Procopius

52쪽

hθελεν αὐτου οὐδαμῆ παινοῖντος, ἀλλ' u λιστα,κουσίου, Γότθοις εργασθείη το μίασμα

Ἐν τουτφ δὲ Βελισαριον ηὐδοκιμηκέναι καταΓέλωπός τε καὶ Βανδίλων τετύχηκε βασιλεύς δὲ τ ἀμοὶ 'Aμαλασουνθν ξυνενεχθέντα μαθών

βασιλείαν εχων. καὶ Μουνδον με τον 'Ιλλυ- ριων στρατηγο ες τε Δαλματίαν ἰέναι, την Γότθων κατηκοον, καὶ Σαλωνων ἀποπειράσασθαι

ἐκέλευεν ην δε ὁ οὐνδος γένος με βάρβαρος, διαφερόντως δε τοῖς τε βασιλέως πράγμασινεύνους καὶ ἀγαθος τα πολέμια), ἐλισάριον δε

ναυσὶν στέλλε, στρατιώτας εὐμεν καταλόγων καὶ φοιδεράτων τετρακισχιλίους, ε δε Ισαύρων τρισχιλίους μάλιστα εχοντα. αρχοντες δε ησαν λόγιμοι μεν Κωνσταντῖνός τε καὶ Βεσσας εκ των

επὶ Θρήκης χωρίων, ΙΠεράνιος δε ξ Ιβηρίας της

αγχιστα Μηδων, γενόμενος μὲν ων ἐκ βασιλεως 'Iβηρων, αὐτόμολος δε πρότερον ε Ῥωμαίους κατα χθος το Iερσων κων, καταλόγων δε ἱππικων με Βαλεντῖνός τε καὶ Μάγνος καὶ 'Ιννοκέντιος, πεζων δε Ἐρωδιανός τε καὶ Ιαμος καὶ Δημητριος καὶ Ουρσικῖνος, i ρχηγος δὲ4 Ισαύρων Κννης. εἶποντο δε καὶ Οἴννοι ξύμ-

53쪽

Vandals Andala emperor, um learning that had besallen Amalasuntlia, immediatet enteredipon themar, hein in the ninthaear of his reign. An hesrst commeti 1 1ed Mundus, the generalis Illarificum, togo in Dalmatia, vi icta vas subject to the ouis, andinalce trial of Salones. Nommundus vas' ' irthi albarbarian, haut exceedinglycloyal to the cause of theemperor and an able Avaritior Thenie sent Belisarius by se vituli seu thousan soldier froin the regularis p and ille foederati, an about three thousandonis Isaurians And the conunandera vere menis note Constantinus and Bessas froni the and of Τhrace, and eranius froni Iheriai vhicli is hard by Μedia, a man who vas by rili a member of theroyal family of the Iberians, i ut liada,efore inis time come a a deserte to the Roman through enniinyto vari the Persian and the levies of cavalry vere coninia ed by Valentinus, amus, and Innocentius, and the insanir b Herodian, aulus, DemetriuS,an Ursicinus, ut ille the leaω of the Isaurians vas nes And there ere also' vo hundred Huns as

54쪽

μαχοι διακόσιοι καὶ Μαυρούσιοι τριακόσιοι. στρατηγο δ αυτοκράτωρ ε απασι Βελισάριος ην δορυφόρους τε καὶ πασπιστὰς πολλούς τε κά δοκίμους εχων. εὶπετο δε αυτρο καὶ Φώτιος, τῆ γυναικος ντωνίνης υἱὸς εκ γάμων προτε- ρων, νεος μεν ων τι καὶ πρωτον et νήτης, ξυνετώτατος IC καὶ φύσεως ἰσχύν ,πεμ την ηλικίαν δηλωσας βασιλεύς τε μισαρίω πε- στελλεν, Καρχηδόνα μεν λόγφ στέ λεσθαι, επειδα δε ες δικελων ἀφίκωνται,- δη κατα είαν τινα ενταυθα ἀποβάντας πειρασθαι της νήσου. καὶ ην με δυνατα λυποχε ίαν αὐτηνουδενὶ πόνω ποιήσασθαι, κατεχειν τε καὶ αυτῆς μηκέτι μεθιεσθαι ην δε τι εμπόδιον παντιάση, πλεῖν κατα τάχος επὶ Λιβύης, οὐδενὶ αἴσθησιντης βουλησεως παρεχομενους.

Πεμφας δε καὶ παρα --γων τους γεμόνας οραψε ταδε Γότθοι Ιταλίαν την μετέραν βίαλόντες Οὐχ σον αὐτην ποδιδοναι οὐδαμῆ νωσαν. ἀλλα καὶ προσηδικήκασιν - οἴτε φορητὰ ουτε μετρια διόπερ ὴμεῖς μὲν στρατεύειν εο αυτούς δεναγκάσμεθα, μας δε εικος ξυνδιαψε- ρειν ἡμῖν πολεμον τόνδε, ο ηψν κοινον εἶναι ποιεῖ δόξα τε ορθή, ποσειομεν την 'Αρειανων γνώμην, και το ς Γότθους --οτερων εχθος.''l τοσαῖτα με βασιλεῖς γραψε και χρήμασιν αὐτούς δωρησάμενος, πλείονα δώσειν, πειδὰν ντρο εο γενωνται, μολόγησεν οι δε αὐτ ξύν προθυμία πολλὴ ξυμμαχήσειν ὐπεσχοντο.

δωρησάμενο V φιλοτιμησάμενο L.

56쪽

ΡROCOPIUS O CAESAREA

I Μουνδος μεν οὐ και ἡ ξύν αυτω στρατια ες Δαλματίαν ἀφικομενοι και Γότθοις τοι ἐκείνηὐπαντιάσασιν χεῖρας ἐλθόντες, νικησαντές τε

καταπλεύσας ς Σικύλων Κατάνην λαβεν ενθεντε ορμώμενος Συρακούσας τε μολογα καὶ πόλεις

δη τι Γότθοι οῖ εν IΠανόρμ φυλακην εῖχον, θαρσοὐντες φ π Φόλφ δε γαρ εχυρον τοχωρίον προσχωρειν τε Βήλισαρίω κιστα θέλον καὶ αὐτον Ἀνθένδε ἀπάγειν τον στρὰτον κατὰ 13 τάχος ἐκέλευον Βέλισάριος δὲ λογισάμενος ἀμήχανον εινα διὰ της πείρου το χωρίον λεῖνεσπλειν τον στόλον λ ε τον λιμένα ἐκέλευεν α ι1 ε το τεῖχος διηκοντα. ην γὰρ του τε περιβόλουεκτος και παντάπασιν ἀνδρων πημος ου δητῶν νηῶν ὁρμισαμένων τους Ἀστούς ξυνέβαινε 15 τῶν πάλξεων καθυπερτέρους ειναι. αυτίκα υντους λεμβους τῶν νηῶν απαντας τοξοτῶν ἐμπλη-l σάμενος ἀπεκρέμασεν κρων ἱστῶν. οθεν δηκατὰ κορυφην βαλλόμενοι ι πολέμιοι ε δεος τιαμαχον βλθον καὶ Πάνορμον ευθυ. ὁμολογα 17 μισαρίφ παρέδοσαν βασιλευς τε ε τουδε Σικελίαν λην, φόρου ἀπαγωγην κατηκοον εῖχε.τ δε Βελισαρίφ τοτε κρεῖσσον λογο ευτύχημα 18 ξυνηνεχθη γενεσθαι της γὰρ πατείας λαβωντο αξίωμα επὶ τω Βανδίλους νενικηκεναι, ταύτης ετ εχομενος επειδη παρεστησατο Σικελίαν λην, τ της πατείας στάτη Ἀμερα, τὰς Συρακού-

57쪽

above, hie fel into suci an ii resistibi fear hiatule inunediatet delivere Panorinus to elisarius by Surrender As a result of tlais the emperor heldai Sicil subject an tributa himself. An atthat timeritis happened thiat there fel to Belisarius mece of good fortune laeyon the o veris vordsto describe. For, having received the dignit os ille consulfhii hecause of his victor over se Vandals, whil he was stin holding this honoui , an after lae

58쪽

σας εἰσηλασε, πρός τε του στρατοπέδου καὶ Σικέλιωτων κροτούμενος ες α μαλιστα aὶl νόμισμα χρυσοῖ ρίπτων ἄπασιν. υκ ξεπίτηδες μέντοι αυτω πεποίηται τουτο, ἀλλα τις φ ἀνθρώπω ξυνέβη τύχη πασαν ἀνασωσαμένω την νῆσον Ῥωμαίοις κείνη τη μέρα ες τὰς Συρακούσας σεληλακεναι, τήν τε των πάτων - χην,

Θευδάτος Ιουστινιαν βασιλεῖ Σικελίας εκστήσεται πάσης, πεμψε δε αὐτω καὶ στεφανον χρυσοῖν ἀνὰ πὰν τος κατα τριακοσίας λκοντα λίτρας, Γότθους τε ἄνδρας μαχίμους ες τρισχιλίους, νίκα αν αὐτφ βουλομενν εἴη Θευδάτω δε αὐτφ εξουσίαν οὐδαμῆ σεσθαι των τινα ἱερεων δε βουλευτων ἀποκτιννύναι η ανάγραπτον ες οὐ δημόσιον αυτοὶ την οὐσίαν iτι μη βασιλεως ποιεῖσθαι γνώμη ην δέ γε των

60쪽

βουλῆς ξίωμα Θευδάτος ωναγεῖν βουληται,τοῖτο δὲ υ αυτον δώσειν, ἀλλα βασιλέα αἰτή- σει δὶδόναι εὐφημουντ δε Ρωμαίων τον δῆμον ἀναβοήσειν ἀεὶ βασιλέα πρωτον επειτα Θευδά-

ν εν τε θεάτροις καὶ ἱπποδρομίαις καὶ εἴ που 5 λλη το in τοιουτον δεησε γενέσθαι εἰκον τε

χαλκῆν δε ἴλης ἐτέρα μη ποτε Θευδάτ μόνν

καθίστασθαι, αλλὰ γίνεσθαι μὲν αε αμφοτέροις, στησεσθαι δε ούτως ἐν δεξια μεν την βασιλέως, επὶ θάτερα δὲ την Θευδάτου. επὶ ταύτην με τῆξυμβάσει γράψας τον πρεσβευτην ὁ Θευδάτος ἀπεπέμψατο. 'ολίτω δε στερον ψυχῆς ορρωδία περιλαβοῖσα τον ανθρωπον εὐδειματά τε ἀπη γε δρον

Ου εχοντα καὶ στρεφεν αυτο την διάνοιαν, δεδισσομένη τω του πώλέμου ονοματι, και ως, εἴ

γε βασιλέα οὐδαμῆ αρέσκει τα τε αὐτω καὶ IIμρφ συγκείμενα, ὁ πολεμος ευθὼς απαντησει. αυθις ὁ ΙΠέτρον μεταπεμψάμενος ἐν 'Aλβανοῖς ηδη γενομενον τε κοινολογούμενος λάθρα του ἀνθρώπου ἀνεπυνθάνετο, εὐ τη- ξύμβασιν βα- σιλεῖ προς ἡδονῆς σεσθαι οἴεται. καὶ ο ούτω δη ποτοπάζειν εφη. Ρ Ην δέ γε ταυτα μηδαμῆαρέσκει τον ἄνδρα, τί τ εντευθεν γενήσεται ς' ειπεν. ἀπεκρίνατο ΙΠέτρος TIOλεμητέα σοι τολοιπόν, ω γενναμ Τί δέ δίκαια αὐτα, φίλτατε πρεσβευτά; '' φη ό δ αυτίκα μηδύπολαβών καὶ πως ου δίκαιον, ω ἀγαθέ,' ειπε,