Libanii Opera;

231쪽

επαθον ὰλ τί ἐχθρ0ν φεν mi τουτω ου ρεσκεν εφασκον ἐναι με τω βασιλεῖ φίλον δε τω τυράννω, καὶ των πο της πρεσβείας τούτω με θυνοsντα τὴν ἐσομένην εντευθεν κείνω βλάβην κωλυειν δραμόντωνδε ἰοῦ αυτιν των ταυτα ἀκουσάντων καὶ os sἐώντων περὶ τοιουτων αυτ πρις ἐμε λόγον οὐδέ B V 238να εἶναί γε ευλογώτερον δια του την μεν γυναικα θρηνουντος, περὶ δε τη θυγατρὶ δεδιότος ευρίσκεσθαι την λυσιν, ληρον φη πάντα ἐναι πλην ενδ τουτου, των παμ εμον πρις τον στρατηγον περι του πράγ- 10ματος λύγων 28. Ῥυ γαρ εχων πεισθηναι το μη διἐμοῖ τον Μενέδημον ἀφεῖσθαι τον παρὰ των ργιου- μενων πόλεμον ἐπὶ -- συμπράττειν αυτω με δίκηνεξειν ἱκανην νόμιζεν. οὐδε γαρ ενταυθυι στησεσθαι τον περὶ τούτων λόγον, ἀλλ' ηξειν φερόμενον υ βα- 156ιλευς 4 δρυται, 'ον δ' ξειν ἐπὶ τιμωρίαν χυθέως. εστι γάρ, o Νικόκλεις, πόρρω του τι τρόπον εἰδέναι του βασιλέως και ταὐτα μετὰ τοσοῖτον πληθυς ἀποδείξεων. εἴχετ ον εμο κακοήθως οὐχ ως οὐχ εὐρήσων τερον τι διαλεξόμενον, ἀλλ' πως ἀδικεῖν δύ- ρύξαιμι τιν των λων κυριον καὶ αμα του κοι ω- m 239νους χειν της ἀδοξιας η εκ των κατ' εμο ρηθέντωνηνέγκατο.

29. παυτα, ο ικύκλεις, διῆλθυν ἐμαυτύν τε ἐπι-

2 aximo f. p. 765. Lm p. 390,143 os long 4 ἐντευθεν scripsi ἐν libri sed γ ἐντεῖδεν in margo, edd 6 των ante περὶ long εἰναι post οὐδένα inser coni Re 7 γε scripsi τε libri edd , post ευλογώτερον videtur φασκόντων vel tale φιid deesse Re 16 δὲ Re . 17 ἔστιν A 19 εἴχετο I 21 του scripsi ut coni Re

Coos le

232쪽

162 LIBANU ORATIO XXXII δεικνυς ου κακον εἰς Θρασύδαιον γενόμενον καὶ χεδικαίως οὐδε εχειν ἀληθες γησάμενον τὰς αἰτίας.

Coos le

233쪽

Oratio vel potius scriptio προς Θεοδόσιον τον βασιλέα κατὰ Τισαμ ενου anno 386 in ad Theodosiun missa, qua de Tisamen Consulari Syriae Vehementissime sue ritur' atque ut amoveatur impense rogat, inter RS Si

pervenit. Sunt autem, eto:

1 Nam p. 173, 11 constitutionem anni 384 de expensis ludorum 6 officiorum Cod. heod. XV 9, 1 προπέρυσιν e. duobus annis ante ab imperatore factam dicit. empus motu in Ae Antiochia mense obmiario vel arti anni 387 exorio cf. t. II 372 prius indicant verba p. 177 8sq. f. Reislcium Anim V 272 et Sieversium p. 170 not. 117. 2 Cf. Viri. 251 t. 191, 7 sq. 3 Dinias, ut Sioversius l. l. observavit, erat Comes Orientis, Cynegius praefectus praetorii, id c 'od propter Monnerium p. 296 not. 1 qui p. 168, 16 Κυνηγίου pro εινίου posuit, moneo. 11

Coos le

234쪽

Ρrior codigum familia eodicibus AP N , alioracodie V continotur. NV hic quo lue e communi manaverant exemplari. Vide p. 21. Ratio qua inter coitioses inforcedit illustratur stemmate p. 45 proposito Codex Cut a stati posterioris, ita paulo neglegentius exaratus est imprimis lue nonnulla Vocula omiSit. Duo tantum loci a Macar 1 Chryso cephalo' 0xcerpti sunt. Ρrimum oratio amor ello L II p. 442-454 dua est mendose parem que inteye Nani finis indu ab ἰδεῖν, εἰ δὲ p. 184, 3 deest. Aponaphiun codici Vaticani gr. 1, quod i pro lanio fuisse vitiorum docet consensus, stilo ut vid0tur paulo properantiore factum nonnulli locis a mim recto eos, plur1ini ememtare mi SH Finem eius, ut haud Semel apud oressum pSiun periisse est cur statuas q)Μi illa hinus dii ionis vitia, R0is kiiis Antimadversioni1111 volumino quanto p. 272 285 divinando Sana Vii, plura, ope eodicis Augustani in editione quam Xor prelis commisit t. II p. 239-265. In hanc et1am plurima pars

notamim nimadversionum transiit. Hanc nonnullis locis Imendatani et version gallica eleganti, quaniri paulo liberiore, Ornatam repetivit on-nerius editione typis quidem mandata Sed nunquam Ora Smissa ε p. 290-333. Cuius nisi a Reista discessit, mentionem nullam feci. Ρauca Oreexerrant intonis ot ob eius.

Coos le

235쪽

1. 'Eδει μὲν ουτως ,παντας ἀγαθου εἶναι R H 23sτοὐς H τὰς των ἐθνον αρχὰς ἐκπεμπομενους, ω βασιλευ, - ἐμοὶ νυν ἐξεῖναι λέγειν τι περὶ Tισαμενου Ἀβέλτιον καὶ γαρ Ῥυδε κακος λέγειν διήν ἐστί μοι μὰλλον ὴ τοὐναντίον ἐπεὶ δέ εἰσί τινες ο του χει- ρονος παρέχουσιν ἀφορμάς, ων ἐς οὐτος ισαμενος, ἀναγκαῖον γησάμην ποιησαί σοι φανερον, οτι παραδέδονται πολλαὶ πόλεις ἀνθρώπω πλειστον περ οντ l 10 του δυνασθαι δι ἀρχης ευ ποιεῖν πύλεις ἐρ δὲ R II 240 C

Augustanus P

Bacterinus II 41

ii Vaticanus . 81

Coos le

236쪽

166 ILIBANI ORATIO XXXIII πρις σε περὶ τούτων, ου οπως λάβοις των πεπραγμένων δίκην, ἀλλ' ὁπως μη πλείω κακὰ δράσειεν ἐπὶ της ἀρχὴ μένων. . o μεν οὐν ita ουτος αρξειενημῖν, πολλὰ μεν εἰπών, πολλὰ δε πονήσας χαλεπός

τε ἐπὶ τοις λεγομένοις σται καὶ ζητησει τον λελυπ κύτα ποι θοαι κακος ουσης αυτ δυνάμεως πύσης ἐθέλει ἐμοὶ δε ἴσως μεν πάρξει σωτηρία τε καὶ τοδιαφυγεῖν παρὰ της σης ευνοίας τε καὶ βοηθείας, βασιλευ εἰ δ' ουν ττηθει το δίκαιον της νύ τινος 10 ἰσχυος, ἀρκέσει γε εἰς χαραμυθιαν ἐμοὶ τ μη φόβωσεσιγῆσθαι τὰ ρηθέντα αν προς σε δικαίως.3. υτοσὶ τοίνυν ισαμενος γένει μεν εστ λαμπρύς, και ο γε της μητρος αυτω πατὴρ εν πολλαις γεγένηται διατριβαῖς, αὐτὶ, δε ανάγκη μέν, σον ψαμ15 σθαι, μετέσχε λόγων, ἀποκλίνας δε ταχέως ει ορχηστὰς και μακαρίσας αὐτους τε καὶ σοι περι αυτους, ηδιστα μεν αν γεμων γένετο του χοροΘ, τούτου δεπολλοις εἰργόμενος αἰτιάμασι δι ασμάτων α ποιον παρεῖχεν αυτοῖς, χν ἐπὶ της σκηνης χάριν τε διδους ad αυτοῖς καὶ παρ' υτον λαμβάνων τοῖς μεν γὰρ ασμάτων δει τω δε του ταοτα εἰς ὁρχησιν ἄγεσθαι. 4. II ειτα ν ξαίφνης γεμων θνους, εν ω των υπτίων εἶναι δοξάντων ουδενος διενεγκδεν ἀπηλθεν ουδὲν χων διηγήσασθαι περὶ αυτοῖ καλόν. και πάμ

Coos le

237쪽

λιν Ῥυ πολλοῖς τεσιν στερον παρεδρευει στρατηγῶου διὰ την περὶ το πρῆγμα ἐμπειρίαν, ουδε γαρ εν συνδίκων τάξει πώποτε ἐγεγύνει. ἀλλ' υδεν οἴεται δεῖν τοιαύτη εμπειρίας ἐνταOθα, καθησθαι γαρ ου ἐπ εξετάσει δικον, αλλ' ἐπὶ πληγαῖς τον στρατηγόν, στυρ- γον εἶναι τω τοιουτω παρέδρω κοινωνίαν τρυφης RHI 241κα μάλιστα δη ποτοΘ i. και σπερμα γε πρ0ς ἀρχην τοῖτο πολλάκις, ο δη καὶ νυν γεγένηται της του ρήματος χυφημίας Λουτο πεποιηκυίας. προσήκειν αρδη τω παρηδρευκύτι τω καὶ ἐπιστηναι πύλεσιν Ἀν 10 ταυθα χὶν ἀκουειν λεγόντων των τον ανθρωπον ἐδύτων, - ἀπολειται τα πράγματα τη Τισαμενο μωρία και ἀτεχνία κω ταχέως κολουθησεν πίστις, κωναυτος και δεικνυμενος. μεν γαρ θρόνος καὶ οἱ κηρυκες καὶ οἱ ραβδοοχοι καὶ ο των πηρετον ἀριθμος 15

τῆς ἀρχῆς, τὰς μέρας δε ην ἰδεῖν ἀναλουμένας μάτην

δεξιοῖς ἀναγκάζων αυτο την ανοιαν διάγειν, Ῥυ της ἀνοίας ἔμελλεν ξειν ηττονα τον λεγχον καίτοι μέγα φρονεῖν ἀξιοῖ τ καῆμα το παρ ἐκείνοις τραγωδον. Ἀγώ

Coos le

238쪽

168 LIBANU ORAΤIO XXXIII

δὲ των μεν Η τουτοις αυτον ἐπαίνων ου ἀποστερο, πάνυ γαρ δη γενναίως ἐνεγκεῖν την τε φλόγα λεγεται καί τινας τερας ταλαιπωριας, οἶδα δ' τι καὶ πάντες οἱ περὶ αυτον καὶ οἱ τούτων οἰκέται καὶ νηλάται τον αὐτον ηνεγκαν λων, στ εἰ τούτω σεμνύνεσθαι δώ- RH242 σομεν, κἀκείνοις και πολλω γε πλέον ἐκείνοις,οσω της θεραπειας ς ουτος ἀπηλαυεν, Ῥυκ ὴν ἐκεινοις γε μην πραττε, τί ποτ ην τουτο O κα τωνυπηρετον ὁστισου ραδίως ει, σπερ α και τον εμ- 10 προσθεν χρόνον ἐν τηδε τοῖς αρχουσι καθημένοις

τα τοιαοτα ξεως ἐπράττετο. i. ὁ δ' δέρετο μεν δες

ε ἀγρίοις καθήμενος χωρίοις και τερψεων των αυτωκεχαρισμένων ἀμοίροις και παρὰ των ἐν τοι βασιλείοις δυναμένων τε τούτων την ἀπαλλαγήν, τιμθσθαι δὲ 1εἰς ἐπ εργοις κουσίοις ἀξιοι. καίτοι εἴ τι καὶ χρη- στιν ἐν τούτοις ἐστί, Λεινίου τοOτο ἔστι το κατακεκλεικότος αυτον ἐν ἐκείνοις τοι τύποις ἐφ' ους ῆκον μεν ο ρήτορες, Δ μὰλλον αυτοις αυτόθι χρη- σύιιενο σχολὴν αγοντος 'ου τὴν Ἀρχὴν Ἀχοντος,

Coos le

239쪽

LIBANI ORATIO CONTRA ISAMENII 1690ροντες ' δε αὐτον τω iis μόνον προσκείμενον vi 243ταλλα ἐοντα χαίρειν, υτ μεγαλήτωρ ν κατὰ τους ποιητὰς εἰπεῖν, ἀναβάντες ἐπὶ τους ππους δευρ ηκον τε συνησαν ἀλλήλοις ου πείσαντες, ελ ἀπελθόντες, ἀλλα σιγη τοfτο δράσαντες ευ εἰδότες. δες ἐδίδοσαν

ὰς καλεῖ μεν ιπποδρομος, καλεῖ δε θεατρα 4 O μεν ἐπιστάμενος δικαζειν ζημίαν τε γεῖται καὶ δυσχεραί 10 νει o P δε τούτω προσόμοιοι δέχονται μεθ' ηδονης μὰλλον η των παίδων in τα γράμματα μανθάνοντες. τηρεῖ δε υδε ἐν τουτοις ὁ πισαμενος 'ο προσηκον, ἀλλ' ἐν τω μάλιστα ψουλεσθαι ταυτα εἰδέναι δοκεῖν ἀηδίαν ίτι πλείστην ἐπεισάγει ποις γιγνομένοις νυν 15μεν Λων δοθέντων iij δικαίως Ἀποστερον νυν χεπλήθει πληγων των κατὰ γυμνου του σώματος. οἱ δ' ἐπαινουμενο των ἀρχόντων παρόντες ποοσιν ἐωκεσαν τὴν μὲν βασιλείαν τη παρουσία τιμωντες, ii τοὐς δετω μη τα τοιαοτα ἐξετάζειν ἀκριβος. so9. Ἱλλ' ἐκείσε ἐπάνειμι οτι μεγίστη ταῖς δίκαις

Coos le

240쪽

170 LIBANU ORATIO XXXIII

ανθρωπος ουτοσὶ βλάβη. η γαρ ἐπ αλλα αττα καταφεύγει ταυτας ἀφεὶς η δικάσαι καταναγκασθεὶς et τω φλυαρεῖν ἀνάλωσε τον χρόνον αυτου μεν ου τολμοναψασθαι του πράγματος, κέκλ δε περιερχύμενος και ουτ ου δίκαιον εστιν ἰδεῖν χων υτ σιωπῆν ἱ- ροέμενος, ἀλλα ρέων ἀχρήστω ρεύματι οῖ τα τε ταRII 245 ανιασαι καὶ κύψαι τοῖς συνδίκοις του στύδας. ἀντὶ δε του τέλος ζητεῖν και γνώσει στησα την δίκην ἀποπέμπει πάλιν εἰσόδου δεησομένους ταὐτω καὶ αυ- ad της πεισομένης ου τευξομένης τέλους. 10 τίνας ουν oi ει γίγνεσθαι τους δικαζομένους εν τοιούτοις κακοῖς;

τίνα ψυχὴν ἔχειν τί μεν προς αυτους λέγειν, τί δεπρύς τε την γην καὶ τον λιον οι δ' ἐπειδὰν παυσωνται θρηνουντες, οἱ μεν ἐπὶ πολλοῖς ἀπηλθον ἐς is δεδαπάνηνται ψυχὴν ἄρχοντος ἀναμενοῖντες, οἱ δ' ἀντὶ πλειύνων ἐλάττω λαβόντες γάπησαν. τοι δ'Ἀκ του συνδικεῖν τον βίον ποιουμένοις τηνάλλως καθησθαι περίεστιν, οι κήρυκες δέ τινας - ουδενὶ καλοῖντες καλουσιν μως ὐπερ του δοκεῖν εἶναί τι το πραττό- 20 μενον, ἐπεὶ το γε ἀληθες υπνος πολές. τὰ δε μέχρι της σπέρας καθέδρας ου εργων ἐπιθυμία ποιει, συμ-

Coos le