장음표시 사용
291쪽
οντες των αυτον χνον ἐχύμενοι πόθεν ουν ουκίσοι πάντες Ουδε παραπλήσιοι, εἶπον καὶ διελέχθην. παρ' μον ουν χοντες τον κατ' ἐμου λόγων ἀφορμὰς o το κακος με λέγειν ἐπιθυμοθντες κρυπτουσι τους τρεῖς ἐκείνους τω πληθε τον χειρύνων.
22. 0 δε πάντων ἀλγεινότατον, τι ὁ δεῖνα μενο ου αν εἴποιμι τοὐνομα, ρήτωρ ἀξιοῖ νομίζεσθαι πάντα μῆλλον μεμαθηκος η λέγειν, οὐδε γαρ ἐφοίτησε παρὰ τοιούτους διδασκάλους, ἀλλ' oμως ου αν ἐξελ 10 θεῖν ἀνάσχοιτο πρὶν εἰπεῖν τι προς το δικαστην πλέον η ελαττον, μεῖς δε - τὰς δέλτους ἐν παισὶ πολλάκις κάστου μηνις τον ρητορικη προσηκοντων γραμμάτων ἐμπεπληκύτες ἀπέρχεσθε τοσοOτον τον ἐν ταῖς γραφαῖς διενεγκοντες οσον βαδίζετε και βλέπετε 15 καὶ ἀναπνειτε, τα δε της φωνίας i σα. 23 Τοις γὰρ πρεσβυτέροις, νη σία, παραχωρητέον πάνυ γε το πρώτους εἰπειν. μεις δ' αὐτοῖς παρέχετε το μόνους. ου γὰρ ἐπ' ἐκείνοις ξι oοτε λέγειν, ἀλλ' οὐδε λέγειν λως εστ δε ἐκεινο ομεν τιμώντων κείνους, τοῖτο δε αυτοὐς καταισχυνόντων. οι δ' οὐδ' αὐτοὶ τούτω γ' αν ξίωσαν τιμῆσθαι. καίτοι καὶ προ κείνων στιν ου λέγειν ἰύμενοι δεῖν εἴχετ αν εἰς παράδειγμα ἱκανον καταφεύγειν, τον M
25 Dem. c. hil. I 1 p. 40, 14 1.
292쪽
νων μεθ' ους εἰώθει λέγειν, ἀνεστηκέναι. 24. ετιτοινυν οἱ νυν πρεσβυτεροι ν τε σαν ἐτερων εὐ- τεροι καὶ πλείονί γε κείνων η σον μεῖς τούτων νεώτεροι. ρεσθε υν αυτούς, εἰ το μῖν ἐποίουν καὶ ουτ ελεγον ουτ ὰντελεγον ουτ προεπήδων καὶ τάχα ευρήσετε πάντα ταοτα πεποιηκότας καὶ τοέτοις βλαβέντας μεν ουδεν, κερδάναντας δε τὰ μέγιστα, και τους εἰωθότας κρατεῖν τεθυρυβηκεν. οἶδα δε υδε τοι τρισὶ τούτοις οι τὰ των πάλαι νεωτέρων μιμουν- 10 ται νυν Ἀρος πιυτους γεγηρακότας αἰσχένην 'OBet ἐνεγκον καὶ ψόγον αλλὰ δόξαν τε καὶ ε ται,ο ' καὶ το της κείνων δυνάμεως εἶναι μη πορρω 25. Παύσασθ' υν εἰς id τε καὶ ἐπιείκειαν τοOτο ἀναφέροντες ο τω μη δύνασθαι λέγειν γίγνεται, ἐπει15 πολλακι γε ανδρύς τινος πόντος,νάγκης μὰς καταλαβούσης λέγειν ξιώσατε καλεῖν κεῖνον Δ ουκεχοντες ο τι αν και λέγοιτε τί υm, αν ἐκεῖνο τελευτήσs τιν βίον, τί δράσετε πρεσβείας ς τον Πλούτων δεήσεσθε τεμψαι δευρο τον ἄνδρα δεησομένης,20 πως γένοιντο περι των πραγμάτων λύγοι. ου γὰρ δητω 'κείνου γε θανάτω γενήσεσθε ρήτορες. υκουν ζοντος ἄμεινον η ασθαι του λέγειν κτησομένους δύναμιν η τεθνεῖτο ἐπιχειρεῖν, i ἀπορουντας ἀσχημονεῖν. εἰ ἰη με- δυνασθαι λέγειν Ἀναγκαῖον,
ἡ τοOτο δε ειται βιβλίων, βιβλίοις ὁμιλητέον μιν
293쪽
τός, παιτεῖ πόνο ν καὶ τί δεινον ἀποστάντας ηδο-
ἀνδρί γε ως ἀληθῖς, ην ἔξεστι καλὴν προσειπειν. τί γαρ i ποι τις αν κάλλιον ' εἰ καθ' ὁ πασαν την πόλιν λύγος ει περ λόγους ρηθέντας καλος Ῥυτ μεν ανκαι ἀλλήλοις εγώ τε και υμεῖς ηδέως συνείημεν, ἐγδεμεν εἰληφος χάριν, μεῖ. δε δεδωκότες. δε νον γε ἱοδυσχεραίνομεν αλλήλους, μεῖς μεν με τον ὐφ' μῖν ἀδικούμενον ἐγο δε υμῆς τους ἀδικουντας ἐμέ.
21 δυσχεραίνομεν ητοι μισουμεν, καὶ διὰ τοῖτο συνετάχθη αἰτιατι κὴ, τε δὲ κεῖται το δυσχεραίνει ἀντὶ του ἀλγεῖ, συν- τακτέον δοτικι V
294쪽
224 LIBANU OB ΑΤΙ XXXV 28. ἔνεσθε δη μεγάλοι καὶ ἰσχυροὶ καὶ λαμπροὶ
κω τους εν ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ηλικιώτας μῖν αἰδέσθητε τους τε νυν λαγῶς μὰς ὀνομάζοντας αλλο τι κάλλιον καλεῖν Ἀναγκάσατε. καὶ τάχα γ' αν τις καιρου πρεσβείας κοντος ἐφ' υμῆς ελ ι τους μεν πρεσβυτερους ἀφιεὶς ς αν τινος δεομένους ἀναπαυ- σεως, μον δε τινας ἰέναι γράφων ς εἰσοίσοντας ἀπ της γνώμης ὁπόσα αν κεινοι τουτο μὰλλον αγορον πασον καὶ τοῖν κοσμησειεν αν τὴν πόλιν. 10 τουθ υμὰ μὰλλον η πάντες μεν ἀθληταὶ τέρψει, οἶμαι, πάντες δε κυνηγεται, πάντες δε νίοχοι τουτ' εμοὶ τὰς πολλὰς τὰς νυν ἀθυμίας ἐκβαλε της ψυχης. τουτο μονον αν μοι γένοιτο προς τὰ παρόντα φάρμακον. λαμ προ καὶ In I 3 τους καὶ πασῖν P sed K in rasan 10 τέρψει, οἶμαι Re τερψόιμενοι libri 11 κυνηγεται, πάντες δὲ in marim 12 ἐκβαλεῖ scripsi in cum
295쪽
Oratio περὶ των φαρεμάκων anno 386 conscripta )mia istantus, ut in ua 2434ὲ O 188, 18 - 191, 6,
cIII11 3 in Veneficii tum chamaeleonti ea da Vere Sese fascina, ium 8Se professuSi nullum id aegre tulisse apud iuvenes vehementer queri hir, corporis fore finibus clivum Scripta mansit. arVu igii ur numerus est codicum quibus Fid ΠΟStra In aetate111 pervenit. Sunt autem hi decem:
s. I p. 10 sq. Ut aetatis recentioris, ita paulo neglegentius Seripia18 8 cf. p. 164) Contuli 2. Monacensis gr. 483 olim Augustanus - Α)saec. X fol. 167. id i. I p. 15sq. Contuli. 3. Vaticanus Palatinius gr. 282 stise. XIVM. 236 id t. I p. 20sq. Contuli. 4. Chelten hamon sis 10618 a00. XVII XVIII sol. 468 ILeonardo da in e alatino transcriptus o lectionibus nonnullis odistis Vaticani, vii fuit Vat. o. 81, in mur nepositis aet*a Vorsion latina fol. 48 6 49 auctus. Vid si I p. 282 si dii spexi. 5. Marcianus append. XCI I saso. XIV fol. 258 id i I p. 217sq. contuli. 6. arborinus II 41 B saod. XV M. 254. idot. I p. 244 1. Allatius in margine eius lectione variaSΡa latini t Vaticani 1 adnotavit. contuli. 1 Oratio XXXIV oditionis Reifrianae . I p. 296 306 in
296쪽
T. Neapolitanus III 17 saec. XIV fol. 182. Vidst. p. 2114Φ 0 392.8. Vaticanus gr. 1 a sa0c. XV M. 250 Video. I p. 209 sq. Hatius in laron lectiones codicis Barberini posuit Contuli. 9. Vindobonensis hia. gr. XCII sa0c. ΙΙfol. 205 ido I p. 35 sq. contuli. 10. arisinus Suppl. 656 ase XV fol. 161. Videt I p. 234.
Qui dem sunt a tot codices quibus orati κατα κα-ρίου inera p. 44 sq. tradita est, nisi quod atmius deest eius siue loco arisinus exstat. Nemae necessitudinis iu- culum a codices inter se coniuncti sunt, impar est illi quod stomniat ad illam orationem p. 45 delineat illustrandum duxi, nisi quod arisinum ex eodem quo Vindobo- nonsis fonto fluxisso addendum est. Sed hoc codice careri posse ex iis mane de pretio eius . I p. 234 disputavi, in- tollogos. Idom in Neapolitanum cadit. In excerptis nullum locum inveni. Oratio primi in e codice Marciano ab Antonio Bon
cum plurimi mendis edita est, quoriim unum p 228, 1)postea de lectione codicum a latini et actorini a Nicolao Rubeo certior factus ipse in Animadversionibus editioni subiectis p. 254, multa Reis kius Animadversionum Volumis V p. 559-563 divinando, etiam plura, assiit it co- dic Au=stano in editione ab uxore prelis commiSsa, .m p. 307-315 sustulit. In hanc etiam plurimae notae Ani
297쪽
1 ι μεν μεγίστη μοι λώπη τα κατὰ της ἐμῆς R II 307ψυχης τε καὶ σώματος ἀνθρώποις γύησι μεμηχανημενα τε καὶ τετελεσμένα, Ῥυ μικρον δε εἰς ἀθυμιαν ουδετο της ἐπιβουλης ἐγνωσμενης και πάσης, εἰπεῖν της Ἀπύλεως δεδεγμένη τον περὶ του κακουργήματος λύγον συντυγχάνειν μεν ημῖν τινας ουὶ ὐλίγους εἶναι χο- κουντας φίλους, οέτων δε τους μεν μηδε ἀξιοῖ τι περὶ του πράγματος et λέγειν ἀκούειν, τους R II 308δ' osτως ἀηδος, στε ἐγγ0ς κείνων ἐναι. 2. καίτοι 10 C
298쪽
δίκαιόν γε ν αυτούς, i γε λέγειν βουλομένους ἐπεῖχον, τουτό γε ἀπειθεῖν μοι και κεχρησθαι πασινοὶ περὶ τοιουτον αξιον ἀλλ' οὐτοι μεν αυτοῖς κομλουθουσιν, - νεοι, τοιο0τοι δεικνυμενοι, υμὰς δ αν τις ἐκύτως παινέσειε και η οργης ν επὶ τοῖς πεπραγμένοις ἐσχήκατε, καὶ του ιαλεπαίνεν , τι μη τον δεδρακότα i στε δοκεῖτε γαρ μοι μηδ' αν δικαστήριον ἀναμεῖναι και κρίσιν, ἀλλ' ἀντὶ γραφης ταῖς χερσὶν απαντες χρήσασθαι. Oυ εχων δε ἀποσείσασθαι τα id δεσμὰ καὶ κατὰ τουτο στένων καὶ το τεθνάναι πριτου αν ποιούμενος δεδοικα κεῖνο μη των στερέντινες ἐσομένων ἀνθρώπων των μεν γα νυν ουδένα
τἀμα ἀγνοεῖν πολαμβάνω, γόητας καὶ φάρμακα καθ
χαμαιλέοντας ἀκουοντες τιμωρουμένων ἀνθ' ων παθον 15 1τ' ἐμου Ῥομέσωσι ταυτὶ ἀνθρώπων χῖναι παραβαινόντων με νύμους, εἰκος δέ τι παθόντων περ αυτον
ἀγανακτουντων. δει η με διαλεχθηναι περι ει αυτofκαι 5 1rii ἐγὼ προς Ἀκαστον των 4θνον των ἐν RI 309 τη πύλει. mi τω γὰρ αν φανείην ου δίκην δεδωμε κώς, ἀλλ' ηδικημένος. 4. Ἐν τίσι δη με προσήκει ζητησαι τον OBτο εργασάμενον ἐν τοι πολλοις καὶ τω δημω και i ηνεν ταῖς χερσὶν ο βίος ἀλλ' υτ γε προσενηνεγμαι
299쪽
ILIBANI ORATIO DE VENEFICIIS 229δων, τοι ὁ ἀδελφῖν γεγένημαι μερότητί τε τη καθ' εκάστην ὴμέραν καὶ βοηθείαις πολλαῖς in μεγάλους
αυτοῖς κινδυνους λελύκασιν οσον τε ν ἐν ταῖς βαρείαις ταύταις εἰσπράξεσι Ῥο καὶ Ἀγανακτήσει γενέσ4θαι, παρ' ἐμο γεγένηται πληγαί τε ἰσχυροτέρων Ἀεις ἀσθενεστερους κεκώλυντο μισθωσαμένων τε ἀγνω μοσέναι κατὰ των αυτοὐς μεμισθωκύτων, ωστ εἴ τω τούτων τι τοιοOτον τετόλμηται κατὰ της μὴ κεφαλης, δίκημαι i. ηδίκημαι δε και εἰ των τις ἐν τω βουλεύειν ἰόντων ἐπὶ τοOτὐ κε γὰρ Λων απάντων 10ου οἶδεν, ἐά μοι παρὰ πάντα τον χρόνον περ τησδετη. βουλης τὰ ,εν Ἀψηται τὰ χει πέπρακται προς τοὐς το εθνος ἄγοντας προς τοὐς πλείοσιν θνεσιν ἐφεστηκότας, Ἀρος ,πάρχων δυνάμεις, Ἀρος ii τοὐς τοὐς πάντων κυρίους τον συνεχ δε το0τον πόλεμον 15
τίς ἀγνοεῖ Ἀρος 'οὐ. ἐν Ἀρχαῖς γεγενημένου. ἡπὲρ της βουλης πολεμοέμενον. οι τά τε ἀγαθὰ τὰ αὐτης
σφον αυτον ηγοονται κακά, τὰ κακὰ δε ἀγαθὰ καιγενύμενοι πιτρατύπεδον ψάλλουσιν απτονται κακος νBν με λέγουσι. νον δε ποιοῖσι καίτοι τὰ vim 310 πολλὰ τον ταέτης χοντες, το δε πως, Θν ου καιρος 21 λέγειν, τι μη πάντα, ἀγανακτοῖσιν i. οὐτοι τί τον πάντων Ῥυκ ἐκίνησαν τον μεν ἀποστησαί με βουλό
300쪽
μενοι, ποιησαι δὲ της εαυτον μερίδος ξαρχον κάὶηγεμον καὶ πάντα τὰ τοιαοτα σεσθαι λέγοντες. και δ πολλάκις εἰρηκασιν, ου σιωπησομαι. προσετίθεσαν γάρ, τι δὴ και προσκυνήσουσιν. ου μην με γε ταοτα λιπεῖν την τάξιν ἀνέπεισεν, ἀλί αἰδουμενος τους ἐμαυτο προγύνους μένειν δεῖν επὶ των αυτον ψήθην τηρον μεν τοῖς αρξασι τὰ παρὰ το νύμου καιτον δικαίων τιμον ου ἀποστερον εἶναι δε δίκαιος περ τὴν βουλην ἀξιον, -- τί μοι τοιουτον ξγκα- 10 λεῖν οὐδ' οὐτοι δύναιντ αν. i. οἶμαι δε οὐδ' αν τον συνδίκων οὐδενα μοι μέμψασθαί τι τοιοOτον, δι
δικαίως αν ἐπὶ ταύτην ῆλθε την δίκην προς τε γὰρ τους αρριοντας ἀεὶ τὰ βελτίω περὶ αυτον εἰρηκci φανησομαι καὶ στις λεγοι κακῖς. ἐμαχεσάμην. γλώττη, δε οὐδενος οὐδενὶ πώποτε ἐνεκάλεσα μη τηρεῖν τον
νομον τοις τε συνδίκων δεομένοις οὐδεπώποτε παρ-
ηνεσα τοὐς μὲν φυγεῖν, τους δε αυτον προβαλέσθαι, τοὐς μὲν οὐδεν εἰναι λέγων, οὐ δε πάντα δύνασθαι. R Π411 εν δ, ταῖς Ἀροσρέὶσεσιν εἴ μει τις φθάσειεν, ad ἀδικεῖν γοώμην ἔν τε ταῖς ἀσθενείαις τὰ μεν αυτος ως αυτοὐς ηειν, τὰ δ' ἔπεμπον τοὐς εἰσομένους, ουτέχης αὐτοῖς εἴη τὰ σώματα. 8. αεν. ἀλλ' υμον τινι τοῖτο σεβήθη τον νέων; εἰσι μέν τινες, οἷς ἀσελγος ουκ λίγα τε πρακται προς
