장음표시 사용
361쪽
mino actum est; quod enim Regis m nistri honore assiciantur , honor est Regis. a 6. Patrum secundus sit S. Ambrosius in caput r. ad Romanos sic dicens : Solent pudore ρυβῆ neglecti Dei ,
misera usi excusatione dieretes ; per istis posse ire ad Deum culper comItes per venitur ad Regem. Age, nunquid ita de mens es aliquis, aut salutis suae immemor , ut honorificentiam Regis veniaeet comiti , cum de hae re si qui etiam ι a. Hare fuerint inventi, jure ut rei damnentur majesatis i di sis non portant
reor, qui Aonorem nominis Dei deferuntereaturae, di relicto Domino conservos
adorant , quo ι aliqui plus, quod meetur Deo ; nam ideo ad Regem per tria
buxos , aut comura itur, quia homo utique es Rex, ct nesu, quibus debeat
Rempublicam credere, ad Deum autem promerendum β'agatore non opus est, sed mente devota. Uides Ambrosium negare quod toties dicunt Catholiet, nimirum sevi per Aulicos supplieationes nostras exhibemus Regi, ita per sanctos vota nostra exponimus Deo , &seut illi apud Regem impetrant, ita sancti apud Deum ; vides ulterius, ab ipso excludi quemcumque interees rem , seu QBagatorem , ergo. Resp. ibi apertissime Doctorer ,
sanctum agere contra ethnicos, qui s dera colebant, atque ipsis, quae ereaturae fiunt , proinde conservorum nomine appellari debent, sicut verum Deum
adorabant; ideo dicit, honorem nominis Dei deferri creaturis, & quemadmodum majestatis reos censeremus ,
qui honorem debitum Regi, deserrenteomitibus , ac proceribus, se illos peceasse asseruit, qui creaturam colebant, scut creatorem. Hanc sitisse Ambrosii mentem, dubitare nequaquam possumus, cum eo loci talis suerit & mens Apostoli; inquit enim . Ita ut i inex elisabiler, quia cum cognovi ut Deum , non fleui Deum glorificaverunt, aut patiar egerunt, sed evanuerunt In cogua-
eor eorum; dicentes enim se esse sapie ira, uisamsunt, di mutaverunt, riam ineorruptibius Dei In Miluud nem eorruptibuis hominis, di volucrum,m quadrupesum, diuerstentium . Hoc
igitur pacto reliquebant Dominum , ut non tantum conservos suos, sed etiam cos , qui inferioris erant naturae; adorarent . Quod autem addit ; nam ideo per tribunos ct eomiter itur ad Regem
quia nescit, yribus debeas RempublIcam eredere. Hoc in eo sensu intellige, quo superius dictum est de haeresi Simonis Magi, nimirum , nonnisi per sanctos Deum summum placari posse, quod nos
omnino negamus ; supponainus tamen Regi omnia nota este, &scire, quibus deberet Rempublicam credere, nonne adhue plures gratias concederet ami
eis suist si hoe negas, leges amicitiae
negas, aut dices sanctos non esse amicos Dei, & sic negas, sanctos esse caninctos; proinde inquirentibus, an sancti invocandi sunt, paucis verbis negamdum erit suppositum. Tandem illa ver ba; Ad Deum promerendum' agat re non opus es. Nihil eontra Catholieos probant, qui non dicunt, necessariam esse sanctorum invocationem , sed tantummodo piam, utilem, S licitam . Certe devota mens fidelium plus fidelibus proficit , quem sanctorum in intercesso I immo haec ad Deum pro merendum non prodest , si illa deficiat; & ad funamum prodest, ut illam fidelibus Deus ex sua misericordia, largiatur, gratiam, per quam fit devota, concedendo. Hane exoravit Stephanus vivens & lapidibus obrutus pro Saulo, & obtinuit; Hanc etiam exorare potest Stephanus, & quilibet alius Sanctus, in coesis gaudens Ag beatus, &Deus eoneedet; juxta tamen sitae voluntatis propositum, quod semper manet,& 1 quo Sanctorum preces, & intercessiones nunquam recedunt. Novit Deus
quid facturus sit, novit tamen, se plura per sanctorum preces, quos homi des in-
362쪽
voeaverint elle facturum ; sicut fecisse
nos demonstravimus . Fateor , argumentum ex hac Anabrosii auctoritate
desumptum plurimi ab haereticis fieri posse, nec aliter refelli posse, affirmare non erubesco. Illud apud omnes, qui de hac re pertractant, leges, sed non in omni sivi parte resolutum invenies. a 7. Postrenio ex Patribus asseramex graecis Ioan . Chrysost. in hom. de prosectu Evangelii, ubi se ait. Non opus sibi patramis apud Deum, n/ que multo
discursu, ut blandiare auis, sed Leet
Iussis, patronoque earens, ct ster temeti m Deum preceris , omnivo tamen dyti compos eris , neque enim tam De leto Deus annuit, eum alii pro nob b orant,
ut eum ' et oramus, etiamsplurimuplenissimi malis. Nunquam iuxta haereticorum sensum loquutus Chrysostomus est , sed dumtaxat loquitur de illis , qui mortalium precibus se commendant, ipsi V
To nunquam ad orandum vel aperiunt labia, vel mentem attollunt, horum segnitiem voluit exeutere, atque obtinendi beneficii certiores reddit,si pers metipsos oraverint . quam si solum m do alii pro ipsis. Ment m suam explicat hOm. in Mat. hisce verbis . Non
stuor quas sitantes, di desides ex ali rum meritis pendeamus, habent quidem vim pro nobis, di quidem maximam orationes , supplicationesque Sanctorum , scdIunc inem, eum nos quoque I Uympcrpamventiam sto lamus. Et hom. I. in primam ad Thessalonie. post plura.
Hir itaque cognitis , nee Sanctorum ρr cra contemnamus, nee totum in illas prosectamur . Praetereo alias haereticorum ineptias, quae si proponantur, facillime refellentur .
Sanctorum Corpora di reliquias esse adoranda. et 8. Rimum , qui sanctorum corpo-L ribus, ae reliquiis adorationem exhibendam esse, negavit, fuisse Eun mium , & post eum V igilantium , testis
est S. Hieronym. in libro contra eun dem , quamvis horum haeresis reduci
possit ad illam Gnosticorum , dicentium , justum non esse pro Christo ibi re martyrium , contra quos scmpsit Tertullianus librum, quem inscripsit, Scomplacum. De Iudaeis vero δc Samaritis nihil dieam, cum isti omnia corpora immunda , ac contemnenda esse censerent.
Acrius in sanctorum corpora, Screliquias se gesserunt Imperatores duo , Leo videlicet Isauricus , &C3ia stantinus Copronymus, de quibus paulo infra dicemus, dum de imaginibus habebitur sermo. Sequuti sunt Uiel elisiae, ut resert Thomas Waldensis ; Novissime v Calvinistae , Lutherani, & Centuri
Catholiea veritas est , sanctoruincorporibus, ae reliquiis adorationem esse impendendam . Hoc probaturus shujusmodi argumentum expono. Id aia serendum, quod vetus Ecclesiae comis mendat consiletudo, quod Conciliorum statuunt definitiones , quod unanimi tonsensione tradunt Patres, sed sanctorum corporibus , ac reliquiis adorati nem esse impendendam , haec Omnia si adent, ergo. Omnes partes singillatim ostendo. De veteri Ecclesiae consuetudine ambigendum non est, si v perlegamus
ea, quae facta sunt in Ecclesia Hebrae rum , sive in ea quae nostra est, & quam Christus aequisivit sanguine sto, suaque doctrina sundavit. Si prima licet e ponere ; Deus ipse Moysis corpori h norem deserri voluit, quod per Angelos sepeliri mandavit; Elisei corpori tanta . virtua concessa fuit, ut mortuum ta
363쪽
gendo ad vitam revoeaverit; Iosias Rex, curationem induantia; Nam alii oeul cum omnem idololatriam & superstitio- rum, alii pedum, alii manuum e gies o nem evertere vellet, deletis delubris , ferunt , , has nonnulli ex auro , alii ex eo in bustisque pluribus corporibus, quae Hefabricatar. mc autem proposita suerunt in monte reperta, Ossa Elici, morborum deput onem indieant; Ea δε- ac alterius Prophatiae servavit intacta. pultorum virtutempraedicant Oc. Cele-Si vero quod in Ecclesia Christi pera- bre in hac re est id, quod de sepulchroctum sit, proferamus, plurima sese no- Sancti Felicis resert S. August. ep. I 37 his exhibent. Mulier illa Emorrhoissa nimirum , ut qui falsum aliquod scientes solam fimbriam Christi tetigit, & sanata de senderent, eo adducti convinceren- est. Mat. F. Populi certati mi ut umbram Petri attingerent, aegroa adducebant , qui sanabantur omnes, Adt.1. Alii sudaria ac cinctoria Pauli deserebant ad aegrotos, & obsessos; f, languores ab eis, Diritur nequam egrediebantur. Act. 19. Olim de Christi sepulchro dictum , suit Isaiae M. In eum gentersperabunt,
di erit sepulabrum ejus gloriossum , sed
Christus , Sanctorum , 8c Martyrum caput , hanc suam gloriam in ipsos etiam, tanquam in membra, voluit derivare; Gloriosa certe suerunt Martyrum sepulchra, cum Christiani per sestos dies, ipsis dicatos, illa frequentare solerent, atque ibi sacros ac religiosos babere conventus, ut fidem facit Joannes Chrysost. hom. 8. Gloriosa; Cum Imperatores ipsi pro Ppulchris basilicas condiderint, atque in ipsis sepeliri viventes elegerint, ut ita orationum , quas ad sin torum honorem fideles detulissent; adiumentum perciperent, ut secit Constantinus ille Magnus; qui in Urbe, quae suo nomine nuncupatur, in honorem duodecim Apostolorum basilicam extruxit , de quo scribit Euseb. Caesarie n. lib. q. de ejusdem vita cap. 6o. Ut possisuum. Dum particeps fleret orationum , quas,
ad honorandos lasolos , fideles ibi essent psea facturi. Gloriosa; Cum apud ipsa tot miracula Divina providentia protulerit, ut apud omnes Historicos adnitrantes legimus & gaudentes, quod in Sanctis suis appareat Deus mirabilis. Verba tantuni afflaram Theodoreti oration. S. contra Gen. quae siunt ista. Ouod
compuer illorum flant, qui cum Alepy,-tant, palam te santur illorum donaria,tur, & ad veritatis consessionem compellerentur .
gumenti partem , quae ad Conciliorum definitiones pertinet, profici stamur . Occurrit statim Nicaenum 2., quod post quam actione 3. vocaverit reliquias Sanitorum salutares sontes, quibus Deus populis beneficia plurima diffudit, praecipit definitione ultima actionis septimae, deponendum esse .clericum , & excommunicandum laicum, si Martyrum reliquias contempserit, aut male tradi verit. Concilium Gangrena , coactum contraEustathianos,anathema illis dicit, qui Martyrum memorias, seu loca , in
quibus eorum reliquiae collocatae sunt, detestantur. Martyrum autem memoriae
loca illa appellabantur, quia, ut ait Ru- pertus lib. 9. de glorificatione Sanctae Trinitatis , & processione Spiritus Sancti ; Solemus basideas Martyrum appe
lare memorias eorum pro eo, quod ibi mallendo, di confitendo memoramul ma oria illorum. 3o. In Africa Concilium Carthaginense S. can. I . praecipit, ne aliquod erigatur altare, nisi in eo repolitae sint aliquae sanetorum reliquiae, aliter ere dium evertatur, ne detur locus superstitioni; ex quo sic argumentum confici potest; daretur locus superstitioni, li absique sanctorum reliquiis altare erigeretur , Crgo datur locus religioni, si eum reliquiis erigatur, ad cultum itaque re ligionis spectabunt reliquiae. 3 i. omitto Concilium Braccarense I. decernens can. S., ne in supplicationibus reliquiarum theca ab alio, quam
364쪽
quam ab Epistopo gestari debeat, aut saltem ab aliquo Sacerdote populo praecedente, ac sequente. Concilium Epannense, prohibens can. 23. poni reliquias Sanetorum in Ecclesiis ubi non sint Clerici, qui pro psallendo frequentes non sint; Concilium Moguntinum tempore Caroli Magni; in quo can. SI. decernitur, ne sine consilio Episeopi, & facultate Sanctae Synodi reliquiae de loco ad
locum transferantur; Haec autem omnia
procul dubio honorem non exiguum ipsis exhibendum esse , declarant. i. Ultimum locum teneat Concilium Lateranense sub Innocentio III. cap.62. , ubi cautum est, ne propter fraudum periculum nullus publice inci piat reliquias venerari sine Sumini Pontificis auelaritate; atque in hac re habemus legem canonicam , cap. Cum ex eo, de reliquiis cte. & legem civilem Cod. de Episcopis & Clericis l. Decernimus . a. Superest, ut tertiam partem , argumenti propositi probatam exhibeamus, quae ad unanimem Sanctorum Patrum consensionem revocatur. Eusebius lib. 7. Historiae cap. 11. de lignea S. Iam eobi Apostoli sede ait: Sempatur cum ingenti sudio velut d majoribus tradu memoria sanctitatis, ct eum metna Peneratione habetur Cur igitur irrident Lutherani, dum Cathedram ligneam Sancti Petri audiunt a fidelibus adorari S. Basilius epi M0. rogans, ut ad se reliquiae mittantur, inquit; Rem autem sfeceris, Fct Mari uin reliquias ad ps triam tuam miseris ;si modo, quod a me scri si , persecutio, quae ilite grassatur,
etiam Domino Mari es adhue facit . Gregor. Nyssen. in orat de S. Theod ro Martyre. Nos quidem obeate, beniagnitate creatoris annisersariam circuli vicisseudinem υμ culi, stubi cum tibi eo
Sentum coegimur, sacrum videlicet amansium Marorum coetum, tum communem adorantes Dominum, tum ct triumph Iem certaminum tuorum memoriam peragenter . Et rursius . Si quis etiam Luerem , quo eonditorium, ubi Maroris Tom. III.
eorpus quiescit, ob tum es, auferre semmittat , pro munere pulvis accipitur, ac tanquam res magni pretia , condenda ter ra colligitur, nam i us attingere res
quias in quando aliqua hujusmodiprospera fortuna contingat, ut i facere liceat, quam id sit multum desiderandum, O optandum, ac fummarumprecum donum, sciunt experti, ct ejus desiderii compotessam. Gregorius NaZian Z. in Oratione prima adversius Iulianum; Duorum,id est Martyrum, velflla erepora Mempossint,
quod anim annae, e manibus cout Hentur inde honoremur, quorum vel
laesanguinis guttae, atque exiguasto nis signa idem possunt, quod corpora ,
Haec non colis Et orat.6. , quam in sol inni Martyrum festo recitavit; Sic eon
venimus , aut concurrimus, revera hiane
diem risum feeundum Cissum celebramur , revera Maroribus honorem detulimus , aut desseremus , revera triumphalem choream agimus. Eusebius Emisse n.
hona. de S. Blandina. Ubifum, qui veneratione anctis Marorum dicunt de ferendam non esse corporibus Z Si nostris histe temporibus viveret, facile stetes os viros istos inveniret. Isti omnes sunt Patres graeci , pro quibus omnibus concludat Joan. Chrysostomus strin. deSS. Inventio, & Maximo; Saepius, ait, eos invisumus , tumulos adore I, m gnaque fide reliquias eorum comisgamus , ut inde benedictionem aliquam a
43. Sequuntur modo Patres latini; quam multa vero, & quam eleganter in hac re non seripsit S. Ambrosiust satis equidem ea essent, quae de Sanctorum Gervasit, & Protasti corporibus , quae ipse invenit & in Basilicam main magna pompa, ac fidelium Mediolanensiunia cultu transtulit, nobis reliquit in epist. 14. ad Marcellinam tbrorem Idam de
quibus in concione haec habet. Succ dant vitanetae triumphalet in locum, ubi risus bossa es . . . . Condamus erra rem
liquiar scrofanctas, O dignis aedibus
365쪽
celebremus. Et serm.93. de S S. Nazario, & Celso iic finem imponit. Luod simibi dicas , quid honores in carne jam resoluta , atque consumpta Z bonoro in carne Muroris exceptas pro GrisI n
mine cicatrices , honoro vilemis memoriam perennitate virtutis, honoro in es neribias semina aeternitatis, honoro compus , quod me propter Dominum mortem docuit non t2mere. Cur autem non hon
rent corpus illud fideles , quo reverenturct daemones t honoro itaque corpus, quod risum honoravit in gladio, quod cum Chrso regnabit in caris. Uides, haereticos pejores esse daemonibus . Ambrolio succedat Augustinus , qui sier m. 236. de tempore ait; Ad eamplius agendae sunt gratiae Deo nos . Hane enim Ecclesiam, quam fecit nomini suo conserui,fecit etiam Sanctorum Marorum reliquiis honorari. Et epis. IOῖ .ad Quintianum stribit; Portant Mane rei
quias beati uni, ct gloriosissimi Martyris Stephani , quas non ignorat ranctuars fra incuς ct nos fecimus, quam cons menter honorare debeatis. Quid vero dicendum foret de Sanem Hieronymo oporteret totum librum contra Uigilantium producere; ne in adducendis Patribus prolixior sua, Russini Historia lib. II. ca P. 28. , ubi narrat, quomodo Gentiles iussit Iuliani ossa Sancti Ioannis Baptistae apud Sebastem cremarent, negotium absolvat. Haec porro siunt eiusdem verba. C idem, cum tantum nefas si ri viderent humanis quidem manibus, sed mente riserina, mori gratius babsutes, quam θ juscemodipiaculo funestari, inter res qui ossa ad exurendum legebant, mixtI, dilia gentius , ac religiosius congreganter, fumtim subtraxere, O ad religiosum P
trem nil sum venerandus reliquiaIpertulare.
Firmum igitur est argumentum meum initio propositum , cui quidem confirmando plura alia addere possem; sed si quae dicta sunt ad convincendos haereticos nequaquam sunt apta , & ad fideles in veneratione firmandos id nea , alia quaecumque superflua scribe
Refelluntur Haereticorum argumenta. 4 . π Nania certe sunt ea omnia, quae I contra catholicam a nobis statutam veritatem producunt haeretici, ea tamen operae pretium non praetermittenda esse iudicamus, ut magis Corum insania , atque impietas agnoscantur. Primum argumentum promoVet Calvinus in admonitione de reliquiis in caput ultimum Deuteron. ubi legitur .
Mortunis Vr est ibi Mas 'mur Domini
in terra Mabjubente Dom no, e est lisu eum in Halle Tyrrae M ah contra Duor, non caenosu homost uisum ejus inque in pracfnrim Lew.Hoc autem non alia de causa a Divina dispositione factum est, nisi ad evitandum cultum , quem illi haebrei praestitissent; unde&in epistola Iudae habetur, diabolum v luisse Moysis corpus detegere, ut illud hebraeis adorandum exhiberet, sed hoc ab Archangelo Michaele prohibitum suisse; Si autem illius corpus adoran
dum non erat, neque corpora aliorum squos nos Catholici sanctos existimamus. Si ex quo Moysis corpus fuerit a sconditum , ne a Judaeis cultum acciperet , inseri Calvinus , sanctorum corporibus non esse cultum de serendum, ergo ex quo tot aliorum Martyrum Dei admonitu reperta fuerint , ut de Sanctis Gervasio & Protaso, nec non de Sancto Stephano legimus, recte nos inseremus , eorum corpora esse adoranda. Quare autem id actum fuerit de illo, variae sent Sanctorum Patrum exp sitiones. Fuerunt aliqui, existimantes mortuum non fuisse, sed translatum sicut de Henoch & Elia traditur. Ita S. Hilar. in cap. 17. Matth. & Ambros lib. i. de Cain cap. a. cum Gregor. Nis
seno de vita Moysis. Hoc tamen prorsus Disiti sed by Corali
366쪽
eontrarium scripturae videtur, ut patet, si perpendantur laudata verba Deuter nomii. Aliqui arbitrati sunt, per Moy sis corpus non esse intelligendunt illius cadaver, sed mystice totum Istaeliticum
populum, atque praelium illud, de quo disserit Iudas in epistola sua , simile illi esse, quod Zacharias cap. 3. describit; ita Beda in illum locum Iudae, qui alios
etiam affert pro hac sententia. Quidquid tamen dixerint alii, ita indulgere volo Calvino ut concedam, corpus Moysis suisse mortuum , sepultum, nec inventum, ne a Judaeis adoraretur . Sed aliud est, loqui de illa adoratione, quam judaicus populus Moysis corpori praestitisset, & de ea, quam nos Catholici sanctorum corporibus exhibemus ; Populus enim ille valde propensus erat ad idololatriam , & qui tali cultu adoraverat vitulum aureum in deserto, atque sidola, facile etiam Moysis corpus ad rasset, a quo tot prodigia facta esse, noverat experimento. Hac de re adnotarunt quidam insignes Scriptores, ut Caietanus , S Gagnejus juxta Chrysost. hom. I. in Matth. Dominum noluisse, ut per Moysen in promissionis terram populus ille duceretur, ne tanti beneficii magnitudinem non Deo tribueret, sed Moysi, quod quidem haud temere dictum est, siquidem in illa peregrinati ne Moysen quidem frequenter invoca erunt, nequaquam Deum. Tali pacto, subdit ibidem ChryQst. ut omnes hujusmodi amputaretur occasio, sum quoque ejus esseculiatu epulchrum. Hoc autem periculum in colendis sanctorum corporibus in populo Christiano nec
imminet, nec timetur; hunc enim d eet Ecclesia, quae, tanquam columna s& firmamentum veritatis cultum a
ctis exhibendum a Divino & distinguit,& praecipit. Omisi explieationem ali rum , qui dixerunt, ideo Moyss corporis occultum retentum esse; ne ab artis magicae Sectatoribus ad vitam revoca
retur; sed hoe sabulossim existimo . 43. Sed inquies. Si Hebrai MODTom. III.
sen viventem, tanquam Deum, minime
coluerunt , Cur mortuum s tamquam
Deum , adoratione Dei propria prosequutiellent Si hoc de Moyis dicas, idem dicendum erit etiam de Sanctis. Res ita non est. Moyses vivens, Minister Dei, ac Propheta, Dei tantum honorem populo praedicabat, immo& vindex fuit, dum populum , qui vitulum adoraverat, interfici jussit; Unum igitur Deum colendum esse docebat, atque ideo viventem ipsum nequaquam ita coluissent; at eo mortuo, sublatoque Magistro, facile in errorem hunc prolapsus populus esset. Uis hoc videre clarissime ZEcce. Vivente Moysi saspiciebant Iudaei in serpentem aeneum,
ut legitur num. ai. & curabantur , nec tamen illum , ut Deum adorabant, cum
illum Moyses proposuerit tanquam signum . Fecit Modi es repentem aeneum, ct posuit eum pro Agno . Et tamen Φ. Reg. I 8. serpentem illum tamquam , Deum adoraverunt, & ideo ab Egechia confractus est; Quod secundo loco dicitur , apud fideles locum non habet, etenim Moyses apud nos semper vivit, nimirum Ponti sex, & Ecclesia, quae se
per nos docet. 6. Secundum argumentum Calvini desumitur ex illo Apostoli a .ad C rint. S. Esnovimus Chrisumfecundum earnem, sed nunc jam non novimus , ex quo inseri, quod, si nune caro Christi
agnostenda non est, multo minus agn stenda sent corpora Sanctorum, ergo multo minus aliquo cultu honoranda.
Quod ita Calvinus velit Pauli textum exponere , ut illam illationem d ducat , mihi prorsus ignotum est. Quam Patrum affert expositionem l quodJondamentum proponit Novimus Christum secundum carnem , quia Uerbum caro factum est, & quidem caro passibialis ,& mortalis, nunc jam non novimus, quia post mortem & reserrectionen ,1uam ejus caro facta est impassibilis Rimmortalis, Chri u enim resurgens ex mortuis jam non moritve, mars illi ultra X x a non
367쪽
Em dominabitur ad Rotn. 6. Haec est interpretatio & expositio septimae Synodiaei. S. Hoc tradiderunt SS Patres Curv-sostomus , Theodoretus , Ambrosius, Anselmus . Atque est juxta mentCm ejusdem Apostoli, qui loquens de Christo adhuc mortali, ejus tempus appet lat dies carnis. mi in iebus carnisfuae preces ,supplicastinerique obtulit cte. ad
Hebr. J. Aliter etiam extra sensum omnino
Calvini eadem verba declarare possit- naus. Expectabant Iudaei Messiam , qui
temporali Regno dominaturus esset, aeeos 1 quacumque captivitate vel subjectione liberaret, noverant igitur, idest crediderant, illum ut Regem carnalem atque terrenum , in quo sensu etiam di--.scipuli euntes in Emaus dicebant Luc. a . Nos autem perabamur, quod redempturus esset Israel. Et filii Zebedet matris ore Math .a .petierunt sedere unum
a dextris , alterum a sinistris in Regnostio; Cum itaque Paulus prius Iudaeus esset , ita Christum noverat secundum carnem , at post misericordiam illam , quam , ut ipse testatur , consequutus erat , ut esset fidelis, non amplius Christum secundum carnem noverat, sed secundum spiritu in, id est ipsem esse verum Messiam, qui 1 peccati servitute liberaret , ac in coelesti spirituali Regno et set verus Rex , & hoc pacto fuisse in Scripturis sanctis promissum;Coeterum, Christum adhue cognostendum esse secundum carnem, satis inquiit Christus Joan.6. Caro mea vere es ribus die. mi, manducat meam carnem, di bibu meum sanguinem, habes vitam arsernam , &idem Paulus l. ad Corint. t r. affirmat Sacramentum Eucharisticum in mortis ejus memoriam fuisse institutum . se timeamque manducabitis panem hunc , ct calicem bibetis , moriem Domini a nuntiabitis donec veniat. 7. . Tertium argumentum proponit hi illo Pauli ad Colossen. a. in quo eapite damnatur cultus hominum arbitrio inventus , atque institutus , qui etiam si spe etem habeat pietatis ac Peligionis , vere tamen etiam in textu graeco stultitia appellatur , atqui cultus erga reliquias ab hominum voluntate init ductus est, nequaquam a Deo institutus , ergo. Jam huic argumento satissecimus num .9. ubi explicavimus canonem 3I.
Concilii Laodice ni , in quo sense etiam
Paulus laudato loco seribit. Nemo vos seducat volens in humilitate, ct religione Angelorum cte. Adoratio igitur superstitiosa hominum arbitrio , deme lique judicio adinventa fuit, haec reprobatur a Paulo, nequaquam illa, quam nos erga sanctorum reliquias desendi, mus, & quam aprobant Scripturae, Concilia , & Patres, ut a nobis demonstra tum est; Probet igitur Calvinus, cultum hune esse sit perstitiosum , & tune
in hac re manus conjungemus. S. Quartum argumentum desim ita 3 . canone Concilii Eliberitani. in quo prohibetur cereorum accensi ante Martyrum sepulchra, quot autem cereos nos non accendimus t atque in hac re affertur epis. S. Hieronymi II. contra Vigilantium, cui opponenti , idololatriam esse, hujusnodi cereos accendere , respondet. Cereos clara luce non accendimus; sed ut noctis tenebras
hoc solatio temperemus, ct viguemus ad
lumen , ne cos tecum dormiamus in te
nebrii : God si aliqui propter imper
ςiam ,' plicitatem focularium hominum , vel certe religiosarum 'min rum, de quibus vere sto binui dicere: Confiteor , zelum Dei habens, sed non secundum scientiam e Me pro honore Dei faciunt : quid inde perdis t Censuit itaque Hieronymus, cereorum cultum V
num esse, & sola simplicitate ac ignorantia excusari, & tantum accendi ad tenebras depellendas, non ad canet rum corpora honoranda . Augustinus etiam in lib. de moribus Ecclesiae c. 34. sepulchrorum adoratores reprehendit. Resp. a Concilio Eliberitano pro hiberi cereorum cultum juxta morem
368쪽
Gentilium , exis inlabant enim, corpora mortuorum aliquid adhuc sentire, & , cum essent in sepulthri tenebris clausa, cereorum lumine illustrari; subdit vero Concilium rationem, propter
quod id prohibuit, idest, inquietania
Spiritat Sanctorum non sunt. Quia cum superstitiosus ille cultus sanctis displiceret, inquietari dicebantur, sicut ad Ephesos . inquit Apostolus, per
opera mala Spiritum Sanctum contristari; ego vero existimarem, per Spiriatus Sanctorum intelligendas esse animas hominum pie sancteque viventium, qui tali superstitiose cultu perturbaban tur , sicuti modo fidelium mentes & spiritus perturbat Haereticorum impietas. Aliqui vero possent Concilium aliter explicare, videlicet, Concilium
prohibuisse morem evocandi cereis ac em sis defunctorum animas per magi cam artem , scut scribunt Plinius 28. histor. cap. a. & Sueton. in Tiber. c.98. sic autem spiritus inquietari dicebantur. Unde I. Reg. 28. anima Saulis, evocata 1 Pytonita, respondit. mare me im
Si autem qua ras , quare ante Martyrum sepulchra cerci accendantur , re
spondeo, hoc primo fieri, quia ignisbetitiae signum est, vere autem fideles pro sanctorum gloria laetantur. Secundo , quia per ignem indicatur gloria, &ideo teste Herodiano lib. I. Imperatoribus Romanis saces praeserebantur. Te tio quia sic explicatur gloria & vita , vere autem sanctorum animae gloria perfruuntur , corpora vero immortalem vitam in reserrectione recipient. 9. Pro exoticando Hieronymi t
stimonio satis 1 t dicere , ita illum i quutum esse de illis , qui ex simplicitate& ignorantia putabant verum esse,quod alii falsis & pertinaciter adirebant, mor tuorum corpora per accensos cereos itinluminari , ideo dicit, hoc non agere a secundum scientiam, attamen excusa
ri, & affectu bene agere, quia hoc pro honore Dei faciunt;quod vero Heron
mus bonum existimaverit, ante Martyrum reliquias cereos accendi ex eodem lib. contra Vigilantium aperte deci ratur, ait enim : Causebantur quondam
ct Apostoli, quod periret Auguentum , sed Domini voce corresti sunt, neque
enim Chrisus egebat unguento, nec Mam res lumine eerrarum , ct tamen illa
mulier in honore Chrisi fecit sessioque
mentis ejus recipitur : ct quicumque a cendunt cereos, secundum e uam habent mercedem. Atque ut ostendat, se tantummodo reprobare accendi lumina
superstitioso modo, infra addit. Iliud flebat idolis, ct id reo detesandum es, Me fit Mari ibus , ct idcirco recipiemdum es,
Respondens autem illis verbis , eerras clara luce non accendimus non per inde improbat ussim accendendi cereos etiam horis diurnis, sed tantum ut a Lferret Vigilantio rationem aliquamis, qua intelligeret, non accendi nocturno
tempore, ut viderent corpora mortu
rum; de hujusmodi cereis ampliorem sermonem facit septima synodus ae . .
in decreto fidei, & si foret superstitiocos accendere coram reliquiis , esset etiam eos accendere, cum Evangelium legitur, aut cum mortuus ad tumulum
desertur, & tamen hanc consueuidinem sitisse in tota orientali Ecelesia ibidemta refert Hieronymus, & in libro de Vita Paulae narrat, in ejusdem funere etiam Episcopos cereos praetulisse. 3o. Ad locum Augustini breviter dico, ab illo reprehenses esse sepulchrorum adoratores generatim loquendo, non autem, si constet, esse sepulchro sanctorum; vel, & hoc magis ad mentem S. Doctoris, reprehendit. morem illum, qui tunc apud plures invaluerat, plures enim tunc .d mortuorum sepul-ehra cibos serebant, & inde pleno ve ire ac ebrii discedebant. Ecce illius verba . Nopi se laborum adoratores snovi mdiuor esse , qui Luxuriosi me super
mortuis bibant, ct epulas cadaveribus
exhibenter, super se Potine i or ses
369쪽
Bant, ct varaeitates, ebrietat in uas deputent religioni. Hoc etiam prohibuit Ambrosius Mediolani ; nunquam i men morem istum dixit suisse idololatriam , nisi fieret more Gentilium, qui epulas illas in sacrificia sacrilege offerebant .
1 I. Quintum argumentum proponit. Pr. quia si liceret adorare sanct rum corpora , Vel eorum offa , & cin res, immo ex ossibus & cineribus pulverem, licitum etiam effet, eadem in vermes con versa venerari, sed hoc omnino incongruum & ridiculum est, ergo. Secundo; major reliquiarum pars
supposititia est , & plerumque contigit
pro canctorum corporibus nobis proponi latronum ossa vel canum; unde & Augustinus in lib. de opere Monachorum cap. 28. cum dixisset, Monachos quosdam membra Martyrum circumferre, addidit, Si tamen Martyrum . Tertio; quia tam multae reliquiae ejusdem Ma ryris reperiuntur, ut dicendum sit, vel
plura habui se corpora, vel plures esse
Resip. ad primum; si nobis consi ret , corpus sancti conversium esse in illos vermes, istis adorationem adhibendam esse , dignitas enim , & excellentia, cui cultus tribuitur, in sancto residet, & propter hanc ejus reliquiae venerationis sunt objeetum ; sed quia ,
ob tot trasimulationes agnostere non possumus, vermes istos ex sanctorum corporibus prodiisse, ideo adorandi non Proponuntur. Argumentum tamen hoc
generatim non concludit ; nam quid dicendum esset de corporibus , & reliquiis , quae nulli corruptioni sit bjectata fuerunt Ad secundum, ea est Divina providentia erga Ecclesiam, ut hoc nequaquam permittatur, aut si sorte unquam errare posset fidelium pietas, hujus erroris subtraheretur occasio. Hoc factum esse legimus in vita S. Martini Turonensis Epistopi scripta a Severo Sulpicio ejus similiari. Ut clarius res exponatur, afferantur Historici verba cap. 8. Erat, inquit, haud longe is oppido proximur Mosperio locus, quem falsa hominum opinio velis eoinsepultis ibi Maroribus sera erat, nam ct aiatare ibi d superioribus Episcopis conse
tutum habebatur. sed Martinus πω te mere adbibens incertis fidem, is his, ut majores nata erant, Pres teris, vescieritis agitaba bi nomen Martyris , vel tempora passionis seni, grandI se scrupulo promoverI, quod nihil ereti eo sani sibi majorum memoria tradidisset. . 6 dam die paucis fetum adhibuis fratribus ad loeum pergit, deinde supers pulabrum 'sum astans, oravit ad Dominum , ut quis esset, vel ejus meriti sepultur Osrederet. Tum conversus ad μvam, vidit prope a si re umbram ford
dam , trucem; imperat nomen, meriatumque ut loqueretur: nomen edicit, deerimine eonfisetur, latrone es isse, is scelera stercussum, vulgi errare celebratum , sibi nihil eum Maroribus esse eom mune , cum tuos gloria, se poena retin ret . Martinus jussit ex eo loco altare submoveri, atque ita populumsupersitionis illius absolvit errore . Quod Martini tempore secit Deus, saceret etiam n stris si opus esset, est enim eadem Ec elesa, sunt iidem ritus; interea notent Haeretici, quod si erat probata fides alicujus reliquiae , tune etiam cultus exhibibebatur. Semper autem adhibita maxima diligentia fuit in veris reliquiis discernendis a falsis, nee sine Episcopi iacultate aliquam adorare licitum unquam fuit, ideo optatus Mileuitanus
lib. I. narrat, quamdam steminam a C ciliano Archidiaeono correptam fuisse , quod cujusdam hominis mortui , etsi Martyris, sed nondum vindicati, tib re diceretur. Adeo autem hujusnodi diligentia crevit, ut non liceat publice reliquias adorandas exponere, nisi ex Romani Pontificis aut horitate vel immediata; vel mediata, ut colligitur ex cap. Cum ex eo de reliquiis , & veneratione sanctorum . Quamvis tamen con cederemus , in hac re errorem aliquem
370쪽
contingere posse, adhue adorantis devotio sivo fructu non careret, quia non adoratur haec reliquia, ut haec, sed ut talis Martyris, vel sancti, quod ad meritum sussicit; neque vero opus est ad conditionem confugere, sicut, cum quis Hostiam adorat, quam putat esse consecratam, non dicit, adoro, s es consecrata , sitis enim est , si prudens judicium habeatur. Quod autem inquit Augustinus nihil contra nos probat , siquidem tunc sermo erat de reliquiis quae nulla publica authoritate circum ferebantur in qua re caute proceden dum est, immo reprehendendi qui talia agunt. Ultimum parum refert, si attenuamus mox dicta ; duo tamen hic adverto , primum ; in pluribus locis esse partem aliquam ejussiem corporis, a parte autem aliquando denominatur totum, ita stribit Basilius in orat. O. Martyrum , qui tune in variis urbibus
esse dicebantur, quia in singulis aliqua
pars eorum Crat. Secundum , quod sitissem nomen, quamvis non idem sanctus; ut tamen eum adoratione assicia
mus , sussicit si sanctus sit, quamvis non sit idem .
32. Nunc opponere possent, argumentum nostrum petitum a Patribus ,
quod potissimum a nobis existimatur, nullum esse, vel quia nullum Patrem primi vel secundi Oculi adduxerimus, vel quia , . et iani Patres ipsi , utpote ii mines in errorem induci potuerint. Quam inane sit primum , constat ex iis quae diximus sub initio cap. 3.& ulterius rejicitur , nam , si quod ab haereticis profertur, unquam verum accipiendum esset, omnia profecto celebriora Concilia nullius momenti censen d forent; In Ephesina Synodo ac t. i. definitum fuit, non simplicem hominem, sed hominem Deum natum esse de Maria Virgine , nec tamen ex aliquo primi vel secundi iaculi Patre id probatun est , sed antiquior ex recitatis suit Cyprianus , coeteri vero erant ex recenti
ribus. In Chalcedonensi , ad duas ii
Christo naturas affrmandas instripti sunt Patres vix uno seculo anteriores, Scquamvis potuisset Concilium producere Clementem Romanum, Ignatium Mamtyrem, Iustinum, Irenaeum, attamen
satis Catholicum Dogma probari per alios existimavit. Quinta Synodus se in omnibus sequi, dixit, Athanasium , Hi larium , Basilium , Ambrosium , Augustinum , Chrysostomum , priorum seculorum Patres non memorando; Cur igitur dogma nostrum de cultu erga reliquias velint contemnere, quod per nullum ex Patribus primi, vel secundi mculi probaverimus t
Si vero secundum, quod opponebant , faciendum esset, jam nullum fidei dogma ex Patrum traditione demonstrari poterit, cum idem argumentum confici possit, & dici, Patres ipis,
utpote homines, errare potuisse; Fortasse si hoc diceretur de uno, vel altero, manum darem b. t reticis , at ubi omnes in eandem sententiam conspirant, nemo tam impius est, ac importunus , sed ira
lius dicerem, insipiens, qui velit, id
non esse probandum, atque recipiendum; Unde ait Lansrancus in lib. contra Berengarium tom.6. Bibliot.col. 2O9. quod etsi illam excellentissimam aucto ritatis arcem non obtineant, qua donatae sunt Proplieticae , seu Apostolicae Scripturae, hoc tamen probaresufficiant, quod bane eis, quam nune habemus , omnes fideles, qui nos praecesserunt, dpriscis temporibas habuerunt. Sed si res est, sicut inquiunt haeretici, cur Theodorus Beza in epistola nomine Geneve- sum Pastorum constripta ad Nicolaum Ra Tucitum inquit, tanti faciendam esse auctoritatem Augustini,quanti omnium Asricanarum Ecclesiarum i Si hoc de Augustino, quid de Augustino additis tot aliis, quos in probando asserto nostro produximus Z Videant igitur ha-gtomachi, machinas suas prorsus co ruere , nec nisi contradictionibus se
ipsbs defendere, in quas quidem plurimas incidiise Magde burgenses, luculen