장음표시 사용
381쪽
3c Rathbone nec idem pridem Spitae acta di definita fuerar. Ea uero omnia Archiepiscopum Hermannum habuisse neglectui, diem nouam moliri caepisse. Bucerum monachum desertorem, qui se alteris iam ijsdemque sacrilegis contaminasset nuptijs.& SMciamentatiorum dogmata tueretur, Argentorato ad se euocasu
se, eique contionandi prouinciam demandasse, pas)m etiam nos uos concionatores, homines leuesti apostatas, populo adhibui sese. Horum autem suasu, nouam quandam Meformationis foramam institutam, iussuque Principis euulgatam. Se quidem his osmnibus acriter restitisti. 8c Archiepiscopu rogasse identidem Comcili, sententiam sustineret,aut ad minus rem ad Comitia usq; distex ret, sed nihil es ecisse penitus. in Quando uero tota iam Dioecesis pessime haberet, de ad immaa ne quoddam dissidium atque schisma spectare omnia uidererio tur, nec Episcopus ab sententia posset deduci. hanc se rationem necessario amplecti, prouocateque ad Pontificem Romanum, di Caesarem, qui praecipuus esset Ecclesiae Dei propugnatori sesque suaque omnia in illius fidem atq; clientelam conserre.
Id ubi Episcopus restiuit,sciipto edito testatus est, nullam illos tabere iustam appellandi causam,quod nihil ipse a suo officio alio
num fecisset. Itaq1 se illam appellationem rehcere,spetareq; illos resctius secum deliberaturos. Quod etiamsi non facerentis e tamin quod caepisset prosecuturum .inteiam etiam Lutheri di Buceri do. . g mata magnopere commendauit. fri
His cognitis, Canonici maioris aedis, ceu Co Ioniensis dictacesis domini haereditarq, Ordi ex omnes totius dioecesis suo iure Coloniam conuocarunt. qinbus tum di sua &'totius Coblonien . ditionis pericula eXplicauere. in quae coniecti essent, ob spectos quosdam soncionatores'. di desectores Monsilios, qui optimum antistitem a Pontificis' Caesaris,N Catholicae Eta .esesiae obedientia auertissent notitiique suis, quae nunquamst 'bi constent, & iani olinx damnata sint. dogmatis occaecassent: tum quoque quod Episcopus omni posthabita admonitione di precibus. malis quorundam consilijs deprauatus, institutam o ih nouatione
382쪽
nouationem in dies maiori studio di conatu persequeretur: d haec quod apostatae ac seductores di pestiferi concio natores in oppidati pNos Colonien . irreperent, non absque iniuria eorum, qui tra gitime essent instituti pastorum atque parochorum: quandoquiradem apostatae illi uerum Dei uerbum multis locis deprauarent, sanctissima sacra menta partim impie abrogarent partim schismaa.tici ac maligne peruerterent,multasque haereses, riXas, contentio nes, disicita sererent: eX quibus omnibus, nisi nsiretur obuiam, corporum di anim3rum per icula grauissima, di celeberrima dices cessiexcidium non possent non issere. Horum igitur conten platione periculorum, quandoquidem omnes eius dioecesis sta tus uel ordines maioris aedis Canonicis, quibus haereditario eia sent iuramento obstricti, obedire tenerentur, Caesareaque maiessias serio mandasset, ne infidis minimeque probatis concio natoatibus ulla ratione locum praeberent, nec quὸsuis admitterent narationes, ipsos co plane adactos ut Episcopi stuproposito public
t protei latione, quam Iura inhibitariam protestationem uocant, contradicerent . Eam ob rem seri0 ipsos requirsre satus omnes, ne qua ratione ab antiqua, uera, Catholicaque religione desciscant. pseudodoct oribus minime adhaereant, multCque minus eXecraiabili illorum communioni se admisceant. Potius enim e Xecrarii, dos quam consecrare, Christique corpus,quod impie lacerent por/rigere non posse. Rogare propterea Domin0s maioris templi, ut
tui us cum ipsis in Christo Iesu in Ecclesia Coloniensi ea in fide, quam illa inde ab Apostolis omni cum pietate di catholica unitas te retinuisset, constanter per ne ant atque perseuerent. Id quiadem ipsos Dominos Canonicos sibi de illis omnino polliceri . tum quoque erga Status omnes omni humanita; ac beneuolentia, ad hibitis eo cunctis diuinitus ipsis collatis,compensaturos. ., i P*rr' Episcopus Colo iensis a Canonicis summi templi ut Appellationem intermitterent exegit, simul etiam ut legatos quosdam decernerent, qui cum ipsius cqncionator bus & Dioecesis Orodinib us de Melaim uone memorata consultarent, eig se accom
383쪽
Ad haec Do mini Canonici proliκescripto responderut,in hunς
D Euerendis. Princeps . clementiss. Domine, Celsitudini tuae.
- preces nostras supplices apud Deum, morigerum V promptae Pro eo atque par est operae obsequium offerimus. Celsit. Mitteras, quibus ea admonet, ut ab Appellatione recedamus, adiunctis elisam minis, ni obsequentes simus dic. ea qua decet subiectione ac cepimus, di cum celeberrima huius urbis Universitate quando deinceps ad nos omnes id negocri pertine non absque summo omnium dolore intelleκimus. Illis uero nos qua decet summisasone responsum uolumus nosm Deigratia facile per nosipsos crapere, nihil nos decere minus, quam ut quicquam eiusmodi a T. C. exigamus, quod diuinae maiestati, ueroque Dei uerbo, uel eaetiam C. T. conscientiae si aduersum : Deumque precabimur. sua nos seruet clementia. ne quid tale uel in mentem nobis uesniat unquam. Tum uero aegre sane committere possimus,
ut quicquam inhumanius uel publice uel priuatim , maxime cum C. T. subditis & cognatis agamus ac moliamur, in hac iistius praesertim prouecta aetate, quod quamlibet illi uire pos
adterre molestiam: multo etiam minus quavis uti calliditate uel astutia, aut aliquam praebere causam, unde huic praeclarae Dioecesi damnum ullum uel detrimentum c quod certe nos quoque non
possimus non perpeti quantum ad nos attinet, metuendum st. Verum quidem est, Clementissi Domine.nos intra hoc biennium T. C. magna summissione promptoque studio creberrime signita casse, eam in maxima omnium Christianae Catholicaeque Aelia gionis nostrae causa, eκ qua nostrarum Pendet salus animarum. quorundam malo persuasam consilio, duo quaedam esse moliatam, quae ea ratione ab ea fieri minime deceret, eoque nos comomittere non potuisse, quin summa fide ac studio eam inde ani mum ut reuocaret, identidem precaremur. Primum est, in C.m potestate neutiquam suisse, nec decuisse illam. t concionatorisbus eXtraneis, usque nouis minimeque probatis, eo quo factum est modo, in hac dioeces concionandi munus commitheret, multo etiam minus ut per eosdem, aut alioqui per seipsam, de necdum communicato nobiscum consilio, extra prouincialem
384쪽
svnodum,nouas aliquas ecclesiasticas ordinationes, praesertim suae illi Prouinciali di approbatae Aeformationi contrarias, constitues ret. Alterum est,etiamsi C.T.ea in re aliquid sine nobis moliri posetuisset, quod iure non potuit, eo tamen casu nihilominus certum testatumq; esse omnibus,Concionatorum suorum dogmata cum
Catholicis Christianae Ecclesiae quae nos Deo genuit, dogmatis pugnare: tum quoq; instituta ab ipsa memoratae Reformationis exsuero duos Articulos non nudos illos quidem dc insulsos nullaminratione nixos C.T. Proposuimus,sed quod ita se res habeat,tu scri piis diuinis,lum generalibus Apostolicae Catholicati Ecclesiae Trditionibus.satis superet, demonstrauimus: facileq; nobis peris emus,si quidem C.T.ea nos ra scripta & informatione per seipsam
studiose inspexisset, pellegisset Jc ad scripturas sacras Catholicast
Traditiones contulisi et ac eXpendisset, neq; ab aths. qui dicta scri
ptaq; nostra omnia peruertunt, sententiam eorLm scriptorum nos
strorum didicisset, illam certe iampridem necessarns iisdem il smis precibus nostris concessura, nobiscunq; suis in Christo mem; bris in concordiam redituram fuisse. Atqui etiamnum proh dolor experimur C . in concepta animi sententia di proposito perina vere sibiq; persuadere,se factorum suorum optimas di aquissimis hin decunq; rationibus fretam, dic. Nos quidem ueram Christianamq; reformationem nunquam non optauimus. hodieque optamus, modo illa recte atque ordi he eκ uerbi diuini, sacrorumque Canonum praescripto sulcipias 'tur. Quod uero T.C.inter alia scribit,ut praeter status ciuiles uel l 'culares, homines integros di eruditos producamus, idem Etuam Quoq; C .facturam, utq; illi porro memoratam Reformationem in acum Antididagmate in manus sumanti atq; inter se conterant, di in concordiam redigere nitantur, Concio natores Q sele contra accusatores suos purgare uolentes at alias quatenus opus erit, audiant: eo etiam adiuncto, siquidem C , eκ diuinis apostolici stliteris probari queat, uel ipsam, uel concio natores ulla in re plus minusue egisse, id ipsam haud aegre correcturam dic. ris sane nos
Officiose respondemus nultos nos ullam recusaturos uiam uel modum. quo cum C.T. in Christianam concordiam redigi probabilis' 'tet posse uideamur,cu propensiores potius nos simus ad attenta
das summo studio eiuscemodi uias uti di hactenus secimus, apua
385쪽
DC. Quando autem, Clementiss. Domine, hoc negocium longe omnium grauissimum atque maximum est, ubi non de facultatibulperituris,sed de Dei uerbo nunquam abolendo, de inuiolabili Catholicae Ecclesiae Traditione. nostrum omniu salute, di huius dicio cesss uel prosperitate uel pernicie agitur,nos nihil possumus praestare minus,quam ut in eam sedulo curam incumbam us, ne intemal estiuis quibusda ac intolerandis rationibus res iam nimium mase constitutas, magis eκ ulceremus peiorest ericiamus,ne in nos recipiamus,quod nostri non est muneris, nec apud illos qui nobis diuinitus praesecti sunt, tueri quandoque possimus. Non hic iam commemorare libet, inter quos de quorum in praesentia, quo etiam loco, quaque forma & ratione summa haec nego scia tractanda sint,siquid modo commodi inde expectandum sit. Id unum oramus, C.T. haec secum perpendere uelat, cogitarequequo tandem pacto decere nos possit, quando ipsum Des uerbum, Catholicam Traditionem, aut ad minus Catholicae Ecclesiae prae
scriptionem 3c usum c quem sancti huius Prouinciae Apostolide
pastores, nempe maternus, Seuerinus, Euergissus. Cunibertus,
Agilolphus Zc Heribertus, cuius de Ecclesiasticis offici s liber apud
nos etiam dum asseruatur, huic Ecclesiae reliquere, di T. C. per masnus decetarum suorum tradidere, cuius etia causa uuam prosuns de re debeamus, perinde ut Naboth prouenia sua adhuc nobis proposita habemus, in quibus tamen T. C. concionatores multis nos modis perturbant di infestant, ut ijs omissis N posthabitis, a te quam iam dictae turbationes ac nouationes pro eo atq; par est, amotae sint, nos aduersus memoratos uiolatores apud huius dioeo sis seculares ordines de nostrae religionis capitibus disputare ueliumus: Nulla tarnen de qua uis re etiam minima actio instituitur, nissi quilibet solitis sit munitus praesidi js: nec quisquam tam mentis
inops est . qui temere suae praescriptioni renunciet, de oppigneratus, ut diei solet, ad dictam diem adesse uelit. Quanto igitur minus nos id decebit.cum patres sanctissimi sacris Canones, ante quam relis gionis negocivagatur uiolentas omnes actiones amouendas esse asseuerent: Deinde in C. T.concio natorum libris, quos illi de suis dogmatis euulgarunt, itemq; in hoc nouo R eformationis codice innumeri existunt articuli, quila in olim in alijs tum Generalibus. tum prouincialibus Concilius damnatisnt .Quos ut nos rursum in dubium reuocemus, sopitosi, quod aiunt , cineres cXcitemus,p maXim ess
386쪽
maximeq; coram concio natoribus schismaticis, a nostra commomione alienis de hs agamus, id nobis non possit non esse molesti sibmum, minimeq; serendum. Atq; est sane e duobus alterum necessarium, ut C.T. uel cum Catholica Christi Eccletia nobiscumq; statuat & sentiat, Aerianos, Aetianos, Audianos, Donatistas, aliosq; sectarios. iam mille ante annos iure merito* damnatos, haereticos fuisse,aigi eo loco etiam dum habendos esse,aut certe minime. Quod si statuat T. C. cum Ecclesia, ut nos minime dubitamus, maxime cum ea in sui in Archiepiscopum consecratione anatheamatigarit , eXecrata sit haereses omnes. aduersum Christi Calli licam Ecclesiam sese subrigentes, non potest illa sane praestare miaraus . quam ut ante omnia dictos suos concio natores, cum haeresiabus memoratis absq; ulla tergiversatione consentientes remoueat:
quae quidem omnia e X nostro Antid id agmate, di Epiphanij. Phialastri, di Augustini de haeresibus. itemque Conciliorum & Catholi
corum patrum qui sectas iam dictas scriptis retudet ut, cum librarus criptis di dogmatis concionatorum istorum collatione, luculenatet di irrefragabiliter probantur. Tertio,quaecun I nostro illo Christiano Antididagmate conat inentur,ea nimirum di sacris literis, &Catholicae Patrum di Sedis
Apostolicae,Traditioni,quam T. C. cum consecraretur se reuerenter ample Xuram, doctu iam conseruaturamq; pollicita est nec nos
quouis modo secus possumus, plane consentanea sunt et id quod Qe eius lectione facile constabit . Quis igitur non uideat. quam pro Isua superuacaneum sit nos cum secularibus ordinibus in difficilem prolixamque disputationem di tractatum earu rerum ingredi, quas nec T. C. neq; nos mutare possisu S Neq; uero nos ra eX pari e ubia noua collatione opus est, ut quam semel summo studio di sese socerimus. Quod si quis e X Ordinibus de quouis nostri Anti die agumatis articulo haesitat, nos hic iam erga omnes paratos nos offeriamus ad explicandum illum fusus, di quantum res postulabit, redadendam rationem, ut merito cuilibet pie Christiano possit esse
satis. Et ne putet T. C. nos hoc in negocio coram ciuilibus uel secu/laribus ordinibus quin compareamus, metu quodam prohiberi, nos uirtute confoederationis, quae nobis est cum ditionibus haerea
ditari s qua nobis id eXpresse tribuit Status omnes ad nos eu ci
387쪽
cauimus, illis de omnibus Christianam ac bene munitam ratione, quatenus id petierint, reddituri. latiusq; cu illis deliberati ri. quo pacto commodis quibusdam aptisq; uhs di modis eam quae huic iam impendet Dioeces, perniciem & excidium efficaciter ante uerutere queamus.
Quarto, quandoquidem eX C. T. scriptis anima duert imus, italius,quam cum secularibus ordinibus facturi essemus, collat lanis, atq; etiam rationum, quas concionatores reddituri sint, nullum alium praeter ipsam iudicem fore, idque non nisi eX mera scripturaelitera,non autem pro communi Doctorum& pastorum, qui per Dei gratiam Ecclesiam extruerunt, de in unitate de concordia conservarunt, intelligentia nos uero eκ omnibus hactenus cum T. C.
habitis tractatibus,praecipuel eX his eius postremis lucris expres se didicimus. ipsam iam sententiam pro suo dictae Re formationis libro, is V concionatoribus contra nos nostrumq; Antididagma proferre deliberasse, nullo negocio assequi posivmus, quam super/uacaneum ac intollerabile, immo, nobis etiam periculosum ac perι niciosum. causaeq; ipsus Dei di Ecclesiae eius, qua nos pro uirili noustra, quemadmodum eX officio obligamur, tuendam suscepimus. detrimentosum futurum sit,s ea ratione cum secularibus ordiniubus tractare uelimus. maxime erga schismaticos di desertores concionatores, quos Apostolus ut fugiamus praecipit, quod sub uel si sint de proprio iudicio condemnati. Quid plura nos conrnasmos rare attinet: Unum hoc petimus T. C. placide accipiat: Qua tanderatione nobis persuadere possimus, C. T. nostris dictis unqua obssequuturam, cum certo nobis costet iam inde ab initio nunquam . ea illam mente fuisse praesertim quando memoratae Re formaticanis codex Typographo Lonnensi ante traditus est eXcudendus, in ira. ii mquam C.T. illum Statibus di nobis proposuistet. Uerum utcunq; sit, ne quid in nobis desideretur quod ad conciliandam pacem & concordiam Christianam quovis modo accomsmodum iit, nos quidem ea qua par est obedientia promptos nos
offerimus,simulatq; T. C. seductores illos concio natores, insi studitamq; novationem amouerit, ad agendum hac de re uel negocio 'cum C. T. Statibus,quantum fas erit, itemq; reddenda de accipiens dam rationem: aut cerae pristinae T. C. Resormationi eam quam decet praestandam obedientiam, aut deniq; ad nouu celebrandum prouinciale Concilium,ineoq; serendam opem, ad tractanda,cons
388쪽
sultanda, statuenda, R in rem conserenda ea omnia, quae diuiana, Christiana di Catholica sint, de ad emendationem faciant. Oraum usq; T. C. per nomen Domini nostri Iesu Christi, de charitatem Sponsae eius Ecclesiae Catholicae,q ut congregaret in uno, precio
sum fudit sanguine suum, ut huic nostrae Christ iani simiae de aquissimae petitioni locum praebeat: des qua consolatio in Christo, ut
inpostoli uerbis utam ur, si quod solatium charitatis si qua societas spiritus,si qua uiscera miserationis, acquiescat C. T. precibusnc stris, ut idem sapiamus, simusq; unanimes di idem sentientes, teterrimus schisma Dioecesis huius inChrasto pacificznte cinia sue quae in terris sue quae in coelis sunt,uno anim o profligare queam us. Quod si haec omia, id quod minime speramus, apud C. T. nihil valitura sint, nec ea ullo pacto monitis nostris locum praebere uestit, ut quae nos in Appellatione nostra firmis subnixa rationibus, nobis minime serenda tectati sumus. ea curct amouere, potest illa lier se intelligere,nobis committendum non esie,ut a dici a Appebatione recedamus, sed ut eam potius, necessario ad id adacti. cum omnibus illi accessuris pro eo at I par est,prosequamur, Squa Romanus Pontis ,& Imperator, quibus T. C. subiecta est, definteorint,in ijs nos acquiescamus. Plane autem persuasum habemus C. T. illis ceu superioribus suis, quemadmodum debet,honorem haubituram atq; delaturam, nec quicquam contra attentatura uel insnouaturam, nec ut ab aliis quicq attentetur uel in nouetur permis suram, sed nobiscum illorusententiam e Xpectatura. Nam si T. C.
iniquis rationibus diuersum moliri uelit, nec sic tamen ab eo quod Christianu catholicuml uideatur, nobis discedendum putamus, sed serendum aequanimiter quicquid ea causa Deus nobis uelita
cidere, donec illi uisum erit. Quanil his scriptis protestamur publiisce si quid inde incommodi ac Ieminenti huic diaces accesserit, non ostra quidem, sed T. C. culpa id euenturu . Haec noST.C. animo certe officioso & morigero significata uoluimus, obnixe ac studio se precan tes, ut C. T. causam hanc longe grauissima maturiori per pendat iudicio, suae iam prouectae aetatis, di huius dioecesis quieti &tranquillitati studeat. non cotra nostram conscientia di haec omia ne oneret. Id quod nos de C.T. nobis omnino pollicemur,paratisque sumus omni qua possumus diligentia compensare. Datum sub nostro maioris aedis, do D.Gereonis Colles ij.& Colcnie n. muerasitatis sigillis xxv. Octobris, Anno M.D. N liiij. Atucit
389쪽
At uero Episcopus nulla harum literarum habita ratione, eos qui Lutheri dogma serebant, non solum no expulit, sed etiam ut in quibusdam oppidis religione pro suo arbitratu mutarent, peromisit,Itaq; factum est, ut Clerus suam apud Pontifiwem di Caesarem appellationem persequeretur,ut infra latius indicabimus. Hoc anno in Heluetus circa meridiem hora xi. in Aprili uisus est per quam elegans circulus chrystallinus, qui postea iniridem serransferens,quatuor integras horis in Solis medio perdurauit. ANno ab incarnatione Verbi M. D.Xl Dies a Caesare,comith sopportunus Uuormatiae indicitur qui podagrae morbo labos rans im maturius accessse. Caeterum Romanorum Re X Perdinan. dus nono calendas Aprilis in consessu proponit ibidem, Hanc esse causam indicti comitii. quo uidelicet imprimis de Religionis ne*gocio tractetur, Deio de bello turcico agatur. Quod uero ad Religionem pertineret, Pontiscem quide iam Concilium destinas2. Verum quia Turca immineret. Caesari consultum uideri, ut conutrouersiam de religione in proXimum illud disserant Concilium, di quo modo Turcarum copus resistendum sit, deliberent. Protestantes hoc pacto respondent: Pace ipsis esse promissam, os ad Christiani Concili, instaurationem, sed tamen Tridentinutam nuper denunciatum non habere se pro legitimo &iusto. Prospterea talem pace sibi concedi possulant, quae pontificio concilio minime sit pstricta, di deuincta.quae si concedatur.tum quidem uelale aduersum insultus di irruptiones turcicas consulere. Tandem Idibus Mah Caesar ipse comparuit, di Granuellano NNauio suis orat oribus praecipit, ut d testantibus suo nomine enun. cient,quatenus toti in actionem habendi gerendi concito incumbant, di in expeditione turcicam. At uero Protestantes in sua mordicus sententia pergunt,pacemque requirunt, quae Tridentini Conuellii indictione neutiquam uioletur aut etiam uarietur.
Ad quos Caesariani Pacem huiusmodi ipsis nequaquam posse
praestari, qua freti Concilio non obtemperent, cui merito Christias ni debeant obsecundare. Denuo Protestantes in priori sentetia pdurant, atq; subiungui. Si debeant copias di auκilia in Turca mittere, prius petita paX an σnuatur,qualitercunq; et i a Concilium ipsum decernat. Quandoqui, dem Ros nanu Pontificem iamdudum religione ab ipsis suscepta.
Pace In quis conditionibus Protestant et exigunt.
390쪽
damnasse, atq; ideo sese hunc quasi Iudicem di albitrum minime posse ferre. Sub idem tempus ad Caesarem nuncium sestiuum ac laetum eκ Hispanus fuit allatum. Phil rui Ηἰ, Nam nunciabatur Philippo filio suo insantem masculum qua l. ': 7 --' si Regni totius haerede natum esse. At breui post nunciatum est,
ct uior fila coniugem filii prae dolore partus obiisse. Uerum enim uero cum animaduerteret Casar, ipsos nimirum ista ο 1ο ὶ Protestantes suppetias recusare, nisi a decretis Concili j & Iuris dbς - cst ione Camerae liberentur Gerardum Veli vulcium, Vir si sane exu ercitatissisum.&linguarum plurimarum peritissimum, tanquam ii.,ι- secialem ad Turca ministit, ut inducias petat. Caesar igitur quarta Augusti comitia, in mensem Ianuarium anni proximi dffert, si mulatq; Principibus mandatum uult. ut hoc tempore Ratisponan; o. ;..i omnes convcniant. instituit quoq; Colic quium quoddam uiro, iis .ii. rum doctissimorum , qui allic negocium auspicentur, prima Deacembris.
Li et autem Catholicis graue uideretur colloquium cum Prosεle DηM cit test antibus inire. quod probe intelligercnt dii euera iamccii perisia sint cuiusn sententiae at p pro posti essent, quod insuper res ipsis
trectasse, at non esset cordi. nec aliud sectari ntur, quam Principes eorum bonai.ἰ ' spe lactare di detinere, di quotiescunq, manifestis scripturis erroruconuincerentur,toties eos ipsos falso aut rixoso modo effugij ri. mulam quaerere, quam tandem callide consequuti, persuaderent
nihilominus suis Principibus.Catholicos ipsos cbstitisse, quo munus pergere liceat. Deniq; hi act a Decreti Ca satis ecnuo typis excusa. sed truncatim&infideliteradiderant His inquam causis comoti Catholici Colloquium detrectabant, nam non abs reuercbantur omnem conatum atq; laborem frustratum iri. Nihilominus tame pro summo erga Caesarem obsequio, demum in colloquium com sentiunt. Interea Coloniensis Antistes dictam Reformationem exequi uolens, non mediocriter urgebat. Nain haereticos illos csicio natos res ubiuis locoM pDioecesin contionatu mittebat, ut pote Anderan acum uersus & Campinia e Episcopalcm uocant, aliasq; suae Disacesi sciuitates, inter quas etia una fuit .e uulgariter Lyniz appellant. Idcirco collegium metropolitanu totusq; Clerus di 'uotquot relis
gioni fauebant cu Episcopis Dioecesi subiect is appellatione inceptarrosequuntur, Pontificem, Caesaremq; implorat, pro auXiliis atq;