장음표시 사용
31쪽
nolite indicisertere tergum, cum loquor ad pos , accubate mihi, tote carde vestro, ne aut Asmutata conversa, aut non intigra. Vult enim Deut otum cor, non rudi TiMERI, non puli CREDI asum Deum d c. Hac prima pari es Pernitentia, quam Propheta tradunt. Intelligit term- res incussus conscientiae, ex quibus vult oriri conversonent de quas l. cap. 2
Horum doctrinae opponens se Petrus 1 Soto ad illa verba Erechi lis: Conrmimini ecc.Ηu lacus,inquit , recte pensetur,es dolorem O lationem carsi vpstam peccata, O CHAR ir ArEM Dei docensacuNDo. id ad luculentissima D. Bernardi verba dicentis,
quod nec timor, nec amor privatus coNvERr i r animam iactaritas trir. CONvERTIT ammas, quas facit re voluntariait
TERTIO. Quin receptam 1b Antiquis Scholasticis Authoris dever, & salsa Poevitenti sententiam, & velut commune Axioma exisponit Quae ver a relax Iunt in Decretum Gratiani Di . . CU.nuiuis. re quem locum audi, quid strita; t iurisconsulti. Bellamera tuis soli timere, sed Charitate, qua talem e At timarem, rivii homo, id est iustiscatur. Idipsum ijdem v(rbis a mat Archidiaconus. Turrecr-mata vero, Operui, inquit, vera Paenitent,fructi cra, qua scire nou Dis iussi rixa vita grati es DILECTIONI s. i Aaero. Ostendi petuis ex Rustrochio, & Rode ico argu . mentis, quod in amore concupiscentiae homo potius seipsum ii at pro scopo , quam Deum, ac proinde, quod potivi convert turad seipsum , quam ad Deum: quibus omnibus nihil rei nsum
rNTO. Sic Alteri argument'r. Qui convertitur ad Deui debet ad Deum ficiem ci vultuin cordis vertere: atqui per Attriti nem servilim homo non vertit faciem & vultum cordis ad Deum, sed mi is in poenas. Unde D. Thomas quaest. as. Mi. q. ad 3. admittit, quod per si mrtiti hama. nen mittur in oti m , sed me. 's
Cuius doctrinae ratis natura Peritiar, nam ut
32쪽
Tuto Loortu M. hibit idem Angelicus Doctor et . r. quaest. iv. arilam ii. ut ii morti est per modum FuGAE,o ex Augustino l. i . de civ. c. et Lau, in uini rentius Iustinianus: Timr est amor fugiens ei Mursetur. Et Auis i. gustinus ipse trare qc. in Ioannem et PuoA Mimi timor est. Quemadmodum ergo, qui alium fugit,non vertit illi faciem & vultum , n Me ad illum converritur;ita etiam,qui per timorem gehennae Deum iratum fugit,non vertit illi faciem & vultum, sed dorsum , neque ad illum convertitur. i uocirca apposite scribit Guillelmus Parisiensis de Contritione, quod pere orante contritionem dorsum habeat ad Deum, O non Discum, sicut legitur Nieremia r. verterunt ad me irarum es nan faciem. Cum autem conteritur de peccatis , vertit d Deum faciem, O tergum ad
Quo sit etiam, ut plerique doceant , quod per timorem Deus nullomodo tangatur,quod memini me inp.Arriaga legisse.EtSuarera.a. dicit, quod Deus linuri non petist, ut obiectum. P. v squeZ etiami. r. disp. II. c. s. n. 3s. nemo potest proximi timere Deum aut de illo tristari....cam per. dicimur timere Deum tamquam ultorem, remotὶ tantum dicimur rimere ipsum, nan ratione sit, sed ratione essectus, nem' parna. Qsi ergo timet Deum tamquam ultorem, non convertitur ad
Deum, sed ad effectum scilicet poenam. Neque distinguas inter timorem & Attritionem ex timore oriundam:nam attritia, e qua agim pro motiro adaquato, ct ultimaro babis metum gibenna, ut loquitur P. Leinninum. r6. Clarum eis autem quod Attritio,quae pro objecto adaequato & ultimato habet suigam Dei,non sit conversio & reditus ad Deum. Quid autem opponat Adversarius, examinemus. Opponit itaque hoc unicum, quia Alphonsus Vmalae 6. cap. 3 i. dicat, quod cm
tale enim propositum posse haberi sine aliqua Dei propter se dilecti ne, tamquam rem in consessis positam,non probat. Verum miror, si totum illud caput legerit Author ille: nam in ne CusdeCapitis vega habet haec expressissima verba: uoc Pxoroar
contradictoria eorum , quae pro concessis sumit P. Le Dent, non est quod ullam elucidationem adiiciam, ne videat Solem velle admotis facibus adiuvare. Non possum autem hic non observare, quod idem Scriptor'
sim pro re concessa habeat, efficax propositum servandi mandata dis D vina
33쪽
vini posse haberi ex solo tiniore gehennae: quod tamen negit m Belluminus , aliique, & merito negati constabit ex dicendis.
dsessi Fuit Quovis TEMPORE ad impetrandam remam peccatorum Contri- limis metus nec sarius: sed motus Contritionis aliquam Dii propter se Dilectinem requirit. Ergo.
ADDi TAMEN Tu M VI.s Aretur P.Le Deo: id justi sicationem cum Sacramento Prentistent ae requiri veram cta uritionem: negat porro, quod vera Contritio nequeat ex solo timoris gehennae motivo provenire.
Verum, quid ad haec, quae sequuntur PRiMo. Vera Contrittio debet esse dolor & detestatio de peccato commisso et, sed detestatio de peccato commisso ea actus moris benevolentiae, oui diserte ostendi ex D.Thoma. Ergo. Rationem addidi, quia ille qui dolet de peccato propter em inferni, proprie lociuendo non dolet de ipso peccato, ut pecorum est, sed de poenis inb ni. Huic rationi resistit Adversarius dicens, clarissimae repugnare veritati, si dicatur, quod ille qui detestatur peccatum ex metu gelie nae, non detestetur vect peccatum. Qui enim sugit leonem, aut lupum, ne 1b illo laceretur aut laedatur, vere fugis ista animalia, licet id estimath saciat ex amore su ne sibi malum accersat. Respondeo tamen, quod, si propriὴ loqui velimus, ille, qui det itatur peccatum ex solo metu gelia mae, non vere detestetur ipsum cccatum, sed effectum peccata:scut etiam, qui fugit leonem, aut pum propter damnum, quod ab illis timet, non tam fugit leonem aut lupum, quam damnum, quod sibi timet , leone, aut lupo. Cuius rei signum minifestissimum eli, quod si nullum timetet malum a leone, vel lupo non magis fugeret leonem aut lupum, quis ovem, ut Agnum. : Quia ulterius declitari potest modio inimici. Qur enim odit inimicum propter vitia, proprie hon odit naturam, sed vitia inimici. Docet hoc sequentissime S. P. Augustinus, vocatque illud odium,
persectum odium , de quo Psalmo i 38. Pejecta odio oderim illos. In quem locum: inquit, persecto editat Oderam in rivi iviquitates eorum, diligebam canditionem tuam. Hoc est perfecto odio odisse,sit huc propter vitia humi ius o trivi, nic vitia propicr homines diligas. Et iermone
34쪽
ta s. Stephano:facile ct 3mbre est malaim quia massu ii, rarum aptim o pium eas .m ipsos diligere, quia hammti Mit, ui in Oculpam improbet, o naturam avia,ei.
Ex quibus verbis patet , quod ille , qui odit inimicum propter
culpam, si nihil aliud accedit,non de etur nituram:ergo similiter, qui detestatur naturam peccati propter Dhennam, non tam detest tur naturam peccati, quam detestetur tueam gehennam quae torius detestitionis origo et . Et sicut potest quis odisse culpam & amare naturam inimici, ita potest quis odisse poenim dc diligere naturam
Idem notari potest in aliis allectibus animae, nim iuxta Aug
nusa Hom.38. inter so. Si propterea proximum aniti, ut pia ei pectiniam,vel asiquod commosam temporali, non urum amas,sed illud, quadnastat. Item in Psalmum et . Qui propter Miuscia inrtna Deum qua- rebant, nan utique Deum, sed ista quarebant. Et in Pulmum i s. Non Di LIGIT uxorei, qui propter DOTEM illam uigu.Ergo similiter non detestatur peccatum, qui propter poenam illud deteitatur. SECuNDo. Contritio, de qua Tridentinum, debet esse cum APposito non peccandi de caetero, & anteactae vitae odio: sed illa reauirunt aliquem Dei propter se amorem, prout ostenda ex Vega, Bella mino,D. Thoma, Vasque,Caietano, Scoto, Gabriele &c.Ergo. TERTIO. Tridentinum, ut probet Contritionem ect necessis riam,utitur iis Scripturae locis, quae de Attritione servili praepostere intellexeris Conatur quidem verba illa Erechielis 18. proiicite a rata omnes iniquitates restras ctc. interpretari etiam de proiecti ne, q- m per Attritionem servilem et Seu praeterquam, quod neminem istius inte pretationis Authorem adserat, videaturque potius excogitata ad declinandum vim argumenti, quim repellendum, nemini cordam pemla debitur, quod Judaei proiecerint 1 te iniquitates suas, fecerint sibi cor novum, & spiritum novum solo timore poenae a peccato
Quod ipsum luculenth demonstratum est discrimine veteris & no vi Testamenti tradito ab Augustino & Angelico Doctore, quorumvcrba clariora sunt, quam ut a nobis debeti adjici explietatio , ab Adversario.dserri possit verisimilis responsio. At obiicit ex Augustino libro de moribus Ecclesiae cap. a8.tam timorem, qu m amorem esse in utroque Testamento et utrumque, in quit , in utraque tisainenta est; prevalet tamen in rucit tmer, amor in D et mo
35쪽
DEI 18 XEN tu Mum S inseri Adversarius: Cui ergo ditestans pictara ex timare parua niihi spectat ad retis Testimenta quam a narum: In promptu responsio est ex Augustino , qui libro i. de Baptisae ,
cap. 13. & alibi frequenter docet, quod in novo Testamento multi pertineant ad vetus Testamentum &e conir in veteri Testamento multi pertinuerint ad novum Testamentum. Ad vetu Testamentum etiamnum pertinent, Mi timore catis abstinent, ad novum olim pertinebant, qui amore iustitiae peccato abstinebant. Hinc Augustinus contra Adimantum capi a T. hac est brevi fima ct aperti a d frentia duorum restamentorum, T 1-MOR ET AMOR . Illud ad reterem, hoc ad novum hominem pertinet. innuens, quod illi omnes pertineant ad vetus Testamentum, qui tumore, & ad novum, qui amore ducunturr Dico ergo quod illi, qui in novo Testamento a peccato abstianent solo timore poenae, pertineant ad vetus Testamentum. Et de illis potest intelligi quod scribit D. Thomas et . t. q. IOS art. i. ad 3. quia; qui ex amare non moventur ad ianum, eis numerosnt de Eccusa,
Mirilia illa demum suscit cum Sacramento Poenirentia , si voxuNTATEM P Rccscudi Exc Lud Ax:sed attritio serpitu voluntatem pecca di non exi dii. Ergonans it cum Sacramento Paenitentia.
Oui, Adversitii in hoc ipso loco Tridentini primarium ta
seth unicum ponulit sententiae suae stabilimentum, opportunius erit de eo agere, quando oppositis Adversiriorituro temonibus respondebitur.
attritio salutaris Abel concipi ex isto timore, Quo ueti LXTRA. coNcui T
Niniritaram non Iuli desiluius omni benevola in Deum dectu. Ergo, ADDITAMEN Tu M VII.
RE ponsonii caput est, Ninivitis iustificatos suilla amore per se iustificante. Verum , quo iure tamquam certum hoc asi initur, eodem negitur. Maxime. quia Tridentinum hoc ipsis, quo
36쪽
. Tu Eo Loortu M. et ovo doctrirena se traditam de Attritione per se non justificime Ninivitarum, satis insinuat Ninivitas non fuisseirumstita tot amore per se iusti fiethie. uiuo
Vnde apparet mihi, quod Adversarius argumentum conetur ascopo suo divertere: multa enim miscet , quae sunt alterius indagi- per iustificansi qua ratione Iuluncatio contigerit in antiquo Testamentot an stabita Dei lege in
tempore incerto, non autem statim, atque erant contriti, ut habetur Via Sylvium suppl. quaest. . ari. I. thlas di hujusmodi quaestiones discinere non est huius loci, satis ut neminem hactenus( quod sciam ) docuisse Ninivitas miserico, viam impetrasseabsque aliqua Dei propter se dilectione, qualiscumque demum illa fuerit. Respondet insuper, quod non omnis Attritio silutaris debeat concipi ex illo timore, quo concussi sunt Ninivitae. Veru vel non satis percepit, vel,quod malim dicere,ego ipse non istis clarh emessi, quid dicta propolitione intenderem. Sciat itaque dictae propositionis sensum hunc esset attritio salutaris, qua ex aliatio Dei timore nascitur ;(de ilia enim agitur ) debet concipi ex illa,vel saltem ruminui prestato, timore, quam fuerit illa, quo utilliter concusii Nimisita in c. Quare,sii quid minus expressum fuerit, benevolus Lector pro sua numanitate juxta hunc sensum dignetur supplere. Caeterum hoc Argumentum procedit ex hypothesi, quod isto I co agatur de Attritione proxime disponente ad iustificationem. Qua de repostea. argumenta si adam ex Tridentiis conglobata. 'P hq --μ is, cap. i. inter praeparationes ad
iustiticationem requisitas Tridentinum illam receniet, quae continetur verbis D. Petri Aet r. Paenitentiam agite di bapti eiur unusquisque, atqui his verbis non continetur sola praeparatio per motum
timoris, quia Israelitae erant compuncti spiritu timoris &c. Respondet in quod compunctio illa possit etiam intelligi in compunctione ex amore Dei. Verum hoc est causam nostram luvare,cum enim Poenitentia de qua Act. a. sit praeparatio ad justificationem requisita , eamque praecesserit compunctio ex amore Dei et quid aliud concludi potiu, quam Poenitentiim de qua Ast a. praerequirere
amorem Deil I . Respondet et . probandum esse, quod habuerint timorem, qualem
37쪽
3o X E N i u Mrequirit , id est cum detestatione peccatorum &c. Uerum negamus talem timorem pos citri sine Dei Dileaione. Unde responsum niti, itur faba laypothesi. SECuNDO. Trulent. Sessc cap. . requirit quaru charitatem,seu Dilectionem operatur. Quaerit, cum ibi dicatur, nec Circumcisionem, nec praeputium aliquid val , sed Fidem, quae per Charitatem loperatur, an censeam, nullum actum valere nisi, qui fiat ex motivo Dei propter se
Quaero & ego an recte scribu Augustinus cap. s. de correp. &grat. Pracipit Apestolus dicens: Omnia in Charitare simul Et Chly ostomus Homilia 26. ita Matthaeum: Fides est,qua per Charitatem operatur, Fidei autem, qua non habet Charitatem , nullum potest bonio Dufructum proferrit Et D. Thomas s. p. q. 68. arti et . dicent, quod Catechumeno ad salutem necessarium sit defiderium Baptismi, qui, aliter in bonis operibis non moreretur, qua nan passunt esse Fne Fide per Di- ectinem operantet Caeterum de sensu hujus loci ad Galatas s. egi supra Additamento E. b. 2. TLRTIO. Sess6. cap. io. Iustitia incrementum petit sancta Fcclilia, cum orat: Da nobis Fidei, vel Ur Charitatu augmentum. Ergo in homine iustificato praecedit Cnaritas actualis, de qua ibi agitur. R espondet hunc locum intellisi de habitu Charitatis. Quorsum hoc Quia titulus Capitis est,ile accepta iustificationis incremento. Contrarium inde sic colligo. Certum est habitum Fidei, N Spei dc Ch ritatis non pertinere ad sormalem iustificitionem , licet enim hoc de habitu Charitatis dici possit, non credo taui en hoc de habitu Fidei & Spei dictum lat. Eigo agitur de ictu Fidei de Spei, & cons
quenter etiam de actu Charitatis. At , inquit , habitus dici tur ac pere incrementum , non autem verum ego illam Philosophiam non intelligo, sum enim edoctus actus amoris, odii ecc. ue intendi& incrementum capere, neque possum hic de redubitare , quan vis de modo, quo sit major intensio, an per majorem radicationem &c. sciare Authores intre se disputare.
QuARTO. Sess. s. c. ii. Qui una situ Dei Christum ditieunt: Sed qui suscipit Sacramentum fit filius Dei, ergo Christum diligit. Respondet agi de Dilectione , quae sita est inobset vatione man- datorum, certum est autem saepissime servari mandata sine dilectio ne Dei, de qua disputamus. Sed contra. Palio asseritur, quod possint mandata Dei servari sine
38쪽
THEOLOGICu M. si dilectione Dei, nisi quis velit eadem opera esletere, quod primum maximumque dilectionis praeceptum possit servari sine Dei dilectio. m. Verum de hac re alias vis interimaiymerui haec erat: qui sunt
Filii Dei Christum diligum: Ergo qui sint Filii Dei multo magis
Qui NTO. Qui operando mercedem intuentur aeternam, illud debent spectare,ut in pnmiet riscetur Devi. Ergo citam sui fugiunt gehennam &c. Respondet Tridentinum non doccre, quod spectare debeant, ut in primis glorificetur Deus. Sed contra. Tridentinum verba illa, ut irum primis glorificetur De apponit ut conditionem in primis requisitam in operibus i lorum,qui mercedem intuentur aeternam. Vult enim in bonis operibus non solam , aut praecipue spectandam esse mercedem , scit Deum, gloriam : tamquam ultimum finem , mercedem autem, ut finem secundatium, qui propter Deum, eiusque gloriam expetatur. Vn
cedis operandum esse ex doctrina scd PRIMuM quidem propter GLORIAM DEi , deinde etiam propter mercedem felicitatu atrata. 23am doctrinam ex Scripturis o Patribus, ct naturali ratione probabimis. SExri Cam 8. Tridentinum non dicit, quod propter gehennamtum adDei resericordiam dolenda confugiamis seu PER gelutine metum, quo significatur principium extrinsecum dolendi, noncausa sinatis. Relpondet particulam per subindὴ pro particula piepter usurpari. Fateor id subinde fieri, sed minus usitatae Sed ne in vocis usu haere mus; quid ad A elicum & Seraphicum Doctorem, quorum uterque cum plerisque antiquis, timorem vocat principium extrinsecuin tSEPTimo. Sessi c. 2.adesiectum poenitentiae salutari, ruenire nequaquam possumus, si re magnu ne is fletibis, ut merati Poeni- tintia laboriosis Baptistius a sanctis Patribus Astui fuerit. Quid autem opus magnis illis fletibus, si lassicit dolor ex timore Dhennae Quid hoc argumento voluerim , non perspexit Adversarius et Siquidem ad sanctorum Patrum Poenitentiam dc laboriosum Paptismum me reserebam et Illi enim soliti suerunt per varios labore , corporis afflictationes,sietus, poenitentae actiones dec. experiri sucata ne esset, an vera peccatoris Poenitentiat Quaereba t itaque argumentis , quid opus fuerit tot indiciis di algumentis edi plorare statum Poenirentis, si vera sit & legitima, quae ex geliciam: timore nascitiir, Poe-- nitentia i Vix enim reperies peccatorem, qui timore gehennae Moli
39쪽
31 XENi ubi sit perculsus. Amor autem Dei syncerus & castus, quo Deus Eopter se diligitur nulla proprii commodi vel incommodi ratione, in D cioribus repetitur. Vnde sancti illi Patres variis indiciis de arguinem iis exploratant, an qui ad reconciliationem aspirabant, serio ex Dei
amore Poenitentiam agerent, utili exhibitio poenitentialis operis, probatio fieret verae Poenitentiae & Dilectionis.
. Proponitur Viberi de Contrit e doctrina oppos ad hinae Tridentiun
h. I. Qiud Lurbiri duplex fuerit de Contritim sententia. At phon ut vir vesius in sua Philippica nona recte observat duplicem fuisse Lutheri de Poenitentia sententiam. Cum enim dixisset, quod Philippus Melanchion, ut minimum memoria
lapsus fuisset commmaranda primam Lutheri doctrinam de .Paenitentia, Subjurmit, Pst ibi AM dixi, quia varie hac de re , cui O deceteru , quas noro det mare convulpi, loquutus es aliquoties. Pr . namque non fidei sed CH RiT AD Pormientia summam , vim , tribuerat, Theoletorum Contritisnes explodebat , irridebat attritiones, Tibi OREs damnabat, nec a TERROR illus istis, quas modo iNCuri T , sed a dilectione existimabat inchoandam esse Paevalentiam.
Quamobrem recte scribit Cani sitis l. i. de corrup. cap. io. quod Lutherus ip=e,ut in albi plerisque, ita hic stiam suas saepὶ mutavit sententias. Quod magis patebit ex sequentibus. h. II. Explicatur prinia Luiberi de Contritiove sententia. P Rim m Lutheri sententiam exponit Rossensis ad art. c. his verbis: C.m Contritio 3 sit duobus parari madu, hoc est, rei pertio
morti, vel pre amoris viam, tu Ti MORE Pos T HAlli To, soLo-AM RE Contritionem a peccatoribis queri.
Et infra. Cum G,fini capitales madi , quibis resipiscere peccatores consueterunt, tu tamen illum (Amoris ita marticiis amplecteris , ut Hinc (Timoris OMNi NOREirci As. Vide Eclitum l. i. de Poenit. c. r. 8c 3. & Quaest in lib. pag. si . Ex hac autem doctrina, quod solo amore concipienda sit Poenia tentia, Lutherusconsequenter docebat, Poenitentiam esse dulcem
40쪽
THEOLOGICu M. et aurisue amaritudine respersam. Unde Joannes Echius lib. i. de Darei. poenit. cap. 1 r. Cilm impii D api Lurbem Paeauratiam inchoari ab amore, nona rimare, mox consectarium facit Paemimiam Abire .g.
Eamdem ob causam dixit, Pervitiosum esse genis docendi, qua intui- Apureo
tu poenarum, pramiorum, peccatorum docentur paemicre. Mi cDenique eodem fundamento docuit, quod optima Paenitentia Anera pila per amorem, non respiciens retrorsum Vtimorem. voluit autem solo amore Contritionem elle ouaerendam, quiatim,rem,& quidquid fit ante Charitatem, existimabat esse peccatum, hypocrisim dic. prout patet ex assertione articuli sexti. Observatione vero dignum est, quod primam hanc Lutheri de Contritione sententiain, nulli Lutherani secuti fuerint, saltem a tempore Consessionis Augustauae Anno is so. Cutrique Lutheru',ut pa-tebit insta, praeelegerit illam sententiam , quae terrores conscientiae primam patrem Poenitentiae statuit, conantur ipsum a contradicti ne excusare, & inter caeteros Nemnitius in et parte Exam. pag. ysq. ubi negat Eutherum docuisse, quod Attritio faciat hominem hypocritam & magis peccatorem. Verum mentitur iniquitas sibi & declinat cor suum in verba malitiae ad excusationes in peccatis, nam ex sermone de Poenitentia, item ex articulo sexto & eius assertione manifestum est sine impudentia non posse negari, Lutherum ita sensisse. Pari impudentia Ioannes Cherardi Scholae Lutheranae ctor Neotericus & in Academia senensi Prosessor tomo s.locorum Theolog. de Poenitentia cap. io. num. Haissimat Lutheri CodisTANTEM fuisse s EN TENTI AM, quod prima pars Poenitentiae sit Contritio, seu terrores itu i conscientia agnito peccato. Quamvis enim nulla verisimilitudine negari possit I utherum per sexdecim, aut circiter annos in ea fuisse & perstitisse lenientia, tamen ab initio non docuit sic; ut proinde frustra sint, qui hoc varium mutabile semper monstrum, ut cum Cochlaeo loquar, ab inconstantiae macula conantur expurgare. III. Propanitur postrema Lutheri , Lutheranarumide Contritiene sententia. TR identinum Sess. 1 cap. s. & Can. . damnat eorum sente tiam, qui dixerint primam Poenitentiae partem esse terrores incussos conscientia agnita peccato. Hujus porro damnatae sententiae primus author Lutherus suit, teste Roberto Bellarmino. Lib. de
Quod ipsum constat ex eo, quod iuxta Ruudum Tippenim tora nitit,ih