Perí hierōsýnēs (De sacerdotio) of St. John Chrysostom

211쪽

VI. IvJ DE SACERDOTIO 147 τοσαυτην ἱκετηρίαν ἀρκεῖν νουμαι. καὶ γαρ ἄσπερ τον

ἄπαντα κοσμον πεπιστευμένος, καὶ αυτος ἄν ἁπάντων πατηρ, ἴτω προσεισι τω θεω, δεόμενος τούς ἀπανταχου πολέμους σβεσθῆναι, λυθῆναι τὰς ταραχάς εἰρήνην, ευε - ρίαν, πάντων ων ἐκ τεκακων πικειμενων, καὶ ἰδία καὶ sδημοσία, ταχῶαν αἰτῶν ἀπαλλαγην δεῖ δε πάντων αὐτον, υπερ ἄν δεῖται, τοσοῖτο διαφέρειν ν πασιν, σον τον προεστωτα των προστατευομένων εἰκος. 3Ι9. πιταν δὲ καὶ το πνευμα το γιον καλὴ καὶ την φρικωδεστάτην επιτελῆ θυσίαν, καὶ του κοινοῖ πάντων συνεχως φάπτη Ioται δεσπότου, ποῖ τάξομεν αὐτον, εἰπέ μοι; ποσην δὲ ψιὐτον ἀπαιτησομεν καθαρότητα. καὶ πόσην υλάβειαν; εννόησον γὰρ ὁποίας τὰς αὐτα διακονουμενα χεῖρας εινα χρη, ποίαν τὴν γλωτταν την κεῖνα προχέουσαν

τὰ ρηματα, τίνος δὲ υ καθαρωτέραν καὶ ὁ νιωτεραν την 3τοσοὐτο πνεῖμα ποδεξομένην ψυχήν; Sao. Τότε καὶαγ γελοι παρεστηκασι τω ἱερεῖ, καὶ ουρανίων δυνάμεων ἄπαν τ βῆμα καὶ ὁ περὶ το θυσιαστηριον πληρομαι

τοπος, εις τιμην οὐ κειμένου. 32 I. Και τοὐτο ἱκανὸν μεν και εξ αὐτων πεισθῆναι των πιτύλουμένων τότε ' γὼ ao

212쪽

πρεσβυτης, θαυμαστος ανη καὶ ἀποκαλύψεις ραν εἰωθώς, ἔλεγεν φεως ξιωσθαι τοιαύτης, καὶ κατὰ τον καιρον ἐκεῖνον ἄφνω πλῆθος ἀγγέλων ἰδεῖν, ως αὐτω δυνατον ην, στολας ἀναβεβλημένων λαμπρὰς καὶ το θυσιαστηριον

5 κυκλούντων, και κάτω νευόντων ως αν ει τις στρατιώτας

παρόντος βαπιλέως ἔστηκότας ἴδοι και γωγε πείθομαι. 322. Και ἔτερος δέ τις μοι διηπιησατο, ου παρ ἐτέρου μαθων, ἀλλ' υτος δεῖν ἀξιωθεὶς και ἀκουσαι, τι τους μέλλοντας ἐνθένδε ἀπαίρειν ἁ τύχωσι των μυστηρίων Io μετασχοντες ἐν καθαρα συνειδησει, μαν ἀποπνῶν μέλ

λωσι, δορυφοροὐντες αυτούς, δι ἐκεῖνο τ ληφθὲν ἀπάγουσιν ἐνθένδε εγγελοι. 23. Συ δὲ οὐδεπω φρίττεις,

εις ἴτω ιερὰν τελετην τοιαύτην εισωνων ψυχὴν, καὶ τον τα ρυπαρα Ἀνδεδυμενον Ἀμάτια εἰς τα των 4ερεων 15 αναφερων αξίωμα, ον καὶ του λοιπο των δαιτυμνων

χορο εξωσεν Ἀριστός 324. Φωτὸς δίκην την ικου- μνην καταυγάζοντος λάμπειν δεῖ του ιερέως την Φαην ἡ δε μετέρα τοσουτον ἔχει περικείμενον αὐτὴ σκότος κτης πονηρας συνειδησεως - ἀεὶ καταδύεσθαι καὶ μηδέποτε ao δύνασθαι μετὰ παρρησίας εις τον αυτῆς ἀτενίσαι δεσπότην. 323. Οἱ ιερεῖς της γης εἰσιν αλες την δὲ ἡμετέρανανοιαν καὶ την ενἈπασιν ἀπειρίαν τίς ἁν ενέγκοι ραδίως, πλην μων των καθ' υπερβολην - ἀπωπαν ειθισμενων; 526. Ου γαρ μόνον καθαρον ούτως ως τηλικαύτης ξιω- as μένον διακονίας, ἀλλὰ και λίαν συνετον καὶ πολλων

213쪽

VI. IvJ DE SACERDOTIO 149εμπε ον εἶναι δεῖ καὶ πάντα με εἰδέναι τα βιωτικὰ των ε μέσφ στρεφομενων α ηττον, πάντων δὲ πη λάχθαι μαλλον των τ ορη κατειληφότων μοναχων.

327. Ἐπειδὴ γαρ ἀνδράσιν αὐτον μίλειν νάγκη καὶ γυναῖκας ἔχουσι, καὶ παῖδας τρέφουσι, καὶ θεράποντας s

κεκτημενοις, καὶ πλουτον περωεβλημένοις πώλύν, καὶ δημόσια πράττουσι, καὶ ε δυναστείαις ὁσι, ποικίλον αὐτον εἶναι δεῖ. 328. ποικίλον δε λέγω, υχ πουλοπιουδὲ κόλακα καὶ υποκριτην, αλλὰ πολλῆς με ελευθερίας καὶ πώρησίας ἀνάμεστον, εἰδότα δὲ καὶ συροκατιέναι I. χρησίμως, ταλὴ των πραγμάτων ὁπόθεσις τοὐτο ἀπαιτὴ, καὶ χνηστον εἶναι μοὐ καὶ αὐστηρόν. 29. Ου γάρ ἐστιν ἐνὶ τρόπω χρησθαι τοῖς ἀρχομενοις πασιν, ἐπειδη μηδειατρων παισὶν ἐν νόμετοι κάμνουσι πῶσι προσφέρεσθαι καλον, μηδε κυβερνητη μίαν ὁδὸν ειδέναι της προς τα Is

πνευματα μάχης και γα και ταύτην την ναῖν συνεχεις περιστοιχίζονται χειμωνες οι δὲ χειμῶνες υτοι υκ

ἔξωθεν προσβάλλουσι μόνον, αλλὰ καὶ νδοθεν τίκτονται. και πολλῆς χρεία καὶ ἡ γκαταβάσεως Ἀαι ἀκριβείας.

214쪽

13 CHRYSOSTOMUS NI Vs3o. πάντα δὲ ταυτα τα διαφορα ει ἔν τέλος ορα, τουλου την δόξαν, της ἐκκ ησέας την οἰκοδομην. V. 33I. Μοας των μοναχῶν ἀγών, καὶ πάλ- μοχθος ἀλλ' εἴ τις καλως διοικουμέw ιερωσύν τους λεκεῖθεν ιδρωτας παραβάλοι, τοσουτον εὐρησει το διάφορον, οσον ἰδιώτου καὶ βασιλεως το μέσον. 3 32. Εκεῖ μεν γαρει καὶ πολύς ὁ πονος, ἀλλὰ κοινον της ψυχης καὶ του

σώματος το ἀπώνισμα - λον δε το πλέον τῆ του σώματος κατορθουται κατασκευῆ. aν - τουτο ἰσχυρον β, io μενε καθ' αυτην ἡ προθυμία, ου ἔνυσα εις ἔργονεξέλθεῖν ρ καὶ γὰρ καὶ νηστεία σύντονος, καὶ χαμευνία καὶ ὐm 'νία, και λουσία, καὶ ο πολύς ἱδρὼς, και τα λοιπα,

Oσα προς την του σώματος ἐπιτηδεύουσι ταλαιπωρίαν, πάντα οἴχεται, του κολάζεσθαι Θέλλοντος Ῥυς οντος

is ἰσχυροὐ. 333. Ἐνταὐθα δὲ καθαρὰ της ψυχῆς ἡ τέχνη

και οὐδεν της του σώματος εὐεξίας προσδεῖται, στε δέ μετην αυτῆς ἀρετήν. τί γὰρ μιν η του σώματος σχύς συμβαλλεται προς το μήτε αὐθάδεις εῖναι, μητε οργίλους, μητε προπετεις, ἀλλὰ νηφαλίους, και σώφρονας, και κοσμίους, a και ταλλα πάντα διυ ημῖν ὁ μακάριος Ια o την τουαρίστου ἱερέως ἀνεπληρωσεν εἰκόνας 334. Ἀλλ' υκ επι τῆς του μονάζοντος ἀρετῆς χοι τις ἁ τοὐτο εἰπεῖν.

215쪽

VΙ IJ DE SACERDOTIO ISIVI Ἀλλα καθάπερ τοῖς μὲν θαυματοποιοῖς οργάνων δεῖ πάλλων, καὶ τροχων καὶ σχοινιων καὶ μαχαιρων, ὁ δὲ φιλόσοφος πασαν ν η ψυχὴ κειμένην εχε την τέχνην, τω εξωθεν οὐδεν δεόμενος 333. υτ δη καὶ ἐνταυθα ὁμὸν μοναχὸς καὶ της σωματικῆς εὐπαθείας προσδεῖται, και τόπων προς την διαγωγὴν πιτηδείων, να μήτε αγανἀπφκισμένοι της των ἀνθρωπωνίσιν ομιλίας, και την απὸ

της ἐρημίας χωσιν ἡσυχίαν, ἔτι δε και η αρίστης μηἀμιρωσι κράσεως των ἄρωπι οὐδεν γαρ υτως ἀφόρητον

- κατατρυχομένενηστείαις, ως ἡ ων έρων νωμαλία. Is της δὲ των ματίων κατασκευης και διαίτης ἔνεκεν, σαπρόματα ἔχειν αναγκάζονται, πάντα αὐτουργεῖν αυτοὶ φιλονεικουντες, οὐδεν δέομαι λεγειν νυν. 336. D δὲ ἱερευς ουδενος τούτων εις την αυτου δεήσεται πείαν, ἀλλ' ἀπερίεργος καὶ κοινος εν πασίν εστι τοις Ου εχουσι Is βλάβην την επιστημην σπασα εν τοις της ψυχῆς θησαυ

ροῖς ἀποκειμένην ἔχων. 337. Εἰ δὲ τὸ μένειν ἐφ' ἐαυτων

και τὰς των πολλων μιλίας κτρέπεσθαι θαυμάζοι τις, 13 ου δεομει os vial llo βλαβ J χρειαν βλαβη cci I εφ' εα o bis

216쪽

Is a CAER SOSTOMUS NI VI καρτερίας μεν τοὐτο δεῖγμα καὶ αὐτος εἶναι φαίην αν, υμην ἁπάσης ' ἀνδρείας της ν τῆ ψ m τεκμηριον ἱκανόν. ὁ μεν γὰρ εἴσω λιμενων επὶ των οἰάκων καθήμενος, ισωτης τέχνης κριβῆ δίδωσι βάσανον τον δὲ ε μεσφ τω Detreia ει καὶ τ χειμωνι δυνηθεντα διασωσαι το σκάφος, οὐδεὶς στις υκ αν εἶναι φαίη κυβερνητην αριστον. VII. 38 ου τοίνυν ημῖν οὐδὲ τον μοναχον θαυμαστέονὰν εἴη Mαν και μεθ' υπερβολῆς, τι μένων si αυτου υταράττεται, οὐδὲ διαμαρτάνει πολλὰ και- άλα ἁμαρτή- Io ματα ουδὲ γὰρ me τα παρακνίζοντα και διεγείροντα τὴν ψυχήν. ἀλλ' εἴ τις πλήθεσιν ὁλοις εαυτὸν κδεδωκώς, καὶ τὰς των πο λων φέρειν αμαρτίας ανα κασθεὶς, εμεινεν ἀκλινης και στερρὰς, σπερ εν γαλήνη τω χειμωνι την ψυχὴν διακυβερνων, ουτος κροτεῖσθαι καὶ θαυμάζεσθαι 15 παρὰ πάντων ν - δίκαιος κανὴν γὰρ της ἰκείας ἀνδρείας την δοκιμασίαν ἐπεδείξατο. 339. Μη τοίνυν μηδὲ αυτὸς θαυμάσης, τι την ἀγορὰν εχ νοντες μεῖς καὶ τὰς των πολλῶν συνουσίας ου εχομεν του κατηγόρους πολλούς. 34o. Οὐδὲ γὰρ ι καθεύδων οὐχ ἡμάρτανον, a ουδ ει μὴ παλαίων υκ επιπτον, οὐδ' ει μη μαχόμενος ουκἐβαλλόμην, θαυμάζειν ἐχρῆν. 34 L. Τίς γὰρ, εἰπὲ τίς δυνησεται κατειπειν και ἀποκαλύψαι την μοχθηρίαν τηνεμήν; ο ροφος ουτος και ὁ οικίσκος αλλ' ουκίν δύναιντο

ρῆξαι φωνην. 442 Ἀλλ' ἡ μήτηρ ὴ μάλιστα πάντων

as εἰδυῖα τὰ εμα μάλιστα μεν οὐδε πρὸς αυτήν εστί μοί τι

217쪽

VI. VIIJ DE SACERDOTIO IS 3 κοινὸν, ουδ ει φίλονεικίαν λθομεν πώποτε εἰ δὲ καὶ τοὐτο ν συμβὰν, ουδεμία ούτω εστ μη 'ρ αστοργος καὶ μισότεκνος, ῶς τουτον ον δινε ast τεκε καὶ θρεψε,

μηδεμιας ἀν--ζούσης προφάσεως, μηδὲ βιαζομένου

τινος, κακίζειν καὶ διαβάλλειν παρὰ πασιν. 343. Ἐπει soτι γε εἴ τις την μετέραν προς κρίβειαν ἐθέλοι βασανίζειν ψυχην, πολλα αυτῆς εὐρησει, τα σαθρὰ οὐδε αυτὸς Gγνοεῖς, χαλιστα πάντων - τοῖς εγκωμίοις ἐπαίρειν παρὰ πασιν εἰωθώς. 44. Και ὁτι γε Ου μετριάζων ταυταλ ω νυν, νάμνησον σαυτον, σάκις ειπον προς σε λόγου Io

τοιούτου γενομένου πολλάκις μω τι, εἴ τις αἶρεσίν μοι προὐτίθει, πο μαλλον βουλοίμην εὐδοκιμεῖν, ε τί της εκκλησίας προστασία κατὰ τον των μοναχων βίον, μυρίαις αν ψηφοι το πρότερον δεξάμην γωγε ο γαρ διέλιπόν ποτε μακαρίζων πρός σε τους κείνης της δια Is

κονίας προστηνα δυνηθεντας καλως. τι δε οπερ εμακάριζον ου αν φυγον ἱκανῶς εχων μετελθεῖν, οὐδεὶς ἀντερεῖ. 343. Ἀλλα τί πάθω οὐδεν ούτως α ηστον εις εκκλησίας προστασίαν, ως αύτη ἡ ἀργία και ἡ ἀμελετησία, ν τεροιμεν ἄσκησίν τινα ειναι νομίζουσιν, - δὲ αὐτην σπερεὶ et o

παραπέτασμα τ' οικείας εχ φαυλότητος, α πλείονατων ελαττωμάτων των μαυτο ταύτη συγκαλύπτων καὶ

ου εω φαίνεσθαι. 346. M γὰρ νεθισθεὶς τοσαύτης ἀπολαύειν ἀπραγμοσύνης και ν ησυχία διάγειν πολλῆ, καν μεγάλης et φύσεως, ὁπο της ἀνασκησίας θορυβειται as

218쪽

ἡμέτερον των λιθίνων ουδὲν διοίσει ταύτην δεξάμενος την οἰκονομίαν. 347. Διὰ τουτο των ε ἐκείνης ερνμένων

Lτης παλαίστρας εις τους πιώνας τούτους λόγοι διαψαίνονται οἱ δὲ πλείους λέγχονται, καὶ καταπίπτουσι, κάὶ πράμματα πομένουσιν ἀηδῆ και χαλεπά. και οὐδὸν

καὶ τα γυμνάσια, των ἀγυμνάστων ὁ ἀπωνιζόμενος οὐδἐν Io διενηνοχε. 348. ὀξης μάλιστα δεῖ καταφρονεῖν τον εἰς

τομο ερ μενον το στάδιον, οργης ἀνώτερον ιναι, συνωσεως εμπλεω πολλης τούτων δε τω τον - ρη στέργοντι

βίον ουδεμία γυμνασίας πόθεσις πρόκειται οὐδε γαρτους παροξυνοντας εχει πολλούς, ἴνα μελετήση κολάζειν 15 του θυμοὐ τὴν δύναμιν οἴτε οὐ θαυμάζοντας, καὶ κρο- τοὐντας, ἴνα παιδευθῆ τούς παρὰ των πολλων διαπτύειν

επαίνους της τε ν ταῖς εκκλησίαις ἀπαιτουμενης συνε- σεως, ου πολύς αὐτοῖς λόγος. ταν δν λθωσιν εις τοὐς

αγωνας. ἄν μη μεμελετηκασι την πεῖραν. ἀποροῖνται,2 ιλιγγιωσιν, εἰς ἀμηχανίαν εκπίπτουσι, και προς τω μηδενεπιδοὐναι προς ἀρετην, καὶ περ εχοντες ηλθον πολλοὶ

πολλάκις ἀπώλεσαν. VIII. 49. ΑΣ. Τί δν τοὐς

εν μεσπιστρεφομενους, και πραγμάτων φροντίζοντας βιω-

219쪽

VΙ. IIIJ DE SACERDOTIO 133τικῶν, καὶ τετριμμένους προς μάχας καὶ λοιδορίας, καὶ μυρίας δεινότητος γέμοντας, καὶ τρυφα εἰδότας, ἐπιστη- σομεν τῆ τ' ἐκκλησίας οἰκονομίας so Eὐφημι, ε ν, μακάριε συ τούτους γὰρ οὐδ' ει νουν βάλλεσθαι δεῖ, οταν ἱερεων ξέτασις ν ἀλλ' εἴ τις μετὰ του πασιν gὁμιλεῖν καὶ συναναστρέφεσθαι δύναιτο την καθαρότητα καὶ την ἀταραξίαν την τε ἁγιωσύνην καὶ καρτερίαν καὶ νηψιν, καὶ τα αλλα τὰ τοῖς μοναχροῖς προσόντα ἀπαθὰ,

φυλάττειν κέραια καὶ ἀπαρασάλευτα, μῶ λον των μεμ- νωμένων κείνων. 33I. ς ὁ γε πολλὰ μεν εχων ελαττώ- to ματα, δυνάμενος δε αυτὰ τῆ μονώσει καλύπτειν, και ποιεῖνα πρακτα φ μηδενὶ καταμιγνύναι εαυτόν, ουτος εἰς μέσονελθὼν οὐδεν ετερον ' καταπέλαστος γενέσθαι κερδανεῖ,

καὶ κινδυνεύσει μειζόνως 352. σμικρου δεῖν πάθομενὰν μεῖς, ει μη ἡ του θεο κηδεμονία το ris ταχέως is ἀνέσχε της μετέρας κεφαλῆς. 353. Οὐ γάρ ἐστι λαθεῖντον Οἴτω διακείμενον, ταν- τω φανερω καταστη, ἀλλὰ πάντα τοτ ελέγχεται και καθάπερ τὰς μεταλλικὰς μας δοκιμάζει το πῖρ, ἴτω και ἡ του κληρου βάσανος τὰς των

ανθρώπων διακρίνει ψυχὰς, ἁν ὀργίλος τις , aviso μικρόψυχος, καν φιλόδοξος, καν ἀλαζὼν κὰν τι δηποτε

ετερον, ἄπαντα εκκαλύπτει και γυμνοι ταχέως τα ελαττώματα Ss4. οὐ γυμνοι δε μονον, ἀλλα και χαλεπώτερα καὶ σχυρότερα αυτὰ καθιστησι και γὰρ τα του σώματος τραύματα, προστριβόμενα, δυσίατα γίγνεται καὶ τὰ της as

ψυχῆς πάθη, κνιζόμενα καὶ παροξυνόμενα, μαλλον ἀγριαί-

220쪽

is CHRYSOSTOMUS NI. VIII νεσθαι πεφυκε, καὶ τους- ντας αυτὰ πλείονα ἁμαρτάνειν

βιάζεται. 333. Καὶ γὰρ εἰς ρωτα δόξης ἐπαίρει τον μη

προσέχοντα, καὶ εἰς λαγνείαν καὶ εις χρημάτων πιθυμίαμ υποσυρε δὲ καὶ εἰς τρυφην καὶ εἰς νεσιν καὶ 5 ραθυμίαν, καὶ κατὰ μικρον εἰς τα περαιτερω τούτων κτούτων τικτόμενα κακά. 336. Πολλα γάρ ἐστιν ἐν τω

μέσφ τὰ δυνάμενα ψυχῆς ἀκρίβειαν δεῖσαι, καὶ - ετ εὐθείας διακοψω δρόμον. 337. Καὶ πρωτον ἁπάντων αἱ

προς τὰς γυναῖκας ομιλίαι Oυδὲ γάρ ἐστι τον προεστωτα, Io καὶ παντος του ποιμνίου κηδόμενον του με των ἀνδρων ἐπιμέλεῖσθαι μέρους, το δε των γυναικῶν παρορῶν,

μάλιστα δεῖται προνοίας πλείονος, διὰ το προ τὰς ἁμαρτίας εὐόλισθοπι αλλὰ δεῖ καὶ της τούτων γιείας, ει καὶμ ε πλείονος, ἀλλ' οὐν ξ ἴσης φροντίζειν της μοίρας,

Is τον λαχόντα την επισκοπην διοικεῖν. καὶ γὰρ ἐπισκοπεῖσθαι αὐτὰς, νίκα αν κάμνωσι, καὶ παρακαλεῖν, ἡνίκα αν πενθωσι, καὶ επιπληττειν ραθυμούσαις, καὶ βοηθεῖν καταπονουμέναις νάγκη. 338. Τούτων δὲ γινομένων, πολλὰς

αν εἴροι τὰς παρεισδύσεις ὁ πονηρος, εἰ μη κριβωμέν pa τις ἐαυτὸν τειχίσειε φυλακη καὶ γὰρ φθαλμος βάλλει καὶ θορυβεῖ φυχην, ου ὁ της ἀκολάστου μόνον, ἀλλὰ καὶ

της σώφρονος, καὶ κώλακεῖαι μαλάσσουσι, καὶ τιμαὶ καταδουλοῖνται καὶ πινάπη ζέουσα, τοὐτ δη το πάντων αἴτιον των ἀγαθων, μυρίων αἴτιον γονον κακων τοις Ουκ

as ρθῶς χρησαμένοις αὐτῆ. 339. Ηδη δὲ καὶ φροντίδες συνεχεῖς ημβλυναν τὰ της διανοίας ista, καὶ μολύβδου