Bibliotheca Apostolica Vaticana a Sixto 5. pont. max. in splendidiorem, commodioremq. locum translata, et a fratre Angelo Roccha a Camerino, ... commentario variarum artium, ac scientiarum materijs curiosis, ac difficillimis, scituq. dignis refertiss

발행: 1591년

분량: 536페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

211쪽

VATICANA. rs testatem ; vel idem nomen, eundemq. legendi modum no item : alterum enim huiusce linguae Alphabetum, ut cetera praeteream, a dextro in sinistrum latus,more Finbraico: alterum vero iuxta Latinam consuetudine a sinistro in dextrum scriptum inueni, cuiusmodi est quod prae manibus habemus inam a sinistro in dextrum legitur latus : quod vero a sinistro in dextrum conscriptum reperitur,pr termittere mihi visum est. Hoc autem modo exaratae videntur septem vetustissimae

illae Tabulae aeneae, quae iampridem Eugubi j prope moenia T. -ο-

Ciuitatis effossae Euculque ibidem publice asseruantur : eX- .ε. quarum una nuper eXcusa congestum est ΑIphabetum,quod ra. etiam typis mandatum quantum ad quasdam notas, alijs eiusdem linguae Alphabetis absimile esse conspicitur : fieri enim Potuit, ut varijs characteribus idem Alphabeti elementum rigurarint Hetrusci, ut ex varijs eiusdem linguae Alphabetis, quae ad quinque, maiori ex parte similia, ego ipse vidi, coniectare licet: Id quod factum videtur ob aliquam fortasse litterarum mixtionem habitam cum Volscis in Latio,& cum Oscis in Campania Populis, quorum varias litteras, varium q. dicendi stylum fuisse multi prodiderunt. De Hetruscis autem litteris nonnisi dicta Alphabeta partim typIPmandata, partim vero conscripta reperiuntur, Quae a Tar- lcuntis sepulchro Volaterris olim inuento, & a septem illis Tabulis Ineis Eugubi j repertis videntur desumptae . Qua 'rumnam vero Gentiu propria fuerint elementa, seu litterarii notae, quae in ipsis Tabulis aeneis Eugubii asseruantur, non satis constat,etiamsi Hetruscae linguae nomine circumferantur. De his vero Tabulis Eugubii in Theatro repertis scripsit versu elegiaco Iacobus Taurelius Fanensis, & eleganter quidem . Haec de Hetruscis litteris, ut ad Illyricam, Armenam, Seruianam, & Gothicam notas accedamus. .

212쪽

DE SEXTA COLUMNA

PARASTATICA,

Gothicar, A rmenae, Illyricae, ac Seruianae linguae

Inuentores repraesentante.

De Ulphila Gothicarum litterarum Inuent ore.

RIMA huius parastaticae Columnae facies Vlphilam Gothorum Episcopum,habitu Episcopali indutum , Gothicarum I. litterarum inuentorem repraesentat. Hinc supra eiu S caput Gothicum Alphabetum conspicitur: αad eiusdem pedes haec legitur Inscriptio:

Ulphilis Episcopis Gothorum litteras inuenit . 1

Litterae ab Vlphila inuentae.

Trip. lib.

L pHILAM non solum Gothicarum litterarum fuisse inuentorem, sed etiam Scripturam sacram in. Gothicam linguam primu transtulisse multi prodiderunt. Qua profecto re, necnon verui Dei pro- pagatione, Qua Gothos ad Christianam fidem conuertita . damnum omnL miseratione dignissimum ab eiusdem Regionis populis omni immanitate, ac barbarie refertissimis , uniuersae Italiae, SI Romae praesertim illatum rependisset, nisi postea haeresim Arij, reiecta catholica fide, complexus es tr

213쪽

Sparat. n. Hieron.

eulus exemplo eandem haeresim alij sectati sunt : maxima enim Vlphilas apud Gothos praepollebat auctoritat . Gothi, ut omnes testantur historiae,Scythiae populi immanes in tractu Septentrionali Europae, Danis,& Nouergis contermini, olim armis Italiam subegerunt, Romam q. ipsam solo aequarunt, suam q. in totum Orbem non solum moribus, verum etiam lingua inuexerunt barbariem, quam Latinae Praesertim litterae non modicam perpessae dicuntur. Gothorum enim , quos Getas esse multi & eruditi quide in Viri vo- in seis fiunt. aliqui Ostrogothae tanquam Orientades illorum voca- ς 2, t.

bulis ita dicti, sicuti Vuisigothae qui Occidentalium sese Regionibus infudere , nuncupati sunΣ, . Non est igitur mirum, Latinam linguam ab huiusmodi Gentibus maximam accepisse iacturam . Roma enim capta, in qua floruere Latinae litterae, Gothicam linguam didicit, ut fauctus Augu- S. AugusLstinus testatur inquiens : Si licet dicere non solum Barbaris lingua sua, sed etiam Romanis Sihor aarmen,quod interpreta- sub n. . tur, Domine miserere, cur non liceret in Concilijs Patrum in ' ipsa terra Graecorum, unde ubique destinata est fides, lingua

propria Homousion confiteri, quod est Patris, & Fiiij, & Spiritus sancti una substantia ρ Haec Augustinus. Quibus verbis satis constat, Romanam linquam nonnihil a Gothis accepis se, immo ab ijs , necnon a Gallis, Longobardis, & a frequentia, siue concursione in Urbem aduenarum,contaminatam, barbarieq. conspurcatam,& pene amissam olim fuisse, atque ita, ut multis iam saeculis non modo Latine nemo fere locutus fuerit,sed ne Latina quasi qui de legens intellexerit. Quae autem aetas illa intellexit,perperam maiori eX parte pronunclauit, aut scripsit: pronunciabatur enim B pro V, & contra V pro B, ut latior pro labor, veneficium pro belleficiu,beritas pro veritas, benio pro venio, aliae id genus seXcetae voces ita pronunciabatur, ut ex codicibus manuscriptis antiquis videre est: qui qui de pronunciadi,scribendis. modus in Hispania. Irςsertim ero in Prouincia Caitellς,& alibi apud multos adlanc usque die remansit. Hinc de huiusmodi iactura Quinti- militilianus ait:Mutauimus genus,& vltra nobis,quam oportebar, indulsimus. Quid multa3totus prope mutatus est sermo HKL D ,-.ὸ Quintilianus. Idem sensit Diomedes Grammaticus dicens : ca M.

V Ioiecit

214쪽

Iniecit postera aetas manum,& veluti disciplinam pristini stast culi sermone fastidire coepit , & noua veluti parturire verba'.

γιου. r Icbem Plinius,Tacitus, Macrobius,&Apuleius dixerunt: Huiusmodi autem iacturam ad la aec usque tempora passi sumus: uiri ' Romanam enim linguam nobis olim non modo Romae,verti etia in uniuersa praesertim Italia peculiarem, ac nativa, nunc tanquam peregrinam, atque cxteram intra lares nostros e γημιπι- cipere solemus: immo, ut ait Paulus Manutius .elingues Penen Trici sumus in Latina lina ua, Qua tum lacte ipso Romani imbibe-m l. 'ribant pueri enim cu primu balbutire incipiebant, a Matribus,& Nutticibus nulla arte Latina discebant linguam , qua ut batur, ut ex Ciceronecolligitur, dicente : Frequens consessussio. Eι ex Theatri , in quo sunt mulierculae, & pueri, mouetur audiensta grande carmen. Et in Oratore : Equidem cum audio Socritora. mea Laeliam stacilius enim mulieres incorrupta antiquitate conseruant, quod multoru iarmonis expertes ea tencnt semisper,quae prima didicerut) sed etia sic audio, ut Plautum mihi, Ciς ἔβω aut Naeuiu videar audire. Et in Bruto: Erant tamen,quibus vim

deretur illius artatis tertius Curio, quia spledidioribus serta sese verbis utebatur, & quia Latine no pessime loquebatur,vi, credo, aliquo domestico: na litteraru nihil sciebat sed magni interest quos quisque audiat quotidie domi.quibuscu losug-- tur a puero : Quemadmodu Patres, Paedagogi, Matres et i a linquantur. Legimus epistolas Corneliae Matris Graccorum: a inparet filios non ta in gremio educatos,quam in sermone Matris. Ibidem : Nullum ille Poeta nouerat, nullu legerat Orat rem,nulla memoriam antiquitatis collegerat. Et infra : Ant nius existimabatur bene Latine loqui, sed litteras nesciebat. Idem in eodem libro de Oratore ait: Nemo unqua Oratorem quod Latine loqueretur,admiratus est si aliter ,irridet.Neque eum Oratorem tantummodo,sed hominem no putant. Idemm Gio. ibidem: Illud aute nequis admiretur quonam modo Lec Vulgus imperitorum in audiendo notet, cu in omni genere, tum in hoc ipso magna quaedam vis,incredibilisq. naturae. OmneS.' enim tacito quod aua sensu sine ulla arte,aut ratione quae sunt in artibus,& rationibus recta, ac praua dijudicantesta vero,ut

squid contractione breuius fieret, aut productione longius , Theaua tota reclamat.EX huiusmodi ergo tanti viri testam

d. Orata

215쪽

VATIC AN Ad niis aperte dignoscitur, Latina linguam peculiarem olim,& natiuam omnibus Romae,& in uniuersa Italia fuisse,viris scilicet & mulierculis, nobilibus & ignobilibus , senibus & pue- tris,doctis & indoctis,diuitibus & mendicis : in ea tamen alter alteru praestabat, sicut in alijs linguis apud omnes Nationes euenire solet. Nunc vero in hac perdiscenda maximos perpe timur labores,melioremq. aetatis partem consum i mus, Vita q. eam ipsam in scribendo consequimur,& laboriose quidem in eadem Latina lingua balbutire videmur, dum barbariem, ac stribiliginem, tortuosae scilicet orationis prati ithem, ac ver- ς- .ao. Iuram vitare, puramq. cicendi formam sequi Sudemus', ob insignem iniuriam Latinitati illatam ab exteris Nationibus, α Gothica praesertim Gente: quae Gens profecto barbara, de immanis . quanta Latinis litteris, uniuersaeq. Italiae damna intulerit,Romanae,ut cetera conticescam,ruinae docent. Haec de Gothica lingua, ut ad Armenidam transeamus.

LITTERARUM ARMENIC ARVM

LTERA eiusdem parastaticae Columnae facies sanctum Ioannem Chrysostomum ob auream sermonis praeliantia mi ChrusUSomum IcAiee Thoceu, aureum os, appellatu si Patri ontio- Cnenum, & Antiochenae quondam Ecclesiae presbyterum, Constantinopolitanum Archiepiscopum, Grae-cu Doctorem, Graecoq. more indutu,Armenicarumq. littera- tru Auctore reprcsentat:ad cuius pedes haec legitur Inscriptio:

S. D .icia U. litterarum Armenicarum Auctori

LPHABE TvM, quod in Bibliotheca extat Vatica- is ira, absque nominibus, ac pronunciationibus cohahoc loco non apposuimus , sd quod sequi,studiosorum commoditati studentes conscriptamus, sicut

de Hebraico, Graeco, Latino , Armenico, Illyrico, ac seruiano eandem ob causam factum est. . .

216쪽

ALPHABETVM ARMENUM

nouem ac triginta litteris constans .

Figurae litterarum

et bin

p. b.

triti t

217쪽

Vo C A L E S.

M A N C T v M Ioannem Chrysostomum Armenicarum litterarum inuent emississe Latina docet Inscri-i ptio, ratioq ipsa persuadet. Nam sandiusAria diu res in Armenia relegatus,ixit, ubi post multa in vetus ac no- krquum Testamentum conscripta, plurimos suae vitae sanctitate, ac lingua, ad Euangelicam doctrinam traxit, & Scripturam sacram in Armenicam linguam transtulisse diciturid iaἱnde in pusillum ac desertum Armeniae oppidulum nomine Cucuson, ac demum Arabissium deportatus ex hac luce decesi sit.

218쪽

1οlom.so sit. Armenia autem, ut Scriptores omnes affirmant, est Asiae regio inter Taurum &Caucasum montes a Cappadocia ad Orpti,iis, Caspium usque mare protensa, ab Armenio Thessalo Iaso- , -'' nis comite, ut inquit Strabo, dicta. Hanc Terram Hebraica .a , . lingua AEreZ Ararat, id est Terram Ararat appellat: huius F. vero regionis Incolae nunc Christiani sancti Thomae e cinctuis . . in temporalibus Persarum regi,qui Sophi vulgo nuncupatur, obediunt, & iuxta sanctae Romanae Ecclesiae ritum se degere profitentur. Eiusdem regionis Alphabetum nouem ac triginta litterarum figuris maiusculis,totidemq. minusculis constat, quaecum characteribus, ac pronunciati nibus variarum linguarum quandam affinitatem habent Vulgaris autem lingua est eadem Turcica , & Tartari-Ex ης - ca, multasq. voces Hebraicas habet, ut in Appendice osten- ..hthiis demu Sc Georgiana vero Tartaricae & Armenicae media est.

aquiuο-- Notis huiusce Alphabeti constat perbrevis In scriptio post Abecedarium apposita : quae in chartula efficta , satisq. oblonga a sancto Ioanne Chrysostomo manu gestatur , α

in characteres nostros translata in hanc legitur verborum formam : Chair mer or Herchins . Latine vero hunc in modum : Pater nocter qui es in calis . mod factum reor ,ut innuatur, sanctum Ioannem Chrysostomum hac lingua Euangelicam doctrinam apbd Armenos propagasse. Et quia una e demq. littera varijs modis, & frequenter quidem pronunciamtur, hinc factum est, ut huiusmodi Alphabetum, quod a sinisaeo latere ad dextru legitur , iuxta varias earumdem litter rum pronunciationes,ac potestate S. maiorem characteru nuin κὰ ris. meru admittat,quam cetera Alphabeta recipiant. Nec silem Ambrosio tio praetereundum censetur, trigesimam quarta litteram,quaeris, T. proΥ ponitur,hoc modo scripta , Yun,vel Phyun apud Aseriara ιin- me nos vocitari: a quibus Do, vel Da nostrum ita pronuci γ' tuna, originem traxisse opinor, ut ex Theseo Ambrosio vid re est: nec ob id ceteras rationes ad sanc rem pertinentes, Pist. . ,. quas paulo suPerius recensuimus, contemnendas esse dicen-

ο ι ν. dum est: sed suo quisque potiatur sensu. Haec de Armenico: Alphabeto, ut ad notas Illyricas accedamus.

219쪽

DE SANCTO. HIERONYMO

LITTERARUM ILLYRICARUM

INVENTOR E.

E R Τ I A eiusdem parastaticae Cqlumnae f I cies sanctum Hieronymum Stridonensem, Virum profecto omnium doctrinarum gemnere praeditum,Hebraeam praeterea lingua , Syram, Chaldaicam, Graecam, & Latinam perfecte callentem , litterarumqi Illyricarum Inuentorem repraesentat. Hinc supra eius caput Illyricum extat Alphabetum e ad eius autem pedes Leo iacera cernitur: atque infra haec legitur Inscriptior

S. Hieronymus litterarum Idyricarum

LPHABE TvM, quod in Bibliotheca Vaticana eo tat, hic non apposui: sed studiosbrum studens commoditati, quod versa pagina videre licet, varijstaguris , Varijsq. nominibus , ac Pronunciationibus , siue potestatibus conscriptum ob oculos ponendum censui, sicut de Hebraico, Graeco, Latino, atque Armen, co, necnon Serviano ob eandem rationem factum esse constat . Quam profecto industriam hisce in Alphabetis praestare mihi visum est , cum huiusmodi. linguas apud multas Nationes in frequentiori, quam ceteras, via cile nonia ignoremuβω

220쪽

Figurae litte- Nomina litistionunciatio litterarum.

vri potestas. -

u consonans.

e vocalis, sed quandoque sonat, te

ALPHABETUM ILLYRICUM

Tribus ac triginta litteris constans .

Sgiuiete, non se, sed medium inter si & g: ut apud Venetos, no ghese, pro eo,quod Latine dicitur:n6 adest. Stelo non et, sed medium inter s, & Σ . Semglie Haec littera eandem pene retinet pronunciati

nem, quam hHaec est littera, q

i vocalis .

Missetem

ilia . . . r.,

SEARCH

MENU NAVIGATION