장음표시 사용
201쪽
νηται, γυναικις ἐλικτηρας η ἀμφιδεας εκ ου σώματος περιελόντες καταρώμενοι si τεχνη των λύγων θέντες εἰς τὰ χειρε τοι ἀρτοπύποις ἀπηλ ν σκοπουντες υχο τι ταῖς γυναιξὶν ἀντικαταστήσουσιν, αλλ' φ ο δεῖ μετὰ τοOτο των ενδον ελθεῖν. 13. τοιγαρου λήγοντες της συνουσίας ουχ, σπερ εἰκός, ε πόνων ἐπιραστώνην ευθυς ἀποπηδοσιν, ἀλλ' ἐλινυουσι καὶ προσδιατρίβουσιν, ως αν ἀκριβεστερα οἴκοι των κακον αἴσθησιν ξοντες. εἶτα συγκαθήμενοι προς ἀλλήλους τ αυτον δέρονται, ὁ δ δε δεινοτατων ων αυτου 10 μνησθεὶς κούει χαλεπωτερων.
14. μέσος δε των τοιούτων ἐγ καταδυόμενος διχόθεν, τοOτο μεν in πολίτης μετερος, 'OBτο δὲ ἰς
κορυφαῖος το χορο0, και δικαίως, αμφοτέρων νεκα χειρα δρέξας τον μεν ουν αλλον χρόνον ἐν in τοῖς 15
γιγνομένοις ἀλγεῖν ἱστάμην, ἔπειτα δὲ 4οοτο μεν ἀσθε
ραια δε τὰ καλούμενα σχολαρικια V at L Harpocr. s. v. λι- κτηρες et lex Seg. Behlceri necd. p. 248, 23 12 καταδυόμενος ητοι αἰσχυνόμενος, κάτω κυπτων η
202쪽
μεν Ῥυν ήγορευοντο ἄνομαι καλλίστην δε έπασοὶ καθ δυνατὰ ζητουσαν γησάμην ην νυν ἀποφανουμαι δεηθεὶς ἡμῖν ἄνευ θορέβου των λογισμον ἀκουσαι. νυνὶ γαρ υμῆς ου ἀργυριον ἀξιῶσαι αν εἰσενεγκεῖν
μάτων, Ῥυ γαρ αγνο τὰς γιγνομένας ἡμῖν καθ' κά- ad στην μέραν περ του κοινο δαπάνας ἀλλα τί δηποιοῖντες σώσετε τους ἀνθρώπους τη πέλει
16. Γεωργεῖτε τους ἀγροὐ της στύλεως σχεδιν αντας ολβουλεύοντες μεῖς, ο τη με παρασκευ- φοιταν Ἀντελη 'ην προσοδον. ἄνευ χε κέρδους 1 οὐδὲ τους πονοοντας ἀφίησι. τοέτων δη τον αγρον τοὐς μεν εἰναι συμβαίνει μεγάλους, τους δε κομιδημικρούς, καὶ τους μεν εἰς τους βουλε Τοντας μεμερίσθαι κατὰ τον ὀρθος καὶ δικαίως a οντα νόμον, τους δ' εἰς τέρους τινὰς ξω του λειτουργεῖν ἐστοτας, iς
203쪽
ἐκόντες συγκεχωρήκατε κωριοι τους εχοντας οντες αφελέοθαι 17. τους μεν ουν μειζους et μετέρους εἶναι δεῖ των ἀναλισκόντων καὶ χορηγουντων καὶ πολλαῖς δαπάναις, παῖς μεν ἐγκυκλίοις, ταῖς δε καιναῖς πακουόντων. ἐκ δε των ἐλαττόνων δότε τοῖς ρήτορσιν ἀναπνεοσαι καὶ ποιήσατε τὰζ ψυχὰς αὐτοῖς Φηλὰς των ου λειτουργούντων ἀξιωτερους τούσδε νομίσαντες, ους εἴ τις φαίη λειτουργεῖν, ἴσως ου αν μάρτοι, ὴμέρους των ὁντων μῖν, εἰ τοὐθ' διον ἀπο- RII 212
στάντες, πάντως δε μετάδοτε των γρῖν. παρ ων εἰ 10 και λεπτην ἐξουσι την επικουρίαν. ἀλλα του γε μηδενος το μικρον μεινον. 18 αν ταύτης, δε ἄνδρες πολῖται, τύχωσι της βοηθείας, Ῥι με εἰς τροφην, οἱ νεο δε εἰς λύγους σονται κεκερδακότες. ῶσπερ γαρητις Ῥμβρω- ἀπολαύει χώρα γενναίους καὶ πολλο0 15 ἀποδίδωσι τους καρπούς, in δὲ iὐχμος ταῖς γοναῖς ἔναντιοΘσθαι πεφύκασιν, οὐτω τοι παιδεέουσιν η μεν ὐπερ των ἀναγκαίων προντὶς ἀποφράττει τὴν γλοτ ταν, - των ἐπιτηδείων ἀφθονία προκαλειται πηγάς. οὐκοον ν δώσετε μείζω ληψεσθε καὶ δια σίτου βρα- οχέος ἀνθεῖν παρασκευάσετε τον λειμον των λύγων; 19 Τί δαί φησει τις, οὐχὶ τὰς συντάξεις οὐ
204쪽
τοι καθ' καστον ἐνιαυτον φέρουσι , προτον μεν,
ου καθ' εκαστον, ἀλλα νυν μεν λαβον, νυν δε υδεὶς εδωκε, νυν δὲ μερος, νυν δε βραδεως. και σιωπῖτὰς πραγματείας αἷς ἡπὲρ τούτου χρώμεθα προς τους αρχοντας, προς τοὐς πηρετας, προς τοὐς ἀποδέκτας, προ τον ἀεὶ σοβο0ντα, ν νάγκη προκυλινδεῖσθαι ρήμασι καὶ σχήμασιν ἀλλοτρίοις ἐλευθέρων κολακεύ οντα τοὐς αυτο χείρονας α τοι σεμνοτέροις, οἱονεἶναι προσήκει τον διδάσκαλον, παντος, οἶμαι, λιμοs1 βαρύτερα. 20. ἀλλ' M OOτο ἀλλα τύ γε μέτρον των συντάξεων ας ἀποχρη ενιοι φήσουσιν, εγο μεν αἰσχυνοίμην αν εἰπεῖν, Ῥυτως εἰσι Ῥεγάλαι καὶ του
RIΙ213 της πόλεως ὀνόματος ἄξιαι, ἡ δὲ εἰπε παρελ- θῶν ἐκεῖνο μοι πρύτερον ἀποκρινάμενος ὴν Ζηνοβίω15 ούνταξις η υ; καὶ μάλα τί δαι ἀγρον ου ἐκαρ- ποοτο της πόλεως κάλλιστόν τε καὶ πολυοινότατον εν δεξια χωροὐντι προς σάφνην παρ' αὐτον τον ποταμήν;
καὶ ὐδεις ἀνεβόησεν Ηράκλεις, ἄνθρωπος οὐ- τος χυοῖν εἴδεσι λημμάτων Ἀκκαρποοται την ad πόλιν, ἀλλ ος πάντ' ἐλάττω του δέοντος δώσοντες,
205쪽
21. Λεξιώτερος γὰρ τούτων κεῖνος α βου- λομαι λέγεις. ἀλλ' ο διὰ τουτο τούτους ἀμελεῖσθαι, δίκαιον, εἴ τι πλέον ην παρ' κείνω κατὰ τους λύγους, ουδέ γε τους ζοντας της του τετελευτηκύτος ρετης υπέχειν δίκην εἰ μεν γαρ υ λυσιτελεῖν τούσδε τοις νεοις πείληφέ τις ἀπιέναι κελευέτω καὶ ζητείτω βελτίους εἰ δ' ἀγαθυυς εἶναι παιδεέειν ὁμολογει, μὴ
χρήσθω μεν, ἐπισταμένοις, δε δε ἀχρήστους ἀτιμαζέτω. ει δε μή, δύξουσιν οἱ τουτο πεπονθότες των αγρον περὶ λέγω πλείω ποιεισθαι λόγον η των 10 υἱέων. ει γὰρ τον μελῶς φαύλοις ου μεταδώσουσιν ηγοέμενοι το πρῆγμα δεινόν, τους δε τούτοις παιδεύειν παραδώσουσιν ου εν μεγάλω κινδυνεύσοντες, τῖς Ουχ μολογηκασι δευτέρους γειν του παῖδας τῖν
χρημάτων νυν δοκιμάζειν ἀξιοοντες του ρητορας ἐνδεετε περ του δοονα βουλε παρέντες βασανίζειν ἐν τησκέψει τη περὶ τον υἱέων; 22. λως δὲ ἐν τω περὶ της τροφης λόγω τουτοδει σκοπεῖν, πότερον σύμμετρον το δοων η της χρείας ελαττον, καν μεν ἀποχρον φαινηται, μη προσέχειν scio τω πεί ντι περὶ του πλείονος, αν δε συχνῶ τω M 214 λειπώμενον, δέχεσθαι τὴν περὶ της προσθήκης παρα νεσιν, ἐπει κἀκεῖνος υπὲρ του τρέφεσθαι πρεπόντως ἐλευθέρω το χωρίον προσελάμβανεν. ου γάρ , μα σία, της
206쪽
136 LIBANU OBΑΤIO XXXI παιδευσεως θλον τουτο ν. η μικρος ἐτιμῆτε τὴν σοφων ἀξίαν γε ουσαν, ἐς ἐγώ φημι, στεφάνου καὶ ἀναρρήσεως καὶ χαλκης εἰκονος καὶ χρημάτων ὁποσα ἐν η 23 ἀλλ' εἰ πάντως δεῖ τούτοις λάττω
τὰ παρ υμον εἶναι κά των παρανόμων ν τι τοῖς αυτοῖς ἐκείνω τρέφεσθαι, καὶ ουτως ἐν ἐλάττοσιν σον--ται την γέ τοι συνταξιν ένος ἀνδρος κείνου τέτταρες ντες νενέμηνται, στε καν του ἀγρους πάρξηλαβεῖν των γε περ την συνταξιν ἐν ταυτω μενόντων io ουπω τὰ τούτων εἰς ουον τοι ἐκείνου καθίσταται. 24. N. μεν ουν ουδεν καινον ἐσηγουμαι μεμνη
μένος ἀγρον, ὁ προ οέτων εἰληφώς καὶ γεωργήσας μάρτυς ἐστίν, οἶμαι δ' εἰ καὶ μηπω πρότερον δεδομένην ἐξεώρισκον τοιοῦ παιδεύουσι Ῥοηθειαν, Ῥυς αν1 παρὰ τοOτο δικαίως η πείσας ἀπελθειν ου γαρ τὴν καινότ α των εἰσηγήσεων, ἀλλα την αἰσχύνην φυλάττεσθαι προσήκει τους βουλευομένους ορθος ἄτοπον γαρ των μεν κρατούντων τὰ δοκουντα χείρω λύεσθαι καὶ τὴν φέσιν του πράγματος ἰσχυροτέραν εἶναι του eo χρονου, κατὰ δε των ουπω νενικηκότων ἰσχύειν τομὴ τῖν εἰωθύτων εἶναι τὰ λεγόμενα.
25. Καίτοι τινὲς ἐῶ των ἐργαστηρίων καθήμενοι περὶ της των διδασκάλων εὐπορίας διαλέγονται τον
τε νέων κατάλογον ποι μενοι και σταθμον ἐπὶ δα-
207쪽
κτυλων ελκοντες ἀργυρίου μέγαν. καὶ νυν i RIΙ215μαί μοι τουτον ἀπαντήσεσθαι τον λύγον στο δὲ τὰ παρὰ των Ῥαθητον. εστι δὴ προς τοOτο χαλεπον ἀντειπεῖν υ τω δικαίας ἀποκρίσεως ἀπορεῖν, χω γάρ, αλλὰ --την ἀληθεστάτην ηκιστα φανεῖσθαι πιστήν. οἱ γαμ εκ του παιδεύειν πεπλουτηκότες ἐν τοῖς εμ- προσθεν χρόνοις δόξαν πεποιήκασιν ἰοῦ τῆς 'εχνης μάλιστα παρεχούσης νεργάσασθαι χρηματα. το μεν οὐν δίκαιον ν ἀεὶ το πραγ/μα Ῥυτως χειν, χχει δε οὐχ osτως. ἀλλα μετέπεσε, καὶ θεν. ἴστε μεν σοι τοῖς 1οημετέροις παρηκολουθήκατε, των δε ἀγνοούντων νεκα φράσω.26. ων τεχνῖν ὁπόσαι μεν τιμονται παρὰ τον βασιλευόντων, και τους μεμαθηκύτας εἰς δύναμιν αγουσιν ὁμο και τοι διδάσκουσιν εὐδαιμονίαν et ται 15 φερουσι και ὁ μισθος ως ὐπὲρ μεγάλων μέγας ' τανδε π του δυναστεύοντος ἐπιτηδευμα καταφρονηθη,
καν χρηστον η τη φέσει U ν δοξαν ἀπολώλεκε της δόξης δε περιαιρεθείσης καὶ ὁ μισθος συνανηρηται, μὰλλον δε αν η σύμπας πύληται, μικρος ἀντὶ με- 20γάλου γίγνεται. 27. πότερ' ουν μῖν δοκεῖ μέγα δύνασθαι ητορικη καὶ πλειστον ἐν βασιλειοι ἰσχύειν και τὰς αρχὰς πάσας οἱ λέγειν ἐπιστάμενοι λαμβά-
208쪽
νειν κἀν ταῖς περὶ των λων βουλαῖς εἰς πόρρητα καλεῖσθαι καὶ μετέχειν τάξεως et τουναντίον ἀπερρίφθαι καὶ ἀπεληλάσθαι και περιυβρίσθαι καὶ το των
R H 216 Μεγαρέων πεπονθέναι ρητορικη τε καὶ ητορες 5 εξω και λόγου καὶ ἀριθμο κείμενοι ἀλλ οὐδεὶς ου
τως οἴτε ἄπειρος των καιρον ουτε φιλονεικία χαίρων,
ὁστις αν ειπεῖν τολμήσαι το μὴ εἰς σο ατοι ἀτιμίας ἐκπεσεῖν την τέχνην. 28. που γαρ ι πολλοὐ περιτὴν κτησιν των λόγων πομείναντες πόνους οἱ μὲν 1 5λως επι το γράφειν εἰς τάχος τους αυτον ιεῖς τρεψαν ἀμελησαντες του της διανοίας κάλλους, οἱ δ' ἀμφοῖν ὁμοίως ἐφρύντισαν, του μεν ως ὁντος καλοO, τουδε ς εὐδοκιμοοντος, τίς ετ αν ἀπόδειξιν μείζω ζητοίη της κατὰ τον λόγων βρεως εστιν υν, εἰπέ μοι, 15 το μὲν πρῆγμα τον ἀνωφελον νομίζεσθαι, τους δε
του πράγματος διδασκάλους πολλους χειν του θαυμασομενους και τίς εἶδεν ἱερον κατασκαπτομένων ἱερεας ἐντίμους τίς ναυπηγον εν μεσογεία πλουτοοντα;
4 nin. al. XIV 73, 8. hol et Suid. S. V. υμεῖς, ω Μεγαρεῖς. heocr. XIV 48 c. schol Callim. p. 26, 6 cf. p. 372 et adi. I 98, 2. erperam de versa comoediae Attica, Μεγαρεῖς γαρ ἔξω του λόγου καὶ τἀριθμου cogitavit Ocrius r. Om. Ait IIIp. 501 n. 502
209쪽
29. Ῥια μεν αἰτία ταυτη τον μισθόν, - ανδρες πολῖται, συνεβη τοῖς ἀνθρώποις τοέτοις ἀπολωλέναι, ετέρα δε αυτον Ῥυὶ ἀφηκεν Mσπερ πρότερον χωρεῖν πολλῶ βιαιοτέρα. των γαρ iiκων των έπο παλαιου λαμπρον ν ὴν και το παιδευεσθαι καὶ το διδόναι,
με των λόγων ου Ἀκώλυσεν, ali δε φισθου δύσιν αδυνάτου. ἐποίησε πάντως χει ουδεὶ αγνοεῖ τους μεν ἐξ Ἀνδύξων γενομένους τα αυτον πεπρακύτας, τους δε ε ανωνύμων τα 'κείνων ἐωνημένους. 30. τη 10 30 περὶ καστον οἶκον τυχίας κεκοινώνηκεν ὁ διδάσκαλος. ωσπερ γάρ, εἴπερ ἐπλούτουν. ἀπέλαυεν αν, οἱ τως ἀποροέντων νάγκη προῖκα συνεῖναι. R; 217μεν οὐν την χρηστότητα των παιδευτον εν τω πλη- θει τῖν παιδευομένων ἀξιοῖ τις ορῆν, μεγάλην - 15αληθος εὐρήσει σημεῖον δὲ ποιούμενος τον τούτωναριθμον τη. ἐκείνων περιουσι αδ οὐκ Ἀρθῖς κρίνει. 31. και τί δει περι τούτων αἰκάζειν ἐξον ἐπ' αὐτην ἐλθόντα τὴν ἐξέτασιν καθαρύν, ως εχει, πο πραγμα μαθειν. εἰσελθῶν γὰρ ὁ νομίζων τὰ παρὰ τον νέων ad μεγάλα καθίσας αυτον παρὰ b θρόνον καλον κα-στον πυνθανέσθω, τίς ὁ παρ' υτοε μισθύς. οἶμαι γὰρ πλην λίγων κομιδη του ἄλλους, χι γνοῖεν ἐφ' ω καλο0νται φεύγοντας ποιπερ αν ἐξη καταδύεσθαι
210쪽
μήτε ψευσασθαι τολμῖντα τω τε μ τελεῖν αἰσχυνομένους εἰσὶ δέ τινες ο τοσοOτον τελουσιν, στε τωνοω ὁτωον διδέντων μαλλον βούλοιντ α λανθάνειν. 32. ἀλλα γαρ υκ αξιον δια πάσης κριβείας ἐλθεῖν. των γαρ ἐνόντων εἰπεῖν μεινον ἀφελεῖν ij λυπησαι τους δέως μεν α δύντας, τύχη δὲ κεκωλυμενους. τοσουτον δ' αν ἰσχυρισαίμην, ως λίγων των ἐκεῖθεν οντων παρὰ της στύλεως ἀξιο τι φανηναι καὶ μὴ πιστοτέρους του πόρρωθεν φαντευομένους Ἀμον του 1 συζοντος περὶ του ποῖα τα των ρητύρων - νομι- σθηναι. 33. και μην κἀκεῖνό γ' αν δέω εροίμην εστ ιν στις πώποτ Ἀ λπισε του ει τάχος του--τους διδάσκοντας γράφειν ψεσθαι χρυσον ἀπο της αυτ ον τέ rνης η βέλτιον πράξειν των 15 σκυτοτύμων και τε κτύνων ουδείς. ἀλλ' ὐμως ευμ RU218 πορουσι καὶ τρυφῖσι καὶ μεθύουσι και γεγόνασι σεμνοί. 'λουν θαυμαστόν, εἰ σπερ τα 'κείνων ρται παρὰ την ἀξίαν, υτ τα τούτων ἐταπεινώθη; 34 καὶ δια τί φησει τις, , περ μεν οέτων di ἀλγεῖς καὶ λεγεις, τοῖς δ αλλοις παιδευταῖς ου συναγορεύεις. οτι τὰ τούτων ἀκριβέστερον ἐπίστα-