장음표시 사용
421쪽
16. Vindobonensis hia. r. XCIII sa0e XII O. 245 id t. I p. 35sq. Confidi 17. arisinus Suppl. gr. 56 saec. XV fol. 167. Vido . I p. 234.
422쪽
352 LIBAM ORATIO XLIVCodicum vero Ambrosiani, arisin 3017, utinensis, Ottoboniani Monacensis 113, Uctinatis 125, arisini Suppl. 656 cuui tale esse pretium demonstraverim, ut nullo detriment ab apparati cratico abe880 08sint, in lectionibus eodicum AP IBMV 0ddendis fer acquievi. Unum locum Macar 1us Chrysoco phalus' fol. 90yeXcerΡSit, quem cum τλὶς προς μαθφὰς μιλίας δευτερας inscrip8B aeque tuae in oratione antecedenti' de argu mento plane se caecutire prodidit . Oratio primunt Vonotiis anno 1754 a Bongio vannio p. 250 - 252 6 codie M publici iuris facta sti Cuius e titionis vitia, alia seis kius nimadversionum, si in die quinto men8is Septe11ibris anni 1762 se absolvisse Sub- ScripSH, volumine quinto p. 583 0 584 Evinando, alia ope codicunt sanavit in editione quam XOrprelis commisit . II p. 432-434. In hanc etiarn notae Animadversionum transierunt Ununi locum c0110XR C O bet uri. 1 Cf. L I p. 351. 2 Cf. p. 335. Hostsed by
423쪽
1. 1 πεοχύμην παινέσεσθαι τον θες τὰ λεγό- Ri 432μενά ,οι τιμήσαντα τω Ῥήματι. καὶ πρὶν ip ην εἰδέναι, την πύσχεσιν ποιησάμην ς, εἰ καὶ νεώτερος εἴη τοῖτο ποιήσων. Ἀπειτα ἀνὴρ ἀνεφαίνετο καὶ ουτος Ἀεν si Ἀθηναίων σθητι. καὶ et ἐν κερδει το τοιουδε εἶναι το ρημα. Aιὶ τοίνυν πύμενος ου ψευσομαια πεσχήμην.
424쪽
σοφίας ντων μὲν ων μεγα εἶναι λεγύντων τοὐς νύμους, ντων δε των μνουντων τον εν πλοις βίον.τω δε το κάλλος αρα των λύγων μῆλλον ἐδύκει στίλβειν ὀμφαλο τε ἀσπίδος χρυσίου τε του παρὰ των νόμων. ηκων δε εφ' περ ἐκεν δρα. λύγοι μεν ἐνημέραις, λύγοι δε εν νυξί. μάχας δε εῖα χαίρειν καιμαχομενους λέει και τούτων γε αυτον μῆλλον σοι νίκαις ἐφιλοτιμοοντο Μουσον τε ἀλλοτρίαις και πέλ- λωνος Μουσηγετου I. ' δε οὐδ μία συμβολὴ τὰς i χεῖρας ἐπι ρύπαλον et ξίφος απι των βίβλων μετη νεγκεν αἱ δὲ ησαν πολλαὶ πολλον, πει ουδε των ημετέρων, δε αυτος φησεν, μελει. καί ποτε ὁ μεν πρ0 του διδασκαλείου ταῖς θύραις ἀνεγίνωσκε καθη-
μενος, '0ν ὰλ διδάσκαλον, Ἀαι γαρ ὴν ὁ ἀγγείλας,1 θυμοῖ τε τουτο καὶ Ἀργης ἐνέπλησε, καὶ - πρῆγμα ου ἀκίνδυνον, ὁ ς δε μως ὁ κίνδυνος, εἰ ποιοOντα ἀμείνω 'ην ψυχὴν δεήσει τι καὶ παθεῖν. ἐπεὶ jRII 434 δὲ δι ρήτωρ τε ην καὶ oto πύνους και ποιεῖν
και διδ si ιιι, ελευθερίας ἐπιθυμία φεύγει μὲν τούσδε 20 τοὐς πόνους θεάτροις δε διαγέγονε χρώμενος καιαὐτω μυρία μὲν et Φοινίκων πεδείχθη πύλεσι, πολλὰ δε ἐν Παλαιστίνης αστεσιν ου δὴ καὶ πολίτης μέ-
425쪽
LIBANI ORATIO IN EUSΤΑΤΗIU CARΕΜ 355τερος ἐφεστος δυνάμεσιν γάπησε τε αὐτον καὶ κατεῖδεν ἀκριβος καὶ πως καρπώσεται τοὐς λύγους ἐποίησε πρέποντα τω γένει δρον Μουσον γὰρ Περσευς ὁμο- πατριος ἀδελφος, ἐξ ουπερ υτοι. 5. I a Kὰρ δε ει πιστευειν καὶ μῆς ἐπ ακρον Ἀερχεσθαι της τέχνης, εἰ καὶ μήπω τυγχάνετε λέγοντος
ξίου εἰκος τοίνυν αὐτον καὶ ὁπόταν εργάζηται λύγον, του προσηκοντος τυγχάνειν φευγοντά τε α χρη καὶ 10 διώκοντα α προσηκει λόγων χε χυνομιν Ἀσχηκος ἐπιεικεία κεκόσμηκε την ψυχρὶ ὀργης τε ὁτι πλεῖστον
απέχων οργὰς αν ετέρων Ἀνεγγκαι μάλα φωνη τε αυτ πραοτέρα το τε πρόσωπον εν μειδιάματος μέτρω συνουσίαι αἱ πρωται φιλίεις ἀπεργαζόμεναι 0τω 15 γὰρ εγγές τε ελθοι και κατασταίη πλησίον καὶ μικρὰ διαλεχθείη, τουτον ευθυς ἔλαβέ τε καὶ χει.
426쪽
XLV. Oratio vel potius Scriptio προ τον βασιλέα περὶ των δε σεμωτῖν anno 386 vel paulo post λ ad Thoodosium scripta an Videndum esse monstrat libanius nucisos scustodia reorram ab imperator di 30 m. Decembris anni 380 latae Cod. h00d I 3, 6 pariam ratio habeatur
Omnino lue ut careerram cura agatur monet, corporis lare finibus 1rcumscr1pta mansit. arvii igitur numeri18 Si codicum litibus ad nostram aetatem pervenit Sunt autem
fol. 143. anu secunda e codice IIctinato vel huic similliano conectus est Vide . I p. 20 sq. et supra, p. 82. Contuli. 1 Nam legem a Theodosio XIII Kal. Iun. huius anni latam dod. heod. XV 5, 2 valuisse e vectis orationi p. 369, 4 sq. τε γαρ δείλη καθαρὰ τουδε του φόβου η τε νάγκη της θέας
ημερῶν τινῶν ἐστιν, ἀλλ' ου ἁπάσης sequii ur, ut neque Gotho-fredo Theodosiun hanc legem eae arte ad Lictant orationent sanaei e conicienti ne tu Sieversio . 203 Orationem post annum385 scriptam dicenti adstipulari possim . empori quod statuietis,m convenit, quod nonnulla, quae adnotavi ad oristionem. contra isamenum ipso anno 386 cf. p. 163 scriptam proxime accedunt.
427쪽
Omnium communis p. 370,17 docet. Hic quoque duae distinguuntur familiae quamun adtera codice , TIOTreliquis codicilius continetur. Qui qua ratione inter se coniuncti sint, stemma p. 45 propositum ostendit, nisi quod Cheltentianiensis deest, I vero eiusdem proSapiae est atque Ny a. Unum locum Macar 1us Chrysocephalus excerpsiuoratio primum ex apographo codicis Augustant' parum diligenter ab Eliingero facto a Iacobo Gotho fredo tot)Coloniae Allobrogum anno 16 31 publici uris facta est in editione qua titulum habet Libonia Sophistae seu oratoris Antiooheni orationes t amor num primum editae Iacobo Gothostedo. Quictus propter amumenti simιMudinem adiuncta est vini iam antea edita, Coloniae Allobrogum M. DCXXXI p. 50-72 forina quidem nemiΟSalet cum versione latina haud raro falsa sed cum Omnen'
tari doctissimo comprehonso motis' p. 17-24. - Cuius
3 Cf. t. I p. 19 et suprR . 84. 4 Ropolina est ita ut notae textui subiectae sint in Iacobi Gothostedi operibus iuridicis minorim s Lugdiui Bata
vorum anno 1733 foras datis p. 398-414. Equidem e litionem principem adhibui.
428쪽
oditionis uia multa, seis hius AnimadverSionum Volumine quinto p. 475 - 483 irinando SanaVit, plura, peoossicis Alimstant in editione ab uxore paulo properanti IS, ut facere consueverat, prelis conunissa f. I p. 435-462. In hanc nota Gothohodi et pars Animadversiornam' transieriint. Nonnulla intonis et ob et iis coraexerunt Hostsed by
429쪽
1. EP μεν απα- , προσηκον ην περὶ τους RU 439 δεσμώτας, παρὰ των τὰς ἀρχὰς εχύντων ἐφυλάττετο, se βασιλευ, τοῖς μεν αν συνέχαιρον. σοὶ δὲ Ουκ αν Ἀηνώχλουν ἐπεὶ δε οἱ μεν κακοὶ περὶ τουτὶ γεγένηνται τ μέρος, λέγει δε υδεν προς σε περὶ τούτων ουδεὶς των εἴτε ἀγνοοοσιν ἀδικουντων εἴτε εἰδοτες σιωπῖσιν, ὁ τι τε αν περι ταῖτα γίγνηται δυσσεβές, Ῥυκ ἔστι μη συνδιαβάλλεσθαι την βασιλείαν, ὁ την σὴν πρα- 10ύτητή θαυμάζων Ἀγω καὶ ααα χάριν τὴν μεγίστην
430쪽
άμαρτανύαενον. 2. Οἶσθα μὲν ουν, ω βασιλεΘ, τουτό γε δίκαιον ον τους μεν ἀξίους θανάτου θνήσκειν, τους δε μη ζην τε καὶ περιεῖναι καιτοι γε δι' υπερβολὴν φιλανθρωπίας ηδη τινὶ καὶ τούτων ην δωκας, ἀλλ εστω
κυρια τα παρὰ των παλαιων νόμων. ταοτα δε εστιν ἀποθνησκειν μεν ω τι τοιουτο τετολμηται, ην δε ς ουδὲν τηλικοfτον δίκηκε τυ δε τετολμηκέναι και τοR II 440 δικηκέναι τί ποτέ εστι το ξεληλέγχθαι ira τογε προ ελέγχων ἀποθανεῖν ουδεν τερον ἐστιν η δι-κησθαι και γαρ ε τω πέπρακται μεν αξιον θανάτου,
τουτὶ δε συγκέκρυπται, τοΘτον ὁ κτείνας ἀδικεῖ την τιμωρίαν προ της πίστεως λαβών ῖσα τοίνυν σοι 15 φονέας ὁντας τους ἐπι τα θνη πεμπομένους αρχοντας, βασιλεf. τίνα τρύπον' πολλαὶ μεν οργαὶ πολλὰς ποιουσι μέμψεις, αν θυμωθη τις ευθυς παρὰ τοναρχοντα τρέχει καί φησιν βρίσθαι καὶ πεπονθέναι
20 τούτων μεν ουδέτερον, τους παῖδας δέ, καὶ ρηματαπλάττουσι καὶ πληγὰς καὶ καταρρήξαντές τι της ἐσθητος ἐκείνω καὶ τοOτο προσέθεσαν ὁ δε ἀρνούμενος τε καὶ σεσυκοφαντησθαι λέγων και μεμνημένος γραφῆς si καὶ νύμων πέμπεται δεθησόμενος καὶ ταOτα ἐν ἐγγυη-R II 44 των ἀφθονία M. πάσοιουσι δε τοOH ἐπιεικως οι