장음표시 사용
411쪽
αγρυπνον ουτω πόρρω που, ς εοικεν, ἐσκηνηται του θανάσιμος ιναι.
412쪽
3 Ο ὐάδων, ην δ' ἐγώ, αίδιον εῖναι συνθετον τε ε πολλῶν καὶ μη τὶ καλλίστα κεχρημένον συνθέσει νυν μῖν
ου κου εἰκός γε. Uri μεν τοίνυν ἰθάνατον ψυχη, καὶ ὁ ἄρτι λόγος καὶ οἱ io αλλοι ἀναγκάσειαν af ο ν δ' ἐστὶν τη ληθεία ου λελω - βημενον δε αυτο θεάσασθαι τοῦ τε της του σώματος κοινωνίας καὶ αλλων κακῶν, σπερ νυν μεῖς θεώμεθα, ἰλλ' ἰόν ἐστιν καθαρον γιγνόμενον, τοιουτον κανῶς λογισμω διαθεατεον, και πολυ γε κάλλιον υτ ευρησε και ενaργέστερον δικαιοσύνας τε καιίδικίας διοψεται και πάντα α νυν διηλθομεν. νυν δὲ εἴπομεν μὲν ληθη περι υτου, οῖον ἐν τω raρόντι φαίνεται τεθεάμεθα μέντοι διακειμενον αυτο, σπερ οἱ τον d. θαλάττιον Γλαυκον ρῶντες υκ αν ἔτι ραδίως αυτου ἴδοιεντην ἀρχαίαν φυσιν, πο ου τα τε παλαια του σώμaτος μερη τα μὲν κ κεκλάσθαι, τα δὲ συντετριφθαι και πάντως λελωβησθαι πτο των κυμάτων, ἄλλα δὲ προσπεφυκένοι, οστρεά τε καὶ φυκια και πετρας, στε παντὶ μὰλλον θηρίωεοικεναι η ῖος ην φυσει, υτ και την ψυχην μεῖς θεώμεθα διακειμενην υπο μυρίων κακῶν. Ἀλλα δει, Δ Γλαυκων, ἐκεῖσε
413쪽
Ἐπειδὴ τοίνυν η δ' ἐγώ, κεκριμεναι εἰσί, πάλι ὰπαιτωυπερ δικαιοσύνης, σπερ ἔχει δόξης καὶ παρὰ θεῶν καὶ παρ' ἀνθρώπων, καὶ μὰ ομολογεῖν περὶ υτης δοκεῖσθαι υτω,
414쪽
ινα καὶ τα νικητηρια κομίσηται, ὰπ του δοκεῖν κτωμεν Ἀδίδωσι τοῖς ἔχουσιν αυτην επεδη καὶ τ ὰπ του εἶναι ὰγαθα διδουσα ἐφάνη καὶ Ου ἐξαπατωσα τους τω ἄντιλαμβάνοντας αυτην.
Oυκοῖν ην δ' ἐγώ, πρωτον με τοῖτο ποδώσετε, τι θεούς γε ου λανθάνει κάτερος αυτῶν ἰός ἐστιν; Ἀποδώσομεν, φη.
415쪽
των νω μη; το μὲν πρωτον ξεω ὰποπηδῶσιν, τελευτῶντες δε καταγελαστοι γίγνονται τα τα ἐπὶ των ἄμων χοντες και στεφάνωτοι, ποτρεχύοντες οἱ δὲ λ αληθεια δρομικοὶ εις τελος ἐλθόντες τά τε αθλα λαμβάνουσιν και στεφανουν- ται οὐχ ει και περ τῶν δικαίων το πολυ συμβαίνει; πρὸς τὸ τελος κάστης πράξεως και ὁμιλίας και οὐ βιου ευδοκιμουσί τε και τὰ αθλα παρὰ τῶν ανθρώπων φεροντuι; Και μάλα.'Aνέ5 ἄρα λέγοντος μου περι τουτων περ υτος ἔλεγες περ τῶν δίκων ερ γαρ δ' ori οἱ μεν δικαιοι, πε Aa d πρεσβυτεροι γένωνται, ν η αυτῶν πολε αρχουσί τε νβούλωνται τας ρχάς, γαμουσί τε ὁπόθεν α βουλωνται,εκδιδοασί τε εις os αν θελωσι και πάντα a b περιεκείνων, γ νυν λέγω περι τωνδε a α και περὶ τῶν αδίκων, ὁτι Οἱ πολλο αυτῶν, και εὰν νεοι ντες λάθωσιν, επι τελους οὐ δρόμου ιρεθέντες καταγελαστοί εἰσιν καιγεροντες γιγνόμενοι ἄθλιοι προπηλακίθονται τοῦ ξένων τε και στῶν, μαστι γούμενοι και α ἄγροικα φησθα συ ναι, ἀληθῆ λέγων ε ιτα στρεβλώσονται και ἐκκaυθησονται πάντα ἐκ ola και μοῖ κηκοεναι -- πάσχουσιν. λλ'
Και μάλ', φη, καλά τε και βεβαια. Tαυτα τοίνυν η δ' ἐγώ, υδέν ἐστι πληθε οὐδε μεγέθει
416쪽
πρὸς κεῖνα α τελευτ)ησαντα κάτερον περιμενει χρη δ' αυτ ὰκοῖσαι, να τελεως κάτερος αυτῶν ὰπειληφη τὰ ποτου λόγου ὀφειλόμενα ἰκουσαι.
t Aεγοις ἄν, ψη, b, οὐ πολλὰ aλλ' δω ακούοντι. Ἀλλ' o μέντοι σοι, ν δ εγω, 'Aλκίνου γε πόλογονερῶ, λλ αλκίμου μεν νδρος, ρὸς του Αρμενίου, τογενος Ιαμφύλου ος ποτε ἐν πολεμω τελευτησας, ναιρε - θέντων δεκαταίων των νεκρῶν δη διεφθαρμένων, ἡγιης μὲν avpρέθη, κομισθῶς δ' οἴκαδε μέλλων θάπτεσθαι δωδεκαταῖος επὶ τῆ πυρα κείμενος νεβίω, vaβιους δ' ἔλεγεν α κεῖἔδοι εφη δε επε An ου κβηναι, την =υχ'ὶ πορεύεσθαι
μετα πολλῶν, και ἀφικνεῖσθαι σφας ει τόπον τινα δαιμόνιον,εν ω της τε γης δυ' εἶναι χάσματα ἐχομένω λληλοι καιτου πανου ἐν τω ἄνω ἄλλα καταντικρύ. δικαστὰς δεμεταξυ τούτων καθῆσθαι, ἴς, ἐπε Qη διαδικάσειαν, τους μὲν δικαίους κελευειν πορεύεσθαι την εις δεξιάν τε καὶ ἄνω διαTO ουρανου, σημεια περιάψαντa των δεδικασμένων ε τω πρόσθεν, τους δε αδίκους την εἰς ριστερά τε καὶ κάτω, εχοντας καὶ τούτους ε τω μισθεν σημεια πάντων ων επραξαν. αυτο δε προσελθόντος ειπεῖν τι δέοι υτον ἄγγελον ὰνθρωποι γενέσθαι των κε καὶ διακελεύοιντό οἱ ἰκούειν τε και θεὰ σθαι πάντα τὰ ν τω τόπω. ρὰν δηταύτr με καθ' κάτερον το χάσμα του ουρανου τε καὶ της γης ἀπιούσας τὰς ψυχάς, πειδη αὐταῖς δικασθείη, κατὰ δετω ἐτέρω εκ μεν του ἰνιέναι ε της γης μεστὰς αὐχμου τε
417쪽
καὶ κόνεως, ε δε του ἐτερου καταβαίνειν τερας εκ ου
τινες πολλοῖς θανάτων ησαν ἴτιοι, η πολεις προδόντες στρατοπεδα, καὶ ις δουλείας ἐμβεβληκότες η τινος ἄλλης κακουχίας μετaίτιοι, πάντων τούτων δεκαπλασία ὰλγηδόνας
την ἀξίαν κομιοιντο των δε εὐθὴς γενομένων καὶ λίγον χρόνον βιούντων πέρι ἄλλα λεγεν ου ἄξια μνημης. εις δε θεοῖς ὰσεβείας τε καὶ εὐσεβείας καὶ γονέας καὶ αὐτόχειρος φόνου μείρους τι τους μισθοῖς διηγεῖτο.
Ἐφη γαρ γ παραγενέσθαι ἐρωτωμένω ἐτέρω πο ετέρου
418쪽
οπου - Ἀρδιαῖος ὁ μεγας ὁ δε 'Αρδιαῖος ουτος της Παμφυλιας εν τινι πολε τυραννος ἐγεγόνει, δη χιλιοστονετο εις κεινον τον χρόνον, γέροντά τε πατέρα ὰποκτείνας καὶ πρεσβυτερο αδελφον, και αλλα δὴ πολλά τε καὶ ανοσια εἰργασμένος, ως λέγετο. φη ουν τον ερωτώμενον εἰπεῖν,
ουν γ καὶ ofτ των δεινῶν θεaμάτων επελη ἐγγυς του στομίου μεν μέλλοντες ανιέναι καὶ ταλλα πάντα πεπονθότες,εκεῖνόν τε κατείδομεν ἐξαιφνης καὶ ἄλλους σχεδον τι αυτῶν του πλείστους τυράννους ησαν δε καὶ ἰδιῶταί τινες των μεγάλα μαρτηκότων-0s οἰομενους ιδ' ἰνaβησεσθαι Ουκε δεχετο τ στόμων, αλλ' ἐμυκὰτο πότε τις των Ουτως ἀνιάτως εχόντων εις πονηρίαν ἡ μη κανῶς δ δωκὼς δίκην επιχειροῖ ἰνιέναι. ἐνταὐθα δὶ ανδρες, φη, αγριοι, διάπυρ0ι ἰδεῖν, raρεστῶτες καὶ κατaμανθάνοντες το φθεγμα, τους μὲν διαλαβόντες γον, τον δὲ Αρδιαῖον καὶ αὐους συμποδί-616 σαντες χεῖράς τε καὶ ποδας καὶ κεφαλην, καταβαλόντες καὶεκδειροντες, εῖλκον raρ την ὁδον ἐκτος π ὰσπαλάθων κνάμ ποντες, καὶ τοῖς εὶ παριουσι σημαίνοντες ν ἔνεκά τε καὶ ωτι εἰς τυν άρταρον ἐμπεσούμενοι ἄγοιντο ' ἔνθα di φόβων, φq, πολλῶν καὶ παντοδαπῶν σφίσι γεγονότων, τουτον περβάλλειν, μη γένοιτο ἐκάστω ο φθεγμα τεὰναβαίνοι, καὶἰσμενέστατα καστον σιγήσαντος ναβηναι.
419쪽
περιφοράν εὐδε των ἄκρων τεταμένον Ανάγκης ἄτρακτον, δι' ου πάσας ἐπιστρέφεσθαι τας περιφορά ς' - την μὲν ῆλακάτην τε καὶ το ἄγκιστρον ba εξ αδάμaντος, τυ δε σφόνδυλον μεικτὸν ε τε τούτου-a ἄλλων γενῶν την δετο σφονδύλου ψύσιν εἶναι τοιόνδε το μὲν σχ)ὶμ oraπερ η τοῖ νθάδε νοησαι δε δε ε ων λεγεν τοιονδε υτὰν ia ac, ωσπερ αν εἰ ἐν εν μεγάλω σφονδύλω κοίλω καὶ ξεγλυμμένω διαμπερες ἄλλος τοιουτος ἐλάττων εγκεοιτο ρμόττων, καθάπερ οἱ κάδοι οἱ εἰς ἰλλγ λους ρμόττοντες, καὶ Ουτ δγὶ τριτον ἄλλον καὶ τέταρτον καὶ aλλους τέττυας ὀκτω aρεῖναι τους σύμπαντας σφονδύλους ἐνέλληλοις ἐγκειμένους, κύκλους ἄνωθεν τα χείλη ψαίνοντας νωτον συνεχὲς ενὸς σφονδύλου περγα μένου, περὶ την ἰλακάτην ἐκείνην δεδια μέσου του γδόου διaμπερες εληλάσθαι. iso μεν υνπρῶτόν τε καὶ ξωτάτω σφόνδυλον πλa τaτον τον του χείλους κύκλον χειν, τον δε του κτου δεύτερον, τρίτον δε
420쪽
τον του τετάρτου, τέτaρτον τον του γδόου, πεμπτον δετον του βδόμου, κτον δὲ τον του πεμπτου, βδομον δὲ τοντο τρίτου, γδοον δὲ τον του δευτερου καὶ τον μὲν του μεγίστου ποικίλον, τον δὲ του βδόμου λαμπρότατον, τον δὲ G17 τολογδόου το χρωμα ὰπο ου εβδόμου χειν προσλάμποντος, τον δε του δευτερου καὶ πεμπτου παραπλήσια λλήλοις, ξανθότερ ε κείνων, τρίτον δε λευκότατον χρῶμα χειν, τέταρτον δε πέρυθρον, δευτερον δε λευκότητι το εκτον κυκλεῖ- σθαι δε δὴ στρεφόμενον τον τρακτον λον μὲν την αυτην φοράν, ε δε P λω περιφερομένω τοῖς μὲν εντος πτὰ κύκλους τ)ὶν ἐναντίαν τυ, λω ἰρέμα περιφερεσθαι, αυτῶν δὲ τουτων τάχιστα μεν εναι τὸν ογδοον, δευτέρους δε και μα
δε φορα ναι, ὼς σφίσι φαίνεσθαι, ἐπανaκυκλουμενον τον τέταρτον, τέτaρτον δε τὸν τρίτον καὶ πέμπτον τον δευτερον. στρέφεσθαι δὲ υτον ἐν τοῖς της 'Aνάγκης γόνασιν επι δε τῶν κυκλων αὐτο ανωθεν φ εκάστου βεβηκέναι Σε ρηνα συμπεριφερομένην, φων hi μίαν ἱεῖσαν, ἔνα τόνον εὐπασῶν
δὲ κτὼ υσῶν μίαν αρμονίαν συμφωνειν. ἄλλας δὲ καθη- μένας πέριξ δι' ἴσου τρεῶς, ἐν θρόνω κάστ ν, θυγατέρας της
Ἀνάγκης, ο*aς, λευχειμοὶ 'ουσας, στέμματα επὶ τῶν κεφαλῶν ἐχουσας, Λάχεσίν τε και Κλωθὼ και Ἀτροπον, μνεῖν πρὸς iii τῶν Σειρήνων αρμονίαν, Λάχεσιν μὲν τα γεγονότα,
Κλωθὼ δὲ τα τα, Ἀτροπον δὲ τ μέλλοντα και τὴν μὲν Κλωθὼ τῆ δεξια χειρι ἐφαπτομένην συνεπιστρέφειν τουατράκτου την ξω περιφοράν, διaλείπουσαν χρόνον, την δε