Libanii Opera;

21쪽

ΡRAEFATIO CRITICA VII

εδωκεν αν tuetur quam Simul profert coniecturam tacere melius est sa, αν locul non habet, nam iudex reVera

plum locorum Thucydidis V 103,3 δεξάμενοι αυτον τηπόλει VI 50,1 πόλει et δέξασθαι V 44, ο δεχομενωναυτους ἀγορα ουδε στει, δατι ὁ καὶ 4ρμω p 118,15 του δε εγγυς ἐγὼ την φωνην ἀνακινον τε και ἀποπειρώμενος. Quod conieci σκῖν, eo carem OSSeθ ἀνακινῖν secto Se habor nunc mihi perSUB Suim St, Sed μνήμην a0 Selimidiu pro φωνὴν proposuit, perVerSum documentoque est locum ab illo non intellectum esse. Nam fluid, quaeso, OImmune habet Sensus huius loci cum eo quoim contulit Aristid. or. XXXV . I 674, 19 ἀνακινειν την τ0υτων μνήμην α συγκρυψειν συνεθέμεθα γp. 119, καὶ τους σμικροτάτους των γρῖν βατους φοντό μοι ταῖς διαβολαῖς εργάζεσθαι Conieci ἐργάσεσθαι. ,, item recesi88et Merster correctionem suam ἐργάσεσθαι, de qua nemo sanus Guabus inor verdonus, fortasse recte, M libanium haud raro infinitivo praesentis uti, ubi futu-Tum XSpectes, tenendum est p. 121, 14 εν Λιβυσση. De sepulcro quod dicitur Hannibalis conferenda sunt non solui Uaae gesZe Chil.

Coos le

22쪽

I 798 sq. et ad hunc ipsum locum Crantori Ansed. III 353;ΤZetZ epp. ed ressei p. 102 tradidit, Sod etiam quae nuporietine heodomis V legand Μut de Archa ool. Inst. in Athon XXVII 321 sq. tostis oculatu ennrrRVu . p. 123,5 μετα γαρ την των τυράννων κατάλυσιν, ντον se λόγφ, 0 δε χειρὶ Κωνστάντιος παυσε. Sin dubio non, quae fuit Opinio Nytientia et tu Iul. r. I p. 133 d. Suhaeser cuius sinus mentionem fecit, Iuliano in prooemio orationi in ConStantium p. 1 τας τυραννίδας πως ἀνήρηκας, της με λόγω καὶ πειθοῖ τους δορυφόρους ἀποστήσας της δε τοις πλοις κρατησας obVersatus S locus I libani sed contrariuni, ut haud raro, Statuendum St.

p. 127, 9 iniuria chenkelius de nota critica ad εως scripta, ως BV et inser in m Ferr ut pariam clara,

queritur. Nam quanaVi ea, dubitationem Odit εως es8Θin , ως in B et inserium prima manu in A et manu recentior scin C. p. 128, νόσος γαρ δη κατειληφε την ἐπίδειξιν. 0088Θμετα ante την ἐπίδειξιν mihi Visum est neque huius coniecturae me paenitet. Nam quod Schenkeliri κατειληφει hoc loco idem significare posse credidit quod πειλήφει eaecepit, irritum. St. Ne επειληφει ridem cum accusatiVostructum eaecepit significat, Sed interrupit. νόσος Ver καταλαμβάνει τινα hoc loco nihil aliud significar potest nisi luod ceteris omnibus: nmorbus corripit aliquem. Obioctum με ex nuntiat antecedenti α με η νόσος εἰργάσατο cogitatione repetendum St.

p. 129, 1 si notam criticani ad octa ἐμοὶ - 2 ζην ita dedissem ut Sehon .elius vult: ,habet V, e Par o I 6

ad Mor totam rationen meam dereliqui SSem, Secundum quam non adnotantur niSi quae a textu recepto discrepant.

p. 130, ερχομαι μεν ου ὁμοία δε και πρότερον τηψυχὴ, αλλὰ τότε μεν ἱλαρα τε και ευθυμουμενον, στερον δε χους τε πλεα καὶ διατεθυμμενη. Ultimam Vocem coniectura Reificii et oboti reposui adnotans etsi veritatem lectionis praestare nolo Vectum διατυφειν nuSquam apud diibanium AExstat. Nunc iraetulerim quod Asmus Hostsed by

Coos le

23쪽

coniecit διατεθρυμμένη, mist adVemo διατεθρυμμενως imilitor in Leg. XI 22 B usus est. p. 131, 20 ἐν τοῖς σχάτ0ις της πόλεως περὶ τας πωρείας κειτ συγκεκαλυμμενος Non audiendus est HerW0rdenI S, cum εγκεκαλυμμενος Scribendu In coniecit. Nam συγκεκαλυμμένος deni simificast, atῬae ἐγκεκοιλυμμένος cum apud alios scriptores, e quibus lutarchun nomino Dem. 7,1), tum apud istantum . II 33, 18 καὶ συνεκαλυπτετο, ubi ex verilonus uenam νεκαλυπτετο scribere Voluit'). Hoc loco si logos in hiatu vitando a Llibani observatae Scripturae εγκεκαλυμμενος ol Si Stunt. p. 136, 9 verba in apparatu critico: καὶ του Scripsi cum e nin et inteni 0lenda et pro inum καὶ os 3 Scribendum est: ,καὶ του te Anim et intenis foriusseret Vitium iniser duas Rinias quas dicunt correcturas irrepsit, ut recte chenkelius suspicatus si p. 138,3 ρήματα τα πολλα μεν εις χώραν την αλλήλων μεταθεὶς Vecta την αλλήλων tu0ri studuit client olius neque coniectura τιν' αλλην pu 0880 videtur. p. 144, 10 γὼ δε τέρων εἶναι τουργον ειπὼν κατὰ θατεραν φωνὴν ου ἐργουν Croenerius cum θατέραν quod e coniectura scripsi improbans lectionem traditan cum Reisla tenendam esse dicit, quam Rec Bite rem se en derit domonstrati Nam quid si frius . ocum investliqvino totum non ιntelligo, et anticiri per nebulam video Sententianι oum laeissem me latine haud allere adeoque necesse esse ut miteri mandetur latina oratio sanegyrica, in altera lingua Graeca suta, non ei an Se i etc. Nemo hunc sensum in lectione tradita καθ' κατεραν φωνὴν in- 088 9088 contendet. Quaero igitur ciuis haec Vecta significare Croenerius opinetur. Ego vero sententiam illama, PtiSSunam quam Rei8kius sagaciter enucleavit ratione facillima nactus sum e καθ' εκατερα quae est lecti archetypi, cum V solus καθ' ετερα praebeat, eliciens κατὰ θατεραν tutans lue collatis t. Π 42,3 θατερα φωνὴ it1 Μus. Rhen. LX 111. Hostsed by

Coos le

24쪽

XXΡRAEFATI CRITICA 245, 20 πολλη μεν Ἐλλας φωνή, υκ λίγη δε ἀτερα.

cipiunt casus obliqui, Sed exempla accusativi θατεραν cf. ΤhOm. . S. V. τερος p. 27 B praesto non Sunt, ii acius fortaSS praestat Scribere κατὰ την τεραν, tu . II 201,5 πολυ το παρ' κατερας ις την τερα ερχόμεν0 et 439 6 πλεουσιν υτ ει την τεραν, ν άφ' κατέρα φωνης χοιεν. Ibidem p. 144, 14 τυχης, οἱ μω τινὸς τους αυθις Oη- θησ0μενους τε καὶ χαριουμένους τέρωσε πεμψάσης Liectionem codicum BV βοησομένους recipiendam esse Schen- helius et Croonertus consentiunt, at cum hic Vertit eos in uerita celebratum erant, ii emun a Sensu loci ne lueatque a Significatione Vecti prorsus aberravit. Ut Sch0nhelius vidit, vecta significant eos qui terum' amaturi

erant.

p. 144, 15 ἐς λυσιτελει μη τἀμα διαβάλλειν ὁ δε αυτον

vim dictionis debilina t.

p. 45, 12 ως μεν αν εἴποι τις τουτωνὶ των ἀγγάρων. Neque quod ego pro ultima voce conieci ἀγροίκων neque quod sinus μιαρον recipiendum est. ἀγγάρων anum esse docet Suidas S. V. ἄγγαροι τίθεται το νομα και ἐπὶτων φορτηγον καὶ λως ἀναισθητων καὶ ἀνδραποδωδῖν. IR. l. 14 ἄρα ν τοῖς προσήκουσι μένων. Quod Schen-kelius pro ἄρα proposuit; ἄρδην ab hoc loco alienum est, quippe quod cum notione Verbi μενειν discrepet. Ego iam non ἄρα tentandum, sed ciun Wyi te bachio per nimir mvertenctum censeo Similiter atqueae p. 469,1 ου γὰρ ει τρυφην ἄρα την μετέραν κισεν t. III 41, 22 αν ἄρα τινες βουληθοσι; . III 463, 15 ἐπιτιμωσιν, τι ἄρα Ο φῖν αυ-

τῖν ου ἐποίησαν. p. 148, επειτα νενόησα τον του Πλάτωνος νόμον καιως αυτον ου λυτεον την τοιαυτην ὁ λυσιν. enondum esse καὶ concedo, Sed exempla, hilOStrat ea ad quae Schen-

1us provocat alius generi sunt Hoc enim loco αυτον Hostsed by

Coos le

25쪽

non ad τον νόμον redit Sed perSonam ipsam designat non ipsi homini solvendan 688 ). p. 149,5 0 τι δε ην το δεινόν, ἀπαιτ0υντι τουτὶ δε ου προσέθηκε. rorsus intolerabile δὲ cancellavi, ut ex antecedenti repetitum. δ' Maod eius loco Homuerdenus proponii non aes et a defendatur. p. 151, 1 στε σπερας δομεν π αυτ την Τυχην

animo habuit τω μη πεπτωκέναι, at quod Statim Suecurrebat participium εν κέρδει ποιουμενοι eum emorit, ut infinitiVum πεπτωκέναι ab hoc suspensum faceret. 840Sanacolutiniae aeque utque striicturae κατα συνεσιν apud

Listantum frequentissima sunt. Si eae quid mutandum esset, ad ductu litterarum proxime accederet κάστης.

p. 153, 1 η με πολλης τε καὶ βαρείας λευθερωσενανίας, ως της αυτης ἡμερας τελευτην μεν εμοί, πτωχείαν δε κείνω την σχάτην οἰσουσης. er verilenus Minotans: ,,minus Ritique foriasse scrip8u 08ter ως της αυτης ημερας ταυτης et αυτης Scit της νίας τελευτην μεν ἐμοί κτλ. locuti non intellexu . η αυτη μέρα Si dies mortis libanu, et τελευτή non est aegratii ni8, sed Vitae. Vecta A - ισουσης explicatui Voci ανίας Sunt. p. 153, 20 ην δε τι καὶ στρ του θανάτου τοι πολλοις θανάτου παρά γε σώφροσιν ἀνθρώπ0ις δεινότερον το πολλὰ κακὰ πιδόντας εἶτα ἴτω ἀπελθεῖν in εν τι καὶ το τωναιδοίων του μοιχου λαβόμενον τη χειρὶ ξυρ τα πάντα αμησαι. Coniecturam Reificii τον μοιχον non commemoraViui, tuae nullo pacto probari possit. Nam SenSum quem ille vult inimicorum meorum aliquis in Stupro a n eis Ῥέ marito deprehensus ab hoc cogit)ur mltera manu Sicani, attera crotuχη suum apprehendere et sic sibi totum attra-

ytum si idem eius sumeresset nemo in iis vectis reperire

Coos le

26쪽

inunicis moechium deprehenSum a marit mulieris membro privatuII1 SSe, at τον της μ0ιχης ανδρα vel similo quid post ν εν τι καὶ το excidisse coniciens non omne tuli Sse punctum videtur. Simplicius τον ανδρα post τα πάντα inseres vel e τα πάντα meieS.

p. 154, δηχθεὶς δε αυτος την ψυχην οἶδα καὶ επὶ

cedens δηχθεὶς την ψυχην et hoc πάθος se δηχθηναιτην ψυχην erat, τὰ μεγάλω . Indo simul pato malo

p. 158, 14 ις ' ἀρχη τω τουτον ἀχθηναι γένοιτο.

p. 162 6 τους δε υκ ρῖντας υδε πίστασθαι. Non opus 880 coniectura φίεσθαι Bet Vidit Her Kerdenus. p. 168,2 εἰς γρόν, εν ω καυμά τε ο φορητον δωρτε πονηρον συλλεξαν νόσον. Quod eo conieci συνελεξαν in textum recipiendum 880 eriverdenus et chenhelius consentiunt iure, Tu, nunc mihi videtur. p. 170, 18 καὶ τουτο μεν αντὶ των εις τον εμον μεν ἀνεψιον νεκεν Reificius aut ἀντὶ aes, νεκεν delere Voluit, ενεκεν ego a SSentiente er verdeno, qui libanium forana ενεκεν asstinere, minu recte forma εῖνεκα, erraro νεκα uti adnotavit . Nam etiam νεκα crebro apud libanium Occurrit, atque ita, ut plerumque nomini anteponatur; εῖνεκα vio est De luentissimium OnStanter postponitur. Ut tamen νεκεν non e textu remOVerem, inde factum est

Coos le

27쪽

quod aliquid dubitationis remansit, num libanius ἀντὶ ενεκεν dicere ausus it motus similitudine locutionis ἀπὸ βοης νεκεν vel νεκα quae occurru apud senophontem

facile est ad explicamium, qui necesse habiterin ἀντὶ per ενεκεν interpretari ita ut hoc in toxtum ipsum Propere potuerit. Doni lii forma, νεκεν hiatu Vitandi RuSR S-- pari potui ut tiam apud alio scriptore qui νεκα praeferunt p. 171, 13 ο δώσειν α 1O in textu opoSui etiama onnemo p. 296 not. 1 inventum esse Ser Vidi. p. 172, 19 ου η πάλιν δελφος ἀναφαίνεται. Diuria Croenerius αδελφις es, glossema delendum censet, Inn1Overo ut laruati consulatur a Scriptore positum est, sed ne

roponi vult Hermerdenus, ut huius vecti praesens haud raro perfeci 1 Signifieationem habere notum est et exemplis

γενεσθαι σφίσι των προσώπων το μεσον Her verdenti διατ arne μικρὸν inserenduli conlocii. At nihil duost. Vecta μικρὸν δη γενεσθαι - τ μεσον pendent ab δεισε PIOd constriictum est ut apiti Euripid01 Ion. 1564 θανεῖν σε

δείσας μητρὸς εκ βουλευμάτων. p. 186,1 προσελθων ὁ ταῖς μεγάλαις θύραις α Ουκ

εκεκλειντο και δι' ων ην τανδον δειν. Etiamnunc υκ auctore Hishio insertum pra0raro lectioni ἀνεκέκλιντ a Schenhelio ex κεκλειντο elicuae. Nam quod quodvis addi

tamenturn deest, magis illi iam hili favet. p. 186, 20 η υκ αν πληγης ει θάνατον δεηθην δευτέρας, τοσοῖτος ην ὁ λίθος. ro η conieci h quod cxlivis dubitationi xonition visum os Asino. derandi potoritita ut aut significare dicatii l. e. alia Se ει νεγκεν πἐμε τον ὀφθαλμιν θεῖν του κεκωλυκότος. uiu 118118 exempla apud Lilbaniunt non deSunt. Hostsed by

Coos le

28쪽

p. 187, 18 αλ , οἶμαι, τι προσεδόκησε, τοι ob μετ'αυτο δεδεμ ενοι του μη δεδεσθαι θυνον. ,me inv1ΛΗeraverdenus non intellesto. Num times eaeoidit 8 tnilii excidit ut omnia clara sunt Nam iiii Vecta τι προσεδόκησε Significent, patet e Sequentibus τοῖς ου μετ'αυτο δεδεμένοις os μη δεδεσθαι φθονον. tiam aliosaeima intor hos libanium custodiae tra litium iri speravit p. 188 7 ἐμοὶ δε γίγνεταί τις τερωθεν ταρ χχ της ντ διδασκαλείω νεότητος υ πάσης ν η τάζει μενουσης, αλ εν σωφρονουντι τω πλείονι μοίρας τινος θρασυν0μένης,τω λυπεῖν φιλοτιμουμενης ενδεικνυμενης, A εἰ θελήσουσι, και πλεον τι δράσουσιν Croenerius conieci ενδεικνυμένης θ'' , nam , ii beide Parilaolen Oerlangen, da si docheinander letolissestelli sind, eine Verbindum f. t plano neglexit me adnotasse ante ενδεικνυμένης excidisse videri και cood Heraverdentis p. 338 da, probavit ut in textum reciperet). p. 188, 14 της γνώμης δε υκ ἀρκουσης ει πίστιν προσεγένετό τι το την νάγκην εχον, στε μηδε βουλομένοις πεῖναι ξειναι. Melius est, si sonsiun cf. l. 8 της ε τω διδασκαλείω νεότητος ου πάσης ν η τάζει μενου - σης et . 14 ησα εν τοις πρ0τέροις respicimu8, quod leotur in ilibris πειναι quam quod CrOenertu propoSua

p 189, φανεισα δε μέρα το κακὸν κόμιζεν. Onsuetudini Listaniana magis proprium iudico κόμιζεν libris tradivum qua 111 ἀνεκόμιζεν quod Her verdenu proponit p. 190,11 ταῖς δε δ αλλαις πόλεσι και δόκουν τεθνάναι και τὰς πολλὰς δ' ηρώτων πρεσβείας, ει τουτο δεεχοι. Miror quod Her ver lenus coniecturam Gasdae ταις πολλαῖς η ρώτων πρεσβείαις amplectitur. Est enim aperis sa Nam ab urbibus illis legatione esse mi8Sn quae, comperirent utriam libanius mortem Olivsset necno, incretabile est. Et articulus ταις maximae 8Set OffenSioni. Facilius osset τὰς maria re in δια se mationunι), at

Coos le

29쪽

p. 199, λέγων ταυτα συνην τε τ0 πλεον της μερας καὶ της νυ τος ουκ λίγον ἀνηλισκε. Pro συνην quod ego libron1111 eriptura συν offuci Sehonholius συνών scribere111alu . t ut συνών, hi sensum respieimus, nullo modo eum λεγων ταυτα coniungi potest, ita συνην τε το πλεοντης μερα a SHMIenti καὶ της νυκτος ουκ λίγον ἀνήλισκε p. 199, 13 τότ' ουν θυμω καλυφθεὶς και τώ τε φθαλμὼ κινησας την τε ρῖνα χειρὶ πιεσας. Neque καλυφθεὶς in poesi sumptum defendi posso neque, Si hoc minus ro

aeque atque Vectum καθευδειν p. 82, 3 προς καθευδοντα παῖδα accipiatur, servari posse ex orden concedo.

p. 203, 1 καὶ ταOτα ὁ τύχης εργα επειδη της απήνης εξέπεσεν, περὶ τον πόδα ζημία. Articulum ' ante περι auctore Reifrio inserendum esse Her vordeno concedo, at Hostsed by

Coos le

30쪽

ciun εξέπεσον recipi vult, non audiendia est. x opistula; 43 quam adscripsi discere poterat non libanium,s0 filium 1118 Cimonem e cure cecidiSSe. r. II. p. 40, 16 ἀλλ οἶμαι, τοιουτόν εστιν. Supervacane et propter a tum improbanda est coniectura Croonerti τοιουτό

Idem dicendunt se loco qui equinii p. 243, 11 η ς ἀγόμενος θήνησιν π της ἀρχης επὶ τον θρόνον φυγον

τοίτων υκ ουσης νάγκης ε μνημόνευσα λαμπρυνων αλλως μαυτόm, ubi Croenortus signum interrogationis post φυγ0ν cum Omnnte mutandum censuit. Nam obsistit pluralis τούτων ad omnia ille quae dicta sunt referendus.

p. 249, 15 ἀλλ' εἰσὶ των πόλεων ἐν αἷς ὁ αυτ0 εω

πράττει, λούει καὶ πάλιν λούει τι τουτ εστι το ινιγμα;

λούει τε τη χορηγία των ξέλων και τον ἀμφορίσκον λαβὼν βαλανευς ὁ λειτουργον γίγνεται εἶθ' ὁ με θερμόν, ὁ δεψυχρδν δωρ ἐζήτησε, τω δέ, ου ενι γαρ μερισθηναι, τηνθατέρου φερειν ργην ἀνάγκη . 0rW0rdenus o inter πάλιν et λούει iusserens pervertit sensum loci, cuis sale in divorsa vecti λούειν simification posui egregi illustrantur loco altero libani quem adscripsi . m 466,17 πρώην τις ηγγειλέ μοι το αυτον ανθρωπον ἐν μικρα τινι πόλει τά- ενδον καὶ τα των τειχῖν ζω διοικεῖν καὶ πολλα εχειντας τάξεις και προσηγορίας, εισπράττοντα, τοις αυτου χρήμασι λουσθαι τοις κεῖ παρέχοντα τον δ' υτον αμφορέα λαβόντα βαλανεα γενέσθαι. in dicere potuit libanius λούει τε ταὶ χορηγία τον ξύλων και βαλανεὴς γίγνεται,8 πάλιν ore λοέει praecedebat Neque Vocem δωρ, 1am-Hostsed by

Coos le