장음표시 사용
31쪽
in eo licibus Is deest, nihil valol. p. 250 4 καὶ μην αἷς με των β0υλῖν η γ π0νηρά,
τω μεγεθει των φ0ρτίων ἀπολώλασιν ουδενος της τοιαύτης εροντος γης υδε νουμενου. Nihil est cur φορτίων tentemu8, quin etia 111 hoc ei luod Her verdonus proposuit φόρων mulio praestat. Nam οἱ φόροι non Olum της πονηρῶς Sed etiam της βελτίον0 γης Sunt, τα φορτία ero in illa maiora sunt iam in hac. N0quo est cur ibidon p. 250. 0 δ' O οἶδ' πόθεν εἰσπεσόντες eum odem sectionem Obeii εἰσπαίσαντες amplectamur. Haec ab Sualibaniano aliena, illa Ver quae librorum si huic aeque silvae en Sui Optime conVenit. p. 253, 13 εἰδότες, τι δόρυ λουσιν ευθυς υπάρξει γαμεῖν καὶ τα της γυναικος εσθίειν. r λεγουσιν quod est in libris scripsi λουσιν, at hiatus exsistit qui vitam dehot. laco igitur nunc λαβουσιν cum Frugi scribere, ut p. 10, 10. Quod idem vir doctus λαχορσιν proposuit, sensui usuique Lithianiano minus OnVenit. p. 258,15 οι ὁ περὶ τὰς τραπεζας μῖν ἔδοντες νεοι καὶ φ' ἄν τοις σμασι πίνετε. Quod Cobetus pro περὶ coniecit παρὰ rta visa est corrueti Hor ver dono. Mihi non item Nam idem praepositionis περὶ usus offerebro apud libanium oceun it, voluto. III 58, 20 ὁ δ' ἐκάθητο περ την κλίνην 342, 7 Iον τι τοι παίζουσι παισὶ γίγνεται περ τὰς γωνίας. p. 261,1 ε μεν ofτο τοσουτον πειθε λεγειν, τερον δε υκ ελαττον. Quod eiskius post τοσουτον inserendum coniecit o reuoptum oportuli iudico Horw0rdono Admitti
O r. m. p. 269, 20 κανον μεν καὶ τοῖτο προ οργην ανθρωπον ἀγαγεῖν καὶ ποιησαι σιωπaν, νέος χρήματα παρὰ του πατρος λαμβάνων, ως τω σοφιστη κομιῖν, ἄν τα μεν εις πότους ἐτρεφε, τα δε εις κύβους. Melius videtur ν vin obsto dol0re, id quod etiam Hor ver leno Videtur. Hostsed by
32쪽
p. 271, αλλ' ο μεν εν ταῖς δαῖς μενουσιν ας σασινα ταντες. Nihil est cur ας tentemus quod sensui magis convenit quan οῖα quod Heriversienus proposuit.
p. 271, 10 της ὁ ἐν τουτοις βραδυτητος παρὰ των
0ρώντων κατηγορουμενης εἴποτε καὶ γνοῖεν εἰσελθεῖν, κατατα νυμφας βαδίζουσιν , τ γε ἀληθεστερον, κατὰ τους
ε ὐ των κάλων ἰόντας, πρίν τε ισω θυρῖν εἶναι και εἰσελθόντες, στ εἶναι τοι καθημενοι ἀγανακτεῖν υτ βλακεέοντας ἀναμενουσι νεους. Omn1a plana Sunt. Nihilominu Her verdenu ,, eri inquit participio εἰσελθόντες lociι non St, nec corrigi potest εἰσελθεῖν, φιia verba τεγκα εισελθεῖν post εἴσω θυρον εἶναι tur puer abundarent Quare aut e lossemate ista nata esse XiStimandum, ut, Quod roibabilius iudico, scribendunι πρίν τε εἰσω θυρον εἰναι καὶ εἰσελθεῖν εις --, io τὸ θέατρ0 sive τα βάθρα
eidit illi tutuloseontuli ubi εισελθειν con Stituemant, κατὰ τὰς νύμφας η τους τέ των κάλων ἐόντας βαδίζουσιν et priusquam intra fores sint it postquam ingressi lint. p. 273,1 ἀλλ' υ ταοτά φασιν οἱ Ουπω τε γερ0ντες
οἶτοι και γέροντες, ο μεν ετ οντες ε τω συνδικειν, οι δεδι' κείνων των θλων εὐ τους των ἀρχων κοντες, υς ουδε μικρον se καθησθα των λεγομένων καστον δε εστιν ἀκούειν βοώντων et εμαυτο με νενικησθαι. Ρt Sane a me θρόνους post επὶ τους inserendum propOSuum esse
Her xverdenus dicit, ut , edere eques, pergit, quod ad notat editor, Loeislatim ro ultimo erbo, quod ani8Simum 6St, abSque ullo en8u coniecisse κεκινησθαι, nec dubito et in ea 60niectura, quamquam falsa, fertineat ad verbi gari καθησθαι, uod tamen recte se habes usursatum, ut Saepius, desidendi sensu. Scilicet Reisire ad eam coniecturam compulsus fu/Sse idetur verbis sequentibu ους περιφανῖς καὶ αυτους υβρίζετε δια της μετερας ἐν τη κινησει τὶ ἐκείνων συχίας Se80 errasse confitebitur, ubi Vecta ipsa, Roisici Anim V 392, 7 cognoverit, quae Sunt ,,non impro bubo lectionem vulgatam νενικησθαι sotest utiet e Stare. malim tamen κεκινησθαι, se coχmmoto ab oraresne meae88e. N. F. 57 2, 7 i. e. δια της μετερας εν τη κινήσει τηHostsed by
33쪽
p 277, 4 εἰ μεν τι γενοιτο βελτιον, μεγιστον δε η τέχη, τοις πράγμασιν ψομαι ει δ' περ νυνί, μενει, τοις αυτοῖς δήπου χρήσομαι. Non refragabor Heraverdeno scriboni i μενεῖ , qua inv1am in t01mporibus aeque twa modis varian iis liba nitan sibi placoro haud neglegendum est. QuB in causa luit ius in
p. 306,12 loci quo adscripsi addendus est Schol ad Aristi p. 14,44 1. d. rommel. p. 309, 12 της θεου τοίνυν χάρις α νυν γιγνόμενα, τομένειν ἐν ταῖς ζλαις, α ου ην ενεγκειν ἐπιόντα Cum Heraverdono αν ante ν inserere licet, necesse non St.
p. 309, 18 lege εστι. p. 10, 12 των ὁ ἐκείνου τόξων πέλαυσεν ει νίκην καὶ ὁ με Ἀκεῖνον H γλιον κων στρατός. ει δεχη λθεν Hostsed by
34쪽
αν ην τα των πλιτῖν. Iniuria Her verdenus εἰ γα μη pro εἰ ὁ μη exspectam dicit. artichil adversativa unice iusta est. p. 314,3 θυόντων γαρ αυτη των ἀνθρώπων ἀνθρώπους οwειενων δεῆν μεγίστοις ἀντὶ μεγίστων τιμαν μετεστησε τον νόμον, ε τε καὶ παρ' ἱ αῖματι τιμὰτα επὶ τοιουτω, ζοντιτιμὰται ιματι. ,,μOΥSu8, Π R erWerdenus, ne lateto em Sensi re editor his verbis eliciat inserta de suo imula post πο ισυ πω Procul dubio corrusta sunt, nec prorsus mihi satisfacit Gasdae coniectura τιμὰ ται τι τω των ζώντων τιμὰ ται ιματι. Vide num suffciat πει καὶ παρ' οἷς αιματι τιμὰται 'υκ ετ τοιουτω Mντι τιμὰταιαῖματι, ut Gντι loSSatoris Sse credamus V Fle sitiandoquidem etiam ubi Diana sanguine honoratur non a inpliushuthisinodi ι. e. hu)nano honoratur sanguinei et bestiarum) Nemae Vecta corrupta sunt neque de sensu eorum dubitatio Sse potuit respicienti locum si ieri commentaru instar
adscripsi sita, p. 93, 15 ἐφ εορτην Λακωνικήν, τὰς μάστιγας, ἐπειγόμενος cum scholio. Apud Lia cedaeimonios ἐπὶ τοιουτω se. νόμω honoratur Diana sanguine, sed est sanguis vivus. Non a itur de mactatione, Sed do flagellatione. ζοντι est Vox primaria, Mane nullo pacto deleri deb0bat.
τοιουτω αιματι ne111 poterat pro Sanguine humano accipere.
Locus l. 16 ad quoui Hermerdonius provocat aliti est Generis. p. 315,6 θυσίας αυτην ἀπ0στερήσας τινος στενε επὶ τοις δένδρεσι τοι εαυτου κειμένοις ηττωμενων τον ριζον
p. 316, ου η καὶ φιλανθρωπίαν κατέμιξεν η θεος μετενεγκουσα τ ξίφος ἀπ της κόρης ε ελαφ0ν, καὶ μεν φάνιστο, η κόρη, η δε ην ἐν χερσίν, η λαφος. , Ut Tmmotiosa es essemata η κόρη et η λαφος ipsi scriptor an magistellis debeantu=r ambigo eraverdenus. At iambigere non debuit. At hoc dicendi genus frequentissimilan apud
35쪽
p. 317, εἰ μη δε τον ἀδελφον παραλαβουσα τοξευ- ουσα φείγοντας εδειξε Φλεγρας ὁ ταύτας εχοντας oiectio Φλεγρας patrocinium accipit etiam a loco Aristidis r. f.
r. I. p. 357,17 μακαρίζοντος δε αυτόν ποτε ανδρος τερουτα αυτα νοσουντος της τέχης, δι η αὐτω πλ0υτος εἷς μέγας ε πολλον ἀθροισθείη, μηπω - φη, μη μακάριόν με καλεῖν. Iniuria ἱ a Sinteni ne sue atque μέγας in
ωκησαν των κειθεν λίθων πεποιημένας. Quod Heravordenus a Reislcio inventum cominendat κοδόμησαν cum e quod Sequitur πεποιημένας conciliari non poteSt. κησαν ero et1am gravius est quam issu vel κισαν Ἐμod et ipsum
Boishio in mentem Venae r. XI. p. 441, 13 πρωτον με γαρ εἰ τω τοῆτο πάρχει, καὶ
τ καὶ γε ευθυς εἶναι προσυπάρχει, μιας πόλεως γίγνεται, οτι ταῖς αλλαις Ου εστιν εἶναι μέσαις. Iniuria Suhenhelius καὶ quod in τι mutavi, tutari Voluit. Nam minuri enuntiati ταις αλλαις Ου εστιν εἶναι μέσαις segative tantum idem exprimit quod καλην ευθυς εἶναι μιας πόλεως γίγνεται, Sed causa eius est. Coniunctio lotur causalis necessaria ist lossit 'amem quispiam mi istin χὐ ἐπει cogitnre.
πησε μαλλον et Σικελίαν. Satis invari non queo quod Schmidius scta μαλλον η Σικελίαν pro glossemate habere Hostsed by
36쪽
potuit. Vecta, 1 aae adia, genuina, Sunt ne lite Ognari poterit qu18 a, inserenda crediderit. Sed ne τι tidornretineri poterit , si μαλλον dolebitur.
Noctu laticior fuit Sehmidius loco qui succodii p. 443 19 ρη δε μιν τα μεν ἐν τη χώρα, τα ὁ υπερὶ την χώραν τα μεν την πεδιάδα τέμνοντα, τα δ' Oρέα την Aod0ν, τα δε πρ0 τοῖς τερμασι περικλείοντα, in quo vΘcti τα μεν την - περικλείοντα anne formani odit: ταμεν την πεδιάδα δια τεμνοντα, τα δε βόρεια την εἴσοδον, τα δε πρ0 τοῖς νοτίοις τερμασι την 40δον περικλείοντα. Tot tanta 8que mutatione ViX in corruptissimo Scriptorea dimitterem. At libanti eripta impriinisqu0 Antiochicus minime astem in modum labem contra X0runt. Sed fiam Sa Sensum r0Spicimus, nihil nisi vuln0ra istanto inflixit. Quo enim pacto is τα βόρεια ρη την εἴσοδον, τα δε προς τ0ῖς ν0τίοις τέρμασι την ζοδον περικλείοντα dicere potuit γ
A'IPUI in quo puncta superposita sunt in Sermi, delenda
censuri. At nudum codicem en a prima, Imanu habere
9 8Serens fallitur. Sunt enim in V. At tu ut ipse se Originem eorum expodire nequa re perte profe8Su est, ita itemIII quaero qui un liram eiusmodi Vecta inserenda erodidit 3 Et si conveniunt. Naim ευρεα ρη την εῖσοδον inde a mari circumcludunt diverSa ab ii quae πρὸς τοῖς τερμασι terrae i. o. impeta sunt. Orta 8se tanton τα intor τα δε et προς τ0ῖς τέρμασιν inserendum.
p. 45, ποίμνιά τε καὶ αἰπόλια των βοσκημάτων εις τὴν ἀνθρώπου τροφην τελεῖ. Omnia Sana sunt βοσκήματα est noti generalis restes), ποίμνιά τε καὶ αἰπόλια specialis oves et e rae). Cf. Hor. I 126,1 τά τε αιπόλια καὶ τα ποίμνας καὶ τα βουκόλια. Quid Croenorius Quod Vix credas, δια ante των βοσκημάτων inserit Veriens ,durch
37쪽
μείου κάλλino αλσος et aae sequuntur. Idem adit in sequentoni enuntiationem ηδ δε την γην εργαζόμεν0ί τε καὶ καρπ0υμενοι μετονομάζουσι τον εμεων Ἐπικάρπων, in qua Νόμι0 Scribere Horwerdenus non dubitavius 457, 0 γαρ μεγιστον αγουσι θεον Περσαι τον Ἐλιον καὶ τὰς σατραπείας ἡ τ αυτ Περσίδι φωνη, υτ0ς επειδητ0ν Καμβυσην τινος λαβεν ἐπὶ τ πρῶτ' στὰς περ
Neque probare d0bebat Oniecturain Reifrii 1τ' pro τι scribentis. Nam neque ad τὰς σατραπείας et αυτ Περσίδι φων η Vectunt νομάζουσι e ἄγουσι Supplere eque hoc uni επὶ cum dativo construere licet. Sensus loci Τhueydidis IV 98 alius ost. Nondunt me coniecturae τὰς στρατείας π αυτω π0ιουνται, Μίθρης δε καλεῖταί Περσίδι φωνη, Uarnmeraverden placuisse Video et uinontio probari Se1Ο, Renuet. Neque alii e statuo dop. 458, 5 διὰ της ει το θεῖον βρεως πληροsντες της ευνοίας την χάριν Non solum lacidinan sed etiam neces-S 18, mutatio Vectorum τοις νοις i. e. ἀνθρώποις in της ευνοίας mihi visa est. Schenheliu Verba, πληρουντες τ0ις ἀνθρώποις την χάριν vertit ,de Menstae a Gi mallenredend hoc πληρ0υν την χάριν ignificare O Potest. Et quomodo δυσσεβεσι κόσμοις κοσμουντες α ἐπαινοsσι πόλεις vel θεομαχίαις gratiam hominum ineant si quid hoc omnino sibi velit , me non inteliogere profiteor. Contragra Vissima est oppositi, inter την εις το θεῖον βριν t
38쪽
p. 461,5 τοιγαρουν σκησέ τε ευθυς τον τόπον κρήνυτε καὶ τοῖς αλλοις οἷς ενην εν τοσουτω δρόμω τω διατων πραγμάτων ν κειμος ξυτατον θει. Propter Sen8um nulla ratione admitti potest σα quod Ses10nhelius rastromam scriptura ος Vel A elicuisse ibi visu ost, ut luod idem esset aty10 utpote Nam significatio utpote in hunc locum Omnino non quadrat. σα admitti non poturit, nisi simul ενην Vol simile vectum Xuidi880 statuitur At fiamnunc I maod in textu posui praefero. p. 464, 19 δ δε εἰς μέσην καταποτώμενος την φλόγα ἀνελόμενος α μηρία γεμοντα πυρος πεφερε. Non ideo
p. 466 15 Σελευκου μεν ου η πόλις επώνυμος, τ0υνομα δε πο ου πατρις Ἀντιοχου, καὶ π μεν τοίτου δεδη-μwυργηται, τω δε σωσε την μνημην Auctoritatem navissimam accipi lectio ἀπ του παιδδ a loco Iut1ani quoniAsmus contulit vis. p. 447, ed. erit. λεγεται τοί ποτετον ἐπώνυμον τησδε της πόλεως βασιλέα, μαλλον ὁ οὐπερ ἐπώνυμος δε η πόλις συνωκίσθη πεποίηται με γαρ πὼ λευκου τουνομα δε εχε ἀπο ου Σελευκου παιδός. Nam Iulianum loci libani memorem fu1SSe, cum haec Scriberet, nemo, credo, infitia bimar. 0 Efficilius mihi vid0tur sta-fuor Lisbanium in hac re a ahiSania diS00SsisSe ciuam Iulianum exomplar orationis libanianae usurpasSe in quod Vitium παιδις pro πατρὸς irrepserit. Accedit quod coamlectionis πατρός quod olim validissimum visum sty), friuolo,
39쪽
Strari credideram, nunc magis pro filio loqui vidunti ircomparanti locum f. III 56,2 τί γαρ πατρὶ παιδδς τιμιώτερον Etiam quae paulo infra p. 471, 8 sq. de Antioohi filio dieii Lilbanius, suadere videntur ut lectionem
dicit Nar utriam interdiu an nocte Sacerdotes fiuieVerint, nihil rorari. p. 479, 12 η γε των ἀγαθῖν φορα δι' ἴσου παρῆν. Inutilis si coniectura obetimor vorden probata ες σου. Nam δι' ἴσου conti libanio lato op. X 617 B prasivit. p. 480, αἱ μεν γάρ, σπερ στρατιοται γεγηρακότες,
τα παλαια σφων αυτον αδουσαι τοῖς παροοσι στένουσιν.
Non necesse est cuminor Cordeno πόλεις post αδουσαι in-Serere; nam facile ea VOX ex antecedenti την πόλιν μῖν ἐν λόγω repetitur. p. 481 9 νυν με τ πληθυς διατρεφοντες ἐν ταῖς χρείαις. CrOenertia etinim hoc loco saniSSunum Optimumque χρείαις cum Oee εστίαις muta Vit tuam praeter ipsum Vereor ut quispiam intellegat. Hostsed by
40쪽
p. 484, 1 καὶ πάνυ τουτο ρῖσιν επὶ τοι κοινοῖς ἀγα- οῖς. τρία γαρ αυτην διελουσα τέλη την μεν γεμονίαν καθ' καστον τοις ἀρίστοις ἀνατεθεικε. Croeneris εἰς ante τρία inseri iubet, at quo iure dixerit ,Den niti Belasielen
hallens me non intellegere confiteor. Ratio gramII1sitica accusativi prorsus eadem est. An quid Croeuertus do loco Ρlatonis mi in p. 113 κατενείμαντο γην πῶσα ενθα μεν μείζους λήξεις, ενθα δε καὶ ἐλάττους coi Et a pilii Lit bani uia hic usus est creber rimi IS p. 489, Περσον πιόντων ου ηξίωσαν φευγοντες σω- θηναι, ἀλλ' εμειναν εχόμενοι της πατρίδ0ς ἀκριβεστερον Λακεδαιμόνιοι των ἀσπίδων Repellenda 8 coniectura Croeuerti ἀρραγεστερον. Nam τειχος Sane istantii p. 507,8dixit; ἀρραγές, sed nemo inquan dixit εχονται της πατρίδος ἀρραγέστερον Α ἀκριβέστερον optime Sui libani3 11O Onvenit. Ruco adScribam locos p. 84, 16 υτ δη τι αυτω
προσεκείμην ἀκριβος; . II 111, φυλάττων ἀκριβέστερον ανδρὸς Σπαρτιάτου ταέιν 317, 1 sτω ὁ ἀκριβέστερον των
σμικροτάτων δικαστον ετ δειν τοις κειμενοις επὶ των κρίσεων εμμενειν.
p. 490,1 πρ0σπεσόντες δε εν ταῖς φορων π0ρείαις τοις