime
etiam nciverunt omnes legi Mat .s. Nolite jurare per erium , quia thronus Deses, neque per terram, quia scabellam es
pedum ejus . Constat autem juram emum esse actum religionis, quo praecipue Deo desertur honor, deinde rei, per quam juramentum fit, si ergo sine requisitis eircumstantiis per coelum , & terram iuratur, coelo, terraeque fit injuria propter relationem quam habent ad Devm, ergo etiam, si Sanctorum imagines contemnerentur, injuria fieret Samstis propter relationem, quam habret ad Sanctos. Sed clarius nihil in hac re afferri
potest, quam cultus ille, qui in lege
veteri praebebatur arcae, quae tam reve
renter portabatur , & propter quam percussus suit OZa a Regum 6., quia eam , cum Sacerdos non esset, ausias est tangere, ut exponitur inter coeteros pones Augustinum lib. I. de mirabilibus Sacrae Scripturae cap. i , & propter quam I. Regum 6. plures ex Bethsamitis interjerunt, quia sine debito cultu irsam cui otius aspieere voluerunt; si autem rebus istis, utique sine anima , cultus
387쪽
tus deserendus erat, non alio quidem titulo, quam in eorum honorem, ad quς re serebantur, quo pacto negari poterit, etiam imaginibus deserendum in eorum honorem , quos nobis repraesentant Zios. Ex Conciliis, quae hanc nostram veritatem docuerunt,plura in medium afferri possent. Est canon 8 a. sextae Synodi, cujus verba recitavimus β. 3. num. 74. Est Concilium Romanum subi Gregorio III. ut refert Sigibertus in Chronico ad annum II 3. in quo sere a Episcopos mille congregatos affirmat. Est Synodus sub Pipino Francorum Rege coacta in Villa Gentiliacensi, in qua determinaretur contentio de Trinitate inter graecos, & latinos, & in ea imaginum adoratio est statuta. Narrant hoc de Francorum gellis Regino in suis chronicis ad an. 766. Ado Uie n. Paulus Emilius, aliique . Est & aliud Concilium Romanum sub Stephano III. it eandem rem sub anno 768., cujus meminit Blondus aeneade a. lib. I. nec non Sabellicus aeneade S. lib. 8. quamvis hic Scriptor non Stephano, sed Paulo I. illud tribuat. Sed haec omnia praetereamus ; & nobis sufficiat Concilium Nicaenum a., idest septima Synodus;cujus definitio act. 7. hisce verbis continetur . Statuimus eum omni cura, ct diligentia,
similiter ac sanctae Crucis, ct sivificae
Aucam, venerandas, annas imagines palam proponi , quae coloribus, tessellisse constant, aut alia quavis idonea m
teria in sanctis Dei Ecclesiis, in sacrisv ι, se vesibus, nec non parietibus, ct tabulis , aedibus, ac viis: nempe tum D misi , ac Dei, Isauris nos,i γνὰ Chrisi imagines : tum incomaminatae Dominae minae Sannae Dei Genitruis ,
necnon honorabilium Angelorum; ac Sanctorum omnium , di piorum virorum . Luanto enim uere entius per imagis tam expressionem videntur, tanto magis qui illas intuentur ad protot oram rc-
cordationem , di desiderium ineuantur : ut ipsis inculum, di honorariam adorationem deferaui, non tamen verum,
fecundum fidem nosiram, latriae cultum, qui fit Divinae naturae eonvenit: sede
dem modo venerentur, quo Agurampreti
se, ae vivificae Crucis , ct sancta Eva
gelia, ac caricra sacra donaria, tum dilumisa ad Ilus honorandas, adhibeantur, quae fuit antiquorum rellus consuetudo. Placuit haec omnia proferre , nam in uno, vel altero verbo omnia explicantur, quae nos Catholici ex antiqua consuetudine defendimus, & omnia evelluntur, quae Qlent haeretici nobis opponere , ut constat , si ea perpen
ior. An dubitare possunt, Concilium hoe suisse legitimum i Falluntur. Legant Paulum Diaconum, Cedrenum, Zonaram, post annum 788., nec non Photium in epis ad Michaelem Bulgarorum Principem, eum Sandero lib. a.
de imagin. cap. 3. Quid huic Concilio defuit Z Adfuerunt Legati Pontificis Romani, & trium Patriarcharum, Al xandrini , Antiocheni, Ierosolymitani, quin immo ipse Patriarcha Constant in politanus, ut patet ex siubscriptionibus. Adsuerunt Episcopi 33o. juxta Cedrenum, & Sigibertum; 367. juxta Photium; & consensium dedit, si velint hunc
necessarium esse , Imperator Constantinus. Si vero reponunt, contrarium huic
Concilio fuisse aliud Oonstantinopolitanum prius,& Francos diense posterius, de hae re infra dicemus .ioI. Ex his videant, quam merito Concit. Tridentinum statuerit sess. II. quod ibi legitur, ubi etiam paucis verbis , sed disertissimis, modum exponit,& substantiam decernit, regulasque tradit, ne & cultus imaginibus subtrahatur, nec, plusquam par est, illis cultus exhibeatur.
IO . Exposita definitione Nicaeni Concilii secundi satis etiam ex Patribus
probata remaneret assertio nostra, ete
nim in sex prioribus actionibus plurima Patrum testimonia congessit , propter quae hujusinodi veritatem stabilivit ;juvat tamen aliquos producere, ut inde
388쪽
elarius appareat quod diximus. Basilius . contra Julianum, ut affert Adrianus in epis ad Imperatores , inquit. insorias imaginum illorum honora, ct palam ad ro, Me enim nobis traditum d Sanctis ostilis, non esstrabibendum. Ambrosius oratione de obitu Theodosii ait: Sapienter Helena egit, quae crucem cir si in ea te Rerum Iomit, ct locasu uterux Christi in Regibus adoretur. Augustinus lib. 3. de Trinit. cap. I . loquens de sacris signis, ut simi imagines, afferit, ea honorari ab hominibus, quia n ta sent, & affert exempIum serpentis
aenei, & lib.l. de doct. Christiana cap.9. dicit, illos serviresgnis, qui honorem deserunt utilibus signis, hujusmodi autem e se imagines Christi, & Samst
rum ostendit lib. a. cap. 23., ubi probans,
picturas, & statuas esse se perstra hominum instituta, eas excipit, quae ob finem
honum proponuntur ab eo, qui habet auctoritatem . Generatim loquendo docent Patres , imaginis , & prototypiunam esse adorationem; Unde Ambrosius serm. Io. in psal. Ii 8. inquit. fui imaginem eoronat Imperatoris, utique illum Boriorat, eujus imaginem caeronavit,
O qui saluam contem erit Imperat ri utique feci e videtur injuriam. Sic igitur in cassi, qui imagines Sanctorum honorat , Sanctos honorat qui illas
contemnit, contemnit istos. Non tamen dico propterea, unam esse adorationem absolute . Certum enim est, majorem fieri injuriam imperatori, si fiat in ejus personam , quam si fiat in ejus
imaginem . Tunc hoc contingit, quando
imago est ejusdem substantiae , ut est Verbum Divinum, quod dicitur imago Patris. λ IOS. Cum vero dictum fuerit iuxta Augustinum, imagines esse utilia hgna,
paucis hic exponere possem unum vel alterum beneficium hominibus propter imaginum adorationem a Deo collatum ; satis tamen exposivi ubi de herba illa, juxta Eusebii historiam, quae ad sh tuam Christi ab Hemorroissa positam Tom. IIL
apud Paneadem orta fuerat, ac execreverat, dustum fuit. Potius deveniendum esset ad quaedam mirabilia, quae de statuis, ae sanctorum imaginibus frequenter in historiis leguntur. Devenirem sane nisi ipsi Haeretici haec concederent , & tamen pro pter haec, statuas, ac imagines, adorandas esse, irent inficias. Quid enim , miracula afferre, quae per illas operatus est Deus i nunquid adoratione sentdignae t minime. Per Iordanis aquas Naamam lepra ab Heliseo curata est; per lutum cum sputo caeco vilio est re stituta ; adoretur igitur aqua, adoretur sputum; immo & adorentur homines mali, per quos Deus multa secit prodigia . Sed ita dicentes non animadvertunt finem, cujus gratia miracula patrata sunt, Eli4us & Christus non adhibuerunt aquam , vel sipulum , ut aquaeae sputo honorem deserrent , sed tantum , ut primus se Dei Prophetam ese
demonstraret, Christus vero se esse
Filium Dei, sicut & per homines malos sunt miracula, attamen ad verit tem aliquam comprobandam , e contra rio miracula, per imagines facta , sue runt ad contestandum cuItum imaginibus debitum. Non alio pacto illud evenisse credi debet, cum Iuliani statua, amota illa Christi, in igne de Coelo cadente consiumpta suit, ut narrat SOT men. lib. S. Historiae cap. 2 o. & si hoc alteri causae tribuere velint, esto, mquid dicent de illa Christi imagine 1
Iudaeis percusia, ex qua sanguis, quo plu rimi infirmi curati siunt , exivit, ut reserunt A thanas lib. de passione imaginis Christi Gregor. Turonen. de gloria
Martyr. cap. a I. Regin. in Chronico an.8 non alia certe de causa id actum est, quam ad illam imaginem honoran dam , quam tot contumeliis Iudaei deturpaverant. Caeterum redeundo ad aquam Iordanis, qua Naamam curatus est, & ad Iulum , quo caecus visiim recepit , dico, quod si apud nos essent, ipsis
389쪽
adoratio Bret praestanda; hoc auterris absistute non fit aut aquae, aut luto, sicut nec clavis, aut lanceis propter rationem expositam de Crucis effigie s
Io6. Ut vero quod dicimus aliqua etiam ratione probemus, plura subdere non prohibemur; alicujus imago capax est injuriae, & eontemptus, erit igitur capax etiam honoris & cultus. Si illud verum sit, attendantur ea, quae ab Historia , & scriptoribus accepimus; notum est, quod reperitur apud Theodoret uiri lib.f. cap. i9. & Chry-Qst. a. & s. oratione ad populum Anti clienum , nempe Theodosium, etsi religiosissimum Principem , adeo in Antiochenos Cives propter imaginem uxoris ejus dejectam irae exarsille, ut Antiochenam Urbem penitus evertere ser- me decreverat. Hac de re in Maximini dedecus ejus imagines aut disterptae, aut isdatae suerunt, ut scribit Euseb. Iibs. Historiae cap. iob quod & de ina ginibus Domitiani refert Suetonius. Praetera; quando prototypo debitus est cultus civilis, hujus nodi eultus debitus est etiam imagini, ut patet in Rege,& Regis imagine , ergo quando prototypo debitus est cultus acer, hujusin di cultus debitus erit etiam imagini, atqui sanistis debitus est cultus sacer , ut in proprio loco probavimus , ergo Idenique; si scripturis, Conciliis, Patribus , rationibus nolint convinci, convincerentur utinam Haeretiei timore;
videant , & serio eogitent in selieissi-
Inum eorum exitum, qui se sanctorum
imaginibus hostes deelatarunt; quid Leoni Isaurico, quid Constantino Co-pronymo acciderit, satis narrant Paulus Diaconus , Palmerius, Zonara; habebunt illi Iconomachorum Principestatos in poena, temporanea etiam squos habent icios in culpa . q. VII.
Donomachorum argumen suratam M.
io . I quae eontra Catholicos Ha in retici proserunt paucis ver-
his a me refelli flagitares, id tibi prosecto praestarem, dicendo, non est sianctorum imaginibus impendendum latriae eultum; quia tamen existimo votis tuis annuere, si, qua ipsi opponunt, elare distincteque producam, ideo a molibenter fieri pro certo teneas. Atque in primis responsionem Catholicorum nullam esse, probat Calvinus lib. I. institutionum cap. II. β. 9.& io. dicens, neque Judaeos , nequc Gentiles statuas & imagines cultu latriae prosequutos esse , & tameis ad arando
peccasse . Nec tam ineogitantes erant
Iudaei , ut non meminissem Deum esse , qui eos eduxerat de terra Audisti . Inquit Haereticus. Sed si res ita esset sal
sitatis arguatur Scriptura Sacra , quae Deuter.3 a. ait. Deum , qui te genuit,
dereliquis , ct oblitus es Domini erea
Horeb. ct adoraverunt sculptile, di obliti sunt Deum, quisalvavit eos, qui fecit
magnalia in Aia sto, mirabilia in semra Cham erribilia in mari rubra. Quibus similes centum textus afferri possent; vere igitur tunc Iudaei peccato idololatriae insecti sunt; atque hac ratione viatulum potius secerunt, quam ovem saut canem, aut quid aliud, quia viderant in AEgypto magnum Deum AEgyptiorum , qui erat vitulus, ab ipss Ap tu vocatus. Cur etiam inquiit Elias s. Reg. cap. I 8. Ut quid clauicatis in duarsarier, si Dominus es Deus, sequimin
eum in ta es Deus,sequimini eum . Si Iudaei Baal Deum verum adorabant Mendax igitur est Calvinus in suo primo dicto. Io8. . Mendax etiam in secundo dia
es credendi sunt, ut non intelligerent,
Deum alium esse, quam ligna, ct lv
390쪽
ἐes. Siquidem Danielis s. legitur . Ubebant visum , ct laudabant Deos fluos aureos, ct orgenteor, a reos, ligneorique , di lapideos. Quod si res ita non ellet, cur Prophetae adeo laborassent, ut sea-derent ethnicorum simulacra Deos non esse, ut legitur Iaiae M. pCIII. Ηabae. a. & alibi t stupidi profecto isti sui Dsent, contendentes refellere quod ab ethnicis non credebaturi, stupidus etiam fuisset Paulus de quo ipsi ethnici act. I9. dicebant , mulus hie suadens oretumsuam turbam, dicens, quoniam non sunt Dii , qui manibus fiunt . Hoc concludat, ut preteream Augustin. lib. 3. de Doctrina Christ. cap. 7. Tastullianum in Apologet. cap. II. Euseb. lib. I de pmparat. cap. II. Arnobius lib. I. contra Gentes qui ita de se loquitur. Venerabar, o caecitar , nuper Ismulae
ex fornacibus promis , in ineuibus Deos di ex malleis fabruatos; tangiaam spinesset vis praesens , adulabar, assabar, O beneficia poscebam, Deos esse erede-ham tigna, lapides, ossa aut in huri vi rerum habitare materia. Verum de histe Calvini mendaciis satis, & pudet ea reserre, quae ipse adducit ut sua me
o9. Arguit secundo loco ex Patrum testimoniis. Primo Irenaeus lib. I. cap. a . in fine, erroris damnat Carpo-eratem, dc Gnosticos, quod quasdam Crucifixi servarent imagines, ac illis coronas imponerent; quid autem aliud fit , Catholicis videbis coronam in capite , anulos in digitis , torques in collo, pretiosisque vestibus totum corpus obtectum, atque per vias, luminibus pluribus precedentibus , deductas imagines. Hieronyin. in cap. J. Danielis, Guores inquit Dei imagines adorare . non debent atque idem docet Gregorius lib. 7. epist.I oc Io9. aliisque in locis. Quid denique dieit Jonas Aurelianensis lib. I. de adorat. imagin. respondens Claudio Taurinensi Episcopo, qui opponebat , cultum imaginum in test mento veteri fuisse prohibitum Z praeter Tom. III.
alia, haec sent ejusdem verba. Sinanturd te imagines sanctorum, non ut adore fur , sed, ut quamdam pulchritudinem reddant, di quarumdam praeteritarum rerum memoriam sensus Imprritorum iugerant, in Ecclesiis d iugi , Creaturam vero adorari, eique ali uid Divinae fervitutis impendi nefas diemus . Iio. Unico verbo haec omnia proteruntur, si quemadmodum, Scripturas rejicientes imaginibus cultum, , etiam Patres explicemus ; sicut revera explicandi sent; Si errorem Gnosticorum ,& Carpocratis aliquem non latet, quam merito id dixerit Irenarus, stilli incompertum fiet a Solebat Carpocrates , inter alias Philolbphorum imagines , illam etiam Christi servare, atque more Gentilium colere, ut notat Epiphanius haeresi a . Huic, sicut illis sacrificium offerebant; hoc unum Christi imaginem illis comparare nefas erat, &crimen; quid igitur mirum, si ab Irenaeo reprobentur quod Catholiet sa-ciunt convenienter faciunt, nec Deum mistent, vel Christum, vel Sanctos ;unicuique reddunt quod seum est, omnemque cultum ad Deum reserunt, in sanctorum imaginibus adorantes sanctos , in sanctis Deum, a quo sanctorum virtus, & excellentia progressa est; ex rivulis bibunt, sed in rivulorum aquis uberrimum, perennem, Divinum son
Hieronymum exponit Sixtus Senensis lib. 3. Bibliot. annot. 247. ibi l quutum en de statuis & imaginibus, quas Gentes Qis Regibus erigebant, qualis illa suit Nabuchodonoser Dan. . Has , quis ex Catholicis dicet, adorandas esse t renuerunt adorationem exhibere tres pueri, renuimus ntis Omnes. Fac Reges esse sanctos, illorum imagines ac statuas adorabimus . De S. Gregor. dictuna est satis, reprehendit enim,& damnat cultum seperstitiosem , quo imagines habeantur pro Diis. Quod additur de Iona Aurelianensi parum interest, ipsis enim impendendum este