장음표시 사용
221쪽
strauisse,arces omnes. omniaq; loca inter Savum di Dradu suuioa inuasisse, diripuisse & incendisse, multis hominum milibus trucia datis. Post haec in Schlauoniam siue Illyricum iri uisie, di cum suapra modum serro ac igni .rapinis & deuastationibus se ui siet. plus quam XXX. milia hominum in miserabilcm di amictissimam set; vitute coegisse eos quoq; qui iter conficere no possent prae imbeciblitate, peremisse. Insuper superioribus annis in Austriam irrupti onem fecisse cum innumero eXercitu, ac urbi si illic caput Vic nam obsidione uallasse, di ibidem circuncirca usque ad Lincium set me populationibus agros ac domos scedasse, nullam crudelitate omius D. nec aetati nec seXui pepercisie, pusillos infantes trucidasse. muslieres ac uirgines uiolasse, ac in morem beluarum abcgis e. Qua qui dem de re apud se firmiter decretu suisse ut caeteris omnibus posta politis negoch s. illuc proficisceretur contractis undique copijs, atque ita omnem suum conatum explicet. Literas quoque eius rei causa ad fratrem Regem Ferdinandum, caeterosque Principes ac belli praesectos Uiennae obsidione uallatos dedisse: ut costanter adauentum suum praestolarentur. interim uero si rennue sese aduerasus hostium tyrannidem impetumque gerant. Vbi uero in patri am h fugerent,relicta Vienna. mutasse sentcntiam, ac in opis misduκisse uarijs de causis. si in Italiam pergeret, quo sedatis ibidem rebus cum Pontifice, de summa reipublicae di ordinanda religione tractet, atque hoc modo conuentum hunc indicere queat. R oamar quidem absque ullo impedimento inaugurari potuisse. di deo inde Neapolim petere, quum id regni illius natus atqLe conditio maxime eXigeret: Nihilominus proprium ipsus como dum misesumsecisse, habita tantum ratione publicae utilitatis, ut primam opportunitatem nactus, praesentibus C cmiths in iei esse posset Liscet autem eo tempCre Turca Viennam occupare nequiuit , plus tamen detrimenti illa tu m esse toti prouincia, quam alioqui mul to tepore recuperari ualeat. Eis etia copias Tyrannus ille reduxe rit, auxilia tame ac belli gerendi Duces passim ad fines succenturias se. ut quasi e X insidijs magna ui erumpetes no modo rigaria,quindi A ustriam, Stiriam di loca finitima deinceps demoliti sint, Z quia ditiones occupet nostris conterminas, non esse quidem dubium, quin sumpta qua uis occasione, multo sit ualidiori cum eXercitu re
citurus, ut omnia proculcet di dissipet, in Germania praecipue. R deoque
222쪽
Adeoque nisi fortiori cum manu & cophs instructioribus seritati hostili occurratur, nullam deinceps sperari debere pro eritatem aut securitatem, imo potius futurum ut una post alteram uicissim perditum eat prouincia, tandem di breui quidem cunctas ita ditis Ones atque prouincias, in suam potestatem transituras esse. Haec incommoda di pericula ut tempestiue caueantur, operam sedat Tum quod rectum fore putaret. Quod etiam a fratre Ferdinando eXpectandumesiet,nec externos quida principes ac Reges defore. quorum nonnullos in hanc rem scriptis solicitasset, aliorum praeis terea imploraturus opem.Caeterum quod ad Religionem facit in de statim a suscepta Imper' perfunctione,magno sane cumi aedio atque moerore percepisse, discordiam nata m esse, di ob id Comitia uormatiae celebratarin quibus ipsorum omni u Principum acor dinum concordi sententia decretu consecisset,quod si obseruatum
fuisset, tantum damni atque periculi, quantum hactenus ipse Geornania perpessaest, consequutum minime fuisset: quo quidem innumero Rusticorum rabies Zc clades simulac Anabaptistatumi ctio primas obtineant.Et comperto nihil promotum esie in complusculis negoths secum reputase, magni fore adiumentis praeseristem se in his Comitiis exhibeat,haec igitur ipss praescripsistam quobus quisque quod ad se spectare uideretur in medium proseratteris eXaratum siue expresum, quo nimirum tanto facilius di clatius res ipsa queat intelligi & determinari , se quidem di in hac imcausa & reliquis omnibus praestiturum esse quod sui muneris fePro suam erga Mempublica patriamque amore, di ut pro sequi, que consimilem huc uoluntatem studiumque asserant, positi
Igitur Principes habita deliberatione, decreuerunt in priamis de Religione tractandum esse. Die posthaec quatio Cardis natis ipse Campegius in consessu Principum Latine perorauit, 'hortatus eos quatenus Caesari in religionis negocio acquiescat collaudata ipsius uirtute ac pietate. Adhec sese daturum operam. quo tandem unius fidei omnes sint, di itareconciliatis animm, tablum aduersus Turcam suscipiatur. His dictis legatio Atis Mquam uariam sui a Turca sustinuissent amictionem di iacturam ponit,cuius etiam rei gratia opem desiderarint.
223쪽
Accesserunt deinde Saxo Elector. Marchis Georgius Branu
deburgensis,Duces quoq; Luneburgici, de Hassiae Lanigrauius, Crasarem deprecantes ut conse suonem suae ipsorum doctrinae uel poatius professitanis. scripto contentam auscultare uelit. Tum ille mardat ut eandem scriptis eκpressam exhibeant atq; deponant. Quod facere recusant, tr audiri potius nolunt. Caesar die proXimo adesse eos iubet, uelle tamen ut illam momo legesin I pro sessionem co/scriptam sibi tradant. illi uero urgent ac instant denuo, rogantes, Ut eis consessionem illam tantisper relinquat, donec legatur. EX rant ac postridie comparenti oblata pridie consessionem coram Senatusconsulto di Caesarea maiestate recensent uti conscripta erat,
quam deinde Latine atque Germanice descriptam ei tradunt, disiquid in ea desideretur inter aetati cupiunt. Si uero causa desnt ri non possit. concilium neutiquam recusare declarant. Die igitur XXVI. Iuni j omnium ciuitatu legatos ad se conuocato Caesar, qui per Frideri cum PAtinu m ipsis eκponit. in postremis comitiis Spo*ae decretum editum esse, quod perni ures obseruassent, id iue sibi pergratum fuisse,at quod quidam alij illud reiecissent, grauiter fer M. Idcirco se petere ne decessionem ab aths faciant, aut sane rati; onem reddant, cur obsequi detrectent. . Ad haec Legati ciuitatum Protestantium respondent, se nihil perpetrasse quod non deceret. 'QEaruero rationen eXigat, quamobrem Dereto Spirensi non paruerint, deliberandi spaciuum indulgeri ipsis rogant. Septimo post haec die mensis Iunij rea sponderit Conscienciam ipsorum non serre ut E dicto Spirenu
Post biduum Caesar iubet a SaYone sochsque quaeri, num quid aliud exhibete uellent. Respondet nihil aliud nisi quod sum
mam eXhibitae consessionis brevibus repetunt. Cassar igitur Leα satis ciuitatum praecipit, asserentibus propter consuentiam sese edicto Spirensi non posse parere, ut articulatim ea proponant in scriptis quibus grauari putent: Cbnsessionem autem SaXonicam
tradit reliquis principibus. ii dein suis Theologis, inter quos priu
m a s facile tenebat.D. Ioan es Faber. &Eccius. Diuersum di contrar rium hi scriptu &consultatione obnciunt. Quae a nonnullis eoru ni
is dura obitaetati diligendos ob id putabant.qui partis utrius .siriptae reuoluat, di mitiget. Sed ut amplius aliquid statuetur Caesari sic dilandam esse . di domi spae rem omnem credendam censent.
224쪽
Interea Argentinenses, Constantienses 3c Memmingenses atque Lindauij.fidei suae cofessionem scripto quoq; comprahensam Craxo,i is ιιηι sari offerunt. Quae sane perinde SaXonicae ut Catholicae aduersaba ' μ' tur, ita ut inter se pugnare uiderentur. Sed Saxonum themata mugis certe toleranda di Ecclesiae Christi Catholicae cosentanea erant. qua Lutherus aut scripserat aut docuerat. Testabatur enim sacritacium missae magno sese honore ac reuerentia prosequi cu cerem nus consuetis, hoc solum dempto quod Germanica nonnulla Lati nis canticis insereret. Caeterum Lutherus ipse antea, nec pauca q uisdem cotra Missae sacrificium scripserati tam impie, ut merito Christianae ac piae aures abhorreant. Aiebant praeterea cosessionem po nitentialem uel Sacramentalem potius quam auricularem, abrougatam non esse: quod tamen salsum esse manifestum euasit. Thesmata quidam adhuc alia ut in speciem uidebatur, Catholicis conatu. ., , Dymi δ producebant,quasi pro consesssis,alsa uero ta absurda ia
s. .. , quo dissentanea, ita ut ex huiusmodi uaria.&plane sophistica ipso . . A. um sen*nti , facito cuius animiessent, cognosci posset. Precies '' puus autem huius consesilonis author erat Philippus Melancthon Lutheri discipulus,sed in pluribus articulis tolerarii or de prudenatior, quam Lutherus ipse. . l . . I
sit, ratis Licet autem exhibita consesilanis Formula Caesari non artiurnii 4. .deret, tamen pro ingenita sibi clementia ausculiabat singula ad ex tremum usi patienter, &conficiens inde descriptum, Theologis Catholicorum Princjumeκamii dum ac moderandum porro Coi septΟουἰ, κst,quo diligenter dispiciant atque demonstrent. quidab Ecclesta
D Catholica serendum concedendumque,aut tanquam erroneum dicontrarium rehciendu foret.Paucis posthaec diebus, de nati Thesologi ualidam di satis acrem edunt responsionem. in qua non scrupto aut argumentis tantum quid in ἡκbibita c5sesilane erroneum esset demonstrabant, imo etiam Lutherum cum sui siectis ante; M.tiab.,ὸμ hac longe aliter & docuisse de scripssse quam ipsorumConfesso in articulis quibusdam serendis, haberet, enucleabant. porro Caesae caeteris Principes Catholici concordiar dipacis amantes, bonum ac opera praecium fore iudicarunt, omissis ijs quae aduersarηquonsdam docuissent, eos tantum articulos qui propositi sitie exhibiti
fuerant, pensiculare. ac prout deceret determinare. Hac consultastio Principum,&resposionis immutatio causam ipsam Capitalem
protrahebat ad tres sere septimanas, atque idcirco Lutherani pia debant
225쪽
debant inter se, nec latum inter se aut familiari iptarum colloquio
e conuenticulis, uerumetiam ad aliquot suarum ciuitatum,Papirsias obmutuisse scribebant, qui ad illorum Consessionem ipsis trauditam respondere non possent. Sed ubi lecta esset Catholicorum responsio palam in Senatu, Caesar ac ordines Catholici eandem res sponsionem & consutationem protestantium summopere probas runt, & ampleκati sunt. cupientes ut di huic ipsi protestantes conssentiant atque suscipiant, sicque recipi in gremium uel sinum Maatris ac Sponsae Ecclesiae Catholicae mereatur,cui etiam sese sub init
tant. Huius autem consutationis descriptum petunt aduersari . at Caesar concedere noluit aut etiam permittere, nisi prius promittearent sese nemini aliorum communicare uelle, praeter suum consen
sum uel uoluntatem. Porro hac interposita lege Protestantes acciupere recusant responsionem illam dire futatione suae ipsorum con fessionis. Quod etiali aegerrime serret Caesar, illi nihilominus par: Drocia re bulpendebant tanti monarchae indignationem, quia de publica si
de, certoque commeatu prospecti erant,atq; communiti.
Metuebant interim Proceret in fide Catholica sinceri,nesor. te Caesar ipse media quaedam duri Orassectetur, per quae Germ ma c. i. ain pericula di maxima quaeque incommoda praecipitetur, ipsum is siliuiscmer tal oratum uolunt, delectum fieri quorudam principum utrius
que partis, qui ad hoc assumantur,uc discrepantem di contrariam .i. iiii a. religione conciliare studeant. Annuit Caesar, ac duorum sit electio Primatum. Nam Moguntino di Brandelaburgi coelectis. caeteri quoque associantur Principes di uiri gnari atque sistertes. Hic pros Primin rclea inde delectus Lutheranos orat ut ad sacrarium sum modis comi ς' με
pateant. Quod di septima mensis Augusti factum est. Ibi Erande, burgensis Elector uir sane secundus atque disertus, inter orandum eos hortatur blando ac benigno sermone,Caesarem ut audiant atoque consentiant, ad ineundam ac semel statuendam religionis si deique Catholicae do Christianae concordiam alet pacem, denique caeteris etiam Imperoptimoribus sese c0sorment. Sin secus timen. dum esse ne totam Germaniam seditionibus bellis. 8c aliis omni no damnis agitari Ze angi contingat. Protestantes biduanum libis pacium deliberandi concedi postulant.inio quidem impetrato at que transacto, respondent inter alia atque subsiciunt, indignum de iniquum ipsa uideri quod minis eκcepti fuissent queruntur. quod Caesareos non satis patienter audisset. Praeterea dei criptum conita S lationis
226쪽
tationis in consessionem iptorum, nec liberum nec ab sep grauam, ne dimissum esse .Deinde consutationem illam quam non satis di scument di indagassent illaesa conscientia amplecti se minime posse. Postremo conquesti sunt. in nuperrimis Comiths actis Spirae, Concilium quod procurandum fore ibidem dicebatur, necdum praestitum esse. Tum Catholici per Electorem Brandeburgicum respondent, Nequaquam comminatum ipsis esse,sed ut amicos, cognatos &co terraneos blande leniteri admonitos, di ab infortunio uel etiam quavis iactura quae alioquin ex inobedientia oboriri poterat bean ne humaniterque seruatos fuisse. Si autem comitium discordia' soluatur,in quo nec stabile aut ratum habeatur, uerendum esse ne uniuersa Germania seditionibus di intestinis bellis cocitetur. Ne que etiam uerum esse, quod non satis patienter eos Caesar audisset,
quum ipse ab eκordio in sinem usi aures illis praebuerit, rogans praeterea si quid amplius proponere uellent, qui etiamnum delectu hunc principum fieri de reconcilianda religione tractandi una cum illis causa di transigendi, permisisset. Quare nihil penitus rationis
habere, cur de Caesare conquerantur. Caeterum quod Resutatio
consessionis ipsorum ex parte denegata sit, causam quidem subesse satis utiq; iustam. Quippe cum Vuormatiense mandatum, Regni totius pariter decretum ab illorum concionatoribus, publicis dea spectibus, irrisionibus di sannijs esset eκplosum quod nedum Caesareae maiestat uerum etiam omnibus principibus& ordinibus Impern ignominiosum foret,authoritatem, gloriam & honorem eorundem ipsorum imminueret obscuraretq;. propter haec Caesare nolle suam suorumq; Procerum responsionem in uulgus spargi,
maκime cum Impetiali Decreto cautum sit sub poena capit1s, ne
praesente rudi popello in causistaei quae uere mysteria habet ab distissima j disceptetur. Sed cum tertio obsciunt, se nimirum integra conscientia meae moratam saepius consutationem non posse suscipere, respondent Catholici ne serat iniquo animo,si dicant res dendi gratia Quod ipsoru Conscientia sese frustra ac temere angat,&grauet, in rebus uero minimi momenti totam seipsa eκoneret. Metito squidem Conscientia ipsos redargueret de grauaret in eo quod se ab Ecclessia Christi abduci sinant,&nonnullis votifragis monachis & sedi
ctoribus plus fidei tribuant, 4 Catholicae Ecclesiae, Sanctissisisseiusdem
227쪽
eiusdem propugnatoribus,tandem etiam C6ntilio Oec umenico. Animaduerterent,in qua multiplices ac prodigiosa; sectas dischismata errones illi diuiderentur.Idcirco satius fore, etiam suae con scientiae longe salubrius ac tutius.ut se maiestati Caesareae,& cumo Steidanus m. primis Ecclesiae Catholicae dedant atq3 submittant,quam ut huius modi temerarijs peruersis tenebrionibus cum graui corporis animis, dispendio .imo communis patriae infamia atq; iactura,adhaeν
Ad quartum sic respondent, in quo nimirum addicti Concilii
dilationem accusant, Caesari hanc prorogationem non debere uel asscribi uel etiam imputari. Omnibus nempe manifestissimu esse. quomodo antea bello Gallico de Turcico in obsidionem Uiennae impeditus, Concilium promouere non potuerit. Scirent praeterea Lutherum.cui alioquin essent deuotisitat, in Conuentu Uuorma' tiensi,Concilia in tantum damnasse ac reprobasse,ut etiam ipse neutiquam uellet eorundem recognitioni subhcete. Quin etiam in te'
rea cotemptim prorsus & impie de Concilijs scripsisse,eadeq; apud plurimos quos , suspecta inuisa di detestabilia secisse. Obsecrant itaque delecti ut uiriliter agant ac sese animent, depostis uanis conscientiae terroribus,scrupuli ,simuli Caesareae Maiestati ac reliquis Regni proceribus se reconcilient,nec animorum salutem omnium carissimam huiusmodi simultate diriκosaemuelatione,periculis inponat. Quoesi rectilis N Christianum magis perspectum consilium habetetit,ab illis uicissim perlubenter se di scere uelle ac Caesari signisscate. Quanquam haec responsio toedio protestantes propemodu conisiceret biduum tamen deliberan di rursus causa petunt. Postea res
sponsum quoddam satis uti comptum di speciosum,sed parum sibi constans,reddunt. Oratione proliκa se ne* ab Ecclesia Catholi s mutata subduxi se, neq; Caesaris madatum siue etiam Regni decretum irrisisse testantur. Dignam quoque Conciliis authoritatem deferre, debitumque honorem attribuere. Et licet alia nonnulli diuersum faucerent aut scriberent,hoc ipsis minime adscribendum esse. Quod uero ad eorum consilium attineret,optimu fore dicebant, si eκ utraeque parte doctiores in negocio periti statuantur, qui inter se bes λnigne algi sincere dispiciant, quonam modo controuersia sedari de componi ualeat. Igitur ad suffragia uentum est,ut ipsorum uotis satirieret,nec
228쪽
Ullum pretermitteretur consiliu nec malignandi occasio daret adsuersario. Catholici eκ se septem sibi deligunt,Principes duos,Iuris consultos duos,& tres Theologos. Nimiri Angustanu Episcopus Henricu Duce Brunsvicensem lin cuius locum Georgius Saxoniae v. Duκ successerat nam ille Caesaris nutu prosciscebatur alioὶ Archi episcopi Coloniensis di Marchionis Badensis archigrammate os Due Cancellarios,Ioannem Eccium,Conradum Uuimpingensem, Ioannem deniq; Cochleum, ueros di ingenuos Theologos. Simili modo Lutherani septe creat collatis inter se uotis. EX principibus fuata partiu, Ioanne Fridericu Electoris Saκoniae filiu, di marchios nem Brandeburgentaregoriu Bruct di Hellerum Iurisperitos.His tres quoque Theologos adiungunt,Philippii Melanch thone,Ioans
corum heroum,imo professione spectemus, no reusra Theologi. quia non diuinitus licet aliunde docti aut potius donis scientiae abutentes dicendi sunt.Horum itaq; nullus iure Theologus erat. Hi igit die κυi.Augusti couenerum,& confessione Protest an tium p manibus posuere.&psngulos eXamingrunt, ac primo die in quibusda se inter se coirinarui. At in potissimis .ppositionibus siue articulis a se mutuo discreparunt,quales erant illi. De saxrificio missae, de Matrimonio Sacerdotu, de A ugustissimo Bltaris Sacra meto,postremo,deuoIiν monastici Reliquosuero Caeremoniis Ecclesiasticisc5trarios ad Conciliu dimittendos esse Catholicoruconsiliu seu potius p misi,m erat Polio in hac Disputatione praecispuus articulus fuit,de satisfactione,altera nimiru poenitetia parte. Oui Cochleo de melanchioni eκam inadus c5mittitur, ut die proflximo aliqua in mediu adducat,q ad istius conciliatione spectare uis derent.Cochleus obi cit,Catholiconi nomine responsurus. Lutheri sententia,eκ libello que Septicipite nuncupauit, di contra indulserti TN. y sentias scripsit,quae hoc uerborum ordine ibidem constat. Ecclesia mater pio assectu puentura manum Dei, castigat filios suos satisfactionibus quibus da, ne incurrant flagella Dei. Sicut Niniuitae operibus suis spontaneis puenerunt iudiciu Dei. Haec poena inquit,arbitraria est,non in totu ut illi uolunt sed tame necessaria. Nam aut nos,authoes, aut Deus punit peccata, pillip Indulgetias tollunt omnino. Cu si essent ph Pastores,potius imponeret poenas.
N Ecclesiae exemplo puenirent Deu,sicut Moses occidendo filios Is, rael Ppter peccatu uituli aurei. timu aut fuerit si nos ipsos punire
229쪽
mus Haec ibi Lutherus.Quae cu audissent septe illi Protestantes,obstupefacti & pudore sussuli alius alium intuebat. &facto modico silentio. Philippus erubescens pκimus em Cochleo assciebat, Scio detrur. inquit di fateor Lutheru haec scripsisse.Et Ioannes Fridericus MXOniae Duκ.auando eu ista scripsisse putatis forte ante decenniu.Respondent Catholicis ini id tum buffecerit nobis hane ipsius metopinione dicensura esse.Tunc BremEius de Sncppius ita cci moti aiunt,se no adesse ut scripta Lutheri defendant. sed Consessionem dis a re his tueri paratos esse. Idcirco missa facienda Lutheri testimonia. Et quo ulterius progrediendi locus sit, Melanchtoa manu propria an hunc modum scribit. Largimur& concedisnustres poenitentiae partes esse.Cordis uidelicet contritionem,quae proficiscitur eX sormidine conscientiae p agnitione peccatorii. Alteram deinde ENoumologesin siue Consessione, in qua ratio absolutionis ac fidei deaebet habori.Nam peccatu non dimittit.msi merito uel beneficio pas irasionum Christi credatur remitti. Tertiam deniq; parte esse s a tisse' ictionem, nimiru. fructu uiliori procreatione qui poenitentiae con= . - .
veniant de digni sint In his o mnibus una omniu nostrum est senatentia. Utrum uero illa satisfactio necessaria sit, ad te mi stione poesnae peccatis debitae atq; commerite,necdum conuenimus. Post eas quam a Melanchione descripta sunt,transitum algi peruentum est ad atticulum illum Lutheri, ubi sic asserit: Nos sola fide iustificari. Cun*Lutherani uocem illam excludentem Solam uidelicet,nululius scripturae documentis probare possent, quemadmoduetiam nusquam nisi in nouo Lutheri testamento habetur, hanc uoculam
eX lusivam reliquerunt, Scin hoc conuenerunt, quod hominis rustificatio uel peccatorum remis&.conseratur, per gratiam gratum
facientem, di fidem operantem, simul cum uerbo dc Sacramentis . n. tanil arcanarum operationum certissimis indici s. a In his & alijs,utraque pars conuen it,CaetervmProtestantes perit
seuerabant in quibusdam articulis ab Ecclesia minime tolerandis, quos etiam mordicus retinebant, qui fuere huiusmodi: Operibus bonis nihil mereri posse,Diuos inuocari non debere, Eucharistiucum Sacramentum laicis sub utraque specie porrigendum esse; Sacerdotibus ducendas uXores, Nemini esum carnium interduci, aut etiam ieiunium imponi posse alicui. Nonachos di monia alestiolis minime teneri monasticis,sed absolui ac libet ari: In ijs denique, quae ad sacrificium mistae. Consesilanet in di Sacrimen' tapertineant, ne latum quidem, ut aiunt culmum, a noua ipsorum
230쪽
Caesar cupit ut consuetudinem per Christianu orbem recept iss mam obstruent. Aiebat insuper se demirari eos uehementer,quod sacerdotum coniugia eXpetant,quale nunq ab apostolotii temposetibus inuectum sui siet, neq; permitti posse Sacerdotibus, ut conaiuges sani, quippe qui ante ordinationem, suapte sponte ac Ipria
Voluntate matrimonium abiurarint,titu Ata Sanctorum ac Pris
coru patru decreta uiuere caste deinceps uouerint, ad quo ν den maiore ac euidentiore confirmatione sacram synaxim sumpserinia
At 7 ita Misam apud illos recepta, consuetudini Ecclesia Catholicae prorsus contrariari,eas de re non Iniuria rehcienda, Danielem Prophetam uaticinatum esse,iuge sacrificium ante aduentum Antichristi abrogandum. Quod tamen nondum euenisset, nisi in locis
psertim illis, ubi sacrificiu Misiae obliteratu est, ubi altaria destructa. thre.,7.. ubi Imagines sanctoia exustae sunt, ubi in templis diuinas Iaudes ni IMI persoluere negligitur & cotempnitur, uel aliae uiuinae Laudabilem
-hri,im queritus Ecclesiastici, in reiectis siue conleptis de neglectis habent. Α - Duκ Saxoniae tum nomine suo,tum etia congerronu in hunc respondet sensum: Se quidem dc socios praestituros ea omnia quaescunque bona costientia possent etsi testimoni s scripturae sacrae, erarotu aliquo conuinci possint, futuros ne uti Sc situm aces. Promoptos quoq; fore ad longiore traditae consessionis declaratione reddendam. idq; fieri oportere,minime quum in ea Ppositiones quae/dam essent concessae, quaedam refutatae. Quamobrem se quidem potere descriptum Consulationis. Annuit Caesar ea tame lege ne hoc ipsum rudi populo ac imperito uulgo communicent. Illi uero rura sus tali conuitione recusant accipere. Pendente disputatione, profectus est Lanigrauius paucis secum νε j assumptis.relictio suo Senatu, qui discessum eXcusant apud caelesros principes,eo nimirum prosectu esse dicentes,quod suam consiugem infirmari percepisset.
Lanigrauianis de Luneburgicis ae alijs nonnullis, uidebantur Sinones plus nimis eirpositioni attribuisse quae inter caeteras Iu/risdictione Episcoporum concernebat In ea squi de Catholicis nismium obsequutu esse. Melanchioni iubetur,negd amplius Iargias tur. Tandem Protestantes ipsi, diutius disputare recusant, Si uero pacis ais concordiae caula,modi sint indagandi donec Concilium inhibeatur,equidem se minime reluctari,quo minus id fiat.