장음표시 사용
11쪽
dignitate Episcopali,& majori, imo & Cardinalitia fulgentibus,ut si deinceps de mcteria Attritionis praefatae scribent, vel libros aut scripturas edent,vel docebunt vel praedicabunt vel alio quovis modo poenitentes aut Scholares, caeterosve erudient,non audeant alicujus Theologicae censurae, a certusve injuriae, aut contumeliae nota taxare alterutram sententiam, sive negantem necessitatem aliqualis Dilectionis Dei in praefata Attritione ex metu gehennae concepta, quae hodie inter Scholasticos communior videtur, sive a sterentem dirue Dilectionis necessitatem, donec ab hae sancta Sede fuerit aliquid hac in re definitum. Statuitque praeterea Decretum hoc, seu illius exemplum ad valvas Basilicae Principis Apostolorum de urbe de in acie Campi Florae affixum omisnes ubique existentes aristare, d afficere, ac si unicuique personaliter fuisset intimatum.
Franciseus Riccardussanctae viiiversalis Ingustionis Not.
12쪽
CapuT PRIMu M. Stabitantur argumenta, quibus Di Ionis Dei in Sacras mento Saevitentia necessitas per quaestionem quodlibeticam e concilio Tridentino asseritur.
LIcet CHARiTAsNoNQ'AERAT EA, QuAEsuA suNT, tamen I. r. CONGAu DET u ERITATI: quare, ut veritati per aestisnem odlibeticam assertae , congaudeat, ostendamus, qu1m inconcussa maneant, quae e Tridentina Synodo produximus argumenta, quanaisque frustra sint, qui aurea veritatis & Di' Donis retia suis glossema. tibus nituntur subterfugere.
Ad Poenitentiam, quam agi oportet a bapti nil ,requiritur,
ut DEuM TAMQuAM OMNis Ius TITIAE FONTEMDi LIGERE INCIPIANT: rego illud ipsum requiritur in
Sacramento Poenitentia, chm in confesso sit, non minorem animipraeparationem desiderari in Sacramento Po
Rgumento proposito, quo nihil clarius esse testitur Maratinus Alphonsus vivaldus in candelabro aureo num.G. R. Adm. P. Le Dent, omissa responsione eorum, qui ne-- gant particulam oportet in Tridentino designare necessitatem Praecepti, triplex effugium quaerit: sed frusti 1; non enim sub- tersuriet vim veritatis tam clare 1 Tridentino propositae. Quare, ut hoc int, cuilibet effugio ex ordine viam praecludamus. h. I. Pracla itur primum e gium P Rimum effugium est, nonsatis escariur probari, pre 'i icxR non intelligi a Tridentino amorem concupiscinita: prasertims in iuro pG qui de amore, abstrahendo ab amare amicitia, O ab amore con- rumpis Mia,stu, qui umIpitur in dis tria, pasta. Dixinu mandatii --
13쪽
Vcrum, si non semessicaciter praecluditur hoc effagium, causae est, quod iis, quae sequuntur nihil datum sit responsit
Pisi Mo. Teste Tannero communiumns ct sententia quod Tridentinum non arat de amore concupiscentiae. Fateatur igitur se communi menti &lententiae Doctorum resistere. S ECuN Do. Ut argumentatur idem, constat Sabamam, cuiuii sequi potuit Tridentinum,di hac amare (charitatis locutum, TE Rrio. Catechismus Romanus& Concilium Moguntinum, quorum utrumque quaedam velut interpretatio Tridentini est, dum
agunt de gridibus quibus pervenitur ad reconciliationem cum. Deo, Charitatem & Dilectionem benevolentiae Spei accedere disertissime docent. Ergo & Tridentinum. ARTO. Quid ad argumentum Patris Francisci Suareet qui miris Tridentino sessione 6. Cinone s. probat quod cap. 6. sermo sit de Dilectione Charitatis Qui Nio. scopus Tridentini, prout concedit Author ille, fuit condemnare haereticorum dolinam, qui negabant, quod ante reconciliationem posset praecedere aliqua Dei Dilectio, seu Charit x. Ergo ne Tridentinum aberrei 1 scopo, intelligendum erit de Dii ctione Dei, seu Charitate. Six To. Haeretici doctrinam Tridentini intellexerunt de amore benevolentiae, non negantibus, sta illud ipsum Catholicis sudo
Ravensteyn, Stapletono, dec. ultronee admittentibus. Ergo &c. SEPrIMO. Haec verba: Diligere Deum tamquam omnu Iustitia fontentia nequidquam aliud significant, quam diligere Deum,non propIerrivos beneflciorum ab ipso Deo tamquam sente promanantes, sed Deum propter ipsum Deum diligere, O fontem propter ipsum fontem, propriami bonitatem,prout suse declaravi probans, quod hoc modo loquendi iugularetur haeresis Philippi Melanchionis dicentis, quod Dilectio non pasiit adest, priusquamsacta fit recanciliatio, nec posiit eum diligere, quem
reatum ridet di praecipitare velle in gehennam.
Quia vero nonnulli minus expendunt, qu1m optem, quid sit diligere Deum tamquam omnis Justitiae sontem, lubet ex Augustinopi nius illud ipsum explicare. Augustinus itaque Sermone 3 D verbis Domini cap. r. quid sit Deum esse sontem Justitiae ita declarat: FONs Jus Tiri AE Es T.
Qui vij bam s. sti, indi sumpsisti: ct quidquid buni eructasti, indi bibisti.
14쪽
Augustini sententia Deus dicitur fons Iustitiae, quia est soni, seu causa doni operis. Simili sere modo, loquitur in Psalmum ci . ubi multis explicat, Pag ass. 1 ratione Deus sit fons omnis Justitiae, etiam minimae iustae & re- I. chae cogitationis, qua discernitur justum ab iniusto. Vbi, inquit, iustum, qua viso repribendi. ini rumi Vnde liud nemo quid quo asperagitur anima tua ex multu partibus in caligine conpuvia , nescio quid hoc,
quod coruscat menti tua Vndi hoc iustum itane non habet Forer EM suum ia te tibi est , quod iustum est, ct tu tibi polei dare Iussiliami Nerito sibi dat quod non habet. Ergo cum fis iniustus esse non potes iustis nisi convertendore ad quamdam sus TraiAM M NENTEM: a quasi recedi. iniustis es: ad quam fi accedi , iustis es. Et infi r Respice ergo, transcende (creaturaso rade istuc ubi semello, cutis es Deus, ct ibi ivreniti FONTEM Jus ri TlAE , ubi est soni pita, psal. 3 s.
quoniam apud te es fons rita. Si enim tu de rore exiguo iudicare ris quod ius um est, O quail intusum isti numquid iniquitas apud Deum, unde ad te Rom. s. MANAT TAMQuAM DE FONTE JusTi TiA, in quantum iustum sapu, cum ex multu partibis inique deviait Nabit ergo FONTEM Jus riri A ED.- , id est iusti & boni operis, quale est illa de qua agebatur recta cogitatio, qua discernitur iustum ab injusto. Quam in rem etiam scribit Macedonio, quod apud gentiles Phi- E salosophos vera pietas, id est perax reri Dei cultis cunil comma recte xirendi Pag i,. duci oportet escia) nev inveniatur, quia, ut subjungi Authorti sua beata vita, es suas canditores esse palaerunt, relas prvrvi eam viri bis appetcniti, iami, retinentes, non ab illo FONTE viRTuTure pilentes , atque sper mei, dic. QEod enim hie vocat sontem virtutum, ibi vocat sontem iustitiae. Habes hinc, quid iuxta Augustinum sit Deum esse fontem omnis iustitiae: quid autem sit Deum tamquam omnis justitiae sontem diligere,iuvabit ab eodem Augustino discere. Is itaque de catechirandis rudibus tradis Cathecum enum hac cohortatione ad Dei amorem excitandum: Coniungari, boni , quos inrenturis ei facili, si se tu tali. Caras.furru : uismul colatu, O Dixi et Aetis D EuM GRATIs, quia totum prir- Pag s*3mium nostrum ipse erit, ut in illa aterna vita, banitate eiis O pulibritudine
perfruamur. St. ainanilui es, non scut aliquid quod ridetur Musis, si scutAMATuR sapitnita, o veritat,er sanctii i, O ius Tirim di chartia , eis quid aliud tale dicitur, non quima adiim sunt ista in bominibis, si quemadmodum sunt in ipso FONTE incorruptisti, di incommutabitu sapientia, adde, Diubelidi justitiae,par enim ratio est. Itaque
15쪽
s X E N imu Miustitiar&t tamquam fons incorruptibilis sipientiae N iuuitiae,&c. ex quo matut & diffunditur quidquid sapie tiae & iustitiae reperitian in hominibus. Age nunc & animum reser, ad Tridentinum .sessione 6. c. s. docet hunc ordinem & progressionem observari in justificatione Adult rum. Primum liber. merentur in Deum per fidem, deinde Dinna Iustintra rimare utiliter concutiuntur, & insuper, ad considerandam Dei miseriscordiam se convertenda in spem eriguntur, silentes Deum Fbi propter Cis flum propitium sare. Clarum est quod in toto illo pr ressu, ccatores coeperint participes fieri Iustitia, quam vocamus, operum. Ovid igitur tum sequituri Hoc nimirum, Deum non dumtaxat, tamquam illius, cuius coeperint participes fieri, sed tamquam pinnis, etiam ulterioris Iustita suntem diligere incipiunt. Vides quod hac ratione Tridentinum optime concludat adversus haereticos, Deum (3uem peccator iratum ridet , O precipitare reste in
gehemam) posse diligi, quia sons est & causa inchoatae per Fidem &Spem iustitiae , vel ut cum Augustino loquamur, quia quidquid boni peccator secit,inde sumpsit,& quidquid boni erit vit,inde bibit,u
de ad se manat tamquam de fonte justitia, qua justus esse coepit: quia fons est omnium virtutum, & omnis iustitia hominum in illo est, tamquam in ipso fonte incorrruptibilis & incommutabilis iustitiae. Ex quibus omnibus patet, quam longe recedat 1 veritatis tramite
primum hoc effugium. Neque vero Adversarium quidquam juvat commentum Philosophicum de abstractione ab amore amicitiae & concupiscentiae: praete quam enim, quod tale glossema mere excogitatum sit ad declinam dum vim argumenti, neque ullum habeat in Tridentino fundamen tum, insuper pugnat cum iis, quae hactenus dicta sunt toto hoc A. neque unquam haeretici negaverunt amorem concupisientiae priorem esse reconciliatione, quandoquidem ex eorum do bina peccatis accensendus sit. Porro, quia P. Le Dent in responsione ad praesens argumentum me inconstantiae notat & perstringit; non erit abs re alienum, ipsum
audire. Quid igitur ille Dignum, inquit, notata est, quod idem Auctor, si aestionis Quodlibeticae) quandis aliquid reperii in Tridentino, quod
Fbisarere arbitretur, incunctanter pronuntiet eo loco de viri contra hare- iusti, quando constat bos oppositum docuisset O ex eorum errore centrariam mentem S nodi colligat. Quando rer, nora sententia Authares proserunt suilianei Concilii 3sdemserὶ rerbis conceptas, quibus suos ERROR Es
16쪽
THEOLOGICu M. '. cuit Laiherus: re pand i Tri eximum de mente Lutheri 'muum nansuisse. Vide pet. r. Vidi I de. P ater, & accurate relegi paginam s r. nec tamen inconstantis doctrinae nomen, aut nolim, quam mihi adscribis, vereor. Quamobrem & tu ipse meam rei me eamdem paginam , ct primum
eperies hanc obiectionem exempli causa propositam: Tridentinum lo-uitur eo sENsu, UEM CATHOL i et i s AT r R i sui T LuTHERus , sed Lum rui auribuit Cathaluis, qu .d Aceani attritioncm naturalem sus cracam Sacramento. Ergo &c.
Postmodum subiungo haec verba : Quid ad hac respqndebui sistobpcrpina vel Tridentinum de mente Luibetiso uitum non fuisse,γι MODvERissi Mura EsT mentitum fuisse Lutheiuni, dum ausui est ac re, iis Catholici doceani attritionem naturalem suscere cum Sacramcnto Poe
Advertis, R. e Pater,Linori sub disiunctione pruni duplex re ponsumi Et interim perinde mecum agis, atque si solum primu 3pronunciassem, cum tamen postremum responsum verissimum dicam ac propterea censendus fuerim illud praetulisse. verum nihil necesse est eo confugere, cupio liberalius agere, tautrumque responsum, uti legitimum defendere, nec tamen inconsti
Fateor itaque Tridentinum de mente Lucieri solicitum hon fuisse in Asu, qui ponitur pag.s r. Non enim isthic quaeritur, quid senserit Lutherus de propriis dogmatibus & erroribus , sed quid senserit de dogmatibus Catholicorum, qua in re fateor, & tu ipse, velis nolini fateri debebis nihil talicitum fuisse Tridentinum,nec debuisse. i. DECLARO. Mens & sententia Lutheri est, quod Catholici d coiit Sacramenta iustificare sine fide, sine meritis Christi &c Quaero an Tridentinum solicitum fuerit de hac Lutheri metuo, & eamd ictrinam approbet, quam Catholicis attribuit Lutherusi Similites in casu posito pag. set. dixeram Lutherum redarguisse Catholicos,quod
docerent Attritionem naturalem sescere cum Sacramento Poenitentiis, re
proinde fuerat ea Lutheri de Catholicis mens & sententia: in residio .sione addidi Tridentinum de tali mente & sententia Lutheri non .suisse solicitum, sive quod idem est, non attendisse quid Catholicis affingeret Lutherus, nec approbassesuficientiam Attritionis naturali . eo sensu,quem Catholicis attribuit Lutherus. Quid isthic malit . Verbo dicam. Negabam illam obiectam propositionem: Tridentia . num loquitur ea sensu, quem Catha u. auribuli Lasimul, quia demente
17쪽
io XEN tu MLutheri circa sensum, quem Catholicis attribuit, nolebam Tridentinum suisse solicitum. Unde Adversario propono hoc dilemmi: vel Tridentinum in cita posito pag. r. de mente Lui heri, &sensu, quem attribuit Catholicis solicitum suit, vel non suill Si dixerit solicitum fuisse & sensum, quem Catholicis attribuit Lutherus, probasse, fateatur igitur (quod nunquam ficturus est ex Tridentini sententia Attritionem natura.lem sussicere in Sacramento Poenitentiae: si negat Tridentinum demente Lutheri eo sensu, quem attribuit Catholicis solicitum fuisse: ergo iungamus dextras & conveniamus amice. At pici aequo propriae causae immoror, ad Dilectionis casam propugnandam revertor.
j. II. Secunsim Curium praecluditur. SEcundum effugium debemus Patri Le Dent, qui respondet, Tridentinum enumerasseraria molixa timor u ,spn,ameru, ex quorum multu concipi potest detestatio peccatorunt escax; tis subiungere, Ac PROPTEREA; quod recte potest sic intelligi; ex horum malivorum aliquo merentur adversus peccata per odium aliqua ; ubi pax Ar i uola imperrai dari odia diversa. Addii deinde particulam pia ierea referri ad omnia praecedentii, di verbis illis, Hoc est per eam paenitentiam , quam ante Baptismum agi epouet, Tridentinum non tantum agere de iustificatione cum Baptis,mo, sed etiam cum voto Baptismi per Contritionem se sola iustificantem.
Quadipter, nisi fallor, iuxta responsum illud mihi subobscurum, tractus Tridentini sub disiunctione intelligendus est, ut sensus sit, quod particula propterea reserenda sit ad omnia praecedentia, subcisiunctione hoc modo: Propterea morentur adversus peccata, vel ex
metiro timoris, res spei, uti amori , ex quarum fetutu concipi pars 'testatio peccatarum escax , ita ut lassiciat ex horum motivorum aliquo moveri adversia peccata per odium aliquod Z c. t Sed contra PRrMo. Si particula proitraea reserenda sit ad omnia praecidentia: ergo etiam reserenda erit ad fidem, de qua initio Capitisi atque ita sub disiunctione suffciet moveri vel ex motivo Fiaei, vel timoris, vel Spei,vel amoris, quod salsum est nemo enim hactenus ausus est docere, quod talum motivum Fidei lassicin idoneae dis ostiosi cum Sacramento Baptismi vel pinnitentiae comparandae. MCuNDO. Sensus minus Gnisit, si particula propicria reseratur
18쪽
tad omnia praecedentia, prout ostendi j. s. & modus loquendi Tridentini plane contrarium requirit, prout ex simili modo loquendi D. Thomae de Enchiridii Coloniensis declaravi ibidem, &auplius constabit ex dicendis infra, ubi probabimus, quod ille qui detestatur
peccatum propter gehennam, non tam moveatur adversus peccatum, quelm adversus gehennam.
Perperam proinde quaeritur,quo revelante didicerimus particulam propterea reserendam esse ad solam Dei Dilectionem; non enim opus est alia revelatione, quam accurati textus Tridentini Lectione, de consideratione. TERv i o. Nemo, quod sciam, Tridentinum luctenus interpretatus esHubdisiunctione locutum, nullumque eit in Tridentino istius rei vestigium, nulla disiunctionis mentio unde possit quis suspicari sensum illum abstrusum, & hactenus incognitum contineri verbis Tridemini, maxime in materia doctrinali & tam momentosa.Qu stro. Tridentinum resistit huic interpretationi, nam utitur particula copulari va :i inquE iamquam omnis Iu ilia Sc. Quod si vel . lemus opposito qlossem ti locum dare,debuisset Tridentinum uti particuli disiunctiva, dicendo: vEL imim. Quod cum non seserit,manifestum est non posse sub disiunctione intelligi,& particula copulativae proprietatem retinendam esse.
AB Ylamberto mutuantur tertium effugium, pridem tamen a Patre Vasqueet Adamantinis Pessulis praeclusum. Audiantur tamen. Dicunt igitur in Tridentino agi depla Iustiscatiunt, Pia pbinnetur fine actuali Sacramenti susceptione. Sed huic evisioni obtant quamplurima ex ipso Tridentino petita
PRIMO. Ut rectδ argumentatur R. P. Vasqueet alimatui b. s. Quaest. Quodl. Agitur hoc loco de poenitentia, quam agi oportet ANTE BAPris MuM r ergo non agitur de iustificatione separata ab inuali Sacramenti susceptione. SECuNDO. Loca S. Scripturae. 3uae adfert Tridentinum masse,. . stissime intelliguntur de dispositionibus ad justificationem cum S cramento Baptismi percipiendam: ut Actorum t. paenitentiam agile O BAPTra Erun unusquisque vestiίm in nomine usu Cluisti in remisit nem peccatorum vestrorum di acciriti t. donum Spiritis sancti quis non
19쪽
XEN tu Mitem illud Matthaei et B. Euntes ergo 'cete omnes geηtcs, BAPTIZANTEs eos iu nomine Patri ct Filii ct Spiratis sancti , qua similitudine veri ad solam justificationem extra sacramentalem torquebis Tru T io. Vti rursum probat P. Vasqueet supra et quando in Tria dentino recensentur causae iusti ficationis, Baptismus dicitur esse causi instrui ientalis ius ilicat texi . Ergo agitur de iustificatione cum Baptismo.
vim huius Argamenii facile, ut sibi quidem videtur, declinat
P. Le Dent,respondens, quid T vadiis pq quam pronuntiavit ad illam disse positionem cunsequi ipsam iustificationem, incipiat donire, quid sit iusiscatio, nempe non tantum reni io peccatorum, sed O sancti scatio Wrenoratio interioru hominis di c. ac deinde progrediatur bmus, id es iam descripta . histificationis causas enumerare et clim autem hum iustificationis causa in ostrumentatu saepe A Baptismus, vetuit O hunc recensere, ut causas omnis smut prpponeret. verum quomodo ista cohaereant non intelligo. Si enim iuxta hunc Authorem initio Capitis r. intelligatur iustificatio extras acramentalis, qua non es sola peccatorum remisso b c. quomodo huius sutique iusi cationis causa instrumentatis saepeo Baptismuit vultne igitur hic Author dicere, quod Baptismus scepe sit causa instrumentalis justificationis extras acramentalis, id est, quae fit sine Baptismo Aut forte existimat initio Capitis septimi tribus lineis contineri d plicem & diversam iustificationem Velim itaque Lector mature in Tridentino expendat particulas: Huius ius Tibi CATION is. Manifeste enim evincunt sermonem esse de justificatione cuius meminerat initio eiusdem Capitis, ac per comsequens initio eiusdem Capitis non fuisse sermonem de iustificatione extra sacrament li, i qu An ros Tridentinum Capite i q. agens de justificatione lapsomni post Biptismum, loquitur de justificatione PtR POENITEN-Ti AE SACRAM ENTu M : ergo agens de iustificatione Catechumen rum loquitur de iustificatione per Baptismi Sacramentum. Qui Nro. Non est credibile Tridentinam Synodum omisisse dictrinam de dispositionibus ad iustificationem cum Baptismo requisi tirum. illa sit vii ordinaria iustificationisi quo igitur in loco juxi Adversarios doctrinam illam iret dit, si non Capite CtSpx Tot Cons rexProoemio Sessionis Q Tridentinum agere de iustificatione, quam impugnabant Haeretici: atqui cum Hs reiciet non et fuit controversu de sidia justificatione extra cramentali.
20쪽
Ligo capite c. de T ubi praecipue agitur de iustitieatione, non agitur de sola extras acramentali.sEPTimo. Ibidem Tridentinum dicit, quod exponere intendat doctrinam iustificationis, quam Sal Iustuia Christus Iesus Fidei nastra Author O Consummatur duruit, apostati tra iderunt di catholica Ecclisa Spiritu sancto suggerente perpetu, retinuit. Atqui tilis doctrina non est de sola iustificatione extras acramentali. Ergo &c. Obiiciunt tamen , quod, si illud, diligere incipiunt, intelligatur de alia Dilectione, quam illa,quae per sis de lane Baptismo iustificat, justificatio non consequetur dispositionei allegatas 1 Tridentino, prout docet initio Capitis q. nulla facta mentione Baptismi reipsa suscepti. Respondeo nulla ratione id sequi: iustificatio enim dispositiones consecauitur, non tamen sine causis ibidem commemoratis. Huius enim sus Tiri CATioNis, causa instrumentatu est Sacramentum B tibi, ac proinde clara sit mentio Baptismi. Quod autem primis verbis Capitis non statim exprimatur Baptismum esse causam instrumentalem iustificationis, quid ad rem atti est Nec enim ibidem mentio sit causae sinalis, efficientis, meritoriae,& formalis: ad idcirco cgit de justificatione a causa finali, essiciente, meritoria & formali separatat Quis Catholicus hoc concedat, imo vis non abominetur Noli ergo ob eamdem causam dicere Tridentinum necessario intelligendum de iustificatione separata a sua causa instrumentali, scilicet Sacramento Baptismi, nisi velis eam separatam esse a praedictis causis.
Ex dictis hoc Additamento liquere existimo, quam nullum sit Adversariis in hoc triplici effugio positum refugium. ARGUMENTUM SECUNDUM.
ne .PERivus marivam est otiosam es cst in Chri t. usu eque Cir- cum scirem aliqtra palare, neque praeputium, sed Zim, qt a per CHA- 'RiTATEM operatur. Ergo si Attritio destituatur omni motu Cha- ritatis,saltem initialis, neque uni et perfectEltaminem cum Chri- . . stoineque corporis ejus vivum membrum inciri.