장음표시 사용
41쪽
εἴ τινας δεῖ τοιαύτας εἶναι μονάδας πολαμβάνειν ληθῶς ούσας' εἶτα πῶς ὁ ταύτας, μίαν κάστην ουσαν ἀεὶ τὴν αυτην καὶ μητε γένεσιν μητε ολεθρον προσδεχο μενην, μως εἶναι βεβαιότατα μίαν ταύτην μετα δε τουτ5εν τοις γνομενοις ὁ καὶ ἀπείροις εἴτε διεσπασμενην καὶ πολλα γεγονυῖαν θετεον, εἴθ' ὁλην ὐτην αυτῆς χωρίς, δη πάντων ἀδυνατώτατον φαίνοιτ αν, αὐτον και e ἄμ εν εν τε καὶ πολ λοῖς γίγνεσθαι ταυτ εστι τα περὶ τα τοιαυτα εν καὶ πολλά, αλλ' υκ κεῖνα, 'Iρώταρχε, io ἁπάσης ἀπορίας αἴτια μη καλῶς ὁμολογηθει τα, και
86 Philebus 66 1 ΣΩ. Jάντη δὴ φήσεις, 'Iρώταρχε,
ὁπό τε ἀγγελων πεμπων καὶ παροῖσι φράζων, ως ἡδονὴ so κτῆμα οὐκ εστι πρῶτον οὐδ' υ δεύτερον, ἀλλα πρῶτον μεν πη περὶ μετρον καὶ το μετριον και καίριον και πάντα ὁπόσα τοιαῖτα χρὴ νομίζειν την ἀίδιον ηρῆσθαι φύσιν ΠΡΩ Φαίνεται οὐν κ τῶν νυν λεγομενων. ΣΩ. Δεύτερον μην περὶ το σύμμετρον καὶ καλὸν 3 καὶ το τελεον και ἱκανὸν καὶ πάνθ' ὁπόσα τῆς γενεὰς ὁ ταύτης στίν. ΡΩ. Eοικε γοῖν. ΣΩ. To Oisυν τρίτον, ω εμ μαντεία, νουν καὶ φρόνησιν τιθεὶς οὐκ
γε εστ μὰλλον δε τῆς ἡδονῆς ξυγγενῆ ΡΩ Τάχ αν.
ΣΩ. Ιεμπτας τοίνυν, ας δονας θεμεν ἀλύπους ορισα- μενοι, καθαρας πονομάσαντες τῆς ψυχῆς αὐτῆς, πιστήμαις, τας δε αἰσθήσεσιν πομενα ΠΡΩ. Ισως. ΣΩ. Eκτη δ' εν νεα, φησὶν ρφεύς, καταπαύσατε κόσμον ἀοιδῆς
ἀταρ κινδυνεύει καὶ ο μετερος λόγος εν κτη καταπεπαυ- μενος εἶναι κρισει. IO
42쪽
δε ε τε ast τον ψον ριθμον περ αυτῶν δῆλονδε τι καὶ ἄρτιόν τε κά περιττον ερωτας, και τα - σα τούτοις πεται, δια τίνος ποτε των του σώματος τῆ ψυχῆαἰσθανόμεθα. ΣΩ. Υπερευ, ω Θεαίτητε, ἀκολουθεῖς, καὶ 5 εστιν α ερωτῶ αὐτα αὐτα. EAI. λλὰ μα Δια, Σώκρατες, εγωγε υκ αν εχοιμι εἰπεῖν, πλην γ τι μοι δοκεῖ την ἀρχην οὐδ' εἶναι τοιουτον οὐδε τουτοις ργανον ἴδιον σπερ κείνοις, αλλ' αὐτ δι αυτῆς ἡ ψυχη τακοινά μοι φαίνεται περὶ πάντων Ἀπισκοπεῖν. sa. λαλος io γαρ ει, δε Θεαίτητε, καὶ οὐχ ὼς ελεγε Θεόδωρος, πιισχρος.
89 sophis 2484 E. Τί δε προς Διός ἀληθῶς κίνησιν καὶ λην καὶ ψυχην καὶ φρόνησιν αδίως
πεισθησόμεθα '- παντελῶς οντι μη παρεῖναι, μηδε ζηνα αὐτο μηδε φρονεῖν, ἀλλα σεμνὸν καὶ γιον, οὐ Oυκεχον, ἀκίνητον εστὸς εἶναι ἰ ΘΕΑΙ. Δεινον μεντ ν, ξενε, λόγον συγχωροῖμεν. E. Ἀλλα οὐ μεν εχειν,
τοὐτον παντὶ λόγω μαχετεον, ς αν επιστημην η φρονηροσιν η οὐν ἀφανίζων σχυρίζηται περ τινος πηοῖν.
μάλιστα τιμῶντι πῶσα, Δ εοικεν, νάγκη διὰ ταὐτα, μήτε των ε δε και τα πολλὰ εἴδη λεγοντων το πὰνεστηκὸς ἀποδεχεσθαι, των τε ὁ πανταχῆ τ ον κινουν - των μηδε το παράπαν ἀκούειν, ἀλλὰ κατα την των παίδων εὐχήν, σα κίνητα και κεκινημενα, ο ν τε
καὶ το πῶν ξυναμφότερα λεγειν. ΘΕΑΙ Αληθεστατα. os sophis 251 D E. Ιότερον μήτε τὴν οὐσίαν κινήσει καὶ στάσει προσάπτωμεν μήτε ἄλλο ἄλλω μηδεν μηδενι, αλλ' ς ἄμικτα ντα και ἀδύνατον μεταλαμβάνειν ἀλληλωνούτω αὐτὰ εν τοις παρ' μῖν λόγοις τιθῶμεν οῦ η πανταεις ταὐτὸν ξυνάγωμεν Δ δυνατὰ πικοινωνεῖν ἀλληλοις is τὰ μεν, τὰ δε μή τούτων δε Θεαίτητε, τί ποτ αν αὐτούς προαιρεῖσθαι φήσαιμεν ΘΕΑΙ Ἐγω μεν περ αὐτῶν οὐδεν V προς αὐτα ἀποκρινασθαι τι οὐν υ καθ' εν ἀποκρινόμενος εφ' κάστου τὰ ξυμβαίνονταεσκεψω E. Καλῶς λεγεις, καὶ τιθῶμεν γε αὐτους oλεγειν, ε βούλει, πρῶτον μηδεν μηδεν μηδεμίαν δυναμιν
εχειν κοινωνίας εις μηδεν Οὐκοὐ κίνησις τε και στασις
οὐδαμη μεθεξετον οὐσίας ΘΕΑΙ. Οὐ γαρ οἶν. E. T δευ σται πότερον αὐτῶν, οὐσίας μὴ προσκοινωνοῖν ΘΕΑΙ. Οὐκ εσται. E. Ταχ δὴ ταύτη γε τῆ συν- sομολο α πάντα ἀνάστατα γεγονεν, ς εοικεν, ἄμα τε τῶντο πῶν κινούντων καὶ τῶν ς ε ἱστάντων και σοι κατεἴδη τὰ οντα κατὰ ταὐτὰ σαύτως χοντα εἶναί φασιν ἀει πάντες γὰρ οἶτοι τό γε εἶναι προσάπτουσιν, O μενοντως κινεῖσθa λεγοντες, οἱ δε ντως στηκοτα ιναι. o ΘΕΑΙ. Κομιδη μεν Οἴν. E. Και μην και σοι τοτεμεν ξυντιθεασι τὰ πάντα, τοτ δε διαιροῖσιν, εἴτε εις εν καὶ ξ ενὸς ἄπειρα εἴτε εις περας εχοντα στοιχεῖα διαιρούμενοι και εκ τούτων συντιθεντες, μοίως μεν ανεν μερει τοὐτο τιθῶσι γιγνόμενον, ομοίως δε και εα αει, as κατὰ πάντα αὐτα λεγοιεν αν οὐδεν, εἴπερ μηδεμια εστι
ξύμμιξις. ΘΕΑΙ 'Ορθῶς. E. Ετι τοίνυν αν αὐτοὶ πάντων καταγελαστότατα μετίοιεν τὸν λόγον μηδεν
43쪽
εῶντες κοινωνία παθήματος τερου θάτερον προσαγορευειν.
εἴργεσθαι καὶ μ' συνάπτειν ν τοῖς λογοις Ου α λων δέοντα των ξελεγξόντων, αλλὰ το λεγόμενον οἴκοθεντο πολεμων καὶ ναντιωσόμενον εχοντες, εντος ποφθεγγόμενον σπερ o ἄτοπον Κυρυκλεα περιφεροντες ει
πορεύονται ΘΕΑΙ Κομόδὴ λεγει Ῥμοιόν τε καὶ ἀληθες. io EE. Τί δ', αν πάντα ἀλληλοις εὐμεν δυναμιν ἔχεινε πικοινωνία ς ΘΕΑΙ. Τουτο μὲν Iός τε κὰγ διαλύειν. EE. Πῶς ΕΛΙ. τι κίνησίς τε αὐτη παντάπασιν
ται αν καὶ στάσις α πάλιν αὐτη κινοῖτο, εἰ περ
δ που ταῖς μεγίσταις ἀνάγκαις δύνατον, κινησιν τε στα
91 sophis 25 34 E. Τί δ' επειδη καὶ τὰ γεν προς ἄλληλα κατὰ τὰ τοιαῖτα μίξεως χειν μολογήκαμεν,
ὁ οὐ μετ επιστημης τινος ἀναγκαῖον δια τῶν λογων πορεύεσθαι τον Ἀρθῶς μελλοντὶ δείξειν ποῖα ποιοις συμ- ββ φωνεῖ τῶν γενῶν καὶ ποῖα ἄλληλα οὐ δεχεται καιδη και διὰ πάντων ε συνεχον ἄττ αύτ εστιν, στεσυμμίγνυσθαι δυνατὰ εἶναι, και πάλιν ν ταῖς διαιρεσεσιν,
και μήτε ταὐτον ὁν εἶδος -τερον τὶ γησασθαι μητε τερον
οὐν ΣΕ. 'Aλλὰ μην τό γε διαλεκτικὸν οὐκ ἄλλω δώσεις,
44쪽
διαφύλάξης το μη σπουδάζειν επὶ τοις νόμασι, πλουσιωτερος ει το γῆρας ἀναφανήσει φρονησεως. νυν δε τοὐτο μεν, καθάπερ διακελευει, ποιητεοπι την δε ἀγελαιοτροφικην ἄρ εννοεῖς πη τις δίδυμον ἀποφηνας το ζητούμενον εν διπλασίοισι τα νυν εν τοῖς μίσεσιν εις τότε ποιήσει ζητεῖσθαι ΝΕ ΣΩ. ΙΠροθυμησομαι. καί μοι δοκεῖ των με ἀνθρώπων τερα τις εἶναι, των δε ὁ θηρίων ἄλλη τροφη. E E. ΓΙαντάπασί γε προθυμότατα καὶ ἀνδρεωτατα δlyρησαι 'io μη μεντοι τοὐτο γε εἰσαὐθις κατα δυναμιν πάσχωμεν. ΝΕ ΣΩ. o ποῖον; E. ἡ σμικρον μόριον εν προς μεγαλα καὶ πολλα φαιρῶμεν, μηδε εἴδους χωρις ἀλλατ μερος αμα εἶδος εχετω. κά λιστον με γαρ ἀπο τῶν λων χυθbes διαχωρίζειν ', ζητούμενον, πιν ρθῶς ix Τ, , καθάπερ λίγον υ πρότερον οἰηθεὶς χειν την διαιρεσινεπεσπευσας τον λόγον, ἰδὼν ἐπ ἀνθρώπους πορευομενον
ἁ λὰ γαρ, δε φίλε, λεπτουργεῖν ου ἀσφαλες, διὰ μεσων
δε ἀσφαλεστερον εναι τεμνοντας, καὶ μαλλον δεαις ντις προστυγχάνοι 'Oὐτο δε διαφερει ra προς σας α ζητησεις. ΝΕ ΣΩ. Πῶς, ω ξενε, λεγεις τοὐτο ; E. Πειρατεον τι σαφεστερον φράζειν εὐνοία της σης φύσεως, Σώκρατες ε τω με οὐ παρεστηκότι τα νῖν δηλῶσαι μηδεν ενδεῶς ἀδύνατομ' επιχειρητεον δε τι και σμικρω πλεον αὐτὸ προαγαγεῖν χις τὸ προσθεν σαφηνειας ενεκα., ΝΕ ΣΩ. IIo io οἶν δ' φράζεις διαιρουμενους μὴ ουκορθῶς ἄρτι δρὰν E. Τοιόνδε, οἷον ει τις τἀνθρώπινον
επι Yειρησας δίχα διελεσθαι γενος διαιροῖ καθάπερ ι πολλοι τῶν ενθάδε διανεμουσι, τὸ μεν Κλληνικὸν ς εν ἀπω πάντων ἀφαιροῖντες χωρίς. σύμπασι βε τοις ἄλλοις 3 γενεσιν, ἀπείροις οἶσι καὶ ἀμίκτοις και συμφωνοις προς ἄλληλα, βάρβαρον μια λησε προσειποντες αὐτὸ διαταύτην την μίαν κλῆσιν καὶ γενος εν αὐτο ειναι προσδοκῶσιν ἡ τον ριθμόν τις αὐ νομίζοι κατ εἴδη δυο διαιρεῖν μυριάδα ἀποτεμνόμενος ἀπὸ πάντων, ὀ Ἀν ειδος
ab ἀποχωρίζων, καὶ τω λοιπω δη παντὶ θεμενος εν νομα διατην κλῆσιν, καὶ os ἀξιοι γενος κείνου χωρὶς τερονεν γίγνεσθαι. κάλλιον δε που και ἀλλον κα εἴδη και δίχα διαιροῖ αν. ει τὸν μεν αριθμον ἀρτιω και περιττω
τις τεμνοι, τὸ δε αδ τῶν ἀνθρώπων γενος ἄρρενι καὶ θήλει, Λυδους δε ἡ Φρυγας η τινας τερους πρὸς ἄπαντας τάττων ἀποσχίζοι τοτε, νίκα ἀποροῖ γενος ἄμα και μερος εὐρίσκειν κάτερον τῶν σχισθεντων. ΝΕ ΣΩ. ρθότατα ἀλλὰ γὰρ τοὐτο αὐτό, δε ξενε, πῶς ἄν τις γενος και μερος εναργεστερον γνοίη, ς οὐ ταὐτον στον αλ ετερον ἀλληλοιν E. Ω βελτιστε ἀνδρῶν, Οὐ αὐλον προστὰττεις, Σώκρατες. 94 Tiniueus 29 D II Ἀεγωμεν δ' δι ην τινα αἰτίa Ti=naeus γενεσιν και τὸ πὰν τόδε δ ξυνιστὰς ξυνεστησεν ἀγαθος ibην. ἀγαθω δε χυδεὶ περὶ οὐδενὸς οὐδεποτε Ἀγγίγνεται φθόνος τούτου Γ εκτὸς ων πάντα ὁ τι μάλιστα γενεσθαι
όμοιότατον αὐτὸν εἶναι τιθῶμεν. τὶ γὰρ Gm νοητα ζωα
45쪽
τῶ a των νοουμενων καλλιστω και κατα παντα τελεωμάλιστα αὐτον ὁ θεος μοιῶσαι βουληθεὶς ζωον εν ορατον, πάνθ' σα αὐτου κατα φυσιν ξυπιεν ζωα εντὸς χον
95 i=narat 34 CV λά πως γημεῖς πώλυ μετεχοντες του προστυχόντος τε καὶ εἰκῆ ταυτη πη καὶ λεγομεν, o δεκα γενεσε καὶ ἀρετὴ προτερα και πρεσβυτέραν σχην σώματος ς δεσπότιν καὶ ἄρξουσa ἀρξομενου ξυνεστήσατο
o,aτα αὐτα εχουσης οὐσίας καὶ iὶς α περὶ τα σώματα γιγνομέν η μεριστLὶς τρίτον ξ ἀμφοῖν εν μεσω ξυνεκερά - σατο οὐσίας εἶδος, ij τε αὐτου υσεως α περι καὶ της θατερου, καὶ κατα ταυτα ξυνεστησεν εν μεσω του τε ἰμερους αὐτῶν καὶ Θου κατα τα σώματα μεριστοῖ και 5 τρία λαβὼν αὐτὰ οντα συνεκεράσaτο εἰς μίαν πάντα ἰδεαν, την θατερου φυσιν δυσμικτον υσα εις αὐτον ξυναρμοττων βία μιγνύς δε μετὰ τῆς οὐσίας ' και εὐτριῶν ποιησάμενος ἐν παλιν λον τοὐτο μοίρας σας προσηκε διενειμεν, Ἐκάστην δε ες τε ταὐτου και θατερου και της; οὐσίας μεμιγμενην. 96 Ti,naeus 1 Α ἐπεὶ δ' υν πάντες, σοι τε περιπολουσι φανερῶς και σοι φαίνονται καθ' οσον νεθελωσιν, O θεοι γενεσιν σχον, λεγει προς αὐτούς οτοδ το πὰν γεννήσας ταδε' Θεοὶ θεῶν, ὼν εγὼ δημιουργος η πατήρ τε εργων δι μου γενομενα ἄλυτα μου γε μηεθελοντος το μεν υν δἰ δεθεν πὰν λυτον, το γε μην καλῶς ἁρμοσθεν και εχον ευ λυειν θελειν κακοῖ δι aκαι πείπερ γεγενησθε, θάνατοι μεν οὐκ εστε οὐδ' ἄλυτοιτο πάμπαν, ου μεν δη λυθήσεσθε oυδ τεύξεσθεῖ θανατου μοίρας, της μῆς βουλήσεως μείζονος ετ δεσμου και κυριωτερου λαχοντες κείνων, οἶς τ γίγνεσθε υνεδεῖσθε. νυν ου λεγω προ υμῶ ενδεικνυμενος, μάθετε.
θνητὰ τι γενη λοιπὰ τρί' ἀγεννητα τούτων δε μηγενομενων οὐρανος ἀτελης Ἀσται ' τὰ γαρ ἄπαν Ἀν αυτῶas γεν ωων οὐχ εξει, δεῖ δε, εἰ μελλε τελεος ἱκανῶς εἶναι. δι μου δε αὐτα γενομενα και βίου μετασχόντα θεοῖς ισάζοιτ απι να ου θνητά τε si το τε πὰν τόδε οντως ἄπαν Π, πρεπεσθε κατὰ ψυσιν υμεῖς επὶ την τῶν ζώων
PLATO TIMAEUS 65 δημιουργίαν, μιμουμενοι την εμθν δυναμιν περὶ τηνυμετεραν γενεσιν. καὶ καθ' σον μεν αὐτῶν ἀθανάτοις ομώνυμον εἶναι προσηκει, θεῖον λεγόμενον γεμονοὐ τεεν αὐτοῖς τῶν ἀει δίκ και μῖν θελοντων πεσθαι, σπείρας και παρξάμενος ἐγὼ παραδώσω το δε λοιπον sυμεῖς, ἀθανάτω θνητον προσυφαίνοντες, περγάζεσθε ζῶα και γεννὰτε τροφήν τε διδόντες αὐξάνετε και φθίνοντα πάλιν δε χεσθε. 97 i naei s 484 , δ' ὁ αὐθις ἀρχη περὶ του παντος εστ μειζόνως της προσθεν διyρημενη τοτε με γαρ δυο io εἴδη διειλομεθα, νυν δε τρίτον ἄλλο γενος ἡμῖν δηλωτεον. τὰ μεν γα δυο κανὰ ην επὶ τοῖς εμπροσθεν λεχθεῖσιν, εν μεν ς παραδείγματος εἶδος ποτεθεν, νοητον καὶ ἀεικατὰ ταὐτὰ ἄν, μίμημα δε παραδείγματος δεύτερον, γενε-
σι εχον και ρατόw τρίτον δε τυτε μεν οὐ διειλομεθα, is νομίσαντες τὰ δυο ξειν ἱκανῶς, νυν δε ο λογος εοικενεισαναγκάζειν Mαλεπον και ἀμυδρον ἐδος επιχειρεῖν λογοις εμφανίσαι τίν ουν εχον δυναμιν κατὰ φυσιν αὐτοὐποληπτεον τοιάνδε μάλιστα, πάσης εἰναι γενεσεως υποδοχην αὐτην οἷον τιθηνην. a
50 αὐτος δη λόγος καὶ περὶ της τὰ πάντα δεχομενης
σώματα φύσεως ταὐτον αὐτην ἀει προσρητεομ ε γαρτης εαυτῆς το παράπαν οὐκ εξίσταται δυνάμεως δεχεται τε γαρ ἀει τὰ πάντα, και μορφην οὐδεμίαν ποτε οὐδενὶ τῶν εἰσιόντων μοίαν εἰληφεν οὐδαμ οὐδαμῶς εκμαγεῖον 5 γὰρ φύσει παντι κεῖται, κινουμενον τε καὶ διασχηματιζόμενον ὐπὸ τῶν ισιόντων, φαίνεται δε δι κεινα ἄλλοτε ἀλλοῖοw τὰ δε εἰσιοντα και εξιοντα τῶν οντων ει μιμηματα, τυπωθεντα ἀπ αὐτῶν τροπον τινὰ δυσφραστον καὶ θαυμαστόν, ον εἰσαυθις μετιμεν. Ουν τω παροντι oχρη γεν διανοηθ0ναι τριττά, το μεν γιγνομενον, το δ' ενω γίγνεται, το δ' oθεν ἀφομοιουμενο φυεται το γιγνομενον. καὶ ' και προσεικάσαι πρεπε το μεν δεχομενον μητρί, το δ' θεν πατρί, την δε μεταξύ τούτων φυσιν κγονω, νοῆσαί τε, ς οὐκ αν ἄλλως, κτυπώματος σεσθαι 5
μελλοντος δεῖν ποικίλου πάσας ποικιλιας, τουτ αυτο, νω κτυπουμενον νίσταται, γενοι αν παρεσκευασμενον εο,
πλην ἄμορφον ον Ἀκείνων ἁπασῶν τῶν ιδεῶν ὁσa μελλοι
46쪽
εδραν δει παρεχον σα χχεω γενεσιν πῶσιν. αυτ, δε μεταναισθησιας άπτον λογισμω τινι νόθω, μόγις πιστόν, πρὸς ον in καὶ ὀνειροπολοῖμεν βλεποντες καί ψαμεν ἀναγκαῖον
47쪽
αυτὰ καὶ πρὸς ἄλληλα την ποικιλίαν Ἀστιν ἄπειρα ης δν δεῖ θεωρους γίγνεσθαι 'ους με λοντας περὶ φύσεως εἰκότι λόγω χρήσεσθαι. ix B ora εγγύς με χρυσολτων μερῶν, εἴδη δε πλεοναενὸς έχον, πυκνότητι I ετι Ῥεν χρυσολ πυκνότερον ὁν, και Ῥὶς μόριον Ἀλίγον και λεπτὸν μετασχόν, ἰστε σκληρότερον εῖναι. τοῦ δ μεγάλα Ἀντὸς αυτοὶ διαλείμματα εχειν κουφότερον, ῶν λαμπρῶν πηκτῶν τε ν γενος δύτων αοχaλκὸς συσταθεὶς γεγονε τὸ β ε Ῥὶς αὐτω μιχθεν, ταν παλαιουμεν. διαχωρίζησθον πάλιν ἀπ έλληλων, Ἀκφανες καν αυτὸ γιγνόμενον tibi λεγεται τἄλλα δε τῶν τοιούτων χὐδεν ποικίλον Ἀτι διαλο σασθαι 'ην των εικότων μύθων μεταδιώκοντα ἰδεαν, λίταν τις ἀναπαύσεως νεκa, αὐτους περὶ τῶν ἔντων ἀεὶ κατατιθεμενος λόγους, τους γενε σεως περ διαθεώμενος εἰκότας ἀμεταμελητον δονην τὰται, μετριον in Ἀν τω βίω παιδιὰν και φρόνιμον ποιοῖτο.100 Tini aeui 24 καὶ iam καὶ τελος περι τοὶ παντὸς νυν Mδm τὸν λόγον ήμῖν φῶμεν εχειμ- θνητὰ Λὰμ μαιa αθάνατα ζῶα λαβὼν και ξυμπληρωθεὶς δε ὁ κόσμος ουτω, ζωον ὁρατὸν τὰ ὁρατὰ περιεχον, εἰκὼν οὐ ποιητοῖ, θεὸς
αισθητός, μεγιστος καὶ ἄριστος κάλλιστός τε καὶ τελεώτατος γεγονεν. εἴς Ῥυρανὸς δε μονογενης ων.
35 εν τοις πρόσθεν, ως ει 'λυχη φανείη πρεσβυτερα σώματος οἴσα, και τὰ ψυχῆς τῶν οὐ σώματος σοιτο πρεσβύτερα.Κ ΓΙάνυ μεν οἶν. A. Τρόποι δε καὶ θη και βουλήσεις και λοπισμοι ,ab δόξαι ἀληθεῖς Ἀπιμελειaί τε και μνῆμαι
PLATOL TIMAEUS LAIUS 69 πρότερα μήκους σωμάτων καὶ πλάτους και βάθους καιρώμης εἴη γεγονυτα ἄν, εἴπερ και ψυχη σώματος. . Aνάγκη A. Ἀρ οὐ το μετὰ τοὐτο μολογεῖν ἀναγκαῖον, τῶν τε ἀγαθῶν αἰτίαν εἶναι ψυχην καὶ τῶν κακῶν καικαλῶν και αισχρῶν δικαίων τε και ἀδίκων και πάντων sτῶν ναντιων, εἴπερ τῶν πάντων γε αὐτην θησομεν ιτίαν:Κ ΙΠῶς γὰρ υ; A. Ψυχην δὴ διοικοὐσαν καὶ νοικοῖσαν
εν ἄπασι τοι παντη κινουμενοις μῶν ου και τὸν οὐρανὸν
ινάγκη διοικεῖν φάναι Κ. Τί μην A. Μ ίαν ἡ πλείους;
πλείους εγὼ περ σφων ἀποκρινοῖμαι δυοῖν μεν γε που roελαττον μηδεν τιθῶμεν, της τε εὐεργετίδος και της τἀναντία
ιδεῶν πρῶτον αὐτην την κατὰ την δεα δοξαν επισκεπτεον, μηθεν συνάπτοντας πρὸς την τῶν ριθμῶν φύσιν, ἀλλ ij ὐπελαβον ξ ἀρχῆς οι πρῶτοι τὰς ιδεας φήσαντες ειναι. 6. 987 a 32 εκ νεου τε γαρ συνήθης γενόμενος πρῶτον Κρατύλω καὶ ταῖς Iρακλειτείοις δοξαις, ῶς πάντων τῶν αισθητῶν ἀει ρεοντων και επιστήμης περι αυτῶν Ουκ ἴσης, ταὐτα με και στερον ἴτω ὐπελαβεν Σωκράτους δε περὶ ομεν τὰ θικὰ πραγματευομενου, περ δε τῆς λης φύσεως οὐδεν, εν μεντοι τούτοις τὸ καθόλου ζητοῖντο και περιορισμῶν επιστησαντος πρώτου την διάνοιαν, κεινον ἀποδεξάμενος διὰ τὸ τοιοῖτον πελαβεν δε περὶ τερων τοὐτογιγνομενον κα ου τῶν αισθητῶν τινος ' ἀδύνατον γαρ Sεἰναι τὸν κοινὸν ρον τῶν αισθητῶν τινος, αε γε μετa- βαλλοντων ούτως μεν οἶν τὰ τοιαὐτα τῶν οντων δεας προσηγορευσε, τὰ δ' ισθητὰ παρὰ ταὐτα και κατὰ ταὐταλεγεσθαι πάντα κατὰ μεθεξιν γὰρ εἶναι τὰ πολλὰ τῶν
987I 18 ἐπεὶ δ' αἴτια τὰ εἴδη τοι ἄλλοις, τἀκείνων
στοιχεῖα πάντων ωήθη τῶν οντων εἶναι στοιχεῖα ῶς μεν
οἶν λην τὸ μεγα καὶ τὸ μικρὸν εἶναι ρχάς, ῶς δ' οὐσίαν τὸ μ εξ κείνων γὰρ κατὰ μεθεξιν os ενὸς τὰ εἴδη εἶναι τὰ δε αριθμούς feodd. εἶναι τους αριθμούς . 33 988 ara φανερὸν δ εκ τῶν εἰρημενων τι δυοῖν αἰτίαιν
μονον κεχρηται, τη τε το τ εστι και γῆ κατὰ την ἴλην τὰ γαρ εἴδη 'os τί στιν αἴτια τοι ἄλλοις, τοι δ' εἴδεσι
48쪽
τ εν), και τις η λ η υποκειμενη, καθ' η' τα εἴδη μενεπτὶ των ἰσθητων το δ' εν εν τοῖς εἴδεσι λε γετai, τιαύτη δυάς εστι, το μέγα καὶ το μικρόν. ετ δε την του υκαι του κακῶς αἰτίαν τοι στοιχείοις ἀπεδωκεν κατεροις εκατεραν, σπερ φαμεν καὶ των προτερων πιζητησαι τινας
κοινωνίαν Ἀπιβλεψας αυτῶν πάντων δε μύλιστα ιαπορησειεν αν τις, τί ποτε συμβάλλεται τα εἴδη τοις ἀιοιοις τῶν αισθητῶν η τοις γι νομενοι Aa φθειρομενοις υτε3 γαρ κινήσεως οὐτε μεταβολῆς οὐδεμιὰς Ἀστιν αἴτια αυτοῖς. ἀλλα μην χυδε πρὸς την επιστήμην οὐδἐεν βοηθεῖ την τῶν ἄλλων οὐδε γὰρ υσία Ἀκεινα τούτωw Ἐν τούτοις γαρ ανην , οὐτε εις τὸ εἶναι, μ' ενυπάρχοντά γε τοῖς μετεχουσιν.
O γίγνεται τῆ γαρ εκθεσει υ γιγνεται πάντα εν ἀλλαυτό τι εν εα διδ τις πάντα και οὐδε Οὐτο, εἰ μη γενος δώσει τὸ καθολο ειναι τοὐτο δ' εν ενίοις δύνατον.
οὐδεν δ εχ ει λογον οὐδε α μετὰ τους αριθμούς μήκη
καὶ πίπεδα και στερεά, ἴτε πως στιν Ἀσται, ἴτε τίνα
εχ ει δύναμιw αὐτα γαρ οἴτε εἴδη οἷον τ εἰναι Ου γάρ εἰσιναριθμοί in οἴτε α μεταξύ μαθηματικὰ γὰρ κεῖνα), ἴτε ταφθαρτά, ἀλλὰ πάλιν τεταρτον ἄλλο φαίνεται τοὐτ τι γενος. 104 Aristoti quetophysii re 8 1084 9 7 τι εἰ πασα The M
ετι ἄτοπον εἰ ο αριθμὸς ὁ μεχρι reues δεκάδος, μὰλλον τι ὁν τὸ εν καὶ εἶδος αὐτῆς τῆς δεκάδος. 9. 108 5b35 πάντα δὴ ταὐτα και ἄλλα τοιαῖτα φανερὸν β
49쪽
αριθμῶν σημεῖον τι τα πράγματα αυτ ου οντα ἀληθη παρέχει την ταραχην αὐτοῖς. οἱ μεν γαρ τα μαθηματικα μόνον ποιοῖντες raρα τα αἰσθητά, ὁρῶντες την περὶ ταεἴδη δυσχερειαν καὶ πλάσιν, ἀπεστησαν ἀπο του εἰδητικου αριθμου καὶ τον μαθηματικὸν ἐποίησαw ο δε α εἴδη βουλο- μενοι ἄμα καὶ ριθμούς ποιεῖν, οὐχ ορῶντες δε εἰ τας αρχάς τις ταύτας θησεται, πῶς σται ὁ μαθηματικος ριθμος πaρα τον εἰδητικόν, τον αὐτον ιδητικον καὶ μαθηματικον
ἐποίησαν πιθμον τω λόγω, με εργω γ ἀνηρηται λμαθη-i ματικός ιδίας V.l. ἰδέας γaρ καὶ οὐ μαθηματικὰς ποθεσεις λέ γουσιν δε πρῶτος θεμενος τα εἴδη εἶναι και ριθμούς τα εἴδη καὶ τα ma θηματικα Γναι. εὐλόγως εχώρισεν. 105 Aristoti metophysica Z l. 1028b21 Σπεύσιπιτος δε καὶ πλείους χυσίας ἀπο του νος ἀρξάμενος, καὶ αρχὰς 13 κάστης ουσίας, ἄλλην μεν ριθμῶν, ἄλλην δε μεγεθῶν,επειτα ψυχῆς και τοὐτον δ' τον τρόπον ἐπεκτείνει τας
παρεικάζει τὰς του χλου iρχὰς τῆ τῶν ἐωων καὶ φυτῶν, , οτι ἐξ ορίστων τελῶν δε ε τὰ τελειότερa, δῶ καὶ πιτῶν πρώτων ούτως χειν φησίν, στε ιγὶδ ὁ τι εἰναι τοεν αὐτό. εισὶ γὰρ καὶ νταὐθα τελειαι αἱ ρχαὶ ε ων
ταὐτα ἄνθρωπος a ἄνθρωπον γεννα, καὶ ου εστι το
, 10 Cle inens Alexani iriniis stro ututre II 33 Σπεύσιππός τε ὁ ΙΠλάτωνος ἀδελφίδοὐ την εὐδαιμονίαν φησὶν ξιν εἶναι τελεία εν τοι κατὰ φύσιν χουσιν, δε ξιν ἀγαθῶν, ης δὴ
ζεσθαι δε τους γαθούς τ0ς ἀοχλησίας ε ε δ αν αἱ ἀρεταὶ της εὐδαιμονίας ἀπεργαστικαί. Ξενοκράτης τε Xαλκηδόνιος την εὐδαιμονίαν ἀποδίδωσι κτῆσιν Η οικείας αρετῆς καὶ τῆς πηρετικῆς αὐτ δυνάμεως. εἶτα ῶς μενεν ω γίνεται φαίνεται λεγων την ψυχην, ς δ φ ω τας ἀρετάς, es δ' ia δελῶς μερῶν τὰς καλὰς πράξεις και τας
b, σπουδαίας ξεις τε καὶ διαθεσεις και κινήσεις καὶ χεσεις
οστ οὐχ ὼν codd. ς τούτων, ellor δ' ADJ οὐκ ἄνευ τὰ σωματικὰ καὶ τὰ κτός. ὁ γαρ Ξενοκράτους γνώριμος
THE OLD ACADEMY73μενος ἀγαθῶν πάντων η τῶν πλείστων και μεγιστων. δογματίζει οὐ χωρὶς μεν ρετῆς μηδεποτε αν εὐδαιμονίαν ὐπάρχειν, δίχα δε καὶ τῶν σωματικῶν καὶ τῶν κτος τηνἀρετην αὐτάρκη προς εὐδαιμονιαν γιναι.
οτι και η λυπ0 κακὸν μολογεῖται καὶ φευκτόν δε με γαράπλῶς κακόν, δε τω π εμποδιστική τω δε φευκτωτο εναντίον φευκτόν τε καὶ κακόν, ἀγαθον ἀνάγκη ουντην δονην ἀγαθόν τι εἶναι. ῶς γὰρ Σπεύσιππος λυεν, υσυμβαίνει ἡ λύσις, σπερ το μεῖζον τω ελάττονι κα τω σωεναντίον οὐ γὰρ ν φαίη περ κακόν τι εἶναι την δονήν. 107 idem eaden ea )posterior I l Platonis autem
a Iet Oritate, qui sitiri et Diultiplex et OpioSus fiuit, una et consentiens diuobus iocabillis i losophiae forina instituta eSt, Acadeinicoriun et Peripatetieorum, im re ill congruenteS non it tibiis lifferebant. . . . ita laeta est cilio risinime Soerate protia int, ars quaedani J1HOSOphiae et erunt Ordo et degeriptio cliseiplitiae Piae quiden erat primo duol)US, ut dixi, nominibiis una niliit enim inter Peripateticos et illain teterent Acadeti)iati differebat. 22 eoinuiunis liae ratio et utris i ii iii Jbonorum finis Uiciebatur, ni Episei, quae essent prina natura Plaeque ipSaper SeSe Xpetenda, aut Omnia aut 1aXinan ea Sunt auteΠ1IDaXima, litae in ipso animo atque in ipsa uirilite iterSantur. it,lue Onani illa antiqua lillosoplita serisit in una utitute esse positati lieas an Isitana, nee armen ieati88iniana, nisi suliungerentur et CorporIS et Cetera, quae Supra dies a Sittit, ad uirtutis usi in idonea. X laae descriptione agemes quoque aliqui I in uita et officii ipsius initiun reperiet lati Ir, quod erat in conseruatione eanin renin Pia natur praeSCritie 'et . hinc gio ne batur iuga desidiae uoluptatiumque contenistio. 34 Speii sippus autetia et Xenocrates, qui prini PlatoniS rationem alvetoritatenaque HSeeperant, et post eo POlenio et Crates utimque Crantor, in Acadentia congreositi, diligenterea Plae a Silperioribus acceperant i uelbantur iam Olem )nem audiuerant adsidii Zeno et Arcesilas: Sed Zeno, una Arcesilani anteiret aetate ualde lii sui itiliter dissereret et perae ite Imoueretur, Onigere conatu est disciplinaria.
50쪽
χῶς' . . . σημαίνει γὰρ το μεν τί στι a τόδε τι, τοcε τι ποιον η ποσον των aλλων κaστον των ἴτω κατηπιορουμενων τοσαυταχως δε λεγομένου του ντος, φανερον τι τουτων πρῶτον ὁ το τ εστιν, περ σημαίνει τVν ουσιαν. . . . τα δ' ἁλλα λεγεται ντα τω του ούτως οντος α με ποσότητας εἶναι, τα δε ποιότητας, τα δε παθη, τα δε ἄλλο τι τοιουτον. . . . στε το πρώτως ν καὶ
' το ποιὸν γνῶμεν. a δ' a το πάλa τε καὶ νυν καὶαεν ζητουμενον καὶ ἀεὶ ἀπορούμενον. τί το ον, τοὐτό εστι et τις η υσέα. . . . δοκεῖ δ η υσία πάρχειν φανερώταταμεν τοῖς σώμaσιμ δ. τά τε ζωa a τα φυτα καὶ ταμορια υτῶν ουσίας εἶναί φαμεν a τα φυσικα σώματα, οἷον πῖρ a ἴδω και Ῥὶν καὶ τῶν τοιούτων καστον, καὶδσα η μορια τούτων η in τούτων Ἀστίν, A μορίων η πάν-α των, οἷον τ υρανὸς καὶ τα μόρια υτos, ἄστρα και σελην καὶ λιος. πότερον δε ὁτat μόνa οὐσίa εἰσὶν και ἄλλα δε τούτων τινες και ἄλλων, ' τούτων μεν
τ τι ην εἰναι καὶ το καθολου καὶ το γενος ουσία δοκεῖ εἰναι κύστου, και τεταρτον τούτων το ποκείμενον τοδ' ὐποκείμενον εστι καθ' υ τα ἄλλα λεγεται, κεῖνο δε αυτ μηκετι κα ἄλλου. διὸ πρῶτον περι τούτου io 3ριστεοπι μάλιστα γαρ δοκεῖ εἶναι ουσία ὐποκείμενον πρῶτον τοιοῖτον δε τροπον μεν τινα ἡ ἴλη λεγεται, ἄλλον δε τροπον ἡ μορφη, τρίτον δε το εκ τούτων. λεγ δε την μεν ἴλην οἷον τον χαλκόν, την δε μορφηντο σχῆμα της δεaς το δ εκ τούτων τον ἀνδριάντα orio συνολον. στ e τ ειδος της ἴλης πρότερον και μὰλλονον, και του ξ ἀμφοῖν προτερον σται διὰ το αυτὸν λόγoi
μονον ούτως ' O γαρ ἱκανον αυτό τε γa τοὐτο ἄδηλον, 13 καὶ τι λύλη ουσία γίγνεται. ει γα μη αύτη ουσία, τίς εστιν ἄλλη διαφεύγει περιαιρουμενων γα τῶν ἄλλων ου φαίνεται Ουδεν πομενον τα με γαρ ἄλλα τῶν σωμάτων πάθη και ποιηματα καὶ δυνάμεις, τὸ δε μῆκος καὶ πλάτος και βαθος ποσοτητες τινες ἀλλ υκ οὐσίαι τὸ γὰρ ποσὸν sto ου ουσια αλλα μαλλον ω πάρχει αὐτα πρώτω, κεῖνόεστιν η υσια ἀλλα μην φαιρουμενου μηκους καιπλατους και βάθους οὐδε ορῶμεν πολειπόμενον, πλην εἴ τι εστ τ ορι μενον πω τουτων. στε την λην ἀνάγκη φαινεσθαι μονην οὐσίαν υτω σκοπουμενοις λεγ δ υλην 3 καθ' αυτην μητε τι μητε ποσὸν μήτε ἄλλο μηδε λεγεταιοις ρισται το ν εστι γαρ τι καθ' υ aτηγορεῖται
τουτων καστον, ω ο εἰναι τερον και τῶν κατηγοριῶνεκαστη τα με γαρ ἄλλα τῆς Ουσίας κατηγορεῖται, αἴτηδε τῆς ἴλης. στε τὸ σχατον καθ' υτ οἴτε τι οἴτε οποσον ἴτε ἄλλο οὐδεν εστιν οὐδε δὴ αἱ ἀποφάσεις και γαρ αὐται πάρξουσι κατὰ συμβεβηκός. εκ μεν οὐ τούτων θεωροῖσι συμβαίνει οὐσίαν εἰναι την ἴλην ἀδύνατον δε και γαρ τὸ χωριστὸν και τὸ τόδε τι πάρχειν δοκεῖ μάλιστατ οὐσία διὰ το ειδος και το ξ ἀμφοῖν οὐσία δόξειεν sis εἰναι ἀλλον τῆς ἴλης την μεν τοίνυν ξ ἀμφοῖν οὐσιαν, λεγ δε την κ τε τῆς ἴλης και τῆς μορφῆς,