장음표시 사용
261쪽
Il κοινα πιστεις δυο τω γενει, παραδειγμα και ενθύ
Tlae πίστις ἐν αὐτω πω λέγω. l. e.
Ἐν τοῖς εἴσεσι τοῖς αἰσροητοῖς τα νοητά ἐστι και δια τούτο οἴτε αἰσφανόμενος μ ν ουδ εν αν μάθοι Ουδ συνίοι, . . .
Aod in his it opposedolant folio
et λέγειν πραγματα προγεγενοημενα
Coimpare Quintilian V. I l. Ter- 'iuili onus ex iis qua extrinseC IS a d dii untur in causarn Graeci vocant Παράδειγμα; lia nona ine et generalitur iis, sunt in iiii ni sinat liuin
λόγος. appo itione, et specialiter in iis citiae iserunt gestaruna auctoritate nituntiar. Nostra sere Si in ilitudinein vocaro na alii erunt quoci at, si Παραβολὴ ' dicitii lio alterii na, Exeinpiunt. V
262쪽
παραδειγματος εἰδος το λεγειν πραγματα προγε γενημενα ε δε το αυτον ποιεῖν. ουτο δ ενμεν παραβολη εν δε λογοι, οἱον οἱ Αἰσωπειοι και Λιβυκοι Εστι δε το μεν παραδείγματα λεγειν τοῖον δε τι, σπερ εἰ τις λεγοι τι δει προς βασιλεα παρασκευαρεσθαι και η αν Αἴγυπτον χειρω- σασθαι και γαρ προτερον Δαρεῖος υ προτερον
in Vereor ne videar repugnare Ciceroni qui Collationen separat ah, Ex- emplo. 2. Λιβυκοί. Ἱστέον δε ὁ σι εισί τινες,
σιὼ ἐξ ἀλόγων καὶ λογικων συγκειμενους Λυδίους δε και Φρυγίους, καὶ Λίυκους, σου εκ μόνων ἀλόγων ζώων. pilion.
καὶ πιστούμενος τὸ ποκειμενον ἐκ των εἰωρότων γε γίνεσ/αι. Λέγεται, παραβολη διότι τοῖς λεγομένοι παραβάλλει, τουτέστι συγκρίνει καὶ παρατίςησι, πρῶγμά, σι γνωριμο ειωgo α ει ινεσμι, περιφείλει πάντως γνωριμώτερον εἰναι οὐ σι παρείληπται Λαμβάνεται δὲ α ποπάντων λογικων τε καὶ ἀλόγων ἐμψυ-χων τε καὶ α ψύχων, ως μυριαχοὐ ξιχ-
Inae Parabie, en, is a compari Sonant applicationi them sua occurrences tu life a nutu re, &e to illustrate anil prove ille Oint in question the Fabio is sueti an applicationis a stor euti reliqfetitior S.
263쪽
Σωκρατικα οἱον ει τις λεγοι τι υ δεῖ κληρωτους αρχειν ὁμοιον γαρ σπερ αν τις τους ἀθλητας
κληροίη μη οἰ δύνανται ἀγωνίβεσθαι ἀλλ' ot υ
λαχωσίν, ' των πλωτηρων ον τινα δεῖ κυβερνῶν κληρωσειεν, δε δεον τον λαχοντα ἀλλα μη τον 5 επισταμενον Λογος δε, οἱος ὁ Στησιχορου προς Φαλαριν, και Αἰσωπου περ του δημαγωγου Στησί ρος με γαρ, ελομενων στρατηγο αυτοκρατορατων μεραίων Φαλαριν, καὶ μελλοντων φυλακην διδονα του σωματος, ταλλα διαλεχθεὶς εἰπεν αυτοῖς λογον D Aretro κατεῖχε λειμῶνα μόνος ελ- Ουτο δ λαφου και διαφθειροντος την Oμην, βουλομενος τιμωρησασθαι τον λαφον, Ἱρωτα τι ἄνθρωπον εἰ δυναιτ αν ετ αυτο κολασαι
εἴη e. ους Hi τῆς πόλεως αρχοντας ἀπο Imploravit Opes hominis, frenum κυάμου καe στα σμι κυβερνήτη δε μηδίενα P que recepit, δίλειν κεχρησμι κυαμευτω μηδA 'εκ- Sed postqvana violens victo dis τονι. cessit ali lioste,
264쪽
Εἰσὶ δ οι λογοι δημηγορικοὶ, καὶ χουσιν ἀγα-τ
265쪽
θον τουτο, τι πραγματα με ευρῶν μοι γεγε νημενα χαλεπον λογους δε ραον. Ιοιησαι γαρδει, σπερ α παραβολας, αν τις δυνηται το
Ρα μεν οὐ πορίσασθαι τα δια των λογων' ησιμωτερα δε προς το βουλευσασθαι τα δια των πραγματων ὁμοια γαρ ς ει το πολυ τα μελλοντα
Δεῖ δε χρησθαι τοῖς παραδείγμασιν, Ου εχονταμεν ἐνθυμηματα, δε ἀποδείξεσιν η γαρ πίστις
δια τουτων ε χοντα δε δε μαρτυρίοις, πιλογωχρωμενον τοῖς νθυμημασι ΓΙροτιθεμενα με γαρεοικεν παγωγ', τοῖς δε ρητορικοῖς ου οἰκεῖον επαγωγV, πλην si ολίγοις επιλεγόμενα δε μαρτυρίοις O δε in ρτυς πανταχοὐ πιθανος Δι και προτιθεντι με ἀναγκη πολλα λεγειν ἐπιλέγοντι δε και εν ἱκανων μαρτυς γαρ πιστος και εις χρη σιμος. Ioσα μεν οὐν ειδη παραδειγματων, και πῶς αὐτοῖς καὶ ποτε Ῥηστεον, εἴρηTαι.
HEP δε γνα μολογίας, ρηθεντο τί στι γνώμη, μῶλιστ α γενοιτο φανερον περὶ ποίων τε και ποτε καὶ τίσιν ἀρμοττει χρησθα τω γνωμολογεῖν εν τοις et λόγοις. Eστ δε η γνωμη ἀποφανσις, ου μεντοι
2. Eo et δε η γνωμη, A mitiinent ἴσων αἱ πράξεις εἰσί declaration in is define Ἀπόφανσις καρόλου περὶ generat teritas in ille subjecis is
266쪽
περὶ των καθ' καστον, οἱον ποῖος τις φικρατης, ἀλλα καθολου καὶ ου περὶ παντων, οἱον τι το
πράξεις εἰσὶ, και αἱρετα η φευκτα εστ προς τοπρασσειν. Ω στ επεὶ τα ἐνθυμηματα ο περιτοιουτων συλλογισμος ἐστι σχεδον, τα συμπερα σματα των ενθυμηματων και αἱ ἀρχαι, αφαιρεθεντος του συλλογισμου γνωμαι εἰσιν οἱον
V liuina action. -Cicero, liet ad Herenn IV. T. V Sententia est Ora- 'io sumpta de vita, iis aut quid ' sit aut quid esse oporteat in vita, ' breviter osten sit hoc modo : Dissi- cile est primum virtute revereri, qui ' semper se unda fortuna sit usus. Item Liber is est existina andia S, qui Q nulli turpitudini servit,'' e. in. Quintilian VIII. 5. Sententiae vocantur quas Graeci γνώμας appel- lant; utriamque auten nomen ex eoo acceperunt, quod Similes Sunt con- siliis titit decretis. Est enim haec vox universalis, se etiam citra U Omplexum Causae possit esse lauda- bilis, interini ad rem tantum relata, isti illil est tam populare quam bonitas. 2. Καgολου Sentimenis, Strictly Spealcing, are expresse in general
D Habet piasteriti doloris secur3Ο recordatio delectationem. ' Cicero. Obsequium nimicos, veritas Ossium rarit. Quintil. Ἀ genus, et proavos. et lum non fecimus ipsi, ix ea nostra voco, V C. C. Vo frequently lio ve ver finx senti-ments inplied xvliere ille declarationis no general; S, 'mon ignara mali miseris succur- ciere disco. irg. a aetus sorte tu vives Sapienter, Aristi. Horaee. 2. V περὶ τοιουτων συλλογισμός ἐσσι σχέδον Since a Sentiment i a declaration o the s jects of huinanaetion, and that e nitibunein ororatori a Syllogism, is for the nostpari, conversant vitii suci sulfecta, se BookH. Cla 2, 14. , it is Clear, that thos generat expresSionS, O Propositions, whicli constitute ille conclusion an premisses Os Enthymenas, vili, vile talcen ut of the Sylloiticlarim, beeorne Sentimenta.
267쪽
Xωρὶς γὰρ ἄλλης, ης ἔχουσιν, ἀργίας, Φθόνον προς ἀστῶν ἀλΦάνουσι δυσμενη 'και TOΟὐκ ε ιν οστις πάντ' ἀνηρ ευδαιμονεῖ
ου ἔστιν ἀνδρῶν στις ἔστ ελεύθερος 'γνωμη προ δε τω ἐχομενω ἐνθυμημα 'H χρημάτων γὰρ δουλός ἐστιν ἡ τύχης. E. δη στι γνωμη το εἰρημε ν, νάγκη τετταρα εἴδη εἰναι γνωμης γαρ μετ επιλογου Ἀσται, η ιανε επιλογου. ποδείζεως μεν ου δεόμεναί εἰσιν οσαι παράδοξόν λεγουσιν - ἀμφισβη -
268쪽
αἱ δ' ενθυμηματικά μεν ου ενθυμηματος δε μερος αἴπερ καὶ μαλιστα ευδοκιμουσιν Uσὶ δ αυται
εν σαις εμφαάνεται του λεγομενου το αἴτιον οἶονεν τῶἈθάνατον οργη μη φύλασσε θνητος ων.
To με γαρ φάναι Ῥη δεῖν φυλάττειν ' γνώμη
269쪽
Θγητὰ χρη τον θνητον, ου ἀθάνατα το θνητον φρονέῖν.
γῆς ἄδωσι. Quintilia noloes no approve of theseenigmatical expressions IIaec alle
' dicitur viti una naeo iii idein ju licio, si iiii leni dicere diluci de est virtus. D. VIII. h. 6.-Coinpare Cicero de Orat. III. leo ut adiriginata perraro ala oratoralius Sint iisur- panda.
270쪽
9 Ἀομίσσει δὲ γνωμολογεῖν Quin Ἀχάριστονίμων σπέρμ', σου δημηγό- tilia VIII. Ch. 6. In hoc genere ρους custodieruli1In est me Οἴ Sim et m. Ζηλούτε μας, μηχε γιγνώσκοι r ἐμοί. 'quocunque seantur. Inaris enim l0 Δεινωπιι J Quintilia defines διί- ' decet eos in ciuibus est auctoritas, ut νωσις, ' Orati relbus indi uis, asperis,' rei pondus etiam persona confirmet invidiosis addens vina; and re o quis enim erat puerum aut uioles maias that Demosthenes vas particu- centillum aut etiam i nolbilein si larlyentinent in iliis figureis Rhetorie. judicet in dicerulo et quodam uiodo B. IV Ch. 2. praecipiat.' EI οἰωνος χρι στος,J Homer, 10. Καθόλου δε ἡ οντος καgόλου Ilia XII. 243.-Compare Cicero, εἰ σι ν Tlius the Ariadne o Catullus Cato Mag. h. 4. Quintius Fabius cornplain Maximus, tum cum esset, dicere Iam arn nulla viro juranti memina D ausus est, Optiinis auspiciis ea ri credat; quae tres Reipublicae salute gere multa viri speret sermones esse uentur; quae Contra Mempublicam fideles. fierent, contra auspicia fieri.