Tragoediae superstites et deperditarum fragmenta;

41쪽

AD HECUBA M. I

32. Mira locutio, τριταἰον έγγοσ, Pro Sirnplici, τρίτον. Uno tamen exemplo se ipse Euripides defendit Hippol et s. Hῶ δ'ου, μιTαίαν ψου δαιτο ημέραν : Pro verbore mira ' melius fortasse dixissem, insolita. Sed quis non jure miretur, hancipSam lociationem, τριταίαν με αν, usurpasse rati scholiastens 88. ad Diosem. i. Hunc versum ob oculos habuit X. N. b. Ol6. POR. ριταίαν μέραν scholiast ille dixit loci Euripide recordatia S. 33. Xερσονησία Brunc ius Libri Xερρονησία. γῆ Fide X poνησία ira negligentia Euripides scenana hujus tragoediae nunc in Thracia constituit, ut hic et iii a v.

II 2. Nunc contra in agro Trojano vid. V. ISO et IOEO. quod

satis alioqui ostendit historia Polyxenae ad Achillis tumulum

42쪽

IS ANNOTATIONES

6O. μόδουλον νυν Η. et sex alii codd. cum Aldo. νυν recteoni Florentini noVem.

62. λάβετε-xetpόs Haec verba Supplicibus Post v et g. inseruit librarius aliquis sic scripta, ἰώ μοι, λάβετε, ψ eTe, T μ TeT,

a s 3 s. De correpta diphthongo dixi in Thesauro Stephani

s. h. V.

65. σκίπωνι Libri partim σκίμπωνι, quod habent H. et Ald. partim σκίπωνι, quod confirmat Hesychius, σκίπωνι χειρόσ:βακτηρία eιρύφ. σκολιω σκίμπωνι Scipiones in unives Sum recti sunt, non curvi Loquitur igitur non debem scipione, sed metaphorice de brachio, quod ancillis innitens, scipionis usus PraeStabat; quodque ob cubiti flex Uram, σκολιον σκίμπωνα vocat. USG. 68. στεροπα ιο; Lucem diei, quae Achs Zo dicitur . o6, recte intelligit scholiasta Sophoclis versum Trach. s. ubi

43쪽

AD HECUBAM. Is

mectis de indesinenter horret, si vii l. i. e. non Solet mens Euadeo indesinenter horrescere et trepidare. Vox ἀλίαστο ducta est ex versu Homerico It ω . . S O.

μήδ' ἀλίαστον θυρεο σον κατα θύμον. MUS G. 8J. oech, Divinam, quia vates est. ψυχα autem dicit, quia mortUUS erat Helenus, ut ex v. o. liquet, ubi solus de filiis superesse dicitur, ex Hecubae quidem opinione, Polydorta S. 88. Κασάνδραν Libri plerique omnes xασάνδρα , UOd librarii alicujus sedulitati debetur praecedentium Orboriam OH Structionem moleste continuantis. Recte scholiasta et tres codd.recentiores Κασάνδραν. 8s. Κρίνωσιν κρίνω Ald et codd. multi. SO. αίμονι Id PS αὶματηρα. sa Molesta ad praecedentem exametrum appendix est lx- ωσ, quod X ἀνοίκτω ad ανάγκα adscripto ortum videbat tirPorSono. Quo ejecto, Proximi versus sic erunt digerendi, αι

44쪽

M ANNOTATIONES

sic, si recte conjicimus, distinguendum erit-ab interprete sit adjectum, Euripides alitem ScriPSerit eco' περ κρασ-, vel vo' nepikρασ-. In Cod recenti apud Ningium lectione magis etiam interpolata scriptuna est οἰκτρῶ; καὶ μην καὶ τόδε δειμά μοι. μοι δevi Hermannus. Revocandum quod in libris est hciμά μοι. y . λθ B, Flor tres, Ald. λυθ' quindecim codd. alii, inter quos II. In Flor uno λυθε. Ex quo intelligitur non temere ab me in annotat ad Sophoclem P. y3. dubitatum esse descripturae veritate in versibus anapaestico Sophoclis j as . δεσμῶτι άγων λυθε τοίμναν, et choriambico Euripidis Rhosi 263. χιλιοναυν λυθ' χων ἀρωγάν, quibus λυθε Praeter metri necessitatem pro iube illatum videtur ab librariis. Cons. ad

45쪽

AD HECUBA M. I

sacrificio destinata. MATTH. I 38. Me τιν είτεὴν Id est μηδε αν τιν εἰη MATTH. i s. hooech; Libri multi δυσπευσ. I . μαστων, . aliique . μα ν alii cum Ald. I S. epos xecph Ald et Pars codicum. I s. αἰαν Syllaba brevis etsi ea excusari ratione potest, de qua diximus ad . 83, tamen quum nihil impediret poetamqtio minus justa Diensura uteretur, longe Probabilitas est ciccis cum Porsono esse scribendum, quae in codicibUS non raro permutantur, vel ut Hippol. Is T. In cod. Aug. Uno του θ' υπο

μέναν.

το πρόσωπον. Cujus indicium debemus Gilberto akofiold Diatrib. extemporal in Hecub. P. I . POR. ISS-I6s et Ib8-a Io. Simillimur, ut saepe in allapsestis Spondiacis, hae sunt carminis partes, Sed tamen non antistro- Phicae, quae Vorundam criticorum opinio fuit. Illud vero vix OPUS moneri, de Versibus I O-IT . et II-2I S. exaequandisne cogitari quidem debuisse.

ISO. ποία γέννα γέννα Syllabam alteram X EgUla correptaria habet. Ea qui producta in versibus Dorice scriptis usus est Euripides et hoc loco Iphig. T. IS . Orμοι μουδο γέννα, non plus licentiae sibi sumpsit quam qui in dialecto Attica et ύμνη, τόλμη pro rρύμνά, τολμά dixerunt de quo exposui

47쪽

AD HECUBUL

48쪽

ad Soph. Phil. 8a et ad EtruriP. Ion. I I 6 Tολμα, Productoci, plane ut sim Euripides, dixit Pindarus Olym P. y Iaa.

16 . σω Iuibri alii sic, alii cum spiritu leni vetω, de quo

quattuor. Duo alii δαίμων έστ. Cum τι θεῶν η δαίμων Matthiae comparavit Electr. 233. αλλ' α δόμων περ ακροτάτων ψαίνουσί τινε δαίμονε η θεῶν των υρανίων.I66. ἐνεγκουσαι milli Asfiε, i. e. Nam lictSliS.I I. γησαι τα γραία si scripsit Euripides, dimetro brachy- Catalecto usus est, bona quidem Per se naetri forma, sed nainus probabili in hoc loco, ubi vel nou rex versu praecedenti in hunc transferri potest, ut in id factum, vel γηραια scribi cum Her-

49쪽

AD HECUBA M.

cativo g θύγατερ positum accipit scholiasta, quomodo nemo N- quam est locutus. Vera est altera interpretatio Hηλείδα γέννα, id est Ihλέω γέννα. Achilli, patronymico, ut fit interdum, Pro nonaine Primitivo posito Male alius scholiasta Achillis fili una intelligit Neoptolemum Hujus tamen interpretationis absurditatem multuna superavit alius, Ui γέννα cum ργείων Conjunxit, Ty γενe των 'Apγείων, γουν τοι 'APyeist interpre

ISJ. μάνυσόν μοι-μἀre iano versu Ald. Is . μάνυσο Flor unus et Viteb. Legebatur μάνυσόν μοι. Fortasse tamen praestat Scribi αμέγαρτα κακῶν μάνυσόν μοι,

Flor unus et Vitob. Is 8. ταντλάμω duo codd. recentes. Ceteri et Ald. ταντλα-

eto I. Probabile est quod in editione prima conjecit Hermannus repetito λώβαν scribendum esse λώβαν ἐUίσταν ἀρρηταν .aO2 dpσέν τι δαίμων Dochmius, ut v Is I. Iηλείδα γέννα et Og μάνυσον ματερ. UOS VOrsu non ESSO DIPOPStico monometros hypercatalectos docet v. 86. τί ποτ' ἀναστένεισ, Ut dochmiacam mensuram Postulat, excludit anapaesticam. DUOS dochmios anapaestis spondiacis adjunxit Eurip. Ion. I 8 ανδηοxeύονται Κασταλία δίναι. ris . oeg όμευνέτα αγε ἀναaeta.

50쪽

s ANNOTATIONES

16 . ηπω Libri alii sic, alii cum spiritu leni πω, de quo

inepta est scholiastae recentissimi innotatio, ηαω, ορμη - λμιτ ορμω Κῶ τορεύομαι ό μέλλων σω, καὶ ψιλουται, ημι δ τοτόμη δασύνεται. τοὶ δ' ηα τόθα non male conjecit Reis ius, sed male delevit Tου, mutato ri in rc . M μάσω Emoriae Errore, ut videtur, posuit Dionysius Hal de triaci orat C. T. P. I 8 ed. Schaef. si ejus verba ad hunc locum sunt referenda, σπονδ ο αξ μ he μέγα και α νότητα πολλην παράδειγμαδ αυτο τόδε, ΓΠοίαν δῆθ' dppάσω, ταύταν μείναν, κείναν 'αυ- ταν. Ubi Postrema Καναν η ταύταν delenda esse Inonuit Porsonus. Ceterum in Ald versus sic sunt distincti, re ω-θεων

quattuor. Duo alii δαίμων πτ. Cum τι θεῶν η δαίμων Matthiae comparavit Electr. I 233 αλ αὶ δε δόμων ηὲρ αΚροτάτων βαίνουσί τινε δαίμονε η θεων ων ουρανίων.I66 ενεγκουσαι Qtim istilisfiS, i. e. tinfiustis. ITI. γησαι τα γραία Si scripsit Euripides, dimetro brachy- catalecto usus est, bona quidem Per se metri forma, sed minus probabili in hoc loco, ubi vel nou ex versu praecedenti in hunc transferri potest, ut in Ald factum, vel γηραια scribi cum Her