Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

471쪽

τη λεπτυνούσκὶ διαίτη ρο μενοι, περι ης λον ἐχεις ημετερον πόμνημα το τοίνυν διδοναι τον ἐλλέβορον νευ τοὶ προδιαιτησοα σφαλερυν, ἀδηλου γε ντος ἐπὶ πολλων ποιους ἔχει το σωμα χυμούς. σως ουν ἐπὶ των τό t σωματωνακινδύνως χρηε τω λευκω ελλεβόρω διὰ την δίαιταν νἐθεράπευεν νθρώπων, οὐκ ἀπολαυσrικην και ἀργὰ Ου αν, ἀλλ' εν πόνοις με πολλοῖς, δίσμασι δε λἰγοις, ως η Παροχος ἀβρ Οἰζεσθαι χυμῶν. ζσμεν γαρ ὁτι τους τοιούtOυς αργίαι τε και πλησμοναὶ γεννωσιν. εἰ ὁ καὶ την ἰσχυν εν- νοήσεις των τό et σωμάτων ἐκ της ειργένης διαίτης γιγνομένην, ε τι και μῶλλον αὐτω συγχωρήσεις ἐλλέβορον αυτοῖς διθόναι, δυναμένων γε των τότε ἀνθρώπων αντέχειν Προς τά των ἐμέτων Σαλαιnωρίας. μεῖα, δε τάδε χν παλιγκοταἰνει oυ. . ἐπην μεν α κροχουμώμαrα των φλεβῶν και α μελάσματα και τα εγγυς debet Victu extenuandi vina labente, de quo totum brum composuimus. Fallacissimum ergo est veratrum dare

antequam corpus ictu praeparetur, JUUm saepius non

facile sit ut quales corpori supersint succi dignoscantur.

Hippocratis saeculo veratrum album fortasse luto solvebatur ob rationem victus eorum hominum qui Curabantur. Qui vitae genus non otiosum sequebantur aut intemperaNS, sed Iaborios una paucisque alimentis erant contenti si ut Crassos succos nulla ratione contraiierent. Neque enimno latet fieri hos quum otio tum abundantia. Quodsa Vim aestimaveras corporum ejus saeculi quam e ejusmodi Victu comparabant, magis adhuc dari veratrum Permiseris, qui in quae vomitus assert incommoda ferre homines illi facile potuerant.

XXVIII.

Ex eo autem intelligitur futurion necne sit 'ut hi sectus recrudes cant Namque ubi sanguis enis . transfusus

472쪽

εκείνων υπέρυθρα γίνεται και υποσκληρα, κίνδυνος α λιγκοτησαι.

204 κακοήθη παθηματα παλίγκοτα καλεῖ καὶ

λόγος, τινα σημεῖα το κεφάλαιον ἔχει φλεγμονης γένεσιν,αι ἀντὶ παντος cIυλάττετο μὴ γενέσθαι παύης Ουν φλεγμορονης ερυθρότερόν et καὶ σκληροτερον ἐργαζομένης et θέρμα, voύιων Ουδ' ἔτερον χρη γενέσθαι κατά τὰ πεπονθότα μόρια. μαλακα δε ιναι, και Πόχλωρα τα εκχυμωματα δεῖ βουλεται γαρ εκπυἴσκειν αυr χωρὶς φλεγμονης, ῶστε του μεν μη φλεγμαίνειν εστι σημεῖον, εἰ μαλακότης μεν πάρχει τοῖς μέλε σιν, ρυθρότης δε os υπάρχει. o G μ εκπυησαι οοίδ' ἔτερον ἔχειν χρωμα, μηr τ ερυθρὰν μήτε et μέλαν. z με γαρ ἐρυθρὸν φλεγμαίνειν αυτί, το δ υλως ηδ μελαν μήτε κρατεῖσθαι μήτε πειτεσθαι πὼ της φυσεως, αλλά γε θρόμβος et αἷμα. ooro γαρ αὐτω συμβαίνει χρυ- nigrities et quae his proaeim sunt arulicunda sunt et subdura, Periculum es ne recra descant.

Malos assectus qui recrudescunt vocat παλίγκοτα παθήματα et παλιγκοταίνειν dicit quasi mala ructus sierI. Docet autem quibus indiciis cognoscantur propositi assectus, quando futurum est ut rursus mali fiant, quae indicia ad supervenientem innanimati oraeua spectant, quam in primis cavit ne oriretur. Quaelibet agitur inflammatio rubicun- tiorem durioremque catena efficit, quorum neutrum Pus est assectis partibus Mollis enim esse debet ac subviridis sanguis a Venis transsutas , hunc irim voluit citra instam mationem suppurare. Quare si membrum mode sit se non rubeat, instaminationem abesse demonstrabit. SuppurantIS sanguinis ii, cium erit carentia uti iusque coIOris, Tutioris scilicet et nigritiei. Nam ubi ruber est, inflammam, Ut 1 Atot niger est, neque superari , neque Concoqui se a natura

denunciant. sed concretum esse. Hoc enim ripa accidit,

473쪽

ρηται, καὶ σα μη ξυνεχ πυρεταίνηται ' ην δε ξυνεχη πνρεταἰνηται, μη φαρμακευειν ἀπεχειν δε σιτίων καὶ ρ0τημάτων, ποτω ει χρησθαι δατι και μη οἴνω, αλλἀόξυ γλυκεῖ. Συνηθες ciet is o φαρμακευειν οὐκ ἐπὶ πάσης προσ-ς ορῶς αρμάκου λέγειν, αλλ' ἐπὶ της των καθαιρονTων μο- νης. κέλευσε δε νυν ελλέβορον αυθημερὰν η τρὶ στέρη διδόναι, πριν ἄρξασθαι φλεγμαίνειν δηλονότι τὰ μόρια και

πυρέττειν τον ἄνθρωπον. ε δε πυρετηναι φθάσειεν, εἰ δεῖ diutius extra venas maneat, etiamsi in corpore Ontineatur squidem in eo casa nunquam in pus Vertitur. Contra si natura in corpore superet, vertitur in pus si ea Vincatur, putrescit non secus ac ubi extra corpus est, atque adeo magis, quum in calido loco retineatur.

XXIX. Sed si homo acat re, Domitu urgetur, sic e dictum s idem conoenit si febris sit, sed non continua. UMea Ou intermittat , absinendum a purgatione, α cibo

et sorbitione, qua potui danda, itandum inum, sed non ὀξυγλυκες. Purgare φαρμακεύειν dixit. Consuevit enim Hippocrates usurpare id Vocabulum non ubi quaevis medica naenia adllibet, sed bluna ubi purgantia Praecipit autem ut Veratrum eodem die detur vel posteriori priusquam inflammatio in assectis partibus oriatur atque homo febri

citet. Sed si fel iis irasvenerat, siquidem levis est, Ve-

474쪽

Iairo Di illo minius utitiir, Nos vero De quo integro lotia in edare e Tati'um ait lenius, si Velletnens, non liti turri sed maxinaana abstineri liana iiDporat, non ibo, non sort)itione a te iis solam potionem ad lith, et neque lianc vini, quod, licet u scilla in potuisset, si agi erui una esse manis est una erat. Permittit autem ut aeger ea potione hi latur quae dicit irὐ di γλυκες vel etiani mi illa liae et ii in potui praestat in ienuissimo vicit et tecti iuri ad liae Oxynael quod ex natiis a et aceto constat, sed ὀξυγλυκερ avos habet dulcissimo IllaCeratos atque incoctos, sciat etiam uti in Hellade Componit tir, CDjus ratio est sh vi expresso molle in ollatia conjiciuntur in vita pura aqua sit; tu in inservent, donec Omnen prorsus 1 uino ieri via aqua positisse videantur. Isatileni tumor reponitur servaturque et aestivo temporebit itur ad stina tollon lana strigida aqua didulus. a ergo Potione nunc titur Hippocrates, si ea non est, sit naerena ut sani dicet. Sed is xv niel ibi ritea votae parte vitiatae

475쪽

εν η φησι i , ην eν α ἐκχυμωμα τα των φλεβῶν και τά με - λάσματα και χἀ γγῖς κείνων πέρυθρα θιεται και Πό- κλζρα, κίνδυνος παλιγκοτησαι τοῖ γαρ πί σκληρά τε καιοπέρυθρα ἀντικε μεια νυν γράφει τἀ u0χλωρα και uGκληρα. ἱγνεrαι ἐν α μεν Πυ λωρα κατὰ μικρον πο- στρεψομίνου και γενομAου as πύο αὐ δε in σκλορὰ, fiat, alienum est, celo enim tentantur, quam rem et usus docuit et ipse donaonstravit. Quibus ei idoneum sit oxymel stetulit in lilaro de ratione victus in morbis Cutas quem male Donniilli inscribunt in Cnidias sententias; nonnulli de ptisana, neque eliam hi recte.

XXX. Sed si nullum erimulum es ne rem uilescant, sanguis suffusuF nigrities . proximae artes s Dirides sunt mirα

duritiem. Vis Itorum verborum exposita est in eo sermone ubi inquit: namque ubi sanguis a venis trans susus, nigrities

et quae his proxima sunt subrubicunda sunt et subdura, periculum est ne recrii descant. Il lis enim sive submabicundis et sutaturis nunc opponit subvirides et sine diam: tie. Fiunt enim subvirides ibi taulatim in pus vertuntur. duritie

476쪽

'Aγαθὰν ἐν ιπεν ἐν σω zo ἀσφαλε καὶ βίβαιον καὶ ἀληθες καὶ διηνεκες. μαρτύριον δ' ἀντὶ του σημεῖον, πειδῆ μαρτυρει καὶ πιστοῖrαι τὴν δόξαν ημων, ην ἐν τω προκειμεν ' ρίμματι διδάσκει νυν ὁ Ἱπποκράτης, φησὶ δ'ου μόνον ἐπὶ των κατὰ την πτέρνα ἔκχυμ άτων σταλες το εἰρημένον σημεῖον, άλλα κἀπὶ τω ὰλ ων πάν1ων εἰκότως. υ γὰρ ε της των τῆ δε μορ ἰων ενδείξεως Γλλ' 1ξαυτο του εκχNμωματος γνωσθη. κίνδυνος ἐν Ουν Ουκε σον η κακον θεια των ἐκχυμωμάτων πύξει κατά γὰρ τηντων μορίων φυσιν εὐοῖς γίγνεται διαφορα τις αὐr προσέρχεται την σε Ῥην Αἴσιν υ ἐκ των μορίων. ἀλλ' εκ carent, propterea quod inflammatio non est admodum vehemens id enim causa fuit, quamobrem effusus sanguis verteretur in PUS.

XXXI.

Quod idoneum simonium es, rubicunque anguis aranS-

funditur, orietuendum s. ne malum recr ducat.

Idoneum dixit ἀγαθυν, quasi certum, stabile, Verum, perpetuum testimonium posuit pro signo, si liridem testis est obisque opinionem facit eorum quae ab Hippocrate propositis verbis traduntur. Inquit igitur positum indicium Certum esse ubi sataguis sus unditur, non solum in calce, sed in ceteris altibiis etiam, idque jure quum non ex partium indicatione, sed ex ipso sanguine transfuso intelligati tr. Malus autem transfusi sanguinis flectus non par asset periculum dissert enim Pro natura partium quibus suffunditur Provenit tamen periculum non

477쪽

Quibus Hippocrates succurant purgatione per InediCamenta, UOS per Venae sectio iter miranturque ipsum hac sola contentum non fuisse, quum hoc praesidium noverit atque

ad laujusviodi casus adliibuerit. Siquidem in libro de articulis inter alia quibus opus esse censet ad costas coli ras, venam incidi in cubito jubet. XXXII. Sin durae I une et liυent, nigritie per resitantiιr.

SanΠuis etiam qui super terrain funditur interdum diutius conservat tir, modo magis flavus sit, modo in ni griorem, modo in evidenter atrum Convellitur Veiis mile autem est ab aere in quo continetur sereno, nebuloso, hu-

478쪽

δτα εκπυίσκη tαι. ολλάκις γουν δεῖν ἐστι τά τε ώς με- μελασμένα καr την εἰς πυον με t αβολην ἀρχομίνην πελιδναφαίνονrα καεὶ βραχυ re τοὶ μέλανος μἐν άποχωροῶντα, naido, sicco , calido aut frigido varie colorares. Praecipua Uero causa varietatis colorum consi sitit in ipso sanguine qui varitis est, sicut in singulis Itominibus conspicitur Vel ad atram h leni magis vel ad avam et pallidam vel ad Pitii tam accedens vel otiam aquosus. Id quod illi etiam

accidit in animali uiri Corporibus, an illae a Veni tranS-1 usus in varios colores convertitur et ubi non superet taret ibi a partibus quae ipsum conti iterat in pus Vertatur. Merito autem lio tempore lividus apparet. Color enim

lividus illis interj sectus est qui nigri penitus sunt et quisori luna colorern habent, qualis praesertim est rubicundus et aviis. Sed et ii color lividus titiluam, a colore florido recedens ad nigrum acie dii, iii apparere etiam solet ubi quae nigra sitiat dum suppiu an inalbescunt. Saepe enim videre licet quae nigra sunt quia in incipiunt verti in pias livida se ostendere , tum paulatim nigritieanaissa ad ignis colorona accedentia albidior a evadere est

479쪽

μαrs εσrαι et πλεῖσrα λθον. γιη δ α γενυιro νεξηκοντα μίρν σιν, λάτρεμέοι. enim pias Cinere colori s. Indicat ergo Hippocrates tunc discrimeti in eo angi ii ne qui transi hi sus lividum se ostendit. Nam si lini dilatii si aps areat, parte inflamma'tione tenentur; si sine diaritie instaminatione Vacant. Quae inflananaatione careia Dat tiram robustarii demonstTctritet sanguinem concoquendi in osse et in pus Verteia Itan iat lassariana atio naturae in simitate ni indicat quae Ola in 'saminatarum partium initi ecillitatem et multili imite in mali succi siit, sistentis transsu sui sanguinem nec CONCOClia ei epotest nec in pus vertero. Sequitia itaque ut nigrescat

et coriumpatur.

rumque paulo sublimior habentur. Isti nescit aut in exa-oint diebus, s quiescat.

480쪽

καὶ των ἀμφ αὐt σωμάτων, άλλα μόνα τὰ ὀστῶ, Οὐ μηνῖτι σε ου μόνον Ῥύτως λέγεται χολοῖται διὸ της λέξεως, Si pes humilior sit, saliguis qui ex crure ad ipsum

confluet inflammationem excitabit; si sublimior, nihil confluet. Atque idcirco sublimior omnino continendus est, non tamen multo dolet enim si diutius lia ratione contineatur; quae vero dolent in inflammationem incidunt. Sublimiter er o figurandus est, quatenus non doleat. HOC autem Comperies, si tendi pedem senties, ubi paulo altior

contineatur.

XXXIV.

ι binis os ιις continetur quor m altera m alter ab una Parae multo, ob altera Paulo tenuius s. Verba liae quibus crus appellat κνήμην, eorum On'srimare sententiam Videntur, qui volunt πηχυν, βραχίον , κνημην, μηρῖν Vocari ab ippocrate, non totum i l quod Compositum ex ossibus et partibus stiperjectis est, sed sola olla. in re vera ex iis ipsis verbis colligitur non loc