장음표시 사용
281쪽
τους δ' ἀντὶ των ηδέων λέσθαι τα συμφέροντα. εἰ δ' αυἐπὶ των νυν φιλονεικήσετε μένειν, ττω μέν, κερδαν δε0μως αυτ γε το περὶ των τοιούτων συμβεβουλευκεναι. 3. μικρ0ν δὐ τις Ῥμῖ- ἀποκρινάσθω μοι R H 285 τίς μῖν προσηγορία κοινή φαίητ' αν οἱ πολι Ἀτευόμενοι. τί τοίνυν Ἀργον ταυτησὶ τη. προσηγορίας γνώμt λειτουργησαι καὶ λύγοις εἰσηγήσασθαι τοδέον, κωλυσαι τα βλαβερά, τοις μεν συνειπεῖν, τοις δε ἀπαντησαι, ἀκολουθησαι με ευ φρονουσιν αρχουσι, μαχέσασθαι δε et λυσιτελουν ου δροσιν, ἀντιστησαι 10 ταῖς ἀπὶ το θρόνου φωναῖς τὰς απι του βουλευειν, τω φοβεῖν μὰλλον δεδιέναι Ἀκ Ῥητορείας Ἀχειν. 4. ταυτ εστιν ὁ πολιτευώμενος, mi ξυλα και κάμινοι καὶ ita τοι και ἀθληται και αρκτοι και κυνηγεται καλὰ μεν γαρ καὶ ταBτα τα ἀναλώματα και φέροντα τιμὴν 15 μὲν si πόλει. δόξαν δε τω δαπανωμένω. ἀλλ' υπωτουτ εστι πολιτευεσθαι, ἀλλ' εἴδη μεν ιμαι λειτουρ- γιον, τερον δε ὁ πολιτευόμενος, io ελεγον ἀρτίως. καν δεκάκις τούτων τις Ἀκαστον Ἀρος τὴν ἐαυτουποιτὶ φιλοτιμία μεν καὶ μεγαλοψυχία και λαμπρύτης so
282쪽
et αυτ αν εἴη πορρω δέ γε του της πολιτείας χρημα- τος δηλον δε κειθεν. 5. πολλοὶ πατερες καί, νὴ R II 286 ία γε, και μητέρες των ανδρον αυταῖς οἰχομένων γαγον ἐπὶ τὰς τοιαέτας δαπανα τα μεν αρτι γάλακτος ἀπηλλαγμένα παιδία, τα δε υπω. τούτοις Ουν ἐκείνης μεταδώσει τις της προσηγορίας ουδείς, πλην εἰ παραπαιοι γε πως γὰρ ν ο γε μηδ' ὁτιλειτουργει δυνάμενος εἰδέναι το του πολιτευομένου πράξειε , πῖς δ' ου πράττων τω της πράξεως ν νύ 10 ματι καλοιτο καὶ μεις τοίνυν, σπερ ἐκειν το cιδίον, λελειτουργήκατε μέν, πολιτεύεσθε δ' ου. 6. καὶ τοOτο πάλαι μεν κουον ον εμοί τε ἐπιχαιρέντων και μον καταγελώντων καὶ ου ηπίστουν,
ηδειν γὰρ μον εν πολλοῖς χώροις τὰς γλώττας, νυν is δὲ δη καὶ σαφέστερον γνων την ἐμαυτο συμφοράν.εισηλθον μὲν γὰρ τον ἄρχοντα προσερον, ς υκ δει, παρην δε η βουλη πῆσα προ ἔκειτο δέ τι τον σπουδαίων παιτου λόγον καὶ ρήτορας. τῖν δ' ἄλλων δοκοῖ σφίσι λυσιτελειν λεγόντων ἡμεῖς ἐπολιτεύεσθε
2 τη σιωπη τοσο0τον συνεισφέροντες, πύσον νεύματι τολεγόμενον ἐπαινέσαι, φῆλλον δε οι μεν 4ωρῖντω τε υμῖν καὶ οὐτ' ἐποίουν, οἱ δ' οὐδὲ τουτο, αλλὰ κρέμψαντες αυτοὐς π τοις νώτοις κείνων οὐδὲν οἰκετον
Rm 287 χεφερον εἰς δεσπότας λεπύντων. ἐξιέντων δε
283쪽
LIBANI ORATIO AD DICERE NOLENTES 213υμον τοῖς μεν ξ ν εἰρήκεσαν πηρχε μέγα φρονεῖν,
υμῖν δ' ἐκ του σεσιγηκένω τεταπεινοσθαι καὶ τοῖς γε ἀκολουθοι. ἐκατέρων 'οις μὲν Ἀκείνων χαρά, τοῖς δ' μετέροις κατηφεια. τίνες ἰν και χειπνουσιν ησαν μιν Ἀρος τὰς Ῥητέρας οἱ λύγοι ψευδώμενοι Ἀμεν ὰμ καὶ ἐκ λέγων κειν ii ταῖς λέγοντες καταυτὶ, τοῖτο δικεῖτε, σεσιωπηκέναι δε ὁμολογο0ντες τί ἄλλο η στένειν ἐποιεῖτε δυστυχεῖς αυτὰς ἀποφαίνοντες μητέρας καταρωμένας σφίσιν αυταῖς βριν και λώβην και χνείδη 'εκουσαις. ταχυ ' αν Ῥμὰς αἰσχυνθείη 10 χειροτέχνης, ταχυ 'αν πουργήσειε κελευουσι, ταχέγ' αν ἐλπίσειε δυσχερες αυτ τι λυθήσεσθαι δι' μῖν,οταν μεῖς αλλων δέησθε Ἀων ὐπὲρ υμον ἐρουντων.
8. προς θεῖν, πότερον μεινον αγειν Ἀγεσθαι, και
ἰσχυειν μη δύνασθαι καὶ βοηθεῖν η χρηζειν του 15 βοηθήσοντος , και καλεισθαι φακάριον μακαρίζεινετερον και ἐφελεῖν τὴν Ἀνεγκουσαν μη οἱών τε εἶναι. οὐκουν ἐν τοις εἰρημένοις τούτοις τὰ δεώτεραμεν μέτερα, τὰ πρότερα δε αλλων; οῖ φοβεῖν δύνανται τους των αρχύντων πηρέτας, ους ἡμεῖς δεδοίκατε ad
καὶ 4στιν αυτοῖς ράδιον λυπησαι βλέμματι. λυπησαι ρήματι. λυπησαι χειρί. λαβέσθαι φετ οργης. στησαι καὶ , βουλόμενον. ἀποδυσαι καί πού τι καὶ πλέον.
284쪽
καὶ λειτουργεῖτε καὶ λελειτουργήκατε, τω νόμω δε καὶ ταῖς ἀνάγκαις ταsτα λογιζόμενοι, τὰς ψυχὰς δὲ μονοψ εχοντες θαυμάσαι. 9. Et μεν ουν τε πολῖται πόλεως π αλλου του
10 αν καὶ ουτ καλιν ἀμείνους γενέσθαι πατέρων καιεχειν γε και αυτοὐς εἰπειν το του Σθενελου, τάχα δ' αν τις ην μῖν ου κτησαμένοις τοῖτο ἀπολογία νον δε τουτ αν ευροι τις, τι μάλιστα η πόλις μιν ἐξ
λαμψε τη περὶ τ λεγειν της βουλης ἐπιστήμη, δι' ην
15 και τοῖς παιδευουσιν ου μικρις ἐν ταῖς ἐπιδείξεσιν χρόνος δεινον υ μη καὶ τούτου φαίνεσθαι κληρονόμους, ἀλλ' εν τω μετέρω βίω διαφθαρηναι τη πόλει τὴν δόξαν η τ μεν τεῖχος αυτης εἰ περιηρεῖτε, δίκην αὐοφείλετε, των δ' ἀπο το λέγειν γιγνομένων et ἀποστεροῖντες τιμον αξιον τι ποιεῖτε. 10. εγο χαίρω 3 lat. Gorg. p. 517 a It is 405
285쪽
LIBANU ORATIO AD DICERE NOLENΤΕS I 15 μὲν θαυμαζομένου Φασγανιου καὶ ου ηττύν γε η αυ- τος ἐγκωμιαζόμενος, ἐβουλόμην δ' αν μετ' ἐκείνου καὶ ὐμὰς επεὶ καὶ ri πύλει κέρδος αν ὴν ου o νυν λεγόμενον λέγεσθαι τε οὐδεὶς in κείνω προσόμοιος, ἀλλ' ὐτὐ πολλοὶ Ἀταραπλήσιοι. καὶ τον Ἀργυριον δε και 'ον βουλον ἰοῦ Ῥητορας ἀγαθους 4μνου- μενους ἴσμεν, Ἀγῶ δε καὶ λλους προσθείην αν ἐκει- νων μεν στέρους, υμον δε βελτίους. 11. ίταν ουν ἀκούητε λεγύντων, Δ οἱ μεν σαν πύργοι της πολεως, υμεῖς δε προδύται και οἱ μεν αὐτην ποίουν ευδαι- 1ομύνα, μεῖς δε ἀθλίαν, και δε ην ποτε η βουλη μέγα, νυν χ' λίγον μεν αὐτης ου τέθνηκε, τω πλέον δὲ οἴχεται, moin απτεσθε σιτίων. mo. δε έξιοΘτε Ιην; πος δε υκ εἴχεσθε την γῆν ἡμῖν χανεῖν τοΘτο WV 289 γάρ, τοOτύ ἐστιν φ ω τις αν μάλιστα ἀλγήσειεν, τι 15 δυστυχοοντες ου αἰσθάνεσθε ἀλλα σὐν δονη ζητεκαι γελατε πρύς τε ἀλλη λους και τους εἱλλους καὶ ν- τυγχάνετε τοι ἀνθρώποις ἀναπεπταμένοις ὁμμασι ος ἐν Οὐδενὶ καθεστηκότες κακῶ.12. καίτοι τί δεινότερον της ἀφωνίας ταέτης , περὶ so ἐς τίς αν μῖν εἴη δικαία πρόφασις τοι μὲν γαρ αὐγονε0σιν ου αν εχοιτε εγκαλεσαι, δε οὐ παρέδοσάν
286쪽
τε et μὰς παρ' ων ν τι μαθεῖν καὶ ἀνηλώκασι τὰ εἰω- θύτα βιβλία τε νουμενοι καὶ ισθον τελοοντες, υτοίνυν οὐδ' ημιν ij ος ου ἐπισταμενοις μαρτυ- ρουσι δὲ τούτω τω λύγω πολλαὶ πόλεις ἐν πολλοις εθνεσιν, ἐν ις οἱ παρ' ἐμε πεφοιτηκότες εχουσιν ἐκ του λεγειν το κρατεῖν και εἰ μη μακρο τε προς τοOτο δει λόγου και αμα ην ἐπαχθές, κατέλεξα αν. 13. τούτων τοίνυν ἐν μεν τοις διδασκαλεχις ουδεν ἐγένεσθε χείρους αῖ τε γαρ έσεις μιν οἱα δέξασθαι 10 τὰ της τεχνης πύνου τε υκ λίγον τι προσην, ὁ δ' ἐπὶ τούτω χρόνος ου ὁμοιος, ἀλλ' ἐκείνοις με ἐφυλάχθη το κτηθεν, μιν δε διερρύη το δε αἰτιον, οιμεν απτονται συγγραμμάτων, μεις δε ερπετον μῆλλον αν τοέτων, καὶ οἱ μεν ου ἐποιήσαντο προ αυτον B H 290 τὰς των ππων Ἀμίλλας, μιν δε του βίου κέρ-a δος αυται, καὶ πάντων ἀμελησαντες των αλλων πως ὁ δεῖνα του δεῖνος ηνωχος περιέσται σκοπεῖτε. καὶ ὁ τουτο ἐπαγγελλόμενος γόης των θεον αυτον τιμιώτερος καὶ των γε θεατον οἱ τον Ἱππόδρομον γεωρ- 20 γουντες, mi Ἀντεοθεν ἀργύριον, Ἀλειν 'οις
ου τοίνυν ου δ' ημῖν ἔχοιτ' αν ἐγκαλέσαι πο κοινοο τι δὲ η ς οὐκ ἐπισταμένοις ζητεῖ καὶ ἔτερον ηιμα μετὰ του διαζευκτικου P ητοι ὁ μετὰ τουτο. καὶ τ ἐπικεκαθαρμένην ἔτι ἔδειξε την γλῶτταν cf. p. 219,6 V cf. p. 293 ἡμῖν MoΙΜ prodit Iterum henorum η ραθυμουσιν deesse Re cancellavi ut ortum X Vocisti supra, in intecedenti Voce μῖν scripta 6 τι του - 10 τὰ insemi,,num δέξασθαι τὴν τέχνην aut talia ει genatu E ervatur, es.
287쪽
κελησιν νωθεν καὶ δι' ἐκείνων τοῖς εστ των αρμάτων τούτους τοίνυν μεῖς μακαρίζετε, ζηλοfτε, μιμεῖσθε τουτοις εοικέναι βουλεσθε μὰλλον η τοῖς πατράσι. και η Λία γ' ἐοίκατε εἰσὶ δε οῖ πολλους αυτον ἐν τοῖς αυτον ἐκείνων νενικήκατε καὶ φιλοτιμεῖσθέ γε ετη νίκη ταύτη μὰλλον η οἱ τους στεφάνους ἐξ υλυμπίας
ἀναιρούμενοι. 14. το δ' οὐχ ηκιστα προς τοOθ' μὰς ὴχ0ς ἐκεῖνο εστιν, τι πολλοὶ μεν τον νεων εἰς αὐ-την τὴν λειτουργίαν κατεστησαν, πεπρακότες δε ῖππους ους ῆσαν ἐωνημένοι, του λειτουργεῖν μεν πηλλάγη 10σαν, ἐν δε ταῖς σπουδαῖς ταῖς τε περ τούτων κρὶ τον νιόχων ἐς νίκα ἐλειτουργουν χαιρον, ἔμειναν. καίτοι πέρας εχοέσης της δαπάνης τί μὴ και το τούτοις προσέχειν πέπαυται, ἀλλ' ἀθάνατον προέρχεταιτο κακον , και τὰς βελτίους καὶ χείρου ημέρας τούτω 16 κρίνετε, ταῖς νίκαις και ταῖς ητταις κείνων, μετέρας δε νίκας μεν ου αν εχοιτε εἰπεῖν οὐδαμοΘ, ταῖς δ' ητταις ου ἄχθεσθε τοσαύτη τις του νικῆσθαι
γέγονεν μιν συνήθεια. 15. υρ' ουν ἰλιγώρησα νοσούντων καὶ ου ἐμι-stbμησάμην τους ἰατροὐς οὐδε τα τον ἀλγούντων ἐποίησα, αλλ' ὐσον καταράσασθαι, -οσοοτον φθεγξά- B; 291
288쪽
218 LIBANI ORATIO XXXV μενος ἀπηλ ν; καὶ τίνα παρέλιπον ημερα εν ὴ μητα του νουθετοῖντο διηλ ν ω φίλτατοι, νηψατε,
παυσασθε μεθυοντες , πανελθετε προ νουν. μανία ταοτα εστ ιν εν μον αυτον γένεσθε.
φείσασθε με υμον αυτον, φείσασθε δε ει os γένεσθε κατὰ τὰς γλώττας των οἰκετῖν βελτίους ω νυν γε τυχη μύνον ἐστε βελτίους. εἰ δ' ἐπισταίη τις υμῖν τε κἀκείνοις γυμνοῖς λαλουσιν αλλο εἰδώς Λων τερὶ - μὰς Ῥυδέν, 10 ου αν μοι νομισαι δοκεῖ δίκαιον εἶναι τους ἐτέρους των τέρων κρατεῖν 16. ου ἀεὶ παρ' ἐμο ταυτά τε και τα τοιαῆτα ου ὁρώμενος πύρρωθεν ταοτ' ἐρεῖν προσεδοκώμην ου ὐπροσδοκία τοf- των δρασμιν μον πολλάκις ποίησεν. ουὶ ἐδεήθην is μον παυσασθαι μισοοντας τον Λημοσθένην ου ἐν τοῖς ἁμαρτανομένοις μῖν των ρημάτων βαρυς νἐπανορθον ου μετὰ ραστώνης ἐπηγγειλάμην την περὶ πολλὰ τον πλημμελουμένων hi ιν υμῖν δε καὶ τουτο ἐπίπονον δόκει αλλ' εἰ και η προτερον, νυν γε, εο βέλτιστοι βεβαιώσατε τουνομα τοι εργοις και γενεσθε δὴ κέκλησθε, πολιτευόμενοι. 17. ος οὐ τουτο σται αν δυνηθητε λέγειν. πο ουν τοOτο δυνήσεσθε; α μη φευγητε τὰ βιβλία μηδ' δίω νομίζητε τούτων α νυν δὴ διηλθον. οἷς νομοθετουντο φείσασθε μὲν ias ' τί MOB γε -I a δοκεῖ νομίσαι - 13 ταυτα ψ
bet Coll. 131 qui νυνδη coniecti; ed etiam τῶν pro antecedenti τουτων reponi voluisse Videtiar adnotans ,,optime Graece dicendum est δέω - όδ α νυνδη διηλ ν
289쪽
προσθειν τις αν κύβους τε καὶ την περὶ θεους εν-
γλώττας εκκαθαίρετε και τάχα τις μὰς ψεται λέγοντας, im σιωποντας 18 εἰ δ' ου εστιν μιν λῶς ἀποστῆναι των παιδικον ἐκείνων, συμφορὰ μεν αγαπῆν τα ζημιοοντα. μεις δε ἴσον κατερω νέμετε, τω
τε 1 είρονι τω τε βελτίονι καίτοι που τοOτο δίκαιον , 10
αλλ' μως δίδωμι. δεδείπνηκας. μη διάτριβε et μνήμη περὶ τους νιύχους Ἀρίζων - τον οἰκέτην, ν R II 292 μηδεὶς αλλος παρη. ἀλλ' αἰτησάμενος βιβλίον θήξας
την γλοτταν κάθευδε καν ταις μακροτέραις των νυκτον δε μετὰ τον ἀλεκτρυόνων εἰς ἀγοράν τε ἐλθών, 1εην τὰ πράγματα παρέχη μη νύμιζε αἰσχύνην φλήσειν, ην οφθης ἐκ βιβλίου λαμβάνων. 19. 'αοτά χοι
καλον ποιήσει στόμα, 'αΘτα Ῥέον δείξει, Λαοταταχεῖάν τε ἀπεργάσεταί σοι την γλῖτταν καὶ ἄμα αὐτιας κρείττονα ἀπο ταύτης οἰκοδομήσεις λαμπρότερον oκαι γεωργήσεις κάλλιον καὶ πλειύνων Ἀπίπλων Ἀσηδεσπότης και οὐ. ἐμον τε και σον κατηγοροὐντας ἐπιστομιεις, o ου μεταβάλλων γε τι τον νυν νώδυναμία βιώση.
290쪽
20. Ηχ αν ουν τίς με εροιτο τί δ' απαντές εἰσιν οἱ si δε τοιουτοι λεγε δε υδεὶ των σοὶ πεπλησιακότων ου δέ γε πολιτευεται; ἐγώ δετοOτο μ ν ου αν φαίην οὐδ' αν μαχεσαιμην τοις ουτω φανεροῖς, ἐκεῖνο δέ, τι λιγο μεν ουτοι, πολλοὶ δε κεῖνοι οἱ μὲν δυο ὶ τρεις , οι δε δεκάκις τοσουτοι. δει δέ, εἴπερ αρα και τουτο ἔδει, τρεις μενεiναι τους ου λέγοντας, πολλάκις δε τοσουτους τους λέγοντας ουδε γαρ ἀγρον ἐπαινέσαιμ' αν, ου' πλέον
id ἀργόν, ουδε παιδοτρίβης εὐδοκιμος , τω τρεις μεν
ἐπίστανται παλαίειν, το δ αλλο πῆ αλλως ἀριθμός λύχον δε καθίσαι τις αν ανδρον εἴκοσιν και πλειόνων, ἐν se πλὴν τριον δειλοὶ πάντες πάσχοντες οἱά
φησι τους κακους ἐν ταῖς ἐνεδραις υμηρος . 21. Ῥυκ1 ἀρκεῖ τοίνυν ουτ' ἐμοι υτ τη πόλει το τρεις λέγειν, ἀλλα πάντας πισοι μετέσχον των Ἱερῖν. αυτους χεRII 293 τουτους, Ἀρ0ς υιος, του τρει και αυτοῖς καὶ τη πόλει χρησιμωτέρους μῖν ὁμολογειτε εἶναι ηου; εἰ μὲν γαρ υ φατε, μαίνεσθε, εἰ δε συγχωρειτε, ud τί ου ἐγκαλυπτεσθε εἰ δ' ου δυνασθε ταυτον κεὐ
lacuna clit et duarum lineariam suarum utraque 45 fere littera, continuisse videtur