장음표시 사용
241쪽
pra citati,sed etiam Adrianus Potis Max. in Concit.Gen.VII. Iuculetissimum praebuit testimonium. Quis autem tantae erit audaciae, qui testimonium summi, ac tam vetusti Potificis in Concilio generali prolatum aspernatur,eiq. somnia, ac deliramenta rui capitis opponat De hoc item lauacro Damasus, Nicolaus primus,& ali 1 summi Pontifices testantur: idem docent Cedrenus, Tonaras, ac Nicephorus Callistus, qui etiam mentione facit de Costantini baetisterio,quod ad hanc usque die Romς in Basilica Lateranensi asseruatur. Ante hos The phanes Graptus in sacra Historia de hoc eodem Constantini lauacro sermone habet. Argumentu denique inuictu ad hanc rem corroboranda in mediu afferri potest hunc in modii: Fieri non potuit, ut sancti Patres in Concilio primo Nicaeno Co- stantinu sedere non baptizatu , quotidianisq. facris interesse , a quibus non baptizati excludebatur, passi fuissent . Quibus omnibus Constantinu tuc temporis interfuisse, epistolasq. tapias de religione Christiana conscripsisse constat, ut Eusebius narrat, qui ctia de sacro eius lauacro loquitur. Hoc ide in BibliothecaVaticana,& in bibliothecis Grςcis scriptu reperitur. Nec huic veritati refragari debet quod sanctus sensit Hieronymus dicens, Constantinu iam sene ab Arianis futile baptizatsi: Hieronum tis enim, ut pace tali viri sic dixerim, nominis vici ni a. falloo. rumore adductus, quod de ConstStio Constantini filio dicebatur id patri attribuit: Constatius enim in extrema aetate, ut ait Damascenus, ab Eusebio Nicomediensi Ariano
fuit rebaptizatus. Nec mirum videri debet, Hieronymum diretis de causis id assieuerasse, cui ia angustio'errae Posito ut Ῥό in libro de Viris Illustri Rus ait, multa ignota esse potueru
Axe de bapti smo ut ad Constantini Donatione transeamus. Donationem Ecclesiae Catholicae Romanae a Constantino Imperatore vere factam fuisse permulti Scriptores,& insignes quidem prodiderunt, quorum tantum nomina postremo i co recensebimus. Si enim omnia,quae pro hac re comprobanda, siue corroboranda sese offerunt , in medium afferrem , ingens plane volumen conficeretur . Nunc vero pene obiter, & currente quasi calamo , perpauca qusdam , quae hac de re dubitantibus suasionem praestare possunt, hic breuiter conscribenda censui . Vt autem ex palea , siue ex. - zizania
242쪽
BIBLIOTH. VATI C. HEania triticum, & ex terra aurum colligamus, seu ex spinis
rosam decernamus, ataue e X Herculeis manibus clavam, vel
ex hostibus gladiu extrahamus, Donationis huiusce veritate ex eiu1de veritatis inimicis extorquenda esse in primis dijudico. Hinc topico illo Aristotelis,& vulgatissimo quidem argumento ut aiunt) a minori ad maius veritatem ipsam, veluti e tenebris lucem detractam,magis firmam reddemus, testimonijs omni fide dignissimis adductis,eamq. rationibus denique non insulsis confirmabimus , confirmatamq. relinquemu S. Tὰ f.Mb. Amplissimum, ut ab huiuste veritatis hoste initium suma, i. 3. C. - M egregia,piaq. Constantini liberalitate ac munificentia, siue Donatione Ecclesiae Catholicae Romanae praestita testis est Tosimus , homo Graecus , Graecaeq. superstitioni val-Niινρh.li. de addictus, atque exitiosus. Tosimus enim de Constantino
s. si. Imperatore, qui Siluestro Papae,eiusq. successoribus Romam
a. O .a. dono dedit, & Omnia Imperatoria indumenta ,& ornamenta , atque alia permulta, ut Au Sustinus Steuchus Eugubinus A. DHum,. aduersuS Laurentium Vallantinominem iniquum, & morda-l μεμ εμ - cissimum atoue ad obloquendum omnibus in rebus natum, duobus libris cie Donatione Constatini aperte probat,hunc in Noe.m f. modu ait: Constantinus cessit Roma,& Costantinopolim a se maiestate Imperij transtulit,quod se Romanis stiret inuisum δεῖ ariis. ob mutatam religione. Haec Tosimus, qui de mutata religio-βqq ne a Constantino, qui ab idolorum cultu, detestanda execra-iis Is κὰ tione relicta, ad Christianam fidem transijt, manifeste loqui- συίς--ει. tur , de eiusdem Constantini Donatione tacite nonnihil videtur innuere. Tosimus enim ait Constantinum cessisse;dicata aliquis : Cuinam cessit ξ non Senatui, non populo: nam nemo id scripsit. Nec Senatus, Populusve hac de re mouit unquam .s litem. Pontifici igitur cessit,qui Romam ut suam iam indoab eo tempore possidet,seruat, ac de ea antiquas tabulas, i stimonia, & census habet. Ammianus item Marcellinus Ethnicus tale aliquid do ii si Ruffonstantini Donatione innuit dum de opibus, ac potentia Romani Pontificis conqueritur,& mirum in modum dolet. Lib.d. rra . R. Abraham leuita Donationis huiusce veritati velit nolit
z. .- ωBasatur Hebraica lingua dicens :
243쪽
Haec autem, quae Hebraice conlcripta sunt, Latine reddum tur in hanc verborum formam : , Constantinus Caesar legem Nazaraeorum confirmauit, & ad eorum cultum ac legem transijt annis tercentum post I sum iuxta eorundem computationem. Cessit deinde Roma, eamq. sacerdotibus Idumaeorum sic Christianos appellat ad hanc usque diem,Constantinopoli aedificata. Abben Egra in Danielis illud : Et super ullum Deum 3 Abb. Em non intelliget luculentissimum de hac Donatione Constanti---- ni a Fert testimonium dicens: QR ns s in dipn 'm s ciICri .
Hora verborum sensus in Latina lingua vertitur hoc modo: Constantinus decorauit locum Romae,quae erat sedes eius: ,& reliquit eum iniquitati s sic impie impij de sanctis Apostolis loquuntur quae vocatur Petrus sui ait Genebrardus) vel ut Ioannes Paulus Eustachius Neophytus, vir quidem Christia-nae pietatis obseruantissimus exponit': vanitas nuncupatur. Rex Gedalia Iachia in Traditionum catena idem aper- tius assirmat verbis hisce Hebraicis:
Anno a creatione mundi oso. Romae Constantinus CaesaπChristianae fidei adhaesit, & Siluestro Papae quod in Italia habebat, dono dedit : Biaantium adijt, dc Constantinopolim iterum condidit,suoq. nomine eam nominauit. Haec de Constantini Donatione ab ijs, qui seris sent: nunGreliquum est ut ad nostros, & ad eos praesertim omni fide di-Snissimos accedamus, quorum in numero est Sanctus illi Athanaz
244쪽
rs BIBLIOTHEc AAug. u- Athanasius , qui Constantinu in Concilio praesertim Nicaeno ' vidit. Hic enim ad Felice Papa scribens recenset quae Constatinus in Edicto suo de Donatione facta Siluestro Papae,etu'.
Successoribus sanxerat & promulgarat. S. etia Damasus,qui Liberio successit,&Costantinu videre potuit, de eadem Con-CὸMur. 4. stantini Donatione scripsit, ut Centuriatores quoque affiro Q ιι. Sactu. praeterea Gregorius tuis in Epistolis patrimoniuo. ob ais. Ecclesiae, & per occidentem late patens, quo ipse frueretur, q' tunc etia temporis amplissimu fuisse no semel demonstrauit. NatijIl.- Quo sane tepore S. Isidorus, ut Nauclerus testatur, de huius ς' ηε. modi Donatione aperte locutus est . Hanc eande Donatione Iustinianus Imperator centum post annis, deinde Arithbertus Longobardorum Re X, Pipinus, Carolus Magnus, Ludovicus, Otho denique magnus in publico Rauennatensi Conci-
Cδιαν. ro. lio confirmarunt, Vt etiam Centuriatores testantur. Decre-
ρ ς' tum item de huiusmodi Donatione pijssimum, quod a Cano- Aut nam nistis Palea .a Gm cis Oraculum appellaturisicut ait Steuchus. βρο- ab alijs pagina Donationis, ut cetera huius rei nomina praetermitta, in cunctis Graecorum Bibliothecis reperitur. Quod c ιι.D.- Graece,ac Latine conscriptu in Bibliotheca Vatic. asseruatur: Latine vero impressum in primo Concilioru Tomo & in Decreto Gratiani extat, citaturq. ab omnibus, qui Constantini νηηimui. Donatione vera fuisse contendunt. Qui eam tuentur,sunt hi:
Sanctus Athanasius Epist. Sanctus Damasius I. Sanctus Gelasius I. Leo IX. aduersus Michaelem Constantinopolit. cap. 12.& I3. Gregorius VII. Innoc tius III. Gregorius IX. Nicolaus ΙΙΙ.ί Pius II. . . Isidorus Episeopus Hispal. Ado Episcopus Viennensis.
Iuo Episcopus Carnoten.Par. S. cap. 44. Sc S . Brochardus Episcopus Vo maciensis. S. Thomas Aquinas.
Genadius Scholarius Grςcus. Anselmus Lucensis.
245쪽
Emmanuel Caleca Graecus . Dominicus Epist. Brixiensis, dictus TorcellanuS. HenricusGandauesis in Quolibeto a Theodorus Balsamon Patriarcha Antioch. Nicolaus Lyranus in Baruch cap. s. & in Nahum, & in Apoc. Martinus Polonus. Alvarus de planctu Ecclesiae lib. I .cap. Sa.&ssi. i Petrus Damiani Cardin. HorstiensiS.
Albericus de Roseth. Simeon Archiepist. Thessalo
Hieronymus Aleader, Card. BrundusinuS. Augustinus Steuchus. Caesar Costa Archiepiscopus
Quamuis huius generis Donationem a Constatino factam fuisse constet, ab eo tamen temporalem potestatem non nisi Ex Auris. Ecclesiae redditam, & corroboratam, a Claristo autem,qui est MI princeps Regum terrae, sancitam esse dicas necesse est. Sum. L. 22 mi vero Pontifices ob Principum iniuriam, quae iusto rerum in corp- dominio, & iuri haudquaqua detrahit, per aliquot annos ea 'φ' Donatione potiti non sunt: sicut enim Christus, cui Qtium , Dauid debebatur, huius possessionem non statim accepit, ita Petrus, Christi Vicarius , & alii summi Pontifices Constantini Donationem illico non sunt consecuti . Nec Siluesteo Donationem ipsam tabulis incidendam curauit, nec in Capitolium ascendit. satis enim erat,Imperatorem sacrosancto Sacerdoti ante altare procubuisse, imperiliq. coram tot testibus . . ii Isacrasse, ac deuouisse. Nec item in dubium verti debet, num G Atilis. Constantinus Imperis partem Papae, sibi parte reseruata, co- Triumpho cedere, immediatam Imperi administrationem eidem da. b, gesti re potuerit : bona enim Reipublicae quamuis alienari non queant, in usum tamen meIiorem commutari, Deoq. a quo
recipiuntur, dicari possunt, in ministrorum scilicet Eccle- siasticorum sustentationem , Ecclesiae reparationem , & in i , pauperum erogationem , iuxta triplicem bonorum distri- 'butionem ex Deuteronomio desumptam. Quare Constan- A a tinus
246쪽
tinus in dominium illius, qui est Deus & homo . hoe est Christus Iesus, cuius Vicarius est ipse Papa, Imperij bona
transferre potuit, immo Ecclesiae Christiq. Vicario quae a Deo receperat, cum omnia sint Dei, cuius est omnis terra,& plenitudo eius , orbis terrarum, & uniuersi , qui habitant iii eo , ut Psalmographus testatur ) reddidit ., ac reddere debuit , . Hinc idem Constantinus Papae . eiusq. successoribus immediatam temporalium rerum administrationem iure dedit . seu potius reddidit : quam summus.Pomtifex Imperatori pro Ecclesia deiandenda concessit , iuxta illud Pauli dictum , : Saecularia iudicia si habueritis, contemptibiles , qui sunt in Ecclesia, illos constituite ad iudicandum. Qua in re sanctus ait Gregorius: Contemptibiles de E clesia eligendi sunt ad iudicandum: quia per laicos, & per illos,qui sunt minoris meriti in Ecclesia, iudicia sunt exercenda , ac temporalia negocia tractanda, non autem per Clericos imoediate. Hinc summus Pontifex sua auctoritate leges imperiales corrigere potest. licut lex diuina humanam: easa mutare valet pro temporum dὶ uersitate ut euidens inde utilitaῆ oriri videatur:lex enim imperialis ab auctoritate Papae eo ipso de pedet iure, quo a lege diui na ea dependere dicas oportet: cuius quidem legis, diuinae scilicet, Papa est Vicarius, ac minister: praesertim vero cum lex diuinitatis, teste Di nysio, influentiam in haec inferiora non nisi per media conferre queat. Medius autem inter Deum & populum Christianum est ipse Papa. Quare populo Christiano nulla lex dan. da est, nisi ipsius Papae auctoritate, sicut lex ulla Israelitico populo data non fuit,nisi medio siue intercedente Moyse, quiae se ipsb ait: Ego sequester, & medius fui inter Deum. αvos Vt an nunciarem vobis verba eius .mPotestatem igitur non modo spiritualem , verum etiam temporalem Pontifici summo ineme fatendum est: immo tantum abest, ut Papa temporalem potestatem non habeat , ut omnis Imperatorum , ac Regum potestas ab auctoritate Papae dependeat, ut dictum est , & subdelegata iure nuncupetunia .
Potestas enim lurisdictionis tam spiritualium quam temporalium, immediata est in solo Papa, qui eam immediate habet a Deo, ut Triumphus reae docet, & ratio ipsa nobis pers suadet:
247쪽
V AaΤ a C RN AIt suadet: sicut enim in corpore naturali omnia membra in fluentiam a corde habent, ita in corpore mystico omnem potestatem a Pontifice summo influentiam recipere, dicendum est . Haec autem potestas a Christo Domino per summum Pontificem in Epistopos derivatur: qui a Christi in terris Vicario sicut rivuli a λnte, radij a sole, & ab arbore rami pendere dignoscuntur. Imperatoribus autem , ac Regibus, ceterisq. Principibus est in ministerium data obet tiones superius assignatas. Hinc summus Pontifex omnem saecularem potestatem iudicare potest, ac debet sicut ex Decreto videre licet, ubi Tacharias Romanus Pontifex Francorum Regem non minus iniquum quam regnandi oneri non aptum privasse regno , Pipi numq. Κaroli Imperatoris Patrem subrogasse legitur. Innocentius item huius nomini IIII. in Concilio Lugdunensi primo Federicum II. Imperatorem imperio priuauit,dc ad electores imperis de nouo elisendo Imperatore scripsit , . Id quod executioni mandatum fuit, ut infra, suo loco videre est. Nec huiusmodi doctrinae refragatur quod alii aliter sentientes dicunt de Moyse,& Aaron: uterque enim Christum, ut Triumphus ait, repraesen tauit: aliter tamen Moyses, aliter vero Aaron. Moyses nam
que , ut legislator, Aaron autem ut summus Sacerdos Chri stum significarunt. Etenim Christus, cuius vicem gerit Papa,fuit Legissator iuxta illud Isaiae: Dominus legifer noster: Dominus iustus noster. Fuit item Sacerdos, Psalmographo teste, dicente: Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech. Quamuis igitur Moysi potestas, quae fuit imperialis, Aaron potestate, quae fuit sacerdotalis, maior diceretur, non tamen potestatem Papae omni alia maiorem inicias quis ire potest,cum summus Pontifex gerat vicem Christi, cuius potestas per Moysen, & Aaron fuit repraesentata ,sacerdotalis videlicet ac temporalis: quam potestatem EZechiel tempore Iosedech & Sedechiae auferendam prophetauit dicens: Aufer Cydarim, tolle coronam , hoc est, sacerdotium ,α regnum: CIdaris enim est mitra summi Pontificis, corona vero Regis tiara Id Quod factu esse constat. Nam Io seciecs tummus Pontifex, & Sedechia Rex manu Nabuchodonosor in captiuitatem ducti fuerunt. Huius autem gene- Aa a ris
248쪽
xis B I B L 1 o TH E c AK xii priuationem ut ex prophetiae serie colligitur, Propheta
vaticinatus est duraturam donec veniret ille,cuius est iudic re, hoc est Christus qui sacerdotalem scilicet ac regalem ν a. p. siue temporalem habuit r de quo etiam Isaias dixit : Super solium David, & super regnum eius sedebit, ut confirmet iblud , & corroboret in iudicio, & iustitia amodo& usque in sempiternui .iHinc Angelus de Christo idem testatus est , rae. a. dicens : Dabit illi Dominus sedem Dauid Patris eius ,& regnabit in domo Iacob in aeternui . Solium autem Dauid temporalem constat extitisse potestatem, quam in Christoriane. - fuisse aperte, & erudite docet Francistus Toletus e societate ... ' ' Iesu, vir sane pius ac doctissimus. Qui autem huiusmodi regalem ac temporalem potestatem in Christo fuisse negat. detestandae Iudaeorum caecitati suffragatur. Quare diuino
consilio factum est, ut Pilatus,qui ea in Inscriptione sanctissimae Crucis fastigio imposita Christum Iudaeorum Regem appellauit, Iuciaris reclamantibus dixeritis: Quod scripsi, scripsi. Christus autem huiusmodi potestatem temporalem, quotiescumque sibi id expedire videbatur, exercuit: & prae-nan.ε. sertim cum adulteram in adulterio deprehensam a mortemith. temporali manifeste liberauit. Christus item non modo spi--t- ritualem exercuit, vendentes & ementes de templo eijciens, 1 M. Verum etiam temporalem, metas nummulariorum, & cathedras vendentium columbas euertens. Temporalem praeteream ib. e. potestate sua esse patefecit,cu daemonum legionem in porcos L.ri . intrasse,eori in mare praecipitandoS concessit. Quae res cum
absque possessoris damno fieri non queat, si Christus rerum
etiam temporalium Dominus non extitisset, id eum factuariis. a.. riim non fuisse dicendum est. Idem intelligi voluit, cum GM r. δε- cum non sine alicuius damno arefieri iussit. Idem denique rei temporalis dominium demonstrauit, cum Apostolis ut asinam,& pullum ad se adducerent,mandauit,possessore non
reclamante,ubi primu Christum Dominii ita iussisse audiuit. Duplex igitur in Christo fuit potestas, quam deinde in
eius Vicario remansisse fatendum est. Hinc sanctus Petrus non solum spiritualem exercuit potestatem, sed etiam temporalem : praesertim vero cum Ananiam &Saphiram temporali morte mulctauit: quam etiam . potestatem sibi reser- a ' uandam
249쪽
tiandam innuit . auricula Malchi abscisa. Huic denique do ctrinae fauet illud, quod B. Paulus ad Philemonem laicum, Civem Colossensem, et Christianum pro Onesimo a Paulo ad
fidem conuer , olim autem seruo Philemonis, a quo ante conuersionem fugerat, scripsit, ut eum reciperet. Quamuis enim id ei Paulus imperare,vel Onesimum Philemonis seruii penes se retinere potuisset, ut ipse ait, voluit tamen eum ad id faciendum cohortari. Quibus verbis, Paulum rei temporalis potestatem habuisse affirmandum est: si enim res aliter sese haberet, nec seruum profugum, qui bona temporalia , Philemoni domino suo furatus fuerat, secum retinere, nec
Philemoni ut eum reciperet, imperare valuisset, sicut id sibi
facere licuisse aperte ait. Ex Augu.
Potestas igitur iurisdictionis. ta spiritualiu Quam tepora- Triumpholiu est in solo Papa immediate a Deo per Christu:deriuata ve- 2..i 2 I ro in omnibus Epitcopis et Praelatis a Christo mediate Papa: Ied teporaliu potestas Principibus saecularibus est in ministe- . riti clata. Non 1olum aut suiusmodi potestas est in Ecclesia, veru etia coactiva tam spiritualis quam teporalis, de qua I sephus Stephanus Valentinus Doctor. Theoloeus eruditum quidem edidit librum . Quae res ex eo colligi potest, quod inveteri Testamento legitur hunc in modum : Si superbierit nolens obedire imperio sacerdotis, ex decreto iudicis mori turia'. Id quod in noua item lege esse quis inficias ire audet,dicente Apostolo: Visum est Spiritui sancto, & nobis ni- Aras. hil ultra vobis imponere oneris nisi haec necessaria, ut abstineatis vos ab immolatis simulacrorum ρ Quibus verbis, teste Chrysostomo sancto, Apostoli nouam legem condunt: nam de his nihil praecepit Christus. Hoc idem confirmatur eX eo, quod Beatus Paulus pertransiens ciuitates, Apostolorum,ac laniorum praecepta custodienda,& executioni mandanda , praecipiebat. Nec huic doctrinae illud Deuteronomij refraga- D-. .cttur: Non addetis ad verbu, quod ego loquor vobis ait Deus nec minuetis ex eo. Et: Quod praecipio tibi, hoc tantum s cito Domino. Idem in fine Apocalypsi: nam huiusmodi pro- A c. viri hibitio non nisi de additione nouarum legum prioribus legi &Thomae.
hus contraria, & corrumpente, non autem perficiente opus πήPraeceptum, Nec est par ratio de veteri ac nouo Testamento: I.
250쪽
rso BIBLIOTHECA vetus enim lex data est uni tantum Populo, & ad praescripta tepus,hoc est ad Christi usque aduentum: sed lex Euangelica
uniuerse terraru orbi ad finem usque mudi duratura. Ideo ita facile omnia determinari no poterat, ut aliae leges ta ciuiles, quam Ecclesiasticς necessariς quadoque no forent. Adde etiaquod eaede leges,& ritus populis diuersis couenire no possitit.
De duplici summi Pontificis potestate spirituali scilicet ac temporali , vel coactiua ipse Christus locutus est dicens : Data est mihi omnis potestas in caelo , & in terra , . Quamuis autem haec Saluatoris nostri verba a Beato Hieronymo, ac beato Anselmo exponantur de spirituali potestate, idest sicut sum Rex in caelo ita in cordibus hominum;&a Theophilacto de omni diuina in omnes creaturas pote-Nἰὸ.r...., state,non temporali: Nicolaus tamen primus ad Michaelem ponitur H Imperatorem scribens hunc in modum ait: Christus beato 6 - μ' Petro vitae aeterna clavigero terreni simul, & caelestis Impe--. ab: rij iura commisit. Quare Zacharias Papa Regem Francoruxis Opρ- non tam pro ipsius iniquitatibus, quam etiam pro eo quoδ ιλλου. . ad tanta potestatem eXercenda no erat idoneus regno depo- --i. suit,& Pipinum Karoli Imperatoris patre loco eius instituit. Potesiatem summam visus est exercere Christus dum I n.a. vendentes de templo eiecit, flagello de funiculis facto. Si enim utramque potestatem Ecclesia non haberet, Apostolis ZkMaa. dicentibus: Ecce gladij duo hic, non respondisset Christus S.Bεναώ. satis est, sed nimis. Hinc S. Bernardus ad Eugenium Papam
scribens ait: Quid denuo gladium, quem semel i ussus es reponere in vaginam,vs Irpare tentas ξ Quem tamen qui tuum esse negat, non satis videtur mihi attendere verbum Domini
Mart. aα dicentis: Converte gladium tuum in vaginam. Tuus ergo, ἐ- et tuo forsitan nutu , sed non tua manu evaginandus:
alioquin, si nullo modo ad te pertineret, dicentibus Apostolis : Ecce gladi j duo hic, non respondisset Christus: Satis est,
sed nimis. Haec Bernardus: ex cuius verbis satis clare patet, , gladium utrumque, spiritualem scilicet ac temporalem im- in mediatum esse in solo summo Pontifice: ille ab Ecclesia, hic pro Ecclesia: ille sacerdotis , hic militis manu exercendus: M. i. quem etiam Apostoli exercere visi sunt in Ananiam, et Saphi , . ram, et Petrus in Malchum, auriculam eius abscindens: cui