장음표시 사용
311쪽
τ δύνασθαι κακος λέγειν τερον ἀφηρησθα τω βίω ταοτ εἶπον. 4. - δε με ἐβούλου σιγη δέχεσθαι τους κατὰ τη ιερῆς κεφαλης κείνης λύγους και προδιδόναι καλιν κἀγαθιν βασιλέα και φίλον. 'ν γαρ χη φοι φίλος καὶ ου αν ἀρνηθείην. ἀλλ' υ ταοτα τοι φί- 10λοις φει ἁεται παρὰ των φίλων, αλλὰ βοήθεια, Ἀροθυμία λύγος, εργα, μῖν δε ργου μεν ου παρην καιρός, λύγου δε Ἀλεγον τοίνυν και ἀντέλεγον αγαθον κακο κακος Ἀγορευκύτος. i. ηγανάκτουν χε ου τω φίλος εἶναι μονον, αλλὰ καὶ τη συκοφαντί' τίς γὰρ 15 Ἐλληνων ij βαρβάρων πιστεύσειεν αν, οὐχ τι την γυναικα αυτος 'ην αυτοῖ, Ἀλί λων τινὶ ἀνθρώπων ἀδίκως ἀπέκτεινεm, ἀπέκτεινε λέγω τίνα μεν ουν πατρίδος ἐστέρησεν. η τίνα γε χρημάτων πινθρωπος ενθυσι Λις τε και ευχαῖς και ὁμιλίαις δαιμύνων in II 319 νύκτας τε και Τμέρας διάγων και διὰ τον μάντεων a1
αὐτοῖς συνδεν τάς τε του νικῆν εν τοῖς πολέμοις ἐλ-
312쪽
242 LIBANI ORΑΤIO XXXVII πίδας ἐν τῆ 'κείνων ροπx μὰλλον ἐχων et ταῖς χερσὶ
των στρατιωτον ἐτέρω γαρ τι τοιουτον εἰργασμίν'
την αὐτὴν α υπῆλθεν δροφὴν ' λύγου μετέδωκεν λέγοντος ηκουσεν; υκ οἶσθ' οτι καὶ τους ἐπ αυτῶ
ποτε συνελθόντας, πως τιν με ἀνέλοιεν αυτοὶ δεαρχοιεν, μετ' ἐλέγχους ἀφηκεν 6 ουτος οὐ την γυναῖκα αν απέκτεινε φαρμάκω μηδεν ἔχων ἐγκαλεῖν η καὶ ἐγκαλεῖν γε - καὶ τοιαέτας αν ἀφηκε προς τινἰατρον φωνάς . κέρασον φάρμακον. ἐμβαλε, χος ibi ὁτω γε βούλει τρόπω δεῖξόν μοι της γυναικος τον νεκρόν, πόμεινον ἔργον εναντίον ητέχνη, μισθος δέ σοι τα κοσμοοντά μοί ποτε την μητέρα τοιαυτα αν προήκατο ρήματα , διηρενα- ἐπι τοιούτοις στόμα. j γλῖττα χε Ῥυα αν 1ε κλασε τοOτο δὲ διαπραξάμενος ου αν αυτον ἐξετέφλωσεν, πως μη προς ν τα0τα εἶπεν ψεται; 7. ἐμοὶ μεν ο ταοτα ψευσάμενος οὐδ αν των ἐκ της Φοινίσσης - σι γεγονότων ποσο ε 30 cc δοκεῖ τυ μὴ
313쪽
ουτος ἐκείνων τε και του Αἰακου τω γε του RII 320 Αἰακου περὶ τους αυχμοὐς ἔχοι τις αν ἀντιθεῖναι τὰ τουδε περὶ τους σεισμους. 4 μεν γε ευξάμενος πεισεν υσαι τον σία, ο δὲ παυσαι τον Ποσειδῖνα σεισμους, εν i ησαν μέγιστοι id μεγίστZ πύλει φοβοι. 8 ωσπερ Ἀουν τον περι 'κείνων Λολμῖντρ τι τοιουτον εἰπεῖν μαίνεσθαι χει νομίζειν, Ῥυτω καὶ oam περὶ τουδε, αλλως θ' ὁτ' υδε τοις π του γάμου μόνον δικαίοις εκωλυετ αν η πρῆξις, πιλλὰ και τοις π του γένους.
η γὰρ αυτ καὶ γυνὴ καὶ ἀνεψιά. Κωνσταντίου γαρ 10
314쪽
244 LIBANU ORATIO XXXVII ἐννοησαι δυσσεβες, δρα καὶ ην σπειρε ταυτην ἀπέκτεινε καὶ φαρμάκου μεν εργον ὁ θάνατος ελεγχος δεκειμενης ουδείς', καίτοι υχ i εν βασιλείοις ἰατρός, ἀλλ' Bra 321 τι ' πλεῖστοι. σθ' ις μεν ον μισθον λαβὼν 5 κρυπτεν αν το αγος, οἱ δ' αλλοι πάντες αν ἐβόων. 10. Κωνστάντιος δε υτ αν γνόησεν υτ αν ησυχασεν, ἀλλ' o ἐπ' ἀδελφx τε καὶ βασιλίδι πάντα νεσεισε καὶ ταΘτα ἀφορμης δεύμενος εἰς το 0ν ἄνθρωπον ἀφελεσθαι το σκηπτρον μετέμελε γαρ αυτ μετα- 10 δύντι της αρχης, ου δες ευρόντι κακύν, ἀλλ' δε εαυ του βελτίονα. καὶ σαν οι πάντα ξετάσοντές τε καὶ μηνυσοντες, ο και συκοφαντουντες ευφραι ον 11 ὼν προτος πιπίδιος, ον ουτ αν λαθεν παρχύν γε οντα πρῆγμα τοσουτον ουτ αν σίγησεν αἰσθέμενος μέλλων
15 γε εὐεργέτης σεσθαι βασιλέως. εἰ μεν ουν ἐφρασε, δεῖξον 'εἰ δ' υκ εἶπεν, Ουδ' ἐπέπρακτο, ἀλλ' ὁ τοστρατύπεδον Ἀφ' αυτιν πολλοῖς και μεγάλοις Ἀδικὴ
10 cf. f. II 275.6 sq. 13 L p. 1463 Amm. XXI 6, 91 ην ἔσπειρε ηνεο cui lacunara fere it La νε cum lacuna 30 fero ire Mo ηνέσχετο Pa ἔσπειρε h. l. non 8t genuerat, ut Vertu in Anim et t. Ι 153, 10), sed inibat ut in loco a Suida s. V. Ερμίας allat ἔσπειρε την ἐαυτου γυναῖκα post ἔσπειρε lacuna fere 16 17 lium APUI Bongruo quam vectis ταυτην πέκτεινε ΘXplevi cum Oh et t. l. Od. p. 24l, 16 sq. πέκτεινεν αν et φαρμάκω ν ἀνεῖλε Bonganim p. 255 ὀλέθρω παρέδωκε Μonnerius 4 ἔχων Μ 5 ἔκρυπτε PULV
315쪽
LIBAM ORATIO AD OLYCLΕΜ 245μασι κεκινηκῶς καὶ τοῖς Τουλιανου διασωθεὶς δάκρυ σιν ν φειλε χάριν, τούτων ἀπαιτεῖ δικας ψευδο-
την παρὰ σαυτου ψηφον προσετίθει και φωνηὶ και βλεμματι και τοῖς πι της κεφαλης ἀνθρώπω κιναιδωκατ ανδρος σώφρονος συναγορευων ου ἀναμνησθεὶς τη. Φοινίκης mi δε Ληi Φοινίκων αρχης πρώτη πρώτω σοι μετὰ την μοναρχίαν ἐδύθη σε μεν γὰρου ηπίστατο, πι φίλου δε ἐξηπατατο παροινουντος 10 δε σου και σωφρονειν ου δυναμένου τὰ πονηρὰ καλὰ νομίζειν Ῥυκ Ἀiχεν. ἀλλ ' χθετο σω δ' αντὶ σαυτουτιν αριστον κεινον ἐμίσεις δέον τω μεν εἰδέναι της
αρχης χάριν, ἐγκαλεῖν δε τοι σοῖς ὀφθαλμοῖς τωταοτα δη τὰ των ἐρώτων γίγνεται. i5 13. λλ' ἐκεισε ἐπάνειμι, τι κοινον πιπιδίου τε και σο τι κατ' κείνου λύγον ἐποιεις ἐπαινον μεντιν εἰπόντα φανερος, ἐπαινον δε οις φην αρτι τὰ εἰρημένα καίτοι και το μη κακος λέγειν κἀκεινον
κα ταοτα δεινb αν ν συ δ' ς φου με πεί- R II 323σειν, ουτως ἐχρ τοι λύγοις, ου ἐνεγκοντος δε μου 1 δικαίως και ἐμαυτῶ μὲν κιστα, κάλιστα δε πιπιδίφπρέποντα φθεγξαμένου τύτε μεν οὐδεμίαν δείξας ὀρ-
316쪽
γὴν ἀπῆλθες, σκοπον δε πως ν ἀμυναιώ με τω καταλυσαι τὰς παρ' ημας εἰσόδους τοOτο ποίησας. 14. διὰ τί ου γὰρ ταυτον πιπίδιός τε καὶ Πολυκλης. ουδ' εἰ τὴν ραν φην κεῖνον ἀποδεδύσθαι, καὶ σέ, ουδε το του δεινος εν Ῥώμη κελευοντος ἰέναι συγκοιμησώμενον τοῖτο ἐν Πολυκλέους, ουδ' εἰ δεδέσθαι χρην ε τούτων κείνω την γλοτταν, παρὰ σου σιγην ἀπητοομεν ἀλλα γὰρ ραν μοι την αἰτίαν της οργης δοκO κοινὰ κατ αμφοτέρων δε εοικεν, ν κεῖνα τὰ i λεγόμενα i σα με - ἡμῖν αὐ λημματα. ἴσαι χεRII 324 νυκτες ἴσα μεν ἐκερδάνατε, ' ἴσα δε κεχάρισθε -υ τοίνυν ου περὶ κείνου μὰλλον η σαυτουταοτα ἀκούειν. καὶ του μεν ἐγὼ κατηγόρουν, Θυ δὲ σαυτου 15 αυτ δ αν μοι δοκουσι παθεῖν, εἰ καὶ 15 πλείους ταυτὰ παθοντες κείνω των λεγομένων παρ-ύντες κουον τρωθηναι γὰρ ν φ ἐαυτον καὶ νεαυτοῖς συνηδεσαν ἴσμεν δε ταυτο καν ταῖς ἐπιδείξεσι των λόγων γιγνύμενον ὁ μὲν γὰρ τον λύγον ἐργαζόμενοι δεηθεὶς τοιούτων τινον Ἀμνησθη. ὁ δε
317쪽
LIBANU ORΑΤIO AD OLYCLEM 247 τις εἰδως αυτον ἐρυθριάσας κατέδυ την μεν γνώμηνου εχων του μνησθέντος αἰτιάσασθαι, τω ρηθεντι δεπεπληγμενος ἀλλ' ο πολεμε τω σοφιστῖ καταβὰς Ουδ υβρισθαι φησὶν οὐδ' ὀφείλειν αυτιν των εἰρημένων δίκην ουδ' εἰ των λαλουντων ν αυτ και προσιόντων, ταυτα ουκέτι ποίει. 16. συ δε ἀνέστη καὶ ἀπεπήδησας, σπερ αυτος ων Ἐλπίδιος. εἰ δ' ἀχθε σθηναι φης ου ἐν δίκη κακος ἀκηκοότος του φιλου, χρην ἐλεγχειν και ταύτη τω φίλω βοηθειν ἀλλ' υκ
ενην. πος γαρ τω και αυτ φάσκοντι τοιουτύν τιν 10
περὶ αυτο δεδέχθαι λόγον; R H 32517. 1ιὰ δη της δεινης ταυτησι τιμωριας ἴσθι διδάξας ὴμὰς ος ἐν νεύτητι γένοιο τί δη και βεβλάμμεθα ταύτητη δίκη, μάθοιμ' αὐὴδεως. et τε γα χειρω μοι τα περὶ
την τέχνην ουκέ εἰσιων ἐποιεις Ουθ' νικα εἰσηεις, βελ- 15τίω, ο εἰς φλυαριαν μεν ουκ λίγον κατανήλισκες του χρόνου δν δε λεγοντα κατελάμβανες νέον, θυμεινηνάγκαζες τη περὶ την ἀκοὴν μύτητι. 18. φίλος δεῆσθα μεν οὐδέποτε δοκειν δε ξιους ἀεὶ δε οὐ λήσεινηλπισας, βαλλες. ος και τα περὶ των ἀστερων καὶ οτης δι αυτον ἐπικουρίας ρήματα διαστρεψας εχθρους ημῖν ποίεις, ων την εἱμαρμένην hτιώμεθα, ταυτ' ἐπ' ἐκείνους μεταφέρων, με με ἀδικον, κολακευων δε ἐκείνους, ἐν ταῖς ἐκείνων κακοτεχνίαις τὰς πὲρ των
318쪽
248 LIBANI ORAΤIO XXX μεγίστων ἐλπίδας πεποιημένος, ἀρχων καὶ γάμων καὶ
γαρ γάμων τι σε φροντίζειν κου μελλοντα τοσαυ- την στεφανώσειν πολιάν. 19. δυνασθαι η ταυταποιεῖν νομίζεις τούτους τους καταράτους διὰ καμίνων τε καὶ τέφρας της ἐκεῖ καὶ πυρός. κά πολλὰ μενεξηπάτησαι, του δ' ξειν τι δι αυτον νομίζειν ουκεληξας ἀλλ' ἀντι του τι σχεῖν το σχήσειν προσδοκὰν ἀρκεῖ καὶ περιέρχη πυνθανώμενος ου μόνον εἴ τις
ἄκρος ἐν τούτοις ς ἀληθος, Ἀλλα καὶ εἴ τις μέσως
1 μετέχει του πράγματος καὶ ι τις φαέλως, καὶ πείθη κἀν τούτοις εἶναι γε πολλάκις φείζω των παρὰ τοῖς τελείοις καὶ Ῥαδίζει παμ αυτοὐς κἀκείνου. ἀξιοῖς παρὰ σὲ καὶ τους ηλικιώτας ἀφεὶς ταῖς μετὰ τούτων R H 32ω χαίρεις διατριβαις ταῖς με ἐν ρημια, ταῖς Ἀε1 και ἐν πλήθεσιν, ἀφαιρον την των προτέρων ποψίαν τοῖς δευτέροις. 20. καὶ sτω σφόδρα τούτων εῖνεκα
τοὐς τοιούτους διώκεις, στ ουδεὶ των ρώντων
οὐχ', μάντις ἐστιν ἀληθὴς ὐπὲρ τούτων ἡμῖν εἶναι λέγων τοὐς λύγους 'οέτοι. ἀντὶ χρημάτων Ἀαρέχεις ad τὰ κατ μο ρήματα και η ἐκφέρειν ἀπορρητα καὶ τα 'κείνων προ των μῖν ποιεῖσθαι. εἰ δὲ μαλλον
εἶναί σοι δήξαιμι γύης ἐγώ, εγο μεν δίκημαι, οι δε
319쪽
πειράσεσθαι πολλαῖς ἱκετείαις ποιησαι τον Ἀρη πραύτερον. θομεν χε εἰρησθαι 'ὰς τούτων ἐπιχειρήσειν ἀπώσασθαι βολάς. κατ αμφω τοίνυν 'χρην χμοί σε
συνάχθεσθαι , εἰ τ εα εμοί τι συνέκειτο εἴτε κενος Cis
φόβος καὶ δείματα μάταια. δυστυχω γαρ ὁ τοὐτο
φυγῆς 22. σοι δοκουμεν ἀδικεῖν ου εγκώμια γράμφοντες των ἡ ὀλεθρ' πολλον ἐν μεν μερα καθευ- 10
δύντων, νυκτος δε ξιουντων πιτάττειν δαίμοσι καί τοι uestin οὐδενι. ἐν τοῖς τοιούτοις κακοῖς ,στερος
εἶναι, μὰλλον δε των μὲν ου ἐλάττω, των δε ἐπίστασθαι πλείω αλλ' ὐμως και τοῖς χείροσι κατὰ τὰς R II 327 τοιαύτας βλάβας ς διστα σύνει το τι περὶ τοιούτων 15 ἀκούειν λέγειν χέδιον χορτης πιγων καίτοι ἰρηντοῖς πάλαι κινδύνοις πεπαιδεοσθαι. συ ἔοικε,
320쪽
Oratio κατὰ ii δαν , si rhi finem Vitiae, certe post annum 388δ conscripta sua libanius ne lun1a SHVani, docurionis Antiocheni, olim discipuli siti, ina a gine ducta ut immunitate privetur a senatu Antiocheno petit, corporis fore finibus circi in1Scripta 1ansit Parvii igitur numerus codicum est quibus ad nostram aetatem perVenu . Sunt auten hi decem:
hac editione supra p. 58-79 repositis est.2 Nam Aetoris Liatini quem hoc anno Antiochia accepit t. I 192, 19--193, 6), mentio fit in hac oratione p. 255,16. Et Silvanus qui, cum libanius scholam Antiochiae aperiret i. e. vero anni 354, i patre Gaudentio rhetore ad hunc doductus erat p. 253, 2 sq.), iam filium adulescentem habet p. 265, 13), Gaudentius ver senio confectus mortem Nerat p. 269, 10;261, 8) f. Sievergium p. 188 not. 3.