Platonis Res publica;

381쪽

λεγόμενον λυσιτελεῖν ξικεῖν, τελεως μὲν αδίκω, δοξα - μεν δὲ δικαιω' η υχ ούτως λεχθη;

Νυ δη, φην, υτ διαλεγωμεθα, ἐπελη διωμολογησάμεθα τό τε ἀδικεῖν καὶ το δικαια πράττειν ν κάτερον χειδύναμιν. Πῶς εφη- Εἰκόνα πλάσαντες της ψυχης λόγω, να ειδὴ ὁ ἐκεῖνα io λέγων οἰ ἔλεγεν. ΓΙοίαν τινά η δ' ς. CTων τοιουτων τινά, ν δ' ἐγω ola μυθολογουνται πaλαιαὶ γενέσθαι φύσεις, τε ιμαίρας και η Σκυλλης και Κερβέρου, και αλλαι τινες συχναι λέγονται συμπεφυκυῖαι δεαι πολλα εις ξ γενέσθαι. Λέγονται γάρ, ἔφη. ΙΠλάττε τοίνυν μία μὲν ἰδέαν θηρίου ποικίλου και πολυ- κεφαλου, μέρων δε θηρίων ἔχοντος κεφαλα κυκλω καιαγρίων, και δ ατοῖ μεταβάλλειν καὶ υειν ἐξ αυτο πάντα

382쪽

ὰνθρώπου, στε τω μη δυνaμεν τα ἐντος ὁρὰν, αλλὰ oo ξω μόνον λυτρον ὁρῶντι, ε ζωον φαίνεσθαι, νθρωπον.

Περιπεπλασται, φη. Λεγωμεν - τω λέγοντι λυσιτελέ τουπι Ωικεῖν τωὰνθρώπω δίκαια δὲ πράττειν ου συμφέρει, τι ουδὲ αλλο φη ν η λυσιτελεῖν αυτω το raντοδαπον θηρίον ευωχουντιποιοῖν ἰσχυρον καὶ τον λεοντα καὶ τ περὶ τον λέοντα τον 589 δ ανθρωπον λιμοκτονεῖν καὶ ποιεῖν σθενη, στε ἔλκεσθαι Oπνὶ ν κείνων πότερον γνὶ, καὶ μηδεν τερον τερωσυνεθίζειν se φίλον ποιειν, ἰλλ' ἐαν υτ ἐν υτοῖς δάκνεσθαί τε καὶ μαχόμενα ἐσθίειν ἄλληλα. ΓΙαντάπασι γάρ, φη, ταῖτ' a λέγοι ὁ ο ἀδικεῖν ἐπαινῶν.

Oυκουν ab ὁ τα δίκαια λέγων λυσιτελειν φαίη ν δεινταυτα πράττειν καὶ ταυτ λεγειν, ὁθεν του ανθρωπου ὁ ἐντὸς h νθρωπος σται ἐγκρατεστατος, καὶ του πολυκεφάλου θρέμματος πιμελησεται σπερ γεωργός, τα μὲν μερα τρέφων καὶ τιθασευων, τα δὲ ἄγρια ποκωλυων φυεσθαι, συμμαχον ποιησάμενος την του λεοντος φυσιν. καὶ κοινγ πάντων κηδόμενος, φίλα ποιησάμενος ἀλληλοι τε και υτω, υτω

Κατὰ πάντα τρόπον δ' ὁ μεν τα δίκαια ἐγκωμιάζων αληθῆ α λέγοι, ὁ δὲ τα ἄδικα νευδοιτο. πρός τε γαρ δ0νην

τω ἀνθρώπω μὰλλον δε ἴσως τὰ υπὸ τω θείω τὰ θηριώδη

383쪽

ποιουντ της φυσεως, αἰσχρα δε α πο τω ἀγρίωτο μερον δουλουμενα συμφησει δε πῶς; Ἐάν μοι, φη, πείθηται. Ἐστιν υν, εἶπον, τοὶ λυσιτελει ἐκ τούτου του λόγου χρυσίον λαμβάνειν αδίκως, ειπε τοιονδε τι γίγνετaι λaμβάνων το χρυσίον ἄμα καταδουλουται, βέλτιστον ἐαυτοῖτω μοχθηροτάτως η εἰ με λαβων χρυσίον ον η θυγατερα ἐδουλοῖτο, καὶ ταῖ εις γριων τε καὶ aκῶν ἰνδρων, ουκα αυτω λυσιτελει οὐδ' a πάμπολυ ἐπὶ τουτω λαμβάνειν, εἰ δὲ τ ἐαυτοῖ θειότατον υ ro τω ἰθεωτάτω τε καὶ μιaρωτάτω δουλουται καὶ μηδε ελεει, ου ἄρα ἄθλιος ἐστι καὶ πολυ

επι δεινοτέρω λέθρω χρυσον δωροδοκεῖ Ἐριφύλη ἐπὶ ri soτολὰνδρος ψυχὶ τὸν ορμον δεξαμένης ΓΙολυ μέντοι, η δ' ς ὁ Γλαύκων' ἐγω γάρ σοι περ

μάτων καὶ της ἐκ ου πληστίας προπηλακιούμενον ἐθί lε νέου ὰντὶ λέοντος πίθηκον γίγνεσθαι;

384쪽

Bavaυσία δε καὶ χειροτεχνία δια τί ιει νειδος φερεις ἡ δι' αλλο τι φήσομεν η τa τις ἰσθενες φυσε εχη το του βελτίστου εἶδος, ἄστε μὴ at δυνασθαι aρχ ειν των ἐν αυτω θρεμμάτων, ἀλλα θεραπεύειν κεῖνα, καὶ τα θωπευματα αυτῶν μόνον δύνηται μανθάνειν; Ουκοῖ ιν καὶ ὁ τοιουτος π ομοίου ρχηται zουπερ ὁ βέλτιστος, δοῖλον αυτόν φαμε δει εἶναι ἐκείνου του βελ- τίστου καὶ χοντος ἐν υτω ο θ ο αρχον, ου επὶ βλάβ)ὶτν του δούλου οἰόμενοι δεῖ aρχεσθαι-υτόν, σπερ Θραπυ-

θειου καὶ φρονίμου ρχεσθαι, μάλιστα μὲν οἰκG0 ἔχοντος ἐλαυτω, ε δε μη ἔξωθεν ἐφεστῶτος, ιν εις δύναμιν πάντες ὁμοιοι με καὶ φίλοι, τω αυτ κυβερνώμενοι;

φύλακα μοιον καὶ ἄρχοντα εν υτω, καὶ τότε δὴ λεύθερον ὰφίεμεν. Δηλοῖ γάρ, η δ ος. Πῆ δ' ουν φησομεν, ω Γλαύκων, και κατὰ τίνα λόγον λυσιτελεῖν ἀδικεῖν, Ἀκολασταίνειν η τι αἰσχρον ποιειν, ξων πονηρότερος μεν εσται, πλείω δὲ χρηματα η ἄλλην τινὰ

385쪽

Πη δ' ἰδικουντα λανθάνει καὶ μη διδova δίκην λυσιτε - ολεῖν η υχὶ ὁ μεν λανθάνων ἔτι πονηρότερος γιγνετaι, O t δε μγ λανθάνοντος καὶ κολαμμένου ο μὲν θριωδες κοιμίζεται καὶ μερουται, το δὲ μερον ἐλευθερουται, καὶ λη ψυ θ εις την βελτίστην φυσιν καθιστaμένη τιμιωτεραν ξινλaμβάνει, σωφροσυνην τε καὶ δικaιοσυνην μετα φρονησεως κτωμένη η σῶμα ἰσχυν τε καὶ κάλλος μετα γιείας aμβάνον, τοσουτω σωπερ ψυχη σωματος τιμιωτέρας Παντάπασιν μὲν ουν, φη.

τεινας βιώσεται, πρῶτον μεν α μαθηματα τιμῶν, τοιαυτην

ΓΙαντάπασι μεν ουν, ἔφη, ἐάν περ μέλλη τῆ ληθεια

μουσικος baι. 3ουκοῖν, εἶπον, καὶ την v I τῶν χρημάτων κτησει συνταξίν τε καὶ συμφωνίαν και τον ογκον του πληθους υκ ἐκπληττόμενος πο ου τῶν πολλῶν μακαρισμοῖ ἄπειροναυξησει, περαντα κακα ἔχων;

386쪽

e Ἀλλ' ἀποβλέπω γε, εἶπον, προς την εν υτ πολιτείαν, και φυλάττων μη τι παρακινγ αυτο των κεῖ δια πληθος ουσίας η δι' ὀλιγότητα, υτως κυβερνῶν προσθησε καὶ αναλώσει της ουσίας καθ' υσον ν ἶO τ η.

5sa Ἀλλα μην και τιμάς γε ει ταυτον ἀποβλεπων των μεν μεθέξει καὶ γευσεται κων, ας αν γηται μείνω υτον ποιησειν, a δ' a λυσειν την πάρχουσαν ξιν, φευξεται ἰδια καὶ δημοσία. Ου αρα, φη, τά γε πολιτικα ἐθελησε πράττειν, άνπερ τούτου κήδηται. Νη τον κυνα ην δ' ἐγω, εν γε x ἐαυτου πολε καὶ μάλα, ο μέντοι ἴσως ἔν γε γ πατρίδι, di μη θεία τις συμβῆ

io Mανθάνω, φη εν γ νυν διηλθομεν οἰκίζοντες πολειλεγεις τ' ἐν λόγοις κειμενηὶ, πει γης γε υδαμου οἶμαι B αυτην εἶναι. Ἀλλ' η δ' ἐγώ, ἐν ουραν ἴσως παράδειγμα νάκειταιτω βουλομένω ὁρὰν καὶ Ορωντι ἐαυτον κατοικίρειν διαφέρειδε ουδὲ ειτε που ἔστιν γε εσται τα γαρ Πυτης μόνης αν

387쪽

si με προ υμὰς ειρησθαι-ου a μου κατερεῖτε προς τους της τραγωδίας ποιητὰς καὶ τους ἄλλους ἄπαντας τους μιμητικούς-λώβη εοικεν εινα πάντα τα τοιαυτα της των θὰκουόντων διανοίας, σοι μη χουσι φάρμακον το δέναι αυτ οἶ τυγχάνει οντα.

Πῆ δη, φη, διανοούμενος λέγεις; Ρητέον, ην δ' ἐγώ καίτοι φιλία γε τίς με ast ιδως κπαλος εχουσα περὶ Oμηρου ἰποκωλύει λεγειν. εοικε μεν Io γαρ των καλῶν απάντων τούτων τῶν τραγικῶν πρῶτος διδάσκαλος τε και γεμων γενέσθαι. ὰλλ' ο γαρ πρό γε της αληθείας τιμητέος νηρ, ἀλλ' ὁ λέγω, ρητέον. Πάνυ μεν ουν, φη. Axoυ δη, μὰλλον δε αποκρίνου.

388쪽

M μησιν λως χοις αν μοι εἰπεῖν τι ποτ ἐστίν οὐδε γάρ τοι αυτὸς πάνυ τι συννοῶ τί βουλεται εἶναι. H που ἄρ ἔφη, γω συννοησω. a O06έν γε, ν δ εγώ, τοπον, ἐπεὶ πολλά τοι ξυτερον 59 βλεπόντων αμβλυτερον ὁρῶντες πρότεροι εἶδον. Εστιν, ἔφη, ουτως aλλα σου raρόντος οὐδ' ἄν προθυμη - 6ηναι οῖος τε εἴη εἰπὸ , εἴ τί μοι καταφαίνεται ἰλλ'

Boυλει θν ενθένδε αρξώμεθα ἐπισκοπουντες, 4 της εἰωθυιας μεθόδου εῖδος γάρ που τι εν καστον εἰώθaμεν τίθεσθαι περὶ εκαστα τα πολλά,-ῖς ταυτον ἄνομα ἐπιφέρομεν. ου μανθάνεις; Mανθάνω.i Θῶμεν δὴ καὶ νυν τι βούλει των πολλων. oῖον, εἰ 'θελεις, πολλαί που εισι κλῖναι καὶ τράπεθαι.

Πῶς δ' os: Ἀλλα ἰδέαι γέ που περὶ ταυτα τα σκευη δυο, μία μεν κλίνης, μία δὲ τραπέζης.

Οἴπω γε, ὰλλα τάχα μὰλλον φήσεις. λαυτος γὰρ Ουτος

χειροτε νης ου μόνον πάντα ἶος τε σκεύη ποιησαι, ἰλλα

389쪽

ΙΠάνυ θαυμαστόν, ἔφη, λεγεις σοφιστην.

τρόπω γέ τινι; Και τίς, φη, ὁ τρόπος ουτος; ου χαλεπός, ν δ εγώ, ἀλλα πολλαχῆ και ταχυ δημιουρ γούμενος, τάχιστα δε που, εἰ 'θελεις λαβὼν κάτοπτρον

περιφερειν πανταχν ταχυ μεν λιον ποιησεις καὶ τ ε τω ουρανῶ, ταχυ δε γην, ταχυ δε σαυτόν τε και τὰλλα ζῶ καισκευ' και φυτὰ και πάντα ὁσα νυνδη λεγετο. Ναι, ψη φαινόμενα, ο μεντοι ἄντα γε που I ληθεια.

Καλῶς, ν δ εγώ, και εις δέον ερχὶ τὼ λόγω τῶν τοιουτων γὰρ οἶμαι δημιουργῶν και ὁ ζωγράφ0 εστίν.

γάρ; ΙΠῶς γὰρ υ;

Ἀλλα φησεις υκ ληθῆ οἶμαι υτὸν ποιεῖν a ποιεῖ. καίτοι τρόπω γε τινι και ὁ ζωγράφος κλίνην ποιεῖ η υ; oΝαι, φη, φαινομένην γε και υτος.T δε ὁ κλινοποιός υκ ἄρτι μεντοι λεγες ὁτι υ 597ειδ0 ποιει, ὁ δη φαμεν εἶναι ὁ εστι κλινθ, ὰλλα κλίνην τινάς Ελεγον γάρ Ουκου ει μη ὁ στι ποιεῖ, υκ ν τὸ ν ποιοῖ, αλλά τι τοιουτον οἰον τὸ ν δ δε υ τελεως δε εἶναι ὁ τὸ του κλινουργο εργο η ἄλλου τινὸς χειροτέχνου εἴ τις φαίη, κινδυνεύει υκ αν ληθῆ λεγειν;

390쪽

Ουκουν, φη, es V ὰ, δοξειεν τοῖς περὶ τους τοιουσδε λόγους διατρίβουσιν. io Mηδὲν αρα θαυμάζωμεν ει καὶ τουτ αμυδρόν τι τυγχάνει

Ζωγράφος δή, κλινοποιός, θεος, τρεῖς ουτοι ἐπιστάται τρισὶν ειδεσι κλινων.

οἴτως ποίησεν μίαν μόνον αυτην ἐκείνην ο ἔστιν κλίνη δμ δε τοιαυται ' πλείους υτε ἐφυτευθησαν πο ου θεοῖ

Oτι, ν δ εγώ, ει δύο μόνας ποιησειεν, πάλιν αν μία ὰναφανείη ς κεινα avis ἀμφότερα το εχος ἔχοιεν, και ειη- ο ἔστιν κλίνη κείνη ἰλλ' οὐχ αἱ δύο.

d Tαυτα η υα ειδὼς ὁ θεός, βουλόμενος ιναι ἄντως κλίνης ποιητης ἄντως ουσης, ἀλλα μη κλίνης τινος μηδεκλινοποιος τις, μίαν φυσε αυτην ἔφυσεν.