장음표시 사용
11쪽
situm antiquioris recenSionis i CStern des ranatuna quideria sicut Glaucuna dura marinum, Sed incerunt nec aliunde ut fit interpolat uim quae re non est quod moneam quant una Platonis aena oriae profutura sit cuna eniim ni illis locis hi lime verun alit solus aut Cuna anti tui Scriptoribu Servavit, una illud κlucrana ur, ut novicios et interpolatos codices Venet una et Mona Censeta abicere posSirmus, ni Si Si quando scribae non ineruditi qui eos descripseriint felici coniectura in Verum incidisS Videnturi praecipue anaen hoc monendum, Si er Sunt qua SUPI R LSPUtaViΠ4US, inter luna plura facienduna Vindobonensis F et Veneti consensun quana Patisinio et Caesenatis , cum praesertina acceSSerit Stobae Vel Eusebii testina oniuna.
12쪽
in cod. Parasinus I 8O7- iden post diorthosin es, eadem manu ut videtur) - cod. Venetus I 83 - Lehlcera ΠM, cod. MalalestianuS, plut XXviii. 4 in cod. Vindobonensis 3 Recentiores manu lubrorum AD MAE litteras ad ins significantur Hic illic citaturi cod. Vat. 226 D codicis Veneti Dispographa, praesertina Pari 181 - Lelchera DII codicis Malalestiani apographa, praesertim Vat. 6 - Lelcheri ni
Scr. re C. - lectiones Scribarum post litteras renatas
Scr. Ven. Ι 84 lectiones codicis a Ioanne Rhoso in usum Bessarionis exarati melcher es Scr. Mon lectiones codicis interpolati Monacen Sis 23 - Eelcher q
13쪽
Κατέβη χθε ει ΠεῬαι μετα Γλαυκωνος του Ἀρίστωνος H. προσευξομενός τε τὶ θεω καὶ ἄμα την εορτην βουλόμενος θεάσασθαι τίνα τρόπον ποιησουσιν ἄτε νυν πρῶτον ἄγοντες. καλη μεν ουν μοι καὶ η των ἐπιχωρίων πομπη ἔδοξεν dat, o μεντοι ηττον ἐφαίνετο πρέπειν ν οι Θρακες πεμπον. προσευξάμενοι δε καὶ θεωρησaντες πημεν προς το ἄστυ t
14쪽
Os ως, φη ὁ Πολεμαρχος καὶ προς γε παννυχίδα ποιησουσιν, ν ξιον θεάσασθαι εξαναστησόμεθα γαρ μετατο δεῖπνον καὶ την παννυχίδα θεασόμεθα. καὶ συνεσόμεθά τε πολλοῖς των νέων αυτόθι καὶ διαλεξόμεθα. Iλλα μένετε io καὶ η υλλως ποιειτε.t, Καὶ ὁ Γλαυκων, Εοικεν, ἔφη, μενετέον εἶναι. Ἀλλ' ει δοκει, ν δ εγώ, υτω χρη ποιεῖν. 'Hιμεν ουν οἴκαδε εις του Πολεμάρχου, καὶ Λυσίαν τε αυτόθι κατελάβομεν καὶ Ευθύδημον, τους του ΙΠολεμάρχου ἀδελφούς, καὶ δὶ καὶ Θρασύμαχον τον Καλχηoόνιον καὶ ΝαρμαντAn τον Παιανι καὶ Κλειτοφῶντα τον 'Αριστωνύμου ην δ' ενδον καὶ ὁ πατηρ ὁ του ΙΠολεμάρχου Κεφαλος. καὶ μάλα πρεσβυτης μοι ἔδοξεν εἶναι δια χρόνου a καὶ εωράκη αυτόν. 4aθηστο δε εστεφανωμενος επί τινος προσκε φαλαίου τε καὶ διφρου τεθυκως a ετύγχανεν εν 3 αυλ p. εκαθεζόμεθα ουν παρ' υτόν' κειντο a δίφροι τινες αυτόθι
Ευθυς υν με δων ὁ Κεφαλος σπάζετό τε καὶ εἶπεν 'D. Σώκρατες, Ου δὲ θαμίζεις μῖν καταβαίνων εἰς τυν
15쪽
I. 328 cΠειραια χρην μέντοι ει μὲν γαρ εγω ἔτι εν δυνάμει
περὶ τους λόγους πιθυμίαι τε καὶ δοναί μ' ουν ἴλλως ποίει ὰλλα πιισδε τε τοῖς νεανίσκοις συνισθι καὶ δ p παρ' ημὰς φοίτα ως παρα φίλους τε καὶ πάνυ οἰκείους.
Καὶ μην, ν δ εγώ, ὼ Κεφαλε, χαίρω γε διαλεγόμενος
τοῖς σφόδρα πρεσβυταις δοκεῖ γάρ μοι χρηναι παρ αυτῶν πυνθάνεσθαι, σπερ τινὰ ὁδον προεληλυθότων ν καὶ μὰς ἴσως δεγ σε πορευεσθαι, ποία τίς ἐστιν, τραχεῖα καὶ χαλεπη, η Mία καὶ εὐπορος. καὶ 3 και σου δεω a πυθοίμηνοτι σοι φαίνεται τουτο, ἐπελη ἐντaῖθα δ' εἰ της λικίας ὁ δη επὶ γηραος οὐ δωρο aσιν ba οι ποιηταί, πότερον χαλεπὸν του βίου η πῶς συ αυτ ἐξαγγέλλεις.
Ἐγώ σοι, ἔφη, νη τον Δία ἐρῶ, ω Σωκρατες, οῖόν γέ μοι 29
φαίνεται πολλάκις γὰρ συνερχόμεθά τινες εἰς ταυτον aραπλησίαν λικίαν χύοντες, δις σύροντες την aλaιaν Gροιμίαν- - ου πλεῖστοι μῶν ὀλοφύροντa συν ιύντες, τὰς ἐν τὶ νεότητι μονὰς ποθουντες καὶ avaμιμνησκομενοι περί τε τἀφροδίσια καὶ περι πότους τε και ευωχίa και ἄλλ' ἄττα τῶν τοιούτων εχεται, καὶ dγavaκτουσιν μεγάλων τινῶναπεστερημένοι καὶ τότε μὲν ευ ρῶντες, νυν δε οὐδὲ ζῶντες. ενιοι δε καὶ τὰς τῶν οἰκείων προπηλακίσεις του γηρως hodi ρονται, καὶ ἐπὶ τούτω δ' ὁ γηρας μνουσιν ὁσων κaκῶν σφίσιν ιτιον εμο δε δοκουσιν, ω Σώκρaτες, Ουτο ου τοαἴτιον αἰτιὰσθαι. εἰ γὰρ ν του αἴτιον, κὰν γω τὰ αυτὰ
16쪽
ταυτα πεπόνθη, ἔνεκά γε γηρως, καὶ οἱ ἄλλοι πάντες σοι ἐνταυθα ηλθον λικίας. νυν δ εγωγε δ' εντετυχ)ηκα υχούτως χουσιν καὶ λλους, καὶ δὶ καὶ Σοφοκλεῖ ποτε τω
ποιητὴ παρεγενόμην ἐρωτωμεν ο πό τινος ' Πως, V φη, Σοφόκλεις, ἔχεις πρὸς ταφροδίσια ἔτι οῖος τε ει γυναικὶ συγγίγνεσθαι' καὶ os, Εὐφ)ὶμει, V φη, ἁανθρωπε σμενέστατα μέντοι υτο πεφυγον, σπερ λυτροτῶντά τινα καὶ ἄγριον δεσποτην ἰποδράς. V - ουν μοι καὶ τότε ἔδοξεν κεῖνος εἰπεῖν, καὶ νυν οὐχ ηττον πανταπασι
γαρ των γε τοιουτων ἐν τω γήρα πολλη ειρήνη γίγνεται καὶ
ἐλευθερία επε Aa αἱ ἐπιθυμια παυσωνται aτατείνουσαι καὶ χαλάσωσιν, παντάπασιν τυ του Σοφοκλέορος γίγνεται,
d. δεσποτῶν πάνυ πολλῶν ἔστι καὶ μαινομένων ἀπηλλάχθαι.ὰλλα καὶ τούτων πέρι καὶ των γε προς τους οἰκειο ς μία τις αιτία ἐστίν ου το γηρας, ω Σώκρατες, ὰλλ' ὁ τρόπος των ἀνθρώπων. αν μὲν γαρ κόσμιοι και ευκολοι σιν, καὶ το γηρας μετρίως στὶν ἐπίπονον ει δε η καὶ γηρας, Σώκρατες, καὶ νεότης χαλεπὴ τω τοιουτω συμβαίνει. Και γ ἀγασθεὶς υτου εἰ τοὶπος ταυτa, βουλόμενος ετι λέγειν αυτον ἐκίνουν καὶ εἶπον si Κεφαλε, οἶμαί σου τους πολλούς, Ora ταυτ λεγης, ου ἀποδεχεσθαι ἀλλ' ηγεῖσθαί
σε ἰαθιως το γηρας φέρειν ου δια τον τρόπον ὰλλα διατο πολλην ουσίαν κεκτησθαι τοῖς γαρ πλουσίοις πολλὰ παραμύθιά φασιν εἶναι. 'Aληθη, ἔφη, λεγεις ου a ἀποδέχονται. και λέγουσι
μέν τι, ου μέντοι γε σον οἱονται ἰλλα το του Θεμιστο- κλεους ει εχει, οὐ τω Σεριφίω λοιδορουμενω καὶ λέγοντι
17쪽
Aληθη, ἔφη, λέγεις. ΙΠάνυ μὲν ουν, ν δ εγώ. Iλλά μοι ἔτι τοσονδε ειπε cl
18쪽
O, Oς, σως ου a πολλους πείσαιμι λέγων. - γαρ ἴσθι, φη, se Σώκρατες, ὁ , ἐπειδάν τις εγγυς γ τουοιεσθa τελευτησειν, εἰσερχίετα αυτ δεος καὶ φροντὶς περὶ ων ἔμπροσθεν ου εἰσΤηει. οι τε a λεγόμενοι μυθοι περὶ των ἐν 'Ἀιδου, 6, τον ενθάδε δικησαντα δει κεῖ διδόναι δίκην, καταγελωμενοι τεως, τότε δὶ στρέφουσιν υτο την ψυχὴν μη ληθεῖς ωσιν καὶ αυτός-ητοι πο της του γηρως
ασθενείας η καὶ σπερ ιδ' ἐγγυτέρω ν των κεῖ μὰλλοντι καθορ αυτά-ὐποψίας δ' ουν καὶ δειματος μεστὸς γίγνε- ται και αναλογίζεται δ' καὶ σκοπεῖ εἴ τινά τι δίκησεν. ὁ μεν υν ευρίσκων aυτοῖ ἐν τω βίω πολλὰ αδικήματα καὶ
33 και μετὰ κακης ἐλπίδος τω δε μηδεν αυτ ὁ δικον συνε δότι δεῖ ελπις Λει πάρεστι καὶ ἀγαθη γηροτρόφος, ως καὶ Πίνδαρος λεγει χαριεντως γάρ τοι, A Σώκρατες,
διαγάγη, γλυκεῖά οἱ καρδίανἀτάλλοισα γηροτρόφος συναορειελπὶς α μάλιστα θνατῶν πολυστρ0φονγνώμαν κυβερνα. Io ευ ουν λεγε θαυμαστως ς σφόδρα. προ δὴ τουτ εγωγε τίθημι την των χρημάτων κτησιν πλείστου ἰξὶν εῖναι, υt τι raντι νδρὶ ἰλλα τω πιεικεῖ καὶ κοσμίω το γὰρ μηδεύκοντά τινα ξαπατησαι η ψευσασθαι, μ)ὶδ αλοφείλοντα
θεω θυσιας τινὰς Ἀνθρώπω χρηματ επειτα κεῖσε ἰπιεναι δεδιότα, μεγα μερος ει τοὐτ η των χρημάτων κτησις συμ-
19쪽
νουν ἔχοντι, Δ Σώκρατες, πλουτον χρησιμώτaτον εἶνaι. Παγκάλως, ν δ εγώ, λεγεις ω Κεφαλε τουτο δ' υτό, την δικαιοσυνην, πότερα την δεηθεια αυτ φησομεν εἶναιαπλῶς ουτως καὶ το αποδιδόναι a τις τι raρά του λάβη, καὶ αυτ ταυτα ἔστιν νίοτε μὲν δικαίως, ἐνίοτε δὲ δικως ποιεῖν; οῖον τοιόνδε λεγω πὰς a που εἴποι, ει τις λάβοι παρα φίλου ἀνδρος σωφρονουντος ὁπλα ει μανεὶς ἀπaιτοῖ,
ταληθῆ λεγειν. 'Oρθῶς, φη, λεγεις. Ου ἄρα ουτος ρος ἐστὶν δικαιοσύνης, ληθῆ τε λέγειν καὶ αἰ λάβ= τις ἰποδιδόναι. ΙΠάνυ μὲν Ουν, φη, ω Σωκρατες, πολαβων ὁ Πολεμαρχος, εἴπερ γε τι χρ Σιμωνίδr πείθεσθαι. Και μέντοι, ἔφ' ὁ Κεφαλος, καὶ παραδίδωμι μῖν τον
λόγον δεῖ γάρ με Νη των ἱερῶν ἐπιμεληθῆναι.
Oυκουν, φη, ἐγώ, ὁ Πολέμαρχος των γε σων κληρονόμος ἰΙΠάνυ γε, η δ' o γελάσας, καὶ ἄμα ιε προ τα ἱερά. Λεγε δη, εἶπον γω, συ ὁ του λόγου κληρονόμος, τί in e τυ Σιμωνίδην λέγοντα ρθῶς λέγειν περὶ δικαιοσύνης; τι, η δ' ς - τα ὀφειλόμενα κάστω ποδὶδόναι δίκαιόν ἐστι τουτο λέγων δοκεῖ ἔμοιγε καλῶς λέγειν. Ἀλλα μέντοι, ν δ' ἐγώ, Σιμωνίδ) γε ο ράδιον πιστεῖν-σοφος γαρ και θειος νηρ-τουτο μέντοι τι ποτὲ
λέγει - μέν, ω Πολεμαρχε, ἴσως γιγνώσκεις, εγω δὲαγνοῶ δῆλον γὰρ τι υ τουτο λέγει, περ ἄρτι ἐλέγομεν,
20쪽
Ἀλλο γ τι η το τοιουτον, ὼς ἔοικεν, λεγε Σιμωνίδης το τα ὀφειλόμενα δίκαιον εῖναι ποδιδοναι.
1 ὀφείλειν τοῖς φίλους γαθον μέν τι δραν, κακον δε μηδεν. Iανθάνω, ν δ' ἐγώ οτι υ τα ὀφειλόμενα ὰποδίδωσιν ὁ α τω χρυσίον ποδω παρακαταθεμένω, ἐάνπερ η πό- ti δοσις καὶ in ληψις βλαβερὰ γίγνηται, φίλοι δὲ σιν τε απολαμβάνων καὶ ὁ ποδιδους-ουχ υτ λέγειν in τυν