장음표시 사용
21쪽
τινα περ υ μεταβάλλων δε ημὰς πειρῆται ξαπατῶν ως τερόν τι λεγων. συ μεν a εν τοῖς ποιημaσιν νφης εἶναι τ πῶν, και τούτων τεκμήρια παρεχε καλῶς τε καὶ εἶ Ἀδε δε αν in πολλά φησιν εἶνaι, τεκμηρια δε και, αὐτος πάμπολλα καὶ ras μεγεθη Traρεχεται. TO Oυν τον μενεν φάνaι τον δε- πολλά, και οἴτως κcίτερον λέγειν, στεμηδεν τῶν αυτῶν εἰρηκεναι δοκεῖν σχεδον τι λέγοντας
οτι υ παντάπασιν ἴτω σεμνύνεται το γραμμα, στε
ἄπερ ηυ λεγεις διa νοηθεν γραφῆναι, τους ἀνθρώπους β', feodiu δε επικρυπτόμενον ως τι μεγα διαπραττόμενο ἀλλ συ μεν εἶπες τῶν συμβεβηκότων τι, εστ δε το γε ἀληθες βοήθειά τις αὐτ τ γράμματα τω ΓΙaρμενίδουλογω πρὸς τους επιχειροῖντας αυτὸν κωμωδεῖν, ως ει νεστι, πολλα καὶ γελοῖα συμβαίνει πάσχειν τω λόγω καὶ 3 εναντία αὐτω. ντιλεγε δ ουν τοῖτο τὸ γράμμα προς τους τα πολλα λεγοντας, και ἀνταποδίδωσι ταὐτα και
πλείω, τοὐτο βουλόμενον δηλοῖν, ς ετ γελοιοτερα πασχ2οιαν αυτῶν ὴ πόθεσις, ει πολλά εστιν το εν ιναι, ει τις ἱκανῶς πεξίοι.
περὶ κινήσεως Ζήνωνος οἱ παρεχοντες τας δυσκολιας τοις
λύουσιν πρῶτος με ὁ περὶ οὐ μὴ κινεῖσθαι διὰ το προτερον εις τὸ ἡμισυ δεῖν ἀφικεσθαι τὸ φερώμενον ἡ προς το
δ' ὁ καλούμενος Ἀχιλλεύς εστι δ' οἶτος, τι τὸ βραδύτερον οὐδεποτει καταληφθήσεται Ῥεον ἰπὶ τοδ ταχίστου Ἀμ- προσθεν γαρ ἀναγκαῖον ελθεῖν τὰ διῶκον θεν ἄρμησε τὰ φεῖγον, ωστ πιε - προεχειν ἀναγκαῖον τὶ βραδύτερον. εστι δε καὶ οἶτος λ αυτὸς λόγος πω διχοτομεῖν. εν ἀμφοτεροις γαρ συμβαίνει μη ἀφικνεῖσθαι πρὸς τὰ περας
διαιρουμενου πως τολμεγεθους' ἀλλα πρόσκειτα εν τούτω οτι οὐδ τάχιστον πετραγωδημενον εν τω βιώκειν τὸ βραδύτατον. στ ανάγκη και την λύσιν εἶναι κατερων την oαυτήν. τὸ δ' ἀξιοs ἔτι τὸ προεχον ου καταλαμβάνεται, φεὐδος ὁτε γαρ προεχει ου καταλαμβάνεται ἰλλ' ὁμως καταλαμβάνεται, εἴπερ δώσει διεξιεναι την πεπερασμενην.
οἶτοι μεν ουν οἱ δύο λόγοι, τρίτος δ' k νῖν ρηθείς, ἔτι χὀιστὸς φερομεν εστηκεν. συμβαίνει δε παρὰ τὸ λαμβάνειν is τὸν χρόνον συγκεῖσθαι κ τῶν ὐπι μη διδομενου γαρ τούτουου Ἀσται ὁ συλλογισμός. τεταρτος δ' ὁ περὶ τῶν Ἀν τῶ σταδίω κινουμενων ξ εναντίας ἴσων Ἀγκων παρ' ἴσους, τῶν με ἀπὸ τελους τοὐ σταδίου, τῶν δ' ἀπὸ μεσου ἴσω τάχει,εν ω συμβαίνειν οἴεται ἴσον εἶναι χρόνον τοῦ διωλασίω τὸν αο0μισυν 'στι δ' ὁ παραλογισμὸς εν τω τὸ μεν παρα κινούμενον τὸ δε παρ βρεμοῖν τὸ ἴσον μεγεθος ἀξιοῖν τω ἴσωταχει τὸν ἴσον φερεσθαι χρόνον.
22쪽
δοκλῆς ο Ἀκραγαντῖνος περὶ μεν του μ εν ταῖς αἰσθήσεσι την κρισιν τἀληθοῖς ὐπάρχειν χύτως στεινωποὶ μεν γα παλύμαι κατα γυῖα κέχυνται Stein
πολλα δε δειλ ίμπαια τά - ἀμβλυνουσι, μερίμνας. παυρον δε λης αβίου μερος ἀθρησαντες ωκυμορον καπνοῖο δίκην ἀρθέντες ἀπεπταν,
πευσεαι ου πλεον η βροτείη μῆτις ορωρεν. 10και δια των ξῆς πιπληξας τοι πλεον παγγελλομενοις γιγνώσκειν, παρίστησιν τι το δι' κάστης αἰσθησεως λαμβανομενον πιστον εστι του λόγου τούτων πιστατοῖν- τος, καιπερ προτερον καταδραμων της ἀπ αὐτων πίστεως.
α λα. θεοι. των μεν μανίην ἀποτρεφατε γλώσσης, εκ ὁ Ἀσιων στομάτων καθαρην Oχετεύσατε πη γην.καὶ σε, πολυμνηστη λευκώλενε παρθενε Ῥοῖσα, ἄντομαι, μν θεμις εστιν Ἀφημερίοισιν ἀκούειν πεμπε παρ Εὐσεβίης Ἀλάου εὐηνιον ἄρμα. 1518
τεσσαρα των πάντων ριζώματα πρῶτον ἄκουε 33
Νῆστις θ' in δακρύοις τεγγει κρούνωμα βρότειον. ἄλλο δε τοι ερεωρ φυσις οὐδενος εστιν πάντων θνητῶν οὐδε τις οὐλομενου θανάτοιο τελευτή, ἀλλα μονον μῖξίς τε διάλλαξίς τε μιγεντωνεστί. φυσις δ' επὶ τοῖς Ἀνομάζεται ἀνθρώποισιν φ δε χθων Ἀπίηρος εν εὐστερνοις χοάνοισιν 198τω δυο τῶν Ἀκτὼ μερεων λάχε Νηστιδος αἴγλης τεσσαρα δ' 'Hφαίστοιο, τὰ δ' Vστεα λευκὰ γενοντο ἁρμονίης κολλyσιν ἀρηρότα θεσπεσίηθεν. 35 inpedocleS γαίη μεν γὰρ γαῖαν οπώπαμεν. ἴδατι δ' ἴδωρ, 333 6
στοργῆ δε στοργήν, νεῖκος δε τε νείκεῖ λυγρω. εκ τουτων γὰρ γ πάντα πεπήγασιν ἁρμοσθεντα 336και τουτοις φρονεουσι και ηδον ήδ' ἀνιῶνται. Theopthrastus de sensi Ἐμπεδοκλῆς . . . φησι τῶ sεναρμοττειν Se τὰς ἀπορροάς εις τους πόρους τους εκάστης Se αισθησεως αισθάνεσθαι διο καὶ ου δύνασθαι τα ἀλληλων κρίνειν, τι τῶν με ευρύτεροί πως, τῶν δεστενώτεροι τυγχάνουσιν ι πόροι προς το αισθητόν, ὼς τὰ μεν οὐχ ἁπτόμενα διευτονεῖν USelier διεκπνεῖν , τὰ δ' 6Oλως εισελθεῖν - δυνασθαι.
το φρονεῖν καὶ τ αισθάνεσθαι αὐτον εἶναί φασιν, σπερκαι 'Eμπεδοκλῆς εἴρηκε ' προς παρεον γα μῆτις ἀεξεται ἀνθρώποισιν.
23쪽
δοιν δε θνητῶν γενεσις δοιν δ' ἀπόλειψις
260 ἀλλα τα μεν ' Ἀνεμιμνε μελεων α δ 'ξεβεβηκει, οσσον δ' αἰεν υπεκπροθεοι, τόσον αἰεν Ἀπβει 180
ηπιόφρων Φιλότητος ἀμεμφεος ἄμβροτος ορμη
αἶψα δε θνητ Ἀφυοντο τα πριν μάθον ἀθάνα ειναι, ζωρά τε τα πριν ἄκρητα, διαλλάξαντα κελευθους. των δε τε μισγομενων χεῖ εθνεα μυρία θνητῶν, παντοίpes ἰδεησιν ἀρηρότα, Ῥαυμα ἰδεσθαι. 38 EmpedocleSη πολλαὶ μεν κόρσαι ἀναυχενες Ἀβλάστησαν, γυμνοὶ δ' επλάζοντο βραχίονες υνιδες ἄμων,ομματα OP επλανῶτο πενητευοντα μετώπων. αυταρ επεὶ κατα μεῖζον εμίσγετο δαίμονι δαίμων, ταυτά τε συμπίπτεσκον οπη συνεκυρσεν Ἀκαστα ἄλλα τε πρὸς τοις πολλὰ διηνεκη - γενοντο.
πολλα μεν ἀμφισρόσωπα και ἀμφίστερνα φυοντο βουγενῆ ἀνδρόπρωρα, τα δ' εμπαλιν Ἀξανετελλον ἀνδροφυη βουκρανα, μεμιγμενα τm μεν ἀπ' ἀνδρῶντο δε γυναικοφυῆ. στείροις ησκημεν γυιοις. plaeua V 19 'Eμπεδοκλῆς 'ain πρώτας γενεσεις τῶν ζώων καὶ φυτῶν μηδαμῶς ὀλοκληρους γενεσθαι, ἀσυμφυεσιδε τοῖς μορίοις διεζευγμενας ' τα δε δευτερας συμφυομενων οτῶν μερῶν ειδωλοφανεῖς τας δε τρίτας τῶν λοφυῶν τας δε τετάρτας ουκετι εκ τῶν μοίων, οἷο εκ Η καὶ δατος,
συνεβη σπερ καν ει νεκά του γινετο, ταυτα μεν σώθη Sἀπὸ του αυτομάτου συστάντα επιτηδείως ' σα δε- Ουτως, ἀπώλετο καὶ ἀπόλλυται, καθάπερ 'Eμπεδοκλῆς λεγε ταβουγενῆ ἀνδρόπρωρα. . . . ἀδυνατον δε τουτον χειν τον τρόπον ταυτα μεν γὰρ και πάντα τα φύσει Ἀει υτω γίνεται η ς επι το πολυ τῶν δ ἀπὸ τύχης και του o
24쪽
πλῆθος καὶ σμικρότητα καὶ γam τω σμικρὸν ἄπειρον ην.και πάντων μολεόντων οὐδε ενδηλον ν ὐπὸ σμικροτητος is πάντα γαρ ηρ τε και αιθη κατεῖχεν, αμφοτερα ἄπειρα
πολλοὶτου περιεχοντος. και τό γε περιεχον ἄπειρον στια τὸ πλῆθος. D. 3 τούτων δε ούτω εχόντων χρη δοκεῖν νεῖναι πολλα
τε και παντοῖα εν πῶσι τοι συγκρινομενοι και σπερματα πάντων χρημάτων και ιδεας παντοίας εχοντα και χροιας και ηδονάς.us r. 6 πρὶν δε ποκριθῆναι πάντων μοὐ oντων οὐδὲ χροι ενδηλος ην ουδεμία ἀπεκωλυε γὰρ ἡ συμμιξις πάντων χρημάτων, του τε διερο και του ξηρο και του θερμοῖ καὶ οὐ ψυχρολκa τοὐ as προ και οὐ ζοφεροῖ
ir. 22 το δὲ γίνεσθa καὶ ἀπόλλυσθαι υκ ρθῶς νομίζουσιν Rλληνες Οὐδεν γὰρ χρημα γίνεται Ουδ απολλυται,
ANAXAGORAS 23αλλ' a r εόντων χρημάτων συμμίσγ ταί τε καὶ διακρίνεται. καὶ ἴτως ν ρθῶς καλοῖεν τό τε νεσθαι συμμίσγεσθαι και τὸ ἀπόλλυσθαι διακρίνεσθαι. 41 Diogenes Laertius II 6 4ἴτο . . . πρῶτος τῆ ύλyνουν Ἀπεστησεν, ἀρξάμενος Ῥύτω τοὐ συγγράμματος . . . ΓΙάντα χρηματα ην ὀμοῖ εἶτα ὁ νοῖς ελθὼν αυτ διεκόσμησε. AnaXa Ora S, Simplicius in physis 33 35 tr. 8 τα με ἄλλα παντὸς μοῖραν μετεχει, νόος δέ στιν ἄπειρον καὶ αὐτοκρατες καὶ μεμικται οὐδενὶ χρηματι, αλλὰ
πλεον περιχωρεῖ. καὶ περιχωρησε επὶ πλεον και τα συμμισγόμενά τε καὶ ἀποκρινόμενα καὶ διακρινόμενα πάντα εγνω νόος καὶ ὁκοῖα εμελλεν σεσθαι και κοῖα ην, ὁσανῖ μη στι, και ὁκοῖα εστι, πάντα διεκόσμησε νόος, καιτην περιχώρησιν ταύτην χν νῖν περιχωρεῖ αστρα os
καὶ ἀπὸ το ψυχροῖ τὸ θερμὸν και ἀπὸ τοὐ ζοφεροῖ το
25쪽
λεγοντος ς ἄρα οὐ ς εστὶν ό διακοσμων τε καὶ πάντων αἴτιος, ταύτη δ τη αἰτια ησθην τε κα εδοξε μοι τρόπον τινα ευ χειν το τον νουν εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ γη- σαμην, εἰ τουθ ούτως ἔχει, τόν γε νουν κοσμοῖντα πάντα, κοσμεῖν καὶ καστον τιθεναι ταύτη πη α βελτιστα νη 'ει υν τις βούλοιτο την αἰτίαν ευρεῖν περὶ κάστου πη
γίγνεται ἡ ἀπόλλυται ἡ στι, τοὐτο δεῖν περὶ αὐτου εὐρεῖν, πη βελτιστον αὐτω στιν δε εἶναι ἡ ἄλλο τιosν πάσχειν η ποιεῖν ε δε δὴ του λόγου τούτου οὐδεν ἄλλο, σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπω και περ αυτο εκείνου καιπερι ἄλλων ἀλλ' ἡ το ἄριστον και το βέλτιστον. 98 Vetro δη θαυμαστῆς ελπιδος, δε ταῖρε, χόμην φερό μενος, Ἀπειδη προιὼν και Ἀνα Π γνώσκων χρὴ ἄνδρα τωμεν - οὐδεν χρώμενον οὐδε πινας πιιτίας Ἀπαιτιώμενον is εις το διακοσμεῖν τα πράγματα, ερας δε καὶ αἰθερας καιυδατα αἰτιώμενον και ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα. Aristoti iretosis e A 984 I, 14 4ὐδ' αὐ- αὐτο
4 98 a 17 σχεδον γαρ οὐδεν χρώμενοι φαίνονται τούτοις αλλ η κατα μικρον Ἀναξαγόρας τε γὰρ μηχανm χρῆται
ώπειρα και ἀει κινούμενα πεθετο στοιχει τὰς ἀτόμους και των γ' αὐτοῖς σχημάτων ἄπειρον τω πλῆθος διὰ isos μηδεν ἀλλον τοιοῖτον η τοιοῖτον εἶναι και γενεσιν καιμεταβολην ἀδιάλειστον εν τοι οῖσι θεωρῶν. ετ δε οὐδενμβλλον το ν η το- ο ὐπάρχειν, και αἴτια ομοίως εἶναι τοι γινομενοι ἄμφω την γὰρ τῶν τόμων οὐσίαν ναστην καὶ πληρη ποτιθεμενος ν ελεγεν εἶναι και εν τω as κεν φερεσθαι, περ μ ὁ εκάλει καὶ ου ελαττον τοὐοντος εῖνa φησι παραπλησίως δε και ό εταῖρος αυτοὐ
Δημόκριτος - Ἀβδηρίτης iρχὰς εθετο το πλῆρες και το
LEUCIPPUS AN DEMOCRITUS Gκενον, ων το μεν ν το δε- ον κάλει ῶς γαρ ἴλην τοις οἶσι τὰς τομους ποτιθεντες τα λοιπὰ γεννῶσι ταῖς διαφοραῖς αυτῶν τρεις δε εἰσιν αὐται ρυσμὸς τροπηδιαθιγη, ταὐτὸν δε εἰπεῖν σχῆμα καὶ θεσις και τάξις.πεφυκεναι γαρ το μοιον ὐπὸ οὐ μοίου κινεῖσθαι και φερεσθαι τὰ συγγενῆ πρὸς ἄλληλα και τῶν σχημάτωνεκαστον εις τερα εγκοσμούμενον σύγκρισιν ἄλλην ποιεῖν διάθεσιπι στε εὐλογως ἀπείρων οὐσῶν τῶν αρχῶν πάντα τὰ παθη καὶ τὰς ουσίας ἀποδώσειν π 'γγε λοντο, φ' υ
και ορατα διὰ σμικροτητα τῶν ο/γκωμ' αὐτα δ' εν τωκεν φερεσθαι, κενον γὰρ ιναι, και συνιστάμενα με γενε 13σιν ποιεῖν, διαλυομεν δε φθοράν ποιεῖν δε καὶ πάσχειν τυγχάνουσοῦν ἁπτομενα ταύτβ γὰρ οὐχ εν εἶναι και συντιθεμεν δε καὶ περιπλεκομενα γεννὰμ ε δε οὐ κατἀληθειαν νος ου αν γενεσθαι πλῆθος οὐδ' κ τῶν ἀληθῶς πολλῶν εν, αλλ εἰναι τοὐ ἀδυνατον. - 2 315 bra Δημοκριτος δε και Λεύκιππος ποιήσαντες τα σχηματα την ἶλλοίωσιν και την γενεσιν ε τούτων ποιοῖσι, διακρίσει με και συγκρίσει γενεσιν και φθοράν,
τάξει δε και θεσει ἀλλοίωσιν. 44 liuoplirastus de sensu 1 βαρύ μεν οὐ καὶ κοῖφον sτω μεγεθει διαιρεῖ Δημοκριτος. ει γὰρ διακριθείη καθ' εν
26쪽
εργάζεσθαι καὶ την μετεραν λοίωσιμ' ὁ τι γὰρ ανάθρουν Π, τουτ ενισχυειν κύστω, το δ ει μακραδιανενεμημένον ἀναίσθητον εἶναι σημεῖον δε ς ου εἰσὶ φύσει το 0 αὐτ πβσι φαίνεσθαι τοῖς ζωοις.
Sextus Empiriciis VII 135 νόμω a φησι se ὁ Δημόκριτος ωλυκυ καὶ νομω πικρον, νόμω θερμόν, νόμω ψυχρον, νομω χροιή ετεν δε ἄτομα καὶ κενόν. περ εστι νομίζεται, μεν εἶναι καὶ δοξάζεται τα αισθητά, οὐκ εστ δε κατὰ λήθειαν ταὐτα, ἀλλὰ τὶ ἄτομα μονον καὶ το κενόν. , 45 Aristolle de anima A 2 4054 8 Δημόκριτος δε καὶ
γλαφυρωτερως εἴρηκεν. . . . ψυχην μεν γὰρ εἶναι ταὐτὸ καὶ νοῖν, Οὐτο δ εἶνa των πρώτων καὶ αδιαιρετων σωμάτων, κινητικο δε δια λεπτομερειαν aὶ το σχῆμα των δεσχημάτων εὐκινητοτατον το σφαιροείδε λεγει, τοιοῖτον δ' et εἶναι τον τε νοῖν καὶ το πῖρ. plaeu I 8 Λεύκιπιτος και Δημοκριτος την αἴσθησιν καὶ την νοησιν γίνεσθαι χιδώλων Ἀξωθεν προσιόντωw μηδενὶ γαρ επιβάλλειν μηδετεραν χωρις οὐ προσπίπτοντος εἰδώλου.
et σωματα παντοῖα τοις χλὶμασιν εἰς μεγα κενόν, περ ἀθροισθεντα δίνην ἀπεργύζεσθαι μίαν, καθ' ην προσκρουοντα και παντοδαπῶς κυκλούμενα διακρίνεσθαι Yωρὶς τα ὁμοια προς τα μοια ισορροπων δε διὰ το πλῆθος μηκετι δυναμενων περιφερεσθαι τα με λεπτα χωρεῖν εις το3 εξω κενον, σπερ διαττώμενα, τα δε λοιπὰ συμμενειν καὶ περιπλεκομενα συγκατατρεχειν ἀλληλοις και ποιεῖν πρωτόν τι συστημα σφαιροειδες τοὐτο δ' Io ὐμενα φίστασθαι
47 Aristolle de generatione unius oliuis, E et 89 bris Δημοκριτος δε το ου νεκα ἀφεὶς λεγειν πάντα ανάγει εἰς ανάγκην οις χρῆται η φύσις, ὁσι μεν τοιούτοις, οὐ μηνaλλ νεκά τινος ὁσι aὶ os περὶ καστον βελτίονος χάριν.
φησι δεῖνον ἀπο τοὐ παντὸς ἀποκριθῆναι παντοίων ειδεων, πῶς δε καὶ π τίνος αιτίας η λεγει, εοικεν ἀπο ταὐτομάτου και τύχης γεννὰν αυτόν. Cicero de natq/r deoru=n I 66 ex lati se corpusculis essectuti esse caelium atque terrani lilia cogente natura, Sed oeoneturSi quo lavi fortuito.
27쪽
PROTAGORAS, HIPPIAS, ORGIAS 29
ΘEAI. Ορα συ. E. Σκοπῶ καί μοι διττω καταφαίνεσθόν τινε τον μεν δημοσία τε a μακροῖς λόγοις προς πλήθη δυνατον εἰρωνεύεσθαι καθορῶ, τον δε ιδία se καια βραχεσι λόγοις ἀναγκάζοντα τον προσδιαλεγόμενον εναντιολο εῖν αὐτον αὐτω ΘΕΑΙ Λεγεις ὀρθότατα. Ε. Τίνα ob ἀποφαινώμεθα τον μακρολογώτερον εἶναι πότερα πολιτικὸν η δημολογικόν : ΘΕΑΙ. Δημολογικόν. E. Τί δε τον τερον Ἀροῖμεν σοφον η σοφιστικόν , ΘΕΑΙ. α Τον μεν που σοφον ἀδύνατον, πείπερ οὐκ ειδότα αὐτονεθεμε μιμητὴς δ' o του σοφοῖ δῆλον τι παρωνύμιον αὐτο τι λήψεται, και σχεδὸν δη μεμύθ0κα τι τοὐτον
δεῖ προσειπεῖν ἀληθως αὐτον κεῖνον τον παντάπασινοντως σοφιστήν.
3 Arist0lle de sophisticis elenchis l. 165 a 21 ἔστι γὰρ
πάντων χρημάτων μετρον ανθρωπον εἶναι, των μεν οντων ως εστι, των δε- οντων ως οὐκ εστιν ἀνεγνωκας γάρ soroυ ΘΕΑΙ ' εγνωκα καὶ πολλάκις. ΣΩ. Οὐκοὐν ούτω πως λεγει, ως οἷ μεν καστα μοὶ φαίνεται τοιαῖτα μεν
Oυ πεισεται. απερ αν επαθεν ἄλλω τω συγγενόμενος των σοφιστῶν μεν γαρ ἄλλοι λωβῶνται τοὐς νεους τας γαρ τεχνας αὐτούς πεφευγότας ἄκοντας πάλιν ὁ ἄγοντες εμβάλλουσιν εις τεχνας, λογισμούς τε και ἀστρονομίαν και Hippias
εν με και πρῶτον τι οὐδεν εστι, δεύτερον τι ει καὶ στιν, soἀκατάληπτον ἀνθρώπω τρίτον τι ει και καταληπτόν, ἀλλά τοι γε ἀνεξοιστον και ἀνερμήνευτον τω πελας.
με στον ἀγαθον και αἴτιον ἄμα με ελευθερίας αὐτοῖς τοις
28쪽
ἀνθρώποις, ἄμα δε του λων ἄρχειν ν τῆ αυτο πόλει ἐκ στω ΣΩ. Τί υν δ' Οὐτ λεγει, : OP. Το πείθειν
εγωγ' οἷόν τ εἰναι τοῖς λογοις και εν δικαστηρίω δικαστας καὶ ε βουλευτηρίω βουλευτα καὶ ε εκκλησία εκκλη- σιαστὰς και ν άλλω ξυλλογω παντί, στις αν πολιτικος ξύλλογος γίγνηται. Thrasymaelius 1 Plato γὶJli 343 καὶ ἴτω πόρρω εἶ περί τε του δικαίου και δικαιοσυνης και δίκου τε και δικίας, στεὼ γνοεῖς τι η με δικαιοσύνη καὶ το δίκαιον ἀλλότριον io ἀγαθον τω ντι, οὐ κρείττονος τε και ρχοντος ξυμφερον, οικεία δε οὐ πειθομενου τε και πηρετοῖντος βλάβη, η δε αδικία τουνaντίον, και ἄρχει των ς ἱληθῶς εὐηθικῶν τε καὶ δικαίων, οι δ' ἀρχομενοι ποιοῖσι τοεκείνου ξυμφερον κρείττονος ντος, και εὐδαίμονα κεῖνον is ποιοῖσιν πηρετοὐντες αὐτω, εαυτούς δε οὐδ' πωστιοῖν. σκοπεῖσθαι δε αν εὐηθεστατε Σώκρατες, οὐτωσὶ χρή, τι δίκαιος ἀνηρ ἀδίκου πανταχοῖ λαττον εχει. Euthvdemus 2 Plato Eutthydemus 271 C ὁ δε συ ρωτας την σοφίαν dorii, αυτοιν 4Se. Ita V Uoημου και ΔιονυσOOωρου) aυμασιa, et K ρίτων πάνσοφοι ἀτεχνῶς si εγωγε ου ηδη προ τολύ τιεῖεν οἱ παγκρατιασταί. τούτω γάρ στον κομιδ/ παμμάχω. . . πρῶτον με τω σώματι δεινοτάτω στον και μάχη, Π πάντων στὶ κρατεῖ εν πλοις γαρ αὐτώ τε σοφὼ πάνυ Ῥάχεσθαι Mab ἄλλον, i aν διδ- μισθον, ita 'εα ποιῆσαι επειτα την εν τοις δικαστηρίοις μάχην κρατίστω και ἀγωνίσασθαι και ἄλλον διδάξαι λεγειν τε και συγγράφεσθαι λόγους ο υς ει τα δικαστήρια προ οὐ μενουν αὐτα δεινδε στην μονον, νῖν δε τελο επιτεθείκατον παγκρατιαστικ τεχν Π 'm γὰρ AH λοιπm αὐτοῖν μάχη so ἀργός, ταύτην νὼν ξείργασθον, στε μηδ' αν να αὐτοῖς οἷον τ εἶναι μη ἀντῶραι οἴτω δεινὼ γεγωνατον εν τοις λογοις μάχεσθαί τε και ξελεγχειν το ει λεγόμενον, ομοίως εύν τε 'εὐδος εύν τε ἀληθες η.
33 οἰομεθα ta τ εἶναι παραδοῖνa κάλλιστ' ἀνθρώπων καιτάχιστα.
Σώκρατες, προλεγω, τι πότε αν ἀποκρίνηται το μειράκιον,εξελεγχθήσεται.
τῆς των λόγων παGείας ἄσπερ οι γενεαλογοῖντες πρῶτον διελθεῖν προς νὼς επειδὰν γὰρ λάβωσι μαθητάς, ιμεν παιδοτρίβαι σχήματα πρὸς τη- ἀγωνίαν εὐρημενα του. φοιτῶντας διδάσκουσιν. οἱ I περι την φιλοσοφίαν οντες τὰς ιδεας ἁπάσας ἶς ὁ λόγος τυγχάνει χρώμενος διεξερχονται τοι μαθηταῖς. Ἀμπείρους δε τούτων io ποιήσαντες και διακριβώσαντες χν τούτοις πάλιν γυμνάζουσιν αυτούς μαι πονεῖν Ἀθίζουσι ,αι συνείρειν καθ' ενεκαστον μαθον ἀναγκάζουσιν, ἔνα ταὐτL βεβαλτερον κατάσχωσι και τῶν καιρῶν εγγυτψω ταῖς δόξαι γενωντaι. s μοι δ' πειδὶ καὶ κρίνομαι περ τῶν τοιούτων και sτην καλουμενην πό τινων φιλοσοφίαν ου εἶναί φημι, προσήκει την δικαίως ν νομιζομενην ὁρίσαι καὶ δηλῶσαι πρὸς νῆς ἁπλῶς δε πως τυγχάνω γιγνώσκων περὶ αυτῶν. πεὶδ γὰρ υκ ενεστιν ν τῆ φύσει τα τῶν ἀνθρώπων ἐπιστήμην λαβεῖν ν εχοντες ν ειδεῖμεν ο οτι πρακτεον δε λεκτεον στίν, ε τῶν λοιπῶν σοφούς μεν νομίζω οὐ ταῖς δόξαις πιτυγχάνειν ς επὶ το πολύ τοὐβελτίστου δυναμενους, φιλοσόφους δε τοὐς εν τούτοις διατρίβοντας ε ὼν τάχιστα a φονται την τοιαύτην φρονησιν.
29쪽
VP SOCRATES AND THE MINOR SOCRATICS
καὶ διαλεγόμενος αυτω, δοξε μοι υτος ὁ νη δοκεῖν μενεῖναι σοφος ἰλλοις τε oro λοῖς ἀνθρώποις καὶ μάλιστα εαυτῶ. εἶναι δ' ἴ' κἄπειτα πειρώμην αὐτὸ δεικνύναι οτιοιοιτο μεν εἶναι σοφός, εἴη δ' -υ εντεῖθεν υν τούτω τε ἰπηχθόμην και πολ λοῖς των παρόντων, πρὸς Ἀμαυτὸν δοὐν Ἀπιων Ἀλογιζόμην οτι τούτου μεν τοὶ ἀνθρωπου εγὼ σοφώτερός εἰμι κινδυνεύει με γαρ ημῶν οὐδέτερος οὐδεν, κάλον κἀγαθὸν ειδεναι, αλλ' ἴτος μεν οἴεταί τι ειδενaιου ειδώς, εγὼ δε, σπερ ὁ οὐκ οἶδα ουδὲ ἴομaι εοικα οὐ τούτου γε σμικρω τινι αὐτω τούτω σοφώτερος εἶναι, Ἀτι α μη οἶδα ουδὲ Οἴομαι ειδεναι.o04 ανγαρ με ἀποκτείνητε, οὐ ραδίως λλον τοιοῖτον, εἴργησσε, ἀτεχνῶς, εἰ καὶ γελοιότερον ειπεῖν, προσκείμενον τη πόλει τro os θεοῖ σπερ ἴππω μεγάλω μεν καὶ γενναίω πο μεγεθους δε νωθεστερω και δεομενω γείρεσθαι ἴπο μύωπός τινος, Io δή μοι δοκεῖ ὁ θεὸς με se πολειπροστεθεικεναι τοιοῖτον τινα, m. μὰς εγείρων και πειθωνα καὶ νειδίζων να καστον οὐδεν παύομαι την μεραν λην παντανοὶ προσκαθιζων.
Meno 79 Ε ΣΩ. Ἀπόκριναι τοίνυν παλιν ξ αρχῆς ' τί p ἀρετην εἶναι καὶ συ καὶ ὁ ταῖρος σου;
55 Xenoption mentorabilire o 11 υδ γαρ περὶ τῆς
των πάντων φύσεως περ των ἄλλων ο πλεῖστοι διελεγετο, σκοπῶν πως ο καλουμενος υπὸ τῶν σοφιστῶν κόσμος εφυ και τισιν ἀναγκαις καστα γίγνεται τῶν οὐρανίων, ἀλλ καὶ τους φροντιζοντα τα τοιαῖτα μωραίνοντας ἀπεδείκνυεν και πρῶτον μεν αὐτῶν σκοπει, πότερά ποτε νομίσαντες ἱκανῶς δη τἀνθρώπινα ειδεναι ερχονται επιτ περὶ τῶν τοιουτων φροντίζειν, ' τὰ μεν ανθρώπεια παρεντες τὰ δαιμονια δε σκοποῖντες γοῖνται τὰ προσηκοντα πράττειν. θαύμαζε δ ει θ φανερὸν αὐτοῖς οεστιν τι αὐτα οὐ δυνατον εστιν ἀνθρώποις εὐρεῖμ επεικα τους μεγιστον φρονοῖντας επι τω περὶ τούτων λεγειν οὐ ταὐτὰ δοξάζειν ἀλληλοις ἀλλα τοι μαινομενοις μοίως διακεισθαι προς-λληλους. . . . σκοπε δε περ αὐτῶν καιτάδε 'Αρ ῶσπερ ι τἀνθρώπεια μανθάνοντες γοῖνται 13τos ὁ τι ν μάθωσιν αυτοῖς τε και τῶν ἄλλων τωαν βούλωνται ποιησειν, ἴτω και ι τὰ θεια ζητοὐντες νομίζουσιν, πειδὰν γνῶσιν at ἀνάγκαις καστα γίγνεται, ποιησειν ταν βούλωνται καὶ ἀνεμους και δατα καιώρας και του ἄλλου δεωνται τῶν τοιούτων δε oτοιοὐτο μεν οὐδεν οὐδ ελπίζουσιν, ἀρκεῖ αὐτοῖς γνῶναι
μονον di τῶν τοιούτων καστα γίγνεται ἰ περι μεν οἴντῶν αὐτα πραγματευομενων τοιαῖτα λεγεμ αὐτὸς δεπερι τῶν ἀνθρωπείων, ἀεὶ διελεγετο, σκοπῶν, τί εὐσεβες, τι ἀσεβες τί καλόν, τί αἰσχρόw τί δίκαιον, τί ἄδικον τί ue σωφροσύνη, τί μανία τί ἀνδρεία, τί δειλία τί πολις, τί πολιτικός τί ἀρχ' ἀνθρώπων, τί ἀρχικος ἀνθρώπων καιπερὶ τῶν ἄλλων a τους μεν ιδοτας γεῖτο καλούς κἀγαθούς ειναι τους δ ἀγνοοῖντας ἀνδραποδώδεις αν δικαίως κεκλῆ
56 Xenoption ne=norabilia A VI 13 ει δέ τις αὐτω περί του ἀντιλεγοι μηδεν εχων σαφες λεγειν, ἀλλ ἄνευ ἀποδείξεως τοι σοφώτερον φάσκων εἶναι ν αὐτὸς λεγοι
30쪽
εν με χρημάτων διοικησε κρατοίη αν ο χρημασιν ευπορω- τερα ποιῶν την πολιν ΙΠάνυ μεν ουν, φη Ἐν δε γε πολεμω ὁ καθυπερτέραν των ἀντιπάλων Πῶς γαρ υ
Ἐν δε πρεσβεία ἄρα ς αν φίλους ἀντὶ πώλεμίων παρα- σκευάζη ς Εἰκότως γε οἴκου καὶ ε δημηγορία
στάσεις τε παύων καὶ μόνοια εμποιων Eμοιγε οκεῖ.oυτ δε των λόγων παναγομενων, καὶ τοῖς ἀντιλεγουσιν αυτοῖς φανερον γίγνετο ταληθες. πότε δε αὐτος τι τω λόγω διεξίοι. δια των ἀλιστα ομολογουμενων πορεύετο, io νομίζων ταύτην την ἀσφάλειαν εἶναι λογον τοιγαροῖν πολύ μάλιστα ν εγὼ οἶδα τε λεγοι τους ἀκούοντας Oμολογουντας παρεῖχεν εφη δε καὶ 'ομηρον τω δυσσεῖ ἀναθεῖναι το ἀσφαλῆ ρήτορα εἶναι, ῶς ἱκανον αὐτον οντα δια των δοκούντων τοις ἀνθρώποις ἄγειν του λογους. i, 4 124φη δε και o διαλεγεσθαι νομασθῆναι εκ ου συνιόντας κοινη βουλεύεσθαι διαλεγοντας κατα γενη ταπράγματα δεῖν ὁ πειρῶσθαι ὁ τι μάλιστα προς τουτοεαυτον τοιμον παρασκευάζειν, καὶ τούτου μάλιστα επιμελεῖσθαι ' Ἀκ τούτου γαρ γίγνεσθαι ἰνδρας αρίστους τε
α και πιεμονικωτάτους καὶ διαλεκτικωτατους.
Aristolle netaphnieam4 1078b23 κεῖνος δ' υλόγως εζήτει το τ εστιν. συλλογίζεσθαι γαρ ζητει, ἶρχη δετων συλλογισμῶν το τ εστιν. . . . δύο γαρ εστιν α τις
αν ἀποδοίη Σωκράτει δικαίως, τούς επακτικους λόγους α και το ὁρίζεσθαι καθόλου ταυτα γαρ εστιν ἄμφω περιὼρχην επιστήμης αλλ' ὁ με Σωκράτης τα καθολου υχωριστὰ ποίει οὐδε τους ορισμούς οι δε Se. ι περιΙΠλάτωνα εχωρισαν και τα τοιαῖτα τω οντων δεας προσηγορευσαν.
τικωτερους ποίει τους συνόντας, πειράσομαι και τοὐτο
λεγειν Σωκράτης γὰρ τους μεν ειδότας τί καστον εἰητω οντων νόμιζε καὶ τοις ἄλλοις αν ξηγεῖσθαι δύνασθαι 'ους Q μη ειδότας Οὐδεν εφη θαυμαστον 35 εἶναι αυτούς τε σφάλλεσθαι και ἄλλους σφάλλειν ωνενεκα σκοπῶν συν τοις συνοῖσι, τί καστον εἰη των Oντων, οὐδεποτ εληγε πάντα μεν οὐν ν διωρίζετο
τρόπον της επισκεψεως δηλώσειν οἶμαι, τοσαὐτα λελ. πρῶτον δε περ ευσεβείας δε πως σκόπει ' ιπε μοι,
Αντιφῶν, την εὐδαιμονίαν οἰομεν τρυφὴν καὶ πολυτελειαν , εἶναι εγὼ δε νομίζω το μεν μηδενὸς δεεσθαι θεῖον εἶναι,τ δ' ς λαχίστων εγγυτάτω οὐ θείου και το μεν θεῖον κρατιστον, το δε εγγυτάτω οὐ θείου εγγυτάτω τοὐκρατίστου.
Γ XJ φ δε και την δικαιοσύνην καὶ την ἄλλην πὰσa cis ἀρετὴν σοφίαν ιναι τά τε γὰρ δίκαια καὶ πάντα Oσα ἀρετ η πράττεται καλά τε και ἀγαθὰ εἶναι καὶ ἴτ αντους αὐτ εἰδοτας ἄλλο ἀντὶ τούτων οὐδεν προελεσθαι,ούτε τούς μ επισταμενους δύνασθαι πράττειν, αλλὰ καιεαν εγχειρῶσιν ἁμαρτάνειμ' ἴτω καὶ τὰ καλώ τε και 16αγαθὰ τούς με σοφούς πράττειν, οὐ δε- σοφοῖς υoυνασθαι, αλλὰ και εὰν Ἀγχειρῶσιν Ἀμαρτάνειν. Aristoti etiae Meomaeire H 2. 1145', 21 ἀπορήσειε αν τις πῶς πολαμβάνων ρθῶς ἀκρατεύεταί τις. επιστάμενον μεν οὐν ου φασίν τ νες οἷόν τε εἶναι ' 35 δεινὸν γὰρ επιστήμης νούσης, ῶς ετ Σωκράτης, ἄλλο τι κρατεῖν καὶ περιελκειν υτὴν σπερ ἀνδράποδον. ωκρατη μεν γὰρ Oλως Ἀμάχετο πρὸς το λόγον ὴς οὐκ