Ars distinct legendi et interpretandi scripturam S.V.T.

201쪽

De hac oce mulsa scripserunt Philologi, quorum sententias hoc loco reserre nimis prolixum seret. Dicam tantum, quid de ea sentiam. Vox illa dissiculter deducitur a P exactavit, quia Dageschforte deest, quare malo eam a in vel ri' cum ' uti Job XxVin, 6 extat, derivare di miti Pyal significat stimatur est, ergo in Kal significatustimavit uti a

λάιφαλμα Qu'd alii 'o pausi in ' eatitu esse existimehi, mihi non obest, si , sed

202쪽

sed potius mentem meam confirmat. Musicaeiam instrumenta inversus repotitiope tacuisse existimo. g. m.

Porro notandum est, quod in libris metricis plures concurrant servi, quam in Prosaicis quia vero omnes voces servis notatae conjunctim lectae sunt , uti supra in Accentia tione Prosaica prolixe ostem sum, sequitur, quod earum nexus vidisssium Grammatica ex a emium non cognosci possit. Quare illam es com iunctim legendae, sensu coimuri relis quisque accentibus distinctivis conu intenti vertendae sunt ut plurimum tamen ubi Pin Maaiania occuriit, v e ,

203쪽

BEPEcui . EG MODI usQuatu*r voces brevistres connexaesunt servis, quarum nexus Granimaticus non patet ex accentibus , sed quia unius membri sensum complent, absque dimcultve vertuntur. sie Ptiari p

siet XXIII, 1. Ei euam precari mei . In im est: Ita, ideoque iniectane distingvendum est.

204쪽

intuitu intueri , quae ad cujusvis versus in terpretationem sunt necessaria. s II. Versus per I , divisus rem tendus est, ut tres distinctiones majoresia mem vocibia,Mae illis accentibus signatae

205쪽

tum subdistinctivi silluν servantur.

Hi tres Distinctivi suos habent subdistinctivos, cetes, quos eximes haec in bula exhibet.

doque est

sciendum isaque est, quod illa tria membra majora, si longiora sunt, a Iudaeis in cantu chorali in varia minora membra divisa,&distincte lecta sintinuo lectoribus aeque atque auditoribus sensus versiculi evidenter pateat Porro advertendum est, quod illisum distinctivi majores,in eodem membror petiti, primo loco seisper magis sensem distinguant, quam in secΗndo, an staeundo magis, quam tutertio sic porro,

206쪽

donec tandem ultimus minus quam Omnes antecedentes distingvati gymdistinctivoram proportionum maiori rhinori lineolarum numero indicavi. Versio itaque talis adornanda erit, quae in relectione jusmodi distinetionum proportiones admittat in iisdem vocibus, in quibus aecinius distinctivi apparent.

Si etiam haec minora membra longiora sunt, eadem in denuo minora su distinguuntur. Inde est, quod omnes jam enumerati accentus 1bdistinctivi maiores suos habeant subdistinctis nud

207쪽

Hi ei umerati subdistinctivi minor iisdem distinistionum proportionibus per lineas indicatis, membra suorum distinctivorum majorum, qui in principio apparent, subdistinguunt versio quoque ita instituenda est, ut easdem distic- stionam proportiones inle Hone adfiis tat, si menti accent toris conveniens esse debeat. Reliquae voces, quae inter hos distinctivos positae, nec accentibus distinctivis

notatae sunt, in lemone via cantu a Judaeis conjunctim pronuntiataeo servis no

tatae sues. -s ero singuli distinctivi servos hi praeuiittant sequens tabula docebit:

208쪽

Versi horum membrorum ita instituenda est, ut in voces, istis acietum is notatas, majores minores distitimo nes incidant. g. VUL si membra min*ra' ,- , L longiora sunt, denuo vel semel vera sis subdistinguuntur penta , uti sequemit

209쪽

DL AEus AccLNTuuΜ 'm accentus, Vel unam, duas, aut scies voces sibi anhectit per servos, quos supra prolixe adduximus supervacaneum esset, eos omises h. l. v ex lectorem potius ad prolixiorem tractationem remittimus, quia easdem tabulas hoc loco describςrq taedet. Interpres tantum observet, quod omnes ces, st i notatas, urique ad distinetivum pr inium contuinim legere Minte etari debeat, si versionem accentibus consormem deiideret

TUUM.

ri accentuum usus peperit, qui studios est detegendus, ne scripturae inter pretes offendant, esse iam amploantur, quem accentuum Auctor Esra nun