장음표시 사용
141쪽
εκρέμαζον ἄνω ποοὶ, ἀχείρωτους καπνίγυν. 80 καὶ τί γα λέγω τα πολλα καὶ τί παραπλατύνωτης συγγραφῆς μου ον κορμον καὶ την ἀκολουθίαν δάκρυα δε ε συμφορὰς ποταμηδον κρέουν, ρευματηδον ξῆρχοντο ξίφθαλμῶν ανθρώπων
ο νέοι χύνουν προς την γῆν ρεύματα ο καῖμένοι
8 εἰς ἀγγηκ' καὶ πενιχροὶ και χειρὶ κοπιμαία
καὶ ἄλλα πλεον τοιγαροῖν οἱ ἄθεοι ποίουν καὶ ταὐτ' ἀπέQει στωσαν τα παρ αυτῶν πραχθέντα,
καὶ του μεγίστου θαύματος διηγεῖσθαι εἶμ' ετοῖμος , πῶς ειδον προ τῶν Vφθαλμῶν τὰ τεκνα δὲ της Ἀγαρ90 αυτ' την ὁδηγqτριαν κ ητον εντος της πόλης ,
αὐτο το σχῆμα εβλεπον εμπροσθεν του αὐθέντου, καὶ κατειργάσατο αὐτο εκείνου του πολέμου, καὶ επαρέδωκεν αὐτον εις χέρας Ου εχθρου TOU, και παντελῶς ἐχλωσεν εχθρῶν ἄλωσιν πῆσαν.
9 n μαρτυρίαι δὲ εχθρῶν πιστότεραι πάρχουν, ω εφησεν ἀπόστολος καὶ Hero ita fragrarentis reale se .
143쪽
Histor let sibit os Beli stria, versi Diis politigis Graeeo barbaris onseripta, ex rost. Menteliano, nune Begio, li0 titillo Ἱστορις εξεγησις περὶ Βελλισαρίου, ' η τύχη φωσε καὶ τύφλανεν ὁ φθόνος επὶ της βασιλείας δε μεγάλου βασι - έως ' ουστινιανος λέγετο καὶ μεγα αυτοκράτωρ, eig. Viste Liar esturi de Bibl. Caesar. lib. 6 p. 261.
144쪽
ΑΠΟΠΠni iniusdam ari ali fabulosa Graec0-Bactam de Beli Sarii Xeaestatione et mendicitate, cuius titulus et Principium: Διήγησις ραωτάτη του θαυμαστουανδρος του λεγομενου Βελισαρίου ' Ω θαυμαστον παράδοξον, ὼ συμφορα μεγάλη, etc.
145쪽
Compar illo solio viri passage in tu Θρῆνος verse 161 sq.:
146쪽
κλαῖ τον ὁ λιο αυτος, κλαῖ τον καὶ ἡ σελήνη, καὶ τα στοιχή ta τ' ψυχα συγκλαίουν, συλλυποὐνται.
καὶ τα στοιχεῖα τ' ουρανου κλαίουν, θρηνου την πόλιV.
Ουραν κατάστερε, λιε καὶ φεγγάρι, ἴρη, βουνα καὶ θάλασσα, γη τῆ 'Ρόδου, τα δρη, κλαύσατε καὶ θρηνήσετε τῶ ετυχαι ταῖ κόραμ.
148쪽
τον ὁ η τύχη φωσεν καὶ τύφλανεν ὁ φθονος επὶ της βασιλείας δε μεγάλου βασιλέως, doυστινιανος λέγετο καὶ μέγας αυτοκράτωρ καὶ qς μεγάλης εκκλησιὰς ἀγια Σοφια δομητωρ
'L θαυμαστὸν μυστήριον δε συμφορὰ μεγάλη λύπη ἀπαραμύθητος, δύνη καὶ πικρία
εἰς τον καιρον του ἄνακτος Ιουστινιανοῖ μεγάλου, μεγάλου αὐτοκράτορος, μεγάλου βασιλέως,
καὶ κτίτωρ της ἁγιὰ Σοφιας μεγάλης εκκλησίας 10 ἐφάνη Βελισάριος, ἀνηρ σοφος ἀνδρεῖος
εν τοῖς πάλέμοις τοιγαροῖ καὶ μηχανὰς καὶ πράξεις να εἶπες κ τον φθαλμος ης Κωνσταντινουπύλης, κι ὁ φθονος, τὸ κακοχηρὰν στέρησέν ου G μάτια, και εχασε γλυκερὸν το φως του κόσμου τούτου. 16 μέγα κακον, μέγα θηρῶν ὁ φθόνος ενι φίλοι, σκορπίον ἁπεικάζουν Ο με μύρια κεν Oύνια. ὁ φθόνος το κακ θηρῶν, εμπῆκεν εις Ρωμαίους, ἀπέσω εις καρδία των ερρίζωσε δι' ολου φθόνος ὁ πρῶτος των κακῶν μαρτιῶν του κόσμου ' 20ωσπερ φάνην, ἀρχης ς τον ἄθλιον τον Κάι εφθόνησε τον ἀδελφὸν αυτοῖ πρῶτα τον Aβελ, και τότε τον ὰπέκτεινε δίχ' ἀφορμην κακίας ὁ φθόνος κολουθησεν ξοπισθε οὐ φόνου. εἶχεν ὁ πρῶτος γεννηθεῖν εἰς τον παρόντα κόσμον, bτο μέγα πρῶτον τῶν κακῶν, ὀ μετὰ ταὐτα, φόνος. καὶ ποιος υ εδαγκάθηκεν υπὸ σκορπίου φθόνου χωρεῖ καὶ παινε πανταχοῖ, χωρεῖ καὶ πιάνει παντας, και βασιλεῖς και ἄρχοντας, πένητας καὶ πλουσίους.
χώρας καὶ κάστρη χάλασαν αἱ γνῶμαι τῶν ἀνθρώπων 30
149쪽
βασίλειαι καὶ αὐθεντια μεγίλα εχαθῆκαν.
εὶδ καὶ πῶς τύφλωσε τα μάτια των Ρωμαίων 35- αυτὸν τον Βελισάριον τον 'μιστὸν καὶ μέγα, τον σχυρὸν καὶ φρόνιμον καὶ πρακτικον εἰς ὁλα. κρίμα ὁπου γίνετον βαβαὶ τίς μη θρηνησει,εις τίτοιο ἄνδρα θαυμαστὸν τίτοιο κακὰ να γενm οποῖ καὶ με την γνῶσίν του καὶ με την ὀρδινιά του,
Α με την σοφιά του την πο λην κέρδησε τον κόσμον, καλὸν μοιράδι εστησε 'ς το πλάγιν τῶν Ῥωμαιων, πολλην τιμην δώρησε την Κωνσταντίνου πολιν,ύφωσε και δόξασε ριστιανούς Pωμαιους,
καὶ προσκυνουνται ὁπο πολλῶν πιστῶν τε και απιστων.
45 Καὶ το λοιπὸν απὸ του νυν-ῶ, ἀφίνω ταυτα γράψειν ειχα καὶ πλεότερα να πωδια τον φθονον, ἀμμη σχολάζω, τα πολ λὰ τα πάντα καταλειπω. Λοιπὸν αρχίω την ἀρχην την προς το βασιλεα,
50 ορίζει, φερνου παρευθύς ἀβελισάριον τε,
λεγε τοιάδε προ αυτὸν μετὰ πολλοὶτου ποθου Q Βελισάριε, σήμερον ἄκουσον qς φωνῆς μου, τον ὁρισμόν μου ποῖσε τον καὶ δουλευσον εις τουτο. επαρε πλεῖστα πέρπυρα, δίδω σε και μαῖστορους, 55 παρελαλε το κτίσιμον, το τείχωμα TV πο-ς,οσον να δράμ αλογον καλὸν ἀνδρειωμενον. εις χρόνου ενὸς τέρμενον α ενι καμωμενον
καὶ ανή γνώση σου φανο κ' ἴδω το κτισμα κεῖνον, ἀρεση τε καὶ τους μούς καὶ πάντας ἄρχοντάς μου,
60 πίστευσον, καταστησω σου μ α του παλατίου. ηκουσε Βελισάριος την ὐπόσχεσιν ταυτην καὶ τα λαμπρὰ, μελλοντα λαμβάνειν ν τω τελει, πάραυτα πίπτει, προσκυνε τον βασιλεα κεῖνον
ήγὼ υπάρχω δοῖλος σου λέγει δεδουλωμένος,6 καὶ το κελεύεις ρισον, κἀγὼ ν το πληρύνω. επαίνεσεν ὁ βασιλεύς καὶ στάμενα τον δίδει.
150쪽
κἀκεῖνος κτίζει σύντομα, ευθύς καὶ τελειόνει. πολλοὶ γαρ θαυμάσασιν πάνω εις τὸ κτίσμα την πρῆξιν καὶ την ὀρδινιὰν ποῖ ποικεν κεῖνος
ὁ μέγα Πελισάριος εἰς το τειχῶν της πολης. 70ὁ βασιλεύς και δίδει του δόξα, τιμην καὶ πλοῖτον, τοσοῖτον φωσεν δ' υτὸν, τίς ἄρα διηγεῖσθαι; οτι οὐ φθόνου κάμινος Gφεν, περῆφεν,
φθονοῖσίν τον οἱ ἄρχοντες, πρῶτοι οὐ παλατιου, γα μ πόσα κάμνουσιν και πόσα κατάλεγαμ 75 ἐπλήρωσαν τα ἀκοας οὐ βασιλεως κεῖνοι βλέπεις τον ἄνδραν ' ελεγον ον ποικες μεγάμον,
κατα μικρὸν O κράτος σου θελει το καταλυσει.
καὶ εἶς απὸ του ἄρχοντας εκ ους Παλαιολογους τον βασιλεα δικάζεται μετα πολλοῖ οὐ θράσους, 80 καὶ τάχα δε- συγγενὴς λάλει οἴτω λεγων ἰ δεσποτα παντάνακτα, δέσποτα αὐτοκράτορ, εγνώριζε απὸ τοῖ νῖν τι η βασιλεία η νδοξος, η θαυμαστη, ει ἁ λον μεταπέση,εις ἄλλον η οὐ κράτους σου μήτε των συγγενων σου bαυτὸς ὁ Γελισάριος ὁ εποικες μεγάλον,αυτὸς σκοτόνει, παίρνει σου βασίλειαν και στεμμα.
ὁ βασιλεύς τρόμαξεν ἀκούων τίτοι λογια, εκ το θρονὶ ἐπήδησελῶς ἄγριον θηρι0ν,ῶς οὐ γαρ μυκήσατο καὶ προς κεῖνον λέγει 90 4χεις, εἰπε μοι, μαρτυρας ὁ λέγεις α προστήσΓς, τὐν δόλον, τὴν πιβουλὴν οὐ πράγματος, τὸ δρὼμαί τότε προσφέρει μάρτυρας πλαστούς κατὰ της ρας ευρέθη Καντακουζηνὸς Pύλλης, Παλαιολογος, 'Aσύνης και ὀ Λάσκαρις καὶ Κάνος καὶ ὁ Βούκας bκαὶ μαρτυροῖσιν ἄδικα κατὰ Βελισαριου. αι κρίμαν ποῖ γίνετον υ συστενάζεις, δίκη ς εδε κακὸν, δε πικρόν. και τίς α μη θρην, σύ,
ορίζει καὶ σεβάζουν τον ' τοῖ ἄνεμο τον πύργον, 100βου ὀνουσι τα μάτια του με τὸ χρυσὸν μανδήλι, βουλλόνουν οἱ μεσάζοντες κια βασιλεύς ο μεγας ει χρόνους οὐ να κάθεται ἀπέσω εις τον πύργον'