Platonis Res publica;

391쪽

Boυλει συν τουτον μὲν φυτουργον τουτου προσαγορευωμεν,

Δίκαιον γοῖν, φη, ἐπειδήπερ φυσει γε καὶ τουτο καὶ ταλλα πάντα πεποίηκεν. Γί δε τον τέκτονας ρ' υ δημιουργον κλίνης;

m καὶ τον ζωγράφον δημιουργον καὶ ποιητην του τοιούτους Ἀλλα τί αυτον κλίνης φησεις εἶναι ἰTουτο, η δ' ς εμοιγε δοκεῖ μετριώτατ α προσαγορευ- εσθαι, μιμητης ου ἐκεῖνοι δημιουργοί. Εῖεν, ν δ εγώ o του τρίτου ἄρα γεννηματος ὰπὸ της φυσεως μιμητην καλεῖς; Πάνυ μὲν ουν, ἔφη, Toυτ' ἄρα ἔσται καὶ ὁ τραγωδοποιός, ειπε μιμητης στι, τρίτος τις ἀπὸ βασιλέως καὶ της ληθείας πεφυκώς, και πάντες ι ἄλλοι μιμηταί.

Κινδυνευει.

I 0 μὲν δὴ μιμητην μολογήκαμεν. ειπε δε μοι περι oτου ζωγράφου τοδε πότερα κεῖνο αυτ το ἐν γ φυσει 598εκαστον δοκεῖ σοι ἐπιχειρεῖν μιμεῖσθαι η τα των δημιουργῶν ἔργα; T των δημιουργων, φη- Ἀρα οἶ εστιν η ἴα φαίνεται τουτο γαρ ἔτι διόρισον. ΙΠῶς λεγεις ἔφη. 's δε κλίνη, άντε ἐκ πλαγίου αυτην θεα ἐάντε καταντικρυ' ὁπ'l0υν, μη τι διαφερε αυτη αυτης η διαφέρει μὲν ουδέν, φαίνεται δε ἰλλοία καὶ ταλλα σαύτως; ουτως, ἔφη φαίνεται, διαφερε δ' υδέν. o Toυτο δὴ αυτὸ σκόπει πρὸς πότερον η γραφικη πεποίητa b περι καστον πότερα πρὸς τὸ ν, ως χει, μιμήσασθαι, '

392쪽

προς το φαινόμενον, φαίνεται, φαντάσματος Ἀληθείας ουσα μίμησις;

Πυρρω ἄρα που του ληθους η μιμητικη ἐστιν aι, ως εοικεν, δια τουτο πάντα ἀπεργάθεται, υτι σμικρόν τι ἐκάστου εφάπτετaι, καὶ τοῖτο εἴδωλον oti ὁ ζωγράφος, φαμεν, ζωγραφησει μῖν σκυτοτόμον, τεκτονα, τους ἄλλους δqμwυρ- γούς, περὶ ουδενος τούτων παίων των τεχνων ἰλλ' ὐμως

παῖδάς γε καὶ ἄφρονας ἀνθρώπους, ε αγαθος εἴη ζωγράφος, γράψας ἄν τέκτονα καὶ πόρρωθεν ἐπιδεικνυς ἐξαπατω ὰ τωδοκειν ως ληθῶς τέκτονα εἶναι.

Ἀλλα γαρ υα ω φίλε, οδ δε περὶ πάντων των τοιούτων διανοεισθαι ἐπελάν τις μῖν παγγέλλ)ὶ περί του, ως ἐνέτυχεν νθρώπω πάσας ἐπισταμένω τὰς qμιουργίας καὶ ἴλλα πάντα ὁσα εἴς καστος οἶδεν, ουδεν τι ουχὶ d κριβέστερον τουουν ἐπισταμένω, πολομβάνειν δεῖ τω τοιούτω τι ευήθqς τις ἄνθρωπος, και ως ἔοικεν, ἐντυχων γόητί τινι και μιμητὶ ἐξηπατηθη, στε ἔδοξεν υτω πάσσοφος εἶναι, δια το υτυς η οῖός τ' εἶναι ἐπιστήμην και ἀνεπιστημοσυνην και μίμησιν ξετάσαι. 'Aληθεστατα, φη Ουκοῖν, ν δ εγώ, μετα τοῖτο επισκεπτεον την τετραγωδίαν και τον γεμόνα αυτης ' μηρον, πεJη τινων ἰκούομεν υτι υτοι πάσας με τεχνας nίστaνται, πάντα δετα ανθρώπεια τα προς ρετη και κακίαν, καὶ τά γε θεῖα ανάγκη γαρ τον αγαθον ποιητήν, εἰ μελλε περὶ ὰν ποι καλῶς ποιησειν, εἰδότα ἄρα ποιεῖν, η μη οῖόν τε εἶναι ποιεῖν. δει η πισκεψασθαι πότερον μιμηταῖς τούτοις ουτοι εντυχόντες ξηπάτηνται και τὰ εργα αυτῶν ὁρῶντες

393쪽

ου aισθύνονται τριττα πέχοντα του ἄντος καὶ ραδια ποιεῖν 599μη ειδότι την ληθειαν φαντάσματα γυρ ὰλλ' υκ ἄντα ποιοῖσιν si τι καὶ λεγουσιν κα τω ἄντι οἱ aγαθοὶ ποιηταὶ ἴσασιν περὶ ν δοκουσιν τοῖς πολλοῖς ευ λέγειν. ΙΠάνυ μὲν ουν, φη, ἐξεταστέον. οἴει υν ει τις μφότερα δύναιτο ποιεῖν, τό τε μιμqθησόμενον καὶ το χωλον, ἐπὶ γη των εἰδωλων δημιουργίαεαυτὸν ἰφεῖναι ν σπουδάζειν καὶ ofτο προστησασθαι του

Ἀλλ' ειπερ γε οἶμαι ἐπιστημων ιη γ ὰληθεία τούτων πέρι περ καὶ μιμ μαι, πολυ πρότερον ἐν τοῖς ἔργοις νσπουδάσειεν η ἐπὶ τοῖς μιμημασι, και πειρωτο ν πολλα καὶ καλὰ ἔργα ἐαυτοῖ καταλιπsi μνημεὶ και ειva προθυμοῖτ

ρον η ἄλλον ὁντινοῖν των ποιητῶν, ἐρωτῶντες ει aτρικος ην τις αἰτων ἰλλα μη μιμὶ της μόνον ἰατρικων λόγων, τίνας υγιεῖς ποιητης τις των paλαιῶν η των νέων λέγετa πεποιηκέναι, σπερ Ἀσκληπιos, δε τινa μαθητὰς aτρικης aτελίπετο, σπερ κεῖνος τους ἐκγόνους, μην υ περι τὰς Gλλa τέχνας υτους ερωτωμεν, ἰλλ' ωμεν περὶ δὲ νμεγίστων τε καὶ καλλίστων πιχειρεῖ λεγειν 'Oμηρος πολε - μων τε πέρι καὶ στρατηγιων a διοικήσεων πόλεων, καὶ παιδείας πέρι νθρωπου, δίκαιόν που ρωτὰν υτον πυνθα -

νομένους 's φίλε ομηρε, εἴπερ μη τρίτος ἀπο της αληθείας ει ρετης περι ειδώλου δημιουργός, ον δ' μιμητην ρισάμεθα, ἀλλα και δευτερος, καὶ ἰύς τε σθα γιγνώσκειν ποῖα επιτηδεύματα βελτίους η χείρους νθρώπους ποιεῖ δία και

394쪽

δημοσία, λέγε μῖν τις των πόλεων δια σε βέλτιον κησεν, ωσπερ δια Λυκουργον Λακεδαίμων καὶ δι' λλους πολλους πολλαὶ μεγάλαι τε καὶ σμικραί σὲ δὲ τις αἰτιαται πόλις

νομοθέτην αγαθον γεγονεναι καὶ σφας φεληκέναις αρων - δαν μὲν γαρ Ιταλία καὶ Σικελία, καὶ μω ς Σόλωνα σὲ δὲ τίς εξει τινα εἰπεῖν; 3 Oυ οἶμαι, ἔφη ὁ Γλαυκων Ουκουν λέγεταί γε οὐδ' ἡπ'aυτων 'Oμηριδῶν.Go Ἀλλα δή τις πόλεμος ἐπὶ 'Oμηρο υπ' ἐκείνου αρχοντος η συμβουλεύοντος υ πολεμηθεὶς μνημονεύεται, ἰουδείς. Ἀλλ' la δὴ εις τα εργα σοφοῖ νδρος πολλαὶ πίνοιαι καὶ εὐμηχανοι εἰς τεχνας η τινας αλλας πράξεις λεγονται, ωσπερ α Θάλεώ τε περ του ιλησίου καὶ 'Aναχάρσιος του Σκύθους

Ἀλλα δ' εἰ μη δημοσία, ἰδία τισὶν γεμων παιδειας

Io αυτος ζῶν λεγεται ομηρος γενεσθαι, et κεινον γάπων επὶ h συνουσία και τοις στεροι ὁδόν τινα παρεδοσαν βίου 'Oμηρικην, σπερ Πυθαγόρας αυτός τε διαφερόντως επὶ τούτω γαπηθη, και οἱ στεροι τι και νυν Πυθαγόρειον τρόπον πονομάζοντες του βίου διαφανεῖς πτὶ δοκοῖσιν εἶναι εν τοῖς aλλοις; οὐδ' aυ, φη, τοιουτον ουδεν λεγεται ὁ γαρ Κρεώφυλος, Σωκρατες, ἴσως, ὁ του 'Oμηρου ταῖρος του νόματος ἄν γελοιότερος τι προς παιδείαν φανείη, ει α λεγόμενα περὶ

395쪽

τῶ ντι ἰο τ ην παιδευειν νθρώπους καὶ βελτίους ὰπεργάζεσθαι Oμηρος, τε περὶ τούτων ο μιμεισθαι ἀλλαγιγνώσκειν δυνάμενος, υκ ρ αν πολλους ταίρους ἐποιη- σατο καὶ τιματο καὶ γαπατο ἡ τ αυτῶν, ἰλλα Πρωταγόρας

μὲν ἄρα ὁ 'Aβδηρίτης καὶ ΙΠρόδικος ὁ Κεῖος καὶ ἄλλοι πύμ-

καὶ επὶ ταύτ) τῆ σοφία ουτω σφόδρα φιλουνται, στε μόνον

ου επι ταῖς κεφαλαῖς περιφέρουσιν υτους οἱ ταῖροι

'Dμηρον δ' ἄρα o ἐπ ἐκείνου, εἴπερ οἰός, ην πρὸς αρετην

ονησαι ἀνθρώπους, η πισωδον ραψωδεῖν a περιωντας εἴων, καὶ ουχι μαλλον ν υτῶν ai τείχοντο ' του χρυσου καὶηνάγκαρον παρα σφίσιν οἴκοι εἶναι η ει si ἔπειθον αυτοὶ avis επαιδαγώγουν πη ῆσαν, ως ἱκανῶς ratδείας μεταλάβοιενς ΓΙαντάπασιν, ἔφη, δοκεις μοι, ω Σώκρατες, ληθη λέγειν. Oυκos τιθῶμεν πο 'Oμηρου ρωμένους πάντας τοῖς ποιητικους μιμητας ειδώλων ρετης εἶναι καὶ τῶν αλλων περ ἄν ποιοῖσιν, της δείληθείας ου ἄπτεσθαι, ἀλλ ωσπερ νυνδη ἐλέγομεν, ὁ ζωγράφος σκυτοτόμον ποιησε δοκουντα εἶναι, αυτός τε υκ παίων περὶ σκυτοτομίας καὶ τοῖς η ΟΙ ἐπαίουσιν, εὐτῶν χρωμάτων δε καὶ σχημάτων θεωρουσιν; ΙΠάυ μὲν Ουν. Osτω δὴ οἶμαι καὶ τον ποιητικο φησομεν χρωματα ἄτταεκάστων τῶν τεχνῶν τοῖς νόμασι και ημασιν πιχρωματίζειν αυτον υ ἐπαίοντα ἰλλ' η μιμεῖσθαι, στε τεροις τοιούτοις ἐκ τῶν λόγων θεωρουσι δοκεῖν, ἐάντε περὶ σκυτο τομίας τις λέγη ἐν μετρω καὶ ρυθμῶ και ρμονία, πάνυ ευ

396쪽

δοκεῖν λεγεσθαι, ἐάντε περὶ στρατηγίας ἐάντε περι αλλου h ὁτουοῖν ουτ φυσει υτ ταυτα μεγάλην τινα κηλησιν εχειν επεὶ γυμνωθεντα γε των της μου κης χρωμάτωντα των ποιητων, υτ εφ'-υτων λεγόμενα, οἶμαί σε εἰδέναι ola φαίνεται. τεθέασa γάρ που. Ουκουν, ν δ εγω, ἔοικε τοῖς των ωραίων προσώποις, καλων δε μη, οῖα γίγνεται ἰοεῖν οτα αυτ το ανθος προλίπyl; ΓΙαντάπασιν η δ' ς. θι , , τόδε ἄθρει ὁ του ειδώλου ποιητης, ὁ μιμητης, io φαμέν, του μὲν ἄντος ουδεν παιει, του δὲ φαινομένου ουχ

Mi τοίνυν μίσεως αυτο καταλίπωμεν ρηθέν, ἰλλ' ἱκανῶς

ἴδωμεν.

Ζωγράφ0ς φαμεν, ηνίας τε γράφει καὶ χοινόν;

397쪽

Oυκοῖν θρετη καὶ κάλλος καὶ ὀρθότης κάστου σκευους καὶ - καὶ πράξεως ο προ αλλο τι η την χρειαν ἐστίν, πρὸς a ἔκαστον η πεποιημενον ' πεφυκος ἰ

TOυ υτοῖ ρα σκευους ὁ με ποιητης πίστιν ορθην ἔξει περὶ κάλλους τε καὶ πονηρίας, συνων τῶ εἰδοτι καὶ ἰναγκαζόμενος ἀκούειν παρὰ του δότος, ὁ δὲ χρωμενος ἐπιστημην. Oa Πάνυ γε. o δε μιμητης πότερον ε του χρησθαι ἐπιστήμην ξειπερὶ vis γράφη , εἴτε καλὰ καὶ ρθὰ εἴτε μη, ' δόξανορθην διὰ το δ ανάγκης συνsiva τῶ εἰδότι καὶ ἐπιτάττεσθαι

ola χρη γράφειν;

ουδέτερα.Oἴτε ἄρα ισεται οἴτε ορθὰ δοξάσει ὁ μιμητης περὶ ναν μιμηται προς κάλλος ' πονηρίαν.

Xaρίεις αν εἴη ὁ ἐν τὶ ποιησε μιμητικος προς σοφίαν

398쪽

6oah ΠΛΑΤΩΝΟΣ καλον εἶναι τοῖς πολλοῖς τε καὶ μηδεν εἰδόσιν, τοῖτο

Tαυτα με δή, ἔς γε φαίνεται, επιεικῶς ημῖν διωμολόγηται,τον τε μιμητικο μηδὲν εἰδέναι αξιον λόγου περὶ ν μιμ μαι, ὰλλ εινα παιδιάν τινα καὶ ου σπουδην την μίμησιν, τους τε της τραγικης ποιησεως ἁπτομένους ἐν ἰαμβείοις καὶ νIo πεσι πάντας εἶναι μιμητικους , οῖόν τε μάλιστα.Πάυ μὲν ουν.

Πρὸς δε δὴ ποῖόν τί ἐστιν των του ἰνθρώπου χον την δυναμιν ν ἔχεις

Tου ποίου τινος περ λεγεις;

TO τοιουδε ταυτόν που μῖν μέγεθος ἐγγυθεν τε καὶ πόρρωθεν δια γὶς ψεως ου ἴσον φαίνεται. Ου γάρ. Io a ταυτα καμπυλα τε κα ευθέα ἐν δατί τε θεωμένοις και ξω, και κοιλά τε γ και ἐξέχοντα δια την περ ι ταχρώματα αδ πλάνην της φεως, και πὰ σά τις ταραχη δηλη ημῖν ἐνοῖσα αἴτ' ἐν τῆ ψυχὴ ω δὴ μῶν τω παθηματιτης φύσεως η σκιαγραφία ἐπιθεμένη γοητείας ουδεν ἀπο

s 'Aληθη. 'Αρ' υν ου το μετρεῖν και ριθμεῖ και ἱστάναι βοηθειαι χαριέσταται προς αυτ ἐφάνησαν, ἄστε μ' ἄρχειν ἐν μῖντο φαινόμενον si νῆ λαττον η πλέον η βαρύτερον, ἀλλατο λογισάμενον καὶ μετρησαν η καὶ στη σαν; 1 ΙΠῶς γὰρ υ;

399쪽

Και ὀρθῶς γ' ἔφαμεν. Iod ὁ παρα τα μέτρα ἄρα δοξάζον της ψυχη τω κατα τα O3

γραφικη καὶ λως ἡ μιμητικη πόρρω μὲν της ἀληθείας ον τοαυτης ἔργον περγάζεται, πόρρω δ' α φρονησεως ἄντι τω ἐν μῖν προσομιλεῖ τε καὶ ταίρα και φίλη ἐστὶν et οὐδενί υγιεῖ οὐδ' ἰληθει. ΓΙαντάπασιν η δ ος. Φαύλη αρα φαύλω συγγιγνομένη φαυλα γεννα η μιμητικη.

Πότερον η δ' ἐγώ, η κατα την ψιν μόνον η και κατατην ἀκοήν, ν δ ποίησιν ὀνομάομεν; Εικός ἔφη, και ταύτην.

400쪽

Mὶ το ινυν ην δ' ἐγώ, τω εἰκότι μόνον πιστευσωμεν κ1 της γραφικης, ὰλλα καὶ π αιτ a ἔλθωμεν της διανοίας τοῖτο προσομιλ η της ποιησεως μιμητικη, καὶ ἴδωμεν φαυλον η σπουδαῖόν ἐστιν. Ἀλλα χρη- Ωδε δὶ προθώμεθα πράττοντας, φαμεν, ἀνθρώπους μιμεῖται η μιμητικη βιαίους Ἀκουσίας πράξεις, και εκ ου πράττειν - οἰομένους ' κακῶς πεπραγενaι, και ἐν τουτοις δὴ πὰσιν λυπουμένους ' χαίροντας. μη τι αλλο ν παρα

io 'Αρ' υν εν ἄπασι τουτοις μονοητικως νθρωπος διάκει - ται ἡ σπερ κατα την φιν ἐστασίαζεν καὶ vaντίας εἶχεν ἐν ἐαυτω δοξας ἄμα περὶ των υτων, ουτ και ἐν aῖς πράξεσι στασιάζει τε και μάχεται υτος αυτως ναμιμνησκομαι δὲ τι τουτό γε νυν ουδὲν δει ημα διομολογεῖσθαι θ εν γαρ τοῖς ἄνω λόγοις ἱκανως πάντα ταυτα διωμολογησά -

μεθa, τι μυρίων τοιούτων ἐναντιωμάτων ἄμα γιγνομένων ψυχη γεμε ημῶν. ρθῶς, ἔφη. 'Oρθῶς γάρ, η δ' ἐγω ὰλλ' ὁ τότε ἀπελιπομεν νυν μοι

δοκε ἰναγκαῖον εἶναι διεξελθεῖν. Γ ποιον ἔφη. 'ADηρ, ν δ εγω, ἐπιεικης τοιασδε τύχης μετασχων, ον ὰπολεσας η τι αλλο ν περὶ πλείστου ποιGται, ἐλέγομέν που καὶ τότε τι aστα οἴσει των ἄλλων. ΓIάνυ γε. Νυ δε γε τοδ ετ ισκε λώμεθα, πότερον ουδεν ἀχθέσεται, τὶ τουτο μὲν aδύνατον, μετριάσει δε πως πρὸς λυπην. ουτ μὰλλον, φη, τό γε ληθες.