Platonis Res publica;

41쪽

ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ Α

τινα αρχὶ εκάτερος, ω με δικαίω πάρχει, καὶ ι μηδεμία αλλη ζημία, τά γε οἰκεια δι' αμέλειαν μοχθηροτέρως χειν, ἐκ δε του δημοσίου μηδεν ψελεῖσθαι δια το δίκαιον εἶναι, προ δε τούτοις ὰπεχθεσθαι τοι τε οἰκείοις καὶ τοις γνωρίμοις, ταν μηδεν θέλη αὐτοῖς πηρετ ν παρα το δίκawν τω δὲ δικω πάντα τούτων τὰναντία πάρχει. λεγ γαρύνπερ νυνδη ἔλεγον, τον μεγάλα δυνάμενον πλεονεκτGw 344 τουτον Ῥυν σκοπει. εἴπερ Ῥουλε. κρίνειν ίσω μὰλλον συμφέρει ἰδία αυτ ἄδικον εἶναι η το δίκαιον. πάντων δὲ ραστα μαθησγὶ, αν ἐπὶ την τελεωτάτην αδικίαν λθγὶς,

τον μὲν δικησαντα ευδαιμονεστατον ποιεῖ, τοῖς δε δικηθέντας καὶ ἰδικησaι υκ αν ἐθελοντας ἰθλιωτάτους. ἔστιν δετουτο τυρaννίς, λου κατα σμικρον ἰλλότρια καὶ λάθρα καὶ

ιερόσυλοι και ἰνδραποδιστα και τοιχωρυχοι καὶ ἰποστερηταὶ καὶ κλέπται ι κατὰ μερη δικουντες των τοιούτων κaκουργημάτων καλοῖνται ἐπειδὰν δε τις προς τοῖς των πολιτῶν χρημασιν και αυτους ὰνδραποδισάμενος δουλώσηται, ντὶ τούτων των ἰσχύρῶν νομάτων ευδαίμονες και μακάριοι κεκληντaι, υ μόνον πο των πολιτω ὰλλα καὶ π των

ἄλλων ὁσοι αν πύθωνται αυτον την ἔλην ἰδικίαν δικηκότα ου as το ποιεῖν τὰ ἄδικα αλλὰ τυ πάσχειν φοβούμενοι ὀνειδίζουσιν οἱ ὀνειδίζοντες τηνίδικίαν. -ύτως, ῶ Σωκρaτες, καὶ ἰσχυρότερον και λευθεριώτερον και δεσποτικώτερον ἰδικὶ δικαιοσύνης στιν ἱκανῶς γιγνομενη, και περ ξ ἀρχῆς

ελεγον, τ μεν του κρείττονος συμφερον το δίκαιον τυγχάνειον, το δ' ἄδικον εαυτῶ λυσιτελοῖν τε και συμφερον.

42쪽

ὰλλ' ηνάγκασαν πομεῖναί τε καὶ παρασχ εῖν των εἰρημένων λόγον. καὶ δὶ εγωγε καὶ αυτος πάνυ δεόμην τε καὶ εἶπον 's δαιμόνιε Θρασυμαχ ε, οῖον ἐμβαλων λόγον εν νω χεις απιέναι πρὶν διδάξαι ἱκανῶς ' μαθεῖν εἴτε υτως εἴτε αλλως ἔχει σμικρυν οἴει επιχειρεῖν πραγμα διορίζεσθαι, ολουβω διαγωγην 3 αν διαγόμενος καστος μῶν λυσιτελεστάτην λην Gn; id Ἐγὼ γαρ οἶμαι, ἔφη ὁ Θρασυμαχος, τουτὶ aλλως χειν;

ποικας, ην δ' ἐγώ -ητοι μῶν γε υδεν κηδεσθαι, ἰδετι φροντι ει εἴτε χειρον εἴτε βέλτιον βιωσομεθα γνοουντες συ φ/ὶς δέναι. λλ', γαθέ, προθυμοῖ και μῖν ενδεμ 3 5 ξασθαι-ουτοι κακῶς σοι κείσεται τι ν μὰς τοσουσδε τας ευεργετησηὶς γ γαρ γ σοι λέγω τό ἐμόν, τιο πείθομαι οὐδ' οἶμαι δικίαν δικαιοσυνης κερδαλεώτερονεῖναι, οὐδ' av a τις αυτην και η διακωλύ, πράττειν α βουλεται ἰλλ', γαθέ, ἔστω μὲν δικος, δυνάσθω δεαδικειν ' τῶ λανθάνειν , διαμάχεσθαι, μως ἐμέ γε υπειθε ὼς ἔστι γὶς δικαιοσύνης κερδaλεώτερον. ταυτ ουν h και τερος ἴσως τις γ μῶν πέπονθεν, ου μόνος ἐγώ πKσονουν, ἁ μακάριε, ἱκανῶς μὰς τι υκ ρθῶς βουλευόμεθα

43쪽

βάτων βέλτιστον βλέποντα ἰλλ' ἄσπερ δαιτυμόν τινα καὶ μέλλοντα ἐσπιάσεσθαι, προς την εὐωχίαν η υ προς τοὰποδόσθαι, σπερ χρηματιστην λλ' ο ποιμένα. τ, δε

ἀναγκαῖον ει ναι μῖν ὁμολογεῖν πὰσa θρχην, καθ' υσοναρχη, μηδενὶ λλω το βέλτιστον σκοπ σθαι η ἐκείνω, τωὰρχομένω τε καὶ θεραπευομένω, ἔν τε πολιτικὶ καὶ ἰδιωτικη ἀρχγη. -υ δὲ τους ἄρχοντας ἐν ταῖς πόλεσιν, τους- ληθως ἄρχοντας, ἐκόντας οἴει αρχειν;

44쪽

αυτ πλεῖν ν τὶ θαλάττγη, νεκα τούτου καλεῖς μὰλλον αυτην ἰατρικηνοῦ

ου δῆτα, ἔφη.

45쪽

οπερ πάλaι λεγομεν, το τω ρχομένω καὶ raρασκευάζει καὶ πιτάττει, το ἐκείνου συμφέρον ηττονος οντος σκο-πουσa, ὰλλ' ο το του κρείττονος δια δὴ ταῖτα εγωγε,

φίλε Θρασυμαχε, καὶ ἄρτι ἔλεγον Gένα ἐθέλειν κόντα

αρχειν καὶ τα αλλότρια κακα μεταχειρίζεσθαι νορθουντα, ἰλλα μισθον αἰτεῖν, ἔτι ὁ μέλλων καλῶς τὶ τέχνη πρά- 347ξειν ουδέποτε υτω το βέλτιστον πράττει οὐδ' πιτάττει κατὰ την τέχνην ἐπιτάττων, αλλὰ τω ρχομένω ων il νεκα, ως εοικε, μισθον δεῖν πάρχειν τοῖς μέλλουσιν

ἐθελησειν ἄρχειν η ἀργύριον μήν, ' ζημίαν ἐὰν μη

Πῶς τοῆτο λεγεις, ω Σώκρατες ἔφη ὁ Γλαυκων τους μὲν γὰρ δύο μισθους γιγνώσκω, την δὲ ζημίαν ηντινα λέγεις καὶ ως ἐν μισθου μέρει εἴρηκας, ου συνηκα. To των βελτίστων ρα μισθόν, ἔφην, ου συνιδε, δι' o Ioaρχουσιν οἱ ἐπιεικέστατοι, ταν ἐθέλωσιν ἄρχειν. η υκ γοῖσθα τι το φιλότιμον τε καὶ φιλάργυρον εἶναι νειδος λέγεται τε καὶ ἔστιν; Ἐγωγε, ἔφη Διὰ afτα τοίνυν ην δ' ἐγώ, ἴτε χρημάτων ἔνεκα ἐθέλουσιν ἄρχειν οι γαθοὶ ουτ τιμης' υτε γὰρ φανερως πραττόμενοι της ρχης νεκα μισθον μισθωτοὶ βούλονται κεκλησθαι, υτ λάθρα υτο εκ της ρχ3ὶς λαμβάνοντες κλέπται οὐδ α τιμης ἔνεκα ου γάρ εισι φιλότιμοι. δεῖ δὴ

46쪽

ἀλλα μη νάγκην περιμενειν ἰσχρον νενομίσθαι-της δε

ζημίας μεγίστη το πο πονηροτέρου ρχεσθαι, α μη υτος ἐθέλη ρχειν ην δείσαντές μοι φαίνονται αρχύειν, ταναρχωσιν, οἱ ἐπιεικεῖς, καὶ τότε ρχονται επὶ το ρ ειν υχεστ αγαθόν τι ἰόντες οὐδ' l. -υ παθησοντες ε αυτω, ἀλλ' d iis επ' ναγκαῖον καὶ ου εχοντες αυτῶν βελτίοσιν επι τρεψαι οὐδε ὁμοίοις. ἐπεὶ κινδυνευε πολις ανδρῶν γα - θῶ ει γένοιτο, περιμάχητον ν εῖναι, μη αρχύειν σπερ νυν τ αρχειν, a ἐνταυθ' a καταφανες γενέσθαι τι τω ἄντι ληθινος ἄρχων ου πέφυκε το αυτ συμφερον σκοπει- σθαι λλα- τω ὰρχομένω ωστε τὰ α ὁ γιγνώσκων τοὐφελεῖσθαι μὰλλον ἔλοιτο et ἄλλο η ἄλλον φελῶν πράγματα ἔχειν. τουτο μεν ουν γωγε υδαμI συγχωρῶ Θρασυμάχω ὼς το δίκαιον ἐστιν το του κρείττονος συμφέρον.ὰλλα τοῖτο μεν γ καὶ ις αυθις κεχλόμεθα πολυ δε μοι δοκεῖ, θον Da ο νυν λεγε Θρασυμαχος, τον του δικουβίον φάσκων εἶναι κρείττω η τον του δικαίου Oυν ποτερως, ν δ εγώ, ω Γλαυκων, ἱργὶ και πότερον ληθεστέρως δοκεῖ σοι λέγεσθαι; To του δικαίου γωγε λυσιτελέστερον βίον εἶναι.

47쪽

Ἀλλα τί μην;

Tην δικίαν ἄρα κακοηθειαν καλεῖς doυκ Λλλ' υβουλίαν, ἔφη. καὶ φρόνιμοί σοι Θρασυμαχε, δοκοῖσιν εἶναι καὶαγαθοὶ οἱ ἄδικοις O γε τελεως, φη, οῖοί τε δικεῖν, πόλεις τε καὶ θνη δυνάμενοι νθρώπων φ ἐαυτους ποιεῖσθαι συ δὲ οἴει με

PLATO, VOL. IV. 3

48쪽

ισως τους τ βαλλάντια αποτέμνοντας λεγειν λυσιτελεῖμεν γυν, ' δ' ς και τα τοιαυτα, άνπερ λανθάν in ἔστι δε

ἐθαυμασα, ε ενἈρετης καὶ σοφίας τιθsi μερει την ἰδικίαν, την δε δικαιοσυνη εν τοῖς ἐναντίοις. Ἀλλα πάνυ ουτω τίθημι. ofτο, ην δ' ἐγώ, δη στερεωτερον, ω ταῖρε, καὶ ουκέτι ραδιο εχειν τι τις ει r)ὶ ει λυσιτελεῖν μὲν τηνδεικίαν ἐτίθεσο, κακίαν μέντοι η αἰσχFὸν υτὸ ωμολόγεις ει ναι σπερ αλλοι τινες, εἴχομεν αν τι λεγειν κατὰ τὰ νομιούμενα λεγοντες νυν δε γ λος εῖ ὁτι φησεις αυτ και 1 καλὸν καὶ ἰσχυρὸν ιναι καὶ ταλλα αυτω πάντα προσθησεις

349 μεῖς τω δικαιω προσετίθεμεν, πειδ)λ - καὶ ἐν ρετηαυτὸ καὶ σοφια ἐτόλμησας θεῖναι. 'Aληθέστατα, ἔφη, μαντεύyl. Ἀλλ' ο μέντοι, ν δ' ἐγώ, ποκνητέον τω λόγω in Ιεξελθεῖν σκοπούμενον, ως α σε πολαμβάνω λέγειν απερ διανο η μοὶ γαρ δοκεις συ ω Θρασύμαχε, τεχνῶς νυν ου σκώπτειν, Ἀλλα τὰ δοκοῖντα περὶ της ληθείας

λέγειν T δε σοι, φη, τοῖτο διαφερει, ιτε μοι δοκε ειτε μή,1 ὰλλ' o τον λόγον λεγχεις; B Oυδέν, ν δ εγώ. λλα τοδε μοι πειρῶ τι πρὸς του - τοις ποκρίνασθαι ὁ δικαιος του δικαίου δοκε τι σοι νἐθέλειν πλέον χειν ἰουδαμῶς, ἔφη - γαρ αν ν οπειος, σπερ νυν, και

οὐδὲ ἡ λ δικαίας, ἔφη.

49쪽

πλεονεκτησε και αμιλλησεται ἁ ἁπάντων πλεῖστον αὐτὸς

50쪽

μοττόμενος λυραν ἐθελε ιν μουσικου νδρος ἐν τη πιτάσει και νεσε των χορδῶν πλεονεκτάν η ξιουν πλέον