Procopius

61쪽

inmodern Albano on the Appian Way. Cf. Moli I. iv. 8.

62쪽

i ηρώτα. τι σοὶ μεν σπουδη πολλη φιλοσοφεῖν,' ἔφη, 'Iουστινιαν δε βασίλεῖ Ῥωμαίων γενναίω εἶναι διαφέρει ' δε οτι τω με φιλοσοφίαν ἀσκήσαντι θάνατον ἀνθρώποις πορίζεσθαι, αλλως τε καὶ τοσούτοις το πλῆθος, Ου μήποτε εὐπρεπες - καὶ αὐτα ἀπο τῆς ΙΠλάτωνος δια- τρωῆς ῆς δηλονότι μετασχοντι σοι μη οὐχὶ φόνου παντὸς ἐλευθέρεεινα οὐχ ὁσιον κεῖνονο χώρας μεταποιήσασθαι Οὐδεν ἀπεικος νωθενὶ την ὁπαρχούση αὐτεπροσηκούσης ἀρχy.' ταύτηό Θευδατος τηὶ ποθηκα ἀναπεισθῶς μολόγησεν

'IOυστινιαν βασιλεῖ της γεμονίας εκστησεσθαι. 12 καὶ κατα αὐτα αυτός τε καὶ λυν ωμοσε τόν τε ΙΠέτρον ὁρκοις κατελαβεν, ως ου πρότερονεκπυστα αὐτα ποιήσεται, πρὶν ἄν βασιλεα υκ l ενδεχόμενον την προτερα ξύμβασιν ἴδοι καὶ Ρουστικὸν των τινα ιερέων καὶ αὐτ μάλιστα επιτηδειον, ανδρα Ῥωμαῖον επι ταύτη τη ὁμο- λογία ει αὐτ επεμψεν οις δημαι γράμματαενεχείρισε.I4 Iέτρος μεν ὁ και Ρουστικος εν Βυζαντίω

γενόμενοι τα πρότερον δόξαντα βασιλεῖ ἡπιειλαν, καθάπερ Θευδάτος σφίσιν πέστελλεν επε δε του λογους ενδεχεσθαι βασιλεύς κιστα θελε, l τ εν στέρ γεγραμμένα πεδειξαν Ἀδηλου δε

63쪽

heraliould se that the emperor uould not accepi the forme convention Andine sent vitii liii Rusticus, a riest ullo vas speciali devote to hini 1ul a Roman citigen, to negotiate on the basis of thisag eement. An he also entrusted a lette to these

eter an Rusticus, um reaching Byzantium, reported the firs decision to the emperor, justos Theodatus hin directed them to do. ut vhen theemperor in quite unWillincto accepi the proposui, the revealed the plan which had been committed to uriting aster vards his ivas to the folio ving effeci:

64쪽

η γραφη τάδε ' ου γέγονα μεν βασιλικῆς αυλῆς ετ λυτης, τετύχηκε γάρ μοι τετέχθαι τε ἐν βασιλέως θείου καὶ τεθράφθαι του γένους ἀξίως, πολέμων β καὶ των χν τούτοις θορύβων εἰμὶ 16 υ παντελως εμπειρος. περὶ λόγων γαρ ἀκοηνανωθεν ἐρωτικως σχηκοτι μοι καὶ διατριβην ες τουτ, ἀεὶ πεποιημον ξυμβαίνει 'η εν παῖς 17 μάχαις ταραχῆς καστάτω ἐς τόδε εἶναι ἄστεηκιστά με εἰκος τας εκ τῆς βασίλείας ζηλουντα τιμὰς τον μετὰ κινδύνων διώκειν βίον, ἐξον ἀμ- 18 φοῖν εκποδων ἶστασθαι τούτοιν γάρ μοι οὐδετερον εν δομ' εστι το μέν, ὁτι κορ τετίμηται, πλησμον γὰρ δέων ἁπάντων το δέ, τι το μη19 ἐθισθῆναι, ταραχην φέρει. ἐγὼ δε, εἴ μοι χωρία γένητα ου ησσον η δώδεκα κεντηναρίων ἐπέτειον φέροντα προσοδον, περὶ ἐλάσσονος ἄν αυτων την βασιλείαν ποιησαιμι, καί σοι το oτθων τε καὶ 20 Ιτάλιωτων αὐτίκα μαλα εγχειριῶ κράτος. ς εγωγε διον αν ξύν τ' ἀπραγμοσύνη γεωργος εχν' ἐν μερίμναις βασιλικαῖς βιωην, κινδύνους 2 εκ κινδύνων παραπεμπούσαις ἀλλα πέμπε ἄνδρα. - τάχιστα, ετ με Ιταλίαν τε καὶ τὰ τῆς βασιλείας πρά ματα παραδοῖναι προσηκει''22 Θευδάτου μελὴ γραφη τοσαὐτα ἐδήλου βασιλεύς δε ὐπεράγαν ἡσθεὶς μείβεται ἄδε- Πάλαιαέν σε ξυνευν ιναι ἀκοὴ εἶχον, νυν δε και τὴπείρα μεμαθηκὼς οιδα οἷς ου εγνωκας το του

65쪽

experience, I lino init by the decision yoiliave reacta ed

66쪽

PROCOPIUS O CAESAREA

23 πολεμου καραδοκεῖν περας. περ ηδη πεπονθότες τινὸς εν τοῖς μεγίστοις ἐσφάλησαν. καί σοι υποτε μεταμέλησε φίλους ἡμας ἀντὶ πολεμίων 24 ποιησαμένφ. αλλὰ καὶ αὐτα περ αἰτεῖς παρημων ξεις, καὶ προσέσται σοι ἐν ταῖς πρώταις 25 Ρωμαίων τιμαῖς ἀναγρίη φθιναι νυν μεν ουν 'Aθανάσιον τε καὶ ΙΠέτρον ἀπέσταλκα, πως μο- γα τινὶ κατερ το βέβαιον σται. ξει δεεσον ούπω καὶ Βελισάριος παρα σέ, πέρας απασιν 26 ἐπιθησων σα ὰν ἐν μῖν ξwγκείμενα .' ταυταβασιλευς γράψας Αθανάσιόν τε τον Αλεξάνδρου ἀδελφόν, ς πρώην ς Αταλάριχον, σπερ ερ- ρηθη, πρέσβευσε, και IIέτρον αὐθις τον ρητοραεπεμψεν, ου πρόσθεν μνήσθην, εντειλάμενος ταμεν χωρία της βασιλέως οἰκίας, δε πατριμώνιον καλουσι, Θευδάτ νεῖμαι, γράμματα δὲ καὶ ορ- κους χύρωμα ταῖς ξυνθηκαις ποιησαμένους ἴτω δη κ Σικέλίας Βελισάριον μεταπέμψασθαι, ε' ω τά τε βασιλεια καὶ Ιταλίαν παραλαβων ξύμ-27 πασαν εὐφυλακη χοι καὶ Βελισαρίφ ἐπέστειλεν στε αὐτοῖς, πειδὰν μεταπέμψωνται, κατὰ τάχος κειν.

Ἐν ω δε ταὐτά τε βασιλεύς πρασσε και οἱ πρέσβεις μοι ἐς Ιταλίαν ἐστέλλοντο ἐν τούτφΓότθοι, α λων τε και 'Aσιναρίου και Γρίπαμίσιν γουμένων, στρατ πο φ ες Δαλμα- τιαν ῆκον ἐπειδη τε Σαλώνων α ιστα κοντο,

67쪽

notri avruit thecissu of the war. For ceri in men

BU meantime, While the emperor vas engage in these negotiations and ines enu's vere traveningio Italy the otiis, unde command of Asinarius and Gripas and fonte thera, haud come vitia a great amyint Dalmatia. And when the had reache the

68쪽

PROCOPIUS O CAESAREA

Μαυρίκιος σφίσιν,4 Μού-δου υἱός, ου ες παράταξιν, ἀλλ' επὶ κατασκοπαὶ κων ξύν-λίγοις τισὶν ὁπηντίαζε καρτερὰς δὲ γενομένης τῆς ξυμβολῆς'

Γότθων μεν οἱ πρωτοι καὶ ριστοι πεσον, Ρωμαῖοι δε σχεδον παντες και Μαυρίκιος ὐστρα - τηπιος. απερ επεὶ κουσε Μοὐνδος περιώδυνός

τε γενόμενος την ξυμφορα και θυμ πο μηδ'

ἐχομενος, αὐτίκα μάλα ἐπὶ τους πολεμίους οὐδενὶ κοσμε νει. της τε μάχης κρατερῶς γεγενημένης την Καδμείαν νίκην Ρωμαίοις νικησαι ξυνεπεσε.των μεν γὰρ πολεμίων ενταὐθα οἱ πλεῖστοι επεσον και ἡ τροπη λαμπρὰ γεγόνει, Μοὐνδος δὲ

κτείνων τε καὶ Oetra παρατύχοι πόμενος και κατε-

χειν την διάνοιαν τα του παιδος ξυμφορα ςηκιστα εχων φ οτου δη των φευγόντων πληγεὶς επεσε, καὶ η τε δίωξις ες τοὐτο τελεύτα καὶ τα στρατόπεδα κάτερα διελέλυτο τότε Ῥωμαῖοι ἀνεμνησθησαν του in λης πους, οπερ αδόμενον εν ω πριν χρόν τερας αὐτοῖς δοξεν ειναι.ελεγε γὰρ το λόγιον,κεινλῶς, νίκα αν 'Aφρικη εχηται, ὁ κόσμος ξύν τε νόν ὀλεῖται. το μέντοι χρηστηριον ου τοὐτ εδηλον ὰλλ' ὐπειπὸν ἔτι δηαὐθις υπὸ Ρωμαίοις Λιβύη ἔσται και τοὐτ επεῖπεν, τι τότε ξύν τ παιδὶ ἀπολεῖται οὐνδος. λεγε γὰρ ἰδε Africa capta mundus cum nato peribit. ἐπεὶ δε κόσμον τη Λατίνων φωνα Μοὐνδος

69쪽

Proverbia for a victor in Whic the victor is lain; probabi froni the stor of the Theban or Cadmean,Pheroes Eteocles and Polynices. See Bito' e titionis Gibbon Vol. IV. A . 5, or discussion Dialis oracle. 59

70쪽

δύναται, φοντο ἀμφὶ τω κοσμ το λόγιον εἶναι. ταὐτα με δη δε πη σχεν ε δε Σάλωνας εἰσηλθεν οὐδείς. οι τε γαρ Ῥωμαῖοι επ' οἴκου ἀνεχώρησαν επε αναρχοι το παράπαν ελείποντο, καὶ οἱ Γοτθοι των αρίστων ουδενος σφίσιν ἀπολελειμμένου ε. δεος Ἀλθοντες ' Ἀκείμ φρούρια 10 σχον οὐδὲ γὰρ Σαλώνων τροπερωολω επίστευον, αλλως τε καὶ ου λίαν αὐτοῖς εὐνοῖκως εχόντων Ρωμαίων ο ταύτη κηντο.Ι Ταυτα επεὶ Θευoάτος κουσε, τούς πρέσβεις ηδη παρ αυτον ήκοντας εν οὐδενὶ εποιησατο λόγφ. ες γαρ ἀπιστίαν ἱκανῶς επλύκει καὶ βέβαιον την διάνοιαν οὐδαμ εῖχεν, ἀλλ ἀεὶ αὐτον η παρουσα τύχη ἀλόγως τε καὶ των καθεστώτων Ουκ επαξίως ες τε ορρωδίαν πη γε μέτρον ου εχουσαν καὶ 12 αὐθις εὐάφατόν τι ἀντικαθίστη θράσος και τότε τοὐν του θανάτου πέρι Μούνδου τε ἀκουσας και Μαυρικίου πήρθη τε περάγαν κα ου κατὰ λόγον των 'επραγμένων, καὶ τους πρέσβεις δηl παρ' αὐτον κοντας ερεσχελεῖν ὴξίου. καὶ επειδηαὐτ ΙΠέτρος ποτε τε περβάντι τὰ βασιλεῖ ἄμολογημένα λοιδορεῖτο, αμφω Θευδάτος δημο-

Ι σία καλέσας ελεξε τοιάδε Σεμνον μεν το χρῆματων πρέσβεων καὶ α ως εντιμον καθέστηκεν ς πάντας ανθρώπους, τομο δε το γέρας ε τοδε οἱ

πρέσβεις εν σφίσιν αὐτοῖς διασώζουσιν, ε ο τῆ*σφετέρα πιεικείρ υλάξωσι το της πρεσβείας l ἀξίωμα κτεῖναι γαρ ανδρα πρεσβευτην ἐνδίκως νενομίκασιν ανθρωποι, ταν η ς βασιλέα βρί-