장음표시 사용
41쪽
distina Consessionis Augustanae sit erranea , M primum a MAR-Ti No LuTHERO ex Dratai suggestico i&vENTA. Unde& Lutherus doctrinam Consessionis Augustanae suam vocat, eamiue dicit verum Evangelium, sacramque scripturam. Doctrina nostra, inquit, oi qm inv nta est Augusta, quod fit rerum Evangelium, ac satra Scriptu- Et Bellarminus lib. I. de Poenit. cap. 1. refert, quod Lutherus epistolam laudatoriam praefixerit disputationi Philippi Melanchionis de partibus Poenitentiae, a quo Melanchione concinnata est Cons silo Augustana, ac proinde eadem est Lutheri, quae Confessionis A gustanae dc Philippi Melanchionis sententia. Consessio autem Augustam concinnata est non iisdem fere ed ipsissimi , ne tota quidem, aut apice variato, quibus Tridentinum damnatam doctrinam exprimit verbis. Porro, si quis ulterius hoc probari desideret, audiat Luthera num merardi de quo ,. praecedente Lutheri, Lutheranorumque doctrianam sic explicantem: Sententia Ecclisarum nostrarum (Lutheranarum in a Uana Cons ione ari. 1 1. diserte est expastua. Constat Poenitentia prum bu Gabis partibus, altera est Contritio, seu terrores incus; coi scientia agnito peccato dec. idem repetitur in articulu Schmal .parte Mart. s. inform. concord. art. i. O apolog. c. t r. quam ct D. Lutheri constanum fuisse sententiam patet ex comment. in V. si .ct in c. 2-θ so. Gen.
in Iael. r. O c. s. . IV. quid per terroret incusat conscientia intestigat Lutheris,
Nonnulli soIam verborum superficiem intuentes putant Luth
rum, nusque Discipulos per terrores incussus cos scientiae complecti solum terrorem, seu metum gehennae, nullum autem dolorem, nullam detestationem peccati, aut propositum melioris vitae. Ita sentire videtur P. Le Dent numero et 3 . ubi propositis sibi his verbis articuli quarti Lovaniensis, in quo damnatur error Lutheran rum, quod Contritio hi terror conscientia piapter apprebrusum gehenna supplicium peccatis debitum, quamvis praeparet hic terror ct gehenna metis ad reram animi Contritionem: ita respondet: Statuit articulis Paenirentiam nou esse terrores cunscientia ob a prehensum gehenna supplicium: id nos non adiclitimus me . , sed .perpetu, inculcamui , qu)d terror , heu metis gehenna non sit vera Poenitentia, sed quod reqairarur , ut ex illo
metu peccator propcdiatur ad Orestanda peccata O statuindam futura
42쪽
m uia terreret, hinc iam n non insertar docuis stramos TENDERE DEa Ea Ar Authar diibitua, quid Lutheris alicubi ocuerit in Sacramevta Paemunii. ad iustiscat em sescere datam a peccatis, O napstum vita nuva ex sola molire timorii gehenna. Itaque discrimen inter Lutheranos terrores & Attritionem serviolem hic Author in eo situm esse existimat, quod Lutherani terrores non complectantur dolorem de peccatis, & propositum vitae novae, quae omnia complectitur Attritio servilis. Quia vero monet me off- Sit mei,&quid ostendere debuerim, indicat, parebo monitioni, &inlectar mihi obligationis debito me exolvam, ostendendo, quod per Lutheranos terrores, non solus timor gehennae, verum etiam dolor de Cca ii, & propositum vitae novae intelligantur, ac proinde aliud disimen quaerendum esse. V. Ostenditur qu,d Luiberni pcr terrores imussos conscientia etiam inrellexerim dolorem de peccati . Pici Mo. Constat hoc ex Consessione Augustana, jus arti Lia. sic habet: Constat autem Paenitentia, bac es converso impii, proprii
h. duabus parti bis,altera est Contritio,hoc est TERROR Es IN Cussi CoNSCIENTIAE, in quibus es iram Dei agnoscimus, se DoLEMus nos PEC. CAssE , DETEsTAMuR, ac fugimus. In quibus verbis ci
rum est sub terroribus intelligi dolorem de peccatis. SECuNDO. Philippus Meunchion in Apologia, ricinnu, inquin
Ccntritionem reros TERROR Es CONSCIENTIAE,qua Deum sentit ira,ci peccato, DOLET se peccasse de r. TER Tio. Consessio Nittembergensis, Contriticnem, inquit,v caram sensum cyma ira , seu DOLOREM, aut Parorem animi ex mutione magnatalia. peccatorum &c.
TERTIO. Lutherus ipse, postquam profecisset in schola Satanae,
primamd se partem Poenitentiae in terroribus conscientiae constitu
ret, nihilominus dolorem de peccatis in illa prima parte Poenitentiae vult intelligi. In cap. a. Ioelis, habes, inquit, quid sit Paenitentia, TiMERE Deum
prepter peccata, DOLERE DE PECCATO, odisse peccatum ; siri. cog re de emendanda vita. IIac est una pari, scilicet Poenitentiae. Et in cap. 1 . Oleae. Meminermis igitur Paenitentiam reram incit
43쪽
Fs XEN tu MAETERNAS PECCATi POENAs, hoc est mortem abaculis habet , seri, commoretur, es non tantum dolet de admisit peccatis , sed etitam peccatum rere incipit edisse. Illinc motum, sive CONTRiTIONEM , sive AT- TR iTIONEM dicat, nunsai uim in cum Sophi Ju, isse metum hammis, sed Spiritis Sane II. Qui Nro. Lutherini posteriores ita Lutherum & Consessionem Augustanam explicant. Unde Joannes Gherardi num. s. Catholicis obiicientibus, quod terrores etiam in corde duro ac superbo esse
possint &c. omnium Lutheranorum nomine respondet: Nequaquam escimus Contritionem est tantummod) TERROREM, sed peccati agnati DETEsTATIONEM , corisis hum liationem &c.
Qui NTO. Ipsi met Catholici,qui huic commento Lutherano primi sese opposuerunt, fatentur ingenue per terrores conscientiae incussos a Lutheranis intelligi non solum terrorem , sed etiam de peccatis dolorem Alphonius virvesius Philippica s. Nunc, inquit, ad Paeniteritia partes, quas ros descripsi tis, o Philippus confrmat , accedamus. De
Contritione , quam Feroi terrorei, sERios DOLOR Es Philippus anili tinctc. Et iterum. Philippus haec omnia relut ociosas disputationes Accipem,
Joannes 1 inventria proposita sibi sententia Melanchionis de te roribus conscientiae, dicit constare inter Catholicos & Adversarios,
quod peccasar audient saeditatem, gravitatemetu peccatorum, et1M ELE ET nox axa incipiat , qui priui, ut iuba, Gigas neminem metuebar.
Deinde hanc Melanc thonem inter & Lutherum ponit antilogiam: si uilla (secundum Melanchionem) ex foeditate , ct gravitate peccati, o ingruentii supplic3 terrore de vaccATO docaxa, Mid venit Luthero in mentem, ut scriberet, quod Contritio, qua discusane di detr- statione peccatarum paratur, bypocritam magis, ac peccatorem sarii Et iterum: Dicunt Contritionem veros esse terrores censcientia sei lientis Deum irasci peccato , d se Paec Asan DoLENTra. t
Idem cyeiulitur de prope to rite nora. Dicent fortassis, hactenus abunde probari tersores Luther nos complecti dolorem de peccatis, nequaquam tamen prompositum vitae novae.
verum plerique Adversarii docent Attritioni salutari comparandae
44쪽
THEOLOGi Cum 3Idae lassicere implicitum non peccandi propositum, seu dolorem de peccatis propter offensam Dei, qui virtute includit propositum non
peccandi de caetero. Tale autem propositum per Luthera nos terr Ies intelligi, constat ex praecedentibus, ubi ostendimus Lutheranis terroribus intelligi verum de peccatis dolorem. Ne quid tamen desideret curiosus Lector, lubet ex ipso Luthero ostendere, quod per primam partem Poenitentiae, quam vocat Co tritionem , seu ut habet in cap. o. gen. terrorem conscientiae, intelligi debeat etiam propositum novae vitae. Patet hoc ex Luthero in cap. r. Ioelis, ubi ita scribit quid si paenitentia , timere Deum propter peccata admissa , dpirae de peccato,
R ille peccatum , s Ea ioco olet Aa a DR EMENDANDA vLTA . Nec est
una para, scilicet Poenitentiae. Quid enim aliud est, seri . cogitare de emendanda pila, quelm propositum novas vita tEt in cap. 1 . Oseaer Isane quasi flammam dirini iudicrum sterrores intelligit, quos antea vocat sensum poenarum cum Spiritus Sanctui per perbum in corda immittit, tum sequuntur, non hystcritici , sed veri es serrum malia, dolor de peccato, confessopeccati O PRO Posi Tu M CA-
Timotheus Nircknerus in libro, quem inscribit, thesaurum explicationum omnium articulorum Dei riri , ac summi Theologi D. Martini Lutheri, inter propositiones Lutheri recenset sequentem et Paenitentia omnium testimonio O rero es dolor de peccato cum adiuncto P R. o Post ToMELIOR Is vrTAE. Quae autem disserentia inter propositum melioris vitae,& novae vitae Et propositione i o. Sophista desnitionem Parnitentia, qu)d hi Alaro reo Post Tu M die ex Patribis habuerunt, di docuerunt. Item propositione s.assirmat, quod Poenitentia, quae caret EoNoPROPos i Tins perseverat, si Paenitentia Cain, Sau Iuda &c. LVII. Virum Lutherani nomi e terrorum incussorum conscientia intes-lo cerant aliquem beneratum Dei affictum, rei Charitatem
N Egit Alphonius Virvesius Philippica p. restra, inquit, Cav-
'sia, o Philippi apolagia contritionem, se timorem, tametsi mutato in lirro ei nomine, exigit a Paenitentiam .. CI ARITATEM rer. ab ea prorsus Ex CLuDIT.
Et meri io. Tradit enim Philippus Melanchion in Apologii,quod nan potest prius assi Dilectio, quam Fidi facta A r conciliarie, nec potest sum diligere, quem irarum vidit; T pratipitare pelle in gehennam.
45쪽
33 E N i ii MQuapropter, cum incussi conscientiae terrores, luxta Luinerano , priorcs sint reconciliatione per Fidem facta, sequitur, quod in illis terroribus, non contineatur ulu Dei Dilectio, quae iuxta eosdem non praecedit, scd sequitur iustificationem.
Ita ratiocinatur Aliartus Pighius controv. s. Contritio , inquit,vcbu Osinientibis, terrorei sunt conscientia sentientis Deum, peccato. Terror est timoris incusso, aut ut pos t terrefacto competere, metu , tim(rve incussui. rimor iste vollis Aurno Riatas non procedit ex AMORE DE
nec potist, clini Urmetu imposii bile homini diligere Deum, nisi prim pu-cata sibi rentissa certa Fide apprehendat. Ita e uim es h e cultu, ct dixistusupra in asseri lene iustificantu vestra Fidei: nec prius Di Irictio a is, quam Fide reconciliatio facta fit. . Lutherus etiam negat opera Charitatis priora esse ivliincatione, ut in Commentario Epistolae ad Galatas, quem scripsit anno is si . Pestquam, inquit,Fidem in Chri uni lie Aculmis, docemin etiam de bonuoperibus. siuia apprehendisti Fide Christum, per quem iustim ei, incipe nunc ben) operari, DioGE DEuM ct praximum ... hac vere spint bona vera, Osuunt ex ista Fide dec. Atque iis, quae tribus hisce Paragraphis dicta sunt, spero me praestitisse, quod exigebat Adversariusi ostendi enim Luthera nos conscientiae in cures terrores, complecti dolorem de pecc tis, dc propositum novae vitae, absque ullo Dei benevolo piopter se amore, ac Hrconsequcns ex talo motivo timoris gehennae. Aliud ergo discrimen quaerendum est ab Ad versariis. f. VIII. Vtrum iuxta Lutheranos, terrores conscitntia sint boni et supirnaturalisl
Non erit inutilis haec quaestio, ut penitius inteli gatur Luther
Nitidissime autem rem illam exponit Joannes Gherudi cap. tr.
Et antea num. . Bellar mino obiicienti, quod terreri nan est actis virtutis, sed naturatu Cestia, Respondet, quod talu terrar (de quo Lutherani) non est Cestis cuiusdam habitis acquisiti, vel infusi,ex IN bero hamini. arbitrio artis , sed est clicax motus a b Pisti Tu fANCTO
Cujus doctrinae ducem praeeuntem habet Lutherum, qui in c. i Di Oseae
46쪽
THEOLOGicu M. Syoseae cum scripsisset, quod mens intuita aeternas peccati poenas sen.
commoretur &c. addit, hunc motum, fine Contritionem , FD attritionem dicat , non statuemus cum Sephisis esse malum hominu , sed SP i Rarus SANCTI OPus EST. Et infra dicit, quod Spiritus Sanctus illam matum inserat animis. Item in cap. t. Joelis agens deprima parte Poenitentia, quam Propheta tradiint, ita loquitur: Ηic dolor SP Ri Tus SANCTI OPIS EST, qui per rerbum legis ad hunc modum animos TERR ET,Denique Catholici Scriptores terrores Lutheranos non reiiciunt tamquam malos,sed tamquam non lassicientes, sive ut loquitur Lin-danus Panopitae libro g. quibus inchoatur Contritio , neu per icitur.
Ex dictis hoc Capite manifestum fit, qu m non de nihilo dixerim in Quaestione Quodlibetica, nobis & Adversariis aliquid c sie cum Lutherana doctrina commune, & aliquid diversum, quodque comparatione Lutheri habeamus nos , iuxta phrasim Philosophorum,
In quo discutitur, an Tridentinum Asy I . tap. q. Nomine Attritionis intellexerit proximam iussositionem
I. Proponitur Doctrina Tridentini se oppa ta Lutheri.
TR identinum ses. i . cip. q. sic habet: Illam ver, Contriti
nem imperfectam, qua attritio dicitur , quoniam , rei ex turpitudinu peccati confideratione, vel ex gehenna ct poenarum mitu cammuniter concipitur ,si xolamatem peccandi excludat, cum Spe renia, dictarat, non solum non facere hominem hypocritam , O magii peccatorem , vertim etiam Dei donum esse, or Spiritus Sancti impulsum, non ac huc quidem inhabitantis, sed tantum momatis, quo paenitens adiutul riam fibi ad iustitiam parat. Et quamvis sine Sacramento Paenitentia per se a iustifcationem perducere peccatorem nequeat , tamen ad Dei gratiam in Sacramento Paenitentia impetrandam dispanu. Lutherus porro, ut resert P. Le Dent , sic hibere Caniritia (ficenim coepit vocari Poenitentia interior duplici via paratur. Prim, per . scu em , collectisnem, detestationem peccatorum , qua quii, ut dicunt, recogitat annos uos in amaritudine anima sua, pax trando pec atorum
47쪽
o X E N i u Mgravitatem , nam, seditatem, mulitDidinem, deindi amisionem aur-tia beatitudini. , ac eterna damnationis atqui nonem , ct alia , qua pissunt dolorem trisit,am adferre spe satisfaciendi pre Mna opera. Eacantem Contruio facit hypocritam , im, magu peccatorim, quia solum
more pracepti talore danini id facit. Et tales omnes indigne absolvunt ir et communicantur erc. Ei hac est illa Contritio, quam ipsi rocant extra Charitatem nan meritoriam , alq pacavi attritionem proxime disponentem ad CONTRIri ONEM , sic enim ipsi opinantur , quam opiniorumme trarem ego iudico oec. Vide P. Le Dent num. t. h. II. Status discultatis proponitur.
A Dversarit,ex allegitis Tridentini verbis collatis cum apposita
Lutheri doctrina petunt, perpetuoque inculcant huiusmodi obieetionem : Attritio de qua Tridentinum proxime disponit ad iustificationem: Sed illa Attritio concipitur ex solo gehennae & pcenarum metu, neque ullum Dei propter se amorem requirit. Ergo. Solet autem duplex ad serri responsio. Prima negat Tridentinum agere de proxima dispositione ad iustificationem . Secunda negat Attritionem, de qua Tridentinum , ex talo gehennae N poenarum metu posse concipi, p opterea , quod voluntas peccandi non excludatut positi vc solo gehennae & poenarum timore absque omni benevolo Dei propter se amore. Et quidem in quaestione quodlibetica primam responsionem tamquam ab antiquioribus Scholasticis tradi iam subindicavi, postremam
autem pluribus tractavi,&argumeto ad hominem,ut loquunt , assumpto, ostendi loco illo Tridentini Adversarios non tantum non adiuvari, verum etiam impugnari: de caetero dissimulanter processi non investigans, utrum Attritio, de qua agitur, ex mente Tridentini foret proxima, necne, ad iustificationem dispositio Quia tamen P. Le Dent primam illam responsionem plus aequo despicit, nullaque ratione sustineri posse contendit, lubet hoc capite antiquorum Scholasticorum causam suscipere & verisimiliter ostendere non de nihilo Scriptores illos dixisse, Tri lentino sermonem non esse de proxima ad iustificationem praeparati Cne. h. III. Probatur ipsi, P.Le Dent princip3s Tridentinum non agere de proxima dispositique ad idiscatianem. P Ri Mo. Si Drba Luceri di Tridentini relata f. I. Cum invicem cpmpcvuntur, clarum sci, quod Sinodus ilTum Centritionis modum
48쪽
THEOLOGICuri, si, tueatur, ac Hyriiat, quini re cubat Luibi . Atqui Lutherus liniti batur de Attriti piae, quae iuxta Catholicos non disponebat proximhid justificationem. Ergo. Prima propositio est Patris Le Dent num i i. Secunda proposi- . tio probatur ex verbis Lui heri citatis h. i. IIac est ilia Contritia,quam
ipsi rocant extra Charitatem non meritoriam et alii vocant attritionem PROxiME Di, PONENTEM ad CONTRITioNEM , Fc enim ira vi- antur, quam opinionem errorem ego iudico.Notinda diligentissime sunt illa verba et Disponentem ad Contritionem: non ait disponentem ad iusti scalienem, rei gratiam sandii scantem, ad Contritionem, seu motum Contritionis.
Ex quo ita disputo : Attritio de qua Tridentinum disponit immediate & proxime ad Contritionem: ergo non disponit immediate de proxime ad iustificationem, sed dumtixat intermedia Contriti ne . Sicut ergo ex eo quod Fides non disponit ad iustificationem nisi prius disponendo ad bona opera, recte infertur, quod Fides non di ponat proxime ad justificationem, sed mediantibus bonis operibus; ita etiam ex eo quod Attritio non disponat ad iustificationem nili mediante Contritione, recte insertur, quod non disponat proxime de immediate ad iustificationem. Item ex eodem principio rursum sic colligo: Attritio de qua Tridentinum non est vera Contritio, cum ad illam tantum disponat, ergo non est vera & prima pars Sacramenti Poenitentiae, quae debet esse vera Contritio, ut satetur P. Le Ibent, ergo non est proxima ad Num , . iustificationem dispositio.
SECuNoo. Tridentinum initio huius-spaniet exactiorem, pleniorem ac perspicuam de hoc Sacramento definitionem, inquis P. Le inninum. 223. Atqui non traderet exactiorem, pleniorem, ac perspicuam
de hoc Sacramento definitionem, si deberet intelligi de dispositione
DECLARATu R. Si Tridentinum agat de dispositione proxima, uid, obsecro, causae est, quod particulam proxime subticuerit, si iam subintelligi volueriti Nonnhexactiorem, pleniorem, & magis perspicuam de hoc Sacramento definitionem tradidisset,si particulam proxivie adjunxisseti Hoccine erat exacte, plene ac perspicue definitionem tradere, voculam proxime, cuius omissio tot scholastico rixas,non sine scandalo, peperit, alto silentio premere
Quod si insuper perspicuum sit Tridentino seminem esse dedi positione proxima, qua ratione fit, quod doctissimi Theolos , qui certi oculos hibent, ut legaui, & iudicium,ut intelligini, veritatem
49쪽
et XENi ubi illam non videant in Tridentinoi Imo potius, unde fit, quod comtrarium perspicue colligi ex Tridentino sibi certo ccrtius pera suadeami
Num. si TtRrio. Dum dicit Attritionem disponere adgratiam in Sacramento impetrandam, iuxta P.Le Dent, quitur ecdum modo,qua Sus6.cap. 6. ubi dicit : Disponuntur autem ad ipsam iustulam, di in credrntra timore concutiunturdec. Atqui sess 6 c. 6 habetur quidem quod peccatores utiliter timore concutiantur, non tanic,quod timor vel dolor ex tap-
quam motivo ad*quato & ultimato proveniens proxime dis onit ad iustificationem, cum insuper varia requirat, & inter caetera motivum Dilectionis, qua Deus diligitur tamquam sons omnis iustitiae. Ergo. ARTO. Quod adsertur in Tridentino de Ninivitis, adsertur adprobandum bonitatem actis , ut loquitur num. et 26. Erpo similiter quod adfertur de Attritione immediate praecedente, tantum adsertur ad probandum bonitatem actus Attritionis. Probatur haec consequentia, quia,quod factum Ninivitarum adseratur ad probandum bonitatem actus, manifestum esse dicit ex verbis sequentibus: Quamobrem sali, quidam calumniantur Catholicos . Scriptores, quasi tradiderint SACRAMEN Tu M POENITENTIAE absque bono motu suscipientium gratiam conferre. Sed haec verba multo magis reseruntur ad Attritionem praecedentem, quandoquidem in Ninivi- . tis non fuerit Sacramentum Poenitentiae. Ergo etiam, quod 1dsertur de Attritione tantum adsertudiad probandum bonitatem actus.
Aaque haec dista sint juxta principia doctrinae nobis oppositae. f. IV. Vaca indicia, qui bis illud ipsum ex Tridentina sua cri potest. P Ri Muri iNDicturi, Attritio, de qua Tridentinum ad Dei
gratiam in Sacramento Paenitentia IMPETRANDAM AEsponit. Quare non dicitur, quod Dei gratiam impetrct, vel conserat i Cur dici- tur, quod disponat ad impetrandum, nisi quia disponit mediante impetrationet . Sane initio eiusdem Capitis dicitur de Contritione, quae est pars
Sacramenti Poenitentiae, quod praeparet ad remisonem peccatorum: non autem , quod praeparet ad impetrandam remigionem peccatorum:
quid igitur causae est, quod de Attritione dicatur, quod tantum diliponat ad impetrandum, nisi quia aliter & remoth tantumaelisponiti Et quod ablutio baptismalis minus recte diceretur tantum disponere ad impetrandam remissionem peccatorum , quandoquiadem illam impetret, aut potius tamquam pars sacranienti conserat
50쪽
T H E o L o o i et u M. AE; Quod si ergo similiter Tridentinum vellet Attritionem esse partem Savamenti Poenitentiar, minus recte diceret, quod ad Dei gritiam impetrandam disponit,rectius porro,quod illam in Sacramento Poenitentiae impetret. SECuri DuM INDICtuM. Si Attritio germanum membrum est Contritionis de qua agit Tridentinum initio ejusdem Capitis, cur adduntur hae particulae F voluntatem peccandi excludat, quandoquidem Contritio, de qua initio Capitis, semper voluntatem reccandi e cludati Cur repetitur,quod debeat esse cumspe penia , cum iam praecessisset ad Contritionem requiri staciam misericordia divinat Cur dicitur ad Dei gratiam impetrandam disponere, cum jam diserte dictum fuisset veram Contritionem ad remi tm peccatorum prap
si dicis potuisse isti rursum proponi: quid c usae est quod
non similiter rursum mentio fiat de dolore, & peccati detestatione De proposito non peccandi An forte, quia nolebat Tridentinum istiusmodi dolorem , detestationem & propositum Attritionis nomine intelligi Credibile ergo est, quod Tridentinum initio capitis q. propo fuerit duplicem Contritionem,quam dividit in Chiritate persectam, ct eam, quae non est Charitate perfecta, licet sit vera pars Sacrame ii Poenitentiae: Et deinde assignaverit aliud genus Contritionis imperfectae, de qua hoc unum asserat, quod sit motus bonus &c. nequaquam tamen, quod sit pars Sacramenti Poenitentiae. Unde reis petit ea, quae ipsi communia sunt cum vera parte Sacramenti Poenitentiae. sit explicandum Tridentinum suadet hic modus loque di: ILLAM vERO Contritionem imperfectam erc. Videtur enim scinio transferri ad materiam a praecedentibus diversam. Quemad-i
modum contingeret transferri sermonem , si quis fieri divisione Consessionis sacramentalis in publicam &privatam, postmodum adiungeret: Illam xer. Confisi em impersectam, qua si non Saura
dari , dcc. TERTIuM iNDi Ciu M. Unde fit, quod cum Trideatinum dixisset , quod Attritiosne Sacramento Paenitentia pir se ad iusti cati inem perducere peccatorem nequeat, statim variato modo loquedi dicat: Tamen eum ad Dei gratiam in Sacramento Paenitentia impetrandam di, puniit Quin dicit , que iustiscationem in Sacramento Paenitentia lperducat i quid sibi vult ista varietas loquendi , nisi per Dei gruiim .impetrandam diversum quid significuit Quo fit, ut verisimilis sus Mosit, per Dei gratiam, non intellis