Ioannou tou Zonara Epitome historion. Ioannis Zonarae Epitome historiarum. Cum Caroli Ducangii suisque annotationibus edidit Ludovicus Dindorfius

발행: 1868년

분량: 419페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

congiaria a supremo Sullano petunt, si recusantur, subinde haec ei verba inseri e Salvus sit frater, fratrem nobis Deus servet. uiiuus quidem verbis ininantur se Sullanum de medio sublaturos, fratremque illius ad Iinperii astigium

educturos.

Γ, μάθε κατάστασιν Ita etiam Theophanes, ubi Miscella: Vade, disce ordinem, id est, disce modeste agere, ut recte vertit Goariis, vel ut Volsius in Notis, Disce modestiam. Ea enim vis est vocis Κατάστασις, ut in Gloss.

Ita scriptores omnes Byzantini, ex quibus errare constat Ioannem TZetZem Chil. 3. cap. 85, qui in Circo caesiana Scripsit:

τὰς συμφορας κτραγ'δεῖν ε του Μαυρικίου, πῶς ἡ συζύγω καὶ ποσὶ Φωκῆ του τυραννοῶντος εξεδαμνηθη πρόρριζος μεσον ἱπποδρ0μίας Extitit etiam Constantinopoli tractus utropi dictus, cuius mentio est in xcerptis istoricis in cod. reg. 1334 ἐπὶ

της βασιλείας του ισκη σεισμος γένετο οἷος ουκαλλος οτε καὶ ἡ της μεγάλης εκκλησίας αφὶς ιερράγη, καὶ ὁ εν τοις υτροπίου στύλος κατεβλήθη, τε και

επι αυτου μοναχος τοι θαλαττίοις ναπεπνίγη ρεύμασιν.

300, 19. μεγαλοηνύχως J Non desuere qui auriciunt inter Martyres collocavere, atque inprimis auctor vitae S. Ioannis Ieiunatoris, in Concilio Nicaeno 2 act. 4 καὶ διεπορευόμεθα σὐν τάχει πολλω, ς η κατὰ την αντιπε- ραν γῆν Μαυρίκι0 τον βασιλε καταληψόμενοι , Μαυρίκιον τον πάλαι με δικαιοτατον καὶ πραότατον, νυνδε ὁ και μάρτυρα τουτω γαρ ὁ βύθιος αυτ δράκων τύραννος καὶ μη βουλόμεν0ς ἐχαρίσατο. εν μια ε μερα Siniocatta 7, 15. δηλοι οὐν Clironicon lexandr. n. 1 Phocae, Theophanes anno 18 Maur. μοναχός τις Simocatta 7 12. Theophan. an. 19.ικέτευε τω Θεω Simocatta , . φημης ε Theophan. an. 20.οναρ Theophan. an. 20.

162쪽

Georgius Monachus in Lacapeno n. 13 istius Augusti aetate inventas tres sepiulcrales urnas in aede S. Maniantis, alteram cum guris ac imaginimus, et alias duas albsque gliris, illasque in Myrelae Monasterium ea conditum delatas. Verba Georgii sunt: τηνικαῶτα ὁ καὶ Πετρωνῆς

cuius mentini Procopius de bello Persico 1, 8 et de l)ello Vandal. 2, 19, siquidem is unuclaus non fuit, cum pater

dicatur Zaanae.

300, 27. τα ρωελεγεῖα Recitat praeterea Mauricii Epitaplitum Cedrenus, quod versibus Latinis totidem reddiderat hoc loco Volfius, ut et alii Xylander apud eundem

Cedrenum sed versionunt istarum loco longe antiquiorem et venustiorem ex pigranauialum veterum collectione Pithoean hic inserere perae pretium Visum est.

300, 30. λοχίη Ita codd. mss. At Cedrenus et Constantinus Manasses p. 178 λοχείην labent. 301 18. ὁ αρσῆς J Theoplian et Cedrenus an 1 et 2 Phocae. 301, 25. Φιλιππικος δε Theoplian. an. 4 Phocae. 0bsit n. 12 Heraclio imperante. Niceph. P. 301, 28. Κυριακ0υJ Uit Cyriacus 29 Octob. an. Phocae, ut est in Chronico lex. 301, 30. Θωμας Creatus 23 Ianuar. an. 1 Phocae. Idem Claron. Illius utentoriam agunt Graeci 21 Martii, ut os in Menaeis. 302, 5. Aβαρες duorum requens nientio in Francicis Annalibus Chronico S. Vincentii de Vulturno p. 692 a cano teste varorrem, qui et Bunni dicuntur. 302, 20. ναστάσιον Ita etiani Tlieophanes et Ce-

163쪽

AD VOL. III.

drenus an Phocae at Chronicon lex an eiusdem Phocae a militibus intereulptum ait.

302, 24. τελεύτ Νε Moritur Thomas Patr. 20 Martii anno 8 Phocae. Thronic. lex. 302, 25. Σέργιος 22 Martii Chron. lex. 302, 26. Πρίσκω Qui Crispus dicitur ident onarae in Heraclio Nicephoro P. et Cedreno. Vide tenaniata Bygantina. Haec annotatio pertinet non ad Πρίσκω p. 302, 26, sed ad Πρίσκου laod legebatur p. 303, 26, ubi nunc Κρίσπου restituti in ex codicibus Parisino et Monacensi.J302, 28. εἰκόσι Ride Nicephoriani P. Theophanent,

Cedrenuni, etc. αυράτας vocat iusimodi limagines Theophane an. 5 Phocae. Ut vero eae in Circuni deducerentur docet Chronicon lexaudi inuni p. 876, a candidatis scilicet et cum cereis accensis, μετα κηραψίας , quouiod videre est etiam in Notitia utriusque imperii, ubi de Praesectis

επὶ συνθηκαις Nicephorius P. Theophanes. 304, 2. υτως ἄθλιε adeui habet Nicepitomis P. 304, 24. οἱ δε γε Περσαι Niceph. Ρ. an. 16. Theophan. an. 2 eracl. 305 1. εκ γαρ τῶν Theophan. an. 2 Heracl.

305 12. κόρη τις Niceph. P. an. 12 incendio

damnatam, non consulmptam tradit, uni sese sui uluxisset. 305, 20. πρεσβεις Niceph. P. an. 16. Tlheophan. et Cedren. an. 4 Heracl. 305, 27. ει μη τον ἐσταυρωμενον Theoplian et Cedreu. an. 8 Heracl. 305, 30. προς τον λαγάνον Niceph. P. an. 19. The0phan. an. 9. 10.

ἐποίησας, φίλον πῶς αν ποιησειας Ubi et avius legen- duim censet, ut et apud Zonaraui, εἰς pro ώς, et ς. Ego vero apud Nicephoruni voceu 3 reponendaui censuerim,

164쪽

ANNOTATIONES

uti apud Zonaram reperitur, cum per εις nulla possit elici 65 coiistructio. orum igitur Verborum sensus est, qui affl-nem non fecisti, qua ratione nuc u feceris Galli dicerent, ou qui 'averis farre un allie comment ferez-vous un πιν 2 Ea enim est vis vocabuli γαμβρ0ς, via utuntur passina BYZantini scriptores pro eo qui per connubium amnitatem cum aliquo iniit, quema limo tum Crispus cuin Phoca Proinde expunximus voceIn Go , Iam in textum immiserat Volsius, quae abest ab omnibus mss. Sed et is potest dari sensus verbis γαμβρον et φίλον, quomodo nos Galli vocem farre usurpamus: ous qui 'averisse ais te gen-dre, comment ferez-vous ramis id est, qui te ut generum non praestitisti, quomodo te anticiani praestalbis Chroniconnis Georgii Hamarioli γαμβρον υ επ0ίγας ταλαίπωρε, καὶ πῶς αν φίλ0 ποιησειας ειτα κληρικον αυτον καταστησα εν τη μοναὶ της χωρας περιώρισεν, ν η μετολίγον το πέρας του βίου δέξατο. Post φίλον addit cod.ms. ἀληθη. 307 8. κληρικὸν γενέσθαι 5 Deceimbr. an. 2 eracili Chron. Alex. In jericlini igitur attonso Crispo eraclius milites ita allocutiis, o παπὰς Κρίσπ0ς υπ0υργοὐς

υμῶ εως του νυν εἰχ etc., ubi vox παπῶς Clericis convenit, non copiarum ducibus, uti vult vir Imagnus. 307, 14. πειρόν τι πληθος Chronic Alexandri n. 4. Heracl. Theophan et Cedren. an. 5.

307, 27 Σάρβαρον Niceph. P. an. 615.

307, 32. ὁ λαγάνος Totam hanc historiani praeter Nicephoruni Constantinopolit an 626. Clironico Alexandr. an. 11. eractu, Theoph. an. 12. 13. 14. 15 etc. perstringit Anonynius scriptor in sestum της Ἀκαθίστου editus a Combensio p. 808.308, 4. ὁ Βῶνος Dignitate Magister, cuius mortem ad 11 Mali anno 1 T. eracili refert Chronico Alexandrinum. Vide Nicephor. 0nstantinopol anno 22 et 26 et Theo plianena n. 12 Heraclii. 308, 10. διεφθειραν Victoriam hanc contra vares narrant prae caeteris Nicephorus Constantinopolit in eraclio p. 52. edit. 1. quam etiani attigii Georgius isides

165쪽

AD VOL. III.

istius aetatis scriptor, in versibus iambicis εις τον εν λα- χερναις ναον , quo hactenus ineditos ex cod. reg. hic de

εἰ τρικτον εν γη του Θεο γεῖς θρόνον, ἐδων τον οἰκον θαυμασον της παρθένου. γαρ φερ0υσα τ0ν Θεον ταῖς αγκάλαις, φέρει τον αὐτον εἰς το του τόπου σέβας.ενταυθα της γης οι κρατειν τεταγμένοι τὰ σκηπτρα πιστεύουσι της νίκης χειν.ενταυθα πολλαι κ0σμικας περιστάσεις

Πατριάρχης ἀγρυπνων νατρέπει. οἱ βάρβαροι ' περβάλλοντες τη πόλει,

αυτην στρατηγησασαν ς εἶδον μόνον,εκαμψαν εὐθὐ τους καμπεις αυχένας. Aλλ c. δει γίνεσθαι δευτέραν Θεο πυλην, της παρθένου τον οἰκον, ἁ και τον τόκον, κιβωτος φθη της πρὶν ενδεεστέρα, ου ας πλάκας φέρουσα τας θε0γράφ0υς αλλ' υτον ενδον τον εῖν εdεγμένη. ἐνταὐθα κρουνοι σαρκικῶν καθαρσίων και ψυχικα λυτρωσεις ἀγνοημάτων. υσαι γάρ εἰσι προσβολαὶ παθημάτων, βλύζει τοσούτων δωρεὰς των 'αυμάτων. 66ενταυθα νικησασα τους ναντίους,

ἀνειλεν αυτοδ αντι λόγχης εις dωρ τροπῆς γὰρ ἀλλοίωσιν υ εχει μόνηθεῖν τεκοῶσα, και κλονουσα βαρβάρ0υς. 308, 20. τεμένη του πυρὸς re πυρεῖα Nicephor.

Constantinopol. an. 25. να0ὐ του πυρος Theophalles n. 13 Heraclii. 0anues tetres cap. 66επτὰ ὁ χρόνους πολεμων φάκλειος τοι Πέρσαις, σκάπτων Περσίδα σύμπασαν, και πυρπολῶν, και καίων, και τον πυρφόρον οὐρανον κατέκαυσεν κεινον,

si τοις οσρόου σύμπασιν οἷς εἶπον ἀνακτόροις, και πυρ Περσῶν κατέσβεσεν, περ εἰς σέβας εἶχον. εκ κεραυν0 με ἀναφθε υπὸ Περσέως παλαιό

166쪽

ΑNNOTATIONES λυχνοκαῖα ὁ πυρσοῖς τοι ἀειδιαὁόχ0ις καὶ συνεχεσι ὁ πυρραῖς, μεγάλαις, λαβρ0τάταις επιμελῶς τηρ0υμενον μέχρι του τότε χρόνου, οφ πρακλείου ὁ σβεσθεν μέγα πένθος Περσίδι, A χρονικοὶ ταῶτα φασὶ, καὶ δ αυτοις Πισίδης.

De Pyraeo vide observata a Brissonio lib. 2 de Begno

308, 29. τον Σάρβαρον ἀνελειά At liae fictae suerant ab Heraclio iterae Niceph. P. an. 25. 309, 14. Ἐπὶ τούτοις Niceph. P. an. 628. 309, 21. δια αὐταJ Aliis verbis haec recitat Nicephorus P. 309, 28 εγκρατης υν Chronicon Alexandr. n. 18. Heracl. Nicephor. P. an. 628. 310, 7. μετ' ευφημίας και κρότων Hi in apparatum Nicephorus P. Tlieoplianes et Cedren. an. 18 memorant. 310, 1. ὁ ων Ἱακωβιτῶν Καθολικ0ς Athanasius. Theoph. an. 20. eraci Cedren. an. 25. 310, 30. Κῶρον Φάσιδος επωκ0π0ν Theopli. 311, 2. 0 Σωφρονί0υ Theoplian. an. 20 Heracl. 311, 12. Σεργίου Niceph. P. sub in lici. 12.311, 17. Μωάμεθ' Theophane an. 12 21. Heracl.

Cedren. an. 21. 312, 19. την τε Συρίαν Quando primi in Saraceni Matiuuieto Duce Romanorum provincias incursare coeperint docet Steplianus Matthematicus apud Constantinuui Porpii desidua. Imp. cap. 16.312, 20. καὶ των Ῥωμαίων istic referri debent quae habet script0 Chr0nici rientalis in Beniamin Patr. lexandrino Heraclius autem Imperator in somnio vidi quendam sibi dicentem, titurun est ut gens quaedam circumcisa te invadat, superet, et sui pariem occupet Imperii: qui Iudaeos hos esse ratus est. 9uamobreu omnes Iudaeos et Samaritanos ut in Imperio eius erant, baptizari iussit. Sed non multo post appar errant Mostaeniani, quamobrem Heraclius omnes suos collegit exercitus ab Aegypto usqus Asuanem, et tributum appendit Moslaemanis octo annis, donec inhausti sunt om=res eius thesauri ua quidem

167쪽

tempestate, anno scilicet 21 seu, hi alii volunt, anno 28. Heraclii, Antiochia in e0rum potestatem venit, quod et tra- lit ylli0nus in ist. nent. cap. 15. Anno Dom. 6321naled tum semen persidi Mahumeti reonum Syriae intror-τu, et Sarace=u expugnantes Damasci opulentissimam ci vitatem, de manibus Graecorum, qui illam longo temp0re senuerant, abstulerrent , et poStea in brevi tempore totum regnum Symae occupaveriιnt. Postea ero obsederrent magnam ratiochiae civitatem, qua Graeci illo tempore morabantur. Imperator Heraclius Augustu Ronmanum 6dministrans Imperium hoc audiens misi magnun Stm-sidium Graecis, ut civRatem tuerentur a persidis Saracenis et dum gentes Imperatoris Heracli adituandan planiciem pervenissent, quam Possene ionminant, Saracenique ex opposito venierites c in eis bellun cr delissimunm inierunt. Magna fuit quidem altercatio er eos, sed ob Druerunt sinaliter Agarent, et in illo conflictu lator ni inniι- merabilis cecidit multitudo, et usque nu=ὶ apparent ibi oSSa cadaver ni in maxima quantitate. Unde accidit quod Graeci, qui in civitate degebant, rimi pavore perierriti, ipsam civitatera Antiochiae Saracenis cum certis pactis et conventionibus reddiderrant. Deinde iit Ciliciam, aptilagoniam, Lycaoniam, et aliac Asiae provincias invaserint Saraceni, narrat. Adde Nicephor Constantinopol. p. 69. edit. 1. Cedren p. 429. Sigeiberi an 640 etc.

312, 32. μεταβαίνει ollis veribis tres codd. regii η ὁ βασιλεία καὶ τὰ της υταρχίας εἰς τον κείνου υἱοντον Κωνσταντῖνον μεταβεβηκασι , την ὁ Ῥωμαίων ἡγε-μ0νίαν πρόσθεν διαδεζάμεν0ν , etc. Cod alius επὶ τρηβασιλεία αὐτου, καὶ μεταβαίνει η υταρχία πρ0 τον υἱον

etc. Sic in verbis servato sensu variant interduis codices. 313, 1. Κωνσταντῖν0H ueui et Heracleonaim cogno-Πlinatum serit,it Georgius Uantariolus in Chron. nis. μετὰ ε

A lauio ad L. eone ni Phil in eodeni Constantino οὐ τος φαρμακεῖται πῖ της ἰοίας μητρυιῆς Μαρτίνης, καταλιπὼν

168쪽

ANNOTATIONES τον Ω Κώνσταν τέθη ὁ το σῶμα αυτo εν ω ναῶτων γίων Ἀττ0στόλων ν τω ρω γουστινιανου γυνη ὁ τουτου Ἀναστασία καὶ μετὰ την αυτῆς τελευτὴν συνετάφη τω ἀνδρί. is consentit Cedrenus. Vide coniecturam nostrant in alnillis Augustis vetantinis. 314 12. 0ίνικα Istius portus videtur mentinisse Collinus iii rig. Constantinopol. n. 112. 314 27. περίπυστον κολ0σσον udocia acren abolitissa uxor Diogenis Romani in Ioniis niss. Ῥόδος αλλα τε σχε θαυμαστὰ, καὶ τ0ν του Ἐλίου δε κολοσύδν, ά

αυτὸς ἐν των ε ιτα θεαμάτων. επὶ Σελευκου καὶ γαρ του Nικάνορος οἱ Ῥοδιοι θαλασσοκρατήσαντες νέστησαν τουτον τον χαλκουν ανδριάντα ον διὰ το μεγεθος κάλεσαν κολοσσον, αφ' ου καὶ αυτοὶ Κολοσσαεῖς νομάσθησαν ς ε μεγάλου παρασήμ0υ. επὶ Κώνσταντος εγγόνου ' ρακλείου οἱ Σαρακην0 την γίαν γῆν στῆσαν, και Λάμασκον, και την χώραν πῶσαν της Φοινίκης κατέσχον επε ουν περικρατεῖς γενόμεν0 τῆς γίας γῆς

εκείνης, και σφόδρα πλεονάσαντες και περισχυσαντες,

ἐζώπλισε πλοῖα πάμπολλα Μανίας ὁ τούτων ρχηγ0ς, και τὴν Ῥόδον καταλαβών , τον κολοσσον μετὰ τξ ετη τῆς αυτου δρύσεως καθειλεν ον γουδαῖός τις εμπορος

ἀνησάμεν0ς, πτακοσίας καμηλους φ0ρτωσε τον χαλκὰν κολ0σσου. τινες δε φασὶν κλασθέντα ἀπὸ των γονάτων σεισμω πεπτωκέναι. Vide Constatilinium P0rphvrogenitum A lin. Inap. cap. 21 ex Theophane, et quae annotat Al- latius ad litaritim duo octis miraculis.

316, 3. ελεγε γὰρ δεῖν ἀλλον τὰς μητέρα etc.

duae lana in lianc sententiani, adducto etiam Zonarae loco, annos avinius in nostra Constantinopoli Christiana lib. 1 p. 35quana quidem praer0gati vani veteris Romae agnovit ipse

Constantiniis, τῆ πρεσβυτέρα Ῥώμη τὰ πρεσβεῖα τηρήσας

ὁια τὴν πρεσβυγενειαν, και τὸ κειθεν την βασιλείαν εν-

ταυθα μετενεχθῆναι, ut scribit idem Zonaras. adem pariter ratione Bonianae ccIesiae praerogativam agnoscit Ioan-

169쪽

rentini secl. 2. cap. 12 τι ἡ Ῥωμαῖκ' εκκλησία μητηρεστὶν, ευνατολικη θυγάτηρ καὶ φείλει η θυγάτηρ

παραγενεσθαι πρὸς την φερα. Et post expugnatarn a Turcis ut liena mironicus Callisti in Monodia uis in miseram Constantinopolina: Ῥώμη θεία τι π0τε ὁράσεις qς θυγατρ0ς γεν0μένης ὁ0ύλης , et certe uiles, a litibus orrigi 68nem acceperant, ut parentes colebant, uitilenique honorem exilibebant quem tu parentibus, ut observatura ab en-rico Valesio ad xcerpta Polybii. 316 12 λ0υ0μενος PAnastas Bibl. in . Vitaliano PP. et alii. 316, 17. ιζίζιον Qui Megnetius dicitur Anastasio in Adeo dato, illi de eius caede Chronicon nas Georgii amarioli in Constante παρευθὼς αναγ0ρευ0υσι βασιλεα ι-ζίζιόν τινα γενόμενον Αρμενογενη etc. Ita etiam appellatur in Chron. s. ab Adam ad Leonem Plillos. 317, 13. οἱ δε ολυγαρ Et tuna obsessa suerit urbs a Saracenis, praeter surriptores ByZantin0S, narrant auctor 0rationis in Festuna της καθίστ0υ p. 816 et lie0phylactus Hierodiaconus serim. 12 p. 238. 319 8. ι καὶ συνοδον οἰκουμεν ικην uitis Synodi memoriam agunt Graeci 23 Ianuarii, ut est in Menaeis. 320, 27. επτὰ καὶ δεκα Regnavit P0g0natus an . 17 morte scilicet parentis coimputatis. Nani cuni in Actis Concilii 6 ecumenici, quod coeptum est Constantinopoli die Novemhr. indictione 9 anno Chr. 680 , 27 imperii eiusdein Constantini, post eius Constitatunio et eraelii et Tilberii anno 22, inde colligiti ir Constantini tua et fratres, patre Superstite, inperatores appellatos, a Constantinium qui leni an 643, iatres vero anno 648. 322, 9. δόρατι το των σπονδῶν προσδησαντες εγγραφον Idem habent Niceptiorus Constantinopol et Theophanes an . 7 et iis leni Blai uoluieti. Sic alios leginius dein sa-ctitasse contra foedifragos, atque in priniis Ioannena sanem Bulgariae regeni, qui foedere ali Theodoro Angelo Tliessalonicae imperatore fracto, collectis statini quantas potuit viribus, in hostem progressus est, s σημαία τ0 εγγραφ0V0ρκ0ν παιωρησας, et collatis signis, longe licet 0piis

170쪽

ANNOTATIONES limpar, profligavit, ilii0 pluribus narrat Georgius Acropolita in Chron. cap. 25. Sed et crit,it Ioannes CantacuZenus 1 52 flagrantibus inter utrumlue Andronicui Palaeologiana civilibi is bellis, iuniorem τους επὶ ταῖς σπονδαῖς γεγενημέν0υς τ0 πρεσβυτέρου βασιλέως ορκους. υς αυ- τος ετ ενορκεῖν, κελευσαι H της σημαίας ναθεντας ευθὴ χωρεῖν πολεμίων. 323, 17. ΠαυλωJ Monachiis is fuit Monasterii Callistrati. Neque ille duntaxat Leontiu ui imperaturiam praedixerat, sed et Gregorii is eguimenus εν η Φλώρ0 μ0vij, ut est aptiit Nicephoriaua P. p. 115 et alios de quo quidem Monasterio egimius in nostra Constantin0p0li 4 p. 56,

ul)i, ut ioc obiter moneam, ustathius auctor Commentarioruni in Homeruin, quique in Murensen Episcopuli electus, postea Thessalonicensis extitit Archiepiscopus, Diona-clium egit, ut docemur ex Denae trio Choniaten in Responsis

γάλης εκκλησίας, καὶ Μαῖστορος τῶν ρητόρων, εἰς τον

Λυκίων Μυρέων ψηφισθεντο etc. 324, 13. ωάννην Πατρίπιον Africa, post Ilial a

Iustiniano, elisarii opera, in ius potestate nariue imperat0ruui rursUm concessit, a Praetortibus, quos interdunt Patricios, interduni Magistros nidit uua Africae vocant scriptores, a liministrari deinceps coepit qu0runa priuatis hunc ImagiStratum gessit Sal0nion unuchus, qui reni praeclare gessit contra Mauritanos, qu0s et televit n. 25, ut scribunt Procopius Lib. 2 Vandal. Marcellinius Couies et Theophanes. E cuui exercitu dissidente, Missus ternianus, Iustiniani ex fratre nepos, anno 36, qui reni eliciter gessit adversus Stolgaui tyrannuui, eo inter Mauroruni deserta bellando ensugato. Inde revocat Cierulano, ann0 539. Salomon rur- si tui in eani provinciam iissus, eliciter lina icans, ac reliellionibus pro turlaatis, tant leni ab eo leni Stolga, qui regnum 6 in renii partibus invaserat, interficitur anno 541, non vero triennio post, ut scripsit Victor Tununensis. Sergius, 3- Ionionis ex ratre nepos, Bacchi filius, illius loco mittitur belli iuderatorque provinciae. A Stolga et Mahiris inquie-

SEARCH

MENU NAVIGATION