장음표시 사용
201쪽
Sic alii passim ὐκ των εξω. Et
re loco libri iidam onaitiunt τι : alia exhibent Uὼς ἶν λέγουσιν &c. In altero pro O, τι dant Διατι et T. οτι, Maain lectionem amplexus est Vigerus de Idiot. Gr. didi. cap. 8. sedi. 9. glossam scilicet pro germana scriptura, 'Ο, τι, cujus istas omnes esse explicationes recte notavit olim Lucas Briag. Directae oaidena sunt apud Evangelistam interrogationes : laalem etiana ab eadena particula incipientem apud Homer. Il. κ. Ver. I 2. Vi dere est : 'Oτι χρειω τόσον ἴκει Ubi rectius scripseris A τι : et sic alita quoties vocula ista valet mir &C. R Αὐαο,4 Hanc Noster arnat pleonasta speciem, de qua vide P. 133. not. 6. Sic et Pausan.
lib. i. cap. 2 . Eς δὲ τὸν ναον,ον Παρθενῶνα ονομάζουσιν, ἰς του τον &c. Thucyd. lib. iv. cap. 93. Iπποκράτει οντι περι τὸ Δηλιον, ως αὐτώ ηγγελΘη
ες,, inquit: quem locuna respiciunt Harpocration et Suidas
ad V. 'Επιορκησαντα. Hic autem
arta plior ei tribuenda vis est: ut non tantiun ὀμόσαι, quod jam modo de eodem adhibuerat auctor, sed επιορκον οῦρκον ὀμόσαι, Uti Cornicus) denotet. 'Eπιορκεῖν ita*ae dicatur is, qui verbis quidem, et numen testatus, juret; sed dolo imalo. animoque exuendi, non servandi, pronaissa. Sensu nonnihil diverso venithoo vectum apud Xenophontem aliosque, de cpio infra. Si cui binos porticus magistros Verbum hoc argutiis suis persequentes audire libet, adeat Grol. ad Μatth. v. 33. B. et P. lib. u. cap. Ι3. sedi. 13. ' Eν τούτωJ Vide p. 8Ι.
202쪽
'Ενίοτε δε f ξυλιζομενοι μεα τοῦ diciis, s χορτον ἄλλα
τοι τα ' συλλεγοντες, πληγὰς Cνετεινον αλληλοις' ω re ins
scripsit.' Αὐτοὶ ,φ' sαυτων &c.J Sic Iovii solent auctores, id cum significare velint, quod mais per se, seorsum ab aliis, facit. LU-
sest. 5 8. πολυ επὶ σφων αυτων βουλευσάμενοι- Et lib. x. sest. I 2. ζητησεις εφ' εαυτων ποιεῖ-
καθ' ημεραν. Et sic fere Suidas αντι τὼ αεὶ poni tradit. - 'Ε φυλάττοντο l Mediam ab ictivi voce luculento τ φυλάτ- τε2αι et φυλάίειν discrimine separavit Noster Κύρ. Παιδ. P. 282. Πρῶτον μ μ νυν κ αν φυλάίσαξαι ψδε φυλαίειν τουτους ημῶς δέοι ,-ubi prius valet cisodirente, prospicere in da vel catere: Posterius, cisodare, vel servare alterum. Vide p. 125. not. 2. 'Υποιία,4 Anunonius r 'Υποιία Υφοράσεως διαφέρει. Υποψία
μεν γαρ ἐς κακου τινος υπόνοια
Υφόρασις δόξα επὶ το χεῖρον. Acutius haec, quam VeriuS P tulisse Graimmaticurra, eX hoc ipso loco intelligere est. Si naul intelligas, quantis obnoxii sunt ludibriis, Psi fantiliari ad Lexica Grammaticosque aditu nonnihil elati, dogna ala de mente auctoritim effutiire sua non Vereantur, quoruna in lingua peregrini fere sunt et hospites. o 'Εκ τὼ αυτου,J Scit. τόπου:quae vox saepissime patitur ellipsin. Dionys. Hal. A. R. lib. vi. sect. I . από- τοῖς Ρωμαίοις &c. scit. τόπου. et sic passina in aliis casibus alii.
203쪽
R UMνθοις οὐαῖς εν &c.J Sic Dures cocti apud Plin. H. N. lib. H. cap. 56. et alibi eΣtant; et πλίνθοι oort*. apud Herodian. lib. vii. k. a. edit. Scheid. Paibus opponitur ωμι η πλίνθος, in Pausan. lib. viii. cap. 8. Unde ea desumpsit Sui-daβ, quae ad V. Πλίνθος scripsit. Caeterii , bitumen illis in locis passim reperiri testantur Plin.
lib. xxxV. caP. IS. Herodot. lib. i. cap. 179. Just. lib. i. cap. 2. Ciart. lib. v. cap. I. h. 25. et
' Διωρυχας δυο, την &c.J Confer P. 72. β 'Oχόlοὶ, J Minores Paulo τα φροις, ut et τάφροι, λωρυξι : quae tarmen inter se nonnunquana confunduntur.' Επι τὼς μελίνας J S ra Noster P. 21, 2 2. πεδίω επιρρύτω hoc plantae genus inventurii esse tradit. Videsis ibi notata. Auctore quoque Columella lib. ii. cap. 9. riguum postulat solum, sicciana Cretosum pie reformidat. Apud Theophr. aliosque passim scribitur μελινος. Unde recte ElymOl. Μ. Mελίνη,--λέγεται Θη-
204쪽
ηρωτησεν ανθρωπος πις τους β προφυλακας, που αν 'ἴδοι
toriana umbras et frigora Pereariam captasse reges nec natriam
est; et Cyri minoris, Sardian una qui propria manu suti Noster in oeconom. 3 παράλισον
arboribus heri isque flaves misicentii nis odores instriaeret, ex enapio docemur.' Πρό των οπλωνJ Hinc, opinor, liquido satis constat, οπλα, locum denotare posse, milites tibi excubias agerent arinati ;Cirin ejus, excubitores qui adlo-PIeretur, Verba exaudirent ii, qui προ τ οπλων Iam tum arnbularent. Vide P. I 34. not. I.
' Κ- ταυτα,4 Valet hic καίπερ, i. e. tametsi quanquam rcum alias, idque εμφατικως, sonet proe Hur, idque. Vide not. ad Καὶ ταυτα lib. vi. eat . a. S. 6. y Eίνου.J Vide p. 7. not. a. et Thomasin. de Tessara hospit.
205쪽
γάρ. Exemplorum adfatina est apud Homeriina, Aristoph. et alios. ThuCyd. lib. i. Cap. 13a.
του si, et sic idem saepius. Vide
Matth. xxiii. 5. 2 Cor. i. 21.
206쪽
y 'Υποπέμψαιεν, J Suida interprete, est μετά δόλου -πέμψαιεν. Deinde citat idem Xenophontis hunc locum, et pro διελθόντες legit φαντες, Pro μένοιεν, με νειαν. Qua de re Cl. Editor ne verserin laidem. Conser P. 122.
'ΕρνασομένωνJ Vide p. 98- not. 4. MS. Elon. ἐργασαμένων ζcui vulgata anteferenda est le-Etio. Sicuti autem hoc in loco χωρας ἀγαθης dixit, Κυρ. Παιλ
σας δε ο 'Αρχέδημος αποςροφην ob τ Κρίτωνος οἶκον, &C. ubi r gium, Perinde atque hoc loco, sonat.
207쪽
Γλους-μετ αλλων,J Vide supra P. 44. ΠOl. 3. P. ΙΙ7. Edd. vett. et MSS. Elon . et Guelf. dani μστ' αλλωνος quana scripturam sequitur AmasaeuS. Natus est forsan error ex initiali proxime sequentis participii litera. - χετο απιλαυνων.J Vide P. 1 7. not. 3.
Ηγεῖτο μεν εἰς Scit. τοῖς ἐαυτου εἰς δύο τεταγμένοις. LOCU-
tione hac elliptica usus est N
208쪽
Guelf. et libris Piibusdani editis legitur ἐπίταπιν. PerPeram autem sic legi ex participio, quod modo Praecesserat, ἐμ α- μενος abunde liquet. Καν αυτοῖς τοις ΕλλησιJLeunclavius suspicatur legendum esse τοῖς εὐροῖς. Sed n d
3 'Em κεχM: &c. J Sic repositi ex conjectura: cui favent MSS. Elon. Brod. Par. et Inam. Steph. Sic supra P. 55.-χεδίαις λαύαίνοντες : ubi vide notata. Prius legebatur χεδίας. Α 'Επὶ τον ZάζατονJ Consule Dissert. Geograph. OPeri Pr missaria.
209쪽
' καὶ si οἶδα &c.J Atque illini dem invii, , inquit Cicero, De
Oisc. lib. i. cap. 7. nocen di cassa de imis a infrrantur, Iove a metu pro fiuntur: cumis, qui nocere alteri comtat, timet
ne, ni idfecerit, ipse alipro ad
riatur in inmodo. Vide Grol. de B. et P. lib. H. cap. I. Et Isocriit. εν τω χερὶ αντιδόσεως, P.
Thucyd. lib. H. CAP. 71. de Archidanni in Plataeana impetu,
την γῆν' i. e. parabat vasare. Et sic saepe Scriptores Attici.
συνην, i. e. propter Dam amen-
210쪽
- εχυρὸνJ οχυρὸν StobaeuS. tiam. Apud Herodot. lib. ii. CaP. Ι72. Opponitur συφι,1. Hoc in loco denotare videtur smultates, vel indignitates etiam ex
y Mάλι α αν ωαυεσθα ,J Ita AIS. Elon . et libra editi. Cl. Armaud censet αν ante etπαυεβαι nullum locum habere, et pro utraque Voce reponendum άνα- παυεβαι. At jure locum hunc ista sibi vindicet particula; cum Vecto, cui alungitur, Vina δυν- Ur κην, ut Passim alibi, tribuat. Sic mox infra: ος ελπίζω αν-
ταπεινύς υμῖν παραχεῖν : et Paucis intefecti3-α οἰμαι αν παυσαι
&c. ubi aoriliis illis vina futuri inina sensu potentiali conjunctant largitur. finxit et cum praesenti infinitivi, perinde at-mie hoc loco, Noster Κύρ. Παιλ
ποιεῖν, i. e. posse secere vel essλα-
φ Θεων ορκοι &c.J Vide P. I 6. - Tον γαρ Θεων &c. J Numinis scit . in testem et vindicem in- Vocati; pe*uri capitis, fraudi que Ultorem. Suis erim laesos impune putaret E se deos β Lege
omnino Psal. cxxxix. 7. et se l. et agnosce, quam humilis, quam jejuna sit etiam Atticae Musae oratio ; prae alta illa, uberrirnisique sententiis abundanti, Θεο- πνσύζου Psaltis eloquentia.' Πάντη γαρ πάντα &c.J Illud hic genus figurar D adhibet,
quae aut similitudine Vocum, aut paribus, aut Contrariis Vertunt in se aures, et animoS'eX- citant. FHuic nomen est παρονομασία, quae dicitur agnominatior cauinctu . Inst. Orat. lib. ix. Cap. 3. CEeterunt, L. G. thesauri non agnoscunt υποχος. I. Poll. de eo, qui αἰτίαν υπεχει, recte