Libanii Opera;

181쪽

ἁμαρτάνων θηρίου . δεινος ηχθετο κινεῖται δε κω δυνος εκ χαλεποτητύς τε δεσποτου και λυπης οἰκέτου. υπογραφευς μεν ὁ οἰκέτης et ν, οἰωνιστης δε ὁ δεσπύτης. OOτον δη ποτε δι' ἐπιστολον ρύμην φαρμάκου Ἀτινος πέρι, 'ους μὲν in εοὐν ουα εἰπών. ἰατρον δὲ μνησθεὶς ἀσφαλείας ,εκα. ταυτα ὁ μεν ου κατέκαυσε τα γράμματα, ὁ δε κτησάμενος ἐφυλαττεν, πως, εἴ τί ποθ' ἡστερον ἐπίοι δεινύν, σώζοιτο ταῖς ἐπιστολαῖς. 178. - Ουν ἐκάκου τε καὶ ἐδίωκε τον δεσπότην ἐστὶ 10 τοις οἰωνοῖς, εν τοις γράμμασι τούτοις εἶχε την πίστιν συνήσειν γαρ δη τον δικαστήν, ο,τι ἐδήλουν οἱ ἰατροί ἐμπεσόντι δε εἰς το δίκτυον ὁπωσοον ἐπεκειτ' ἰν εὐ- ς κεκραγος ὁ βασιλεές. πολλαὶ μεν δὴ παραινέσεις ἀστι πολλον προς ba οικετην μὴ τον ευεργέτην δι- 15κεῖν, ευεργέτην δέ με ἐπεποιήκεσαν αυτο μέμψεις τε και ὀργαὶ και επιτιμησεις ἐς τον δεσπότην πειρώμην ἀνείργειν, i χλου ἀγνοεῖν με ταsτα, ελεγε δὲ οή 117 μεγάλα νομίζειν, προέσθαι δ' αν αὐτιν μετὰ των ἐπι στολον. ἀπράκτων δε των πολλων συμβούλων ἀπελ- 20θύντων δαίμων αὐτον α μηδεὶς ρητόρων, Ἀπειθε, και

τὰ γράμματα ἀποπέμψας εἰσελθῶν ὴττατο των ἰσχυρον ἐστερημένος. 179 καὶ τὰ μεν περὶ την πυρὰν ἐκείνην ἐλελωφήκει της Θράκης Ἀφ' ἐαυτὴν τον ἄρχοντα κα-

182쪽

λούσης, Σκυθον παντα πλὴν τειχον κατασυρόντων γενομενος δὲ της μεγάλης μάχης και του πολλο φόνου καὶ πεσόντος εν μέσω του προθυμι μὰλλον η τέχνη συμβαλύντος ερχεται Ῥωμαίοις υπαρχος ἐν Ἀπάρχου σχήματι Πὶδ φαινύμενος, ἀρέσκοντα Ῥωμαίοις sτω ποιήσειν γοώμενος. 180. πὰς δ μικρου λύγον ἐποίει, μια δὲ πὰσιν πόθεσις ὁ πιος κεῖνος. τὰ μὲν δὴ

R118 των αλλων ἐδέδεικτο, Ἀνδρόνικος δὲ ὁ ποιητὴς μελ- λων αεὶ λέξειν εἰπὼν οὐδὲν ἀπηλθεν ἐμὲ δὲ ὁ κιαιρος

1 εἰς το μεσον ἐκάλει. καὶ ὁ μεν ειλκεν ου κατήγετο, τον λύγον ἐν λίγοις τοι ἀκροαταῖς φανουμενον, εγο δὲ τον ανδρα εἰς το βουλευτήριον, ς πολυάνθρωπον.

ὁμολογήσαντος δὲ γίγνεταί τι το διακωλυον, καὶ πονο ημῖν, - ἐδύκει, ζημία 181. Ἀ μ ν ουν 16 βο τε πολλὴ καὶ ἀθυμία, καὶ π της φαυλοτέρας τύχης τω πράγματι τοὐνομα, μικρον δὲ στερον ἐπηνεῖτο το δαιμύνιον πολέμου μεγίστης πολεως ἐξελύμενοντο ποιητήν. δ α δ εἶχεν νάγκην τω ἐπαινετη διελθεῖν, ω λέγω μὲν το εἰκος ἐφύλαττε, πύλιν δε οὐ so ραδίαν ἐνεγκεῖν ἐποίει πολεμίαν. sτω ὁ δοκουν κακον ἀγαθον ἀπεφάνη.182. Οὐ μὴν ο γε ἐρο, τοιοsτον, αλλὰ κακον καὶ

XXI 2, 163 μέσοις et ρ Μο in inar 4 στάρχου defendit Sie-

vers 152 ἡστάτου Re 5 φανουμενος VL 7 μία - ἐκεῖνος ru

a B Ferr sed sunt in marg), ut scholium eiecit Re 12 εἰς τι - πολυάνορωπον in B in lacuna 20 vel 1 litterarum ῶς scripsi auctore Re εἰ libri edd 13 γίνεται mi διακωχθον' cf. 96, 11 136, 1 17 πολέμου πι της μεγίστης coni R ἐξελομένου , 18 ἀνάγκη sed post Macuna unius litterae 20 αδίως ἐνεγκών Fere in marim 21 στεφάνη scripsi s P tamen in ras in ' νγ Mox in mar ἐπεφάνη AC Ρο it ras unius litteras Fore Mor ἐπεφροει 6 Anim Hostoc by

183쪽

δοκουν καὶ ν, κακον το μέγιστον. τετταρες ανδρες

οἰκιον των πρώτων, λαμπροὶ μὲν ἐν διδασκαλείοις, R 119

λαμπροὶ δὲ ἐν ἀρχαῖς, ν δὲ ἐν ταῖς ἐλπίσι τ μειω-νMς ἐκλάμψειν, ουτοι οἱ τέτταρες ἐν μησὶ τοσουτοις ἐτάφησαν, και τοὐτο βασιλευς ἀγνοον πεμπε αρχὰς τοῖς κε μένοις 183. τούτου. ἔτι μοι πενθοοντι Λοπερὶ τον πόδα τ0 δεξῶν συνέβη περὶ ου ποια πόλις οπι ἀκηκοε των ἐν πείροις ij νήσοις , ως ἀπ'ηειν μενδειπνήσων λελουμένος, παυειν δε τινα μάχην ἐπιχειρον

ἐν μαινομενου τε ἀνθρώπου χερσιν η και χαμαί. και 10 περιτειχισθεις ὁ Ἀπος π του χλου κατηναγκάσθητη πλη γυμνοσαι τον ποδα του δέρματος. τούτω δε

ἐπηκολούθησεν ὁ πολὐ ροος ἐπὶ πὰν ὁμοίως μέλος

χυθείς, στε υδεὶς ἡ ος ου ἐπέπειστό με αὐτίκα αποθανεῖσθαι, των γε παρόντων, τοις ἀποοσι δὲ καὶ, ἐτεθνήκειν. 184. καὶ osτο μεταξ συνεβεβήκει θανάτοιν παιδιου τε καὶ ἀνδρός, ανδρος μέν ος μοι συνειχετο ποίμνιον διακονία τε καὶ πόνοις, παιδιο δέ, Ῥοιτα ἀπ του καμάτου λέον μετὰ ρώμης πάλιν ἐπι τ 1s

κάμνειν/γε τα μὲν δὴ υλέμπια ἐποιεῖτο τω λυμπω R 12oAιί, λύγος δε ὁ ποιηθεὶς εἰς τὴν πανήγυριν ἔκειτο, ἐμε δε τά τε ἄλλα ετηκε και γρυπνία 185. διὰ τι- κροω δὴ του θέρους οὐδε miδα ἐλθών. σκληρον δε

184쪽

εκείνω τε με κουφιζε καὶ μετ κεῖνο τ αυτο μερος παρείχετο, γάμων εῖνεκα ελθον εἰς ἀγρύν, ἐν καυμάτε ου φορητον δωρ τε πονηρόν, συλλέξαν νοσον, ἐπανηκον θνήσκει ἐπὶ δὴ τουτοις πολλάκις ηκουσαν οἱ θεοὶ θεοὶ βοοντος. 186. ην Τυχην δε αυας ἐπηνέσαμεν καρτεριωτε καὶ τους ἐπ αυτον καταφυγόντας καταγελάστονς ποιήσασαν ὁ μεν γὰρ δες ἐγκαταστήσων ενταυθοῖ διδάσκαλον τον λοιμον Γεροντιον γνώσει βασιλεως ἀνα-

id λαβών ἡγεν εἰς Θράκην μεγας ἐλπίζων ἐν βασιλείοις

εσεσθαι, της ἀνοίας δε αυτου πολλαχόθεν ἐξελεγχθεισης,

δι' ην Ῥυδε υβρίζειν ἄκνει τους βασιλεῖ τιμίους, ὁ R 121 μεν θοέμενος Ἀμβὰς εἰς πλοῖον ἐπ' Ἀταλίας ἔπλειτης ἀτιμίας της μυτου μηνυτής. 187. ὁ δε ρχηστη 15 μισθώσας αυτ0ν ὁ σοφιστὴς εὐημερίας πραττόμενος

χρυσίον, τελευτον φευγων του αντιτέχνους τοὐς τον

μισθον ου διδόντας εἰς Σελευκειαν κομίζεται καὶ δευρ' ἀναβὰς ἐν σκύτω δια δέος ἐστὶ τὴν κεκλεισμένην αυτῶ πατρίδα ψηφίσμασιν π ανάγκης ἔρχεται τον δικη-a μένον ἱκετευσων ρητορα. 188. ἐνταυθ' ἔφη τις μέλειν ἐμο τε καὶ των ἐμον si υχsi. δε ἐπεισηνεγκετ έορτη πένδυς, λίκον ου πρότερον, υσεβίου τε λευτὴν ὁ δὲ /ν των ἐμον γαλμάτων τ κεφάλαιον, ωστε μωξε μὲν η γη τεθνεῖτος, ωμωξαν δε αἱ νησοι et καὶ γὰρ ἀφῖκτο πανταχοῖ λόγος τρύπων τε πέρι τον

185쪽

εκείνου και λόγων γουντ τε υδένα ἐκείνω προσώμοιον πο της ἀκτῖνος ἐφορῆσθαι του θεοῖ 189. καὶ διείλεγμαι ιέ, σως ο φαυλως, περὶ αυτου λύγον ἀπελθόντι ποιησας, στε εἶναι τοις Ἀπειτα μαν R 122 θάνειν, id τις ν το δ' ουν της λυπης μέτρον ἐξεπισταται et μόλπιος, ο μοι παρακολουθον ἐπανήγαγε τον νουν υε αυτης ἐξελαυνόμενον διεξιών, πύσοντι ἀνθρώπω το παραφρονεῖν κακόν.190. πί δε; τὰ περὶ τον Σαβινον οὐ καλά;

τά αν εροιτο η Τυχη ' πάνυ γε ὁ δε ν μεν ἀεὶ 16 κακι παν αν χρημάτων εῖνεκα γινόμενος, διστ πιν παρὰ βασιλεως ευρόμενος ξειναί οἱ πλουτον ἀπο τάφων ἀγείρειν ἐξηπατήκει δε του πολλοὐ καὶ ἡ ἐνδύξ τὰ προτα βελτίονι, στε καὶ σαν Ο περιηεσαν τὰ κάλλιστα αυτήτων ονομάτων ἀνατιθεντες. 191 ὁ δ 1sουὶ ἄρα 'ν ἀγαθος η τε σοφία αυτου πιστευθέντα ἀδικησαι τὰ μεν τέχνn, τὰ δε καὶ ἀναιδειρ, στε δητι λαβών, ως ἀποδώσων, ἐν μέσω μυρίων ομμάτων, εἶτα ρνήσατο ἐπί τε δικαστ)ὶν ἐκ των παντα εἰδότω- ἀποθαυμαζόντων. λύγου δε ἀπορων, ους χων 20 κρατησαι του δικαίου, πλασάμενος σκοτοδινιὰν ἐξελθών, ὼς δ ευθέως ξων αυθις ἐπι τὴν δίκην, ἀναβὰς επι12 ευρόμ ενος ἀεὶ το τοιοsτον παθητικιν ἐπὶ τιμης λαμβάνεται, οἷον ευ ρετο τέλειαν παρὰ βασιλεῖ καὶ ε υρετο γέρας τόδε 1 ἐκείνου, sed tota vox renovata, A 4 ἐπ' ante ἀπελθόντι 1nserere ultrae, fortasse recte ' ἐπανηγε post κακόν lacuna A litteratrum C 11 χρημάτων εἴνεκα Ἀνεκα

21 σκοτοδινιia scripsi auctore obet Coll. p. 282 σκοτοδινέαν

186쪽

170 LIBANU ORA HONESτον Ἀπον ἔρρωτό τε καὶ 'λαυνε καὶ λαβόμενος της

κλίμακος επὶ τραύματα τους οἰκέτας ταττεν. 192. ἀλλ' R 123 μως οἱ κολακευοντες και ως ησαν κόλακες και 4φενάκιζον, μέχρι δη καὶ se αυτους κείνους τραπόμενος εχρήσατο καὶ ἐνταOθα τη φυσει, στε καὶ οῖδε συνεχώρουν εἰναι ἀνθρώπων Σαβῖνον ἀδικώτατον, κά νυν ταυτον ἀπο γλώττης ἁπάσης ἐστὶ λεγόμενον νενικησθαι. ., O Mρυβατον. Ουκουν mi οφείλει δίκην μείζω δέ δωκε νυν η εἰ ἐτεθνήκει ποθεινότερον γαρ παρά γε ri ορθ' κριτη μηκέτ' εἶναι η ζη εν ὀνείδεσιν. αλλ' υΣαβίνω γε φαίης ν 193. χυκουν καὶ τουτω δίκη.χθές τις κε στρατιώτης γράμ ματα βασιλεως κομίζων ὁργῆ, δικαία γεγραμμένα, καὶ ἐν ἐν τοῖς γράμμασιν

R 124 ηδονὴ μισθον ἐποίει τω στρατιώτη, καὶ ὴν εὐεργέτης.

194. τουτύ μοι πολλον δίκη παραμυθουμένου με του δαίμονος. καὶ τουτο μεν ἀντι των εἰς τον ἐμον μὲν ἀνεκνιιν νεκεν, αὐτου δὲ κηδεστήν, - εξέβαλε των

187쪽

5ντων, στε ιναι τ δεῖπνον ἐκείνω φακην, τουτο δὲ

ἀντὶ της ν ἀγρω της γυναικος τελευτης, ii μία μὲν νυξ, μία δε ἀπέχρησεν μέρα. ηδε καὶ τα περὶ τηντου νεκρο κεφαλὴν η υχη, ν ἀπεκάλυψέ τε Σαβῖνος καὶ ἐμιν εργον ουσαν πειρατο δεικνυειν, ἐπιστολη ψευδεῖ τουτο μηχανώμενος. καὶ ωετο μεν με πτήξαντα χωρησειν εἰς σπονδάς, συμπλακέντος δὲ μάλα γενναίως

εξω τε ν αυτου και ἱκέτευε.

195. καὶ τούτου οὐν ἰστέον di Τουχη χάριν καὶ

πρι τούτου γε κείνου και γαρ α προ τουδε γέ R 125γονεν. ὁ νόμος ἐπολέμει τω νύθ κληρονομεῖν Ῥυκἐον. ἀνελών παλαιbam νομον ποιοsντα κληρονόμον. φίλων μεν οὐν ὴν φθονία μοι δικαίων, οῖ δώσειν λάβοιεν μελλον, τους δὲ τοῖς δε δρωμένοις ἐπιθησομένους ὴν ου ράδιον διαφυγεῖν Ἀραφομένους τὴν 1sὁδον της κτήσεως, o αδικοι τον νομον 196 χρηστῶ

Eur Phoen. 443 I p. 1h2, 16 sq. 16 ὰπ του ἀδικοῖμι πρώτου προσώπου τρίτον τι δεδικοῖ τῶ ἀδικοῖμι πρώτω προσώπ ἐκειν παράλληλον τίθεται καὶτ ἀδικοίην χρηστέον δὲ κατέρω κατὰ τὸν της τέχνης και

ρησειν Scripsi κεχωρηκέναι me in mari otii oliqui 1brie id ,αν ἰδεῖν ut αν καταφυγεῖν ut αν κατιέναι Re Anim

188쪽

172 LIBANU ORΑΤIONES δη βασιλεῖ της ὴμετέρας βουλης εἰς τουτο χρησαμένης

των τε βασιλεῖ φίλων αἰτησάντων παινεσάντων τὴν χάριν νευε τε ὁ καθήμενος, καὶ νείχετο της δωρεὰς ὁ νόμος, ω τε μάλιστα τὴν ψυχην βαρυνόμην, ἐλέλυτο, των μον εἰς τον εμον ἐλευθέρως τε ἐξύντων νβεβαίω τε μενουντων ταυτὶ δὲ πεπεισμένον ἀφεῖναί R 126 τε τὴν ψυχὴν ἐλθεῖν τε εἰς χου πο ου αν ευδαίμονος χῆ197. 'Eν ουν mi πο τούτων ευφροσυνη διάγοντι 10 πνευμα πολεμιον πελθον ἐκβάλλει με την δονην, ἀντεισάγει δε τραυμα, ιον ουπω πρότερον ἐν μοι

αδελφος νεώτερος οἰχομένου του πρεσβυτέρου μέσος γὰρ δη ἐν ἐγὼ κατὰ τον τόκον ἀμφοῖν οὐτος πρό τε της ποδημίας μοι συνεζη, και ἐπειδὴ παρὰ Βιθυνοῖς 1 ἐκαθημην, λθενίππον ἐλαυνων μεγα ποιούμενος ἰδεῖν υ μου νεμομενους παῖδας. 198. πειθ' ὁ μεν πανῆλθεν οἴκαδε, ἐγ δὲ π ανάγκης της του κρατοῖν- τος ήν αυας, θεν δὴ καὶ ἀπηλθον οὐ δὴ πάλιν αδελφb αναφαίνεται καὶ χρήνου δὴ προῖόντος λόγοις ad τε πολλοῖς και παρακλήσεσιν ἀναστήσας αγει τέ με οἴκαδε καὶ συνεζευκτο καὶ ὁπότε δὴ κάμ νοι τα αρθρα, πικρά μοι τὰ της τραπέζης ν 199 ουτύς ποτε συν-

ταυτὶ οὐ καλον καὶ οὐκ ηνείχετο μενουντων scripsi e V auctore Gasda, μενόντων reliqui libri edd ταυτὶ δὲ πεπεισμένον delFere in margior πεπεισμένων V 7 ἐλθεῖν et πιδαίμονος εἴ scripsi cum Gasda, ἐλθών et ευδαιμονοίη libri edd 9 ον

189쪽

LIBANU ORATIONES 173 δειπνων αρχομένου χε μονος πληγεὶς μεταξ ρευματιτην κεφαλήν, βοήσας oi εἰκός, χερσὶν οἰκετον ἄγεται προς το χωμάτιον, καὶ μα μέρα et κε τις ἀγγέλλων

τοῖν ὀφθαλμοῖν αυτ τον τερον οἴχεσθαι ρυέντος ἐπ' αὐτον ἀπ της κεφαλης δατος, στει Ῥυ πολλαῖς R 127ημέραις στερον ἐπικλυζεσθαι καὶ τον δεξῶν κουον. 200. καὶ ἡ πάντα τα προ του δοκοοντα πέρδεινα μικρά τε καὶ κοfφα προς τουτο ξεταζόμενα, καὶ ουδενον πραττον, ανευ δακρύων ἐπράττετο, ἐπεὶ καὶ λύγων μοι δεικνυμένων, ην γαρ ανάγκη, μετὰ της φωνη 10ερρει τα δάκρυα, και θαυμαζέ γε οὐδείς, ουδεὶς γαρὴν ος ου ὁθεν ταυτα ν, πίστατο δάκρυα εν λουτρῶ, συμβουλὴ γαρ ην ἰατρικης λουτρον, δάκρυα ενδείπνω του γα δ πριν συνδειπνοοντος ἀπεστερημην συνόντος ἐπι της κλίνης, παρὰ της ἐν τη μέρα νυκτος 15τη νυκτι παραδεδομένου 201. πολλαὶ μεν δὴ χεῖρες ἰατρον, μυρία δε φάριιακα, πλείω δε περίαπτα. Ἀπειτεδοξε α με αλλα χαίρειν ἐὰν καταφεέγειν δε ἐπί τε βωμοὐ και ἱκετείας καὶ τὴν των θεῖν σχέν οι δη

rum inis pos et B Fere 4 οἴχεσεια cor ex οἰχέσθαι 'οἰχέσθαι A l δὲ ad ἐκ mor τε Fere in mar 6 καὶ inserit auctore Re 7 προτο ACPVL O Re 12 δάκρυα - 13 λουτρόν ere in marg 13 τρόν in λουτρόν in ras ' 15 τ νυκτὶ on VL 16 παραδεδομένου scripsi παραδιδομέ

190쪽

174 LIBANU ORΑΤIO Sτα ἀγάλματα, τοῖς γόνασι δε τω χεῖρε περιθεὶς καιε αυτοῖν τὴν κεφαλην βρέξας θοιμάτιον τοῖς δάκρυ-R 128 σιν Ἀπήγειν τον δε ουτε δρῆν ουτ μη δραν φορητον ἐγίγνετο νυν μὲν του πύθυυ, νυν δε της ψεως τοOτο ποιούσης. 202. καί ποτε δείλης βιβλίων εγγυς μ0ικειμένων καὶ ἰατρο γέροντος παρακαθημένου ἐρύμενος δ ηπιστάμην, εἰ τυφλός μοι γέγονεν ἀδελφος των φρενον τε ἐξώσθην καὶ οὐκέτ εἶχον οὐδεν ων τέως

ηδειν εἰδέναι-- τε οὐ κατεκείμην ουθ ο τι εἰρηκειν 10 ουθ ο τι χρὴ ποιεῖν ουθ' ὁ τι μη 203. πειρωμένου δε με πανάγειν το γέροντος και αὐθις ποιειν γιαίνειν, λόγω γε ο ἐτέγχανον συντιθείς, κελεύσαντος προσθεῖναί τι, το γραμμάτιον ἀναιροομαι μεν καὶ ἐνεχείρουν, εἰς γνοιαν δε της ποθέσεως καταστὰς απ'

15 οὐδενός τε των γεγραμμένων ἐμαυτον χων διδάξαι, τί ποτε ν μοι βουλόμενος ὁ λόγος το μεν ερριψα, προ δε τον ἰατριν εἰπών, ὼς οὐδὲν ετ εἴην, ἐκείμην ρέων καὶ ου ησχυνόμην επὶ τοῖς τοιοέτοις μανείς. 204. - γαρ οἶδ τι αν τούτω παρεξετάσας κακον, ad καίτοι μυρίοις βεβλημένος, μεῖζον η σον ευρον αν.

ωστε και ητιώμην του δαίμονας, τι μη θάνατος ἀντὶ του παροντος ἐπηλθεν οὐδε γαρ των μοι γενομένων ἀγαθον - ο τι αν ἀντίρροπον αυτο δόξειε ποία

γαρ ἐπίδειξις. τίνες εὐφημίαι; τίς κρύτος; τίνες εκ

σαντος scrips e P sed ν ni in ras et B auctore Re κελευσας