장음표시 사용
51쪽
φυτὸν η ζῶον καὶ ὐφ' ου η κατὰ το εἶδος λεγομενη φύσις η μοειδής αύτη δ εν ἄλλω ἄνθρωπος γὰρ ανθρωπον γεννα. ἴτω μεν οὐ γίγνεται τὰ γιγνομεν διὰ την φύσιν, α δ ἄλλαι γενεσεις λεγονται ποιησεις. πβσαι δ'εισὶν αι ποιήσεις η ἀπὸ τεχνης δε ἀπὸ δυνάμεως δε ἀπὸ
διανοίας τούτων δε τινες γίγνονται και ἀπὸ ταὐτομάτου καὶ ἀπὸ τύχης παραπλησίως σπερ εν τοι ἀπό φύσεως γιγνομενοις ενια γὰρ κἀκεῖ ταὐτὰ καὶ κ σπερματος γίγνεται και ἄνευ σπερματος. περὶ μεν οὐ τούτωνυστερον επισκεπτεον ἀπο τεχνης δε γίγνεται ἴσων τὸ io εἶδος εν τ ψυχῆ εἰδος δε λεγ το τί ην ἐναι κύστου και την πρώτην οὐσιαν. καὶ γὰρ τῶν ναντίων τροπον τινὰ τ αυτ εὶoος της γαρ στερησεως ουσία ουσία αντικειμενη, IOν γίεια νοσου ' κείνης γὰρ ἀπουσίa δηλοῖται ἡ νοσος bγίεια ο ν τ ψυχὴ λογος a i5εν τ επιστημβ. γίγνεται δη τὸ γέες νοησαντος oύτως ετ ειδ' τοδὶ γίεια, ἀνάγκη, ει γιες σται τοδὶ πάρωι, οἷον μαλοτητα, ε δε τοὐτο, θερμοτητα και οἴτως ει νοεῖ, εως ν γαγγλ εις τοὐτο δ αυτὸς δύνατaι σχατον ποιεῖν. ειτα δη ἡ ἀπὸ τουτου κινησις ποίησις καλεῖται, o επὶ τὸ γιαίνειν. στε συμβαίνει τροπον τινὰ ξύγιείας την γίειαν γι γνεσθαι και την οἰκίαν ε οικίας,
της ἄνευ λης την χουσαν λημ' η γὰρ ἰατρική στι
λῆγω δ' οὐσίαν ἄνευ ἴλης τὸ τί ην εἶναι. 5112 net hystere: 8. 10334 24 ἐπεὶ δε πό τινός τε γίγνεται τὸ γιγνομενον τοὐτο δε λεγ ὁθεν η ἀρχ=ὶ της γενεσεως στι καὶ κ τινος εστ δε η στερησις οὐτοὐλλ λη ηδη γὰρ διώρισται ὁ τροπον τοὐτο λεγομεν και τι γίγνεται τοὐτο δ εστὶν ἡ σφαῖρα ἡ κύκλος η ὁ Δ
τι τυχε τῶν ἄλλων), ῶσπερ οὐδε τὸ ποκείμενον ποιεῖ τὸν γαλκον, Oύτως οὐδε την σφαῖραν, ει μη κατὰ συμβεβηκός, τι ἡ χαλκῆ σφαῖρα σφαῖρά εστιν, κείνην δε
52쪽
οιον ποιεῖ χ κῆν σφa απι τοὐτ δε ούτως τι εκ τουδί, εστ χ κος, τοδὶ ποιεῖ, ὁ ἐστι σφαῖρα. εἰ ουν καὶ τουτο ποιεῖ υτο, δῆλον τι σαύτως ποιησει, καὶ βαδιοῖνται αἱ γενεσεις εἰς ἄπειρον φανερον ἄρα τι οὐδε το εἶδος, οτιδηποτε χρη καλεῖν την ν τω αἰσθητῶμορφήν, ου γίγνεται, οὐδ εστιν αυτοὐ γενεσις, οὐδε τοτ ην εἰναι τοὐτο γάρ εστιν ο εν ἄλλω γίγνεται δε ποτεχνης δε etro φύσεως ἡ δυνάμεως. το δε χαλκῆν σφαῖρανειναι ποιεῖ ποιεῖ γὰρ επι χαλκοῖ καὶ σφαίρας εἰς τοδὶ, γαρ το εἰδος ποιεῖ, καὶ στι τοὐτο σφειρα αλκῆ. τοὐδε σφαῖραν εἶναι λως εἰ εστ γενεσις, τινός τι σται. δεησε γαρ διαιρετον εἶναι ἀεὶ το γιγνόμενον, και εἶναι τομεν τόδε τ δε τόδε, εγω δ' ὁτι το μεν ἴλην τ δ' εἶδος. εἰ Om εστ σφαῖρα in εκ 'Os μεσου σχ0μα ἴσον. τούτου a TO μεν εν ω εσται O ποιεῖ, το δ' εν κείνω, το δ' ἄπαντο γεγονος, οἷον η χαλκῆ σφαῖρα φανερον δη κ των εἰρημένων τι το μεν ως εἶδος ουσία λεγόμενον ου γιγνεται, η δε σύνολος η κατα ταύτην λεγομεν γίγνεται, και ὁτι αν παντὶ τω γιγνομεν- λη Ἀνεστι. καὶ εστι το1 μεν οδ τ δε τόδε. πότερον ουν εστι τις σφαῖρα παρὰ τάσδε δε ικία παρὰ τὰς πλίνθους οὐδ' ἄν ποτε ε γίγνετο, ει ἴτως ν τόδε τι ἀλλὰ το τοιόνδε σημαίνει,τοδ δε καὶ ρισμενον υ εστιν, αλλὰ ποιεῖ καὶ γεννῶες τοὐδ τοιόνδε καὶ ἡταν γεννηθβ, Ἀστω τόδε 'Oιόνδε.: το δ' ἄπαν τόδε Καλλίας δε Σωκράτης στὶν ἄσπερ σφαῖρα η χαλκῆ δεδί, ὁ δ' ἄνθρωπος καὶ το ζωον σπερ
σφαῖρα χαλκῆ λως φανερον ἄρα τι η των εἰδων αἰτία, ω ειώθασί τινες λεγειν τα εἴδη, εἰ στιν ἄττα παρὰ τακαθ -καστα. πρός τε τὰς γενεσεις Ma τὰς Ουσίa: οὐδεν; χρήσιμα ουδ' ἄν εῖεν διά γε αὐτα οὐσίαι καθ' εαυτάς. επι μεν δή τινων καὶ a νερον τι το γεννῶν τοιοῖτο μεν OIO το γεννώμενον, O μεντοι το υτ γε οὐδ' εν τῶαριθμῶ ἀλλὰ τω εἴδει, ιον εν τοῖς φυσικοῖς ἄνθρωπος γαρ ἄνθρωπον γεννα εὰν η τι παρὰ φύσιν γενηται, οἷον 35 ππος μίονον και αὐτα δ' μοίως ο γαρ ἄν κοινὸν εἴηε ιππου και νου υκ νόμασται το εγγύτατα γενος,
ει ὁ α ἄμφω σως οἷον μίονος. στε φανερον τι οὐδεν δεῖ - παράδειγμα εἶδος κατασκευάζειν μάλιστα
ἄτομον γαρ το εἶδος. . . . αλλ' ἴδιον της Ουσίας εκ τούτων λαβεῖν στιν τι ἀνάγκη προυπάρχειν τερα οὐσίανεντελεχεία υσαν η ποιεῖ, οἷον ζωον ει γίγνεται γον
ουσία. - σκεψις Ἀστί, πάλιν Ἀπανελθωμεν. λεγεται δ' ῶσπερ τὶ ὐποκείμενον Ῥυσία εἶναι καὶ το τί ην εἶναι καὶ το εκ τούτων. καὶ τω καθόλου περὶ μεν ουν τοῖν δυοῖν εἴρηται μαι γὰρ περὶ τοὐ τί ην εἶναι καὶ τολύποκειμενου,
εσται , in γὰρ ἁπάντων δε οὐδενός πάντων δ' οὐχ οἷόν
54쪽
νύξ, ἀλλὰ ταὐτα ἀεὶ η περιοδω λως, εἴπερ προτερον ἐνεργει δυνάμεως. εἰ δη το αὐτο ει περιοδωJ, δεῖ τι ἀεὶ μενειν ωσaύτως χνεργουν. AEP δε με λει γενεσις καὶ φθορα εἶναι, ἄλλο δεῖ εἰναι ἀεὶ νεργοῖν ἄλλως καὶ λ λως. ἀνάγκη ἄρα δὶ με καθ αὐτ ενεργεῖν, δι δε κατ αλλο ητοι ἄρα καθ τερον ἡ κατὰ το πρῶτον ἀνάγκη δ' κατὰ
io σαυτως ' του ἄλλως τερον του ἀεὶ ἄλλως ἄμφω δηλονότι. οὐκοὐ Oύτως και χουσιν αἱ κινήσεις. τί ὁν
φορὰ γὰρ η πρώτη τῶν μεταβολῶν. ταύτης δε ἡ κύκλω
55쪽
ἄπειρον η πεπερασμενον, πεπερασμενον με δια τουτο υκαν χοι μέγεθος, ἄπειρον δ' ὁτι λως ου εστιν οὐδενἄπειρον μεγεθος ἀλλα μην καὶ τι παθες καὶ ἀναλλοίωτοπι πβσαι γαρ αἱ ἄλλαι κινησεις ἴστεραι τὸ ς κατα
119 nietaphyssea Λ8. 1073 a1 πότερον δε μίαν θετεοντην τοιαύτην οὐσίαν η πλείους, καὶ roσας δεῖ in λανθάνειν, ἀλλα μεμνῆσθαι καὶ τὰ των ἄλλων ἀποφάσεις, οτι περὶ πλήθους οὐδε ειρήκασιν, ὁ τι και 'aφες εἰπεῖν. io 1 μεν γὰρ περὶ τὰς δεας πόληψις οὐδεμίαν εχ ει σκεψιν ἰδίαw ἀριθμοῖς γὰρ λεγουσι τὰς ἰδέας οἱ λεγοντες δεας, περὶ δε των ριθμων τε με ώς περὶ ἀπείρων λεγουσιν, ὀτε δ ς μεχρι της δεκάδος ωρισμενωπι δι ν δ' αἰτίαν
τοσοῖτον τε πληθος 'ων αριθμῶν, οὐδεν λεγεται μετὰ i σπουδῆς ἀποδεικτικῆς ημῖν δ εκ των ποκειμενων καὶ διωρισμενων λεκτεον η με γαρ ἱρχη καὶ το πρῶτον των οντων ἀκίνητον και καθ' αὐτο καὶ κατὰ συμβεβηκος, κινos δε την πρώτην ἀίδιον και μίαν κίνησιν. πει δετο κινούμενον ανάγκη tetro τινος κινεῖσθαι. και το πρῶτονα κινοῖν ἀκίνητον εἶναι καθ αὐτo, καὶ την ἀίδιον κίνησινύπο ἀιδίου κινεῖσθαι καὶ την μίαν ὐφ' ενος, ὀρῶμεν δε παρὰ την οὐ παντος την ἁπλῆν φοράν, ην κινεῖν φαμεν την πρώτην οὐσίαν και ἀκίνητον, ἄλλας φορὰς ἴσας τὰς τῶν πλaνήτων ἀιδίους ἀίδιον γὰρ καὶ ἄστατον το κύκλω: σῶμα δεδεικται δ εν τοι φυσικοῖς περι τούτων), ἀνάγκη και τούτων κάστην τῶν φορῶν et ἀκινητου τε κινεῖσθαι καθ' αὐτην καὶ ἀιδίου υσίας ἡ τε γὰρ τῶν ἄστρων
φυσις ἀιδιος ουσία τις ἴσα, και το κινοῖν ἀίδιον καὶ προτερον τοὶ κινουμενου και το πρότερον Ῥυσία Οὐσίαν 3 ἀναγκαῖον ειναι φανερον τοίνυν τι τοσαύτας τ υσίας ἀναγκαῖον εἶναι την τε φύσιν ἀιδίους καὶ κινητους καθ' αὐτὰς και ἄνευ μεγεθους, διὰ την ειρημενην αιτίαν προτερον. τι μεν οὐν εισιν οὐσίαι, και τούτων τις πρώτη
περὶ οὐδεμιὰς ουσίας, οἷον η τε περι τους ἀριθμους καιτην γεωμετρίαν. τι μεν οὐ πλειους τῶν φερομενων αι φοραί, φανερον τοις και μετρίως ἡμμενοις πλείους γὰρ εκαστον φερεται μιας τῶν πλανωμενων ἄστρων ποσαι δ' αὐται τυγχάνουσιν ἴσαι, νυν μεν μεῖς α λεγουσι τῶν μαθηματικῶν τινες εννοίας χάριν λεγομεν, πως τι τύδιανοία πλῆθος ρισμενον πολαβεῖν το δε λοιπον ταμεν ζητοὐντας αὐτούς δεῖ, τὰ δε πυνθανομενους παρα τῶν ζητούντων, άν τι φαίνηται παρὰ τὰ νυν εἰρημεν τοις
ταὐτα πραγματευομενοις, φιλεῖν με ἀμφοτερους, πειθεσθαι δε τοι ἀκριβεστεροις. . . . εἰ δε τύ σεληνν τε κα τωῆλίω μη προστιθείη τις α εἴπομεν κινησεις, α πὰσαι σφαῖραι σονται πτά τε και τετταράκοντα το μεν οὐν πλῆθος τῶν σφαιρῶν στω τοσοῖτον, στε και τας υσιας
και τὰς ἀρχὰς τὰς ἀκινητους και τὰς αἰσθητὰς τοσαυτας εὐλογον πολαβεῖw το γαρ ἀναγκαῖον ἀφεισθω τοις ισχυροτεροι λεγειν. 10744 31 τι δε εις Οὐρανός, φανερον. ει γὰρ πλείους οὐρανοι σπερ ἄνθρωποι, σται εἴδει μία η περι καστον
ἀρχή, ἀριθμῶ δε γε πολλαί ἀλλ σα ἀριθμω πολλα,ύλην χει. εἶς γαρ λογος καὶ ο αὐτος πολλῶν, οἱονἀνθρώπου, Σωκράτης δε εἶς το δε τί ην εἶναι οὐκ χειύλην το πρῶτον εντελεχεια γάρ. εν ἄρα καὶ Oγω και ἀριθμῆτο πρῶτον κινοῖν ἀκίνητον ἔπι καὶ το κινουμενον ἄρα ἀεὶ καὶ συνεχῶς εν μόνοW εις ἄρα οὐρανος μονος. παραδεδοται δε παρὰ τῶν ἀρχαίων και παμπαλαιων ν μύθου σχήματι καταλελειμμενα τοις στερον τι θεοι τεισὶν οἶτοι καὶ περιέχει το θεῖον την λην φυσιν. ταδε λοιπὰ μυθικῶς δη προσῆκται προς την πειθ τῶν πολλῶν και προς τὴν εις τους νόμους καὶ το συμφερον χρῆσιν ἀνθρωποειδεῖς τε γαρ τούτους και τῶν αλλων ζώων ὁμοίους τισὶ λεγουσι, καὶ τούτοις τερα ἀκολουθα καὶ παραπλήσια τοι εἰρημενοις δεν εἴ τις χωρισας αυτολάβοι μόνον τὸ πρῶτον, τι θεούς οντο τὰς πρωτας ουσίας εἶναι, Ῥείως αν εἰρῆσθαι νομισειεν.
56쪽
δυσκώλίας εἴτε γα μηδὲν νοῶ, τί αν εἴη το σεμνον, ἱλλ' 'χει σπερ ν εἰ ὁ καθεύδωμ' εἴτε νοεῖ, τούτου ἄλλο κύριον ου γάρ ἐστι τοὐτο ὁ στιν αυτο η ουσία νόησις, αλλα δύναμις), υκ αν η ἀρίστη ουσι εἴη διa γαρ οὐ νοεῖν το τιμιον αὐτω πάρχει. ετ δε εἴτε νοῖς Ουσί αυτο εἴτε νοησίς ἐστι, τί νοεῖ γαρ αὐτος αὐτον η τερόν τι καὶ εἰ τερον τι, δε το αὐτο ει ἄλλο πότερον οὐ διaφερει τι η οὐδε το νοεῖν το καλον το τυχόν ab ἄτοπον το διανοεῖσθαι περὶ ενίων , δῆλον τοίνυν τι το θειότατον καὶ τιμιώτατον νοεῖ, καιου μεταβάλλει εις χεῖρον γαρ ὴ μεταβάλη, και κίνησίς
νόησις πάρξει καὶ το χείριστον νοοὐντι. στ ει φευκτον τοὐτο καὶ a μ ορὰν ενια κρειττον η ορὰν, ου ανεχ το ἄριστον ἡ νοησις αὐτον ἄρα νοεῖ, εἴπερ εστ το
ποτερως χει οὐ λου φύσις το αγαθον και τούριστον, ποτερον κεχωρισμενον τι και αὐτο καθ αὐτο ητην τάξιν, ' ἀμφοτερως σπερ στράτευμα και γαρ εντνὶ τάξει το ευ και ὐ στρατηγός, και μῶλλον οἶτος χὐ- γὰρ οἶτος διὰ την τάξιν ἀλλ κειν διὰ Οὐτον εστιν. πάντα δε συντετακταί πως, αλλ' οὐχ ομοίως, και πλωτα και πτηνὰ καὶ φυτά και οὐχ ύτως εχ ει στε μη εἰναι θατερω προς θάτερον μηδεν, αλλυστι τι προς μεν γὰρ εν παντα συντετακται δε λεγοντες τον αριθμον; πρῶτον τον μαθηματικον καὶ ἴτως ἀεὶ ἄλλην εχ ομενην οὐσίαν καὶ ἀρχας κάστης ἄλλας, πεισοδιώδη την οὐ παντος οὐσίαν ποιοῖσιν οὐδεν γὰρ η τερα τῆ ἐτέρρσυμβάλλεται ὁσα η μη ἴσα), και ἀρχας πολλάς τὰ δε Ἀντα οὐ χούλεται πολιτεύεσθαι Maκῶς. οὐκ ἀγαθον
Dyene, uti , 122 si 'emeratione et corruptione Q. 329 a 24 μεῖς δεο VPty'My φαμεν ἐν εἰναί τινὶ ἴλην τῶν σωμάτων των αισθητῶν, ἀλλα ταύτην οὐ χωριστην, ἀλλ' ἀεὶ με Ἀναντιώσεως, ε ης 122 ARIATOTILE, DE GENERATIONE ET CORRUPTIONE 87 γίνεται τὰ καλούμενα στοιχεῖα διώριστα δε περι αυτῶνεν τεροι ἀκριβεστεροπι οὐ μην ἀλλ' πειδ και τον τροπον τοὐτον εστιν ε της λης τὰ σώματα τὰ πρῶτα, διοριστεον και περὶ τούτων, ἀρχην με καὶ πρώτην ἰομενοις εἰναι την λην την ἀχώριστον μεν ποκειμενην δε τοις ναντιο ς' οὐ γὰρ το θερμον λη τω ψυχρῶ, ἴτε τοὐτο τω θερμῶ, ἀλλα το ποκείμενον ἀμφοῖν ἄστε πρῶτον μεν τοδυνάμει σῶμα αἰσθητον ἀρχή δεύτερον δε αἱ ναντιωσεις,
λεγ δ οἷον θερμότης καὶ ψυχρότης τρίτον δε δ πῖρ
καὶ δωρ καὶ τὰ τοιαῖτα ταὐτα μεν γὰρ μεταβάλλει εις ἄλληλα καὶ οὐχ A Ἐμπεδοκλῆς καὶ τεροι λεγουσιν, οὐδε γὰρ ν ην ἀλλοίωσις, αἱ δ' εναντιώσεις οὐ μεταβάλλουσιν. 2 329 b 7 ἐπεὶ ὁ ζητοῖμεν αισθητοῖ σώματος αρχάς, τοὐτο δ εστὶν ἁπτos, πτον δ' ὁ η αἴσθησις φη, φανερον τι οὐ πῶσαι αἱ ναντιώσεις σώματος εἴδη και ἀρχὰς ποιοῖσιν, ἀλλα μόνον αἱ κατὰ την φην. . . . εισὶ δ' εναντιώσεις κατὰ την φην ιδε θερμον ψυχρόν, ξηρον γρόν, βαρύ κοῖφον, σκληρον μαλακόν, γλίσχρον κραῖρον, τραχύ λεῖον, παχύ λεπτόν. τούτων δε βαρυμεν καὶ κοῖφον οὐ ποιητικὰ οὐδε παθητικά οὐ γὰρ τω ποιεῖν τι τερον ἡ πάσχειν φ ετερου λεγονται δεῖδε ποιητικὰ καὶ παθητικὰ εἶναι ἀλλήλων τὰ στοιχεῖα, μίγνυται γὰρ καὶ μεταβάλλει εις ἄλληλα θερμον δε καὶ ψυχρον και γρον καὶ ξηρον τὰ με τω ποιητικα εἰναι τὰ δε τω παθητικὰ λεγεται. . . . δῆλον τοίνυν τι πῶσαι αἱ ἄλλαι διαφοραὶ νάγονται εις τὰς πρώτας
τετταρας αὐτα δε οὐκετι εἰς λάττους. . . . στε ἀναγκη τετταρας εἰναι ταυτας.
3. 33, 30 επε δε τετταρα τὰ στοιχεια, τῶν δε τεττάρωνε αἱ συζεύξεις, τὰ δε ναντία οὐ πεφυκε συνδυάζεσθaι, θερμον γαρ καὶ ψυχρον εἶναι το αὐτο και πάλιν ξηρον aὶὐγρὸν ἀδυνατόν, φανερον τι τετταρες σονται αἱ τῶν στοι
χείων συζεύξεις, θερμο και ξηροῖ καὶ θερμοῖ καὶ γροῖ, καὶ πάλιν ψυχροῖ καὶ γρο καὶ ψυχροῖ καὶ ξηροῖ καὶ
ὐκολούθηκε aτὰ λόγον τοις ἁπλοῖς φαινομενοι σώμασι, πυρὶ καὶ ἀερι και δατι καὶ γῆ το ἐν γαρ πῖ θερμον
57쪽
ξηρον. . . . ου μην αλλ' πλῶς γε τετταρα οντα ενος
υποκειται καὶ δεδεικται συνεχης Ουσα τοῖς πράγμασι και
γενεσις μαι φθορά, φαμεν δε αἰτίαν εἶναι την φορὰν του
3 πρότερον παραδεδομεν περι ψυχῆς ειρησθω πάλιν δ' ωσπερ ε ὐπαρχῆς πανίωμεν, πειρώμενοι διορίσαι τί στις η και τίς αν εἴη κοινότατος λόγος αὐτης λεγομενδη γενος εν τι τω οντων την οὐσίαν, ταύτης δε το μενως λην, O aθ' υτ μεν οὐκ εστι τόδε τι, τερον δε 33 μορφην και ειδος, καθ' ην ηδ λεγετa τόδε τι, και τρίτον το εκ τούτων. εστι Γ η μεν ἴλη δύναμις, o δ' εἶδος εντελεχεια, και τοὐτο διχῶς, το μεν ως πιστVμη, το δ' ς το θεωρεῖν. ουσίαι δε μύλιστ εἶναι δοκοῖσι τὰ ARISTOTI E DE ANIMA 89
ὐποκείμενον. τριχῶς γὰρ λεγομενης τῆς οὐσίας, καθαπερ
58쪽
ψυχῆς αἱ λεχθεῖσαι τοῖς μεν πάρχουσι πῶσαι, καθάπερ εἴπομεν, τοῖς δε τινες αυτῶν, νίοις δε μία μόνη δυνάμεις δ' εἴπομεν θρεπτικόν, ὀρεκτικόν, αἰσθητικόν, κινητικὸν κατα
oῖν τοιαὐτα λεγεται ἴδια κάστου, κοινὰ δε κίνησις, ρε- μία, αριθμός, σχῆμα, μεγεθος τὰ γαρ τοιαῖτα οὐδεμιὼς εστιν ἴδια, ἀλλὰ κοινὰ πάσαις καὶ γαρ ἁφν κίνησίς τίς εστιν αισθητη καὶ φει. κατὰ συμβεβηκὸς δε λεγεταιαισθητόν, Io εἰ το λευκὸν εἴη Διάρους υἱός κατὰ συμβεβηκὸς γαρ τούτου αισθάνεται, τι τω λευκω συμβεβηκε τοὐτο ου αισθάνεται. διὸ και οὐδε πάσχει ν τοιοῖτον ὐπὸ os αισθητοῖ τῶν δε καθ' υτ αισθητῶν τὰ ἴδια κυρίως εστιν αισθητά, καὶ πρὸς ουσία πεφυκενεκάστης αισθησεως.
de exist 7 449 ara νάγκη ἄρα ν τι εἶναι τῆς ψυχῆς
ἄπαντα ισθάνεται, καθάπερ εἴρηται πρότερον, ἄλλο δεγενος δι' ἄλλου ἄρ ὁ μεν ἀδιαίρετον εστι κατενεργειαν, εν τί στι το αἰσθητικὸν γλυκεος καὶ λευκos, Oταν δε διαιρετὸν γενηται κατ ενεργειαν, τερον δεώσπερ επὶ τῶν πραγμάτων αυτῶν ενδεχεται, ἴτω καιεπὶ τῆς ψυχῆς ς το γαρ αυτὸ καὶ ε αριθμω λευκον και γλυκύ εστι, και ἄλλα πολλά, ει μὴ χωριστὰ τὰ πάθη ἀλλήλων, ἀλλὰ το εἶναι τερον κάστω. μοίως τοίνυνθετεον και επὶ τῆς ψυχῆς το αυτ καὶ ε εἶναι αριθμωτο αἰσθητικὸν πάντων, ω μεντοι εἶναι τερον, και τερον τῶν μεν γενει τῶν δε εἴδει. στε καὶ αἰσθάνοιτ ανἄμα τω αὐτω και ενί, λογω Γ Ἀε τω aὐτω.
de humi ut 3. 46, 10 ἀλλὰ μὴν τό γε κύριον
τῶν αισθήσεων ε ταύτy Se εν se καρδία τοῖς ναίμοις πασιμ εν τούτω γὰρ ἀναγκαῖον εἶναι το παντων ωναισθητηρίων κοινὸν αισθητήριον.
μεν εστιν ειπεῖν ἀνώνυμον δε τυγχάνει μ' γηλον δε εσται λεγομεν προελθοὐσι μάλιστα τὸ γὰρ ορατον εστι χρῶμα τοὐτο δ εστ τ επὶ το καθ' υτ ορατοῖ καθ' υτ δε o τω λόγω, αλλ' ὁτι εν αυτ εχει τὸ αιτιον os εἶναι ὁρατόν. πὰν δε χρῶμα κινητικόν εστιτο κατ νεργειαν διαφανοῖς, και τοὐτ εστιν αυτοὐ
φύσις. διόπερ οὐχ ὁρατὸν ἄνευ φωτος, αλλα πὼν τοεκάστου χρῶμα εν φωτι ὁρατόν. διὸ περὶ φωτὸς πρῶτον λεκτεον τί στιν Ἀστι δή τι διαφανές. διαφανες δε λεγω
59쪽
an καὶ δωρ καὶ πολλα των στερεῶμ' ου γαρ si δωροὐδ η- ρ διαφανες, ἀλλ οτι εστ φύσις ἐνυπάργουσα
3 αυτ εν τουτοις ἀμφοτεροι καὶ ε τω ἀιδίω τω ἄνω σωματι. φω δε εστιν η τούτου νεργεια του διαφανοῖς διαφανες δυνάμει δε εν ω τοὐτ εστί, καὶ το σκότος. το δε φῶς οἷον χρῶμά εστι του διαφανοῖς, ταν εντελεχεία διαφανες tetro πυρος η τοιούτου οἷον ', ἄνω, σῶμα και γὰρ τούτω τι πάρχει ν και ταὐτόν. . . . νυν δ επὶ τοσοῖτον φανερόν εστιν, τι το μεν ἐν φωτι ορωμενον χρῶμα διο και υχ ραται ἄνευ φωτός τοὐτο γαρ ην αὐτω το χρώματι εινα το κινητικω εἶναι
γαρ τις - το εχον χρῶμα ετ αὐτην TVν οὐιν, Ουκοψεται αλλα το μεν χρωμα κινεῖ το διαφανες, οἷον τον αερα, πο τουτου δε συνεχοῖς Oντος κινειτα το αἰσθητήριον.
αισθησεως δεῖ λαβεῖν τι η μεν αἴσθησίς εστι τοδεκτικὸν των αισθητῶν ειδῶν ἄνευ της λης, οἷον
δε και η αἴσθησις κάστου ὐπὸ οὐ χοντος χρῶμα χυμον η ψοφον πάσχει, αλλ' οὐχ χ εκαστον κείνων λεγεται, αλ η τοιονδί, και κατὰ τον λογον. αισθητηρων ο πρῶτον εν m τοιαύτη δύναμις εστω φεν οἴνs ταυτον, το δ' εἶναι τεροπι μεγεθος μεν γαρ ἄν τι εἴητ αισθανομενον, O μην τό γε αισθητικω εἶναι οὐδ' αἴσθησις μεγεθος εστιν, αλλὰ λόγος τις καὶ δύναuις εκεινου φανερο δ εκ τούτων και διὰ τί ποτε τῶν αισθητῶν αἱ ὐπερβολαὶ φθείρουσι 'α αισθητηρια εὰν 35 γαρ V σχυροτερα το αισθητηρίου η κίνησις, λύεται λογος, τοὐτο δ' ην η αἴσθησις, σπερ και η συμφωνία και ονος κρουομενων σφόδρα τῶν χορδῶν καὶ διὰ τί ποτε τὶ φυτα Ῥυς αισθύνεται. εχοντά ὰὐ μόριον ψυχι-
τοιαύτην ἀρχην ta τὰ εἴδη δεχεσθαι τῶν αισθητῶν, αλλὰ πάσχειν μετὰ της Τλης. 129 de animi Γ 4 429 a 10 περὶ δε οὐ μορίου os της ψυχῆς ω γινώσκει τε η υχη καὶ φρονεῖ, εἴτε χωριστοῖοντος εἴτε καὶ μη χωριστοῖ κατὰ μεγεθος ἀλλα κατ λογον, σκεπτέον τίν εχει διαφοράν, και πῶς ποτε γίνεται τονοεῖν. ει η στι τὸ νοεῖν σπερ τὸ ισθάνεσθαι, πάσχειν τι ἄν εἴη πὸ Οὐ νοητο ἡ τι τοιοὐτον τερον. io
ἀπαθες ἄρα δεῖ εἶναι, δεκτικὸν δε το εἴδους καὶ δυνάμει τοιοὐτον αλλὰ μη Οὐτο, καὶ ὁμοίως χειν σπερ τὸ αἰσθητικὸν πρὸς τὰ αισθητὰ ούτω τὸν οὐ πρὸς τὰ νοητά. ἀνάγκη ἄρα, πεὶ πάνma νοεῖ, μιγῆ ιναι, σπερ φησὶν 'Aναξαγόρας, να κρατn, Οὐτο δ' ἐστὶν is γνωρίζy' 3παρεμφαινόμενον γὰρ κωλύσει 'dd. κωλυει το αλλοτριον και ἀντιφράξει edd. ἀντιφράττει , στε μηδ αυτο εἶνaι φύσιν μηδεμίαν λλ' ὐ ταύτην, τι δυνατον. λύρα καλου- μενος τῆς ψυχῆς νοῖς λεγ δε οὐ ia διανοεῖται καιώπολαμβάνει ἡ ψυχή οὐθεν εστιν νεργεια τῶν ὀντων πριν ονοεῖν διὸ οὐδε μεμῖχθαι εὐλογον αυτὸν τω σώματι ποιος
τις γὰρ ν γίγνοιτο, ψυχρὸς ἡ θερμός, ἡ καν ὁργανον τι
εἴη δεσπερ τω αισθητικω, νῖν δ' οὐθεν εστιν. και ευ δ' οἱ λεγοντες την φυχην εἶναι τοπον ειδῶν, πλην τι ύτεολη ἀλλ η νοητική, ἴτε εντελεχεία αλλὰ δυνάμει τὰ εἴδη b, 5. 43, 10 ἐπεὶ δ' ἄσπερ εν ἁπάσy τη φύσει στί τι τὸ μεν ἴλη κάστω γενει τοὐτο δε ὁ πάντα δυνάμει κεινα),
ετερον δε τὸ αἴτιον καὶ ποιητικον, ω ποιεῖν πάντα, ἐον τεχνη πρὸς την λην πεπονθεν, νάγκη και εν βψυχ ὐπάρχειν ταύτας τὰς διαφοράς. και εστιν Ο μεν οτοιοῖτος οὐ τω πάντα γίνεσθαι O δε τω πάντα ποιεῖν,
ὼς ξις τις, οἷον τὸ φῶς τρόπον γάρ τινα και το φῶς ποιεῖ τὰ δυνάμει οντα χρώματα νεργεια χρώματα και οἴτος ὁ οὐ χωριστὸς και ἀπαθης καὶ μιγής, οὐσιαον ενεργεια. ἀεὶ γὰρ τιμιώτερον τὸ ποιοὐν οὐ πάσχοντος sue
καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ἴλης τὸ δ αυτ εστιν ἡ κατ νεργειαν επιστήμη τρο πράγματι ἡ δε κατὰ δύναμιν χρονω προτερα εν - Ἀνί, ὁλως δε - χρόνω Ἀλλ' Ἀὐχ τε μεν
60쪽
μόνον κοινον, ο δε κατὰ τοὐνομα λογος της Ουσίας τερος, Οἶo ζωον ὁ τε ανθρωπος και το γεγραμμένον τούτων γὰρ νομα μονον κοινον, ο δε κατὰ τοὐνομα λογος της ουσίας Ἀτερος ' αν γάρ τις αποδιδω τί στιν αυτῶν κατερω, το ζω εἶναι, ἴδιον κατερου λογον ἀποδώσει συνώνυμα δε λεγεται ν το τε νομα κο νον καὶ ο κατὰ τούνομα
λόγος της ουσίας ο αυτός, οἷον ζωον ὁ τε ἄνθρωπος και βοῖς. ο γὰρ ἄνθρωπος και os κοινω νόματι προσαγορεύεται ζωον, και 'o γος δε τῆς Ουσίας -υτός - , εὰν γὰρ ἀποδιδῶ τις τον κατερου λογον, τί στιν αυτῶνεκατερ το ζω ειναι, το αυτὸν λογον ἀποδώσει. παρώνυμα δε λεγεται σα ἀπο τινος διαφεροντα di πτώσει την κατὰ Oύνομα προσηγορίαν εχει, οἷον ἀποτης γραμματικῆς ο γραμματικὸς καὶ ἀπὸ τῆς ανδρείας V, ἀνδρεῖος. 131 eotegoriae . I 25 τῶν κατὰ μηδεμίαν συμπλοκην
λεγομενων καστον τοι Οὐσια σημαίνει δε ποσὸν η ποιὸν πρός τι petros γ ποτε δε κεῖσθαι λεχειν ' ποιεῖν η πάσχειν. εστι δε οὐσια μελῶς τυπω ειπεῖν οἷον ἄνθρωπος. ἴππος et ποσὸν δε ιον δίπηχυ, τρίπηχυ ποιὸν δε οἷον λευκόν, γραμματικοπι προς τι δε IO διπλάσιον, μισυ, μεῖ metros δε ιον εν Λυκείω, εν ἀγορα ποτε δε οἷον εχ θες, περυσιπι κεῖσθαι δε οἷον ἀνάκειται, κάθηται ἔχειν δε Ioν
μεν ast αυτ εν οὐδεμια καταφάσει λεγεται η ἀποφύσει,τx δε πρὸς ἄλληλα τούτων συμπλοκα κατάφaσις ἡ ἀπόφασις ινεται. απασα a δοκεῖ κατάφασις και ἀπό
φασις ἡτοι ἀληθης ὐ ψευδης εἶναι ' τῶν δε κατὰ μηδεμίαν
sue συμπλοκην λεγομενων οὐδεν ἴτε ἀληθες ἴτε ' εὐδός εστιν, οἷον ἄνθρωπος, λευκον, τρε χει, Ῥικα.
μενου τινὸς λεγεται μη εν ποκειμεν τινί εστιν, οιον τις ἄνθρωπος η ο τις ἴππος δεύτεραι δε οὐσίαι λεγονται, ν οἷς εἴδεσιν αἱ πρώτως οὐσίαι λεγόμεναι υπαρχουσι, αὐτα τε και τὰ τῶν ιδῶν τούτων γενη, οἷον τις ἄνθρωπος εν εἴδει μεν πάρχει τω ἀνθρώπω γενος δε του εἴδους εστι τὸ ζωοπι δεύτεραι οὐν αὐται λεγονται