Libanii Opera;

211쪽

εἶναί τε αυτ δεινοι το μη τεθνάναι καίτοι δεσπότην αυτιν των μῖν πεποιήκει πολλάκις την αυτὴν

εἰς την ουσάν μοι γην. 262. Ἀρχε ὶ πικρὰ του μεγίστην ἐχοντος την α' στέρα, δι πάτης παρωξυμμένου ην δε Ἀπάτη, κυπαρίττοις μεν εν τη σάφνη σίδηρον ἐπενεγκεῖν γνώκει, τουτὶ δε εἰδδες εγω τω τέμνοντι τελευτησον Ουκ 10 εἰς ἀγαθύν, πρύς τινα των et του συμποτῖν λεγον, Δ ου παροξυντέον τον πύλλω δια των κυπαρίττων, καὶ ταOτα αυτ της οἰκίας ἀφ' ομοίας πεπληγμένης αἰτίας, καὶ παρακαλέσειν δε φην τον βασιλέα πρύνοιαντης άφνης χειν, μὰλλον δε μείζω ποι ἶσαι τὴν ουσαν uειναι γαρ η και νυν. 263. ουτος ὁ ανθρωπος ψευδέσι γράμμασιν εἰς Φοινίκην ἐλθο0σιν, ἀπειλησαι καὶ γαρ δη με λεγε κινήσειν τ σκηπτρον ἐπὶ την τουδε

212쪽

196 LIBANU O ΤIONES 157 κεφαλήν, τοῖς ουν οὐκ ἀληθέσι τουτοις ὀργὴν ἐν αὐτῶ

φυτευσας γε ἐοικύτα συὶ θήγοντι et ιν ὀδόντα καὶ ουτ ὰπόντα ἐπόθει παρόντα τε εἶδεν αν δέως ἀπιόντα 264. καὶ πολ b πανταχου τοOτο τ et bet αρχοντα ἐκπεπολεμοσθαι μοι. δ δὴ καὶ γεροντί τινι καταπεπωκότι με πολλὴν οὐσίαν αὐτου τε καὶ δελφον ενδε συκοφαντία της τροφης εχοντι τὰς ἐλπίδας θάρσος τε ἐνέβαλε και κατηγορον ἐστοίησεν. 265. πειτα καὶ R 158 ν της -του κατηγορίας κατηγορος ουτω σφοδρα 10 ταῖς πιστεσιν ερρωτο καὶ ὁ μὲν ἐπ' ὁνομα κατεφευγεν εἰσφορον, ὁ δ' αὐτον ἐν τοι βασιλεως ἐγκλήμασι

καθίστη τοsτον εἶναι θελων, ἀλλ ουκ κεῖνον τ0ν γεροντα και αυτίκα γράμματα θει, τα μὲν Δ τον των λων κυριον τὰ δε πρις τον προτον των μετ1 ἐκεινον, καὶ ἀνεγνωσάν τε αμφω τὰ γράμματα κατεγέλασάν τε αμφω του τρόπου τοὐμο την αἰτίαν ἀποκρουομενου. τω δε τοsτο ν λέπη μείζων ij εἰ νοσημάτι των ωρον τὰς et τη si διεφθάρκει Τυρίων οἴνου μητερας αυτω. 266 τ ουν μηδε κρίσει τό γε τοιοO

213쪽

LIBANU OB ΑΤΙΟΝΕ 197τον δοθηναι, ' κεκρίσθαι γὰρ καὶ ρ δικαστηρίου 159τη του δικαστου μωρία μεῖναί τέ με κατὰ χώραν διαμφυγύντα μακράν τε δον καὶ χαλεπὴν των τε δίστων ἐμοὶ ruix στερηθηναι διατριβον. θεον τε Ἀργον καὶ ὐφ' 4 τα πάντα, νυχης. 267. 4 μεν ουν αὐτιν τι Ἀμωρίαν εἰσπραττομενος εννοων, οἷος εἰς οἷον γεγένηται, φχετο ποιησων ἐτερους κακος , ὁ πλούτω μεν εἰσελ- θ δεν εἰς τὴν ἀρχήν, πιπειρία χε λυμηνάμενος ταῖς πύλεσιν o δε δὴ μετὰ τονδε χρύνος, τιμαὶ ,εν εἰς ἐμέ, τιμαν δε εἰς λόγους. καὶ ἐδείκνυντο κατὰ τον 10 ταλαι hi νόμον της ἀρχης μοι δεχομενης τους λύγους, ανδρος μεν εχ εἰδότος δικάσαι δίκην, πλέον δε πραύτητι δυνηθέντος ἐὶ τεροι ξίφεσι πείσαντος δε ἐρῆν αὐτοO καὶ ανδρα καὶ οἰκίαν καὶ πόλιν και θνος βουλας τε καὶ δήμους καὶ et αἱ χεῖρες περ την γην. 268. τοO 15τον η τον χρονον τὰ μὲν ων εἰωθότων μῖν πολεμεῖν τόξα ἐν ἐν παττάλοις, η κεφαλὴ δε ἰσχυρος ἐπολεμεῖτο τω παλαι κακω. και η καὶ το καταπεσεῖσθαι

ὐπερέσχε δι' ἀγα Θ μάντεως λύσας ἐλπίδι τον φόβον μὰλλον δε ὁ μεν προσέπιπτεν, is ἐμάχετο τε και R 160

ἐπειρὰτο νικῆν.

214쪽

- 198 LIBANI ORATIONES

τε, βρις, ἀσελγεια, πῆν με φθέγξασθαι, πῆν δε τολμῆσαι τα τυράννων εν νόμοις ἐργάσασθαι. ουτος ου δοκειν με τολμὰν ἐβουλετο, πὰν δε τοὐναντίον επραττεν εν τοίμοις υποσχεσεσι πανταχου ψευδόμενος,

ωστε μετά τινας μέρας καὶ τοιαέτην επ ἐμε δόξαν ἐλθεῖν, πλάττοντα λύγους ξω κομίζειν ἀκηκοότα ουδέν. 270. αἰτουμεν δη παρὰ του Aia ἀπαλλαγήν, ὁ δεηκουσέ τε καὶ ταχέως δωκε προσθεὶς το μετ' αἰσχύνης. 161 καὶ γαρ γχετο καὶ εῖλκετο, και φυλακαὶ καὶ πνος

10 νικώμενος, κειτύ τε τιν πανδοκέα πριάμενος, ο θη-

ραται δε καὶ οὐτο των λύγων ἴρηκεσαν, ε τε si μεγάλri πόλει μέσος ων πρακτήρων ἐπι μέσης αγορὰς σφαίρας δίκην πανταχοι πανταχόθεν ἐπέμπετο τούτων δε τὰ μεν ρῖν, τα δε ἀκούων γci προσεκύνουν 15 την Ηχην, δι ν ου εστιν τε μοι δίκης φειλομένης ἐστερήθην. 271 IN ' α μετὰ τοBτον, ἀνηρ την αυτου μενεκλιπών, ἐτέρωσε δε οἰκον, κέρδεσι δε τοι ἐν τρισὶν ἀρχαῖς ἐκ πενίας εἰς πλουτον ἐλθών, καὶ λογογράφος 20 κιστα μεν ον πάνυ χε χῖναι Ῥομίζων εἴχετε μεν

ἀς το κασταχου καὶ πάλιν ἐκασταχόσε o γουν ἐτέρωσε οἰκων ἐνταυθic τόπον υ ἔχει. το γαρ οἰκων στάσιμον ρημα lin. 1 vocabula στάσιμον et κινήσεως in B, am rec., quia etiam

ve cta, inde ab A usque ad finem ad Edii 2 των ante τυράννων Fer in marginor ἐννόμοις ουτος ora L 6 ἔξω κομίζειν ἐγκωμιάζειν estorum in ἀκηκοότα in ras P 9 num πνω scribendum Oll. Aesch. g. 27 et 876 2 10 ι η B 11 καὶ ουτο των λόγων των λόγων καὶ ουτοι L 13 πανταχοῖ V πανταχῆ , 17 κη τις την is ἐν om L in lacuna ex vel septem littera nam 20 ἴχετο

215쪽

LIBANI ORATIONES 199 τήνδε παραλαβεῖν την ἀρχην, πως, ἔφη, διδάσκαλος

γενοίμην τοις αρχουσιν, , ποίους τινὰς in ἐναιχρη στρις τους διδασκοντας λεγειν. καὶ λεγων ταυτα συνην τε το πλέον της μέρας καὶ της νυκτος ου ὁλίγον ἀνήλισκε, καὶ εἴ τω διακωλυθειη, ζημία 162 τουτο ν 2D2. ὁ δ τα τοιαυτα περ των τοιούτων παρὰ των - αν ἐθέλωσι δουναι κυρίων αἰτον, λαβον καὶ 4χων οὐκέτ' 4ν αυτύς. αλλὰ πέντε μεν μικρή - πλείους ημέρας μόλις κατέχων αυτον Ῥυκἐγυμνοοτο ἔπειτά ποτε ρημάτων οτ' ἐμο ρηθέντων 10των πειρωμένων ἀμένειν ὀρφανία τε και πενία καινεύτητι μαθητο τινος μετέρου πΘμ εν καμίνοις δημοσία τρέφοντος τύ o0ν θυμω καλυφθεὶς και τώ τε φθαλμώ κικήσας την τε ρῖνα χειρὶ πιεσας μέγα φθεγξάμενος, α με, ἐπεν, αρίζειν, δε νυν γε ο υκ 15 ἐας τω δ' αρα καπηλεύειν ἐδέδοκτο καὶ ταλάντων με λεν, ω την ἐμην ηδε φέσιν ἐναντιωσομένην. 273. γὼ μεν οὐν αυτον εῖων ἄρχειν καὶ γίγνεσθαι μινύραν,

ὁ δε τοιαύτην κρηπῖδα βαλύμενος Ἀπφκοδύμει, πῆσιμεν οἷς ἐνην βρίζων, μηχανώμενος δε και θάνατον 20 ξίφος μεν ου ἀναιρούμενος ἐπ' ἐμέ, ν δ' ἰετο πει-

χείρω ποιήσας L χειροποιησας , sed O nus et Onserm quiue eadem χειρὶ πιέσας suprascr. 18 ἄρχειν τι καὶ

216쪽

200 LIBANU ORATIONES

νοντα συκοφαντήσειν, πεινην ποιον. κε δ' ὐ δίκρὶ παρὰ των θεῖν πάλιν, ἡ ου ἀπερρίμμην, ἀλλ' 10 ἀπεδεικνύμην ν αυτοῖς Ἐν ἐπιμελεία. 274. τογα σκύτος ἀφελοντες πως της δωροδοκίας π αυγὰς

ηγαγον την μισθαρνίαν, χρυσον αργυρον, ἐσθῆτα δεντα μεν εἰς χεῖρας αυθις ἐκ των παρακεκρουσμενων,

ου ραδίως ἀλλα βοῖ τε καὶ ἀπειλαῖς, τα δ' ηλθεν εἰς Τυρον, δος τω κεκτημένω ὁ δ' ηλθεν, ως ἀναψυχης αυτύα τευξύμενος, γενύμενος δε υπ0 χεῖρα πυρίοις,10 τους λίθους μύλις διαφυγών, κλείσας τὰς θυρας πολιορκεῖτο, χρήμασι δε αυτους διαλλάξας τὴν πολιορκιανελυσε, τὰς ὀφρυς ἐκείνας κατενεγκών. δίδου δε εν Τυρω Τυρω τε αυτη δίκην καὶ ' μνὶ, τῖν λογίων θεων ταυτα πρυτανευοντων ἄγαν ἀγανακτούντων si κατὰ 15 των λόγων βρει καλοῖς αἰσχρων ἐπιθεμένων διὰ τηντοOδε παροινίαν.

παντος mi δε in L 19 I γονευσιν contra Anim fortasse recte, cf. r. pro Olymp. ed. Siebenkees p. 88, 23, 26 8 1. sed etiam ἐμ o ante I excidisse et sequentia, luben concepisse

217쪽

LIBANI ORATIONES 201ρονομον 'ον φθονον Aγειρε, χώσειν χὐ φίλοις καὶ οὐ φίλοις εἶπεν ενδον ου 4λιγοις, εν οἷς ν καὶ δυσμένεια καὶ χρυσος καὶ ργυρος ἐν τοῖς γράμμασι διερριπτεῖτο πολυς, ξων ἐπὶ κεφαλην μήν χρηστας μεν γαρ ἐδόκει καταλελοιπέναι χρημάτων, τοῖς δε Ἀυπηρχε πολλαχόθεν ἀντειπεῖν, και ν νύματα ταυταχρεῖν, ου Ἀρέα 276 εγ μεν ουν την εμ αυτoii R 165

πορευύμενος καμ αμα του πράγματος Ἀαραινουντος χαιρειν μην δεῖν τον κληρον ἐὰν οἱ δε σεμνολογου- μενοι πλείους οντες καὶ πιθανώτεροι στένοντες, αἰ 10ατιμος υλυμπιος κεισεται φυγόντος μου τό τε νομα

τό τε εργον. ta προσην τις ἐλπις εἶναί τι εν τοις δανείσμασιν ἰσχυρον, ν δε υδεν ουδαμου 277. ἐμ βαίνω τοινυν εἰς την πυράν, κὰ πολὐ το ξυρουν καθ' ημέραν ἐπερρει, και ἐξεπεπτώκειν δὲ των ορων των 15εμαυτου διατρι βων μεν ου ἐν μοῖς χωρίοις, διατριβων

δὲ εὐώλλοτρίοις, λύγοις ευχομενοις δικαστὰς ἐν 166 αἰδοῖ τὴν Θέμιν εχειν, καὶ πολλὰ αὐτα τα ου ἐμά,

9 Dem de fals leg 255 p. 421, 1910 αι μετοχαὶ ἀντὶ νομάτων V

218쪽

202 LIBANI ORATIONES καὶ ἐδάκρυσα ἰς δὴ μετακεκινημενου μοι 'ου βίου

καὶ της τέως στερὶ τοὐς λύγους σπουδης επι αλλα μεταβάσης. 278. και τουτο μεν δη τοιουτον, πολλὰ δε πωλεῖν ἐπαναγκαζύντων των ἀπ της διαθήκης ὁρμω- μένων, ἐπὶ τουνομα πηδώντων ουδε ἀναπνεῖν διδόντων τερον πολυ μεῖζον εἰς λέστην, ἐξ ῆς ἐτέγχανον

πεπαιδοποιημένος, νόσω μακρα τελευτη, γυναικος πολ-

πόλει τη Ἀων αλλων πόλεων πρυφώση τοῖς δροσι. κατηγορουν δε της ὁδο καὶ προδεδομένης θλω φιλίας R 167 βρεων τε κατακλυζομένης Ῥευματι. πονηρὰς μεν

ὁ γραφευ οντως μεταβέβηκε μεταβέβηκας τον πάντα

τουτον λόγον τεχνῶς κατακρημνίσας καὶ ουδαμῶς ὁ Ους αυτου λαμβάνεσθω, τι μ' ἀπορίας ἐξ ποριῶν, ἐκ του νομοίου τέλους καὶ την του προδιηνυσμένου λόγου δονην συγχέαι τω ἀναγινώσκοντι V 14 εἰκότως το του λόγου τουτο τὰν χωρίον του ὀρθου ἐκπέπτωκε της τέχνης' ὁ γαρ η ρητωρ υτος ω ἐμέλησε σοφία ταώτης της μωρας, εἰς την ἀμείνονα ἐκτυφλωθεὶς σοφίαν, λέγω δη την του ἔχειν ἰδεῖν Ἀτερὶ θεου την καθαράν τε

ἐδάκρυσαν ν δεῖ coni or μετακεκινημένου ScripSi auctore Re μέγα περὶ μεν ου BL dii μέγα περί τε V 2 καὶ Om V τέως scripsi auctore Re τε α libri edd boo on L μεταβαίη L 3 δὲ insemii 4 πωλεῖν καὶ ζητεῖν P ρ ζητεῖν V in inar των insemii auctore Re 5 κὰπὶ2 7 μακρὰ τελευτη restites e libris μακρὰ τελευτ V μακρὰ τελευτη erresor μακρα τελευτησάσης Re 8 ἀνταξίας He e coniectura Μοrodi ντάξιος libri ere Orci του την δραμουμένην Re τούτων δραμουμένης libri eremor 10 ην δὲ ἐν τοῖς μάλιστατ coni Re in υἱον in ras P 11 Θράκης Θράκη 12 τη τα L 1 δὲ scripsi τε libri ed i προδεδομένης scripsi προδεδομένος L προδιδομένης reliqui libri edd l θλω scripsi ταν librii id 14 κατακλυζομένης cr1psi auctor Re κατακλυζόμενος libri edd l πονηρας scripsi auctore Re πονηρὰ libri eddHostoc by

219쪽

LIBANI ORATIONES 203καὶ ταυτα δε τύχης εργα επειδὴ της ἀπήνης ἐξεπεσεν, περὶ τον πόδα ζημία, χρηστὴς δε καὶ βελτίονος οἰκία

τε των Κιλίκων δελφον ἀνεφγμένη τω πάθει πληθύς τε ἰατρον εκείνων εἰσαγόντων περί τε τὴν κλίνην

καθημενων ου ἐώντων τι ποθεῖν εἰς ἴασιν λόγων τε Ἀ3 p. 943

καὶ ἐστοσαν δόξαν, ἐπὶ της του λόγο τελευτης, ἔνθα ν ἀνάγκη

κατ ελείοντα τον λόγον δεῖξαι εαυτιν των ευδαιμόνων, Ἀσπουδαζέ πως καὶ ἀρχόμενος του λέγειν, ἐξεκρουσθη του σκοπου του ἐπιλόγου τοίτου τούτω V συγχυθέντος παντος, ω τουλοιπου μητε περὶ δυστυχους αυτου μήτε τουναντίον ἔχοντος πάρχειν τοῖς κούουσιν ως ἐκ του τέλους δόξαν ἔχειν, ἄλλα υτωσὶ εἰς μυθον ἐξεοσθαι, τουτ αυτ παθόντας τω μωροσόφω τούτω διαδίου σπουδασθὲν καὶ πάντα πλην λέγων γράψαντι προς πλασμα ἐξέστω τοιγαρουν μῖν του θεου σοφοῖς καὶ οὐρανουαυτιν καὶ γης ἐκβάλλειν, εἰ θεου του ταυτα ποστησαμένου υδε

κατολίγον ἔσχε γνῶσιν V

τι ποθεῖν εἰς Γασιν scripsi auctore merit οὐκεντων τλοτιμνην σασι CP υκ ἐντῶν τι ποτινηνισασι B lacuna fere 32 litterarum, cuius initium littera ουκεν o. ec. Xpi V lacuna litterarum L Dκεν ante lacunam 10 litterariam 1ae manu eorrectrice expleta est Octabuli των τι ποτιν Fer ου ἐντων τι ποτινηνίσασι O Re λόγων τε στιάματα scripsi coli.

et p. 943 τούτων η των τε λόγων καὶ ἔργων ἐσα κεισομένην ἐν ἐμοὶ μνήμην θάνατον et lat. in1 27 B ἀνταπολή i γε- σθαι την των λόγων στίασιν πολλῶν τε -ον ἐστὶ τα λέμενας πολλον τε ον ἐστὶ τα λίμενα P πολλων τε ον εστι τααλιμενα Β πολλον τε ον ἐστι τ ὰλ post Clacuna 4 vel tu ferarum μενα L in V loco horum vectoriam est lacunaquam supra, indicari πολλῶν τε Go ἐστὶ τα λίμενα ore πολλῶν τε - ἔστι τα λέμενα Mor πολλῖν τε λόγων τα λειπόμενα ,,3n na etian orationi e8t ratem in 'ebu8 8 ιas

220쪽

ταοτα ροντι δεορο κεκομισμένον περιειστήκει μεν R 168 της τοfδε μητρος θάνατος, περιειστηκει ὰ τ μηδε' ἐπὶ κλίνης γένος ἐξεῖναι ἀπ' κείνης κινεῖσθαι πόδες

τε και χεῖρες, εἶπέ ποτε ἀπειρήκεσαν θεῖν δὲ δωρεαί, λύγων ἔμενον ἐν τω στύματι τυποι, ὁποῖοι τρύτερον, και τοO ὴν το μὴ παρασχον τοις πολεμιοις

λαμπρος δη παιανίζειν θεάτροις μεν ου ην χρησθαι, δὲ στρος τους εν Η μανθάνειν, ἐπληροοτο κατὰ τον 10 νόμον. 281. πολλον δε ἀπ πολλον φερομένων πηγον δακρέων ἀσθενέστερος τε τερος γινεται τοῖν ὀφθαλμοῖν καὶ παρεῖχε δέος οἰχήσεσθαι τελέως τουτονιμεν ουν οἱ 'εῖν τον ἀστέρων απαντα ἐξαρτοντες et κἀπολεῖσθαί φασιν Ἀρεος εἰς διαλλαγὰς ἐλθέντος, τὰ δ' 15 αλλα προσεγένοντο μεν ὁμιληταὶ πολλαχύθεν, λύγοι δε ἐργασθέντες εμειναν εἴσω θυρον. 282. ἄρχουσι δὲ υ

μάλα συνεγενύμην, τον μεν ρον οντα κάπηλον καιουδεν τι Ῥυ πωλοοντα τον δε ἀναπετάσαντα τὴν