Procopius

91쪽

theonaster ove the enemy, and Belisarius, i ustiould so happen that heris the victor, vin lae proneto forinve For loyan whicli faucis punished byno Inan unles h lae lachin in underat an ling. But vha lias happene I toro thatoo are in tem oro bein laesieged by the enemy, oia vlao haven lacte of provisions have o been deprived by Mochaide os an of the necessities of lise, an laencerna sit at home, confident in the fortifications an in our garrison aere λ An in ur opinioneven elisarius mould not have consente to this

the victora.

VOL. III.

92쪽

ρίαις τισὶν ἀπρόσοδόν τε ν καὶ τοῖς ἐπιβουλευουσι τά τε ἄλλα καὶ διὰ το αναντες ιναι ι οὐδαμῆ ἐσβατον. καὶ τοπιοχετον μέντοι, ις ἐς την πολιν ἐσῆγε το δωρ, διελων Βελισάριος, ου σφόδρα Νεαπολίτας ἐτάραξεν, πεὶ ρέατα ἐντος τε Oντα του περιβόλου καὶ την Ῥειαν παρεχόμενα αἴσθησιν τούτου σφίσιν οὐλίαν δίδου.

Οἱ μεν ὁ πολιορκούμενοι λανθάνοντες τους πολεμίους πεμπον ες Ρώμην παρὰ Θευδμον βοηθεῖν σφίσι κατα τάχος δεόμενοι Θευδατος δὸπολέμου παρασκευήν τινα κιστα ἐποιεῖτο, νμεν καὶ φύσει ἄνανδρος, σπερ μοι εμπροσθεν εἴρηται λεγουσι δὲ αὐτω καὶ μερον τι ξυμβῆναι, ὁ μάλιστα αὐτον ξέπληξε τε καὶ ε ορρωδίαν μείζω πήνεγκεν, ἐμοὶ μεν ου πιστὰ λέγ'ες καὶ ως δε εἰρησεται. Θευδάτος καί, προτερον μενο- ἀμελέτητος δεν των τι προλεγειν παγγελλομένων τα πύστεις ποιεῖσθαι, τότε δὲ τοῖς παροῖσιν ἀπορούμενος, ὁ δὴ μάλιστα τούς ανθρώπους ες μαντείας ορ- ελθε, των τινος 'Eβραίων, δόξαν επὶ τούτμ πολλην Ἀχοντος, Ἀπυνθάνετο 4 ποῖόν ποτε ν πο οφ φδ το πέρας σται. δὲ αὐτwεπήγγελλε χοίρων δεκάδας τρεῖς καθε Hξαντ εν οἰκίσκοις τρισὶ καὶ νομα ποιησαμέντδεκάδι κάστη, Γότθων τε καὶ Ρωμαίων καὶ των

93쪽

Νeapolitans, since there vere velis inside the circuit

time had been prone to nati emiuiries of those hoprosessed to foreten the future, an on the present occasioneste at a los Maatrio do in e siluationwhicli confronted hini a state viaicli more than anythingislseris accustome torarive men to seel prophecies sole enituired of one of the Hebrevis, 3 hosad a great reputatio sor prophecy, vilia sortis anoutcome the presentinua v ould have. lae Hebrevi conunanded latui to confine three Moupsis te su ineeach in three lauis, and aster giving them respectivelythe nantes of Gotias, Romans, and the soldier of the

94쪽

βασιλέως στρατιωτων, μέρας ρητὸς συχῆ μέ- νειν Θευδάτος δὲ κατὰ ταυτα ἐποίει. καὶ επειδη παρην η κυρία εν τοις οἰκίσκοις αμφω γενομενοι ἐθεωντο τους χοίρους, εδρόν τε αυτῶν οἷς μὲν το Γοτθων πῆν νομα δυοῖν ἀπολελειμμένοι νεκρούς παντας, ζῶντας δε ολίγων χωρὶς παντας ε οἴς' τῶν βασιλέως στρατιωτῶν ονομαχλθεν λοσοι μέντοι Ῥωμαῖοι ἐκ θησαν, τούτοις δὲ ξυνέβη ἀπορρυηναι μὲν τὰς τρίχας απασι, περιεῖναι δε ες μισυ μάλιστα ταὐτα Θευδάτωθεασαμέντ και ξυμβαλλομένη την του πολέμου ποβασιν

δεος φασὶν ἐπελθεῖν μέγα εδ εἰδότι- Ῥωμαίοις

με ξυμπεσεῖται πάντως τεθνηξεσθαί τε κατα ἡμίσεας καὶ τῶν χρημάτων στερησεσθαι, Γότθοις δὲ ησσωμένοι το γένος ες λάγους ἀποκεκρίσθαι, ε βασιλέα δέ, ολίγων στρατιωτῶν ἀπώλου- μένων το του πολέμου ἀφίξεσθαι κράτος. καὶ διὰ τοὐτο Θευδάτωλέγουσιν οὐδεμίαν ορμην επιπεσεῖν ε αγῶνα μισαρί καθίστασθαι περὶ

μεν ὁ τούτων λεγέτω καστος ως πη ες αὐταπίστεως τε καὶ απιστίας εχει.

Βελισάριος δε εαπολιτας κατὰ γῆν τε καιθάλατταν πολιορκῶν σχαλλεν ου γάρ οι οὐδεπροσχωρησειν ποτε αυτούς -το, O μην οὐδεά σεσθαι ηλπιζεν, Ἀπεὶ του χωρίου την δυσ- κολίαν ἀντιστατοῖσαν ς μάλιστα εἶχε και χρονος αὐτοὶ τριβόμενος ενταμ ηνία, λογιζόμενον πως μη χειμῶνος - ἐπὶ Θευδάτον τε

10 ἀναγκάζηται καὶ Ῥώμην ἰέναι. 'δη δὲ καὶ τέ

στρατε επήγγειλε συσκευάζεσθαι, μέλλων ἐν-

96쪽

θένδε τι τάχιστα ἀπα λάσσεσθαι. καί ἱ επὶ πλεῖστον ἀπορουμέν ευτυχία τοιαδε ξυνηνέχθη

l χρῆσθαι. των τινα Ισαυρων πιθυμία σχε τηντο πετο οἰκοδομίαν θεάσασθαι, καὶ Oντινα τρόπον τῆ πολει την του δατος χρείαν παρεί-l χετο. εσβάς τε της πολεως ποθεν ὁθεν αυτον

διέρρηξε Βελισάριος, βάδιζε πόν οὐδενί, πεὶ

la οἰδωρ αὐτον τε διερρωγότα πελελοίπει. πειδε ἄγχιστα του περιβόλου γένετο, πετρα μεγάληενετυχεν, Ους ανθρώπων χερσὶν ενταὐθα, ἀλλὰ l προς της φύσεως του χωρίου ἀποτεθείση ταύτητ πετρα ι τον χετον δειμάμενοι πάλαι την οἰκοδομίαν νάφαντες διώρυχα ενθενδε ποίουν, Ου ες δίοδον μέντοι ανθρώπου ἱκανως χουσαν,1 ἀλλ' ὁσον λύδατι την πορείαν παρέχεσθαι καὶ δια τουτο ξυνέβαινεν υ εὐρος το αὐτο πανταχόσε του χετο εἶναι, ἀλλὰ στενοχωρία ντῆ πέτρα κεων ὐπ'ντίαζεν, ἀνθρώπφ, αλλως τε και τεθωρακισμένα δε ἀσπίδα φέροντι, πό-

πολιν ἰέναι, ν λίγ μευ την κείνη διώρυχα 17 εὐρυτέραν ποιησωνται. ατε δὲ αυτος φανης τεων καὶ των γεμόνων οὐδενὶ πώποτε ες λόγους ηκων το πρῶνα ες Ιαύκαριν νεγκεν, ἄνδρα

Ισαυρον εν τοις Βελισαρίου ὐπασπισταῖς εὐδοκι

97쪽

himself vas adiuuitale person, and neve had come intra conversation tith any of the cominaii Iera, laesi mught the mauer laesore Paucaris, an Isaurian, vilio had dis

98쪽

PROCOPIUS O CAESAREA

γάλοις τον ανθρωπον δωρησεσθαι υποσχόμενος ες την πρῶρ λε, καὶ αυτον κέλευεν Ισαύρων τινὰς ταιρισάμενον κτομην ς τάχιστα της πετρας ποιεῖσθαι, φυλασσόμενον ὁπως του ργου is μηδενὶ αἴσθησιν δώσουσι Παυκαρις δέ, 'Ισαύ- ρους ἀπολεξάμενος προς το ἔργον επιτηδείως πάντη ἰχοντας, Ἀντος του χετοῖ συν αὐτοῖς 20 λάθρα εγενετο. ες τε τον χωρον ελθόντες ἶνα δητην στενοχωρίαν η πέτρα ποίει, εργου εἴχοντο,ου ἀξίναις την πέτραν οὐδε πελέκεσι τέμνοντες, ὁπως μη νδηλα - τύπφ τοῖς πολεμίοις ποιήσωσι τὰ πρασσόμενα, αλλὰ σιδηρίοις τισὶν οξέσιν

21 αὐτην ἐνδελεχέσταταχέοντες. καὶ χρόν ολίγνκατείργαστο, στε ἀνθρωπήδυνατοι εἶναι θώρακα τε ἀμπεχομένη καὶ ἀσπίδα φεροντι ταύτη ἰέναι. 22 Ἐπειδὴ δε παντα δη- αριστα ειχεν εννοια Βελισαρί ἐγένετο ς, ην πολέμ ε Νεάπολιντεστρατ εσιτητα - τοῖς τε ἀνθρωποι ἀπολωλέναι ξυμβησεται καὶ ταλλα φ ξυμπεσειν

ra γίνεσθαι εἴωθε Στέφανόν τε ευθὼς μεταπεμψάμενος λεξε τοιάδε V Πολλάκις εἶδον πολεις ἁλούσας καὶ των τηνικαῖτα γινομενων εἰμὶ -- 24 πειρος τους μεν γὰρ ανδρας αναιρουσιν βηδοναπαντας, γυναικας δε θνησκειν αἰτουμένας ουκἀξιοῖσι κτείνειν, ἀλλ' ες υβριν ἀγόμεναι πάσχουσιν νηκεστά τε καὶ Ἀλεου πολ υ με. 25 παιδας δε οἴτε τροφῆς ἴτε παιδείας ἴτω μετα- λαχόντας δουλεύειν ἀνεγκη, καὶ αὐτα τοῖς πάντων Ἀθίστοις, -- ἐν ταις αερσὶ το των

100쪽

26 πατέρων αἶμα τεθέανται. ε γαρ ω φίλε Στέφανε λέγειν τὸ πυρ, ψ τα τε ἄλλα χρήματα

καὶ το τῆς πόλεως φανίζεται κά Oς ταυτα Νεάπολιν τηνδε σπερ ἐν κατοπτρ ταῖς πρότερον ἀλούσαις πολεσιν ορων πάσχουσαν, αυτῆς

27 τε καὶ μῶν ς οἶκτον κω. μηχαναὶ γάρ μοι πεποίηνται νυν ε αυτήν, η μη οὐχὶ ἀλῶναιαδύνατον πόλιν δε ἀρχαίαν καὶ οἰκήτορας' ιστιανούς τε καὶ Ῥωμαίους νωθεν ἔχουσα ες τοὐτο τύχης υκ αν εὐξαίμην, ἄλλως τε καὶ πωos' Ρωμαίων στρατηγοὐντος, ἐλθεῖν, μάλισταεπε βάρβαροι πολλοί μοι το πλῆθος ἐν φστρατοπέδρ' εἰσίν, ἀδελφούς δε ξυγγενεῖς προτοὐδε ἀπολωλεκότες του τείχους - δη κατεχειντο θυμόν, ν πολέμφ την πόλιν ελωσιν, Ου αν28 δυναίμην. οὐκοὐν εως τι το α ξυνοίσονταελεσθαι τε καὶ πράσσειν si ista εστι, βουλεύ

σασθε μεν τα βελτίω, φύγετε δε ξυμφοράν ῆς,

ῶς το εἰκος, ξυμπιπτούσης μῖν ου την τύχην δικαίως, αλλὰ τη- μετεραν αἰτιάσεσθε γνώ-29 μην ' τοσαυτα εἰπών Βελισάριος Στεφανον ἀπεπέμψατο δ ες Νεαπολιτων τον δῆμον παρ- η θὰ δεδακρυμένος 'ε καὶ πάντα ἰών οἰμωγανω ἀγγελλων ὁσα Βελισαρίου λέγοντος κουσεν. ἱ

δε οὐδὲ γὰρ χρῆ- Νεαπολίτας θωους βασιλεῖ