Libanii Opera;

391쪽

εἰρήσθω, πατρος δὲ Ουπερ φην ουτοι της αυτονεξαναστάντες τρέχουσι μεθεξοντες της του κηδεστου τύχης καὶ μετεσχον ουδενος αυτοῖς τον πατέρα προφεροντος ουδε το καπηλεῖον. σαν γὰρ ἐπιεικεῖς τε και μέτριοι καὶ εἰδότες ευτυχεῖν. ων ἐκ θατερου γε- γονος ουτος ου ηξίωσεν ουπέρ ἐστιν, εἰναι, ἀλλ' ἀντὶ μετρίου κυων. ἐν δε γε, ἐμαι, πολυ βέλτιον τοις αυτου παρέχειν πολλοῖς λέγειν, ὁτι οντως ουτος

εκείνου.

28. γνα δὲ καὶ Gθεν ταυτα ἐπράχθη, μάθης καὶ ομηδε τω δοκεῖν τη βουλη βοηθεῖν σεμνυνηται, μικρά

τινα καὶ περὶ τούτου δίειμι. Σαβινιανος τίς ἐστι μαστροπος νέων καλον υποτου ρύνου πρ0 τοfτο μετενεχθείς, Ἀως δε γέ R II 404 νειος ήν, μαστροπον αυτος ἐδεῖτο ουτος πολλοῖς ἐνδεεπολλαῖς πύλεσι ταυτα πηρετηκὼς ουδενὶ τοσαοτα καμεν ὁπόσα ' τάτω τούτω ἀθλίους μεν ποιον πατέρας, ἀθλίου. δε παῖδας. ἀθλία. δε μητέρας 29. OOτο τοίνυν το ἔργον αυτ0ν καὶ δια της μετέρας γαγε και τολμήσας Miσελθεῖν εἰς την 'ων παιδευομένων 20 ἀγέλην πεῖραν προσάγων τισι και χωρίζων τον αλλων καὶ προς κίονί τινι λαλον καί τι καὶ θρασύτερον ποιονοφθεὶς ἀπηλαύνετο σωφρονεῖν δεῖν ἀκούσας η εἰ μὴ δύναιτο παρ' αλλους ἐλθόντα θηραν Ἀπύρησε μὲν ουν Ῥυδε παμ ημῖν τῖν συνοργιουμένων. ἐλθών δε ε

Coos le

392쪽

322 LIBANI ORATIO XLIIo τοOτον καὶ μέγα μεν ουδεν πεπονθώς, Γρων δετε πραχθὲν τω λύγω δυσμεν ποιεῖ τον χρήζοντα αυ- του της τέχνης τοέτω μάλιστα τω Θαλασσίφ, δι' oτου

και την περ των νέων πιτίμησιν ἐποιησάμην. και

διετέλει δη ζητον, τω δη τον ανθρωπον ἀμυνεῖται

τρόπω καὶ λαβων καιρον ἐμύνατο των τε καλον ἐκεί-

R II 405 νων χαρίτων ἀ τοδιδοὐς ἀμοιβὰς καὶ μα υτιν θερμύτερον πρ0 τα δεέτερα ποιον ἐδύτα, o ουπερ ἀχάριστον ἐσται προθυμότερος. 16 30. Καὶ τι ταΘτα οἱ τως χει, μάρτυρας ις ου αν ἀπιστησαις, παρέξομαι τους μεν ον πρ της βρεως, τους δε τον ἐπ' ἐκείνη ρημάτων, τους μεν ἐδύτας τογενησόμενον, τους δε την ἐπὶ τοι πεπραγμένοις δονὴν ποῖος γαρ Eκτωρ ἀποκτείνας Πάτροκλον η ποῖος χιλ- 15 λεὐς Ἐκτορα τηλικοῖ ν ἐφρόνησεν, λίκον μαστροπος οὐτος Oν τ της χαρὰς περβάλλον λέγειν α σιωπῆν ἐχρῆν ἐξηγε γελον os και ηδον και τους μάλιστα αὐτω συνηθεις περιβάλλων καὶ φιλον, ἐμιν τουτο, ἐβόα γαρ δι' ἐμε πραχθεν ἐμιν εἰκότως αν 26 καὶ δοκοῖ και λέγοιτο. 31. τίνος ου η βουλητούτω χάριν αν ἔχοι τον ἐφ' μῆς υπτάτω πρύφασιν

II 40 ἐτέραν χύντων - οὐδέ γα ὁ Πάτροκλος το θρη

Coos le

393쪽

του συνεδρίου λύγος, Σαβινιανιν ξαλείφων φαίνετ αν. μεῖζ0ν γὰρ δη τη βουλη προς αἰσχυνην ἐς τοιοfτος η πάντες ο τη φωνη τύ Σέρων καλοῖντες τους δεομένους ii τοῖς ἐαθηναί τι Λω- ξυλίνων Ἀγγείων. 532 Kυων, φησίν, εἰμὶ της βουλης. πο ουν ου δάκνεις Ους αξιον ουτοι δ' αν iεν οι κακοί. κακως δε ἐδη μυρία. εν ἐς ουδεὶς αν θείη δεσποτείαν ἀνδραποδων ἐδύτων ἐργάζεσθαι ξίφη, δι' ον ἐστι καισώζειν την αυτον καὶ προστιθέναι τοις Οὐσι. 1033. 'ρ0ς μεν πιπτάτον ταOτα Πρύκλ ων δε ἐβουλόμην φεν καὶ νον Ἀπαινεῖν, βρίσαντα δε καιαυτον καὶ με μειζόνως καὶ σφοδρύτερον, ου δ' εἰ R II 407 σφοδρα βουλοίμην. δυναίμην αν μη φάσκειν Ἀδικη-

κεναι et δικαστο τάξει καθήμενος και δεον η 15 κραυγη τινων καὶ ταραχεν και συστάσει κρίνειν τὰς

δίκας, ἀλλ' απι της ἀληθείας, ἀπέκλινέ τε εὐθ0ς ἐπιταυτα και μέρος ὁ δικαστὴς ἐγένετο τον ἐπηρεαζώντων

ψηφον ἴσον ἀμφοτέροις καθίζουσιν 34. εἶπεν υπτά- oτ0 μη χρηνα Θαλάσσι0ν ἐγγράφεσθαι και προσέθηκε λοιδορίας. ἀνάμεινον τιν τον περ κείνου λεξύντων λύγ0ν, μὰλλον δε αυτις οὐτος γενο τ ταῖς αἰτίαις

Coos le

394쪽

324 LIBANU OB ΑΤΙO MI φέρον την ἰσχυν ἀπαιτον, τὰς ἀποδείξεις ἀλλ' υδε-

τερον βουλει σιώπησον νυν δ' εἰς μοῖραν μαρτέρων γε αυτον καί, το δεινότερον, ἀπεκρυψε τοῖς παρ αυ- του ον πτάτον ὁ μεν γαρ πλην μαχαιρον εἶπεν ουδέν, ὁ δ' ενοχύν τε εἶναι θανάτω και αυτ

R II 408 πολλην ἐπὶ της τρίτης ἀρχης γενέσθαι σπουδην καὶ λεῖν καὶ ἀποκτεῖναι δρασμῶ τε σωθεντ ὰλγησαι. 35. καὶ τίς ταυτα τύπος η χρόνος οἶδεν, - Προκλε , ποιον θνος τίς πολις τις οἶκος τίς ἀνήρ τις παις; i τίς γέρων τίς γυνή τις δοΘλος τις ελευθερος καὶ μην δε μεν γήσασθαι της τιμωρίας γραφὴν ὴ δ'ου αν ν η ὁντος το γραφομένου πο τοίνυν γραφη; τίς δ' ὁ ταυτην ἀπενεγκον ποιο μεν φοβος ἐποίησε 40ν δρασμών. τίς χει κατήγορος τον πύβον; 15 ποιον δε πάθος την αἰτίαν τίς τίνα δια το0τον ἐπένθησε τίνι τί των πραγμάτων χειρον ἔσχε τί τί διατοOτον προσδοκήσας χαλεπον εἰς δικαστήριον γαγεν 36 εχεις ἐν τη σιγη την ὁμολογίαν, δε βασιλευ, τοΘκόμπον εἶναι τα ρήματα τοΘδε μόλις δέ μευ εκφυγεν Ri 409 ὁρμήν, mi εται γαρ αυτ πρέπειν τα δχιλλέως.

s ποίαν τὴν πύτε την πο γεγενῬένην ου συνην μοι πάντα τον χρύνον ανθρωπος, νύκτα και μέραν. ON

Coos le

395쪽

των μετερων λύγων ἐρως καὶ λαβον ἔχειν ἐβουλετο,

παρὰ τουτον ηρ ετο, τούτω διελέγετο κω κτησάμενος et δει χάριν και μν τυχον χθετο . και τε μέγιστον,εῖπετο μεν μοι παρὰ σε πορευομένω πολλάκις, παρελ- Ἀθύντος δε εἷσω στρος ταις κιγκλίσιν ἐκάθητο καὶ νημον τουτο μονον ἐν μέσω συ δ' χων του πάντα μηνύοντας τοσουτου στε αλληλους καταπατεῖν, και που καθῆστο Θαλάσσιος, εἰδώς ἴτε γανάκτησας et τε

ἐλάβου, αλλ' ' οὐδε πείλησας ποιησειν - πε B II 410ποίηταί σοι 37. μετὰ ταυτα τοίνυν se μεν ἐνταοθ' riησθα καὶ σθένεις, ὁ δ εν Σαμοσάτοις καὶ τοι ἀγροῖς ων 'ων τρόπων έρετὶ δεσπότην αυτιν ἐποίησε. καλος δε αὐτω ον ἐκεῖ τεθεντων κε δεθρω πάλιν

Coos le

396쪽

326 LIBANI ORATIO LUμένων καὶ μῖν οντων φίλων , ουτύς τε μαθών RII 411 υτιν ν ἔξω θορυβων ἐποίει. εἰ δ' ουδαι os φαίνεται μεταστὰς οὐδ' ἀφανίσας αυτόν, ἐς πραττες

ἡβριζες. 38. Ἐδεισα, φησί, την βουλην η 0ξαιμι

των τἀναντία αὐτη πραττόντων iναι και των

αὐτη πρεπύντων λιγωρεῖν εγο δ' ς μεν οὐδεὶς

τούτω λύγος οὐδε σφοδρα της βουλης ργιζομένης

ἀγανακτοfντι Ἀω μη μετὰ των πιεῖν οἰκεῖν. ἐάσω 10 κεῖνο δε ηδεως αν εἰδείην, o βασιλεf, τίς αν ναἰτία κατ αὐτο τὴ βουλη σεσιωπηκύτος , η κατὰ ποίανανάγκην εἶπεν α νυν είρηκε τίς ὁ Οὐκ αν αὐτον πεμλαβεν ἀγνοεῖν τον ἄνθρωπον τί δ' αυτ. ἐκώλυεν αὐτὶ, τοO εἰπεῖν, - αγνοεῖ. τίς χ' αν ἐξηλεγχεν 1 εἰπόντα 39. πύσω δ' αν ην κεῖνο κάλλιον ἐπιστομίσαιτον πτάτον ἀνελύντα τὰς βλασφημίας Γ πρ0 ημῆς Θαλασσίου φιλία εἰ δ' οὐν και σφόδρα βουλετο Πρύκλος ταὐτὰ φρονων ωπτάτω περι τούτου φανηναι, ταὐτὰ φθέγξασθαι ἰρην ἐκείνω καν ταῖς Ῥαχαίραις et στῆναι. βριζε μεν γὰρ αν καὶ οἱ τω ψευδόμενος, οὐ μην Δ νυν γε υβρίζων ὁ Ἀκεῖνον οὐδ' ημον πείχετο των περὶ πλείστου 'bam Θαλάσσιον ποιουμενων.

Coos le

397쪽

δι Ἀδονον δε καὶ τρυφῆς καὶ μεθης εἰς ανδρος λικίαν Ἀκοντα χυ δυνηθέντα πεισθηναι νομίζειν τοσολοικίζειν κακύν. 41. καὶ ουκ αν ην πάνυ δεινόν, εἰ την φωνην ἀδικων ε τοῖς αλλοις τίμα το δίκαιον, ἀλλα τίς μεν λοιμις σου Οὐτος Φοινίκων ἀπηνεγκε , τίνος δε ου λοιμου δεινώτερος τη Παλαιστίνη κατέστη; δε πλειόνων θνον ἀρχη ποίων ουὶ ἐγένετο βαρυ- τερα πολέμων ω πόσον αιμα την γην χρωσεν ω πόσα 10 ξίφη δι αυχένων ἐδραμεν ω πύσοι τάφοι τοῖς ἀρχαίοις προσετεθησαν. - πληγῖν θανάτου τε Ἀργαζομένων

υλιος δια παντος του της μέρας μέτρου si φυγον. ω δεσμον δε παθημάτων των μεν παρόντων, τον δε 15 ἐλπιζομένων, τον μεν πιεζόντων, τον δε δειματοέντων. λόγων τιμίας. l τιμωμένης ἀμαθίας. R IJ413 - χαρίτων ἀδίκων. se πύλεων εἰς ουδεν δέον μετα- πεποιημένων. βλάβης μεν της χν τοις καθαιρουμένοις, βλάβης δε της ἐν τοῖς ποιουμένοις 42. ου δ' ad αν εις δυναιτο, φησὶν ὁ Λημοσθένης, ἐφικέσθαι τον ἐν ταῖς ἀρχαῖς τούτου κακον δι , πεπαυμένου μεν εορτάζοντας ην δεῖν τους ἀπηλλαγμένους,

Coos le

398쪽

εἰσιόντος δε θρηνοοντας τους δεξομενους. καὶ τύ γε τοῖς φάσκουσιν ου εἶναι θεους συναγωνιζόμενον τουτ εστιν. εἰ γαρ ησαν, λεγουσι, καν ἐκήδοντο της γης, κηδομενων δε της γης Ῥυκ αν Ῥυτος ηρχεν Oς ταν παρὰ σου τοῖτο ου εχη, διδωσιν αυτος αυτ πλέον χειν ἀξιον των ν ταῖς αρχαῖς Oντων. και ταOτα οἶδε καλος Φοινίκη καὶ μαρτυρήσειεν αν, εἰ θεον ἐγγυητὴν περ του μέλλοντος λάβοι χρύνου.

, 43 'Αρχέτω μεν ουν. εἰ βουλει, πης δε βρεως δύτω δίκην ην βρισε μεν Θαλάσσιον, βρισε δε μετην δια τη εἰκόνος τιμην ἐλέγχων δεικνυς αλλο τι βουλομένην, ἀλλ' ου οπερ φασκεν. ἐν γὰρ τοῖς δευ-R II 414 τεροις ὁραται τα πρότερα τιμῆς μεν γὰρ τα15 περὶ την ικόνα πεποιηκυίας κατεῖχεν λυπτάτον, riδε εἰκένι ταύτης υκ ουσης της αἰτιας κολουθησεν εἰκότως τοις υπτάτου τα πολυ των πτάτου μείζονα. 44. νευ δὲ των ἐν τω συνεδρίω των ψευδον ουδ'αυτω καθ' υτω κρινόμενον, η εἰκών, τιμὴν αν τινα 20 φέροι. στησε μεν γὰρ ταυτην, ἔστησε δε προ ταέτης ετέρας τέρων, ων ου αν ἴσως τερύς τις εἰ δε καὶ ἐμε πεποιημένος αρχήν, εἶθ' κων ἐπ' ἐκείνας ου σφύ-

δρα αν ἐτίμα, τίς ὴ τιμὴ με ἐκείνας ἐπὶ τήνδε ἀφι-

χθαι ἀλλ' εστ τιμὴ σανίς τε καὶ χρώματα -υκουν ρ μείζων λύγος πανταχῆ φερύμενος; ἀπειληφος τοίνυν

Dein Chers. p. 101, 26 sq.

Coos le

399쪽

45. Ἐχω τινὰ καὶ τρίτον αἰτιάσασθαι, Ῥασι R II 415λευ, τον Γαίσωνος το μετὰ τὴν Ἀρκαδίαν καὶ τηνἐν Ἀρκαδία πενίαν πλουσιον και προς τοσουτον κοντα 'χρημάτων, στ αυτ και χρυσῆς οἰκίας ἐξεῖναι ποtεῖν ἁμιλλωμενα προς τὰς εκ λίθου, περι α και αυτὰς ουτὸ δεδαπάνηται λαμπρος, ,στε φανίαν εἶναι 'O πρῆγμα δοκεῖν. οὐτος τοίνυν τιμαῖς άπάσαις παρ εμοοτιμηθεὶς μάτην, καὶ γαρ ἐν ἐς εἶχεν, εἴπερ ηθελεν, 10 ημὰς ποιησαι καλος, ου ἐποίησε, Λων ήδικηκότων και αυτος γεγενηται δίκας ὀφείλειν τω συνεδρίω λέγων του μαρτυρήσαντας αν. καὶ ἐκέλευεν αυτου εἰς μέσον αγειν καὶ τιμωρεισθαι. 46. τούτων δε ὁ μεν ὐπ'Ἀνάγκης τινι ηδ διεπεπλεύκει καὶ νυν χαλκη Dδύνι, ὁ δ' et εν ω λιμένι αυτ ποιησων ἴσης ἀνάγκης και τούτω τινύς. ὁ δε δὴ τρίτος ενδον ων R II 416 ἐν τοι βουλεύουσι χαλεπον μεν στειρατο προσώπων, εἶπε δε απλῆ και δίκαια, τι τ0ν τω δεῖνι συζοντα, ἐμε δὴ λέγων, μαρτυρον εἰναι βέλτιστον ου ἀδικοίη. 20

παν Γαίσωνος, ο τι μαρτυροομεν ημεῖς καλον κἀγαθον εἶναι Θαλάσσιον ὁροντε. ἐν παιδος ὁντα χώρα παρ' ἀνδρὶ φεύγοντι 'ους κακους 25

Coos le

400쪽

330 LIBANI ORATIO XLII 47. τί τουτους ἀξίους δίκης ποιήσει τους μάρτυρας εἰ μεν ουν καὶ ro κακός, ου ἐστι λύγος τοι μάρτυσιν εἰ 'ου τοιοΘτος, πολυς κείνοις ἐστίν. εἶπον , αν και ταύτης αξιοπιωτοτερας ἀποδείξεις κεῖνοι και

διελύμενοι τους ἐπαίνους μακρὰ αν καστος διηλθε, τοσαύτην ἀφθονίαν ὁ Θαλασσίου βίος πεποίηκεν εὐφημιον. και εγωγε ξίουν τ0ν Γαίσωνος μη τον χύμενον ἀφεῖναι μάρτυρα, αλλὰ τους πεπλευκότας πανάγειν μηδε ἐκείνην μῖν διδόναι την χάριν, ἀλλα ταύτην 10 και τύ γε Θαλάσσιον καλεῖν και παρόντα δοκιμάζειν και φαινόμενον μεν ἀγαθον εγγράφειν, ἐλεγχύμενον δεφαολον ἡ ἐπ' ἀδικήματι τω της βουλῆς ἐπιθυμῆσαι κολάζειν. νυν δε λοιδοριας ἀνεξετάστους κεκινηκύτες δR II 417 βουλομένοις ν τοις μιν δυνοοσι l πεποιηκασι 15 των μεν εἰρημένων, ων δε ου πεφηνότων. 48. Εἶτα σοὶ μὲν ὴ σπουδή, βασιλεῖ, πολυάνθρωπον ἀπεργάσασθαι την βουλην, οἱ δὲ υ αἰσθάνονται τοBτο ἐμποδίζοντες. οἱ γὰρ δέως αν εἰσελθέντες φόβω των ἴσων ἀποτρέπονται Ῥη κεκτῆσθαι μεν γὰρ Ψ ἐχθρον ἀνθρώπω των ἀδυνάτων, παρὰ δε των δυσμε- νον ξειν τι τοιουτον ἐλπίζοντες οὐχ ποθήσουσι τοῖς πολεμίοις αὐτοψ εν τωπερ εἰσί, μένοντες. Θαλάσσιος δε πριν η της βουλὴ τυχεῖν, ἐλειτούργει τὴ γνώμη καὶ προς την δαπάνην πείγετο τουναντίον τοῖς αλλοις 25 ποιον γὰρ κείνους ορῖμεν πάση τέχνη φεύγοντας,

Coos le