Libanii Opera;

201쪽

τε αρρ οντος ἐξαιρον καὶ λυων τινὰ δεσμον καὶ παρε χων οἴκαδε ἀπιέναι. 233. ην δὲ ἀπ του λιμου καὶ αμα ἀπο του λοιμοOλυπην, ἐξ ων πολυ το θνησκον, ουδ α ειπεῖν σημ οι κατέσχε την ψυχήν, δυναίμην. τε φοβος νάγκαζε πατέρας καλεῖν τους αυτον παρ εαυτους, σπερ κπυρος, οἱ μεν δὴ πήκουον μεῖον δε ἐμοὶ το ποίμνιον,εγ δ εχαιρον σωζομένων αλλοσε ἰύντων. πάντα μέντοι τον χρόνον τουτον ἄνευ γέλωτος διηγον ἱκετευωνθεους δοῖναι μεν καρπούς, δοονα δε υγίειαν. καὶ 10

το μεν δοσαν, και ὁ λοιμι εστη, καρποὐ δὲ ἐλπίζειν με ενι, τυχοι δε ἐλπὶς το τέλους. 234. Ἀλλὰ τά γε των μετέρων λύγων νον πλέον

235. Παρὰ τούτων δε ἄρα των θεῖν πηρξε και ἐμοί ποτε σωτηρία πολλοῖς μεν πρότερον τεσι, λεγέσθω

202쪽

186 LIBANI ORΑΤIONES δε, εἰ καὶ μὴ πρότερον, ἀλλὰ νυν, ὁ λύγος δε παρὰ

τον χρόνον ουδεν δικτὶσεται. παρεφρόνει τις χειροτέχνης και οὐ μεν πόρρωθεν ἐτάραττεν εστι δ' ὼν και ηπτετο, χαλεπώτατος δε ην ἐμοί, καθάπερ τι πε- πονθως κακόν , καὶ ὁπότε ἴδοι με λίθους ἀφίει καιεπεθυμε κτεῖναι βαλών. 236. τ δε αiYιoi ουτ τύτε3ἴδειν νυν τε ευρεῖν ου εχω πρ0 δε τὰς βολὰς

R14 βοαὶ με των ὁρώντων l σαν, οῖα αν ποιήσειανυπὲρ τοιούτων φοβον, χεῖρες δε δρων ουδέν, in δε 10 των θεῖν καὶ πάνυ, δι Ους απας λίθος μάταιος των μεν ου ἐφικνουμένων, ων δε περπετομένων. 237. καί ποτε θέρος μεν ην καὶ μεσημβρία, και καθήμην ὐφ' περ εἰώθειν κίονι τω Λημοσθένει προσκείμενος, παρην δε υδείς, ου ελευθερος, o doliλος. ὁ δὲ ηλθέ 15 τε ως ἐμέ, και ὁ λίθος εν τῆ δεξιὰ προσελθον δηταῖς si εγάλαις θύραις, Γ Ουκ ἐκέκλειντο και δι νὴν τανδον ἰδεῖν, πειδὴ εἶδεν ενδον ὁντα οὐδενα, ἀπηλθε την αυτὴν μετὰ του λω ου, και ταυτα αυτος ἐώρων ου κινηθείς, ὁ Ἀω ουὶ Ανεγκεν ἐπ' Ἀμε τον ad ὀφθαλμον θεῖν του κεκωλυκότος. υκ αν πληγης εἰς θάνατον ἐδεήθην δευτέρας, τοσοOτος ην ὁ λιθος. 238. τον τοίνυν κεῖθεν εἰς τήνδε τὴν ραν χρονον δύσιν θεων λογίων νομιστέον. ἐφρόντισα Ἀεντοι καὶ

203쪽

του σωφρονίσαι τον ανθρωπον χησαί τε αυτιν τω

πατρὶ συμβουλευσας καὶ μετενεγκεῖν ἐφ' υδωρ ὰ

οἷνου, και γαρ η και πεπυσμην οἴνω νοσῆσαι τον

ανθρωπον. 4

239. Ἀλλ' πάνειμι δὴ των τις Ἀμοι πεπλησια- R 145κύτων ἀνὴρ αεί τινας στιον καὶ τοέτω χαίρων ων τέ τις ἐν τω μεγάλω συνεδρίω κιβδηλοις νείρασινεξαπατηθεις πισχνουμένοις τα υκ σύμενα, γελον αμα προς πολλους, αττα ηοι, λεγε τοOτο προἶδεν ὁ

χρόνος ποίησε κίνδυνον. καὶ ἀδικεῖν ἐδόκουν, ὁ μεν 10 οἱς ἐπεν, ὁ δε ἐς κουσεν. 240. ων ἐς τις ἐν τω δικαστηρίω και ἐμον πογραφέα κεκοινωνηκέναι της ἀκοης φασκεν, ὁ δε αρα ἐτεθνήκει, και τοῖτο ἀκουσας ὁ δικαστης ἐξέβαλε τον λύγον. πάλιν ν τούτω τοθανάτω βασάνου μεν κεῖ ς, ἐγώ δε ὁδου τε καὶ s ρύβων και πύνων ου φορητον ἀφείθην ὁ γαρ ηεπὶ τεθνεῖτα κων τίς αν ην ζοντος ελεγε δὲ ταυταουνως τον νεκ90ν παραδώσων τοι νόμοις, ἀλλ οἶμαι, et προσεδοκησε, τοις ου με αυτου δεδεμένοις το μηδεδέσθαι θυνον τέχης τοίνυν ἀγαθης το μὴ κακω 20

204쪽

δηναι συκοφαντίας δουσιν, ἀλλα τοῖς ὴδίστοις τε καμάτοις καὶ εἰωθόσιν ἀντὶ των οὐκ εἰωθότων διὰ t0Oδε ἐλθεῖν το χρόνου. 241. Ἐκείνω μεν η τω χειμονι πέρας ἐπιεικέστε-

ρον πέθηκε βασιλευς, οἱον ου αν ετερον, μοὶ δοκεῖν.

θανάτω με γαρ οὐδενα φυγη δὲ δέ , πληγαῖς δε ου 146 πολλαῖς ποίησε τους αλλους βελτίονας, ἐμοὶ δε γίγνεταί τις τέρωθεν ταραχὴ της ν τω διδασκαλείωνεύτητος ου πάσης ν λ τάξει μενουσης, ὰλ εν σωμ10 φρονουντι τω πλείονι μοίρας τινος θρασυνομένης, τω. λυπεῖν φιλοτιμουμένης. ενδεικνυμένης, δε εἰ ἐθελησουσι, και πλέον τι δράσουσιν 242. μοι δὲ μ' ἀλγεῖν μεν

οὐκ ην, σιωπῆν δὲ Ἀξίουν, Ἀως αυτον ἀδικεῖν καταγνύντες σαν 'ν τοῖς προτεροις. της γνώμης δε υκ 15 ἀρκουσης ἐς πίστιν προσεγένετό τι το τὴν νάγκηνεχον, στε μηδε βουλομένοις απειναι ἐξεῖναι. O τι

δε τουτο ην, δοξέ μοι μη λέγειν 243. π, δὲ πάθος ἐκεῖνο τ της κεφαλης τι ἀρχαῖον, is βροντης Ἀργον ἐγεγόνει, διαλιπον ἐκκαίδεκα 20 τη, πάλιν νέκειτο και η χαλεπώτερον ἀρξάμενονευθυς μετὰ την μεγίστην ορτήν, η γε κοιν τον πιῬωμαίοις οντων, δέος τε ν, μη κατενεχθείην ἐπὶ συνουσία τῖν παίδων καθήμενος, ην δὲ καὶ ἐπὶ κλίνης

205쪽

τ μήπω παρὰ των θεῖν, οῖ διὰ μάντεώς με αἱμα ουκεi ων ξάγειν φλέβα τεμόντα, καίτοι σφόδρα γε Δρμη κύτα. Ἀλεγε δ ἰατρός, εἰ ταοτα ἐγεγόνει, δια του R 147ρυέντος αῖματος ἰσχυν λαβύντος του Ῥεέματος ττηθεῖσαν την κεφαλην πάντως αν και καταβαλεῖν. 245. εν τούτοις δὲ νυ μοι γίνεται ναρ τοιόνδε

ἐδόκουν μοί τινες θυσαντες δέ παῖδε τοῖν νεκροῖντον τερον θεῖναι et ἱερω Aia οπισθεν της θέρας, 15 ἀγανακτουντος δέ μου τε το Λιις βρει φάqναι τινὰς

θεοές. ἐχθρος μεν ὁ λ0υτροο μεμνημένος, ἐχθρος δε δείπνου, καὶ φυγη μεν ἀπο βιβλίων ν οἷς οἱ τωναρχαίων πονοι, φυγη δὲ ἀπὶ γραφης τε καὶ ποιήσεως 5

206쪽

190 LIBANU ORATIONES

λόγων, κατελέλυτο δε το λέγειν, καὶ ταOτα των νεων βοαῖς τοOτο ἀπαιτούντων. πέτε γαρ δὴ προς αὐτογιγνο μην, ἀπεφερύμην, σπερ ἀκάτιον ἐναντίω πνευμματι, καὶ οἱ μὲν εἶχον ἀκροάσεως ἐλπίδας, γ' δ' υ εσίγων. ἰατροὶ δε τὴν τούτων Γασιν αλλὶ λ ζητεῖν ἐκέλευον, ἰς ουπι ντων σφίσι των τοιούτων ε oti B, 148 τέχνη φαρμάκων j 247. ἐδύκει δε καὶ τούτοις καὶ τοῖς αλλοις π του αυτου καὶ το δίς, ο μήπω προτερον, νοσησαί μοι τα αρθρα, χεροῖνός τε καὶ θερους, δουναί a τε τοι ἐπισκοπουμενοι ἀει λέγειν, δε της ἐπιούσης οἰχήσομαι. ταῖς δε δ αλλαις πόλεσι και ἐδόκουν τε θνάναι, καὶ τὰς πολλὰ δη ρώτων πρεσβείας, εἰ τοΘτοωδε εχοι. 248. ησαν μεν ουν των φίλων ο ἐμέ τε καὶ φὰς αὐτοψ ἐπί τινας κίνουν, ἐς δόξα τούτων

15 εἰναι τεχνίτας, εγο δε υτ αυτός τι τοιοOτον πασχον ἐκείνους τε κατειχον ευχεσθαι δεῖν ἐπον μῆλλον τινας ελκειν περ των ν σκύτω συντεθέντων. 249. καί

R 14 τοι χαμαιλέων ἀναφανείς, ου οἶδ' ὁποθεν εν ω των λόγων χορω, πολὐ μεν τουτω τω χαμαιλεοντι χρόνος 20 καὶ μηνον ὁ νεκρος ουκ λίγων, ποδον δε ἐν μέσωτων ὀπίσω κειμένην εωρομεν την κεφαλην, των δεετέρων ὁ μεν ν ουδαμου, το στύμα δὲ τερος εἰς σιωπὴν κλειεν 250. ἀλλ' μως Ουδ' ἐπὶ τηλικούτοις

207쪽

LIBANI ORATIONES 191

τοῖς ἀποκεκαλυμμένοις 6νομά τινος πηγον τω φανέντι, δέος μέντοι Ῥοι ἐδύκει 'ους αυτοῖς τι συνειδότας εἰσελθεῖν καὶ τους μεν φεῖναι της συνεχείας, μοὶ δε R 150

μένοις ὁρῆν.

ου ἐβουληθη με εἰδέναι, ἐν αἰτήσει τε χάριτος δικαίας 10 τε και ου μεγάλης Ἀξελεγχθεὶς ἀνόητός τε εἶναι δο- κον καὶ των μεν ματαίων ἐπιμελῖς, των δε αναγκαίων ἀμελος εἴχετο διαμένων μετέρων γευστος 151 λύγωW ου γαρ μοι τοOδε του γέρως αξιος ἐφαίνετο. μία μεν δε δίκη, τέρα δε πρις τα τερματι της ἀρ- 15χης, πάρχου πέμποντος κων ν ρημία τε καθη Oκαὶ ηλίω φλέγοντι διψον τε ἀεὶ καὶ πίνων. 252. τερος αρχων, ἐφ' υ τα δει ότατα πολέμω πονηρον δαιμόνων

208쪽

192 LIBANI ORATIONES δόξαντα κεκινησθαι, λίθοι τε ἐπὶ τοὐς ἐν ταῖς γραφαῖς βασιλεας εκ χειρον ερχόμενοι, και ν πολυς ψοφος, χαλκαῖ τε εἰκύνες δια γης ἐλκύμεναι ρήματατε επι τους των λων κυρίους πικρότερα παντος ἀφιειιεν λίθου δι α πολλαὶ δη μεταναστάσεις, ως ου ον αμοντι σωθηναι, και ὁ εὐγων τον ου φεύγοντα θρηνει. εν μεν οὐν ταῖς ελπίσι κατασκαφαί, τοδε ελπίδος ἐξω σωτηρια. 253. τοέτου δε καὶ αὐτις αἴτιος εἶναι ἐδόκουν λύγοις τε μερώσας καὶ δάκρυσι 15 τους ἐπὶ την κρίσιν κοντας γραμμάτων Ἀρὰν πειθον, καὶ ἐν ου πολλω χρύνω πανταχου γράμματα καὶ τοΘτο εργον γοώμεθα της Τ ύχης καὶ προσετι γε τους πολλοὐ λύγους περὶ μεν την αυτὴν πεποιημένους

ὐπύθεσιν, μορφὴν ἄλλην ἄλλος εχων, δόξαντας δε υ15 χειν. 254. θέατρα δε μῖν, οὐχ οἷα πρύτερον, ἄρχων

τε καὶ ους τοτε συνηγε πολλοψ ὰπ πολλον τωνεθνον το δε αιτιον εν με τω δουλείαν ἐνεώρων,τ δ' εἶχεν ἐλευθερίαν, και τ με φίλους τ δε καὶ

B, 153 ου φίλους, ζημίαν τω λέγοντι. 255. ἄλλο δε τις

209쪽

LIBANU ORATIONES 193 ἀντὶ του υκ εἰδότος θεούς, εἰδώς οὐδ αυτ0ς θεούς, παραλαβὼν την ἀρχην τρυφη με εἰς σάρκας ἐπιδους, οἷα εκ πολλης Ῥυσίας, et, δει αδικίας εργοὶ ν, ων τουδε ἀνοητότερος. ἀκουσας Ῥη χείρω ποιεῖν τὴν Aάφνην μηδε ἐπιφέρειν κυπαρίττοις σίδηρον Ἀχθρός Ἀτε ν καὶ ἐπειρὰτο τἀμα καθελεῖν, προτα μεν Ἀταλον φωνηὶ, μετὰ τα0τα δε καὶ Ἐλλάδι, καί τινα ἀσθενέστατον, ὼς δη 4σχυρότατον. ἀποδυσα. ἐκελευε θεῖν. 256. ὁ ρε αρα επεπέδητο καὶ 4ν αφωνος ευθυς ἐν

προοιμίοις, κερδαίνων φεν Ἀν πη σιωπη κινεῖν δὲ 100μως γλῖτταν ἀποθανουσαν πειρώμενος. ' δε κειτο,

καὶ Ἀχλυς ἐν κατερου τοι δμμασι, το μεν ἀπιόν R 154τος του δε καθημενου ταυτης της δίκης οὐδ αν τὴν δια θανατου προτεραν ἐποιησάμην. 257. Περι δε οὐ χρόνους τουτους ποψία μεν 15 τις αδικος των τινα ἐμοὶ πεπλησιακότων ξεμηνενεπ εμι καριν προσπεσον βριζε μόνον οὐχ ελκων τονεξ μου. διεφυγον δὲ αὐτba οὐδὲ γ καὶ ταυτααπον λεγοντα γε ἀδικεῖν με τη ἀτελεία τὴν βουλην, ιιοι μετὰ συχνον πηρχε παρὰ το νόμου. 258. καὶ οπρεσβεύων μὲν ἐπὶ τοέτοις χετο, ταῖς δ' εἰς ἐμὲ το0βασιλέως τιμαῖς ταπεινωθεὶς ἐπανήρχετο, καὶ ἐκ τις

10 1 DL 11 γλῶσσαν CP 12 υ in κατέρου inras P 14 πρότερον L 15 δη ν μέν delere vult si1 ἐξεμεῖν L 19 γε scripsi auctore Re Anim τε AC Ved om L dolore volarus in edit. 20 η ν παρὰ in lacuna trium litterariam P καὶ et Fer in mar on Μο 21 δὲ

210쪽

194 LIBANI ORATIONES μετὰ των συμπρέσβεων βασιλειον μιν κομιζων πιστο- λ ρὶν αυξουσαν τον δεξάμενον, ηυξημενον πως καὶ τοις σεβίου,1τον πρέσβεων δε καὶ fτος, λύγοις, ν τω με τον πατερα, τ δε ἐκόσμησε τον υἱόν, στε τους R 155 Ἀθηνηθεν ἀντὶ Ου ρίζειν θαυμάζειν αὐτόν τε ἐκεῖ νον καὶ μέ το δουναι με ἐμέ, του λαβεῖν δε

ἐκεῖνον.

259. Γνοι δ' αν τις κἀντευθεν την περὶ με των θεῖν χυνοιαν. ἐπανηειν ποτε λελουμένοι ἐσπερας 1 ιπποι δε εοικότες με θηριοις, ofτο δ ου δοκοοντες, εἱστήκεσαν περιμένοντες τους δε οπ ύτας, οἱ μεν εἰς τους κιονας ροντες, οἱ ὁ εἰς τον τοῖχον τετραμμένοι. και η ουδεν κακον εἰκάσαι, το δ' ἄρα ν μέγα. χωρουντ ουν μοι δια μέσου τοὐς οδύντας εδείκνυσαν 1 αντὶ βελον τοις ποσὶ χρώμενοι, το δ' ηρκεσεν αν εἰς

θάνατον νυν δ' ὁ ἱπποκόμος με ἐξαρπάσας, μεθεις ον ῆγεν ππον, φέρων εἰς ἀσφάλειαν κατέστησε του ἱπποκομου μεν α χειρες, το βούλευμα δὲ των θεῖν 260. - δη καὶ πόλεως γείτονος ἐξήλασαν ανθρωπον 20 4λίγα μεν εἰδότα, πολλὰ δε φάσκοντα, χρώμενον δὲ αὐτοις οἱ εἶχεν ἐπὶ τον δόντα, ἐφ ω τις ἀλγήσας νεανίσκος το μεν πατημένων τὴν ἀχλψ ἀφειλε τον

δὲ ἐλέγχοις ἐξέβαλεν.261. Ἐξεβέβλητο δὲ καὶ Σαβινος οὐ πόλεώς τινος,