장음표시 사용
41쪽
timesis quam in Vocabulis πη γαρ υν Statuit, apud Lilbanium inaudita est et ut indefinitum pronome 07ry-0υν Sensu excluditur, ita relativum laguntur. Nihil mutandum. p. 503, 1 συν ευφροσυνη 0ν πόλοιπον ζοσι χρόνον εχοντες ε ταῖς συνουσίας o τι κάλλιστον αυτον διηγουν- ται, μὰλλον δε πάντα λεγειν χοντες α λαμπρύνειν πεφυκεν ανθρωπον. Quod oraverden certo certius idoliar scribendum δη γοsνται, id falsum esse mihi cerium St. Na 111 θ εν ταις συνουσίαις et μὰλλον δε λεγειν χοντες excludit γουνται, laotat διηγουνται. f. i. III 448,19 περὶ το των et μετέρων ν συνουσίαις διατρίψετε τίνος μνημ0νευοντες ἀμείνους εἶναι δόξετε , κτλ.9 506, 9 κατα μεσην μάλιστα την δεζιαν ψῶδες παντα χόθεν τετραμμεναι μίαν ὀροφην χουσαι λίθου παρεχουσιν ἀρχην τέραις στοαῖς πρ0 αρκτον χρι του π0ταμου προλύσαις το περ αυτας υμφον ιερον υρανόμηκες. clamistius Sirmeturam senSumque loci parum per8peXit. παρέχουσιν hi assio duplicum accusativium, obiecti τ περ αυτὰς υμ-φον ιερόν, praestiuari αρχην τεραι στοαῖς. Nihil igitur mutandum. Si vero uni illo το περι αυτὰς mutaremus in περέχει δ' υτὰς, enuntiatio exsisteret quae tonorem orationi 1utem1111peret. Nam 1aan incola RVu de στοαις expositionem, finit vecti viae sequuntur στενωποὶ δε καὶαπι τούτων ηπερ ὰπ των προτέρων Αρμηνται
p. 506,17 Και τ μεν απὸ της αρχαίας πόλεως
Vocis πόλεως - o malo lecto falsoque loco posito. Hostsed by
42쪽
p. 507,2 καὶ τοῖν ρείθροιν τ μεν ἀμφοι ταῖν πόλεων μεσον ραται, το δ' πὶ θάτερα της νεας κατιον μετα την ποίησιν της νήσου τον πόρον συμβάλλει καὶ καθέστησι τον ποταμον σον τω πρὶν διαστηναι. Croenertias: , chdem
sies die beide Fluyarni relede veremissi liben, Ita διαμστηναι, das en est,uti des rennens enthali, reinen Plata. Mari conrite nun καταστηνα veri essem, Ger hiber testi διαρρυηναι, κ0- την χώραν nauaudenicen si torrem gentontiam simplicissimam reddit fluvium parem ei qui erat prius quam divideretur i. e. nunι pariam intellexit p. 507, 14 0ώτων δε αἱ μεν τρεις συζυγία μεχρι του τείχους προελ υσαι τω περιβόλω συνάπτονται, ' δε τετάρτη βραχυτέρα μέν, καλλίων δε σον βραχυτέρα, οἱον τοι βασιλείοις εγγυθεν φορμουσιν ἀπαντα γιγν0μένη τ0ις βασιλείοις αυτοῖς ἀντι προπυλαίων. Vix erodibile si vo aoσο- βραχυτερα Pribu singularis vis inosi Molondax visa
p. 508, 16 τουτό μοι δοκε καν μόνον εν πόλει φαυλως ἐχουση κείμενον, οῖα πολλα εὐ Θράκης ὁρῖμεν ενθα υπολλαὶ καλυβαι ποιουσι τὰς πόλεις, ει Osτων μια τουτοενέκειτο, πάντως ἐχ παρειχεν εὐεξετασμω πόλεων τη κεκτη-μενη μεγαλαυχεισθαι. r παρεῖχεν Schmidius παρέχειν scribendum dixit , at νακολούθως locutus est Lisyanius, uia enuntiati ει τούτων μια τουτο νεκειτο Stemsit, qua stoictura participialis μόνον εν πόλει φαέλως εχούση κε μενον denuo excipitur. p. 509, 4 κεῖναι δε αυτην υ εῖσιν είναι δύο, παραζευγνυσαι την δευτερα τη πρεσβυτερα, καθάπερ πῖλον μητρί. eraverdenu δευτερα in νεωτεραν mutari voluit, at neceSSe non 8t, immo ero quia dixit εἶναι δύο liba niti commotus Sse Videtur, ut Oeem iiisdom stirpis numeralem adhiberet.
p. 509, 13 σπερ γαρ εν ταῖς γεωργίαις το μεν λίγον γήδιον αδίως, οἷον εν ζωγράφων πίναξιν, σκηται, αἱ δετων εὐδαιμόνων αρουραι τουτο υνυπομενουσιν, ἀλλα κεχυ-
43쪽
μεναι δαψιλῖς τ μεν αυτῖν εἰσεχει, τ δε ζεχει, υτ δη καὶ τὰ των πόλεων το μεν στερημένον μεγεθυυς εἴκειμι μ0ρφη, τ δε μεγέθυυς τυγχάνον κατα το συμβὰν κ-
ἀλλοιοsται, ἀλλ ὁ μεν ομβρος νοχ.ει ταῖς ρ0φαῖς, ηερεῖς ὁ ἐν αυταῖς ταῖς στοαῖς μετὰ ραστώνης βαδίζοντες υκαιρος συγκαθίζομεν. Oee ταῖς στοαῖς sua inserui Schmissi superfluae Vi Sae Sunt. At Ioni3 In εν αυταῖς neqροθίι συνουσίας neque ad ραι neque ad ροφαί referri poteSt, porticuum Vero, de iustu Solis O tari potest, in ant0osedentibus nulla lenti facta est, additatanentUIn titam nunc mihi necessarium Videtur.
p. 13,1 ὁ με ἀρκῖν του τε ε Βορέου ἐμπλησαι θεοντας. raetor Iliratis non Versus 23 sq. f. locum labanti . II 455, 14
p. 14,4 οἰκίαι δε α με ἀνιστάμεναι της παρουσης φαιδρότητος, α δε των εμπροσθεν χρόνων ε τω μετρίωτρόπω τό τε περήφανον διαφευγουσαι και το ἀνελεύθερον Minini opus est eum Croenerio νον ante ἀνιστάμεναι in-Serere. Nam tempus sitis et participio praesentis νιστάμεναι et Vocibus πης παρουσης φαιδρότητος indicatur. p. 15,7 σπερ ἐν δημοκρατία των νόμων σον μετεστιν, υτ παρ' μῖν ἰσομοιρία τις των ζεφυρου καλον. Voce A quam Croenorius post σον inserendani putat Sententia corrumperetur. Si quid addendum esset, πασιν, d quo iam Reifrius cogitavit, inter νόμων et σον insererem necesse non videtur.
p. 16,11 καὶ δὴ σκοπομεν, ως τετραπλασια της sνουσης ν ν η πόλις, ει μη τρισιν ὁ πρότερον καιρίοις ἐβεβλητο. Num necessaria it coniectura a me in textu reposita καιρίοις dubitatinor verilonus quoquo dubi-Hostsed by
44쪽
ture et καιροι SerVar posse putare fateor, sed βέβλητο vectum quovis addita morti privum etiamnunc dubitatio
p. 520,17 θεοὶ δε εἰπερ ντως ουρανον φεντες εἰς γην ρχονται, τηδέ μοι δοκουσι συνεῖναί τε καὶ συνεδρευειν, ως οὐκ αν εν καλλίονι διατρίψαντες Croenerius συνιεναι scribi iussit, at praestato suo est in libri συνεινα rationis habita vectoriam ς υκ αν εν καλλίονι διατρίψαντες. Neque amo8cenda est autologia in vectis συνεῖναι et συνεδρευειν, quorum illud generale, hoc speciale est. p. 521, τοιαυτα δὲ ὁντ α διεζηλ ν ου τοσαfτ εστιν,
ωστε την περβολην του κάλλους εν τι βραχυτητι των ,ετει ληφότων του κάλλους ἀπολλυναι et θαυρια, οἱον υ πεντεμεν οἰκίαι, κηποι δε επτά, κυπάριττοι δε τριακόσιαι, λ0υτρα
δε τρία, ἀλλα καλα μέν, ως Ουδε αλλοθι, πλείω ὁ ο
o citio ille proposuit nudo pra08tare duco. p. 24, 18 ουτως ἱκανῖς τουδαφος π των δάτων λάμπεται. Ultimum vectum quod ego pro λαμβάνεται posui ipse iam non probo, sed non magis διαφαίνεται IO RGasda dubitanter propositum chimissius recipi vult. Nam τουδαφος non π των δάτων διαφαίνεται. ea magis imagisque inclinat Sententia ut sederi corruptela minus in λαμβάνεται Manu in κανῖς Iaera In et Veran lectioneΠ1ούτω διαφανῖς τουδαφος π των ὐδάτων λαμβάνεται Vel καταλαμβάνεται iam a Reifri inventam SS putent. p. 527, παρ' μιν δε καὶ ταυτα πωλητήρια, στε κάστου μικρου των οικημάτων ἀντιπρόσωπον ἐργαστήριον. Aegrs intellegomer verdonum μικρου ,-od hoc loco inestum ro-eει dactio sedem intulerit e sequentibus i. IM, Mi su
necessarium' cancellar potuisse. Vix e illo huc pedon, infere potuit , nam ignificatio est plane diversa, et hoo loco μικρου est aptissimam. Significat niui paene ui
p. 166, πὰς ὁ μικρου λόγον ποίει. p. 33, ταῖς δε γε δημιουργίαις προς A0 ερχεται
45쪽
δε γε δημιουργίαις ευφροσύνη συνερχεται neXum sententiam1meONupit. Nam sequitum καὶ οἱ μεν υτόνως εργάζονται
χερσίν, οι ὁ ἀπαλ0ν γελοσι καὶ πρὸς δην ἀνίενται. Vol. II. O r. XII. p. 15, 6 εἰκότως αρα παῖδες ωμαίων καὶ προ γηρως
Mγιείας φάρμακον EXM . p. 18, 4 σα μεν ουν παιδαγωγον τε εγκειμενων καὶ διδασκάλων φοβουντων δέξατο τ ψυχ si τὰ προτα τωνιερον και την ριζαν χοντα, ειπεῖν παραλείψω. robabilem mihi vid0ri Reishi coniecturam εχων εἰπεῖν dixi et etiamnunc ea, placet prae ii qua Her erdenus protulit χων ταυτ vo τάὁ Nam utriam lite additamentum melius abest in Dem. p. 314 29 πολλα τοίνυν τερ ειπεῖν χων περὶ αυτο παραλείψω.
p. 20 1 δόξαν περὶ του θείου παράσημον υ ἐνην περιφερειν, ἀλλ' υθυς την κηλιδα διέρρυψε καὶ του οντας ἀντὶ του δοκουντος ἐπεγνω. Α διερρυψε praeter loco a Rudolpho Asino' indicatos conferatur Aeliani fragmentuII1
46쪽
apud Suidam S. v. Ἀρχίλοχος SerVatum ιονεὶ κηλιδα ἀπορ- ρυψαι. Sed θεους Maod arae του οντας inserendum SSe opinatus Si merWerdenus, meliu abest. p. 24, 18 λαβὼν οἶμαι δυναμιν μικράν τε καὶ πολιορκεῖσθαι μαθυοσαν Ρr o μαι aperte corrupto conieci οἴχεται Vel ι, Sed 1a in accipi ορμα quod Heraverdoniis dubitanter nec tam certo quam ρμα propOSuae Nam TaeSe118 quin imperfecto praeferendum sit cum littorariam ductustum temporiam rationem respicientibus dubitari non potest.
p. 26, 11 διαβὰς 'νον ποταμόν, δωρ λέγχον ε των γεννωμένων ἀδικίαν μητερων. Nolui coacervare Oeo quos mi illos collogi de Rheno castitatis vilico, sed satis habui appoSui880 08timonium διηγήματος i. IV 1110 R. sinus duos locos uliani or. II p. 104, 23 et p. 16 p. 495, 21
ed. Herti uti illis, at neuter ad coniecturas ἁμαρτίαν vel ἀκολασίαν Vol καθαρσίαν probandas sumen Si quid mutandum SSet, ego nunc αἰτίαν Scriberem, sed ἀδικίαν tole rari non OSS nondum mihi per8uasum est p. 28, 1 τ δε την πρὶν ουσαν περιιδεῖν ἐρριμμενην. Optima, etsi non prorsus certa est emendatio Asmi ερηριμμενην.
p. 66 13 κινον επὶ osτο τὰς των ρώντων γλώττας. Ρropter Sensum non admittenda est lectio quam Amus proposuit; συρρεόντων. Si quid mutanduna, ερώντων scriberem, i ορώντων praesertim cuna doκῖν δε βασιλεία παντανθεν πρέπειν antecedat, defendi posse arbitror.
p. 70, 2 τι δη γεμων ἐκ της γωνίας λόγων. isti
p. 73, 10 καί σε διεδεξατο τράπεζα των πολλον ου διαφέρουσα. Hemordenus ἐξεδε ξατο requirit , a Stimiliter διαδέχεσθαι apud Lilbanium legitur . II p. 305, διεδεχοντο την παραπομπην αρχοντες ρήτ0ρες. p. 80, 6 τε πῖ με ἐπὶ βωμον αἰρεται, καπνω δε-ὴρίερω καθαίρεται Facilis quidem ioni0ctura obeti mor-Hostsed by
47쪽
ferenda videtur. Al1 est significatio vecti αιθειν p. 274, 14
την τουτων αἱ θων τε καὶ τεμνων.
r. XIV. p. 93, 13 ταῖς κ μολίβδου σφαίραις, α χὶγησατο Παυλος εἰς θάνατον ἀρκεσειν. raeferenda est cum HerWerdeno forma, μολίβδου 1arn codices C pra0boni, ut i . III 57, 190 t III 8 7 R. Idem set confert locos rudentii Ρ0risteph. X 177 lunιboque cervis Oerberata eaeruberet et Codicis lasodos. IX non III 35 2 cum nota Gothos esti. p. 94, 11 δεῖται σου, καὶ μεῖς δε συνδεόμεθα, πέμψαι παρα τους ικείους χαίροντα καί γε δυνάμενον διάγειν των προγόνων ἀξίως Iniuria Heraverdenti καί γε, 10 Sinni
p. 7, 13 τους γε δεξιωτερους καὶ παρὰ την ἀξίαν ἀτυχ0υντας ου περιοπτεον. Ne δεξιωτερου in ζιωτερους mutaret HorWerdeno vel sequens παρὰ την ἀξίαν dissuadere debebat. Α et1am sensu usuique istaniano δεξιωτερους es. p. 268, 1 magis convenit p. 100 15 ος επειδὰν det τον γνώριμον, ἐγκαλύπτεται
mae vecto Sequenti αμβλύνει. p. 109, 23 ρ γαρ υκ λίγων των νυν π κείνων τεταγμενων τόνδε σωφρονέστερον καὶ οὐδεν των θεῖν βρι- σμένον ἀπεληλακότα της επιμελείας ουδε,α. Ut cum Boishio probant Herugordeno κείνω exibamus, etiam locus f. ΙΙΙ178, 18 ἐφ' περ τάχθην suadere videtur, sed ut uim Hor ver leno A ante υβρισμένον inSeramuS, causa idonea non est. Nan recto Reislcitis βρισμενον explicaVR ,,tametsi antea fruisset iniuria gravi et contumeliosa laesus
p. 111 4 φυλάττων ἀκριβέστερον ἀνδρος Σπαρτιάτου
48쪽
p. 261 14 φυλάττειν δ' εμάλιστα μεμελετήκασι τάξιν. p. 112, 9 ἐν μεση Πελοποννησω διηγείσθω τὰς σὰς
ἀρετάς, εχε γλοτταν ἀρκουσαν τοῖς εργοις, λεγετ προς τους Ἐλληνας, εν k ζης καθ' ημεραν, α τεθεαται. Nihil inserendum, nihil mutandum duco. Nam σοῖς quod er-w0rdenus et Polarius in post εργοις inseruem1nt, post tuam τας σας ἀρετας antecessit, per se intelleothir, λόγοις vero quod Her verdetius, Si illud non probetur, TO εργοις θ' poni vult, nullo modo post χει λῖτταν ἀρκουσαν prae- Sertim cum articulo coniunctum adimitti potest denique
εν οἷς ζης καθ' ημέραν multo melius 8 qua Π εν οἷς εργοις ζης καθ' ημερα quod er verdenu eoiaeeit. Recte vor 18 verba ἐν οἷς ζης obiecti instar in tuibus rebus ivisis ridie a λεγετ pendere, non, ut Rei Sicius et Olarius statueriint, sensu relativo ad τους Ἐλληνας pertinere intollexit O r. XV. p. 128, 11 αἴτιον δε δια τουτ γενεσθαι την πόλιν
Coniecturae meae τιμον fulcrum praebere locum rationi SXX p. 458 4 sσαι δε τη πόλει την τι ιίαν Smu Ob-SerVRVii , quod Ver ipse proponit παίτιον nisus loco orationis XV p. 179, 20 μετα των σεβουντων τε καὶ
ταλλα παιτίων - , hoc loco vocabulum coniectura continetur, amplecti noluerun, ut quod eu111 γενεσθαι minus bene Oectit.
p. 128, 14 και που το θεου ανθρώπων εἶναι κρείττονας, ει το μηδεν αμαρτάνειν και παρὰ τούτοις ἀξιώσομεν εἶναι Versum epWrammatis celeberenni in Demosthenis
de Orona oratione servati p. 322, 16 μηδεν μαρτεῖν ἐστὶ θεῖν respici Her erdenus minotaVii. 1 Μnem. XXXIII 1sq. Hostsed by
49쪽
p. 135 3 μαλλον δε ἀκολουθησον σαυτου φιλανθρωπίαις τ0έτου γαρ υδεν αν εἶχον μεῖζον εἰπεῖν. 0rWer lenias τι σαυτου φιλανθρωπία coniecit. t pluralis φιλανθρωπίαι istanto acceptissimus 1 bit. Adscribo locum unum t. III 421, 6 προσκυνουντας την Γυχην εν ταις παρ' μου φιλανθρωπίαις. Recte Ver Her vordenu αν inserere non opus fuisse Observavit. Similis est locus t. III 317, 14. p. 138, 16 των μεν ανδρον εμπεπληκότων ου μόνον τοθέατρον, ἀλλα καὶ τα του ρους λαγόνας, γυναικον δεκατὰ τον αυτον νόμον οἱκοθεν κάστης συνεκπεμπουσ1ὶς ευφημίαν. meraversi enu recte των Me γυναικον inSermit. p. 140, 1 ἴσως τις ἀπήγγειλε σοι μετα των αλλων νεὼς ετ πολλους τε καὶ μεγάλου παρ ημῆν εστηκότας, ο της πον ενοικουντων ευσεβείας ποιο σημεῖον, ως των μεν βουλομενων καθαιρεῖν οντων , σεσωσμένων δε των υ κειμένων ταῖς των χθυμένων τη καθαιρεσε μάχαις. Reli Uai vecta, ut in libris sunt, nisi quod cum corrector codicis M Vocabula των δε tranSpOSui, qua re ententia exsistin tuae tolerari queat. Vocabi Ilia in ντων Ossen Sionem non habet hoαν μεν οἱ βουλόμενοι καθαιρεῖν neque Si cur cum Η0rWerden in πεφευγότων aut ἀπεωσμενων Vel cum Ροlahi in ενδόντων mutetur. νεον huem OSt των υκειμένων non cum Her ver leno inSerendum, Sed ex ante- codentibus 10nt repetenduna St.
p. 142 19 καν λθη τις ς ημα ξένος, διαδραμεῖταιτο αστυ, καθάπερ οἱ τας νοσουσας. VOX πόλεις quam auctore GaSda post νοσουσα in80rendam Herivordenus putat, ut Saepe apud Ilibanium ), cogitanda uidetii, non vero inserenda Videtur. p. 145, 8 σπερ γαρ ι των ιερῖν π των θεῖν διατον χρησμῖν ἐκβαλλόμενοι σιγῖσιν ως ν π τῖν πανTα εἰδότων ξεληλεγμένοι, ἴτως ν αν ως κακον μνησθης, ου εχουσιν ως συκοφαντουνται λέγειν Concedo Her ver- deno συ ante μνησθης inSeri OSSe, neeeSSarium SSe, quoniam antecessit ου δέχεται μέμψιν η ση φυσις, ego. 1 Cf. p. XXXVII. Hostsed by
50쪽
p. 146 6 υ ο εμεν νόμοι γράμματα αλλως, αρχαὶ δ'επωλουντ0. Her v exdenii ἀρχαὶ scribi iubet, at haec forma a L. RaΠ1O, qui erasin ni Si in certi quibusdam omnis non admittit, adiena est. Articulus deesse potest, ut p. 363, 5 συζοντες πρότερον τοις ἀρχὰς εχουσιν. r. XVI. p. 167 6 ὁ γαρ ανθρωπος μίαν ταυτην δονην δεται
p. 171 16 Ἀλλ' εἰ δοκει, την ἀγορὰν ομεν καὶ πάν- των έρων τα εγκλήματα Her verdenuS ,,An πάντων τῖν ἀερω- Quanipetannis ectabam potius πάντα τα των έρωνεγκληματα. At libanu Sit mitiune articulum requirit; cf. p. 44, 1 πάντα συμβόλαια , 44, 19 πασί τε χρηστ0ῖς καὶ βελτίστοις οἰκέταις; 77, 11 et 236, 3 πάντες ἄνθρωποι , 237, 7 πάντων ε μάτων; 552, 5 επὶ πάντα σώελατα etc.
πάντα vero SenSui multo minu quam πάντων convenit.
p. 173, Σένοι, φησίν, σαν ι θέοντες Ουκουν Ο μεν οἷς λεγον δίκουν, μεις δε οις πετρέπομεν. Apte smus ad θεον quod nihi SenSu pro λεγον re luirere Videtur commendandurn vecta orationis XX p. 434, 15 τοιαυταθέοντες atti illi . p. 179, 12 αλλ' πως, νίκα αν εγγυς η τα δεινὰ καὶ βασιλευς μετὰ Πέρσας ς'0λε μίαν ριεταχειρίζηται την πόλιν, μη κοι περιστάντες ὀδυρησθε φάσκοντες καιρὸν κειν των λόγων Scribendun esse quod Cobetu proposuit δυρεισθε conso similiter atque t. III 42, 16 πως μη προς ν
p. 181, 7 ἐκεινος ετ μάλιστα ταυτην εαυτω συγχορευ- σειν και τὰς αλλας ἀποκρυψειν ευνοία και της πατρίδος
αὐτης ἰκειοτέραν ἔσεσθαι καὶ hanc Vocem Vitio typographi excidisse me fugit κάλλος αυτ καὶ προσθη iκας τέρας ετοιμάζων ἐπορευετο me Verdenus vel A ἐκεινος vel ἐκει- Hostsed by