Rerum memorabilium, iam inde ab anno Domini 1500. ad annum ferè 60. in rep. christiana gestarum, libri quinque. Ex plerisque nostrorum temporum historiographis, praecipue autem D. Fontano theologo Parisiensi, & Ioanne Sleidano collecti cum diligenti

발행: 1559년

분량: 519페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

deinde Batones. d illi restitissent. tertio omnε magistrata truciadat.Posthaec ciues qui latebct, inquirit.reptos necat. Denit in Vulsum sevit, quod ad spectaculum Guenerat,ut quis suscitatus Meetu multus cognosceret. Die integro carnificina hominu exercebastur ibidem. Adhaec domus inuadebant.&quiduis pro libitu diri epiebat.Cunq; sic satis insan filataeex,homicidarum multitudine ciuita tem in uniuit, & profectus in Dania redhi spolijs siue manuabas diues. Posteaquam uero Princeps Gomuus in captiuitate tyrannidem &calamitosam seruitutem patriae suae intelleκisset, seca imo pertractare coepit,quo pacto effugere ualeret aam concedebatur illi uenationibus oblectari cum satellitibus ad custodiam eiudem deputatis. Hac igitur libertate fretus &opportunitatem fugisendi nactus,telictis a tergo custodib. euasit ad rusticos. Assumpto quo* habitu rusticano. cuidam mercatori se associauit, apud queb ubulcum egit Lubecam ad forum boarium csi alijs perrex it.Vbi

cum paulisper delituisset, in Schuedia traiecit, populis in i praes,dio sulturaegno ibidem inauguratur,cum omni iure,quod etiam in Stockholm illi competit. ui&obtinuit magnam uim militum eκ DarienIarten sortissimi roboris qui accolunt montes, quibus Schuedia aNortuegia discernitur.Horum agitur multitudine ac uiribus preditus,Stoc rhoim ubi ne ciuium quidem unus morabastur sed eκtera Danorum gente solusustentata accedit, qua usque eo obsidione satigauit. ec dimicationibus irruptionibusq; oppuga

nauit,donec recuperaret. inia tandem recuperata gaudio &pace

regio perfruit aest, in qua nauigare postea tutum liberrimumque suit institoribus di mercatoribus.

A no a Natiuitate Christi Μ.D.χνη. ipso die Paresceves pas

chae,numerus ingens stipendiarioru ad oppidum Uenso caes' An. sis est,qui in Frissa eo se receperant, &usque tuc oblituerant, sic ut ui cini principes non animaduerteret. OX uero ut insidiae ipsorum clandestinae principibus illis innotuit,educto eXpeditoq; eXercitu equestri. eos tantis angust ijs circundederunt,ut promittere cogeretentui separationem, arma deponere, di domum unumquemque per se inermem recedere. Quo quidem definito, plurimi se eκα armarunt, reliqui veto Mopetorum suorum pulchritudinem de concinnitatem admirantes,exarmari non permiserunt.

62쪽

πα RERUM MEMORA BILIUM

Quod cernens classicus buccina signum dedit. Advolantes tunc quites promptissimi sciopetatios illos adoriuntur. adortos truci dabant. Atque hoc modo ex improuiso magna di cruenta clades P. colω accidit.

μν - Interea temporis magna populi tuina. Coloniae uideli et grassabatur multis diebus, adeo ut plurima hominum milia extingue confestim pernicies illa saeuire aut ultra infestare desht. Hoc etiam seculo, Carolus Hispaniarum Rex manum robo stam contra Barbaros instruxit, quos prelio uicit, & quadraginta milia eκ bis peremit.Ciuitatem quom opuletissimam ipsis uiad mit. demptam subiecit suae ditioni ablatis inde spolijs praeciotas mis ex quibus signa duo militaria exquisitisi a Caesari Maκimistiano auo suo misit. Eadem haec tempestate Maximilianus Imperator comitia cel brabat A ugustae. Quibus etiam diebus labentibus luetas supplices ad Leonem Pontificem maκimum scripsit Mattinus Lutherus, et

inter caetera hoc sensu uerborum utitur. Beatissime Pater. offero me tua sanctitati pedibus tuis aduolauor,omnia inquam offero quae habeo. Da uiuere, interfice, uoca. hm- reuoca.eXcipe,abhce, sicut uisum fuerit. Vocem tuam libenter in scultabo, tanquam Christi uocem, qui di res det loquitur in te. Si mortem com merui,hanc subire non reculo.Inter haecqueriturn, quod malitiosi quidam ipsum grauiter traduxissent apud sanctita. tem suam.sed immerito,nisi quod propter abusum eorum qui in m dulgentiarum uirtutem declamabit coactus sit themata nonnulla proferre in mediu, disputandi solum gratia, quae luculentius illuustrare &mplicare se uelle aiebat rogans ne delatoribus &obtrectatoribus suis credat. Omnem suam doctrinam &sententiam Ponatisicis arbitrio subisciebat, erga quem etiam & Romanam Ecclessam adeo cadide affectum esse se protestabatur,ut temere nihil alstentare unquam proponeret, quod alterutrius cosilio uel arbitrio repugnare uideretur, quia potestatem utriusq; tam insignem fate batur. ut in terris nulla sit quae huic queat adaequari. dempto Chrissio. Pollicebatur insuperpopulum in suis cocionibus se adhorta'

etentur aribunalia clauderentur, gymnalia denis occluderetur.Die uero Gereonis proXimo augustissiimum altaris Sacramentum cureliquijs Nartyrii di Patronorum quorum illic in pace corpora' quiescunt diuenerantur circunlatum est solenniter direligisse,&

63쪽

turum, romanam ut Ecclesiam omni honore prosequatur, neue exemplo suo offendatur,quia quorundam abusionib. compulsus fuit, quod iustam atque condigna m reuerentiam illi non e&hibus erit. Deinceps autem statuissese aiebat,omnem suam scientiam .stus di .mentemque submittere decreto summi Pontificis di probos rum omnium,nec solum Biblicis scriptis. sed cocilijs.omnibusque Decretiri & Canonibus Samstorum Patrii stare dc obseruare uelle. Haec Lu;herus ad summum Politiscem . . :

Caeterum in alijs suis placitis quae antea typo mandari iusserat, asserit, uetam Antichristi sedem erectam esse Romae. Nihil iide ign'm et Opus esse, quod non apertis &mpressis scripturis inlacris biblijs continetur. Aliaque his smilia non pauca pronuncisat, quae Catholicae & Christianae doctrinae a tempore Apostoloruauique tunc assertae Npredicatae, diametro aduersantur.I dcirco sapienter edocti uiri, Lutheri perhichia pugnantiaque dogmata. rationibus longe uerisi is pari erque diuinis confutabat, adeoq; nova Sinauditae doctrinae sese gnaviter seu etiam grauiter oppoanebant. Inter quos primas facile tenet Doctor Ioannes Eccilis.tris ram linguarum Hebraicae.Grecae at*Latinae peritissimus. Alterorat Sylvester Prieras Domini canus. Quibus contumeliose Luth rus respondit, eosque irridens. doctrinam ipsorum hominum palcripta uocabat, D tales esse qui solius Thomae Aquinatis sentenutiam proferrent. Ait l,luestri diista Caco daemonis esse commetiata ex quo Luttieno promptam e serenam submittendi sese Pontis

imis Romani iudicio uoluntatem ominaretur.

Quamobrem etiam Sylvestrum criminabatur bIasphemum tiassentatorem, de indies seviebat serociente stilo,intantum ut plures e numero Catholicorum errorem ipsius atro quod dici soleto

carbone notarent. Haec uelitatio inter Lutherum & orthodoxos sensim excrescebat lcaugebatur, inlatum ut etiam rumor illius ad Caesaream maiestatem perueniret. Quo permotusCaesar,ad Pontis, ficem man protinus scribit,quod nimirum relatu a fide dinis acu cepisset Lutherum illum de multis disputare de concionari, quora maxima pars haeresim saperet. Quapropter Pontictem hortatur, quatenus authoritate qua pollebat maxima,omnem hanc concertationem prohiberet. Quod si faceret,operam se daturum uicis spo n debat, ut anterdicti ipsius uigor per uniuersum imperium obieruetur, roburque suum obtineat. .m it . OlC cito

64쪽

XXI f. RERUM MEMORABILIUM

Citatur Lutherus Romam a Leone Papa qui diliteras ad Cardinalem Caietanu mittit legatione sua in Germania fungentem : Oua innuit se intellexisse. quod Lutherus incocionibussuisti libris pa sim per Germaniam articulos ali it impios diab Ecclesia Romana reiectos proderet.cuius rei gratia testat se in assectu paterno. Hi ronymo Asculens Episcopo comissi quatenus is ipse in Lu theracitationem efficeret Romae eκequendain. scilicet.ad deprimenda illa Lutheri ieeritate ait uecordia. Na doctrinae suae ratione redaditurus illic esset. aut nihilominus hac citatione non solum non emendasset se,quinetiam ueluti inhaeresi sua obdulatus .scripta su perioribus longe deteriora edidisset.Eupter hortatur ipsum om/nem ut diligentiam impendat,quo Lutherus Augustam perduci posset, ibique asseruari, donec icthinc comodiusAcma deduceres. Qui prout poeniteretuesipiscere uideret .errati sui uema crimpotraret,atq; eade ratioe in Ecclesia quae poenitetrandit excluditὶ ad mitteret. Quae si facere coteneret, ipsum anathemati deuoueret.

Dabat insup Romanus Pontifex literas ad Midericu Sinoniae

Dui ε tuc Augustae manete, sibus eum ipsum comonefacit,maiores seu antecessores suos, familiae uideli ut Saxonicae. Religione diui*roq; timori addictiss.suisse, adeo ut cita incredibile laret quod ille

ab indole tapraeclara.tantaque cestantiὸ malo' defecteret. uapropter religione Christianam exemplo maioν dignissimo praeditus. fortiter parit costantia defensaret, cottaeum e secus atq; decet det religione sentit castigaret,quu ide ille no solum instituti atq; P sese sonis suae obivisceret,uetumelia modis qua plurimis prius mali tiose ex insueta quada temeritate aduersus catholica Christi ecclessia delinqueret, si deniq; iactitaret se nemine sormidare aut reuerzri,fauore atq; tutela fretus sui Principis. Hinc est φ ipsum admoni

tu uelit,quatenus suos di lim tantecessor seu maioUno me ac descus seduleppendat, quoniam haec res ad fidei negoctu attineret. adeo i permaximi momenti foret.Cutaret igitur &eniteretur, ut therua ei sisteretur.&sicuti quaeredo dc respodendo inueniretur innocens ita illaesum domum reuerti concederet, Lutherus autRoma se uocatu intelliges .ut inGermania causam sua tutius uasgere posset efficit,&ab uniuersitate Uuitebergesi Meetas ad summu P5tifice in gram sui ipsius coscriptas recipit .m gb. negotiu Lutheri Flosculis rhetoricis p sua ipso't uirili exornabat. dictitabantq;. odem Romam accersitii esse,sed p corporis imb cillitatς, di itineris difficultate periculosa, ipsum comparere non posse.Themata etiam n nulla disputa di potius qua assere di causa

65쪽

LIBER L . XXIII.

ab illo suisse producta. id sane in deteriore partem interpretarertur. Neq; uero eis decreuisse apud se testificabantur aliquid quod Catholicae repugnaret Ecclesiae permittere, neue deprecati Luthe ro deessent, huiusce argumeticosecta ab ipsis esse Epistola aiebant. Ad Carolu quos mittitiumLeoni Pontifici Max. a cubiculis. eodem fere tenore literas mittunt, quibus Lutherii oppido comendant, testanturq; ita se affectos esse erga Religionem de R omana Ecclesiam, ut si in Luthero aliqua calumnia uel error deprehendi queat, id nequae dissimulandu ipsis esse.Imo nisi DuXErideries ilis tu ut probum uiri reputasset,non euasisse inultum. uocirca rostgatu eu uellent,ut efficiat quo Luthero in Germania apud dices ueriores sue neutrius partes causam dicere cocedat, tumq; demupalam iutursi, quam omnino nullam temere uel insoleter occasos nem tumultuandi dedisset.

His igitur supplicibus literis effectum est,ipso quoq; Duce Sara

Nonis Eriderico procurante, Napud CaietanuAuguste interceden te,ut Luth. pinitteret causam suaAugustae coraCaietano tractare.

Venit igit Augusta mense Octobri, ubi toti git tridula anteqseseCaldinaliCaietano exhiberet auod tame eoru sibus Luth.arii derico Duce suerat comendat'c5silio sectu est ne uidelici prius Cardinale coueniret et obtentis ab Imp.Maximiliano literis publicam

iide attestatibus, eperat.Quibus acceptis ad Cardinale sese coctit,a quo sereno tu uultu tu animo eXceptus est, moXU paterna admotiione interposita. duo potissimu eκ decreto summiPotificis ab eos de illiipponunt. 'state deberet.Primu ut resipiscat,erratusq; suos leuocet, quos antea effutiuerat. Secudu ut ab Oibus tu scriptis tu

cocionibus c5tineat se, obus Ecclesia plurbari possit.His aut Lutherus subiecit: Se necdu plene satis assequii seu scripto seu cocioni bus alicubi errasiet. Sin sctusdoceret potius, paratissimu se auditos re sore promittens.Quodcu lcgatus ipse Apostolicus multis argu me sis authoritatibus scripturae sacrae petitis,tu ex Canomb. Cociliora efficere niteret,adeoq; dextre, sicut Lutheruscosistereno posse se cdsideraret, deliberaei spatiu ille petit. Postero igit die reuersus ad iudice fusi Caietanu, psentibus quatuor uiris eκ ordis ne proceria di consiliarioru Caesaris, protestatione sua ex praescriapto sit recitauit, Ego frater Martinus Lutherus Augustiniauus. protestor, me colere disequi sanctam Romanam Ecclesiam, in omnibus meis dictis dilactis, praesentibus, praeteritis, ta suturis.

66쪽

ε LIBE

dia petientem quae solent in te tui similes pertinaces uidelitet pera

tentari. Et si resipiscere tergiversaris, page hinc, nec me frustra coiit uenias amplius.

t Die uero tertio timebat Linherus ne sorte Cardinalis iuκtimandati sui rationem atque praescriptum. ipsum castiget. Elandas itaque literas scrib it illi agens gratias pro solita erga eum diligen'tia,ac paratu in se testatur quibus posset obsequos, omnibus homi' nibus succurrere seu gratifici imagis simulatque suam inscriberi do temeritatem agnoscit, &quod dignitatem Pohtisiciam,prout decebat, reueritus non sit. sed id factum esse suo tum aduertariosium, di indulgentiarum praeconum culpa. Veniam deprecatur, se deinceps uoluntati Z arbitrio Pontificis ui suis concion ibus acq escere uelle promittit .simulatque se quidem promptissime Ponti sice paruisse, quo d scilicet Augustam,licet satis debilis ait uenerim, itinere hoc tam arduo nunc a me confecto. Sed quoniam uictui necessaria non suppetant. domum ait redite decreui. Sibi adhaec inecessariis suis esse consultum, ut neglecto Cardinale appellatio. nem ad Pontificem efficiat, quod tamen operi pretium non potasset. Nihilominus se hoc amicorum consilium non debuisserissus repudiare, potisssimum quum suo Principi, Sarioniae Duci, lius rusmodi appellatio magis grata quam recantatio laret. Haec alia. que id generis plura ad Cardinalem dabat. Uerum ad caeteros mul. to secius, di palam &aperte. Cardinalem appellabat Tyrannum, sus , erbum&indoctum. ut in actis suis est uidere. Quin etiam in sua appellatione queritur. quod indulgentiarum praecones ipsum grai uiter ecquidem falso ob indulgentias de quibus tamen nihil affire' mas et sed solum disputasset sum traduxissem. Quapropter controuersiam siue causam adrecognitione Poni tincis proborumque uirorum dedisset, qui hanc eadem causami Episcopo Asculano & Siluestro Prierati concredidisset, quum tael men ita parti contrariae magis fauerent. adeoque causam ipsus in- tendere dc iudicare ineptos fore propterea peti stet,ut haec recognitio uiris in Germania doctissimis comitteretur, illic nimi uim ubie Xtra omnem periculi alicuius metum ageret. Modo uero Pon, tificem ipsum uniuersum negocium Cardinali Caietano com myl sisse. ui uoluisset sua ut dogmata recantaret. Ad quae respondia. siet ille: Promptum se esse non solum causam ipsam excellent,

iuream in

oribus

67쪽

oribus Academiis, imo etiam Ecclesiae Romanae subscere. me Cardinalem per mouere nequiuissent, sed ad Palinodiam instanti'us coegisse.Cuius rei gratia quum ipse se grauatum sensisset, ob id ipsum decreuisset ab Pontifice Romano.quasi minus in hac causa petito, aut exercitato,iudice ad alium Pontificem magis solet temti mpertum appellare. Hanc preteXatam Apellationum Ausu'stae Lutherus dimisit quae a suis asseclis ibidem tum promulgata di

affixa fuit. Atque ita Lutherus se su Lxit. Post disessum uero suum publice di priuatim legatum illum

salso accLsabat lyrannidis, superbiae, infidelitatis, ignorantiae dic. Deniq; in epistola sua secuda ad Leone X.gt auissi me simul dic aluuniosis sine illu accusans ait: Notii esse arbitror tibi. ud mecu egerit Cardinalis S. S:Xti, Legatus tuus. imprudense, in sc lix, imo infidς lis. In cuius manu,ob tui nominis reueretia,cu me di omnia mea posuissem,no hoc egit,ut pace statueret, a uno vel bulo potuisset facile statuere: Cu ego tu Prnitiere silent tu,&fine causae meae factu ru. si aduersarhaide ma daret. At homo gloriae, no colentus eo paαcto,capti aduersarios i Luificare, licesia aperire 3 mihi palinodiam a dare id i in madatis prius no habuit. Hic sane, ubi causa in op/timo loco erat, illius importunaTyrsini de uenit in multo peiore

Vnde sic quid post haec secutu est. no Lutheri. sed Caietani tota culapa est .a ut silere ecquiescere,n5 est passus. Ouod tu summis uicib. posceba. Quid enim facere amplius debui: Ergo ut Legatiqq; utactor uideretur, di maiore inde fama s de et &authoritate obi acqui retet. scripsit in Actis suis, quod ille nullam syllaba cX sacris literi cotra ipsum P duXerit unci, nec possit etia. sici maκime uellet. C sistra uero ubi scripturas attulissetLu erus, Legatus de corde suo es snκerit glosas, iuxta longa Ro. Curiae cosuetudine. Qua relictis secris literis, se acceptis traditio ibus uerbis I homino, factu sit. ut lEcclesia Christi non me sura tritici pascatur nec uerbo Christi sed no raro temeri ate &uolutate alicui' indoctissim adulatoris regat, ltae opsecerit nostiae inscclicitatis magnitudo, ut ad reuocationem tti abnegationem fidei Christianae di sacritissiunae scripturae incipῖat copellere.Eiusmodi querelis auXit Lutherus apud ci plurimos libi. qdem fauore&eκistimatione, aduersari fuero odiu&c6tenrptu. io usus itaq; fuit,etia Protectoris N Principis sui autoritate. Vitiae iten berga publico scripto citare is libet haereticae priuatis Inquisito

res. si a uideant ut sibi deuorare ferru, petrasque dirupere, ut uenis i

ant illuc cum ipso disputatur habituri non modo saluum condu

68쪽

ctum, sed etiam V1erum hospitium sumptusque a Principe. Haec di id genus multa iactitans. sibique scripturarum peritiam prae

vmnibus arrogans, plurimos in partem suam traXit : clamitans, non solum scholasticos Theologos, uerum etiam Papam ipsum eiusque Decretales uim sacere scripturis, easque torquere, ac in η' proprie & abusive intelligere. Exclamabat igitul aliquando in taules, qui aliter quam ipse uellet, scripturas interpretiantur quod sint Centuplo peiores Turcis: Quoniam uerbum Dei, quod omnia .., sanctificat, scelerate in nihilum redigant. Simulabat quidem Mi vitari. eo tempore blandioribus uerbis modestiam, humilitatemque actis diobedientiam, ut partem suam.& auctiorem & commendati se rem redderet: . Cor tamen eius semper erat in mordacitatem sux i Apeibiamque direbellionem erectum. Quod sane alicubi ipsemet palam fecit. Ait . enim in Actis ad Lectorem: Posteriorem re sponsionem meam. etsi cum multa reuerentia dedi. ac uelut in , . arbitrium summi Pontificis reposui: Non tamen id me fecissi credas, quod de re ipsa dubitem. aut animi sententiam sim unGquam mutaturus, sed quia oportuit reuerentiam seruare ei, qui uice summi Pontificis sungebatur: Di Xerat autem in ea respona

sone, animam suam paratis limam cedere, mutare, reuocareo ma

nia, ubi aliter intelligenda esse edocta suerit. Quomodo autem doceri queat, qui animi sententiam mu*taturus nunquam fuerat e qui non solum Legatum. summae alioe ui eruditionis uirum, quem di Lutherus ipse insignibus doti us, praesertim iudicia acrimonia donatum fateretur: sed & Pone i itificem Romanum Leonem X. repraehendebat. vi Syl Lestrum Prieratem .sacri Palti' magistrium, simul cum San. Thoma proxter uissime contemnebat: calumnians utrunque, quod nudis uer. bis incedant, sine scriptura, sine patribus. sine Canonibus. deni sue sine ullis rationibus. Mera igitur uerba dabat, cum reuocas tutum se promitteret. Cum autem xeuerendissimus Caietanus abitum Lutheri rea scisset, Fridericum Saxoniae Ducem certiorem reddit, quod Lu. therum affectu uere paterno admonuisset quo resipisceret, eum . nihilominus contumacem perstitisse. & clanculum se subdiu' xisse. Lutherum quidem rem suam sic agere, non ut certi aliquid estniat : quum tamen in concionibus ad uulgum ab erroribus

nihil quicquam discedat, sed in ijs perseueret: Quod sane per mittendum non esset. C iiij Idcirco

69쪽

Idcirco admonitum illum haberet ut ratione suae originis a lustrissimae habita Luthero minime consentiat, neve credat, nec denique doctrinam suam erronea iri defendat. aut patrocinetur.

Ad haec D Fridericus respondit sese curasse, ut Lutherus Augustam peteret nec ultra quod ageret. haberet. Publica hac responsiorie Ducis fama erat cii tamen hic uera denarrat Sleyda nusa quod Lutherus Ducem sibi addictissimum secisset, undeuiocissim ille arrogantior & pertinacior redderetur.

ANNO instauritae salutis M. D. κ . die duodecimo Menta

Ianuarh, talicis memoriae Caesar Maximilianus, anno aetatis sitae t h. uita defunctus est,mense deinde Iuniti comitia ab Ar chiepiscopo Mogutino ut sui m uneris erat, itidi cunc simulac obistum Imperatoris maximiliani cateris electoribus exponens hor.

latur u Franc sordiam ad Moenum sitam conueniant, ubi nouum

Caesarem Romanum deiuncto substituant atque decernant. Adgictum itaque diem eo conuerterunt Albertus Moguntinus.Her. mannus Colonien. Asthardus Treuiren. Archiepisc'pi.Ludoviscus Comes Palatinus, Eridericus Sinoniae Dux, loacsimus Mar/chio Brandeburgen Ladisiausa Sternenberg, Ludovici Aegis V sariae atque Bohemiae legatus. Hi igitur pariter omnes die D cimo octauo mensis Iunij templum D. Bartholomei pro scel ictori auspicio orandi causa ingress diuini spiritus gratiam implorant, apost Sacrificium missae magnifice decantatum est, Quo tandem completo, solitum iusiurandum inter se publice praest uerunt. lnβde digres Rin sacrarium illius aedis decenti ordine procedunt. Acium quidem sermonis initium facit Moguntinus.&de magnit

dine rei propositae locutus, ad concordiam eos fortatur, di muli . tis in medium productis exemplis, quantum malorum inueXeri in Germania. Pa. tum memoria. Electorum dissensio demo

strat: ut autem nunc onines idem uesint atque sentiant, tanto maν.

sis requiri, quo grauius a Turca periculum immineat. di ab aliis, qui Germaniae dissipationem machinantur. Iam Imperii dignitas duobus procurabatur. Carolo uidelicet Austriacorum . Princioi

70쪽

Principi Regi Hsipaniarum,&Francisco Valeso FrancoruRegi.

Legati Regis Caroli Moguntiam peruenerant , quarto milias rio Francfurto distantem.Gallici uero Coquentiae stilibi terunt. lestArchiepiscopi oppidum, ubi Rhenus &Mosella confluunt. U. triq; per literas & internuncios Principem quiq)suum Electorib. comendant,&quaecunq; possunt adhibet argumenta quibus per suadeant.Galli cum primis qui suam causam non tam esse gratiuosam iacile intelligebant, eo quod lingua, moribus, institutis a Germanis differrent.

Superatis Helueris Galliae Reκ Insubriam quoque tenebat, sed

φ ad sui regni salutem prope necessariam esse duceret, Helvetioruamicitiam magnis iacturis &pollicitationibus eam anno sequenti redemit. Nunc ergo cu in huc casum res deuenisset,a morte maκ

imiliani, missis ad ipsos legatis, quamobrem cupiat designari Caersat declarat simuli petit ut suam apud Electores causam promo ueant.illi quo tempore amicitia cum eo statuissent, ecclesiam Ao manam di imperium se dicunt excepisse,ad imperii uero Maiestate pertinere, ut sint Electorum liberrima suffragia: non ergo sibi liacere libertatem hanc ulla significatione suae uolutatis uiolare. Sicindimissis legatis literas ad Electores,&quid Aeκ cupiat,quid etiam

ipsi responderint exponunt, dine rationem eius habeant,quin postius Germanum aliquem Principem eligant hortantur. & de exuprompta in eos beneuolentia prolixe pollicentur. Sed &Leoni de

cimo scribunt,&quoniam sit ipsius inaugurare diconfirmare desi gnatum Cassarem petunt, illuc totus incumbat, ne munus hoc ad externum aliquem Principe deuoluatur. Ad haec ille: Reges Neadi

politanos esse Pontificis Rom. beneficiarios, Ssde data iam olim sic esse depactum, ne Romanum Imperium appetant, sed ut alteα rutro sint contenti, huius etiam rei se commonefecisse Principes Electores ne temere quicq attentetur contra potestate Ecclesiae Ao. manae. Quod uero alienum ipse huic dignitati aptum iudicatit in causa fuisse nihil aliud si illius eXercitatio,inagnanimitas .caeterael uirtutes abus. is se praeditus esset. cuius uicisis potentia cuperet. in commodum publicum cedere probariq; .Haec Leo decimus ad

Helvetios, neminem tamen nomine proprio designans. Vbi uentum est ad consultationem. Oguntinus co municato prius consilio separatim cum Saxoniae Duse Friderico,cuius au

SEARCH

MENU NAVIGATION