Libanii Opera;

301쪽

LIBANI ORAΤIO DE VENEFICIIS 231εμὲ τὰ δεύτερα τη φυσει πρότερα ποιεῖν ἀξιουσιν. Ῥυμὴν ζητησά γε τούτου δίκην οὐδ' ἔλαβον λαβών αν ραδίως, εἴπερ ἐβουλόμην, ἀλλ' ἀφεὶς αυτους μαίνεσθαιτης μανίας Ἀνειχύμην Ῥυτε αἰτιώμενος ους εἰσιύντας Ουθ' πότε δόξειεν εἰσελθεῖν ἀπωθῖν ο εἴτε ευήθειαν εiτε ἀναισθησίαν ἐτε φιλανθρωπίαν βούλεταί τις καλεῖν, ου διοίσομαι ου τοίνυν ουτ νοσοοντας περιεῖδον ουτε εἰς ταραχὴν ἐμπεσόντας πο των δεως τοῖς τqλικούτοις ἐπηρεαζόντων, οἷς του στρατιώτου προσμ

των ,πάντων Ῥυὶ ἐθούειασε πλην τω- διδασκάλωνοὶ οὐμις νύμος γενετο ζημία ταυτὰ και παρ' ἐκείνοις των νέων ἀξιούντων χειν. τὰ δέ ἐστι τί βουληθείς is τις εδωκεν, ου ἐθελησας ου εδωκε καὶ πολλοστονδη μέρος ο βουλύμενοι το δ' υκ ἐθέλον πολύ ποιεῖ δὲ τὴν ἀτέλειαν τω πένητι φεν πενία, πω πλου-τοοντι χε λ πλοοτος. οτμ γαμ ενι πολλά, ποιτονηγεῖται χαρίζεσθαι ουδ αφεὶς ἐφίκοιτο της ἐμης R II 312εις μὰ κηδεμονίας καὶ δικαιοσύνης. ωστ' εἰ τουτο 1τω νυν παρ μον τισιν χυρίσκεται. σαφέστατα αν- θρώπων δίκημαι χρηστοῖς ου χρηστὰ κεκομισμένος. 10. - τοίνυν προσήκει με φανηναι καὶ περὶ τους

Coos le

302쪽

διδασκάλους βέλτιστον γεγενημενον ουκουν ὁ μεν 'Ἀσκαλωνίτης κεῖνος ηρπαζεν αεί τινα τούτων καιτους μεν εἰς φοβον καθίστη πληγων, τους δε καὶ

επαιε. και φανέντος υνυς απαντας εδει των θρόνων

ἀναπηδήσαντας δρύμω τε συρρεῖν δε αυτιν και παραπέμπειν, και τὴν ἐπὶ τους θρόνους αυθις διν ποτων ἐκείνου νευμάτων λάμβανον, ἀντιβλέπειν δε υκεξην, αλλὰ κύπτειν τε δει και τὴν περοχην εἰδέναι.ωστ ουδεὶς αν τηνικαοτα ἐτέρω παρεκάθητο, ἀλλ' δει

10 παντα ποοτον χιναι ob χρόνον ἐκείνου τε και των παρ' ἐκείνου και παραλείπω καινόν τινα φύρον νέων

και ς ὁ παις ω πρις τους ὁμιλητὰς 'χρητο, πουτον εἰσέπραττε τι φόρον και ς ε ταῖς ἐκδείαις ταύταις Ri 313 τρεμον οἱ διδάσκαλοι 11. ὁ τοίνυν κείνου τε- 15 νεωτος ἐκδεξάμενος την γεμονίαν ην μεν ἐκ Παλαιστίνης και αυτος, παριν δε των et των ἀπολαύεινουκ σχε της φύσεως, ἐμαι, των ἴσων ου ἐφικνουμένης. ὁ δὲ καὶ μέχρι των νομάτων γνύει τους πλείονας καὶ των αλλων ἀπαρτησας αυτιν ν γωνίαις

Aedesius cf. I 289, 154 1 et 84, 18 1. 14 Zeno bius Elusanus ep. 100) cf. I 130, 15 132 9. 289, 1613 ἔκδεια μέν ἐστιν ἐκουσιος στέρησις χρημάτων ὀφειλομένων ων μέρος δηλονότι κατέβαλλεν, ἔνδεια δὲ τ μηδὲν λως καταβαλεῖν διὰ bis ἔχειν P cf. Suid. s. v. ἔκδεια. huc P99

Coos le

303쪽

LIBANU ORΑΤIO DE VENEFICUS 33αλλοτε ἄλλαις συνην. 12 ἐγ δ ουδέτερον, ἀλλ' εφυγον μεν το ζητεῖν, σπερ ὁ πρότερος, κρατεῖν, ην δε οὐδενεοικώς τω δευτέρω κατὰ την φυσιν, ἀλλ' ἀναμίγνυμαιμεν απασιν ν ουδεν πλεονεκτεῖν ουδενος ἀξιον, ἀλλ' απ' ἴσου του σχήματος συνδιατρίβων γελῆν δε ξεστι Ἀκαὶ σκώπτειν καὶ παιζειν. και τἀμα νυν μεν γεῖταιτων παρ' κείνων, νυν χ' πεται. νέους ὰὐ παρ' αυτοῖς ἀκουων γύναια τρέφειν πιυς εποίησα τε των

ηδικημένων. ἀλλ' ἴσον ἀπέσχον του τε Ἀγανακτησαι και του προσαιτῆσαι την Ῥε των πατρώων πρῆ- R II 314σιν οὐ θεραπευσας Ἀτέρα κτησει πλουσίους ὰλ ἐκ ii πενήτων τινὰς ἐκείνων ρον τοις μεν συνησθην της τυχης, ἐμαυτ δε ου συνηχθέσθην. 13 ἀλλ' υδε θρασυνομένων τινον και τη 'Qν ἀρχόντων φιλία προς 'περοψίαν χρωμένων θυμου τε νεπλήσθην καὶ τιμω 15ρίαν ἐζήτησα, ἀλλ' ο μεν ου δίκαια ταυτα, πιστάμην, φέρειν χε iμως ήξίουν. αλλων χε αλλοις προστιθεμένων παρ' μέραν νόμον κείμενον παραβαινύντων ἴδειν με την ἀπ του πλήθους λυπην, Δ δ αν λυπος εἴην ησυχαζον προς τε καινότητα ἐτέραν σπερ 20 τις σιδηροος καρτέρησα. καὶ πλείοσι μεν εχ λύγοις κανταυθὶ δεικνυειν ἐμαυτόν, Ἀρκειν δε ηγουμαι καὶ

Coos le

304쪽

εἰσῆλθεν κεῖνα τα φάρμακα, την γε τον δίκην λαμβάνοντος ου αν εχοι τάξιν. 14. ci μὲν δη τοιοOτος εἰς παντας, μην δε τούτων πεφηνότων κινήσεσθαι την πόλιν κατὰ τα5υμήρου κύματα παρακαλοέντων αλλήλους ἐπὶ ζήτησιν του πράγματος. καὶ γαρ εἰ μη ράδιον εὐρεῖν, αλλὰ

τύ γε των βουλομένων δει γενέσθαι νυν δε τοσου- τον ἀπέσχον της τοιαέτης οργης και του τα προσή-RIL 315 κοντα ἀποδουναι τοσούτω κακω, στε μικρον των 10 καθευδώντων διήνεγκαν ουκουν ουδε εἰς ξ πάντωνου ἐβόησεν υτ τον μηρον πληξεν ουτ την χεῖρα ρεν εἰς ουρανόν. καίτοι καλος γ' αν εἶχεν αυτοῖς καὶ ἁμαρτεῖν ἐνταυθά τι και τὰς χεῖρας etia τους παραπίπτοντας ἀφειναι, Ἀαν Ἀ πλειστο- ἀπεῖχον της 15 αιτίας. 15. νυν δ' ηνιόχου μὲν και ππου δοξάντων τουτον ἐμπεποδίσθαι τον τρόπον πάντα κινεῖται καθάπερ ἀπολωλυίας της πύλεως, νωθεία δὲ αὐτος τηπερὶ ταυτα τετίμημαι καὶ ταχεως ὁ λόγος ὁ περὶ νεπαθον πέπαυται των μεν οὐδεν δεινον ήγουμένων,2 εἴ τις με κατήνεγκε, των δε καὶ λίαν os ἀγαθον

μη εἶναι μοι την ψυχὴν ο περ ην, μηδε ρῆν λύγων

Coos le

305쪽

LIBANI OB ΑΤIO DE VENEFICUS 35 μηδε επιδειξεων μηδ' νπερ τον εμπροσθεν χρόνον, ἀλλὰ θανάτου καὶ κφορὰς καὶ τάφου και δυσχεραίνειν μέν, i τις βαλανείου μνησθείη, δυσχεραίνειν δέ,

Coos le

306쪽

Orabato se potius scriptiuncula, προς Πολυκλεα Ui-Maanto post annum 366' composita, si in ii inniti consuetiistini quae ipsi eum olycle olim ab Iuliano praeside Ρhoenices facto fuerat, ab illo 1piae cauSa cum aliustum divorsu a toni de Iuliani iudicii exposuit, mon plane

1 Nam verbis p. 240 23 8 s. ησαν δε οἱ φάσκοντες αυτὼν κ αὶ μεχρι της τελευτης ἐνέχεσθαι τὴ νόσω minime ut recen imors Elpidia commemoratur, de qua Philostorgius h. e. VII 10 πολλοὶ μὲν inquit των εἰς τους μιστιανους καὶ την υσέβειαν ἐκμανέντων δίκας ἔτισαν ου μεμπτάς . . . καὶ Ἐλπίδιος της βασιλι- κης οἰκίας προεστῶς καὶ Ἐλπίδιος δὲ εἰ καὶ των ἄλλων βραδυτερον, ἀλλ' ουν ii του Προκοπίου τυραννίδι συμπράττων φωραθεὶς ος ἐπανεστη τω Ῥάλεντι των τε χρημάτων γυμνωθεὶς καὶ εἱρκταῖς καταβιους κλεῆ καταστρέφει τον

βίον ἐπάρατος aσι γεγονώς καὶ ὁ θύτης Ἐλπίδιος ἐπονομαζόμενος cf. heodor. II 12 et 13) Certe in Sieversii iuro p. 203Orationem post annum 365 scriptam esse male legitur, paulo melius post annum 366 p. 133 et 142. Reigrius Anim. 442 eam a Libani iam ene composidam dixisse satis habuit . On- nemus cur ad annum fere 386 doscenderit; p. 237 nescio Cerie improbandurn quod Elpidi nomen constanter ex oratione X- pellendum et cum Nebridio mutamlum cens ad p. 238). Eiusmodi corruptela in libani operibus plane inaudita est. Et Elpidium anno 360 quo Helena, uxor Iuliani bus cf. p. 244, 13)praefectum praetorio fuisse e licto Codicis heodosiani VII 4, 6 constat cf. 0otholae tum rosop. Cod. heod. p. 365 Sievers1um p. 223; omnisenum ad Cod. heod. I ,1 . Et Elpidi nomon etiam in oratione XILUM II 401, 2 B occurrit. similitudino

vero quae Elpidi reique p. 244, 16 sq. de eo proluta, cum Ne--d1 et o de eo a Libani t V p. 282, 16 sq. aeque ab is ab Ammiano XXI 5, 11sq. narrata, intercedit, de diversis eiusdem personae nominisus agi concludere non licet obloquitur scriptoriam tituloriam hiae eos discententium luctorita8.

Hostsed by

Coos le

307쪽

10 Laurentianus LVII 20 saec. XV sol. 155 Vitis L I p. 398 1 et 236.11. Laurentianus XXXII 13 sa c. XIV fol. 104. Vid t. I p. 227sq. et 236.12. Lia iurentianus ILVII 44 Iba saec. XIII fol. 151 Vid p. 61 ut . I p. 24 sq. 0 236. Oratio titulo caret. Contuli.

Onine libros sex eodem fonte fluxisse documento si lacuna, p. 244, 1. Hic quoque duae distinguuntur codi- cun familiae. De ratione quae inter inmios intercedit te ad ea delego via supra, p. 61 ad orationem XXI ex-Hostsed by

Coos le

308쪽

238 LIBANU ORATIO XXXVII

posui. tiam cauSae propter qua lectione codicum I le P ab apparatu critico fere sexclusi et in Mo codice his cognato acquievi, AEasdem sunt quae in illa oratione. Testimonia prorsus desunt.

Oratio primum Venetiis anno 1754 a Bongio vannio')p. 116-127 Bono, ut ipse . 116 dicii , e codice edita est. In calce editionis p. 253-256 pauca e loctionibus a Nicola Rubso acceptis codicum Vaticani fui IIctinas voliti obonianus fuit, et Palatini correxit. Sed

vel si editio mendis scatet, quorum emendatio multis locis Reificu acuimini cessu; in Animadversionum Volumine quini p. 542-544, etiam pluribus locis ope codicuti Aet M in dition 1. II p. 316 327 ab uxore preti com-nsisSa. In hanc etiam magna, par notaru111 Animadversionum transiit. Τextum Reishianum addita, versione gallica eleganti

quidem, sed paulo liberiore fere repotivit on noritis δ)p. 236-255, nisi quod pro Ελπιδίω constanter Νεβρίδων

posuit, id si iod improbandum 88 Supra monui. Cuius nisi a Reisia recedit, mentionem non feci. Ρauca correxit 44, o in s. 1 Cf. f. I p. 286. 2 Cf. finem orationis XXXI p. 249 d. Bong. OL a 3 Cf. t. I p. 15. Hostsed by

Coos le

309쪽

XXXVII XXXVI R)ΠΡΟΣ ΠΟΛΥΚΛΕΑ.

1. τι μεν εἶναι τι δεῖ το την συνήθειαν ανε R II 316λον ημῖν και το εἰσιέναι Μει παρ' ἐμει καθ' ἐκάστηνημερα μετὰ μεσημβρίαν, παντί που δηλον υπερ δὲ το μη ζητεῖν τους ἀνθρώπους, ὰθεν τουτο γέγονε Ἀκαι πράγματα χειν εἰκάζοντας βουλομαι ποιησαι την αἰτίαν φανεράν, αφ εγο μεν ου οἶμαι φα- R II 317

νεῖσθαι κακός, αλλος δε τις ἴσως ου ἀγαθός. 2. Λύγων Τμῖν γιγνομένων 'ερι της γουλιανου του σοφωτάτου βασιλείας και θαυμαστὴν ἐκείνην εἶναί d

Coos le

310쪽

240 LIBANI ORATIO XXXVII

μου λεγοντος και οῖαν εἰκος ανδρος εἶναι τοιούτου, δηλος μεν ησθα ταοτα υχ δέως ἀκουων εν σχήματι δε επαινουντος ψεγες μεγαν μεν αυτιν ν ταῖς δωρεαῖς εἶναι λέγων, τούτου δε ἀπύδειξιν ποιουμενος τα τοῖς ευνουχοι παρ αυτoi δεδομενα ταυτα δε εἶναι κώμας και πολυς περ αυτον εῖπετο λόγος καὶ Δραὐτα των οὐσQν εν si si κεφάλαιον ἐβούλου γαρε του μεγεθους των δωρεῖν διαβάλλεσθαι οὐ δεδω

κότος τον τρόπον και τινας πονοίας κινεισθαι. νεγκα

a ταοτα μόλις μέν, νεγκα δ' οὐν εἰδος μεν, Δ ουκἀληθη υδε ταυτα μέγιστα ν δεδωκεν, εἰς μάχην δεἐH τουτοις ἐμπίπτειν ου βουλήμενος. 3. τούτοις προσεθηκας της μητρος της ἐκείνου τον κοσμον, δν ἰατρω τινι δοθηναι μισθον του θανάτου της οἴσης a αὐτω γυναικές ταυτὶ γαρ ὀμνύντα λεγειν Ἐλπίδιον.

20 καὶ αὐτα εἶπον, Ῥωμαίων η βουλη και ὁ δημος, ῶς ἀπηγγέλλετο δεορ παρὰ των Ἀκει χρόνον διατρια άντων πολύν, καὶ ς ἀντὶ παλλακης γένοιτο α μεν αλλα B II 318 ἀνδρὶ σπουδαίω, τουτὶ δε ἀτυχοοντι. 4σαν δ ι

Coos le