Opera

283쪽

Librum Λημώνακio Biος IF smaysius in . Mucian und dis ynthoe p. 105 duco I sisero Iluciani esse negavit. Cui viro . Ziegeler in Nov. Annal. Philol. editor A. Flecheisen Vol O HI, Fasc. V Lips. a. 1881 ita se opposuit, ut l. l. p. 329 e nays argumentis optimo refutatis illum libram Liuciano ipsi emo vindicaret altius mecum in edit Luciatu Vol. II . I p. 189 plano consentiret. Deinceps L l. p. 330 sqq. E. Ziegeler piniones A. SchWarali ,uber Liucians Demonai, tenna a. 1878 bono redar t. Nam go de hac Schwarei comine isone parum in-

tollocis non habebam neque cius Scriberem nec qu0-. modo scriberem nec quid omnino non Scriberem. Quem

ego quum vistissem libellum Λημώνακeto Βιος ob idoneas causa Luciano tribuere, Sicut ego jussicaram, Virum merito coopi aiulare. At mox obstupui quum leossem, quid de ipso Demonacte Schv argio placeat: placet autem Schwargio soli Demonactem philosophum nunquam Vixisse . Quo magis necessarium est Demonactis amenta, quae Rostocesi a. 1866 primum dii a sunt, ab is enim in lucem proferri quae si quis legerit, is Sch varaliun fatebitur in rem ingentem commisisse ac paene incredibilem. Sed quae essensi sibi iam μ. Biος legenti objicitur, ea nunc denim lata id tur sublata esse. tonini haec framenta id est breves Gomae, quarum pars aetatem auit, ex ipsius Demonactis schedi paulo post mortem isti alio philosopho

284쪽

XII DE FRUMENTIS videntur divulgatae esse. Ab philosopho, inquam,

editore cui inma quaeque adcurate excutienda erant videndunt ille, ne quid aut male deperiret aut pessime abundaret, hoc est, Demonactea nunc falso traderentur Vel prorsus deessent nunc Hionis nomis inimisi me carerent. Contra Lucianus, cui haec quoque ἀποφθέροματα parum non poterant non notissima esse, tali

oditioni impar suuriis erat. Quid agitur faceret, quum ipsi quo ius plutosophi diu amicissunt o sumini viri laudatio scribenda esset noniaeque laudatissimae tum ala philosopho primo ederentiar Fecit ille quod potitu: momis severis philosopho relicus alia quae odere non

erat philosophi ipse supplevit, dicta omin et Vero

dicacia, ussuque nos, mo melius Verim ac totam Demonactis memoriam teneremus, an hanc quoque aditon Demonacteae Vitas tanquam in speculum inspicere. Denique quaenam Samosatensem inter et cynicos

aequales ratio intercesserit, ex hac Menionactis vlla elucet clarissime. Quibus de rebus J. Bernamus, cynicorum istorrem pauonus et accusator Luciani in libella quem silpri dixi lonin idus sensisset, si Luciani lialom et illorum stipomun historiani probe comisanhabitisset. Nam Lucianus, qui Vetores illos heroas Antisilienem, Vogonem, Cratetem, Henippvin summo honore prosequi solebat, idem plerosque suae elaus cynicos acerbe oderat, quos Vidisset seditiosos cives esse et praeter alios etiam unperatori maledicere, ipsos autem spurcam Vitam agere et in sani. Contra Demona cynicus egrinus vir et plano singularia Luciano Videbatur cum veteribus quos dixi illius sectas philosophis comparandus esse. Ergo cum aequalibus cynicis Ra in tiam rediturus erat, si ipsi quoque tandem indorent sapere, Demonactem sequi pinus quam Peregrinum si ad meliorem diugem reverti. osuenio ipsum quovis arcum Antoninum, benimum imperii toron et philosophum Stoicum in adem sententia pedistitisse quum alia tosilinonio sunt tum illud maxime,

285쪽

DΕΗ0ΝΑCUS. HI quod Theamnem coiciun domo evocatum Romae russit scholas aperire. Ceterum sissertationem nostria dereliquus Demonactis qualis Ostochi a. 1866 primum in M, talem insta posui verbos onus repetitam.

Caput I.

De fragmentis Demonactis philosophi.

0nomas, oiae ad vitam bene beateque amndεω pertinerent, non solum Versibus portae ediderunt mo- inici, inprimis Theomis et Uiocylides, Verum etiam alias assi in alii sermon scriptas pedestri. Quarum aliae ut gnomae septem virorum sapientium diu per Ora tantum uadita sunt, aliae ut philo ophorum et rhetorum etiam literis consimatas. At quum satis constet, si tantopere

vel ipso Theognis interpolatus sit illud tandem his

philosophorum sententiis accidisse putabimus Nam hae quident et gener toto breves exstitorunt et soluta lare oratio e scriptae et in arminent eodem omnes versatae ideoque aliae aliis simillianae ierunt. Itaque non sane miri tum est, quod easdem monias tam saepe non uni sed pluribus philosophis tribui videmus. Sed in sinu philosophorum numero, quomun momae in lucem oditae sunt, etiam Demona Mnem Cyprius,

civitato stoniensis ducendus estio Meianus quidem in Vita Demonaciis c. 12-62 1 haud paucalirius plissi opes acuto acta prouilii, quae ut multum habent urbanitatis, ita philosophiam apsam rim a Dungunt Sed praeterea alias quaedam ejusdem Donaonactis sententiae exstant philosopho et e Epicteti, Denisiis, Timocratis alumno digniores, do quo alismdicium gener nunc paucis exponam. Quorum nonnulla J. c. rellius in opusculis Graec Veter sentent. et movi T. H p. 14 sqq. ex Antonio sumta n limo quidem omnia composuit, reliqua complecti, ut in

Prassi H p. VIII ipse professus est, neque oluit M

286쪽

XIV DE FRAGMENTIS

sane potuit critica vero arte prorsus abstinxiit, q- in Dagmentis vel maximo opus esse fugere potest neminem. Lucianus autem, qui Demonactis verba partim ipse aiulieri partim ab iis acceperit qui ip audissent, summam hic fidem meretur praeter quem uni sere Stobam satis tuto credere licet, non item caeteris scriptoribus

Horilegioriam. Homini enim alius dictum aliquod Demonacti tribuit alius idem illud Epicteto usum alius Clitarcho iii in his tenestris difficile sit pedem non inandere. Qui ubi et inter se omne consontiunt et 8isbaeo repugnant videndum est ne Stobasi hodierni lemnia aliquid viti contraxerit. Certe S. Maximi Gn- fessoris gnomologi svol. ΙΙ ed. Combofisi, arisiis a.

1675, quam editionem nunc respicem non icet oliam me non sine fructuosum usso momini ad Stobae lon1- 'mata hic illic emendanda. Daque Si quis gnoma qua0Domonacti in his Floralegus tribuuntur universas On prehenderit, de quarum parto diu ac multum dubitare licet hoc salieni manebit, Demonactem sententia quasdam Antistilenis i ipsius Socratis gravitate idigna elocutum esSe. Quo m. nosuiu est, is ipso exordiri Stobae et tunc domum taeterorum loco bono malos, cortos incerios usi por saturan adponere. ehendunt est autem seriores inprimis monachos profanorum scriptorun flosculos e Stoliam potissimum deliinisse,

interdum otiam aliis velut Orionis anthologio In consilium aestibilis.

θνητορ - θεοDς Uem Versus est in Menandri mon

κόλαζε κρίνων, ἀλλα μη θυμουμενος. Αnecd. Boiss. I p. 118 Λημώνακτος , κόλαζε - θυμουμενος:. Ita enim Missonadi codex. Apud Antonium

287쪽

Serin. 77 Περὶ θυμου και ὀρροῖς p. 133, 51 sed seneventis idem versus legitur sine non e auctoris, sed proximus locus esse dicitur Democriti et secundunt alios Demonactis . Hic quoque versus est in onandrignomis monostichis 576. Orellius I p. 120 versum

nosiamin infeliciter tribuit Democrito. Hinc Demonax pro coanico malo habitus est, ueni potius uincuna poetam fuisse videri einerius an ist. Cona. p. 25,

Naucrius in Trag. 0r μ. p. 43 et ego ipse ad Me.

Demonaes. c. 1 audicavimus. At hodie ne traocum quidem hoc nomino exstitisse censeo, sed hos duo senarios, quum nomae eis contineantur, philosoplis Demonacti tribuere vix dubito. Sane prior versus: ,θν οι - θεοί . antiquo tragico sumtus Videtur, ut ab Euripide. Sed Demonacti licuit vorsibus utieliam alienis, quippe qui plurimos poetas memoria teneret Luciano audice in Demonacto c. cinae: οιηταου σέν- τροφος ἐννετο καὶ των λείστων ἐμέμνητο. III. Θημῶναξ ἐρω ηθεὶς ποτε ηρξαet φιλοσοφεω τε καταγιγνώσκεra , ἔφη, μανιο ηρξάμην. Stob. Flor. Περι του γνῶθι σαυτον tu. 21, 8 Λη- άνακτος. Λομ. - ῆρξάμην , ubi pro πότε codex habet πηνίκα. Et hic quidem Demonactis locus quum praeclarus est, uni nilail habere videtur dubi

Stob. Ecl. hys et Eua. II, 1, 11, ubi in Cantorie sitionc p. 156 omnia Avμώνακrος plane deest, quod nunc beno receptum est o marg. cod. Escurialensis, ii

in iuxta habet δημώναξ. Nam Demonacti haec etiam Antonius adjudicat Soram. 37 p. 55,17 qui hic quoque Stobaeum exscripsit itaque logit: γέλλων ἐξειαζόντων

288쪽

XVI DE MOMENTIS εἰ - μεου, εἶπε, περὶ - ου φροντίζετε. Inpe cyricis, quos saepe innona sequebatur placuit, ut recto Di genes It VI, 103, cum dialecticis etiam physiceu tolle dian et in solo viruitis studio elaborandum esse. Alio modo physicum philosophum Demona noster ridet p. Lucianum R. Demon. g 22. Itaque ne hic quidem locus habet dubitationem.

Boi τινες, οῖ ον παρομα μὲν βιον ου ζῶσιν, ἀλλα ἄρασκευαζονται πολλῆ σπουδῆ, ὲς δεερόν τιναμον βιωσομενοι, ου ον παροπια και ἐν τουτο πρα- λειπομενος ὁ χρονος ἔχεται.

Sob. Hor. Περὶ φειδωλέα tit. 16, 19; Ἀντιφῶντος. εω - οἴχεται. E Siobam haec Sa pius Antiph. r. p. 15' inter nuptionis mimonia quasi in re certar mi: At nonnulli scriimili injici optimus codoxa, mu

h. l. haec omnia Ἀντιφάνεος. εισί usque ad βιωσομενοι omittat, paulo post autem 16, 29 cum castoris libris ipso quoque hoc lemna Ἀντιφῶνeto tueatur. inc enim suspicio est, Vecta ipsa εἰσί τινες - βιωσόμενοι ex alio cossice recte suppleta, lemma autem Ἀντιφῶντος X

inseriore illo loco 16, 29, qui simillimo incipit: Ἐσσι

ει τις λογος, ω - temere Neptum esse. EnimVem

hic ipso Antiphonis locus nos τινες . . . ab Antonio palam Demonacti adsimatur in Semn. 140 Περὶ nlovgου . . i. p. 222 48, ubi illo ita mi: Eloi τινες, οῖ ον μὲν παροντα βίον sic ώς τερον βίον sic - ο τον παρόντα nihil amplius, ultimis verbis

septon omissisi. Adparet autem unum eundemque unius scriptoris locum utrobique sereatum esse, qui

locus si Demonacus fuerit, ne potuerit quidem idem esse Antiphonis. Quare si deteriores libro Joannis Stobae sequi placuerit, uni Antiphoni haec tribuenda sunt: in Antonii in Melissa levitatem, uni nimirum Demonacti De qua re mihi quidem non liquet quanquam ad i. haud absimilem Lucianiis ore Cond. 30fin. Antiphoni diaso adtribui Ceterum in Stobaso,

289쪽

DEMONACTIS HUqualis quidem nunc est, plures loci Dei nactis non leguntur. Sed fortiaesis idem Stobaeus plenus adhuc et integer innona stem nosti lim etiam alibi notanarat.

Creto horius in Bibl. Od. 167 p. 114 d. . inter

μενοι σιγῶσι.

J. Damascenus arallel. p. 153b ed. Sari: ΛημώνακZος. οἱ απ. - σιγῶοι 1R1 4 e legitur at ἰχθυες in eodem Damasconi loco paulisia ordiu pone Sto-baeum T. I p. 66. Demonacti haec tribuit etiam Amtonius Sem. 134 Περὶ παιδείας καὶ φιλοσοφίας p. 209,

42 qui pro stos usa legi ἐχθέες.

μασι κοσμειν δει.

J. Damascenusiarines. p. 146 b d S: ημόνακτος sic 'μαίου καὶ Σωκράτους τὰς μεν - κοσμει δεε, sive pone Stobaeum Gesssores T. IV p. 39, ubi 'μωνακτος scribitur. Verum Antonius Serin 13 p. 207, 4l, primum in fine legii δε κοσμεiν hoc Hins, tum gnomen ipsam iuniam diciti Democrito, vel secundum alios e Democrate, Isocrato et Epicteto. Nomina Λημῶναξ, ημοκράτης, σημὀκραος, μ/ἄφιλος saeptu confusa sunt. Ut potior auctoritas sit J. Damasceni, hes Demonactem nominasse videtur, tamen sic quoque hoc victum perininos habesiit competitores. Habet hoc ipsum victuin etiam aximus p. 207, 41, quem nunc

290쪽

men sic Mori, ut dicto ex eis quae antecedunt paenultimo hoc omnia addat: ex dictis et sententiis Epicteti Isocratis et Democratis , quasi indidem omnia fluxerint dicta proxima sex. At saepe in Horilegiis perspexi ut apud hunc ipsum Antonium , lemma et os avetos exiguam ac paene nullam fidem habere et quo quisque recentior sit, eo minorem Velut auctor lapsiaci Horilegii RQ sminato impudenter abuti solet. Hoc tamen Antoni loco ut illo lemmate non unum sed sex locis iras minimum ordine primos contineri statuam, supinus illiu Apostoli me moVet, qui tertium lictum adsignat Isocrati . ain singulare gnomolinum exstitisse videtur e victis socratis, Epicteti et Democratis vel Democritii, quantum ex hoc lemmate apud Antoniiun et Marcum frequenti colligo. Contra unico Antoni loco Serin 13 p. 10, 11, ubi est: Ex Demonacte, Isocrate et Epicteto scribendum Videtur: Ex Democrate , - Vel potius EX Democrito . Demonacti enim

nostro nihil hic loci relicituri esse patebit conserenti Schwe hastiserum Ad Epicteti Fragmenta p. 179. D inde Georgidos in Boissonmli Anecd. I p. 42 hoc victum η - λε χει sine nomine adfert auctoris et in eisdem

An scd. II p. 470 idem illud inest sed bis flagitioso

corruptum Denique similem ae paene eandem gnomen ita contractam: περιστάσεις δοκιμάζουσι φίλους Boissonadius innecd. I p. 132 in cod. Coistin reperit sub nomine Clitarces . Ha hanc ipsam nomen 'ri ἐλεγχει Arsenius tribuit Demonacti, postolius Isocrati, Antonius in elissa fortasse sive Isocrati sive Epictetosis Democrati, nonymus fortasse Clitarcho Quo magis miror Upionum aliosque hoc Dagmentum uni

adjudicasse Epicteti, gr. 154 d. Weigh. praeter Boissona lium, tu in Anscd. I p. 13a recto observavit