장음표시 사용
141쪽
εheri ad Saxoviae Ducem Georgium
Quinque templani claues Tyranno comportant eique obuiam duobus miliaribus pergunt, obni, is ardentissimisq; praecibus fossantes, quatenus eos clementer suscipere & gratiose tradi are uelit. Dat fidem illis, di quum ciuitatem pacalce biduo obtinuisset, omne ad se populum in f oro c5 uocari iubet. indicans rem sibi cum ipsstractandam esse Dum autem uniuersi tanquam edicto suo obse cundantes comparuissent, moX Satrapa qui &Uuascha nominatitur,singulos pulmi, di membratim dilacerari praecepit. Hoc eodem anno Ferdinandus Pannoniae superioris. uel potius Austriae Archidux,qui Ludovici Regis defuncti sororem Annam in uXorem duXerat, Hungariae N Bohemiae regnis inauguratur. Inter haec cernens ipse Lutherus quod iteratis factionibus seu etiam contu meliosis libellis principum quorundam animos in sua sententiam pertrahere non posset,iaeue doctrinae suae semina mentibus ipsorum inserere, aliam tentandi decipiendit uiam ingressus est.Nam maledicta atque conuitia pristina in meras conuertereataque redigere studuit blandicias di subdolas adulationes, ita ut ad eos maXime quos acerbissime palam calumniatus fuerat,tanquam uerbi Dei hostes, blande comiterque scriberet. In primis igitur ad Georgium Saxoniae Ducem quem antea tyrannidis di mendaciourum insimularat, in hunc modum scribit: Ad te uenio Illustriss e Princeps, ante pedes tue clementiae corde me prosterno, simul ac de si e rogo T. C. uelis remittere tuam animi inclementiam, nec deinceps persequi meam doctrina. Non quod uerear mihi si me persequatur T. C.ὶ aliquid periculi oboriturum. Nam habeo nihil quod apse perdere queam, praetera saccum uermium, qui etiam ad sepultura quotidie properat. Sunt
mihi praeterea insensissimi hostes Satan di sui satellites angeli. At uero Deus ipse mihi licet in talici di fragili peccatoriὶ uites adhue
suppeditauit,ut securus coram eo perstiterim. Adeoque si proprio commodo deseruire uellem, nihil optabilius euenire ualeat, quam ut uehementer persequar. Quant um enim mihi persecutio condus Nerit hactenus, eloqui satis expresse nequeo, ita ut persequentlybus inimicis gratias merito debeam. Et si utile foret seu etiam op portunum insortunium ab Illustriss. T. C. accipere.magis sane
C. aduersum me concitarem , incesserem, di optarem ut Incessanter
persequatur me T. C. At suffecerit modo. Tua C. strennue illud
142쪽
ipsunt maestitit.Πoc tempus aliter agendum dictat. Tametsi uero
T. Illustriff. Cle.credere detrectat, meam doctrinam Dei uerbum ese alioqui T.C. semetipsam instituere posset,nec meam admounitionem desiderareta ego autem hoc ipsum mihi certist e per
suadeam,pet salutem meam teneor uicissim pro animi tui salutetagere,orare,obsecrare, eccommonere,si sorte quicquam hac in reti promouere, efficereque ualeam. Neque DC.eXiguitatem hue militatemque personae meae ponderet. nam Deus quandoque peros Asinae loqui uoluit qui etiam Psalmo Niri.eos increpat.qui conasilium inopis confundunt. Fieri quoque nequit, ut uel tua Cle. uel alius quisquam hominum, doctrinam meam aboleat uel prora hibeat. seu potius impediat. Hanc etenim progredi oportet, ijs dem successibus di incrementis quae adhuc habet, quoniam haec ipsa minime mea est. Εκ animo sane doleo. quod meis oculis cernere cogar, quaru grauiter T.C.ad lapidem angularem Christum impingat, quum
tamen Deuaunter caetera plurimis uirtutibus de ditionibus praecla rissimis te donauerit.Det Deus omnipotens, ut opportune ueniens
locum mea scripta commodum in penetralibus tui pectoris inue/niant. Quod ii uero T. Illustriss C. mea submissati obniκa cohortatatio sit futura ingrata quod ipsum DEUS auertatὶ hanc nihiloρ
minus Deo probatam di commendatam relinquere deberem. In terim his uolo conscientiam meam apud Deum,tuamque Illust. Cle. inculpatam manere, di testatum iri me pro uirili,in tuam rem laborasse ac promptum esse ad ea omnia praestanda, quae T.C. pla' cere cognovero .saltem ut in mea perseuerem doctrina ..iquidem hanc deserere,conscientia reclamante,nequeo. De caetero supplico
diueniam imploro, meque T.C.submitto in ijs omnibus quibus eandem scriptis atque dictis offendi. Indulgeo quoq; uicissim aniamo sincero T.C. quod in me deliquisti. Qitinet lain Dominum meum Iesum Christum pcibus interpellabo, quo ex integro hoc
T. C. peccatum remittat.Quod haud dubie impetraucro,quicquid uidelicet unquam contra sermonem diuinum committis N antea commisisti. Tantum sine quaeso T. C. cedat huic articulo, nia
mirum, Ut uerbum Christi quod per me in lucem aeditum est di manifestatumὶ liberum sit. Atque ita plana omnia directa consistent. Qua in re Angeli utique in coelo tuae Clementiae congratulaturi sunt.
143쪽
Dux quippe Georgius mendosam Lutheri translationem in nouum uidelicet Tinamentum,per uniuersam suam ditione at pImperium interdiXerat, uera potius di Christiana D. Hieronymi Empseri interpretatione unicuit suoru subditorum,qui desidertio legendi nouum testamentum tenebantur,concessa di approba ta. Nam huic praeterea eκordium seu prosogum quoddam praessa Nerat eiusmodi sane iid taXaret Lutherastros de haereses ab his ἴαpagatas. Summarium illudipsum nominabatur. Adhaec obseruationes aliquot ab eodem E mpsero adiectae fuerant, ex his ostendens quot loca utriusq; testamenti Lutherus in sua uersione quam ui . cis Ita ediderat deprauasset. Itaqi Lutherus indignum ratus quod ipse Duκ Georgius reiecisset trallationem suam, eandemque edicto publico cauisset. multis conuiths 3c apertissimis mendacijs Princr*pem longe integerrimum scriptim perstringere cepit. Sed quum constantiam Principe uiro dignam in eo comperistet,qui ne semel quidem ad suas impudentissimas cauillationes moueretur, huius. modi magnanimitatem perissus ipse Lutherus, epistolam supra memoratam ad Illustriis. Ducem mittit,si forte peruertere hunc se duceret illecebros suis queat.
c AETER VM AD MEMORATAM LUT HE ri epistolam in hunc modum respondit illustrisL
J Edditae nobis sunt literae tuae ipso Die natalis D. nostri Iesu
Christi.cuius gratiam dc pacem tibi eκoptamus, quemadmodum 8c nobis eam praecatus es simulatq; ut ad mentem & tui ipsius N. - ,si cognitionem redeas. Igitur initio constituimus,nobisq; coram Deo seruatore nostro persuademus,quod ut syncerum itale liberii erga ipsum affectum geramus. Et cum tuis literis inducti sumus relpondere tibi. ne credas id nos iam effecturos animo stomachetabundo,ueru sedato atq; beneuolo,nimirum ut candide te ad agnistionem tui ipsius reducamus,neglectis latum assentationibus quisbuscunq; fraudulentis. quantumlibet ipse persuasisse tibi uideare diuersum quasi uero illecebrarum fucis stipati accircunsepti.imo referti undique simus. Inq; huius rei certitudinem & testimonium. hoc nunc accipe dicti pro symbolo quo nobis succinas. Vinum nostrum sui dolij nidore reserre, atque spirare,si deprehendere queas
144쪽
quod tibi hoc responso a lentari etiamnum studuerim Es. Cum ergo nos palparete minime uelimus,sed cotrarium potius tentare. inter eos licet palpones seu etiam paralitos consecteris qui leuautem, Danielem aliquem, Apostolum seu Euangelistam Germano:
rum uocitant Hic san Gnathonem non repereris.
Quorsum tetenderunt ea quibus acriter de impudentissi ne in nos tanquam diuinis placitis, & Euangelicae doctrinae contrarios si s. , inuectus es. Scis profecto quid eXequendum tibi Deus iusserit,si - mr quando Proximus in te peccarit. Quod quidem studiose praeter gressus nos clanculum & a tergo ad Harimannum Cronbergen . detulisti & traduκisti quasi Tyrannos &coniuratissimos in Erat: - ctum Euangelium hostes, as et isq; ignominiosis agnominibus nostrae personae cum execrationibus corporis simulac animi, eXsquilitae malignitatis calumnus malediκisti cuiusmodi sane sic agis, ut in hoc Sancto tum Euangelio tum scripturae sacrae aduersari maNime uidearis. quibus nihilominus haec ipsa tua conuitia acco mamodare studes, ac si illa te doceant maledicere & non potius bene dicere. Satis equidem nos pro ratione causae benigne ad te scripssamus,cetto ac uere in uestigantes num culpandus ipse nobis uenias, an uero culpa careas, qua quidem in re tuam magis innocet iam uculpa cognoscere deliderauimus tu uero inciuiliori surio sol anismo perculsus, duriter ualde nobis responsasti plerimisq; mendaci snos obruisti, duri Ninclementis tibi 'o lini nome obiectasti nobis. licet nihil horum siue scriptis aut alijs sane modis designauerismus quin Si ne occasionem quidem iniuriarum quas nobis imposuisti unquam praebuimus. Quod autem tu qui Dominum nostrum clementis um Romanorum Imperatorem cui data fide & iureiurando sumus delati: nct tam ignominiose impudenteri conuellis, di mandatum ue edictum ipsius audaci temeritate contemnis , quod itaque tu deposcas qui talia committere pertentas, ut nos tibi clementini, mum Dominum praestemus, quomodo qtrem id hoc ipsum nos deceat c His quoque accedit quod Uuit tenbergae asylum quasi erexisti. ut uel sic tutum aliquod apud te perfugium monachas Monialibusque apostatis. templorum atque caenobiorum compilatoriae bus esse queat ac si Uulti en berga desertorum & uoti fragorum rei ceptaculum ti munimentum per nostram prouinciam appellari deinceps debeat. Saae nobis extra omnem dubietatis aleam consti
145쪽
tutum est, quod nunquam a Sanctissimo Patre nostro Pontisce
maximo tales sint concess, indu lgentiae quas tanti facias atque eas prosecto quas tuos Uuitimbergen.per raptum monialium quMeX nostris passis monaster is ad te perseiuntur promereri eXia stimas Sed in quantam miseriam calamitatemque has praecipites, seu .etia quales sint & habeamur satis claret. Quod uero propterea ia bolus ut scribisὶ insensus tibi sit nequaquam credimus, adeoq; si hic aliquo te damno multaret ni Diuino permissu potcstate i id ipsum facere cogatur, obhci tunc quidem illi posset eum ipsui an te simili modo remunerari quomodo solet Carnifex ipse suum mi nistrum .Percipis modo te probe commeruisse ut nostra clementias ruaris: Nequaquam uero .Nam si quando rusticoria insimo clamataeptam alicubi e dominio nostro uaccam scimus ideoq; commiseratione icedioqi afficimur, multo sane minus aequo tolerandum nobis animo uider, si a Christo conseruatore in cuius ministerium sumus asserti sui ipsius grex abalienet tu corpore tum aio. Insuper illi iintrepido atq; constanti prorsus animo nihili me facere Euangealium tuulnuncio,quua primoribus totius orbis Christianii an ie., s. ii i iniquu illudi sum nec aamittendu, sed refciendii iudicatu sit. Ecaa,. uba in hoc incumbimus ac indies diligentissime cauebimus, ne hoc ip/ra m certe sum a nostris suscipiatur. Adhaec prouentus seu etia perniciosi fili ri ctus eκ eo prognati plurimum nos comouere, quum nessiunccalius quisquam tuorum sodalium uere saltem inficiari pos si quin omnis blasphemia di ignominia in augustissimu Altarsu dacrameatum, Sanctissimam item Uirginem Deipatam Mariam, omnes de nil Deo charisi os sanctos ipsos eκ abominabili tua doctrina, Ortum, tanquam in seminario,suum habeant. Adde quod haereses inultis ia m seculis refutatae, per tuam tuorumi tyronum doctri
nam refricentur renouent urin,cultus quos Deo dign us ac decena abrogatur.Olim nunquam plura patrata fuere sacrilegia in sexum promiscuum Deo nuncupatum, atq; mox ut tuum mundo cepit apparere Euangelium. Nam unde maiores unquam seditiones seu etiam rebelliones contra magistratum irruperunt, quam e tuo,si
dijs placet,Euangelio: Quando plura aut pnana aut cenobia sunt demolita, aut quando praedari di surari a pluribus adeo licenter usurpata fuere Quando totΜonachi moniales 3 apostatae Vultienbergae uisae sunt,quot nunc ibidem uersantur auando licuit ut vir ab uxore solutus,
146쪽
solutus,aut contra, uni alteri copuletur,sicuti modo iuxta euan/gelij tui praescriptum uel permissum, Denis quando unil maiora adulteria commissa fuere , quam interea temporis quo scriptis tuis mandasti, nimirum : Si quando mulier deprehenderet se a marito impregnari uel concipere nopos se,tunc demum licere quatenus alium sibi uirum deligat,a quo im.
pregnetur,prolem tamen per moechiam enixam educare maritus legitimus teneretur &c. Haec nobis emolumenta tuum Euangestium,quod quidem ut tuipse scribis ouasi sub scamno proiectum eκtulisti peperit.Satius utim sui siet illud Euangelium retro scam/num reliquisse. Quippe si adhuc huiusmodi Euangelium proseras, nullum deinceps rusticum in ossicio continere ualebimus. Nam si hoc euangelium Christus unquam probasset eique placuisset, proα lecto n5 tam crebro discipulis dixisset Pax vobis. Sic etiam neq; Senatus Apostolici Princeps Petrus,neque Vas electionis Paulus, tantopere iustaent, Potestati sublimiora parendum esse. duocirca tuu quod nobis occinis euangelium, di abhorremus,& extimesci, mus, di fastidimus, magis* desideramus Iesu Christi Euangelio adhaerere,simulac corpus ipsum uitami,& quicquid deni* Deus donauit in id dem illud impendere. Tu quidem nos mortis coma
monefacis,qua certius nihil euenturum nobis est, quum simus mnes mortales. At quid tandem putas succedat si post Euagelij tui complexum moriamur: Nunquid dicturus nobis esset Deus una de nam hic nobis adest:cum suo nouo Euangelio. tot malorum fructum parente: An non desi: Arborem ex fructibus cognosci toe Quod si uero tum respondeamus. Persuasit tamen Lutherus illud evangeliu m esse,quod sub scamno delituerit. Iterumq; Deus diceret'. Aliter tamen sanctam Christi unaatq; Catholica Ecclesia te docuit,ut puta qui confitearis indies credere te in eande illam Eoclesiam. quur ergo Luthero potius credere,non autem ipsi Eccle/sae uoluisti &c.Nequaquam Luthere, nequaquam hic te auscultae renos deceti Tu retineas licet Euangelium de scamno ad lucem
productum, nos uero Euangelio ipsus Christi quemadmodum Catholica Christi Ecclesia soci sum recepit seruatque stabimus. Quod nobis scelicitet Deus secundare dignetur. Post ubi uero Lutherus perspectum haberet. nihilpenitus se apud Ducem Georgium promouisse, ad Cardinalem &Archiepi scopum Ecclesiae Moguntinae, Albertum uidelicet, literas uicissis L ij mittit.
147쪽
mittit. auibus nitri irum eum inducat. tu renuinciato statv I ccleasiastico, Datrimonium amplectatur. suasq; Dioeceles in Ec minia leiularia trans&rmet redigat .ut uel sic caeteris Episcopi atq; Prae latis eram cpibret unde natus Ecclesiacticus tundit usabo catur de di I etur. Et inter alia phalerata scripta haec intulit. nrt nituna et Perpendere atq; gnoscere r.C. decet Amplisi e Piasii de qui dem Virum a Deo creatum ite Deus autem voluit Minin: Via
iam coniungi uti primo Genes ecs capite delinibitur uidelicet No.st bonum hominem esse solum. Quare prosecto ne monii crem coelibem agere uitam absi irato Deo poterit. nisi Drtas. ninabili praerogativa gem ipse concedat hominen; in arget mi converti. Caeterum ad baue literas tam uanas ut impias prorsu nihil rei spondit Arct epis opus quium huiusmodi Streinum desola in anus tamenta crebrius i ii Comites nobiles ali praelibasiem at di s cynuissent. Quae lane strennuus,ustilis ecconstans Principis animus, q iis reminit illi praetcruolare sinebat. in suo statu pers stens Ediderat ouom Lutherus ipse libellum quendam in amem ec numini illam uJhersiis Anglorum egem Henricumquem unnouit Lutherus nihilotectus huiulcem ad eun iis di iniurim quag
iitidique sphabat ille libellus, non posse adduci quo prodigiosanx
suamissius doctrinam recipiat epistolium huic concinnat blandiditq; benignum hoc uerborum fuco: tTametsi Charissime Aeκ ac Sereni Thrae Domine aequis Er esse iudico quoi eruar di totus erihorrescam meis literis T. M. graetrare. quum eX ploratum habeam quin meapte culpa T. .mota iiiὸ Λόcina nerito grauiter offensa, nempe propter libellum ni ser i conscriptum. Qui tamen non ex proprio animo mei iudicio uel ausu, sed impulsu eorum qui T. .iniquiores eYistunt: temeare,stulte di imprudenter a me in lucem prodi j t. Nihilominus non tantum tua plane regia clementia quae a plurimis quotidie comae mendatur summopere di praedicatur,ita ut minime confidam perupetuas mihi ab eadem illa ingenita tibi benignitate consari possiinimicitias potissime quum se mortalem esse meminerit in spenime bona nereκit,quin potius non mediocriter id quod a testibu fide dignis accepi exhilaiauit nimirum librum illum qui subiici,
mine sue titulo Regiae tuae maiestatis in me nunc editus eYtao . neutiquam a A.T. . conditum esse . at uerius a cauillatoribus
plerisque A. T. .titulo abutentibus, huiusmodi aliquem coptramet
148쪽
me prodijsse. au'rum potissimum censeo Thomam e se Cardinalem uidelicet Eboracensem Dei hominumque praesentas Emum dipublicum hostem. Lacessitus igitur ego Eorum scriptis R.T. M.
literis meis occupare tentaui.Cuius etiam rei me pudet,simulacre Vereor oculos meos coram A.T.Maiestate collimare, quod cum 'aliud ego nihil sim quam terra 3c uermis,nedum uali pendendus,uerumetiam contemptu di eXterminio dignus,leuiter adeo permise/rim memetipsum adduci. eo uidelicet temeritatis, Ut tanto cum
Rege in harenam depugnaturus descendere ausus fuerim. Caetexxum uel maxima quidem causa cur ad A .T. . scriberem haec fuit Intelleκi siquidem maiestatem T. fauere Euangelio caepisse, & iulius farinae homines sane atheos fastidire& execrari. duodequi dem nuncium, uerum Euangelium meoq; pectori dulcissimum laetissimumq; fuit.Ob id ad pedes T. .praesentibus hisce literis me prosterno, pariteri rogo per Crucem di gloriam Christi, ignoscas quodcunq; in maiestatem tuam peccaui, quemadmodum de ipse Christus inuicem remittere debita praecepit. Q uod si etiam tuae maiestati arrideat, ut alium libellum componam, in quo palmos liam prioris iii te calumniae & maledicetne meae palam eXhibeam. icque nominis tui honorem resarciam. animo perlubenti fecero. Ad haec Lutheri scripta Rex prolime satis,praeclare accurateque respondit. Nam haec Megis epistola siue responsum ab Hieronyαio Emplato & Ioanne Cochleo in linguam leutonicam traduo una infinitis propemodum exemplaribus typographicis in luce hrodisi: Praecipuos tantum nunc iam huiustiusdem articulosi subhciemus. In primis igitur in haec uerba respondit Rex: Scribis quidem
there te tui in me aediti libelli pudere, num uero hac in re ueris concedas, uidelicet num ita ut scribis, sic di sentias me fugit. Istud tamen Unicum scio, permultas occasiones tibi suppetere, cur non cui labii modo huiuseiusdem contumeliosi libelli non abs re poenitudine ducaris, sed di omnium quae dictasti, quum maior eorum pars nia i ''til praeter detestandos errores di insanas haereses coplectatur, quae teque rationibus saltem ueris eXo natae sunt, nes etiam artificioieu etiam eruditione ulla constant. Praeterea nunquam adduci potero ut credam, quod nimirum si ribis emulorum de obtrectatorum meorum arte ac suasu contia Ie ut calamum in me strinxeris, quandoquidem euidentissimu
149쪽
est eorum potius instinctu illudipsum euenisse tibi, qui minus redicte tuis successsibus consultum iri uolebant,quum libellus tuus ea ' sorte regatur, ut suo aut hori multum sane dedecoris, mihi uero honoris conciliet. Ad id quod etiam asseris librum meo nomine promulgatum Pr.et fit his ab alijs quibusdam nugonibus. non autem a me conditum fuisse, ρμερίς diu. respondeo:Plures haberi testes fide dignis Emo qui me authore ' ' illius esse libri satentur diagnoscunt, q snt qui controuertant, ec . dubitent. Et quo magis te offendit. aut certe minus arridet, eo lis bentius meum hunc esse codicem tuebor. Insuper etiam quo plus EXimium Uirum regni nostri Cancelularium,seu potius Arcnigrammateum Cardinalem, tua uirit lenta lingua taκas Zc cauillaris eo u icissim amplius singulat in sua Prura dentiam exploramus, quippe qui non pastus sit eius linguae scurri libus impudentissimis* cauillis se uel te duci, imo ne commoueri semel, aut ut cedat aut perluadeatur, quum , hac impudentissima lingua in uniuersam Christi Ecclesiam scurrari. Spnctos Patres cofutare,& eXterminare,nullum non diuorum abominari.Apositos Christi Iesu contempnere, nec sanct1si atra Dei Genitrice ignomini js afficere,imo ne Deum denique blasphemare ueretur. Addis te prae nimio pudore oculos tuos ad nos attollere non posse, quod seduci tete permiseris ut in nos etiam scriptis inuehereris nos uero plus demiramur quomodo sue in Deum ipsum. liae hominem aliquem probum, uultum leuare audeas, qui insti Iu diaboli, de libidine carnis eo te dementiae pertrahi sinisti. uiuipse monachus eXistens Augustinianae professilanis, Deo sacraratam ac uoto relagioni monast cae deuincta. incestuosis inhonestisoque amoribus constuprius. Si qfondam apud Romanos adhue ethnicos huiusmodi ignominiosum de ammaduersione dignum scelus subnises, uiuam ipsi sponsam turpissimam cespitibus os pres
sa in inhumassent. teq; morte multassent.
Denique quod subdis te promptum esse modo ipse probarem librum alium in quo palinodiam canas meumo nomen toti secti Io maximis laudibus diut aiunt usq; ad sydera tollas. ecce mihi Luthere hac arte nihil opus est, idcirco opera hac te leuauero lus bens. Non enim applausibus D rumusculis in tantum delector, nec honoris ita sum appetens. Potius uellem ut agnita veritate
150쪽
haeresi tuae renunciares.& ad ueram fidem hoc quasi compendio rodires.eandem* bonis operibus eκcoleres, ut eκ his Deus ipse glo risscetur di honoretur. Nec enim adeo sum auidus tuae Laudis Quin potius si modo in tua haeresi uitae motumque peruersitate perseueres, plus obsequo mihi contuleris tuis contumeliota sertis piis quam laudibus. Quoniam grauis Sinus de integerrimus inter Ethnicos Seneca dicat. Tam turpe tibi sit laudari a turpibus quasi lauderis ob turpia, dic. Hactenus obiter Epistolam Aegis Anglorum perstrinxi
Eodem hoc anno Comitia Spirae instaurantur. ubi di Ferdi nandus Austriae Archiduκ in Imp totis locum ac uices decerni tur. Accersiti quoq; sunt proceres illi, qui a partibus Lutheri erant. Vt Ioannes Frideticus Dux Saκoniae Elector. qui Duci Friderico non ita pridem defuncto successerat, di Philippus Hassiae Lanigra. uius. Hi igitur peculiare sibi phanum donati postularunt, in quo
commodius concio natores ipsorum rem suam obeant, di Euan
gelium Lutheranicum securius praedicare possent. At Spireti. Antiastes eκ Ducum Bauariae stemmate natus, simul ac Rheni Palatinus, Permittere nolebant, ut uel in uno templo rerum difformis Nodiosa seditiosaque ab illis nouitas aut introducatur, aut etiam conitituatur. Ac tunc quidem ill psi suis Ecclesiastis quotidianas conciones in diuersorijs ipsorum ad plebem habere concesserunt. Factusque est hominum frequens admodum concursus, qui ma gnopere nouam huiusmodi officu diuini permutationem demira bantur, quibus&perplacebat conuitia in Pontificem maκ. statu que Ecclesiallicum auscultare. Adhaec carnes serijs seXtis alijsque diebus uetitis & interdictis coqui palamque apponi in coenaculis suis magnates illi iusserunt. Quod sane uisu nouum erat. & nedum alienum, imo etiam priscis Ecclesiae Christianae ritibus legibusque omnino contrarium. In d tro quoque brachio. ministri ipios rum has quinque literas uidelicet U. D. M. I. AE. acupinas gereabant quae idem omnibus prorsus signis carent, atque haec scriptu/rae diuinae conformia uerba, nimiru: Verbum D ni manet in aeternu. Festis autem diebus Proceres Catholici cum Episcopis de Caesaris fratre germano ad temptu cathedrale procedebat,sacra audit uri, ac