장음표시 사용
31쪽
determinationem qualiter acceperit ad annum Μccxx II. reseremus. Hoc autem anno primam hane,circa ipsam indulgentiam,concessionem factam, quantumvis varient Marianus &alii, mihi evidenter constat, ex
eo quod nullo alio tempore post suam assumptionem ad Ponti fieatum Honorius Perusi resederit, ut diligenti examine ,& sedula investigatione omnium voluminum ejustiem regesti comperi. Hoc autem anno& mense supra polito tendens Bononiam aliquantum substitit Perusii, quo loco eum hane indulgentiam Francisco eoneesiisse, omnes antiqui nostri reserunt Historici. XXV. His igitur modis & eontinuis apud Deum precibus, cum Vir sanctus animarum salutem viseerosa pietate appeteret, & servida aemulatione etelaret, suavissimis se dicebat repleri odoribus , & quasi unguento pretio liniri cum sanistorum Fratrum per orbem distantium, odorifera fama, multos audiret ad viam veritatis induci. Ex talium auditu exultabat in spiritu, benedictionibus omni aeeeptione dignissimis Fratres illos accumulans, qui verbo vel opere ad Christi amorem inducerent peccatores: sic etiam qui Religionem saeram iniquis violarent operibus, maledictionis ejus gravissimam incurrebant sententiam. A te , Domine , inquit, Sanctissime , & a tota ecelesti Curia, & a me parvulo tuo sint maledicti, qui suo malo exemplo confundunt & destruunt, quod per sani tos Fratres ordinis hujus aedificasti, di aedificare non cessas . Tanta requenter afficiebatur moestitia super standalo pusillorum, ut deficere se putaret, nisi divinar suisset clementiae eon latione suffultus. Cum autem semel malis turbatus exemplis anxio spiritu misericordem Patrem precaretur pro filiis , responsum hujusmodi reportavit a Domino: cur tu pauper homuncio conturbaris i An ego te super Religionem meam sic pastorem institui, ut me principalem nescias esse patronum Hominem simplieem ad hoc te constitui, ut quae in te secero, non hum nae industriae, sed supernae gratiae adscribantur . Ego vocavi, servabo , & Pascam, dc aliis excidentibus alios subrogabo, ita ut sinati non suerint, faciam illos nasti, & quantiscumque fuerit impulsibus paupercula haec concussa Religio, salva semper meo munere permanebit. XXVI. Ut autem pluribus modis negoeiator hie Evangelicus lucraretur , ac totum praesens tempus constaret in meritum, non tam
Praeesse voluit quam subesse, nec tam praecipera quam parere. Idcirco non solum se sat secisse putans in renunciatione Generalis officii, Guardianum petiit a fratre Elia , cujus voluntati per omnia subjaceret. Tam uberem enim asserebat sanctae obedientiae seuhum, ut eis qui jugo ipsius colla submitterent, nil temporis sine lucro transiret. Concessus itaque ei in Guardianum Angelus Reatinus , cui, vel alii euipiam, cum quo exi bat, semper obedientiam promittere consueverat, & servare. Dixit aliquando sociis et inter alia, quae dignanter pietas mihi divina concessit, hanc gratiam contulit, quod ita diligenter novitio unius horae obedirem, si mihi Guardianus daretur, sevi antiquissimo & diseretissimo Fratri. Subditus, inquit, Praelatum suum, non hominem considerare debet, sed illum pro cujus est amore su bjectus; quanto enim contem ptibilior praesidet, tanto magis humilitas obedientis placet. Cum vero vice quadam quaereretur ab eo, quis esset verus obediens iudicandust corporis mortui similitudinem pro exemplo proposuit. Tolle, inquit, corpus exanime, & ubi pIacuerit pone, videbis non repugnare motum, Non murmurare situm , non reclamare dimissi, m. Quod si statuatur in
32쪽
eathedra non alta , sed ima resipiciet ; si collocetur in purpura , duplo pallescet. Hic, ait, verus obediens est , qui cur moneatur non diiudicat ; ubi locetur non curat ; ut transmutetur non instat ; evectus ad ossicium, selitam tenet humilitatem; plus honoratus, plus reputat sei
dignum a XXVII. Tunc etiam innatam suam , quae ab utero cum eo erevit, ostendit erga pauperes commiserationem; nam eum ad Portiunculae aedem vetula quaedam, duorum Fratrum Minorum genitrix , eleemosynam petiisset, jussit, ut quidpiam ei daretur, quo suae miseriae posset occurrere . Respondente Ioel Praesecto , nihil sibi esse quod erogari posset , praeter Testamenti novi volumen, quoad sacrae Scripturae lectionem ut tantur Fratres in Choro, dixit, idipsum erogandum Fratrum genitrici , ut ex illius pretio sibi subveniret. Credo enim , inquit, plus Deo placiturum, ut pauperis sceminae sublevetur aegestas, quam ut librum hune legamus in Choro. Quae Religioni duos dederat filios, quid erit nostrum quod non suo jure reposcat XXVIII. Alias ad eamdem aedem venit quidam pauperculus seminudus, petens pro Dei amore, ut sibi daretur pannicularia aliqua vestis , vel
pannorum praesegmina , quibus aliquantisper nudam contegeret carnem , iussit Uir sanctus fiscium, ut ex angulo aliquo neglectam quampiam vestem extraheret, quam porrigeroe. Nulla inventa, ipse se in diverticulum quoddam retraxit, & assuta habitui praesegmina dissuebat, ut daret. Audivit id Guardianus, & accedens praecepit ne panniculos, corpori debili fovendo necessarios , dissueret. Ita se facturum dixit propter obedientiam Praelati, tamen aliunde debere subveniri pauperis nuditati, alias molestum & scrupulosum sibi futurum, integro & subdititio vestiri indumento, tremente prae soribus nudo mendico. Neque ab ostio reces.st , aut a fovendo destitit paupere , donec amiculum quempiam ei dedit Guardianus, per quem & pauperis nuditatem , & Francisci compassioni adhibuit levamen. Alias etiam cuidam servulo , hero maledicenti quod per vim ei quidpiam sustulerat, insuper & blasiphemias addenti, quod Deus pauperibus hujus generis injurias inferri permittat, Vir sanctus mantellum suum libenter donavit hac conditione, ut a maledictionibus& blasphemiis cessaret. XXIX. Ad vicinum quoddam e reinitoriolum se retraxit cum fratre Leone, de rebus animae suae tranquillius & serenius xcturus. Deerant ibi libri, quibus pensum divinarum precum possent exselvere , nec tamen adeantum matutinum in medio noctis flentio coire neglexerunt. Inquit porro Franciscus Leoni : Carissime fratrer, non habemus breviarium, quo statutas preces recitare possimus ; sed ne destimatum tempus ad Dei Iaudem dispuat inane absque ejus nominis exaltatione, vel nostrae indignitatis consessione, quae ego, Chorum ducens , praecinero , tu fideliter eadem psallens sequeris. Prior itaque dicam: O frater Francisice , tot commisisti in saeculo peccata , ut vere merueris in Insernum detrudi ; 8ctu se. Leo adjunges , respondens , verum est quod profundissimo dignus es Inferno. Leo autem columbina simplicitate &sinceritate iacturum se dixit, quod jubebatur ; at cum verba repeteret Franciscus , jam aliter respondit, dicens : Deus faciet per te, frater Francisce, tot bona, quod ibis in Paradisum . Commotus ad mutatam responsionem Frauci sicus, in
quit : Non dicas ita, sed quod ego prannis ; vel ad hune versiculum D. Francisce tu secisti tot iniqua opera contra Deum , quod dignus es peni
33쪽
tus maledici, ita respondet inter maledictos dignus es computari. Libenter saeiam Pater, inquit Leo; sed cum versiculum repeteret Franciscus multis lacrumis, & magno clamore pectus tundens, respondit Leo: Osrater Franeisce talem te faciet Deus, quod inter benediistos eris singulariter benediistus . Admirans Franciscus irritam Leonis promissionem, Eum quasi corripiens :Quare inquit, frater Leo non respondes, sicut te doceo Per sanctam obedientiam tibi injungo , ut iisdem , quibus te i formavero verbis , quae ego dixero confirmes . Ita porro dicam : O frater Franciste miselle , putasne miserebitur tui Deus, cum tot peceata & Qe- Iera commiseris contra patrem misericordiarum , & Deum totius cons lationis Uere non mereris veniam obtinere. Tu statim subjunge: Nullo modo dignus es miserieordia . Cum autem Leo firmiter sponderet, se ita dieturum, non tamen potuit, cum lacrymis & gemitu repetenti, aliud quam istud adjicere: Deus pater, cujus est in infinitum major misericor dia , quam peccata tua , abunde tui miserebitur . 8e superaddet tibi multiplicem gratiam . Franciseus vero dulciter iratus ,& patienter turbatus, inquit: inare frater Leo obedientiam transgredi praesumpsisti, 8c toties propositis contraria respondisti Cui Leo cum omni reverentia & humilitate : Testis est mihi Deus, Pater carissime, quod ego proposuerim semper , sicut praeceperas, respondere: sed Deus posuit verba sua in ore meo, S loqui secit secundum beneplacitum suum , non secundum propositum meum. Ad haec miratus Francistus adhuc perstitit in se vitificando, rogavitque obnixe , ut saltim hac viee sibi vellet concordari. Promisit Leo ;sed Francisto lacrymanti, ejulanti, & dicenti: O frater Franciste, miserrime homuncio , putasne tantis tuis steteribus Deum miserturum , respondit; ita Pater, miserebitur; imo magnam gratiam recipies a Deo se- Iutari tuo , & exaltabit te .& glorificabit in aeternum : qui, omnis, quιδε humiliat, exaltabitur. Attamen ignoste Pater , quod tuae non satisfaciam voluntati, neque enim ego sum, sed Dominus in me loquitur. 2Rcquie- ens tandem reluctanti coelitus Leoni Franciseus, in dulci colloquio de magna Dei erga peccatores misericordia , tempus omne sine taedio usique ad auroram protraxit. Deinde colloquium ab luit, cantans ad finem Virgineum canticum apte explicans magna Dei beneficia ,& ingentem erga humanum genus propitiationem. Sed cum Leo canticum psalleret, Franciseus ad singulum versiculum addebat, gloria Patri or Filio ct v ritui sancto: hac enim ratione gratias reddebat ad singula , quae reserebantur. beneficia. Neque vero hoc modo unquam potuit aliari repetitione illius versiculi, quem summe omnibus commendabat; praecipue vero cuidam Fratri laico , seu , ut vocant, converso nimis tentato , & licentiam petenti ut litteris operam daret : Addiste, inquit, D. carissime versiculum hune, gloria Patri, & stripturam omnem retinebis ; quod ut secit , nullam amplius sensit molestiam, & tentationem omnem litterarum addistendarum superavit. XXX. Ex eodem loco rediens Assisium, in itinere sermonem inivit cum Leone de persecta Religiosoruni laetitia, quam ut varie uterque destripsit, tandem Frane: us subjunxit: verba ipsi ex Leone transeribo )suametir Fratres Misores in omni terra dent sonum exemplum magnae su-ctitatis Oaedificationis , ibi tamen non esiperfecta Initia . Et quamvis Fr ter Minor iuummet excor, contraHor extendat , Daemones pellat, surdis
iram , claudis gressum , mutis verbum restituat, or quod majus es , quatriduanam resuscitet mortuum, ibi non es perfecta laetitia. Eis Frater
meet In quo eonsistit perfecta laetitia.
34쪽
-- siret onmium emtium Linguas, θ' omnes scientias , O Scripturar , ita ut sciret prophetare,'revelare nou solum futura , sed etiam e cie tiar atiorum; ibi non sperfecta laetitia. Eis Frater Mino ν loquatur lingua Angelica, oesciat stellarum cursus oe virtutes herbarum, Θ m ei reveDII
omnes thesauri terrarum: Ers inosceret virtutes Oroprietates avium, piscium , animalium, hominum, radicum, arborum, or aquarum ; ibi nones perfectu Letitia. Et s Frater Minor sciret tam solemniter praedicare, quod converteret omnes Infideles ad Mem ; ibi non est perfecta oratio. Sed quando venimus ad locum sunme Mariae de Angelis se balneati psepia, ei frigore congelati, Iura etiam deturpau, cse fame sim, oe a portam De
pulsabimus,stveniet portarius iratus dicens: Iui sis vos Z Et nos dicemur: Sumus duo de fratribus se is. Et ille e eontrario diceret: Imo sis duo ri-halia , qui itis circum usque per Maudum, pauperum eleemosenas rviendo ,
er non aperiret nobis, sed faceret nos flare ad Hiem or aquam In frustra orfame usque ad moriem ; tune si mr tot repulsas er Injurias e turbatione crmurmuratione tolerat eris spatienter, or reguaserimus humiliter ear
rative, quod illa portarias seraester nos eo oscit, or quod Deus excitat linguam ejus contra nos incribe , quia ibi sperfecta LGitia. Eis nos inpulsando perseveraverimus, ct ille portarius tamquam contra importunos, exeat contra nor, duristae nos a riat alapis dicens: Recedite hine muro nervii mi, oe ite ad hospitvile ; qui enim sis vos me penitus non manduc bitii :c nos patienter haec portabimus, oe injuriati cum amore Reperceri
mus toto corde , scribe, quia ibi es persem Miltia. Et nos undique a flicti, fame urgente, frigore coirente, nocteis per a ropinquante pulsabimur, clamabimus, o elu in bimur, ut aperiat nobis , or uis inde simulatur dixerit: Visum homines procaci i di protervi; ego pacabo eos, ct exienrcum uno fuse nodos, O rapiens nos per capulum , ad terram super Iulum Ur nives projiciet, , taliter nos verborabit eumfuste praedicto, quod und que nos platis implebit; s tot mala, s tot injurias , er uerbera eum gaudio coleramur, consederantes quod poenas Chri seneiam tolerare oe portare δε-bemus , scribe ct nota diligenter, quod ibi sperfecta laetitia, ct audi eo HUonem: Inter omnia Marismata sancti Spiritui, quo Chrsus servis suis concessit er concedet,praecipuum es tincereseipsum oe libenter stropter Deum ct caritatem Dei Nprobriasusinere. Nam in omnibus mirabilibus supradictis nos gloriari non possumus , quia non sunt nostra , sed Dei r Quid enim habes , quod non accepisti ὶ Si autem accepisti, quid gloriaris , quasi non acceperis Sed tu eruce tribularionis er a Dinonis possumus gloriari, quia illud es no um. Et ideo dixit Apostolus: Mihi autem absit gloriari, nisi in
cruce Domini nostri. XXXI. Invisit hoe tempore Uir sanctus saeram virginem Claram , quae pio desiderio desideravit aediculam illam Portiunculae , in qua mundo valedixit ,δc crines eum mundi affectibus abscidit, re videre, &si dignaretur pius magister cum eo semes prandere . Id aliquoties negavit, donec Qcii nimium objicerent rigorem erga virginem a se tonsam, &Christo dicatam . Statuto ergo opportuno die egressa est virgo Clara cam nonnullis filiabus, comitantibus eas sociis beati Patris, & deducenti
bus ad locum praelatum sanctae Mariae. Adorata primum virgine Matre, cum multa reverentia & devotione, atque loco intus circumquaque tu strato, hora secta est comedendi. Fecerat ergo beatus Pater more suo
quem semper , dum licebat, observabat, mensam humiliter sterni in plana terra, ad quam sedit ipse cum beata Clara: unus ex sociis beatri P
35쪽
tris eum secta beatae Clarae, assidentibus etiam aliis Fratribus. Pro primo autem sereulo , coepit beatus Pater loqui de Deo , tam suaviter , tam
sancte,& tam divine , quod ipse & omnes , qui mensae illi pauperculae assidebant, raperentur in extasim cum multa abundantia gratiae ex alto supervenientis. Hominibus vero ineolis Assisii, Betoniae, & vicinorum locorum, videbatur quod Ecclesia eum Conventu Fratrum , & silva adjacentes totaliter exarderent, igne omnia devastante; quare Assitates cum festinatione accurrerunt, ut loco suecurrerent. Sed appropinquan tes,&cuncta salva atque intacta videntes, cum admiratione domum sint ingressi, ubi convivas praenominatos , humili mense assidentes , sed raptos ad Dominum , deprehenderunt; certius advertentes , quod ignis divinus ex devotione tam sanctarum personarum accensius locum divini amoris consolationibus replesset. Recesserunt ergo valde aedificati: Beatus autem Franciscus cum suis convivis tanta fuit consolatione resectus, ut nullus eorum de alio cibo quidquam curaret.
Post re istionem rediit beata Clara ad locum suum sancti Damiani, quam videntes sorores multum gavisae sunt: verebantur enim, ne a beato Fr ncisco mitteretur ad aliud Monasterium gubernandum , si tpaulo ante miserat serorem ejus Agnetem florentiam in Abbatissam novi Conventus, ut siupra diximus. Sed & dixerat aliquando ipsi beatae Cla-Tae: para te , si sorte oporteat, quocumque ire . Ad quod illa ut obedientiae sita respondit: parata sum Pater , quocumque me miseris ire. Propter haec praeludia timuerunt virgines tanta se orbandas magistra, quae magnam se passas jacturam merito causabantur in Agnetis discessu. XXXII. Plures tunc veniebant Fratres ex diversis orbis partibus Franciscum visum, quos cum ille benignissime reciperet, Elias Uicarius omnem erga eos exhibebat humanitatem , juxta tamen eorum gradus, respiciens ad hominum qualitates ; dod rina , aut dignitate eminentioribus primos attribuens accubitus, humilioribus vero posteriores et nimis aliquando horum res negligens, illorum vero commoditati prospiciens ,
juxta illud , quod inerepavit Apostolus : Intendens in eum qui indutus es vese praeclara , dicent ei: Tusede hie bene : pauperi autem, tusa illi , . . i. aut sede sub Ieabello pedum meorum. AEgre serebat sanctus Pater in pe Gnarum aeceptione haberi fidem Domini nostri, & praecipue inter ejusidem Sodalitatis professores tantam fieri disserentiam; quare aecedenti- HonotandI et bus quibusdam vatiae conditionis Fratribus, post mensam benedictam , duos inferioris nominis ex utroque latere sibi consedere secit, gravioriabus neglei his . Indignam rem putavit Elias , secumque obmurmurans, dixit: Heu frater Francisce , quam certam ruinam haec tua nimia simplieitas advehet Religionil Collaterales tuos facis illitteratos &simplices, Tria sitiae selis
eruditos vero , qui suis litteris Religionem suffuleiunt, confundis. H minis cogitatum praesensit Vir sanctus, respondens : Et tu frater Elia plus noces tua superbia , fastuosa pompositate , & nimia carnis prudentia . Inscrutabile Dei iudieium qui talem te eognostit, & ordinis voluit Praelatum, jamque decrevit ut Sodalitium universum in tuis manibus Telinquam . Heu timeo, ne sicut populus, ita & judex , & ne talem eis tradat pastorem , quales oves suturas praecognoseiti Miser, superne jam decretum est, te in Religione ista non moriturum ; appensus jam es , dc inventus minus habens inflata & inani hae mundi scientia . In his vere
36쪽
Deeet ovem viis .inis intendere . Cie dam etiam Deum laudare.
XXXIII. Aliud etiam seeretum Fratris Massaei murmur internu Moalias similiter detexit; nam eum in trivio positus , qua iret, nesciret, λ- esum circumagi secit in gyro, puerorum more, donec eum stare ipse iuberet. Ille jam serme ex gyrovago motu dolorem capitis contraxit, quando haerere pr. aecepit, & per oppositam semitam iussit ut ambularet coram sacie sua. His accessit quod e quodam loco discesserit mane diluculo , insalutato Episeopo, in cujus aedibus omni fuerat reverentia susceptus. Ad has res summe admirans Massaeus, nimiae simplieitatis & inurbanitatis inculare coepit Franciseum, secum submurmurans in via. Quid hie bonus Vir secit , me velut puerum circumrotare secit, & amicum benevolumque Praelatum nee salutavit disicedens . Alia his addebat, donec altius Francisci sinceritatem , vitamque inculpabilem Dei instinctu expendit, &secretum in seipsum murmur retorsit. Itane, inquit, superbis Massaee, ut hominem Deo carum contemnas Itane malus , ut mdigneris in sancto Insane , opera divina temere judicas , ipsis inserno dipnus es , qui Deo per Franciseum operanti vana & superba tua discretione resistis. Adeone malum exitum res istae habuerunt, ut saeile a te condemnentur Nonne ex incerto motus circulo incertam te semitam deduxit nonne pacem induxit in urbem Z nonne omnium animos sibi conciliavit i nonne ut auram sugeret popularem , & ulteriores sibi ab Episeopo exhibendos honores praeveniret, aufugit i nonne in via hac talia operatus est mira
cula , ut vere pro Angelo Dei possit haberi r Haec & similia dum secunia cogitaret Massaeus, magnas Deo agens gratias, qui talem potestatem contulit hominibus , ad praeeuntem clamavit Franciscus dicens : quam dis milia posteriora prioribus frater Massa e l cujusnam hae sunt cogitationes , & a quo insipiratae sunt prima: Haee ut audivit socius , cogitatusque suos vidit detestos ad pedes sancti Uiri procidit, veniamque exoravit. XXXIV. Domum redeunti quaedam fuit ovis oblata, quam propter
innocentiae& simplicitatis amorem, quas ovis natura protendit, grata a ter sustepit. Monebat pius Uir ovieulam, ut & laudibus divinis intentieret ,&ab omni Fratrum offensa caveret. ovis autem, quasi viri Dei pietatem adverteret, informationem ipsius sollicite observabat; nam audiens Fratres in Choro eantare , & ipsa Ecclesiam ingrediens sine alicujus informatione flectebat genua, vocem halatus emittens, ante Altare Virginis Matris Agni, ae u eam salutare gestiret. Insuper& cum elevaretur Sacratissimum Christi eorpus inter Missarum solemnia flexis curvabatur poplitibus, tamquam si reverens meus de irreverentia indevotos argueret, Christoque devotos ad Sacramenti reverentiam invitaret. Illud etiam mirum apud eamdem Portiunculae aedem suit, quod juxta cel-Iam viri Dei super ficum eieada residens, & decantans, cum servum Do mini qui etiam in parvis rebus magnificentiam Creatoris admirari didicerat) ad divinas laudes cantu suo frequentius excitaret, ab eodem qua dam die vocata, velut edocta eoelitus super manum volavit ipsius; cui cum dixisset: canta soror mea eicada , & Dominum erratorem tuo jubilo lauda, sine mora obediens canere coepit; nee destitit, donec jussu Patris ad locum proprium revolavit. Mansit autem per octo dies ibidem, quolibet die veniendo, cantando, & recedendo ejus jussa perficiens. Tandem vir Dei ait ad socios: Demus jam Brori nostrae eieadae licentiam, satis enim nos, suo cantu laetificans , ad laudes Dei octo dierum spatio excitavit : & statim , ab eo licentiata, recessit, nee ultra ibidem apparuit, ac si mandatum ipsius non auderet aliquatenus praeterire. Alias etiam cum
37쪽
Fratre Leone comedere volemi ingentem suo eantu eon lationem attu-
Iit philomela . . Invitavit socium A Dei laudem, ut viees alternaret incantu . At ille incompositam causans vocem Franeiseus eantum assumpsit,& alternis vicibus ita eoneinit philomelae, ut ad vesperam usique a Dei laude non destiterit, donec tandem se ab avicula victum non sine sane a fateretur invidia. Deinde advolantem sit per sanisti Uiri manum mirabiliter laudavit & pavit, quae tandem non nisi jussa & benedicta recessit. XXXV. Hoe anno passos Septae, in Mauritania Tingitana in ipsis freti Gaditani saueibus, urbis munitissimae&frequentissimae, septent Franciscanos,quorum nomina dabimus confestim,scribunt Laurentius Surius , Ioannes Molanus, & Caesar Baronius, non leve nee contemnendum secuti testimonium Breviarii Minorum , & antiqui Τeutonici codicis MS. Vinea sancti Franeista inscripti, ex quo horum martyrum historiain reddidit Surius latinam . His accedit vetustum Breviarium Braecarensis Ecclesiae hune ipsum annum assignans. Sed tanti nominis testibus refragantur alii non spernendi, nimirum sanctus Antoninus, Marianus Florentinus, Ludovicus Reboli edo , Marcus Ulyssiponensis , & Petrus Rodulphus , qui
martyrium hoc reserendum volunt ad annum M ccxxv II. Posteriores
tres , Roboli edo , Marcus , & Rodulphus ita firmiter hoe asseverant, ut lectorem commoneant erroris Τypographi signantis annum Mccxκr. 3c martyres hos patas dicant anno integro a morte sancti Franeisti. Prob ti sane, & graves utrimque testes, sed praeponderare mihi videntur Breviaria, & codex ille vetustus Teutonicus, universique ordinis Minorum consensus di constans assensus, qui quantumvis admonitus subesse in numeris errorem , non admisit, neque correxit, sed semper in unica hujus ipsius anni martyrii perseverat sententia . Praesertim, cum nullo solidosundamento contrariam probent Marcus , aut Rodulphus , vel conjecturam quampiam probabilem afferant, ut suam libere assertam probent
opinionem . Illine fortasse judicatum post mortem sancti Franeisti mitas hos martyres , quod ab Elia, qui primus post sanctum Institutorem O dinem rexit, dieantur designati. At vivente etiam eodem sancto Patriaris elia ei commissum ordinis regimen, & in historia martyrum lectionibusque Breviarii dieitur sancti viri tune vices egisse: etenim hoc anno iam secundo creatus est ab eodem Viro Dei ordinis stapremus Rector, quantumvis, vivente ipsis sancto Institutore, Fratres nunquam ei Genera Iis Ministri, sed Vicarii nomen tribuerint. XXXVI. Ηaee porro illorum nomina Daniel de Belvederio Calaber, & Minister Provinciae Calabriae , ceterorum ductor&rector, Sa
muel, mnulus, Rodulpho Dannulus, Mariano Romulus ) Leo , Hug Iinus, Ni laus a Saxoserrato, & Angelus , quem Pisanum putat Rodul-phus , & eumdem ipsum, qui missus est in Angliam Minister : sed prose
cto erravit ; nam anno praecedenti naissus est ille ad Anglos, inter quos diutius versatus, nunquam ab eis rediit, sed sancte inter eos, ut supra , diximus, quievit; 8c Matthaeus Paris illi coaevus sub anno ΜccxxxII. ejus studium paeis conciliandae inter Regem & Proceres regni commemorat. Demum non parvum in nomine discrimen; nam Angliae Ministro , non rani Angeli, quam Agnelli ab Historicis inditum nomen. Hi, dum optima & aurea illa nascentis Ordinis tempora feliciter, quasi quodam Uneo motu, promicarent, martyrii desiderio flagrantes ,& suorum confodalium , qui anno proxime elapse passi sunt Marrochii, triumphum aemulantes,ad eamdem carnificinam in holoeaustum se oblaturos profieisci statue-
38쪽
runt. Obtenta eundi Acultate a Fratre Elia ,& benedictione sancti francisci in Tusciam pervenerunt. Hinc mari pervenerunt Tarraconem , Hispaniae Tarraconensis Civitatem , ex qua, mutato consilio , Septam versus
trans sectare decreverunt. Praeivit Daniel cum tribus, nauclero renuente plures transuehere , qui cum Septam applicuissent socios expectantes , non euris laxati, vel soluti opere , sed salutis animarum solliciti Pisanis , Ianuensibus, & Massiliensibus mercatoribus, qui aderant cum aliis Chri-jiianis praedi eahant. Interim tres socii, qui remanserant, supervenerunt Ii I. Kalen. Octobris. Porro frater Daniel, vir quidem discretus , & sex alii spiritu serventes salutem animarum totis viribus sitientes , non timebant se morti exponere, ut animas Christo , cujus causam agebant, Iu-eri facerent. Morabantur pauperes Fratres cum reliquis, qui aderant, Christianis mercatoribus in vico extra moenia praedicti e civitatis quia nulli Christianorum lieebat eamdem ingredi absque Saracenorum specialisacultate )expectantes quidnam de eis decerneretur. XXXVII. Uerum Christi amore ad martyrium incens, divinis praesidiis se ad durum certamen praeparare deliberarunt. Quare seria sexta de salute animae inter se agentes, die Sabbati , consessione praemissa, suinptaque devote Eucharistia, noete imminente ejusdem diei post vesperas fecerunt mandatum Domini . lavantes sibi invieem pedes : & duns fuerunt aliqualiter recreati, die Dominico summo mane, antequam homines deambularent per plateas , Fratres in publicum exiere , conspersis cinere capitibus, & Spiritus cauisti robore confortati , nomen Domini palam conclamabant, dicentes: In nullo alio esse veram salutem , praeterquam in Christo Jesu ; sernio enim divinus ardebat, quasi ignis, in cor dibus singulorum, nee ulterius dilationem patiebantur .. Satellites vero Diaboli multis opprobriis & verberibus eos affecerunt, atque ita injuriis& livore laedatos, adduxerunt ad Regem, qui inaniter &effuse exultans, audito nomine Christi, & quod Mahometes tamquam desertus, & plane despectus a senistis Viris haberetur, efferata in sanctos Martyres usiurus
immanitate , ton s in orbem videns capillos , velut fatuos reputans, te- terrimo carcere Sc acerbis tormentis voluit eorum constantiam explorare Quos vinctos catenis ferreis, metuque graviore concussos in vincula
eonjeeit, ibique ad octo dies erudeliter servatos detinuit, Mauris pugnis eos, & divertis tormentorum generibus asiligentibus. Sed hi animo optime constituti, capitis sui perieulum pro aliorum salute negligebant, nihilque metuebant siupplicii, quod semel deliberaverant pro nomine
Christi vitam cum morte commutare .
Quid infra spatium illorum octo dierum eis contigerit, non suit ex Christianis, qui possit reserre ; nulli dubium multa carceris incommoda , irrisiones , asilictiones , & verbera perpessos . Sed in medio tribulati num recordati sunt Fratrum Christianorum , ad quos frequentes litteras dederunt, inscriptas Domino Hugoni, majori Sacerdoti Genuensium, &duobus Fratribus , quibus unus erat de ordine Minorum , Alter vero Ordinis Praedicatorum,qui veneraot illis diebus de interioribus partibus
Saracenorum . Τenor epistola: haec est .
XXXVIII. Benedictus Deus o Pater Domini nosri Iesu Christ,potermisericordiarum, Ur Deus totius consolationis, gui consolatur nor in omni tribulatione nostra, quipraeparavit Patriarchae Abrahae victimam holocausi, qui etiam, ex praecepto Domini, de terra sua exivit nesciens quo iret,
i cog e reputatum es et ad justitiam , or amicui Dei appellatus . Sic ergo qui Disiti sed by Corale
39쪽
qui sapimi es , ou at αβ sapiens , quia sapientia hujus mundi υμ sim aflud Deum . Norum ergo si suis quod Dominus 20ur ciris ιs , qui ρε si es pro nobis, ct qui dixit: Ite , praedicate Evangelium omni ere
turae: De O nuite rimere eos , qui oecidunt eorpus: Dem: Non essemus
major Domino suo : Sipersecuti sunt me, O vos persequentur: duxerit viarnsras in semiti uis ad laudem Ous, edi salutem Furium, ad honorem rimanorum , ad mortem er damnationem Infidelium, sicut Apsolus ait: Chrisi bonus odor sumus : Aliis odor vitae in vitam , aliis odor mortis in
mortem. Na non venissem ait Grissus ct locutus eis Mn fuissem , e
eatum non biserens; nam autem excusettonem non habent de peccato , Ia dabimus eum in sempiternum. igitur nuntia is fiat ante Regem nomen
Chri emfesum per nos, quod non es in alis vera fatas , ct probatum per veras rationes, mediante Interprete, oram sapientibus ejus. Regi erras olorum immortali ct infimio seu Deo honor, or gloria in saecula Ioui
XXXIX. Dum itaque detinerentur in careere,per rimulas observabat aliquando judex Arbaldus quid inter se eolloquerentur, aut agerent, viditque eos catenis solutos, insueto nitore splendentes, laetitia ingenti persutis, eantiones laudesque divinas celebrare, carceremque ipsum, alias tenebrieosum , modo clarissima luce collustratum perspexit. Quo speetaculo vehementius Rex indignatus vi. idus Octobris, eoram is praesentari iussit, eisque ingentes divitias &pretiosa munera obtulit , si, neglecto Christo , Mahometem sequerentur. At illi intrepidi ad tribunal Regis sistentes , nullaque de se timoris indicia praebentes , perinde ac si victoria esset promissa, dicebant: Nihil est quod minus desiderentus ;divitias perpetuas praestare nemo potest , hic advenae sumus, & peregrini e patriam coelestem per varios rasus, & mille rerum distrimina petimus. Stultus admodum ille est , & parum humanae conditionis memor, qui commorationis, & non diversorii potius, sedem hane terrestrem putet; eo redeundum est, unde venimus: cireularis est ista peregrinatio, ae nos eodem resert. Qui dolet hoc aevum esse breve , & tam eito finiri, dolet quod non & suam nobis Deus immortalitatem participaverit. ini animum ad coelestia tollunt, & mente purgata ibi diversantur , d dignantur has tenebras , ae teterrimi carceris situm, re tamquam de duro ergastulo erumpere cupiunt. Haec Saraceni audientes inter se consilium inierunt. sigillatim eos examinant seorsum adductos, multaque eis pollicentur si fieri velint Saraceni; sin minus eos capitali sententia plectendos. Sed illi intrepidi dicebant: Nonne amotae mentis ille est, qui auro plumbum praesert, 8c luci tenebras ὶ Nemo, qui sapiat, in ea Urbe manendum ducit, in qua virtuti non adsint praemia: retrahatis ergo vos ab erroribus, & abjecta salsa Religione Dominum vestrum cognoseatis,
Deum nostrum, communem omnium parentem, cuius nec virtus aestim
ri potest , nec magnitudo perspici, nec principium comprehendi. Nos stimus, & re ipsa experimur hane vitam aerumnosim, & curarum plenam, tot casibus & periculis expositam nihil stabilis , nihilque certi habere. Contra vero altera vita sedes est aeterna, quae, quod semel dederit, nihil auseri, non est obnoxia varietati, discriminique , sed perpetua viget selicitate. Vos damna, vos jacturam arbitramini esse, quod lucrum est ingens, hinc nobis paratum est iter ad felicitatem . quis ergo tςrror Quod supplicium potest nos deturbare pXL. Tunc quidam serus gladiator , furore aerensus , ense percussit Tom. II. D a caput
40쪽
caput Danielis, aliorum Fratrum Ministri, qui eum staret intrepidus, alter Saracenus coepit ipsum cohortari dicens : Quare praesentis vitae dulueedinem perdere vultis Suscipite fidem & legem Mahometis, ut vitam& honorem in vita habeatis . Cui Daniel ait: Inveterate dierum mal rum perditae audaciae, quamdiu in errore Satanae decipieris Mahometes tuus, quem tanti facis, & quotquot eum sequuntur, sunt ministri
Satanae. Alcoranus vester , est merum figmentum : tu ergo potius convertere ad fidem nostram Catholicam , nec patiaris diutius tam pernici se mendacio illudi. Quibus verbis reliqui Fratres vehementius .accensi, ad pedes Danielis Ministri prolapsi, eum lacrymis dixerunt : Gratias agimus Deo, & tibi Pater, quod ad martyrii suseipiendam eoronam perducti sumus. Animae nostrae tuam sequentur Pater, benedic nobis , & morere; nos libenter tecum mortem subibimus, nee propterea frangemur tantis incommodis agitarie post tempestatem speramus serenitatem, citos nietur bellum, & pax aderit perpetua. At ille Vir sanctus amplexans singulos, & pie admodum exostulans, eis bene precatus est , omnesque consortans, ita ait: Gaudeamus omnes in Domino diem sestum celebrantes; adsunt enim nobis Angeli, coeli ianua patet nobis, & hoc ipso
die pariter accipiemus martyrii coronam semper duraturam . Rex iratus, pro suae potestatis surore , visa eorum constantia civiens in ip tum perniciem, eos morti adjudicavit. Tunc satellites Regis, minarum atrocitate commoti, vestibus spoliatos in publicum educunt opprobrium , & vi o. admur. ι his a tergo madibus, praecinente tuba, ducunt ad supplietum. Ibant au- . tem illi summopere gaudeates , Dominum cum ingenti alacritate lauda tes, ac si essent ad opiparum invitati convivium. Ubi autem ad supplicii locum ventum est, submiserunt cervices suas,&Domino animas suas commendantes, capitis amputatione beatissimas animas per martyrii triumphum Domino tradiderunt. Sacra autem illa capita comminuta sunt, &corpora misere discerpta a pueris ,& Saracenis . XLI. Christianis autem summae curae fuit, ne inhumata , Ac omnino
neglecta jacerent. Quare Genuenses , Massilienses ,& Pisiani mercatores, illorum reliquias pro majori parte divinitus colligentes, in Alsondega quam Rodulphus villam seu vicum putat, verius dixisset recondito ista mercium venalium ) Massiliensium commode & secreto condiderunt. Demum in vico Genuensium tumulatae, post aliquot deinde annos in E elesiam Sanctae Matiae apud Marrochios translatae, maximis coruscabant miraculis , & nocturno splendore, ipsis Saracenis conspicientibus , admirandum in modum refulgebant. Aliquandiu post eas dono accepisse , &in Hispaniam transtulisse filium quemdam Regis Lusitaniae asserit Rodul-phus, nec non Marianus, Surius, Breviarium Minorum , & Martyrolo--νe. ine. 14. gium Franciscr Maurolici. Marcus vero, Lusitanus genere, nihil hujus rei meminit, imo adhue Septae servari, & coli seribit. Rebolledo rem dubiam putat, dum non refertur ubi saeras reliquias Infans condiderit. Hoc sane me ancipitem diu tenuit in Lustania , duri certum nullum sacrorum martyrum in illo regno vestigium deprehenderim, & ob inde judicaverim, quod de martyribus Marroehit, per Septam traductis ab Infante Lusitano, resertur, de his Septae etiam, uno dumtaxat interia bente anno passis , ejusdem professionis viris, aequivoce asseverari. Sed aliunde non audeo fidem tot probatis auctoribus & legendis eorum, in gravissimo ordinis Conventu, seu Comitiis , ut statim dicemus , probatae denegare. Neque omnino horum enervat testimonium, quod reliquiae