Perí hierōsýnēs (De sacerdotio) of St. John Chrysostom

201쪽

V. VIIIJ DE SACERDOTTO 39ομοίως ταῖς ἀσωμάτοις μέ τηση διακεῖσθαι δυνάμεσιν,α μητε φθόνφ, μήτε δοξης ερωτι, μητε ετέρ τινὶ τοιουτν ρωνται νοσηματι. 494. ι μεν οὐν τίς εστιν ανθρώπων τοιοῖτος, ῶς δύνασθαι το δυσθηρατον τοὐτο καὶ ἀκαταγώνιστον καὶ ἀνημερον θηρίον, την των πολλων δόξαν, κατα- 5 πατεῖν, καὶ τὰς πολλα αὐτῆς κτέμνειν κεφαλας, μαλλον δὲ μηδε φῖναι την αρχην σμγχωρεῖν δυνησεται ευκόλως καὶ τὰς πολλας ταύτας ἀποκρούεσθαι προσβολὰς καὶευδιεινοῖ τινος ἀπώλαυειν λιμένος ταύτης δὲ υ ἀπη λαγμένος, πολεμόν τινα πολυειδη καὶ θόρυβον συνεχη και Ioαθυμίας καὶ των λοιπων παθων τον ὀχλον κατα σκεδάζει τ' ἐαυτου ψυχῆς. 493. Τί δεῖ τας λοιπὰς καταλέγειν δυσκολίας ας ἴτε εἰπεῖν ούτε μαθεῖν δυνησεταί τις, μηεπὶ των πρωργμάτων γενόμενος αὐτων.

202쪽

φόβου. XIII. 'Οτι παντὸς πολεμου χαλεπωτερος ὁ του διαβόλου προς

203쪽

VI. IJ DE SACERDOTIO 4 II. 496. a. 4 α μεν ενταυθα τοιαυτα, δάπερ κουσας' τα δὲ εκεῖ πῶς οἴσομεν, Oταν καθ' εκαστον των πιστευθεντων

ἀναγκαζώμεθα τας εὐθυνας πέχειν ου γὰρ με ις αισχύνης ἡ ζημία, αλλὰ και αιώνιος ἐκδεχεται κολασις. 427. Τογαρ ΙΠείθεσθε τοῖς νουμένοις μων και πείκετε, οτι αυτοὶ ἀγρυπνουσιν ὐπὸ των ψυχων μων, ως ο νον ἀποδώσοντες ει καὶ πρότερον ειπον, ἀλλ' ουδὲ νυν σιωπησομαι. γὰρ φόβος ταύτης της ἀπελῆς συνεχῶς κατασείει μου την φυχην. 498. Εἰ γὰρ τρο μόνον ενα σκανδαλίζοντι, καιελάχιστον, συμφερε ἶνα μύλος ὀνικος κρεμασθῆ εις τον Io

τράχηλον αυτοὐ και καταποντισθη εις την θάλατταν, καὶ πάντες ι την συνείδησιν των ἀδελφων τύπτοντες εἰς αὐτον ἁμαρτάνουσι τον ριστόW ι μη μόνον ενα και δυο και τρεις, αλλὰ πληθη τοσαὐτα ἀπολλύντες, τί ποτε

ἄρα πείσονται, και ποίαν δώσουσι δίκην 499 ουδὲ γ os

ἀπειρίαν εστιν αἰτιάσασθαι, ουδὲ εις αγνοιαν καταφυγεῖν,

ουδὲ ἀνόμην προβαλέσθαι καὶ βίαπι ἀλλα θαττον αν τις

των ρχομενων, εἴγε νην, εν ταῶς οἰκείαις ἁμαρτίαις Ἀρησατο ταύτη et καταφυή, φεν ταῖς τέρων Ο προεσ- τωτες. - Τί δηποτε; οτι O ταχθεις τὰς των αλλων oαγνοίας πανορθοῖν, και τον διαβολικον πόλεμον προμηνύειν ερχόμενον, ου δυνησεται προβαλέσθαι την αγνοιαν, ουδὲ ειπεῖν, Ουκ κουσα της σάλπιγγος, ο προήδειν τον

204쪽

μέλλοντα δυσχερη καὶ διὰ τουτο παραίτητος ἡ κόλαπις, κὰν εἷς - ἀπολώλως τ)ω. ἐὰν γὰρ re ρομφαίας ερχομένης - σαλπίση τω λα μηδὲ σημάνη φησὶν ὁ s σκοπος, καὶ ἐλθουσα η ρομφαέα λάβη ψυχην αὐτη μενδια την ἀνομίαν αὐτης ἐληφθη, το δὲ αυα αυτης εὐχεροὸς

τ γίας ουδὲ βασιλιείας μῖν ὁ λόγος, αλλ' υπερ πράηνματος xo ἀγγάλικῆς αρετης δεομένου. - Καὶ γὰρ τω ακτίνωναυτων καθαρωτέραν ν ἱερεῖ την φυχην εἶναι δεῖ is μηποτε αυτον ἔρημον καταλιμπάνη το πνευμα - ἄγων ἶνα

Sos. E γαμ οἱ την Ἀρημον οἰκουντες και πόλεως καὶ Is ἀγορας καὶ των κεῖθεν ἀπηλλ μενοι θορύβων καὶ δια- παντος λιμένων καὶ γαληνης ἀπολαύοντες οὐκ ἐθελουσι

θαρρεῖν et της διαίτης ἐκείνης ἀσφαλεία, ἀλλὰ μυρίας

ετέρας προστιθέασι φυλακὰς πάντοθεν ἐαυτους περιφράττοντες, καὶ μετὰ πολλης της κριβείας καὶ λέγειν παντα α καὶ πράττειν π ουδάζοντες, ἴνα μετὰ παρρησίας καὶ καθαρότητος ειλικρινους οσον εις ἀνθρωπείαν κε δύναμιν, προσιεναι τροχε δυνωνται ποσης οἴει δεῖν' ἱερωμένWκαι δυνάμεως καὶ βίας, στε δυνηθηναι παντος ξαρπάσαι μολυσμου την ψυχην, καὶ ἀσινὲς το πνευματικον τηρησαι

as κάλλος; 4 Καὶ γαρ πολλῶ μείζονος αυτ δεῖ καθαρό-

205쪽

VI. IIJ DE SACERDOTIO 143τητος, η κείνοις καὶ ρ μείζονος δεῖ, δτος πλείοσιν

ἀνάγκαις κείνων πόκειται, ταῖς δυναμέναις αυτο ρυ-

μενος αβατον αυταῖς εργάσηται την ψυχην. OZ. Καὶ γὰρ προσώπων ευμορφία, καὶ κινημάτων διάθρυψις, καὶ βαδίσεως επιτηδευσις, καὶ φωνῆς διάκλασις, καὶ οφθαλμῶν υπογραφαὶ καὶ παρειῶν ἐπιτρίμματα, και πλομάτων σύνθεσις, καὶ τριχων βαφαὶ καὶ ματίων πώλυτέλεια, καὶ χρουσίων ποικιλία, καὶ λίθων κάλλος, καὶ μύρωνευοδμία, καὶ ταλλα πάντα, α το γυναικεῖον επιτηδεύει ro

νενος, κανὰ θορυβῆσαι ψυχην η μη πολλὴ et της σωφροσύνης αὐστηρότητι ἀπεσκληκυῖα τύχη. O8. Ἀλλατ μεν πο τούτων ταράττεσθαι, θαυμαστον ουδεπι το δὲ

καὶ διὰ των τούτοις ἐναντίων δυνασθαι βάλλειν τον διώβολον καὶ κατατοξεύειν τὰς των ἀνθρωπων 'ρυχὰς τοὐτο Isεστι το πολλης ἐκπληξεως καὶ ἀπορίας μεστόν. ΙΙΙ. Ηδη γαρ τινες ταυτα ἐκφwνόντες τὰ θήρατρα τοι πολύ τούτων

ἀφεστηκόσιν ἐύλωσαν. καὶ γὰρ καὶ ἡμελημένη ψις, καὶ αὐχμῶσα κόμη, καὶ ρυπῶσα στολὴ καὶ σχημα νεπίπλαστον, καὶ θος ἁπλοῖν, καὶ ρημα ἀφελὲς καὶ βάδισις oἀνεπιτηδευτος, καὶ σχημάτιστος φωνη, καὶ το πενία συζῆν, καὶ το καταφρονεῖσθαι, καὶ το προστάτευτον, καὶ - μόνωσις, πρωτον μεν εις λεον τον ορῶντα, ἀπ

206쪽

IM CHRYSOSTOMUS VI III εκείνου δὲ εις τον ἔσχατον γωνε αεθρον. καὶ πολλοὶτα πρότερα εκφυγόντες δίκτυα, τα διὰ των νυσίων, καιτων μύρων, καὶ των ἱματίων, καὶ των λοιπων ων εἶπον συγκείμενα, τουτοις τοῖς τοσουτον αὐτων ἀφεστηκοσιν 5 ευκόλως νεπεσαν καὶ πώλοντο. - ταν Ουν καὶ

διὰ πενίας καὶ διὰ πλουτου, καὶ διὰ καλλωπισμου καὶ διασχηματος εἰκῆ κειμένου, καὶ διὰ τρόπων των τε ετ τη- δευτων καὶ των ἀπλίστων, καὶ διὰ πάντων πλως ων

ἀπηριθμησάμην, ὁ πόλεμος ἀναρριπίζηται τῆ του θεωμένου

ψυχὴ καὶ τα μηχανηματα αυτὸν περιστοιχίζη πανταχόθεν πόθεν ναπνεὐσαι δυνησεται, τοσουτων κύκλFπερικειμενων παγῶν ποίαν κατάδυσιν εὐρεῖν, ου λεγωπρος το - κατὰ κράτος ἁλῶναι, τουτο μεν γαρ υ πάνυ

χαλεπον, ἀλλὰ καὶ πρὸς το ἀτάραχον των μιαρῶν λογι- 15 σμῶν την εαυτοὐ φυλάξαι ψυχην; Io. Καὶ παρίημι τὰς

τιμὰς τὰς των μυρίων αἰτίας κακων. II. Ai μὲν γὰρ παρὰ των γυναικων γινόμεναι - ς σωφροσύνης λυμαίνονται τονω, καὶ καταβάλλουσι δὲ πολλάκις, ταν τις μηδιαπαντὸς ἀγρυπνεῖν εἰδῆ πρὸς τὰς τοιαύτας επιβουλάς. a 312. Τὰς δε παρὰ των ἀνδρῶν η μη μετὰ πολλης τις δελται της μεγαλοφυχιας, δύο εναντίοις ἁλίσκεται πάθεσι, τῆ τε της θωπείας δουλοπρεπεία, και et της ἀλαζονείας ἀνοία τοι με θεραπεύουσιν αυτον ποκύπτειν ἀνωνκαζόμενος διὰ δε τὰς παρ Ἀκείνων τιμὰς κατὰ των ελαττόνων ad ξογκούμενος, καὶ ις' της ἀπονοίας θούμενος βάραθρον. 3I3. Ταυτα εἴρηται με παρ' μῶπι οσην δε εχε την βλάβην, υκ αν τις νευ της πείρας μάθοι καλῶς is γὰρ

207쪽

VΙ. IIIJ DE SACERDOTIO 143 δὴ ταυτα μόνον υ λὰ καὶ τούτων πο se πλείονα καὶ σφαλερώτερα τοῖς ἐν μέσφ στρεφομενοι συμπίπτεινανάγκη γένοιτ αν. sam D δὲ την πημον στέργων πάντων μεν εχε την ἀτέλειαν εἰ δέ ποτε αυτ καὶ λογισμος ατοπος ὁπογράφειέ τι τοιοῖτον, αλλ ασθενης η φαντασία, καὶ ταχέως σβεσθῆναι δυναμένη, διὰ το μη προσκεῖσθαι

ἔξωθεν την ἀπο της θεωρίας ἴλην τῆ φλογί. I S. Καὶ

μεν μοναχ' υπερ εαυτου μόνου δέδοικεν εἰ δε καὶ ἔτερων φροντίζειν ἀναγκασθείη, αλλ' υαριθμητων λίαν. ει δεκα πλείονες ιεν, ἀλλὰ των ε ταῖς εκκλησίαις λάττους Io τε εἰσὶ και τὰς περ εαυτων φροντιδας πολλω κουφοτέρας παρε υσι τ προστάτη, ου διὰ την λιγότητα μόνον,αλά τι και πάντες των κοσμικῶν εἰσὶν ἀπηλλαι μενοι πρα μάτων, καὶ με παῖδας, ἴτε γυναῖκα, ἴτε αλλό τι μεριμνῶν 'υσι τοιουτο τουτ δε αυτούς λίαν τε εἶναι Is εὐπειθεῖς τοις γουμενοι καὶ το κοινην την οἴκησιν εχειν ἐποίησεν, ς δύνασθαι αυτῶν πταίσματα κριβῶς συνοραν τε και πανορθοῖν, περ υ μικρὸν πρὸς ρετης

επίδοσιν επιστασία διδασκάλου διηνεκηri. IV. Ι6. Τῶνδε ὐπὸ τω ἱερεῖ τεταγμενων το πλέον βιωτικαῖς πεπεδηται oφροντίσι και τουτο - νοτερους πρὸς την τῶν πνευματικῶν

208쪽

IM CHRYSOS MUS VI III εκείνου δε εις τον ἔσχατον ηγα ε ελεθρον. καὶ πολλοὶ τὰ πρότερα εκφυγόντες δίκτυα, τὰ διί των νυσίων, καιτων μύρων, καὶ των ἱματίων, καὶ των λοιπῶν ων εἶπονσχροκείμενα, τούτοις τοι τοσουτον αὐτων ἀφεστηκόσιν 5 ευκολως ἐνεπεσαν καὶ ἀπώλοντο. 33. 'Οταν ὁ καιδιὰ πενίας και διὰ πλούτου, καὶ διὰ καλλωπισμου και διὰ σχηματος εικῆ κειμένου, καὶ διὰ τρόπων των τε επιτηδευτων καὶ των ἀπλάστων, και διὰ πάντων πλως ων

ἀπηριθμησάμην, ὁ πόλεμος ἀναρριπίζηται τῆ του θεωμένου

Q, p, και τὰ μηχανήματα αυτὸν περιστοιχίζη πανταχόθεν πόθεν ναπνεὐσαι δυνήσεται, τοσούτων κύκλν περικειμενων παγῶν ποίαν κατάδυσιν εὐρεῖν, ου λέγω πρὸς το - κατὰ κράτος ἁλωναι, τοὐτο μεν γὰρ υ πάνυ χαλεπον, ἀλλὰ καὶ προς το ἀτάραχον των μιαρων λογι-

15 σμῶν την εαυτου φυλάξαι ψυχήν; IO. Καὶ παρίημι τὰς

τιμὰς τὰς των μυρίων αιτίας κακων. II. Ai μὲν γὰρ παρὰ των γυναικων γινόμεναι - ς σωφροσύνης λυμαίνονται τόνφ, καὶ καταβαλλουσι δὲ πολλάκις, ταν τις μὴ διαπαντὸς ἀγρυπνειν ειδῆ προς τὰς τοιαύτας επιβουλάς.

a s II. Τὰς δὲ παρὰ των ἀνδρων ν μὴ μετὰ πολλης τις

δέξηται της μεγαλοψυχίας, δύο εναντίοις ἁλίσκεται πάθεσι, τη τε της θωπείας δουλοπρεπεία, και τῆ της αλαζονείας ἀνοία τοι με θεραπεύουσιν αὐτον ποκύπτειν ἀνα κα- μενος, διὰ δε τὰς παρ' κείνων τιμὰς κατὰ των ελαττόνων 25 ξογκούμενος, και ει το της ἀπονοίας θούμενος βάραθρον. 3I3. Ταυτα εἴρηται με παρ μῶπι οσην δε χει την βλάβην, ου αν τις νευ της πείρας μάθοι καλῶς is γὰρ

209쪽

VI IIIJ DE SACERDOTIO 143 δὴ αὐτα μόνον, ἀλλὰ καὶ τούτων πολλω πλείονα auσφαλερώτερα τοῖς ἐν μέσφ στρεφομενοι συμπίπτεινανάγκη γενοι αν. D δε την πημον στέργων πάντων μεν εχε την ἀτέλειαν εἰ δέ ποτε αὐτω και λογισμος

ατοπος ὁπογράφειέ τι τοιοῖτον, αλλ' a σθενὴς ἡ φαντασία, και ταχεως σβεσθῆναι δυναμένη, διὰ το μη προσκῶσθαι εξωθεν την ἀπο της θεωρίας λην τῆ φλογί. a 3. Και μεν μοναχος ὐπὸ ἐαυτου μονου δέδοικεν ' ει δε και τέρων φροντίζειν ἀναπιγκασθείη, αλλ' υαριθμητων λίαν. ει δεκα πλείονες εῖεν, ἀλλὰ των ε ταῖς εκκλησίαις λάττους Io τε εἰσι, και τὰς περ εαυτων φροντίδας πολλ- κουφοτέρας παρενυσι τω προστάτη, ου διὰ την λιγότητα μόνον,αλά τι και πάντες των κοσμικων εἰσιν ἀπιηλλαγμενοι πραγμάτων, καὶ με παῖδας, ἴτε γυναῖκα οἴτε αλλό τι μεριμναν χουσι τοιοὐτο τοὐτο δε αυτούς λίαν τε Αναι Is εὐπειθεις τοις νουμενοις κά το κοινὴν την οἴκησιν εχειν εποίησεν ως δύνασθαι αυτῶν τα πταίσματα κριβως συνοραν τε και πανορθοῖν, περ υ μικρὸν πρὸς πετῆς

επίδοσιν επιστασία διδασκάλου διηνεκηέ. IV. Ι6. Τῶν

δε πο τω ἱερεῖ τεσωγμένων το πλεον βιωτικαῖς πεπεδηται oφροντίσι και τομο αργοτερους προς την των πνευματικων

210쪽

i46 CHRYSOSTOMUS VI. IV ἐργασίαν καθίστησιν. οθεν ἀνά κη'ν διδασκα σπείρειν καε εκάστην, ς εἰπεῖν, ἡμέραν, ἶνα τῆ οὐν συνεχεια δυνηθν κρατηθηναι παρὰ τοῖς ἀκουουσι της διδασκαλίας λόγος. καὶ γὰρ πλομος πέρογκος, καὶ δυναστείας 5 μέγεθος, καὶ ραθυμία ἀπο τρυφης προσγινομένη, καὶ

πολλα τερα προς τούτοις συμπνίγει τα καταβαλλομενα

σπέρματα, πολλλας δε η των κανθῶν et κνόπης οὐδεμεχρι της ἐπιφανείας ἀφίησι το σπειρόμενον πεσεῖν ' δηδε και θλίψεως περβολὴ καὶ πενίας ἀνάγκη, καὶ ἐπήρειαι

της περὶ τὰ θεια σπουδης των δ αμαρτημάτων οὐδε το- λοστον αυτοῖς μέρος δυνατον γενεσθαι καταφανές.πῶς γὰρ ἄν τους πλείονας ουδε ἐκ προσόψεως ἴσασι; 3I7 Καὶ τὰ μὲν πρὸς το λαον αὐτω τοσαύτην χει την15 ἀμηχανίαν. εἰ δε τις τὰ προς το θεον ἐξετάσειεν, οὐδενδντα εὐρησε ταὐτα ουτω μείζονος καμακριβεστέρας εκεῖνα δεῖται της σπουδῆς. I 8. Τον γὰρ ὁπερ ὁλης πόλεως, και τί λεγαν πόλεως, πάσης is υν της ικουμένης πρεσ

βεύοντα. καὶ δεομενον ταῖς ἰπάντων Ἀμαρτίαις et εω

et γενέσθαι τον θεον, o των ζώντων μονον ἀλλ καὶ των πελθόντων, ποῖόν τινα εινα χνη ' μεν γὰρ καὶ την Μωὐσέως καὶ την Ἐλίου παρρησίαν οὐδέπω προς την